Η προδοσία στην παιδεία δεν έχει όρια... Αλβανικό σχολείο στην Καλαμαριά!!!! (τους έφαγε η πολυπολιτισμική νεοταξίτικη κουλτούρα...)

ΘΑ ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ ΦΟΡΑ, ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ "ΦΘΑΝΕΙ", ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΠΟΣΟ ΒΡΩΜΙΚΑ "ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ" ΥΛΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ... ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ Κ Α Μ Μ Ι Α ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ! 

Με αφορμή την ίδρυση ενός ακόμη ΑΜΙΓΩΣ αλβανικού σχολείου(!) στην Ελλάδα (συγκεκριμένα στην Καλαμαριά) και την ανάληψη από τον εκδοτικό οίκο ''Αλμπα" της εκτυπώσεως των βιβλίων και όποιων άλλων διδακτικών βοηθημάτων χρειασθούν, αξίζει να μαθευτεί ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ, ποιό είναι ακριβώς, το Τ Ρ Ι Σ Α Θ Λ Ι Ο περιεχόμενο των βιβλίων, που "ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΤΗ ΜΑΣ" διδάσκονται οι μαθητές των ΕΔΩ αλβανικών σχολείων! 

Οι νεαροί Αλβανοί, μέσα από τα νέα επίσημα σχολικά βιβλία τους, μαθαίνουν την Ιστορία της ...«Μεγάλης Αλβανίας» και διδάσκονται, μεταξύ άλλων, ότι «η Βορειοδυτική Ελλάδα, από τη Φλώρινα έως την Πρέβεζα, είναι ...αλβανικό εθνικό έδαφος(!!!) στο οποίο "αιμοσταγείς" Έλληνες(!) πραγματοποίησαν (ΔΗΘΕΝ) "εθνοκάθαρση" στους Τσάμηδες (ΠΟΥ ΕΣΦΑΖΑΝ ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!) που - τάχα! - πλειοψηφούσαν στα χώματα αυτά». 

Η νέα γενιά Αλβανών μαθαίνει, μεταξύ άλλων, πως... έχει ίδιο 'DΝΑ' με τον βασιλιά ...Πύρρο της Ηπείρου (!!! "ΨΑΧΤΕΙΤΕ" ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΗΔΕΣΤΑΤΕΣ ΦΑΝΤΑΣΙΟΠΛΗΞΙΕΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟ...) και την Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου! 

Όλα αυτά τυπώθηκαν εφέτος στα επίσημα σχολικά εγχειρίδια παρακαλώ, με την έγκριση του αλβανικού υπουργείου Παιδείας, την ώρα που η αλβανική κυβέρνηση, ζητά ΘΡΑΣΥΤΑΤΑ την στήριξη της Ελλάδος για να ανοίξουν οι πόρτες της Ε.Ε. (και η Ελλάδα το πράττει, χωρίς να θέσει ΗΛΙΘΙΩΣ ΚΑΙ ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ κανένα απολύτως όρο!), όπως αναφέρει η βορειοηπειρωτική ιστοσελίδα 'himara.gr'. 

Στο νέο βιβλίο «Γεωγραφία της Αλβανίας», που εκδόθηκε εφέτος και ήδη αποτελεί διδακτική ύλη στα λύκεια της γείτονος χώρας, οι μαθητές διδάσκονται για τις «αλβανικές περιοχές» (treva shqiptare) που έμειναν ...εκτός αλβανικού κράτους. 

Σ’ αυτές περιλαμβάνονται το Κοσσυφοπέδιο, τμήματα του Μαυροβουνίου και της Σερβίας, η μισή έκταση των Σκοπίων και "β ε β α ί ω ς" ΟΛΟΚΛΗΡΗ η ΒΔ Ελλάδα, με τους Νομούς Φλωρίνης, Καστοριάς, Γρεβενών, Ιωαννίνων, Άρτης, Πρεβέζης, Θεσπρωτίας και το βόρειο τμήμα του Νομού Αιτωλοακαρνανίας!!!!!!! 

(ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ, ΡΕ ΒΡΩΜΕΡΑ "ΞΑΔΕΛΦΙΑ" ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ; ΜΗΠΩΣ ΣΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ...ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΟ "ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΤΕ";;;) 

Συγκεκριμένα, όσον αφορά τη χώρα μας, στο κεφάλαιο «Οι αλβανικές περιοχές στην Ελλάδα», αναφέρονται τα εξής: «Είναι αλβανικές περιοχές που αδίκως(!!!) προσαρτήθηκαν στο ελληνικό κράτος το 1913, από το Συμβούλιο των Πρεσβευτών. 

Οι ιστορικές εξελίξεις, οι μαζικές βίαιες μετακινήσεις των αυτοχθόνων αλβανικών πληθυσμών και η έλλειψη επίσημων στοιχείων, δυσκολεύουν(...) των προσδιορισμό των αλβανικών περιοχών στην Ελλάδα και κυρίως των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων των συγκεκριμένων περιοχών. 

Αυτές οι περιοχές βρίσκονται στη Βορειοδυτική Ελλάδα, νότια της "Μακεδονίας" και νοτιοανατολικά της Αλβανίας μέχρι τον κόλπο της Άρτης και αποτελείται από τις περιοχές Τσαμουριά, Φλώρινα, κ.λπ.». 

('ΑΡΕΣ, ΜΑΡΕΣ, - ΑΛΒΑΝΙΚΕΣ - ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΕΣ'!) 

Οι συγγραφείς (ΑΠΟ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΜΑΓΚΕΣ;) του βιβλίου υποστηρίζουν, πως η Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει ...«εθνοκάθαρση»(!!!) με στόχο τον αφανισμό των Αλβανών που ζούσαν εκεί. Ο χάρτης με την ΔΗΘΕΝ 'Μεγάλη Αλβανία' και τις όμορες «αλβανικές περιοχές» κοσμεί το εξώφυλλο, τόσο του βιβλίου όσο και του τετραδίου ασκήσεων των μαθητών που καλούνται, για παράδειγμα, να ζωγραφίσουν τις περιοχές της Ελλάδος όπου ζουν... Αλβανοί, ή να απαντήσουν στα ερωτήματα: «Ποιες είναι οι αλβανικές περιοχές της Ελλάδος;» ή «Αναφέρετε τις εκδιώξεις που υπέστησαν οι Αλβανοί από τις ελληνικές αρχές»!!! 

[ΠΟΙΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ, Ή ΑΛΛΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΜΑΣ - ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.... - ΕΠΕΝΕΒΗΣΑΝ Δ Ρ Α Σ Τ Ι Κ Α , ΩΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΟΛΙΟ & ΣΚΟΤΕΙΝΟ 'ΓΑΪΤΑΝΑΚΙ' ΤΩΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΝΕΩΝ, ΑΜΙΓΩΣ ΑΛΒΑΝΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΣΤΗ ΣΥΜΠΝΟΙΑ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ(...) ΤΟΠΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΑΡΧΩΝ;

(ΟΙ ΑΠΕΡΑΝΤΑ ΑΦΕΛΕΙΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ, ΤΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΑΡΑ ΓΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ; ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΖΑΝ, ΤΟΥΣ ..."ΠΕΡΝΟΥΣΕ" ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ, ΤΙ ΕΥΕΡΓΕΣΙΕΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ ΤΟΥΣ, ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ;;;) 

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΝ ΘΥΜΩΜΑΣΤΕ, ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΥΜΩΜΑΣΤΕ, "ΑΝΟΙΞΕ" ΣΤΑ ΤΡΙΚΑΛΑ! ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΟΕΡΧΟΝΤΑΝ ΠΛΕΙΣΤΟΙ ΟΣΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΤΩΝ ΤΙΡΑΝΩΝ! ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΥΜΕ, ΟΤΙ ΥΠΗΡΞΑΝ ΑΡΚΕΤΕΣ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙΣΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΤΟΤΕ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ...ΙΔΡΩΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ... ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΟ ΒΟΛΟ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ!] 

ΕΔΩ, ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ (ΕΛΕΟΣ!) ΝΑ ..."ΖΩΓΡΑΦΙΣΟΥΝ" ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΛΕΕΙ, ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΟ 1913, ΕΜΕΙΝΑΝ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥΣ... 

Να σημειωθεί πως στο βιβλίο Γεωγραφίας, ΔΕΝ υπάρχει καμμία απολύτως αναφορά στην ΑΓΡΙΩΣ καταπιεζομένη ΕΛΛΗΝΙΚΗ μειονότητα της Αλβανίας, παρά μόνο πως στην χώρα οι διάφορες μειονότητες (Έλληνες, Σκοπιανοί και Μαυροβούνιοι) αγγίζουν συνολικά το 2%, ενώ τους Βλάχους, που στην πλειονότητα τους έχουν ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗ εθνική συνείδηση, τους χαρακτηρίζει «πολιτιστική μειονότητα». 

ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ; 
ΠΟΤΕ ΘΑ ΝΟΙΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ, ΤΙ ΑΤΙΜΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΑΣ ΠΑΙΖΟΥΝ, ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ "ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ" ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ; 

ΑΠΟ 300 ΒΟ(Υ)ΛΕΥΤΕΣ, ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΟΥΤΕ 1 - 2 ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΛΙΤΕΥΣΟΥΝ ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΑΥΤΟ 'ΠΛΑΝΟ'; 

ΠΟΙΟΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΛΕΘΡΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΠΟΥ ΔΙΑΡΚΩΣ, ΛΟΓΩ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΕΙ, ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ;;; 

 "ΙΩ.ΚΑΠ." 

πηγή
[ορισμένα στοιχεία, απο το ιστολόγιο ellinonea.blogspot.gr/2016/09/blog-post_47.html]

Το αλίευσα ΕΔΩ

Το μάθημα των θρησκευτικών στην Γερμανία

 

Το μάθημα των θρησκευτικών στην Γερμανία κατοχυρωμένο,

στην Ελλάδα υπονομεύεται;

Έλληνα μετανάστη παιδί στην Γερμανία εγγράφηκε στο Γερμανικό Σχολείο και οι γονείς βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα δίλημμα: Έπρεπε να δηλώσουν ποιο μάθημα θρησκευτικών το παιδί τους θα παρακολουθούσε. Ήταν χριστιανοί Ορθόδοξοι οι γονείς. Είχαν από το Γερμανικό κράτος 3 δυνατότητες να δηλώσουν για το μάθημα των θρησκευτικών.

Παιδί και βυζαντινή εικόνα. Δημήτρης Νατσιός

Δημήτρης Νατσιός, Παιδεία Παιδί και βυζαντινή εικόνα by admin • 4 October 2013 • 2 Comments PrintFriendly and PDFΕκτύπωση PDF sxoleio-paidiaΤο έχουμε τονίσει επανειλημμένως ότι από τα σχολικά εγχειρίδια, τα βιβλία Γλώσσας, τα Αναγνωστικά του Δημοτικού-όπως τα ονομάζαμε παλαιότερα-είναι τα κρισιμότερα και από πλευράς συγγραφής, τα δυσκολότερα. (Μία διευκρίνηση. Τα βιβλία Γλώσσας, ονομάζονταν Αναγνωστικά, όχι μόνο γιατί μέσω των βιβλίων αυτών, μάθαινε ο μαθητής ανάγνωση, να συλλαβίζει, να διαβάζει. Αυτό τελειώνει στην Α’ Δημοτικού. Με τα παλιά, ωραία Αναγνωστικά, γινόταν ανάγνωση του πολιτισμού μας. Ξεφυλλίζοντάς τα ο μαθητής περιδιάβαινε και οικειωνόταν τα, καθ’ ημάς, τιμαλφή. Τα βιβλία περιείχαν γνώσεις ιστορικές, γεωγραφικές, λαογραφικές. Τα μυρίπνοα άνθη της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, αρωμάτιζαν τα «φυλώμματά» τους. Γι’ αυτό και η συγγραφή τους ανατίθετο σε τρανούς και σπουδαίους λογοτέχνες και επιστήμονες και όχι, ως είθισται σήμερα, σε σκύβαλα και περιτρίμματα της εθνοαποδόμησης). Τα βιβλία, λοιπόν, Γλώσσας, αλλά και ο δάσκαλος αποτελούν για τον μικρό μαθητή ενσάρκωση της κοινωνίας στην οποία το σχολείο τον οδηγεί. Στα βιβλία αντικατοπτρίζεται το ποιόν της κοινωνίας στην οποία καλείται ο μικρός μαθητής να ενηλικιωθεί και να προκόψει. Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα ανούσια και επικίνδυνα κείμενα που περιέχουν τα βιβλία Γλώσσας. Τα βιβλία όμως έχουν και εικαστική διάσταση. Και μέσω της εικόνας περνούν μηνύματα, κάποτε δραστικότερα από τον λόγο. (Η λέξη εικόνα προέρχεται από το ρήμα είκω, που σημαίνει ομοιάζω, εξ ου και ο σύγχρονος όρος «εικαστικές τέχνες»). Πριν όμως ακροθίξουμε το περιεχόμενο των βιβλίων, μια αναφορά στον εικαστικό καλλωπισμό των τάξεων. Θυμάμαι πριν από αρκετά χρόνια, υπηρετούσα στο σχολείο των Άνω Σουρμένων, χωριό σκαρφαλωμένο στους πρόποδες του καταπράσινου και πανέμορφου όρους Μπέλλες, στα σύνορα με τα Σκόπια. Συνηθίζω να έχω αναρτημένα, στους τοίχους της αίθουσας, κάδρα των ηρώων της ιστορίας μας, καθώς και λίγες εικόνες, βυζαντινές αγιογραφίες. Επισκέπτεται το διθέσιο σχολείο-έκλεισε πια-σχολικός σύμβουλος, «προοδευτικής» κοπής. (Ήταν τα χρόνια της σοσιαληστρικής λαίλαπας και φαυλοπραξίας). Μου ζήτησε να κατεβάσω τις εικόνες και τα κάδρα των ηρώων, διότι δεν δημιουργούν «παιδαγωγική ατμόσφαιρα», τρομάζουν τα παιδιά και να αναρτήσω τοπία, ζώα και λοιπές χαζοχαρούμενες παραστάσεις. Πρώτον, του απάντησα, η αίθουσα δεν είναι προέκταση του παιδικού δωματίου, πρέπει ο χώρος να αναδίδει σοβαρότητα. Δεύτερον, αν στρέψουν το βλέμμα τους τα παιδιά αριστερά αντικρίζουν το Μπέλλες και, αν κοιτάξουν δεξιά, την ωραιότατη λίμνη Δοϊράνη. Τι δουλειά έχουν τα τοπία, όταν έχεις, ζωντανό μπροστά στα μάτια σου τον… τόπο. Τρίτον, οι ήρωες, οι ανέσπερες μορφές τους, δεν «κατεβαίνουν», γιατί αυτοί μας ελευθέρωσαν, τα παιδιά τους συνήθισαν, έγιναν «φίλοι» τους. Δεν κατάλαβε, σηκώθηκε και έφυγε. Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί μία φωτογραφία με γατάκια που παίζουν, είναι παιδαγωγικώς τελεσφερότερη από την παράσταση, γιά παράδειγμα, της Εξόδου του Μεσολογγίου. Αντίθετα η δεύτερη διδάσκει μια πολύ υψηλή έννοια, την θυσία, ενώ η πρώτη είναι ένα ρηχό «μπακλαβούργημα», που θα έλεγε και ο Κόντογλου. Δεν θυμάμαι που το εντόπισα, αλλά σημείωσα ένα σπουδαίο κείμενο του Παλαμά, γι’ αυτήν την υποτίμηση ουσιαστικά του μαθητή, του παιδιού. «Έχω για του παιδιού τον νου μια ιδέα κάπως διαφορετική από άλλους. Πιστεύω πως το μυαλό του, μπορεί να χωνέψει τροφή πιο λεπτή και πιο βαθιά απ’ όση συνηθίζουμε να του προσφέρουμε. Μέσα στον μικρόκοσμο της ψυχής του γίνονται πράγματα πιο πολλά κι απ’ όσα φαντάζονται του κόσμου οι ψυχολόγοι. Οι πιο μεγάλοι άνθρωποι μου φαίνεται πως είν’ εκείνοι που από τα πρώτα χρόνια τους γρικούσανε κουβέντες και αναστρεφότανε με ιδέες πιο ψηλές από το παιδακίσιο μπόι τους». (Σοφές κουβέντες. Γιατί για παράδειγμα, να μην υπάρχουν στα βιβλία Γλώσσας αποσπάσματα από τα εξαίσια έργα του Πλούταρχου, του Μεγ. Βασιλείου-σε στρωτή νεοελληνική-του Παπαδιαμάντη και βρίσκεις ανοητολογήματα του τύπου «η Φρικαντέλα η μάγισσα»;). Είναι γνωστό πως τα τελευταία χρόνια τα γνωστά, σκοτεινά κέντρα των Χριστομάχων, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα του λεγόμενου ουδετερόθρησκου σχολείου, βάλθηκαν να αποκαθηλώσουν από τις σχολικές τάξεις τις εικόνες. Στα σχολικά βιβλία Γλώσσας, οι σύγχρονοι αυτοί Εικονομάχοι, σχεδόν πέτυχαν τον εξοβελισμό της ορθόδοξης αγιογραφίας. Μετά βίας σ’ όλα τα βιβλία Γλώσσας του Δημοτικού θα συναντήσεις 5-6 εικόνες. (Ακόμη και στις εορταστικές ενότητες-Χριστούγεννα, Πάσχα-παρελαύνουν οι φραγκοζωγραφιές, κάρτες, αυγά και χιονάνθρωποι ενώ δεν θα βρεις, για παράδειγμα, εικόνα της Γέννησης του Χριστού στο κεφάλαιο για τα Χριστούγεννα της Ε’ Δημοτικού). Κατ’ αυτούς το λιτό, «ανεξίκακον και αθεάτριστον» της βυζαντινής αγιογραφίας, δεν συνάδει με την παιδική ηλικία. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Χρησιμοποιώντας την εξαίρετη έκδοση της Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Καρέας, «τι ξέρεις εσύ για τις εικόνες» σημειώνουμε τα εξής: Αν βάλουμε το παιδί να ζωγραφίσει π.χ. ένα δέντρο, εκείνο θα ακολουθήσει φυσικότατα τη βυζαντινή ζωγραφική. Θα ζωγραφίσει το δέντρο με κάθε του φύλλο χωριστά, ευδιάκριτα, τον κάθε καρπό ολόκληρο, συγκεκριμένο. Διότι το παιδί έχει έμφυτη την αίσθηση της ενότητας, ενώ η δυτική τέχνη, που έχει ως κύριο χαρακτηριστικό της την αποσπασματικότητα, του δημιουργεί διλήμματα. Το παιδί δηλαδή δεν μπορεί να δημιουργήσει κάτι μισό, π.χ. ένα σπίτι ή ένα βουνό μισό και το άλλο μισό να χάνεται μέσα στη σκιά. Στο παιδικό σχέδιο, όπως και το βυζαντινό, όλα φαίνονται, όλα παρατίθενται. Όλα τα φύλλα είναι πάνω στα δέντρα, τίποτε δεν είναι πεσμένο κάτω. Επίσης το παιδί δεν δεσμεύεται από τους νόμους της οπτικής και της προοπτικής. Αν του πεις να ζωγραφίσει την οικογένειά του, θα ζωγραφίσει μεγαλύτερο τον πατέρα, λίγο μικρότερη τη μητέρα και τα παιδιά ακόμη μικρότερα. Θα ζωγραφίσει δηλαδή αξιολογικά, όπως κάνει και η βυζαντινή τέχνη. Έχουμε δει εικόνες στις οποίες το πρόσωπο που κυριαρχεί, ζωγραφίζεται μεγαλύτερο. (Η Θεοτόκος στην εικόνα της Γέννησης του Χριστού, ο Παύλος και ο Πέτρος στην εικόνα της Πεντηκοστής). Ζωγραφίζονται μεγαλύτεροι αξιολογικά, σύμφωνα με την πνευματική προοπτική. Απ’ αυτά γίνεται κατανοητό ότι στο παιδί η βυζαντινή ζωγραφική ταιριάζει περισσότερο, διότι δεν το βάζει σε διλήμματα σκιοπλαστικά, ανταγωνισμούς στο θέμα όλου και μέρους, στο προοπτικό βάθος και το βοηθά να εκφράσει αυτό που έχει μέσα του. Ένα άλλο σημείο ταυτίσεως παιδικού σχεδίου και βυζαντινού, είναι η θέα των αθεάτων. Η βυζαντινή εικόνα ιστορεί, όχι μόνο τα θεατά, αλλά και τα αθέατα ακόμη, πράγμα που δεν μπορεί να το κάνει η δυτική φαινομενοκρατική τέχνη. Π.χ. στην εικόνα της ιάσεως του Παραλυτικού του Ευαγγελίου, εικονίζονται έξω από το σπίτι όσα διαδραματίζονται μέσα στο σπίτι, του οποίου οι άνθρωποι που μετέφεραν τον Παραλυτικό διέρρηξαν τη στέγη. Επειδή δεν ήταν δυνατόν να παρουσιαστούν καταλεπτώς τα γεγονότα, αν ζωγραφίζονταν μέσα στο σπίτι και θα παρέμεναν αθέατα, η βυζαντινή τέχνη βρίσκει αυτή τη λύση, τα παρουσιάζει σαν να διαδραματίζονται έξω. Ή σαν να γίνονται διάφανοι οι τοίχοι και να αποκαλύπτονται όλα. Το ίδιο κάνει και το παιδί στη ζωγραφική του. Η θέα των αθεάτων είναι πολύ φυσική για το παιδί, γιατί μέσα του έχει μία ολοκληρωμένη θεώρηση του κόσμου, που δεν δεσμεύεται από τους νόμους της προοπτικής. Έτσι, αν το βάλεις να ζωγραφίσει το σπίτι του, το ζωγραφίζει σαν διάφανο. Οι άνθρωποι, τα έπιπλα, τα λουλούδια, είναι θεατά. Οι τοίχοι δεν εμποδίζουν τη θέα και της πιο μικρής λεπτομέρειας. Ή αν του πεις να ζωγραφίσει τη θάλασσα, θα τη ζωγραφίσει έτσι ώστε τα ψάρια όλα ναι είναι ορατά, όπως το κάνει και η βυζαντινή τέχνη, στην εικόνα της Βάπτισης. Είναι φανερό λοιπόν ότι η τέχνη αυτή είναι πολύ οικεία στο παιδί, δεν του δημιουργεί διλήμματα, δεν το κοντράρει και το ωριμάζει με τα μυστικά μηνύματα που του εμπνέει η αισθητική της: Ότι δηλαδή όλη η κτίση είναι δώρο του Δημιουργού. Όλα είναι καμωμένα «καλά λίαν». Όλα είναι συμφιλιωμένα μεταξύ τους, και το όλο και το επί μέρους, η ηρεμία, η ειρήνη και η αρμονία ξεχύνονται από τη συνύπαρξή τους. Και έτσι το δοξολογικό βίωμα κτίζεται μυστικά και υπαρξιακά στην παιδική ψυχή. Και, συνοψίζοντας, τα παιδιά αντικρίζουν τις αξίες σαρκωμένες σε πρόσωπα. Έτσι μαθαίνει και όχι με τις αερόπλαστες ιδεολογίες και τιποτολογίες…

Περισσότερα: http://www.antibaro.gr/article/9127, Ἀντίβαρο

Δημήτρης Νατσιός, Παιδεία Παιδί και βυζαντινή εικόνα by admin • 4 October 2013 • 2 Comments PrintFriendly and PDFΕκτύπωση PDF sxoleio-paidiaΤο έχουμε τονίσει επανειλημμένως ότι από τα σχολικά εγχειρίδια, τα βιβλία Γλώσσας, τα Αναγνωστικά του Δημοτικού-όπως τα ονομάζαμε παλαιότερα-είναι τα κρισιμότερα και από πλευράς συγγραφής, τα δυσκολότερα. (Μία διευκρίνηση. Τα βιβλία Γλώσσας, ονομάζονταν Αναγνωστικά, όχι μόνο γιατί μέσω των βιβλίων αυτών, μάθαινε ο μαθητής ανάγνωση, να συλλαβίζει, να διαβάζει. Αυτό τελειώνει στην Α’ Δημοτικού. Με τα παλιά, ωραία Αναγνωστικά, γινόταν ανάγνωση του πολιτισμού μας. Ξεφυλλίζοντάς τα ο μαθητής περιδιάβαινε και οικειωνόταν τα, καθ’ ημάς, τιμαλφή. Τα βιβλία περιείχαν γνώσεις ιστορικές, γεωγραφικές, λαογραφικές. Τα μυρίπνοα άνθη της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, αρωμάτιζαν τα «φυλώμματά» τους. Γι’ αυτό και η συγγραφή τους ανατίθετο σε τρανούς και σπουδαίους λογοτέχνες και επιστήμονες και όχι, ως είθισται σήμερα, σε σκύβαλα και περιτρίμματα της εθνοαποδόμησης). Τα βιβλία, λοιπόν, Γλώσσας, αλλά και ο δάσκαλος αποτελούν για τον μικρό μαθητή ενσάρκωση της κοινωνίας στην οποία το σχολείο τον οδηγεί. Στα βιβλία αντικατοπτρίζεται το ποιόν της κοινωνίας στην οποία καλείται ο μικρός μαθητής να ενηλικιωθεί και να προκόψει. Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα ανούσια και επικίνδυνα κείμενα που περιέχουν τα βιβλία Γλώσσας. Τα βιβλία όμως έχουν και εικαστική διάσταση. Και μέσω της εικόνας περνούν μηνύματα, κάποτε δραστικότερα από τον λόγο. (Η λέξη εικόνα προέρχεται από το ρήμα είκω, που σημαίνει ομοιάζω, εξ ου και ο σύγχρονος όρος «εικαστικές τέχνες»). Πριν όμως ακροθίξουμε το περιεχόμενο των βιβλίων, μια αναφορά στον εικαστικό καλλωπισμό των τάξεων. Θυμάμαι πριν από αρκετά χρόνια, υπηρετούσα στο σχολείο των Άνω Σουρμένων, χωριό σκαρφαλωμένο στους πρόποδες του καταπράσινου και πανέμορφου όρους Μπέλλες, στα σύνορα με τα Σκόπια. Συνηθίζω να έχω αναρτημένα, στους τοίχους της αίθουσας, κάδρα των ηρώων της ιστορίας μας, καθώς και λίγες εικόνες, βυζαντινές αγιογραφίες. Επισκέπτεται το διθέσιο σχολείο-έκλεισε πια-σχολικός σύμβουλος, «προοδευτικής» κοπής. (Ήταν τα χρόνια της σοσιαληστρικής λαίλαπας και φαυλοπραξίας). Μου ζήτησε να κατεβάσω τις εικόνες και τα κάδρα των ηρώων, διότι δεν δημιουργούν «παιδαγωγική ατμόσφαιρα», τρομάζουν τα παιδιά και να αναρτήσω τοπία, ζώα και λοιπές χαζοχαρούμενες παραστάσεις. Πρώτον, του απάντησα, η αίθουσα δεν είναι προέκταση του παιδικού δωματίου, πρέπει ο χώρος να αναδίδει σοβαρότητα. Δεύτερον, αν στρέψουν το βλέμμα τους τα παιδιά αριστερά αντικρίζουν το Μπέλλες και, αν κοιτάξουν δεξιά, την ωραιότατη λίμνη Δοϊράνη. Τι δουλειά έχουν τα τοπία, όταν έχεις, ζωντανό μπροστά στα μάτια σου τον… τόπο. Τρίτον, οι ήρωες, οι ανέσπερες μορφές τους, δεν «κατεβαίνουν», γιατί αυτοί μας ελευθέρωσαν, τα παιδιά τους συνήθισαν, έγιναν «φίλοι» τους. Δεν κατάλαβε, σηκώθηκε και έφυγε. Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί μία φωτογραφία με γατάκια που παίζουν, είναι παιδαγωγικώς τελεσφερότερη από την παράσταση, γιά παράδειγμα, της Εξόδου του Μεσολογγίου. Αντίθετα η δεύτερη διδάσκει μια πολύ υψηλή έννοια, την θυσία, ενώ η πρώτη είναι ένα ρηχό «μπακλαβούργημα», που θα έλεγε και ο Κόντογλου. Δεν θυμάμαι που το εντόπισα, αλλά σημείωσα ένα σπουδαίο κείμενο του Παλαμά, γι’ αυτήν την υποτίμηση ουσιαστικά του μαθητή, του παιδιού. «Έχω για του παιδιού τον νου μια ιδέα κάπως διαφορετική από άλλους. Πιστεύω πως το μυαλό του, μπορεί να χωνέψει τροφή πιο λεπτή και πιο βαθιά απ’ όση συνηθίζουμε να του προσφέρουμε. Μέσα στον μικρόκοσμο της ψυχής του γίνονται πράγματα πιο πολλά κι απ’ όσα φαντάζονται του κόσμου οι ψυχολόγοι. Οι πιο μεγάλοι άνθρωποι μου φαίνεται πως είν’ εκείνοι που από τα πρώτα χρόνια τους γρικούσανε κουβέντες και αναστρεφότανε με ιδέες πιο ψηλές από το παιδακίσιο μπόι τους». (Σοφές κουβέντες. Γιατί για παράδειγμα, να μην υπάρχουν στα βιβλία Γλώσσας αποσπάσματα από τα εξαίσια έργα του Πλούταρχου, του Μεγ. Βασιλείου-σε στρωτή νεοελληνική-του Παπαδιαμάντη και βρίσκεις ανοητολογήματα του τύπου «η Φρικαντέλα η μάγισσα»;). Είναι γνωστό πως τα τελευταία χρόνια τα γνωστά, σκοτεινά κέντρα των Χριστομάχων, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα του λεγόμενου ουδετερόθρησκου σχολείου, βάλθηκαν να αποκαθηλώσουν από τις σχολικές τάξεις τις εικόνες. Στα σχολικά βιβλία Γλώσσας, οι σύγχρονοι αυτοί Εικονομάχοι, σχεδόν πέτυχαν τον εξοβελισμό της ορθόδοξης αγιογραφίας. Μετά βίας σ’ όλα τα βιβλία Γλώσσας του Δημοτικού θα συναντήσεις 5-6 εικόνες. (Ακόμη και στις εορταστικές ενότητες-Χριστούγεννα, Πάσχα-παρελαύνουν οι φραγκοζωγραφιές, κάρτες, αυγά και χιονάνθρωποι ενώ δεν θα βρεις, για παράδειγμα, εικόνα της Γέννησης του Χριστού στο κεφάλαιο για τα Χριστούγεννα της Ε’ Δημοτικού). Κατ’ αυτούς το λιτό, «ανεξίκακον και αθεάτριστον» της βυζαντινής αγιογραφίας, δεν συνάδει με την παιδική ηλικία. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Χρησιμοποιώντας την εξαίρετη έκδοση της Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου Καρέας, «τι ξέρεις εσύ για τις εικόνες» σημειώνουμε τα εξής: Αν βάλουμε το παιδί να ζωγραφίσει π.χ. ένα δέντρο, εκείνο θα ακολουθήσει φυσικότατα τη βυζαντινή ζωγραφική. Θα ζωγραφίσει το δέντρο με κάθε του φύλλο χωριστά, ευδιάκριτα, τον κάθε καρπό ολόκληρο, συγκεκριμένο. Διότι το παιδί έχει έμφυτη την αίσθηση της ενότητας, ενώ η δυτική τέχνη, που έχει ως κύριο χαρακτηριστικό της την αποσπασματικότητα, του δημιουργεί διλήμματα. Το παιδί δηλαδή δεν μπορεί να δημιουργήσει κάτι μισό, π.χ. ένα σπίτι ή ένα βουνό μισό και το άλλο μισό να χάνεται μέσα στη σκιά. Στο παιδικό σχέδιο, όπως και το βυζαντινό, όλα φαίνονται, όλα παρατίθενται. Όλα τα φύλλα είναι πάνω στα δέντρα, τίποτε δεν είναι πεσμένο κάτω. Επίσης το παιδί δεν δεσμεύεται από τους νόμους της οπτικής και της προοπτικής. Αν του πεις να ζωγραφίσει την οικογένειά του, θα ζωγραφίσει μεγαλύτερο τον πατέρα, λίγο μικρότερη τη μητέρα και τα παιδιά ακόμη μικρότερα. Θα ζωγραφίσει δηλαδή αξιολογικά, όπως κάνει και η βυζαντινή τέχνη. Έχουμε δει εικόνες στις οποίες το πρόσωπο που κυριαρχεί, ζωγραφίζεται μεγαλύτερο. (Η Θεοτόκος στην εικόνα της Γέννησης του Χριστού, ο Παύλος και ο Πέτρος στην εικόνα της Πεντηκοστής). Ζωγραφίζονται μεγαλύτεροι αξιολογικά, σύμφωνα με την πνευματική προοπτική. Απ’ αυτά γίνεται κατανοητό ότι στο παιδί η βυζαντινή ζωγραφική ταιριάζει περισσότερο, διότι δεν το βάζει σε διλήμματα σκιοπλαστικά, ανταγωνισμούς στο θέμα όλου και μέρους, στο προοπτικό βάθος και το βοηθά να εκφράσει αυτό που έχει μέσα του. Ένα άλλο σημείο ταυτίσεως παιδικού σχεδίου και βυζαντινού, είναι η θέα των αθεάτων. Η βυζαντινή εικόνα ιστορεί, όχι μόνο τα θεατά, αλλά και τα αθέατα ακόμη, πράγμα που δεν μπορεί να το κάνει η δυτική φαινομενοκρατική τέχνη. Π.χ. στην εικόνα της ιάσεως του Παραλυτικού του Ευαγγελίου, εικονίζονται έξω από το σπίτι όσα διαδραματίζονται μέσα στο σπίτι, του οποίου οι άνθρωποι που μετέφεραν τον Παραλυτικό διέρρηξαν τη στέγη. Επειδή δεν ήταν δυνατόν να παρουσιαστούν καταλεπτώς τα γεγονότα, αν ζωγραφίζονταν μέσα στο σπίτι και θα παρέμεναν αθέατα, η βυζαντινή τέχνη βρίσκει αυτή τη λύση, τα παρουσιάζει σαν να διαδραματίζονται έξω. Ή σαν να γίνονται διάφανοι οι τοίχοι και να αποκαλύπτονται όλα. Το ίδιο κάνει και το παιδί στη ζωγραφική του. Η θέα των αθεάτων είναι πολύ φυσική για το παιδί, γιατί μέσα του έχει μία ολοκληρωμένη θεώρηση του κόσμου, που δεν δεσμεύεται από τους νόμους της προοπτικής. Έτσι, αν το βάλεις να ζωγραφίσει το σπίτι του, το ζωγραφίζει σαν διάφανο. Οι άνθρωποι, τα έπιπλα, τα λουλούδια, είναι θεατά. Οι τοίχοι δεν εμποδίζουν τη θέα και της πιο μικρής λεπτομέρειας. Ή αν του πεις να ζωγραφίσει τη θάλασσα, θα τη ζωγραφίσει έτσι ώστε τα ψάρια όλα ναι είναι ορατά, όπως το κάνει και η βυζαντινή τέχνη, στην εικόνα της Βάπτισης. Είναι φανερό λοιπόν ότι η τέχνη αυτή είναι πολύ οικεία στο παιδί, δεν του δημιουργεί διλήμματα, δεν το κοντράρει και το ωριμάζει με τα μυστικά μηνύματα που του εμπνέει η αισθητική της: Ότι δηλαδή όλη η κτίση είναι δώρο του Δημιουργού. Όλα είναι καμωμένα «καλά λίαν». Όλα είναι συμφιλιωμένα μεταξύ τους, και το όλο και το επί μέρους, η ηρεμία, η ειρήνη και η αρμονία ξεχύνονται από τη συνύπαρξή τους. Και έτσι το δοξολογικό βίωμα κτίζεται μυστικά και υπαρξιακά στην παιδική ψυχή. Και, συνοψίζοντας, τα παιδιά αντικρίζουν τις αξίες σαρκωμένες σε πρόσωπα. Έτσι μαθαίνει και όχι με τις αερόπλαστες ιδεολογίες και τιποτολογίες…

Περισσότερα: http://www.antibaro.gr/article/9127, Ἀντίβαρο

Δημήτρης Νατσιός  Δάσκαλος Κιλκίς -Θεολόγος

Το έχουμε τονίσει επανειλημμένως ότι από τα σχολικά εγχειρίδια, τα βιβλία Γλώσσας, τα Αναγνωστικά του Δημοτικού-όπως τα ονομάζαμε παλαιότερα-είναι τα κρισιμότερα και από πλευράς συγγραφής, τα δυσκολότερα. (Μία διευκρίνηση. Τα βιβλία Γλώσσας, ονομάζονταν Αναγνωστικά, όχι μόνο γιατί μέσω των βιβλίων αυτών, μάθαινε ο μαθητής ανάγνωση, να συλλαβίζει, να διαβάζει.
Αυτό τελειώνει στην Α’ Δημοτικού. Με τα παλιά, ωραία Αναγνωστικά, γινόταν ανάγνωση του πολιτισμού μας. Ξεφυλλίζοντάς τα ο μαθητής περιδιάβαινε και οικειωνόταν τα, καθ’ ημάς, τιμαλφή. Τα βιβλία περιείχαν γνώσεις ιστορικές, γεωγραφικές, λαογραφικές.

ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΝΕΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΣΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ!

ΜΕΣΑ ΤΑ ΠΟΡΝΟ ΚΑΙ Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΥΛΙΑ – ΕΞΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ!

Τα Ευρωπαϊκά νηπιαγωγεία και σχολεία μπορούν να απαγορεύσουν τα παιδικά βιβλία και παραμύθια που απεικονίζουν την παραδοσιακή οικογένεια. Αυτό είναι ένα αίτημα της επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας. Σύμφωνα με την επιτροπή, τα παραμύθια θα πρέπει να μιλάνε για τη σεξουαλική διαφορετικότητα (για κάποιον απροσδιόριστο λόγο όταν ακούω την λέξη “διαφορετικότητα” είναι σαν να μυρίζω κλούβια αυγά -Ε.Θ.) Νορβηγοί ειδικοί πιστεύουν ότι τα παιδιά επωφελούνται βλέποντας πορνό.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ E-ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΛΑΡΙΣΑΙΑ!

«Κρίση τέχνας κατεργάζεται»Το αποδεικνύουν δεκάδες επιχειρηματικές ιδέες που υλοποιούνται τους τελευταίους μήνες μέσω του Διαδικτύου, με… απτά αποτελέσματα. Ελληνική «πατέντα» είναι το πρώτο διαδικτυακό νηπιαγωγείο, δημιούργημα της 28χρονης Τίνας Μιναρετζή από τη Λάρισα.

«Είμαι ηλεκτρολόγος μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών και αγαπώ ιδιαίτερα τα παιδιά» λέει στην «Καθημερινή» η ίδια, που πριν από δύο χρόνια ξεκίνησε να εργάζεται συστηματικά ώστε να κάνει πράξη την έμπνευσή της.

«Θέλησα να συνδυάσω την τεχνολογία, στην οποία πλέον έχει πρόσβαση κάθε οικογένεια, με την εκπαίδευση, καθώς είχα διαπιστώσει μεγάλη έλλειψη διαδικτυακού εκπαιδευτικού υλικού». Η Τίνα επέλεξε την προσχολική ηλικία, καθώς «η ύλη είναι πιο γενική και κοινή σε όλες τις χώρες». Το δίγλωσσο site, σε ελληνικά και αγγλικά, απευθύνεται εξίσου σε γονείς, νηπιαγωγούς, αλλά και στα ίδια τα παιδιά. «Ολη η πλατφόρμα είναι έτσι σχεδιασμένη, ώστε το παιδί να μπορεί να περιηγείται μόνο του και να απασχολείται δημιουργικά, άλλωστε τα νήπια έχουν τις δεξιότητες να χειριστούν υπολογιστή, το μοναδικό εμπόδιο είναι η ανάγνωση, γι” αυτό όλα είναι και ηχογραφημένα»… Διαβάστε περισσότερα…

«ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ, ΚΥΡΙΑ!»

Υπέρ αναμνήσεως μιας υπέροχης δασκάλας!

(της Λότης Πέτροβιτς)

Το παρακάτω κείμενο αφιερώνεται στους δασκάλους εκείνους που δεν σταματούν να αναλώνονται, να πεθαίνουν συναισθηματικά, να αδειάζουν κυριολεκτικά όλο το μέσα τους για χάρη των μαθητών τους. Σ΄ αυτούς που δεν υπολογίζουν κόπους ούτε και λογαριάζουν αν ο μισθός είναι λίγος και δε φτάνει, που δεν δειλιάζουν ούτε φοβούνται να εκτεθούν. Μην τους ψάχνετε σε μουσεία, βρίσκονται ανάμεσά σας …

  «Το Δεκέμβρη του 1943, … Διαβάστε περισσότερα…

Φιλοτουρκική παρέμβαση Ρεπούση, σχετικά με τα παράνομα νηπιαγωγεία της Θράκης!

     Επερώτηση στη Βουλή από το ανεκδιήγητο άτομο που παριστάνει την (λέμε τώρα) Ελληνίδα βουλευτή, υπέρ των πρακτόρων της Τουρκίας για το ζήτημα των παράνομων νηπιαγωγείων της Θράκης…
     Δεν περιμέναμε φυσικά και τίποτε καλύτερο από το άτομο που τόλμησε κάποτε να ονοματίσει τη μαζική σφαγή των προγόνων μας «συνωστισμό» ή την αντίσταση της Κλεφτουριάς στην Τουρκοκρατία «επίθεση σε κρατικούς

Ο Καποδίστριας για την παιδεία

Δημήτρης Νατσιός
 

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου του 1831. Ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, μέσω των στενωπών του Ναυπλίου, μεταβαίνει στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος, συνοδευόμενος από τον μονόχειρα σωματοφύλακά του Γ.Κοκκώνη και ένα στρατιώτη. Καθ’ οδόν συναντά τους Κωνσταντίνο και Γεώργιο Μαυρομιχαλαίους, οι οποίοι, αφού τον χαιρέτησαν, στάθηκαν στην είσοδο της στενής θύρας του ναού. Καθώς ο

«Στη γλώσσα της πατρίδας μας»

Επιστολή του Συλλόγου Πομάκων νομού Ξάνθης  στον Υπουργό Παιδείας:

«Εδώ και πολλές δεκαετίες συντελείται εις βάρος μας μία μορφωτική, γλωσσική και πολιτισμική γενοκτονία. Μία γενοκτονία εις βάρος αυτών των ανθρώπων, μεταξύ των οποίων ανήκουν και τα μέλη του Συλλόγου μας που έχουμε το θάρρος να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως Πομάκοι της Ελλάδας.  

Το Ελληνικό Κράτος, παραβιάζοντας

Mαθήτρια αφήνει άφωνο το κοινό Ελληνο-Γερμανικού συνεδρίου (video)

"Θέλετε να μας αφήσετε χωρίς εισόδημα και χωρίς προοπτικές και δεν ξεχνάμε τα εγκλήματα της Κατοχής".

Στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο Ελληνο-Γερμανικό συνέδριο με τίτλο «Μνήμη πολιτισμού και συνεργασία Νεολαίας».

Κατά την διάρκεια της πρώτης μέρας, η Χριστίνα Λιόλιου, μαθήτρια από λύκειο της Παραμυθιάς, άφησε άφωνο το κοινό του συνεδρίου με μια εντυπωσιακή ομιλία, η οποία ανάγκασε ακόμα και τους Γερμανούς σύνεδρους να την χειροκροτήσουν.

Αμερικανοί και Αγγλοι καθηγητές, συνέταξαν το βιβλίο Γραμματικής της ΣΤ' Δημοτικού!

Οι αποκαλύψεις από τον "Λόγιο Ερμή"

Αυτή τη φορά δεν έχουμε καμιά δικαιολογία.

Εάν ενδιαφερόμαστε πραγματικά για την πνευματική καλλιέργεια των παιδιών μας,έχουμε υποχρέωση να προστατέψουμε την ελληνική γλώσσα, αυτόν τον πολύτιμο πνευματικό θησαυρό που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας.

Η σωστή εκμάθηση και κατανόηση της ελληνικής γλώσσας είναι το κλειδί, με το οποίο μπορεί ο μαθητής να ξεκλειδώσει όλες τις επιστήμες. Είναι το απαραίτητο εργαλείο στα χέρια του μαθητή που θα του επιτρέψει να κατανοήσει με ευκολία της έννοιες της φυσικής, των μαθηματικών, της χημείας, της βιολογίας κ.τ.λ.

Είναι το εργαλείο με το οποίο θα ανοίξει το παράθυρο στη γνώση.

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ, ΜΗΝΙΑΙΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ

ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, Π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ,
ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΤΟΝ MΑΙΟ ΤΟΥ 1947, ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛ. 70

Εἰς τὴν Δημιουργίαν γενεᾶς ἀπίστου, διεστραμμένης, ἐκτροχιασμένης ἀπὸ τὴν τροχιὰν τῶν αἰωνίων ἠθικῶν νόμων, γενεᾶς, ἡ ὁποία μὲ τὸν ἐκφυλισμόν της καὶ τὴν έγκληματικότητά της φιλοδοξεῖ νὰ παίξη τὸν ρόλον τοῦ νεκροθάπτου τῆς ἱστορικὴς μας φυλῆς, συνετέλεσαν πολλοὶ παράγοντες. Συνετέλεσε καὶ … τὸ Σχολεῖον. Ποῖος θὰ τὸ περίμενε; Τὸ Σχολεῖον ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ ἠθικὸν ἀπολυμαντήριον τῆς κοινωνίας κατήντησε κατὰ τοὺς ἐσχάτους τούτους χρόνους εἰς πολλὰς περιπτώσεις φρικτὴ ἐστία μολύνσεως, φορεὺς ποικίλων μικροβίων, διὰ τῶν ὁποίων ἐμολύνθησαν ψυχικῶς μυριάδες Ἑλληνοπαίδων.

Διαβάστε περισσότερα…

Ορθοδοξία και Παιδεία

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Ακούονται κατά καιρούς απόψεις στελεχών της Αριστεράς κατά του περιεχομένου του μαθήματος των Θρησκευτικών και κατά του εκκλησιασμού στα  σχολεία. Επειδή όλοι αυτοί επικαλούνται αορίστως και ασαφώς το Σύνταγμα , τις Διεθνείς Συμβάσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή κάποιες άλλες αξίες κρίνω σκόπιμο να θυμίσω ότι το 1995 το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας μας, δηλαδή το Συμβούλιο της Επικρατείας (Σ.τ.Ε.) ασχολήθηκε με το ζήτημα της Ορθόδοξης Αγωγής στην ελληνική στοιχειώδη και μέση παιδεία. Η απόφαση που ελήφθη βασίζεται στο ισχύον Σύνταγμα και στη Συνθήκη της Ρώμης του 1950 περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών. Η απόφαση, με αριθμό 3356/1995, θα μπορούσε να συνοψισθεί ως εξής. Aποφεύγω την αυστηρή νομική ορολογία  για διευκόλυνση των αναγνωστών μας:

1. Το Σύνταγμά μας αναγνωρίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία ως επικρατούσα θρησκεία, δηλαδή ως θρησκεία της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων.
2. Παράλληλα το Σύνταγμα κατοχυρώνει τη θρησκευτική ελευθερία, ειδικότερη εκδήλωση της οποίας αποτελεί το δικαίωμα του γονέα ή του κηδεμόνα να διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του ή τους υπ’ αυτού κηδεμονευομένους συμφώνως προς τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, δικαίωμα το οποίο έχει πλέον και διεθνή κατοχύρωση.
3. Η Πολιτεία υποχρεούται να διδάσκει στα σχολεία δημοτικής και μέσης εκπαιδεύσεως το μάθημα των Θρησκευτικών κατά το Ορθόδοξο Χριστιανικό δόγμα και μάλιστα επί ικανό αριθμό ωρών, διότι το δόγμα αυτό αποτελεί τη θρησκεία της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Οι πολίτες εξάλλου έχουν από το Σύνταγμα το δικαίωμα να αξιώσουν από την Ελληνική Πολιτεία να παρέχει στα παιδιά τους θρησκευτική εκπαίδευση σύμφωνη με αυτό το δόγμα.
4. Ο απλός νόμος δεν μπορεί να απαγορεύσει τη διδασκαλία του Ορθοδόξου Χριστιανικού μαθήματος στα σχολεία γιατί διαφορετικά θα παραβίαζε τις διατάξεις του Συντάγματος που αναφέρονται στην επικρατούσα θρησκεία και τη θρησκευτική ελευθερία των Ελλήνων υπηκόων, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ανήκουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
5. Κάθε ετερόδοξος (Χριστιανός μη Ορθόδοξος), ετερόθρησκος (π. χ,. Μουσουλμάνος, Ινδουιστής κ.α), άθρησκος ή άθεος μαθητής έχει το δικαίωμα να μην παρακολουθήσει το μάθημα των Θρησκευτικών και να μην συμμετάσχει στην προσευχή ή στον εκκλησιασμό.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι το μόνο αρμόδιο όργανο για να ερμηνεύει το Σύνταγμα σε συνδυασμό και με τις Διεθνείς Συμβάσεις που υπέγραψε η χώρα μας, δηλαδή το Συμβούλιο της Επικρατείας, αναγνωρίζει την υποχρέωση στη Δημόσια Διοίκηση να διδάσκει στους μαθητές το μάθημα των Θρησκευτικών βασισμένο στα δόγματα και στις αρχές της Ορθοδοξίας. Βρίσκει, όμως, τη λύση της απαλλαγής, ώστε να μην περιορίζεται ή να θίγεται με οποιονδήποτε τρόπο η θρησκευτική συνείδηση των γονέων που ανήκουν σε άλλη θρησκευτική κοινότητα ή είναι θρησκευτικώς αδιάφοροι.

Επειδή οι αντιδρώντες επικαλούνται και την ένταξή μας στην Ευρ. Ένωση θυμίζω ότι στη Συνθήκη της Λισσαβόνας, το οιονεί «Σύνταγμα» της Ε.Ε., ορίζεται σαφώς ότι το περιεχόμενο της Παιδείας και οι σχέσεις Εκκλησίας- Πολιτείας αποτελούν τομείς όπου η Ευρ. Ένωση δεν παρεμβαίνει. Προφανώς σέβεται το γεγονός ότι αυτά τα ζητήματα αποτελούν τον πυρήνα της εθνικής ταυτότητας και της πολιτιστικής  ιδιοπροσωπίας κάθε λαού και αφήνει τα εθνικά κοινοβούλια και τα ανώτατα δικαστήρια κάθε χώρας να αποφασίζουν. Όσον δε αφορά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εδρεύει στο Στρασβούργο θυμίζω ότι  και αυτό προσφάτως αποδέχθηκε το δικαίωμα κάθε χώρας να διατηρεί την πολιτιστική της ταυτότητα και να την προβάλλει στα σχολεία (υπόθεση Εσταυρωμένου).

Για λόγους νομικούς, αλλά και παιδαγωγικούς και ιστορικούς, ας διατηρήσουμε τη σύνδεση Ορθοδοξίας και Παιδείας. .

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τι κάνετε στα παιδιά μας ρε πολυπολιτισμικοί παγκοσμιοποιημένοι προδότες; Πάρτε μια γεύση από τα σχολικά βιβλία....

Θα θέλαμε σαν γονείς παιδιών του δημοτικού να εκφράσουμε την αγωνία μας για την συστηματική προπαγάνδα ανθελληνισμού, αφελληνισμού και άκρατου αντιχριστιανικού πνεύματος, που γίνεται με σκοπό το βιασμό του νου των παιδιών μας και τη μετατροπή τους σε νέους γενίτσαρους. Σας δίνουμε παρακάτω μια εικόνα μικρού μόνο τμή­ματος της κατάστασης που επικρατεί.

Αρχίζοντας με τη Γλώσσα της Ε' τάξης (σελ. 23) βλέπουμε τον άγιο Ιωσήφ χωρίς φωτοστέφανο να αγκα­λιάζει την Παναγία, χωρίς φωτοστέ­φανο και αυτή. Επίσης βλέπουμε τον Χριστό σαν ένα απλό μωρό χωρίς φωτοστέφανο. Όλο το βιβλίο έχει δυο φωτογραφίες για τα Χριστούγεννα. Συ­νεχίζοντας βλέπουμε ότι όλο το κεφά­λαιο για τα Χριστούγεννα αναφέρεται στη μάγισσα Φρικαντέλα (σελ. 26). Βά­ζουν ένα παιδί μετανάστη (σελ. 24) να θέτει σε αμφιβολία για το αν υπάρχουν άγγελοι, και αυτοί μόνο για τους χορτάτους. Ακόμη (σελ. 29) βλέπουμε τα Θε­οφάνεια να είναι ένας απλός αγώνας κολύμβησης. Βάζουν τα παιδιά να φαντάζονται ότι είναι δέντρα (σελ. 31) όχι πάντως νοήμονα όντα. Πλήση εγκε­φάλου επίσης γίνεται (σελ. 11 καί 12) ειδικά για τούς εξωγήινους. 

Στο Ανθολόγιο της Γλώσσας Ε' (σελ. 154) ο Τα Κι Κο ο Κινέζος αναρωτιέται: « .. Τα μάτια του γιατρού ήταν γλυκά και τάα μάτια του Χρίστου ήταν γλυκά». Τι ωραία βλασφημία! Παρουσιάζουν επίσης το βάψιμο των αυγών σαν παλιό ειδωλολατρικό έθιμο που πήραμε και ότι ό Χριστός απλώς σήκωσε την πλάκα και βγήκε (σελ. 174, 175, 177).

Ο 'Άι-Βασίλης κάνει μπουγάδα με τα σώβρακά του (Δ' τάξη Γλώσσα σελ. 52). Τα παιδιά μαθαίνουν να γράφουν Χαίκου (Γ' τάξη, Γλώσσα σελ. 68) που είναι επηρεασμένα από το Βουδισμό Ζεν, αλλά όχι Όμηρο κ.τλ. Ελληνικά.

Διαβάζουμε (Γλώσσα, Β' δημοτικού σελ. 79) για το ημερολόγιο της Εβραιοπούλας Ροζίνας, για το 1940 αλλά όχι κάποιου Έλληνα ήρωα π.χ. Κώστα Περρίκου.

Από τη Γλώσσα Α' Δημοτικου μαθαί­νουν τα παιδιά: πως να μπαίνουν σε ξένα σπίτια νά κρυφακούν, να κρυφοκοιτάζουν τη νύκτα (σελ. 32, 34, 36, 38) όλα εικονογραφημένα.

Στη Μελέτη Περιβάλλοντος Δ' τάξης (σελ. 17,18) νιώθουμε περήφανοι που μιλάμε τά Τουρκικά. Το Τουρκάκι Εκρέμ δοξάζει τον Αλλάχ με ανύπαρκτο Χριστό.

Στα Μαθηματικά Γ' τάξης (σελ. 85) υπάρχουν μάγισσες, σεΐχιδες καίι γενικά όλα τα ξενόγλωσσα ονόματα και κυρίως αγοριών.

Κάνουν συνεχώς διαφήμιση (Μαθηματικά Γ' Δημοτικού σελ. 102)  στό Ταγκράμ, άλλά όχι στό αρχαιότερο Γεωμετρικό παιχνίδι τό "Λούκουλος" του Αρχιμήδη.

Στά Θρησκευτικά Δ' Δημοτικού (σελ. 98, μας κάνουν πλύση εγκεφάλου με τους μετανάστες, παρουσιάζοντας τους Έλληνες σαν ρατσιστές.

Στά Θρησκευτικά Ε' Δημοτικού (σελ. 92) αναφέρουν σαν αιρετικό τον Ρωμανό το Μελωδό, ότι αντλούσε τα θέματά του από τα απόκρυφα Ευαγγέλια.

Πηγαίνοντας στην Ιστορία (Δ' τάξη σελ. 79) αφαιρούν τις αποικίες της αρχαίας Ελλάδας από όλο το μεσογειακό χώρο και την δείχνουν σαν ψείρα.

Καλλιεργούν αισθήματα ήττοπάθειας των Ελλήνων (Ε' τάξη σελ. 11) ειδικά απέναντι στούς Ρωμαίους, χωρίς να μας πουν ότι πολυπληθέστεροι Ρωμαίοι μαζί με Έλληνες προδότες πολέμησαν εναντίον λίγων Ελλήνων.

Το διάταγμα της ανεξιθρησκείας του Μ. Κωνσταντίνου το δουλεύουν όπως θέλουν σαν τάχα να μην ισχύει στην Ελλάδα (στ. Ε' σελ. 22). Ρωτούν πονηρά τα παιδιά να αναρωτηθούν γιατί ο Μ. Κωνσταντίνος άφησε τους παλαι­ούς ναούς δίπλα στίς Χριστιανικές Εκκλησίες (σελ. 27, Ίστορ. Ε'). Γιατί άραγε; 

Στην άλωση της Κωνσταντινούπο­λης Βιβλίο Εργασιών Ιστορίας Ε' Δημοτικού (σελ. 46), ρωτούν και ζητούν τα παιδιά να γράψουν τι τα εντυπωσίασε στον Μωάμεθ τόν Πορθητή. (Βάζοντας δεύτερο στη λίστα τον Κωνσταντίνο τον Παλαιολόγο). 

Δίνουν ψευδή στοιχεία με μικρό Τουρκικό στρατό στην άλωση, Ιστορία Ε' Δημοτικού (σελ. 107) (αλλού γράφουν πάνω από 60.000, αλλού 100.000). Ιστορικά εμείς ξέρουμε ότι το νούμερο ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Γράφουν (Ιστορία Ε' Δημοτικού σελ. 106) ότι την άμυνα τξς Κωνσταντινούπολης την ανέθεσε ο Πα­λαιολόγος στον Ιουστινιάνη λες και αυτός ήταν απλός παρατηρητής, τονίζοντας το με­γαλείο του Ιουστινιάνη και του Μωάμεθ.

Αυτά τα βιβλία είναι όλα σαβούρες. Σε τι vα πρωτοαναφερθεί κανείς; Και αυτά είναι μόνο λίγα.

Μέ σεβασμό Κουσίδου Πελαγία, Δράκα 
Η Δράση, Ιούνιος – Ιούλιος 2012

πηγή ΑΚΤΙΝΕΣ  
Ποσειδώνας

ΣΧΟΛΙΟ
Στην χώρα μας έχουμε δει και ζήσει πολλές προδοσίες....

Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι αυτή που γίνεται στην παιδεία των ελληνόπουλων είναι η μεγαλύτερη και η σοβαρότερη.

Υπονομεύουν το μέλλον της πατρίδας μας προσπαθώντας να φτιάξουν μια νέα γενιά γενιτσάρων (με πλύση εγκεφάλου) που αργότερα θα αναλάβει την εξουσία και δεν θα διστάσει να συγκρουσθεί με την μειοψηφία των ελληνόπουλων που τα μεγαλώνουμε με ιδανικά εθνικά και χριστιανικά.

Οταν θέλεις να ξεριζώσεις από την ψυχή του Ελληνα την εθνική του και θρησκευτική του συνείδηση ώστε να τον κάνεις ένα αλλοτριωμένο παγκοσμιοποιημένο ον ξεκινάς από το σχολείο....

Σχεδόν όλοι οι προηγούμενοι Υπουργοί Παιδείας ήταν τα χειρότερα προδοτικά νεοταξίτικα αποβράσματα του πολιτικού χώρου. Επιλεγμένοι με μέγιστη προσοχή....

Στην λίστα θα βρείτε Μασώνους, Λέσχη Μπίλντεμπεργκ κλπ....

Θα σας θυμίσω ονόματα:

Γεώργιος Ράλλης (1976-1977) Αυτός που όταν έγινε αργότερα πρωθυπουργός κατάργησε δια νόμου τους τόνους τα πνεύματα το απαρέμφατο κλπ.... Δηλαδή κατάργησε με νόμο γραμματικά στοιχεία (!!!) που θέσπισαν αιώνες ελληνικής παιδείας... (Τότε άρχισε η συστηματική προσπάθεια αποξένωσης των ελληνόπουλων με την αρχαία ελληνική γλώσσα). 

Απόστολος Κακλαμάνης (1982-1986)

Αντώνης Τρίτσης (1986-1988) ο πολέμιος της Εκκλησίας.....

Γιώργος Παπανδρέου (1988-1989, 1994-1996) Με σύμβουλο σε θέματα παιδείας τον ομοφυλόφιλο Βαλλιανάτο..... Μητρική γλώσσα τα αγγλικά. (Από μασωνική (αποδεδειγμένα) και αιρετική οικογένεια.... μιλούν ακόμα και για σχέση με τους Ιεχωβάδες).

Κώστας Σημίτης (1989-1990) Οταν έγινε πρωθυπουργός η προδοσία σε όλους τους τομείς γιγαντώθηκε.... Ιμια, Οτσαλάν, Ευρώ, Θρήσκευμα στις Ταυτότητες κ.α

Να τονίσουμε ότι ο Σημίτης είχε εισηγηθεί την κατάργηση του ω και των η, υ... (να χρησιμοποιούνται μόνο το ο και το ι)....

Γεράσιμος Αρσένης (1996-2000) Καρφώθηκε όταν με υπογραφή του κυκλοφόρησε το γνωστό μας πράσινο πεντακοσάρικο όπου εικονίζονται μερικά ΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΑ σύμβολα όπως το φίδι που τρώει την ουρά του, τα αντεστραμμένα αστέρια, η πεντάτευχος, η μασωνική χειραψία και το κτίριο της Μεγάλης Μασωνικής Στοάς των Αθηνών!!!!!!!

Είναι από τους εμπνευστές της αλλαγής του γνωστού μας εκκλησιαστικού ύμνου του Αγιασμού του "Σώσον Κύριε τον λαόν σου...."

Μάλιστα είμαι αυτόπτης μάρτυρας ενός περιστατικού που θα μου μείνει αξέχαστο....

Ο Αρσένης έχει πάει να παρευρεθεί σε κάποιο σχολείο για την έναρξη των μαθημάτων ως Υπουργός Παιδείας...

Ο ιερέας έχει έρθει στο προαύλιο και τελεί τον Αγιασμό για τα παιδιά....

Φτάνει η ώρα του Υμνου. Ο Ιερέας λέει "Σώσον Κύριε τον Λαόν Σου και Ευλόγησον την κληρονομία Σου, νίκας τοις Βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος...."  Ο Αρσένης τον κοιτάει θυμωμένος και τον σταματάει!!!!! "Τον λες λάθος να τον ξαναπείς" του λέει μπροστά στα εμβρόντητα παιδιά, τους γονείς και τους δασκάλους....
Ο κληρικός έντρομος λέει: Σώσον Κύριε τον Λαόν Σου και Ευλόγησον την κληρονομία Σου, νίκας τοις ευσεβέσι κατ' εναντίων δωρούμενος...."

Φυσικά για όσους αναρωτιούνται ο Αρσένης έγινε Υπουργός Παιδείας από τον Σημίτη..... 

Πέτρος Ευθυμίου (2000-2004)

Μαριέττα Γιαννάκου (2004-2007) Πήρε το μέρος της Ρεπούση που είχε γράψει στο σχολικό βιβλίο της Ε Δημοτικού για τον γνωστό "συνωστισμό" των Ελλήνων στην προκυμαία της Σμύρνης όταν σφάζονταν από τους Τούρκους..... 

Αννα Διαμαντοπούλου (2010-2012) Κατάργησε το "Εθνικής" από το όνομα του Υπουργείου και επιχείρησε με τον Καλλικράτη στα σχολεία να διαλύσει τα πάντα στην παιδεία. Είχε συμβούλους την Δραγώνα και την Φραγκουδάκη. Κυνήγησε την ηρωϊδα δασκάλα Χαρά Νικοπούλου. Οι μαθητές έβγαλαν μια ολόκληρη χρονιά ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ χωρίς βιβλία!!! Κατάργησε με πρόσχημα την οικονομική κρίση, μετά από δεκάδες χρόνια τον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιλίων με τα βιβλία του οποίου μεγάλωσαν γενιές Ελλήνων. Ηταν ομολογουμένως η πιο αποτυχημένη με διαφορά υπουργός παιδείας των τελευταίων 40 ετών.... Ομως παρέμεινε με "μαγικό" τρόπο στην ηγεσία του υπουργείου για 2 χρόνια!!!! Αγαπημένη της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ....

Κύριε Αρβανιτόπουλε ελπίζουμε να ξαναγυρίσετε την παιδεία των παιδιών μας εκεί που ορίζει το Ελληνικό Σύνταγμα. (αν και οι προγραμματικές σας δηλώσεις δεν μας χαροποίησαν ιδιαίτερα δείτε ΕΔΩ)

Να σας θυμίσω τι λέει μήπως και το έχετε ξεχάσει.

Αρθρο 16 παρ. 2.

Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. 

ΘΑΝΟΣ Το αλίευσα ΕΔΩ

ΕΚΚΛΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ!

Μετά τήν πρόσφατη διαμαρτυρία μου στό διαδίκτυο καί σέ ἀρμόδιες ἀρχές σχετικά μέ τίς σχολικές ἐπισκέψεις σέ ἰουδαϊκές συναγωγές (http://hristospanagia3.blogspot.gr/2012/05/blog-post_9530.html ), ἀλλά καί ἔν ὄψει τῆς ριζικῆς «μετάλλαξης» τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν πού μαγειρεύει τό Ὑπουργεῖο Παιδείας  ἀπό ὁμολογιακό, σέ πολυθρησκειακό-γνωσιολογικό, ἀπευθύνομαι ἀγαπητοί Γονεῖς σέ ἐσᾶς καί σᾶς ἐνημερώνω τά ἑξῆς:

Βάσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος:

Οἱ γονεῖς ἔχουν τό δικαίωμα νά ἐπιλέγουν τό θρήσκευμα τῶν τέκνων τους, ἀποτελεῖ σημαντικό μέρος τῆς ἐπιμέλειάς τους καί προστατεύεται ἔμμεσα ἀπό τό Σύνταγμα στό ἄρθρο 21, ὅπου κατοχυρώνεται ἡ προστασία τῆς οἰκογένειας. Ἡ ἐπιλογή θρησκείας εἶναι τόσο σημαντική, ὥστε ὁ Ἄρειος Πάγος ἔχει δεχθεῖ ( ΑΠ 1321/1992 ) ὅτι ἀκόμη κι ἄν ἀφαιρεθεῖ ἡ ἐπιμέλεια ἀπό τόν ἕνα γονέα, ἡ ἐπιλογή τοῦ θρησκεύματος τοῦ τέκνου, ἐξακολουθεῖ νά ἀνήκει στόν πυρήνα τῆς γονικῆς μέριμνας καί πρέπει νά γίνει κι ἀπ’ τούς δύο γονεῖς. Μόνο σέ περίπτωση ἀσυμφωνίας ἀνάμεσα στούς δύο γονεῖς, ἀναλαμβάνει νά ἀποφασίσει τό Δικαστήριο ἀντί γιά αὐτούς καί μέ βάσει τό μεγαλύτερο συμφέρον τοῦ παιδιοῦ ( ΑΚ 1512 ).

Ἐπίσης στό ἄρθρο 13 παρ. 2 τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος, ἀπαγορεύεται ὁ προσηλυτισμός! Προσηλυτισμός εἶναι ἡ μέ ἀθέμιτα μέσα προσπάθεια διείσδυσης στή θρησκευτική συνείδηση τοῦ ἄλλου καί ὁ προσεταιρισμός της. Μέσα στόν ὅρο «ἀθέμιτα μέσα», περιλαμβάνονται ὅλοι οἱ δόλιοι τρόποι προσέγγισης ὅπως: οἰκονομικές παροχές καί ὑποσχέσεις, κατάχρηση θέσης ἐξουσίας, ὁποιαδήποτε παράνομη συμπεριφορά, ἐκμετάλλευση τῆς ἀπειρίας - ἀδυναμίας τοῦ ἄλλου κλπ. Σ’ αὐτό τό τελευταῖο, προσπίπτει ἡ περίπτωση τῶν ἀνήλικων μαθητῶν! Ἡ παρουσίαση ἄλλων θρησκειῶν ἐκτός τῆς ἐπικρατούσης στό ἔθνος μας Ὀρθόδοξης Πίστεως ὡς «καλές», ἀποτελοῦν προσηλυτισμό στήν ἄπειρη καί ἀδύναμη κρίση τους καί ἐναντιώνονται στό νόμιμο δικαίωμα τῶν γονιῶν τους νά ἐπιλέγουν τά θρησκευτικά πιστεύω τῶν παιδιῶν τους. Μήν ξεχνᾶμε, ὅτι τό ἴδιο τό Ἑλληνικό Σύνταγμα συντάσσεται ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΟΜΟΟΥΣΙΟΥ ΚΑΙ ΑΔΙΑΙΡΕΤΟΥ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ!

Βάσει τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαίου:

Ἡ Εὐρωπαϊκή Σύμβαση τῶν Δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου στό ἄρθρο 2 Α’ Πρόσθ. Πρωτ. ΕΣΔΑ, ὁρίζει ὅτι τό κράτος ὀφείλει «νά σέβεται το δικαίωμα τῶν γονέων νά ἐξασφαλίζουν τή μόρφωση καί ἐκπαίδευση τῶν τέκνων τους σύμφωνα μέ τίς δικές τους θρησκευτικές καί φιλοσοφικές πεποιθήσεις».

Ὡς ἐκ τούτου λοιπόν καί σύμφωνα μέ τά παραπάνω νομίμως κατοχυρωμένα ἀγαπητοί Γονεῖς, ἔχετε κάθε δικαίωμα δυναμικῆς παρέμβασης στά Σχολεῖα, στά Γραφεῖα Ἐκπαίδευσης, στό Παιδαγωγικό Ἰνστιτοῦτο, στό Ὑπουργεῖο Παιδείας, στήν Πανελλήνια Ἕνωση Γονέων, στήν Ἀνώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητῶν, στήν Ἱερά Σύνοδο, στούς Ἐπισκόπους τῆς πόλης σας καί σέ ὅποια ἄλλη ἀρμόδια γιά τό θέμα ἀρχή, ὥστε νά διαμαρτυρηθεῖτε-ἀποτρέψετε, τόν ὀργανωμένο ἀποχριστιανισμό τῶν παιδιῶν σας ἀπό τή Νέα Ἐποχή, πού «νοιάζεται» γιά ἐσᾶς….ΧΩΡΙΣ ΕΣΑΣ!

Οἱ συντριπτικά ἐλάχιστες μειονότητες ἀλλόθρησκων πολιτῶν, καθώς καί οἱ μεμονωμένες περιπτώσεις ἀλλόθρησκων μαθητῶν πού φιλοξενοῦνται στή χώρα μας, ἐπί δεκαετίες γνωρίζουν τά νόμιμα δικαιώματά τους, τά ἐπικαλοῦνται καί τά διεκδικοῦν καταφεύγοντας ἀκόμη καί σέ ἔνδικα μέσα, προκειμένου νά προασπίσουν τά πιστεύω τους…ΚΑΙ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΝ!

Ἐμεῖς, ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν Ὀρθόδοξων Ἑλλήνων ( 98% τοῦ πληθυσμοῦ )….ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

«Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ

ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»

( Ματθ. η’, 22 )

Ἄν δέ θέλουμε νά ξυπνήσουμε μία μέρα στήν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα ὡς ξένοι κι ἀνεπιθύμητοι...Ἄν θέλουμε  νά συνεχίσουμε νά εἴμαστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί καί Ἕλληνες μέ τίς δικές μας παραδόσεις, πρέπει νά ὁμολογοῦμε Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν καί νά προασπίσουμε τώρα περισσότερο ἀπό ποτέ, τήν πανταχόθεν βαλλόμενη Πίστη μας! Γιά νά ἔχουν εὐλογημένο αὔριο τά παιδιά μας στόν τόπο τους!

Καλόν ἀγώνα!

Μέ τιμή,

Μ.Σ. Ἐκπαιδευτικός

Σχόλιο Σσστ: Ευχαριστώ την Μ.Σ. για την αποστολή του θέματος, με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.