Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2013

Η ΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ

αγ.νεκταριος
Ἁγίου Νεκταρίου

Ἴ­σως πο­τὲ ἄλ­λο­τε ὅ­πως σή­με­ρα δὲν παίρ­νουν τό­σο δρα­μα­τι­κὴ ἐ­πι­και­ρό­τη­τα τὰ λό­για του ἁ­γί­ου Νε­κτα­ρί­ου γιὰ τὴν κλή­ση καὶ ἀ­πο­στο­λὴ τοῦ Ἕλ­λη­να. Ἐ­πι­και­ρό­τη­τα, για­τί ἐ­δῶ καὶ λί­γο και­ρὸ οἱ τύ­χες τοῦ Ἑλ­λη­νι­κοῦ ἔ­θνους δι­α­κυ­βεύ­ον­ται στὴν παγ­κό­σμια πο­λι­τι­κὴ καὶ οἰ­κο­νο­μι­κὴ σκα­κι­έ­ρα· καὶ δρα­μα­τι­κή, για­τί μᾶλ­λον οἱ Νε­ο­έλ­λη­νες λη­σμο­νή­σα­με τὴν ταυ­τό­τη­τά μας, τὴν ἰ­δι­αί­τε­ρη ἱ­στο­ρι­κή, θρη­σκευ­τι­κὴ καὶ πο­λι­τι­στι­κὴ φυ­σι­ο­γνω­μί­α μας, τὸν ἴ­διο τὸν ἑ­αυ­τό μας, καὶ θε­λή­σα­με ν᾿ ἀ­κο­λου­θή­σου­με πρό­τυ­πα ξε­νι­κά, ἦ­θος ἀλ­λό­τριο πρὸς τὴ δι­κή μας Πα­ρά­δο­ση καὶ ἐ­θνι­κὴ φυ­σι­ο­γνω­μί­α.

Ὁ ἅ­γιος Νε­κτά­ριος, ὄν­τας ὁ ἴ­διος Οἰ­κου­με­νι­κὸς μὲ τὰ θαύ­μα­τα καὶ τὰ συγ­γράμ­μα­τά του, δὲν παύ­ει νὰ δι­δά­σκει ἐ­μᾶς τοὺς συμ­πα­τρι­ῶ­τες ἐ­πι­γό­νους του γιὰ τὸ οἰ­κου­με­νι­κὸ χρέ­ος ποὺ ἔ­χου­με νὰ ἐ­πι­τε­λέ­σου­με μέ­σα σ᾿ ἕ­ναν κό­σμο ποὺ πα­ρα­παί­ει ζη­τών­τας πνευ­μα­τι­κὰ ἐ­ρεί­σμα­τα προ­κει­μέ­νου νὰ συ­νε­χί­σει νὰ ζεῖ. Ἡ φω­νὴ τοῦ Ἁ­γί­ου εἶ­ναι δια­υγής, κρυ­στάλ­λι­νη, κα­θὼς τὰ λό­για του συ­νι­στοῦν τὸ ἀ­παύ­γα­σμα τῆς κα­τὰ Θε­ὸν σο­φί­ας του καὶ τῆς κα­θα­ρῆς ἀ­πὸ κά­θε ἰ­δι­ο­τε­λῆ προ­σκόλ­λη­ση καρ­διᾶς του. Οἱ Ἅγιοι εἶ­ναι οἰ­κου­με­νι­κοὶ ἄν­θρω­ποι, πέ­ρα ἀ­πὸ ἀρ­ρω­στη­μέ­νους ἐ­θνι­κι­σμοὺς καὶ σω­βι­νι­σμούς. Τὰ ὅ­σα πα­ρα­τί­θεν­ται στὶς πα­ρα­κά­τω γραμ­μὲς προ­έρ­χον­ται ἀ­πὸ δύ­ο μι­κρὲς με­λέ­τες τοῦ Ἁ­γί­ου: «Πε­ρὶ τῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς φι­λο­σο­φί­ας ὡς προ­παι­δεί­ας εἰς τὸν Χρι­στι­α­νι­σμὸν» καὶ «Πε­ρὶ τῆς κλή­σε­ως καὶ ἀ­πο­στο­λῆς τοῦ Ἕλ­λη­νος».
Ἀ­πε­ρί­φρα­στα δι­α­κη­ρύτ­τει ὁ Ἅ­γιος ὅ­τι ὁ Ἕλ­λη­νας, μὲ τὴν ἀ­νέ­κα­θεν ρο­πὴ καὶ ἀ­γά­πη του πρὸς τὴν ἀ­ρε­τὴ καὶ τὴ σο­φί­α, ἔ­χει ὡς σκο­πὸ καὶ ἀ­πο­στο­λή του νὰ εἶ­ναι δι­δά­σκα­λος τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τος. Λέ­γει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, μὲ τό­νο δι­α­χρο­νι­κό:
«Ἡ φι­λο­σο­φί­α εἶ­ναι ἀ­λη­θῶς ἀ­να­φαί­ρε­το κτῆ­μα τοῦ Ἕλ­λη­νος· δι­α­δι­δο­μέ­νη ἀ­νὰ τὰ Ἔ­θνη προ­ση­λυ­τί­ζει αὐ­τὰ καὶ κα­θι­στᾶ αὐ­τὰ Ἑλ­λη­νι­κά, οὐ­δέ­πο­τε δὲ παύ­ε­ται οὖ­σα Ἑλ­λη­νι­κή… Ἡ Ἑλ­λη­νι­κὴ φι­λο­σο­φί­α προ­ώ­ρι­σται ἵνα κα­τα­στή­σῃ τοὺς πάν­τας Ἕλ­λη­νας· ἐ­γεν­νή­θη ὑ­πὲρ τοῦ Χρι­στι­α­νι­σμοῦ καὶ συ­νε­ταυ­τί­σθη με­τ᾿ αὐ­τοῦ, ὅ­πως ἐρ­γα­σθῇ πρὸς σω­τη­ρί­αν τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τος…
Ὁ Ἕλ­λην ἀ­λη­θῶς ἐ­γεν­νή­θη, ἵ­να φι­λο­σο­φῇ· δι­ό­τι ἐ­γεν­νή­θη δι­δά­σκα­λος τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τος. Ἀλ­λ᾿ ἐ­ὰν ἡ φι­λο­σο­φί­α ἐ­γέ­νε­το παι­δα­γω­γὸς εἰς Χρι­στόν, ἕ­πε­ται ὅ­τι ὁ Ἕλ­λην, πλα­σθείς φι­λό­σο­φος, ἐ­πλά­σθη Χρι­στια­νός, ἐ­πλά­σθη ἵ­να γνω­ρί­σῃ τὴν ἀ­λή­θειαν καὶ δια­δῶ (=νὰ τὴν δι­α­δώ­σει) τοῖς ἔ­θνε­σιν. Ναὶ· ὁ Ἕλ­λην ἐ­γεν­νή­θη κα­τὰ θεί­αν πρό­νοι­αν δι­δά­σκα­λος τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τος· τοῦ­το τὸ ἔρ­γον ἐ­κλη­ρώ­θη αὐ­τῷ· αὕ­τη ἦν ἡ ἀ­πο­στο­λὴ αὐ­τοῦ· αὕ­τη ἡ κλῆ­σις αὐ­τοῦ ἐν τοῖς ἔ­θνε­σιν».
Αὐ­τὴ ἦ­ταν ἡ ἀ­πο­στο­λὴ τοῦ Ἕλ­λη­να καὶ προ­τοῦ ἀ­κό­μη γνω­ρί­σει τὸ Χρι­στι­α­νι­σμό. Πο­λὺ πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­φό­του τὸν γνώ­ρι­σε, ὅ­πο­τε ὁ Ἕλ­λη­νας, πα­ρα­τη­ρεῖ ὁ Ἅ­γιος, βρῆ­κε σ᾿   αὐ­τὸν τὸ τέ­λει­ο, τὸ ἰ­δα­νι­κό, βρῆ­κε στὸ Χρι­στι­α­νι­σμὸ ὅ,τι ὁ ἴ­διος πο­θοῦ­σε νὰ μά­θει καὶ ἀ­να­ζη­τοῦ­σε νὰ βρεῖ. Ὁ Χρι­στι­α­νι­σμὸς ἔ­γι­νε ὁ δι­ερ­μη­νέ­ας τῶν αἰ­σθη­μά­των τοῦ Ἕλ­λη­να. Γι᾿ αὐ­τὸ καὶ ὁ Ἕλ­λη­νας τὸν ἐγ­κολ­πώ­θη­κε καὶ τὸν πε­ρι­έ­θαλ­ψε μέ­σα του. «Ὁ Χρι­στι­α­νι­σμὸς ὡς πρῶ­τον δῶ­ρον αὐ­τοῦ ἐ­δω­ρή­σα­το αὐ­τῷ νέ­αν ζω­ὴν· ὁ δὲ Ἕλ­λην ὑ­πε­στή­ρι­ξεν αὐ­τὸν διὰ τῶν ἀ­γώ­νων καὶ τῶν αἱ­μά­των του». Τό­σο στε­νὰ μά­λι­στα συν­δέ­θη­κε ὁ Ἑλ­λη­νι­σμὸς μὲ τὸν Χρι­στι­α­νι­σμό, ὥ­στε «αἱ ἔν­νοι­αι τῶν λέ­ξε­ων Ἑλ­λη­νι­σμὸς καὶ Χρι­στι­α­νι­σμὸς ἐ­γέ­νον­το συ­νώ­νυ­μοι. Ἕλ­λην ση­μαί­νει Χρι­στια­νός, καὶ Χρι­στια­νὸς ση­μαί­νει Ἕλ­λην», δι­ό­τι ὅ­ποι­ος ἐν­στερ­νί­σθη­κε τὶς ἀρ­χὲς τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου, τὸ ὁ­ποῖ­ο μὲ νεύ­ση καὶ δύ­να­μη Θε­οῦ δι­α­δό­θη­κε στὸν κό­σμο κυ­ρί­ως ἀ­πὸ τοὺς Ἕλ­λη­νες, αὐ­τὸς «φρο­νεῖ Ἑλ­λη­νι­κά».
Καὶ ἐ­ξη­γεῖ ποιά εἶ­ναι ἡ οὐ­σί­α τοῦ «φρο­νεῖν Ἑλ­λη­νι­κά»: «…ἡ τε­λεί­ω­σις, ἡ ἀ­νύ­ψω­σις ἀ­πὸ τοῦ ὑ­λι­κοῦ κό­σμου πρὸς τὸν πνευ­μα­τι­κὸν· ὅ­τι ὁ πνευ­μα­τι­κὸς κό­σμος δέ­ον ἐ­στί νὰ ζω­ο­γο­νῇ τὸν ὑ­λι­κὸν κό­σμον, ὅ­τι τὸ πνεῦ­μα ἀ­νάγ­κη νὰ ἐ­πι­κρα­τή­σῃ τῆς ὕ­λης, ὅ­τι οἱ πνευ­μα­τι­κοὶ νό­μοι δέ­ον ἐ­στί νὰ ὦσιν ἰ­σχυ­ρό­τε­ροι τῶν φυ­σι­κῶν νό­μων»…
Ἐ­δῶ τώ­ρα ἂς κα­θρε­φτί­σου­με τοὺς ἑ­αυ­τούς μας. Ἄ­ρα­γε σή­με­ρα τὸ Ἑλ­λη­νι­κὸ ἔ­θνος ἔ­χει ὡς ὕ­ψι­στη ἀρ­χὴ του «τὸ πνεῦ­μα νὰ ἐ­πι­κρα­τή­ση τῆς ὕ­λης;». Αὐ­τὴ τὴ δι­ά­βρω­ση νὰ φο­βη­θοῦ­με. Αὐ­τὴ ποὺ γί­νε­ται διὰ τῶν ὑ­λι­κῶν ἀ­γα­θῶν. Ὅ­ταν ὅ­λη ἡ σκέ­ψη καὶ οἱ προ­σπά­θει­ές μας ὡς ἀ­τό­μων καὶ ὡς ἔθνους κα­τα­τεί­νουν ἀ­πο­κλει­στι­κὰ καὶ μό­νο στὴ δι­α­σφά­λι­ση ὑ­ψη­λῶν χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κῶν δει­κτῶν, καὶ τὴν ἐ­θνι­κή μας εὐ­η­με­ρί­α τὴν ταυ­τί­ζου­με στὴ συ­νεί­δη­σή μας μὲ τὴν ἐ­ξα­σφά­λι­ση κα­τα­να­λω­τι­κῶν ἀ­γα­θῶν καὶ ὑ­λι­κῆς καὶ μό­νο πε­ρι­ου­σί­ας, τό­τε κα­τὰ πό­σο, ἐ­μεῖς οἱ Ἕλ­λη­νες, φρο­νοῦ­με ἑλ­λη­νι­κά; Ἐ­δῶ ἀ­κρι­βῶς δι­α­γρά­φε­ται τὸ χρέ­ος μας. Χρέ­ος νὰ ἀ­να­ζη­τή­σου­με ἄλ­λους δεῖ­κτες στὴν πο­ρεί­α μας, ἂν θέ­λου­με νὰ βγοῦ­με ἀ­πὸ τὴν πο­λυ­ει­δῆ κρί­ση ποὺ μᾶς μα­στί­ζει ὡς ἔθνος καὶ ποὺ μᾶς τὴν πα­ρου­σιά­ζουν ὡς οἰ­κο­νο­μι­κὴ καὶ μό­νο. Δεῖ­κτες πνευ­μα­τι­κοὺς καὶ ὄ­χι ὑ­λι­κούς. Νὰ ἐ­πεν­δύ­σου­με στὴν τρά­πε­ζα τοῦ πνεύ­μα­τος, νὰ δι­α­τη­ρή­σου­με τὴν ἠ­θι­κή μας ἐ­λευ­θε­ρί­α ἀ­πὸ κά­θε πνευ­μα­τι­κὸ ἐ­ξαν­δρα­πο­δι­σμό, ἀ­πὸ κά­θε ὑ­πο­δού­λω­ση τοῦ ἐ­σω­τε­ρι­κοῦ φρο­νή­μα­τος, τῆς ἀ­ρε­τῆς μας.
Ὁ ἅ­γιος Νε­κτά­ριος εἶ­ναι ἀ­πό­λυ­τος στὸ ση­μεῖ­ο αὐ­τό:
Τὸ Ἑλ­λη­νι­κὸ ἔ­θνος, το­νί­ζει, ὀ­φεί­λει, ἔ­χον­τας συ­ναί­σθη­ση τῆς κλή­σε­ως καὶ τῆς ἀ­πο­στο­λῆς του, νὰ ἐρ­γα­σθεῖ «πρῶ­τον ὅ­πως τε­λει­ω­θῇ αὐ­τὸ ἐν τῇ σο­φί­ᾳ καὶ ἀ­ρε­τή… καὶ δεύ­τε­ρον… ὑ­πὲρ τῶν ἀ­δελ­φῶν καὶ τῶν πλη­σί­ον αὐ­τοῦ», συ­νε­χί­ζον­τας ἔ­τσι τὸ ἔρ­γο τῶν προ­γό­νων του τῶν ἀ­να­γνω­ρι­σμέ­νων εὐ­ερ­γε­τῶν τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τος. «Ἡ κλῆ­σις καὶ ἡ ἀ­πο­στο­λὴ τοῦ Ἑλ­λη­νι­κοῦ ἔ­θνους ὑ­πο­χρε­οὶ πάν­τα Ἕλ­λη­να ἔ­χον­τα συ­ναί­σθη­σιν τῶν ἑ­αυ­τοῦ ἠ­θι­κῶν κα­θη­κόν­των νὰ ἐρ­γα­σθῇ ἐκ­θύ­μως εἰς πλή­ρω­σιν αὐ­τῶν».
Καὶ ἐ­πι­λέ­γει ὁ Ἅ­γιος: «Ἡ πα­τρὶς καὶ ἡ Ἐκ­κλη­σί­α ἔ­χει σή­με­ρον ὑ­πὲρ πο­τέ ἀ­νάγ­κην ἀν­δρῶν ἀ­φω­σι­ω­μέ­νων εἰς τὰς ἀρ­χὰς τοῦ σταυ­ροῦ, ἀν­δρῶν ἀ­κα­τα­πο­νή­των, ἀν­δρῶν ζών­των οὐ­χὶ δι᾿ ἑ­αυ­τοὺς, ἀλ­λὰ διὰ τὸ Γέ­νος καὶ τὴν Ἐκ­κλη­σί­αν».
«Ζών­των οὐ­χὶ δι᾿ ἑ­αυ­τοὺς, ἀλ­λὰ διὰ τὸ Γέ­νος καὶ τὴν Ἐκ­κλη­σί­αν!». Εὐ­τυ­χῶς ὑ­πάρ­χουν ἀ­κό­μα Ἕλ­λη­νες ποὺ κα­τα­λα­βαί­νουν καὶ σή­με­ρα τὴν ἔν­νοι­α τῶν λέ­ξε­ων αὐ­τῶν…
enromiosini
Το αλίευσα ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Οι αναρτήσεις του ¨Ῥωμηῶν Ἐνημέρωση¨

alt

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης



Προσοχή

Για ανάγνωση επιλέγεις ¨ ΠΛΗΡΗΣ ΟΘΟΝΗ¨ και το διαβάζεις τόσο άνετα, σαν να είναι σε μορφή pdf.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ Web TV


Σκοπός της «ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ» είναι να ανακτήσουν οι Έλληνες τις αξίες, τις αρχές και τα ιδανικά της φυλής μας, μέσα από μια υγιή ενημέρωση, αφύπνιση και ψυχαγωγία.
ΣΥΝΔΕΘΕΙΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΕΔΩ.