Το Μεγάλο Λάθος των ΗΠΑ με το Ιράν – Και Τώρα το Πληρώνουν | Κ. Γρίβας

 Σε αυτή την ανάλυση, ο καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Γρίβας εξηγεί γιατί το Ιράν αποτελεί έναν από τους πιο παρεξηγημένους και ταυτόχρονα επικίνδυνους γεωπολιτικούς παίκτες. Παρότι οι Ηνωμένες Πολιτείες γνώριζαν σε βάθος τη στρατηγική και τη δομή του Ιράν, φαίνεται πως υποτίμησαν κρίσιμες παραμέτρους — οδηγώντας σε σοβαρά στρατηγικά λάθη. 

Το αλίευσα ΕΔΩ

12 NAYTIKA ΜΙΛΙΑ ΤΩΡΑ; – Η ΣΟΒΑΡΗ προειδοποίηση Γρίβα για Τουρκία

 

 Η τοποθέτηση του κ. Γρίβα κινείται σε μια ρεαλιστική σχολή σκέψης που δίνει προτεραιότητα στην ισχύ, στη γεωπολιτική θέση και στις δομικές τάσεις του διεθνούς συστήματος. Αν και η προσέγγιση αυτή ενδέχεται να θεωρηθεί επιθετική από ορισμένους, αναδεικνύει με σαφήνεια το κόστος της αδράνειας και τη σημασία της στρατηγικής πρωτοβουλίας. Σε κάθε περίπτωση, θέτει στο επίκεντρο μια κρίσιμη συζήτηση για το μέλλον της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και τα όρια της αποτρεπτικής στρατηγικής.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Γιατί οι Τούρκοι λατρεύουν τους Αγίους; Τρομερές αποκαλύψεις της Ελισάβετ Ζαχαριάδου

Ένα βίντεο που αποκαλύπτει τη βαθιά και συχνά άγνωστη αλληλεπίδραση μεταξύ Βυζαντίου και τουρκικού κόσμου στη Μικρά Ασία. Η Ελισάβετ Ζαχαριάδου (1931-2018) έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως μια από τις σημαντικότερες ερευνήτριες στο χώρο των τουρκικών σπουδών. Οι δημοσιεύσεις της αποτελούν σταθερές αναφορές σε όλα τα συνθετικά έργα για την τουρκική και οθωμανική ιστορία (Διεθνές Συμπόσιο: “Το Βυζάντιο στην Ιστορική Συνέχεια” 2011).

 

00:00 Εισαγωγή – Η μάχη του Μαντζικέρτ και η αρχή της αλλαγής
00:08 Η κατάρρευση του Βυζαντίου στη Μικρά Ασία
00:44 Πόσοι ήταν οι Τούρκοι; Ιστορικές εκτιμήσεις
03:03 Σταυροφορίες και νέα αποσταθεροποίηση
04:18 Χριστιανική πλειοψηφία και πολιτιστική επιρροή
05:09 Δυσκολίες εξισλαμισμού
05:20 Σουφισμός – το λαϊκό Ισλάμ της Μικράς Ασίας
06:16 Οι τεκέδες και η λατρεία των αγίων
08:28 Ο Τζελαλεντίν Ρουμί και οι δερβίσηδες
09:30 Χριστιανοί άγιοι στον τουρκικό κόσμο
10:54 Ο Κλήδονας και η επιβίωση αρχαίων εθίμων
12:48 Πώς επηρεάστηκαν οι Τούρκοι από τους Έλληνες
15:43 Μικτοί γάμοι και πολιτιστική όσμωση
17:59 Η μετάβαση στους Οθωμανούς
18:45 Από τους Σελτζούκους στον Κεμάλ Ατατούρκ

Το αλίευσα ΕΔΩ

Δικαστική «βόμβα» για AstraZeneca στην Ελλάδα: Αποζημίωση 300.000 ευρώ για θάνατο γυναίκας μετά από εμβολιασμό Covid-19

 

Σοκ με τις αποζημιώσεις για εμβόλια: Τα δικαστήρια ξεκαθαρίζουν ότι όταν προκύπτει σοβαρή βλάβη, το κράτος έχει την ευθύνη — όχι ο πολίτης.

Η δικαστική αντιμετώπιση των συνεπειών του εμβολιασμού, ιδίως μετά την πανδημία COVID-19, εισέρχεται σε μια νέα εκρηκτική φάση, όπου το ζήτημα παύει να είναι αποκλειστικά ιατρικό και μετατρέπεται σε βαθιά συνταγματικό και κοινωνικό… όπου τον λόγο πλέον παίρνουν τα δικαστήρια για τις σοκαριστικές παρενέργειες.

Πιο αναλυτικά, στον πυρήνα της σχετικής νομολογίας αναδύεται ένα κρίσιμο ερώτημα: όταν ο πολίτης συμβάλλει συνειδητά στην προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά υφίσταται μια σπάνια και σοβαρή παρενέργεια που μπορεί να οδήγησε και στον θάνατο, ποιος φέρει τελικά το βάρος της ζημίας;
Η απάντηση που δίνουν πλέον τα δικαστήρια είναι σαφής και ιδιαίτερα ηχηρή.
Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες δεν αντιμετωπίζονται ως απλό ατομικό ρίσκο, αλλά ως «δημόσιο βάρος», το οποίο δεν μπορεί να επωμίζεται αποκλειστικά ο παθών.

Η ευθύνη μετατοπίζεται στην Πολιτεία, η οποία καλείται να αποκαταστήσει τη ζημία στο πλαίσιο της συνταγματικής της αποστολής… εν ολίγοις το Κράτος πρέπει να πληρώσει.

Η απόφαση – σταθμός μετά από θάνατο ασθενούς – 300.000 ευρώ αποζημίωση σε συγγενείς

Ειδικότερα, η υπ’ αριθμ. 11407/2025 απόφαση του Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών σηματοδοτεί μια κρίσιμη καμπή στη νομολογία για την κρατική ευθύνη σε περιπτώσεις βλάβης υγείας μετά από εμβολιασμό στο πλαίσιο δημόσιας πολιτικής.
Το δικαστήριο αναγνώρισε αποζημιωτική ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου για τον θάνατο γυναίκας που επήλθε συνεπεία θρομβωτικού επεισοδίου, το οποίο συνδέθηκε αιτιωδώς με τη χορήγηση του εμβολίου της AstraZeneca.

Καθοριστικής σημασίας υπήρξε η απόρριψη του βασικού ισχυρισμού του Δημοσίου ότι ο εμβολιασμός είχε αποκλειστικά εθελοντικό χαρακτήρα και, ως εκ τούτου, δεν γεννάται ευθύνη αποζημίωσης.
Το δικαστήριο έκρινε ότι, ανεξαρτήτως του τυπικού χαρακτηρισμού, ο εμβολιασμός εντασσόταν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κρατικά οργανωμένης και εντατικά προωθούμενης υγειονομικής στρατηγικής, η οποία εξυπηρετούσε σκοπούς δημόσιου συμφέροντος, και άρα ενεργοποιεί την υποχρέωση του κράτους να αποκαθιστά ζημίες που υφίστανται πολίτες στο πλαίσιο αυτής.
Η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ εμβολιασμού και θανατηφόρου αποτελέσματος δεν θεμελιώθηκε με απόλυτη επιστημονική βεβαιότητα — κάτι που άλλωστε δεν απαιτείται κατά πάγια νομολογία — αλλά με υψηλό βαθμό πιθανότητας, βασισμένο σε ένα συνεκτικό αποδεικτικό πλέγμα.
Συγκεκριμένα, ελήφθη υπόψη η στενή χρονική εγγύτητα μεταξύ της χορήγησης του εμβολίου και της εκδήλωσης του επεισοδίου, η απουσία εναλλακτικών παραγόντων κινδύνου στο ιατρικό ιστορικό της θανoύσας, καθώς και η τεκμηρίωση από τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία που αναγνωρίζει τη συγκεκριμένη σπάνια παρενέργεια.

Η αποζημίωση

Με βάση τα ανωτέρω, το δικαστήριο επιδίκασε συνολική αποζημίωση ύψους 300.000 ευρώ, κατανέμοντας 120.000 ευρώ στον σύζυγο και από 90.000 ευρώ σε καθεμία από τις δύο θυγατέρες. Η κρίση αυτή εδράζεται στην αναγνώριση της ηθικής βλάβης και της ανεπανόρθωτης απώλειας που υπέστη η οικογένεια, αποτυπώνοντας τη νομολογιακή προσέγγιση περί αποκατάστασης του «δυσαναπλήρωτου κενού».
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αποσαφήνιση του υπόχρεου προς αποζημίωση. Το δικαστήριο έκρινε ότι ούτε οι Περιφέρειες ούτε οι επιμέρους υγειονομικές αρχές φέρουν ευθύνη, καθώς ενεργούν κατ’ εκτέλεση κεντρικών κατευθύνσεων.

Το σκεπτικό της απόφασης 

Ομοίως, δεν στοιχειοθετήθηκε ευθύνη της φαρμακευτικής εταιρείας, ελλείψει απόδειξης ελαττώματος του προϊόντος. Αντιθέτως, η ευθύνη αποδόθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο, ως φορέα σχεδιασμού, οργάνωσης και υλοποίησης της εθνικής στρατηγικής εμβολιασμού και ως εγγυητή της δημόσιας υγείας.
Το κρίσιμο νομικό ζήτημα της απόδειξης της αιτιώδους συνάφειας αναδεικνύεται για ακόμη μία φορά ως ο πυρήνας τέτοιων διαφορών. Τα διοικητικά δικαστήρια υιοθετούν μια ρεαλιστική και λειτουργική προσέγγιση, αναγνωρίζοντας ότι στην ιατρική επιστήμη η απόλυτη βεβαιότητα είναι συχνά ανέφικτη. Ως εκ τούτου, αρκεί η θεμελίωση ενός υψηλού βαθμού πιθανολόγησης, μέσω πραγματογνωμοσυνών, χρονικής συσχέτισης, αποκλεισμού άλλων αιτίων και αξιοποίησης διεθνών επιστημονικών δεδομένων.
Η σπανιότητα της παρενέργειας δεν λειτουργεί αποτρεπτικά· αντιθέτως, ενισχύει τον εξαιρετικό χαρακτήρα της ζημίας και την ανάγκη αποκατάστασής της.
Η εν λόγω απόφαση δεν υπονομεύει τη σημασία του εμβολιασμού ως εργαλείου δημόσιας υγείας.
Αντιθέτως, ενισχύει τη θεσμική αξιοπιστία του συστήματος, καθώς επιβεβαιώνει ότι το κράτος αναλαμβάνει την ευθύνη για τις σπάνιες αλλά σοβαρές συνέπειες που μπορεί να προκύψουν από πολιτικές συλλογικής προστασίας. Η συνταγματική αρχή της ισότητας στα δημόσια βάρη αποκτά, έτσι, ουσιαστικό περιεχόμενο, μετατρεπόμενη από αφηρημένη επιταγή σε συγκεκριμένο μηχανισμό αποκατάστασης και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Οι προηγούμενες αποφάσεις 

Νωρίτερα, η υπ’ αριθμ. 622/2021 απόφαση του Συμβούλιο της Επικρατείας, σηματοδότησε μια ουσιαστική τομή στη σχετική νομολογία.
Η υπόθεση αφορούσε τον θάνατο ανηλίκου μετά από υποχρεωτικό εμβολιασμό με το MMR vaccine και έθεσε με απόλυτη καθαρότητα το ζήτημα της κρατικής ευθύνης.

Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι η υποχρέωση αποζημίωσης του Δημοσίου δεν προϋποθέτει την ύπαρξη ιατρικού σφάλματος ή ελαττωματικού προϊόντος, ούτε αναιρείται από το γεγονός ότι ο εμβολιασμός ήταν νόμιμος και επιβεβλημένος για λόγους δημόσιας υγείας. Αντιθέτως, αρκεί η διαπίστωση ότι ένας πολίτης υπέστη μια ιδιαίτερη και δυσανάλογη βλάβη, στο πλαίσιο μιας πολιτικής που εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον.
Η συλλογιστική αυτή εδράζεται ευθέως στη συνταγματική αρχή της ισότητας στα δημόσια βάρη.
Σύμφωνα με αυτήν, όταν το κοινωνικό σύνολο ωφελείται από μια κρατική επιλογή, δεν είναι επιτρεπτό το κόστος να επιβαρύνει δυσανάλογα έναν και μόνο πολίτη.
Η Πολιτεία οφείλει να παρέμβει, όχι ως τιμωρητικός μηχανισμός, αλλά ως φορέας θεσμικής αλληλεγγύης και δικαιοσύνης.
Με τον τρόπο αυτό, η έννοια της ευθύνης αποδεσμεύεται από την παραδοσιακή ανάγκη απόδειξης σφάλματος και επαναπροσδιορίζεται σε όρους δίκαιης κατανομής των συνεπειών. Η προστασία της δημόσιας υγείας δεν μπορεί να συνεπάγεται ατομική θυσία χωρίς αντιστάθμιση.
Αντίθετα, η αποκατάσταση της ζημίας λειτουργεί ως μηχανισμός ενίσχυσης της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το κράτος και τους θεσμούς.
Η νέα αυτή νομολογιακή κατεύθυνση δεν υπονομεύει τον εμβολιασμό· τον θωρακίζει.
Διότι καθιστά σαφές ότι η συλλογική ευθύνη δεν είναι μονόδρομος για τον πολίτη, αλλά συνοδεύεται από αντίστοιχη ευθύνη της Πολιτείας. Σε μια εποχή όπου η δημόσια υγεία δοκιμάζεται, η ισορροπία αυτή αποτελεί ίσως το πιο ουσιαστικό θεμέλιο κοινωνικής συνοχής.

www.bankingnews.gr

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Το τραγικό λάθος με το Τσάι που βλάπτει σοβαρά την υγεία μας

 

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τι να πεις σε ένα παιδί πριν πάρει το πρώτο του smartphone

από το Μανώλη Ανδριωτάκη

Απλές συμβουλές προς γονείς και εφήβους

Καλό μου παιδί. Έφτασε η ώρα να πάρεις το πρώτο σου smartphone, θέλω να γνωρίζεις ότι αυτό που θα κρατάς στα χέρια σου έχει τεράστια δύναμη και μαζί μια μεγάλη ευθύνη. Μπορείς να κάνεις ωραιότατα πράγματα με αυτό, να επικοινωνείς με ανθρώπους, να δημιουργείς, να μοιράζεσαι την εμπειρία σου, να μαθαίνεις. Την ίδια στιγμή όμως μπορεί εύκολα να βλάψεις τον εαυτό σου και τους άλλους. Δεν είναι ένα απλό εργαλείο αυτό, είναι ένας ολόκληρος κόσμος, με το φως και το σκοτάδι του. Μπορεί μεν να ορίσεις εσύ τη χρήση του, αλλά κι εκείνο με τη σειρά του θα σε σμιλέψει. Ανάλογα με τις συνθήκες θα σου επιβάλλει τρόπους και συμπεριφορές που ούτε φανταζόσουν ότι υπήρχαν μέσα σου. Σκέψου, λοιπόν, ποιες είναι οι αρχές και οι αξίες που έχεις μάθει για τη ζωή σου και προχώρησε με προσοχή. 

Η προσοχή σου είναι ό,τι πιο πολύτιμο διαθέτεις, αλλά δυστυχώς είναι πεπερασμένη. Το smartphone και οι περισσότερες από τις δημοφιλείς εφαρμογές του είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να σου αποσπούν την προσοχή και να την κατευθύνουν εκεί που θέλουν. Για πολλά χρόνια, οι καπνοβιομηχανίες έπειθαν τον κόσμο ότι τα προϊόντα τους ήταν ασφαλή. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει στις μέρες μας με τα σόσιαλ μίντια. Μην του δώσεις «λευκή επιταγή». Σου δίνουν πρόσβαση σε «δωρεάν» προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά σου υποκρύπτουν κάτι σημαντικότερο: το χρυσάφι τους είναι η προσοχή σου. Αυτά που σου προσφέρουν δεν συγκρίνονται με αυτά που τους δίνεις. Ζήσε την εφηβεία σου κυρίως στον φυσικό κόσμο, δεν θα χάσεις τίποτα πραγματικά άξιο.

Μια μέρα θα συνειδητοποιήσεις κι εσύ ότι το δώρο αυτό, όπως τόσα άλλα, έχει πολλές όψεις. Αν το οριοθετήσεις συνειδητά, θα έχεις κέρδη· αν το αφήσεις να σε μαγέψει, θα έχεις κυρίως απώλειες. Θα είμαι στο πλάι σου να σε βοηθήσω να το χρησιμοποιήσεις με ασφάλεια, ορίζοντας μαζί τις χρονικές διάρκειες και άλλες ρυθμίσεις ασφαλείας. Δυστυχώς, σήμερα η είσοδός σου στον κόσμο αυτόν εξαρτάται μόνο από εσένα κι από εμάς τους γονείς. Και σου υπόσχομαι ότι δεν θα με δεις ποτέ ξανά να κοιτάζω το δικό μου smartphone ενώ συζητάμε.

Καθημερινή

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Κυριακὴ τῶν Βαΐων – Εὐαγγελικὸ καί Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 5 Ἀπριλίου 2026

 

Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα

ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ δ’ 4 – 9

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Π.ΤΡΕΜΠΕΛΑ

⁴ Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε.

⁴ Χαίρετε πάντοτε τὴν χαράν, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἕνωσιν καὶ κοινωνίαν μας μὲ τὸν Κύριον. Πάλιν θὰ εἴπω, χαίρετε.

⁵ τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ Κύριος ἐγγύς.

⁵ Ἡ ἐπιείκειά σας καὶ ἡ ὑποχωρητικότης σας ἂς γίνῃ γνωστὴ εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ἀπίστους. Ὁ Κύριος πλησιάζει νὰ ἔλθῃ καὶ θὰ ἀποδώσῃ αὐτὸς εἰς ἕκαστον ὅ,τι τοῦ ἀνήκει.

⁶ μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ’ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν,

⁶ Μὴ κυριεύεσθε ἀπὸ ἀγωνιώδη φροντίδα διὰ τίποτε, ἀλλὰ διὰ κάθε τι ποὺ σᾶς παρουσιάζεται, κάνετε γνωστὰ τὰ αἰτήματά σας πρὸς τὸν Θεόν διὰ τῆς προσευχῆς καὶ διὰ τῆς δεήσεως, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ συνοδεύωνται καὶ μὲ εὐγνώμονα εὐχαριστίαν δι’ ὅσα ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωκε.

⁷ καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

⁷ Καὶ ἔτσι, ὅταν διώχνετε κάθε μέριμναν καὶ ἐμπιστεύεσθε τὸν ἑαυτόν σας εἰς τὴν θείαν Πρόνοιαν, ἡ εἰρήνη ποὺ ἔχει ὁ Θεὸς καὶ τὴν μεταδίδει εἰς τοὺς ἰδικούς του, τῆς ὁποίας τὴν τελειότητα κάθε νοῦς, εἴτε ἀνθρώπινος εἴτε ἀγγελικὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ νοιώσῃ, θὰ φρουρήσῃ τὰς καρδίας σας καὶ τὰς σκέψεις σας, ἐφ’ ὅσον μένετε ἐνωμένοι μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

⁸ Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε·

⁸ Καὶ τώρα ἀπομένει, ἀδελφοί μου, νὰ σᾶς ἀπευθύνω καὶ μίαν ἄλλην προτροπήν· ὅσα εἶναι ἀληθῆ, ὅσα εἶναι σεμνὰ καὶ σεβαστά, ὅσα εἶναι σύμφωνα μὲ τὸ δίκαιον, ὅσα εἶναι ἄμολυν τὰ καὶ ἁγνά, ὅσα εἶναι προσφιλῆ εἰς τὸν Θεόν καὶ εἰς τοὺς καλοὺς ἀνθρώπους, ὅσα ἔχουν καλὴν φήμην, καὶ ὁποιανδήποτε ἄλλην ἀρετὴν καὶ ὁποιονδήποτε ἔργον ἀγαθόν, ποὺ εἶναι ἄξιον ἐπαίνου, αὐτὰ νὰ συλλογίζεσθε καὶ νὰ προσέχετε, ὥστε καὶ νὰ τὰ ἐφαρμόζετε εἰς τὸν βίον σας.

⁹ ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ’ ὑμῶν.

⁹ Αὐτά, ποὺ ἐμάθατε καὶ παρελάβατε διὰ τῆς προφορικῆς διδασκαλίας μου καὶ τὰ ἠκούσατε καὶ τὰ εἴδατε εἰς τὴν ὅλην συμπεριφορὰν καὶ διαγωγήν μου, ταῦτα νὰ πράττετε. Καὶ τότε ὁ Θεός, ποὺ εἶναι ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, θὰ εἶναι μαζί σας.

Το αλίευσα ΕΔΩ

 

 

Εὐαγγέλιο

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ιβ’ 1 – 18

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Π.ΤΡΕΜΠΕΛΑ

¹ Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν.

¹ Ο Ἰησοῦς, λοιπόν, χωρὶς νὰ ἐμποδισθῇ ἀπὸ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτὴν τῶν ἐχθρῶν του, ἓξ ἡμέρας πρὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα, ἦλθεν εἰς τὴν Βηθανίαν, ὅπου ἦτο ὁ Λάζαρος, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀποθάνει καὶ τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν.

² ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν ἐκ τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ.

² Λόγῳ δὲ τοῦ σεβασμοῦ καὶ τῆς εὐγνωμοσύνης, ποὺ ἐξ αἰτίας τοῦ θαύματος ᾐσθάνοντο οἱ συγγενεῖς τοῦ Λαζάρου πρὸς αὐτόν, τοῦ ἔκαμαν δεῖπνον ἐκεῖ καὶ ἡ Μάρθα ὑπηρέτει. Ὁ δὲ Λάζαρος ἦτο ἕνας ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἐκάθηντο καὶ συνέτρωγον εἰς τὸ τραπέζι μαζί του.

³ ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου.

³ Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Μαρία, ἀφοῦ ἠγόρασε περὶ τὰ ἑκατὸν δράμια μύρον κατασκευασμένον ἀπὸ ἓν εἶδος τοῦ ἀρωματικοῦ φυτοῦ τῆς βαλεριάνας, τὸ ὁποῖον καλεῖται νάρδος, μύρον γνήσιον καὶ ἀνόθευτον καὶ πάρα πολὺ ἀκριβόν, ἤλειψε μὲ αὐτὸ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ. Καὶ ἔπειτα ἐκδηλοῦσα τὴν βαθεῖαν ταπείνωσίν της πρὸς τὸν Ἰησοῦν ἐκαθάρισε μὲ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς της τοὺς πόδας του· ἡ οἰκία δὲ ἐγέμισεν ἀπὸ τὴν εὐωδίαν τοῦ μύρου.

⁴ λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι·

⁴ Ὕστερα λοιπὸν ἀπὸ τὴν πρᾶξιν αὐτὴν τῆς Μαρίας εἶπεν ἕνας ἀπὸ τοὺς μαθητάς του, ὁ Ἰούδας ὁ υἱὸς τοῦ Σίμωνος ὁ Ἰσκαριώτης, ἐκεῖνος ποὺ ἔμελλε νὰ τὸν παραδώσῃ διὰ προδοσίας εἰς τοὺς σταυρωτάς του.

⁵ Διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;

⁵ Τὸ μύρον αὐτὸ ἀντὶ νὰ χυθῇ καὶ σπαταληθῇ ἄσκοπα, διατὶ δὲν ἐπωλήθη ἀντὶ τριακοσίων δηναρίων, ἤτοι ἀντὶ διακοσίων πεντήκοντα περίπου χρυσῶν δραχμῶν, καὶ δὲν ἐδόθη τὸ ἀντίτιμόν του ἐλεημοσύνη εἰς τοὺς πτωχούς;

⁶ εἶπε δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν.

⁶ Εἶπε δὲ τοῦτο, ὄχι διότι ἐνδιεφέρετο διὰ τοὺς πτωχούς, ἀλλὰ διότι ἦτο κλέπτῃς καὶ εἶχεν αὐτὸς τὸ κυτίον τῶν συνεισφορῶν καὶ κατεκράτει κρυφίως ὑπὲρ τοῦ ἑαυτοῦ του τὰ ριπτόμενα εἰς αὐτὸ χρήματα.

⁷ εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· Ἄφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό.

⁷ Ὅταν λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς ἤκουσε τὴν ἐπίκρισιν αὐτήν, εἶπεν· Ἄφησέ την ἥσυχον καὶ μὴ τὴν ἐλέγχῃς. Ἡ γυναῖκα αὐτὴ σὰν νὰ προησθάνετο, ὅτι πρόκειται μετ’ ὀλίγον νὰ ταφῶ, ἔχει φυλάξει τὸ μύρον αὐτὸ ὡς συμβολισμὸν καὶ προαναγγελίαν τῆς διὰ μύρου ἑτοιμασίας τοῦ σώματός μου κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ταφῆς μου.

⁸ τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.

⁸ Μὴ τὴν ἐμποδίζετε λοιπόν. Διότι τοὺς πτωχοὺς τοὺς ἔχετε πάντοτε μαζί σας, καὶ μπορεῖτε εἰς οἰανδήποτε στιγμὴν νὰ τοὺς ἐλεήσετε, ἐμὲ ὅμως δὲν μὲ ἔχετε πάντοτε, διότι μετ’ ὀλίγον θὰ ἀποθάνω.

⁹ Ἔγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστι, καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν.

⁹ Ἀπὸ τὸ δεῖπνον λοιπὸν αὐτὸ καὶ ἀπὸ ὅσα συνέβησαν κατ’ αὐτό, ἔμαθε λαὸς πολὺς ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, ὅτι ὁ Ἰησοῦς εὑρίσκετο εἰς Βηθανίαν καὶ ἦλθον ἐκεῖ ὄχι μόνον διὰ τὸν Ἰησοῦν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδουν καὶ τὸν Λάζαρον, τὸν ὁποῖον ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν.

¹⁰ ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν,

¹⁰ Κατόπιν ὅμως αὐτοῦ ἀπεφάσισαν οἱ ἀρχιερεῖς νὰ θανατώσουν καὶ τὸν Λάζαρον,

¹¹ ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν.

¹¹ διότι ἐξ αἰτίας του πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους ἐπῆγαν εἰς τὴν Βηθανίαν διὰ νὰ βεβαιωθοῦν, ἐὰν πράγματι ἀνεστήθη ἐκ νεκρῶν καὶ ὅταν διεπίστωναν τοῦτο, ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν.

¹² Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα,

¹² Τὴν κατόπιν ἀπὸ τὸ δεῖπνον ἡμέραν λαὸς πολύς, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἔλθει εἰς τὴν ἑορτήν, ὅταν ἤκουσαν ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα,

¹³ ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἐκραύγαζον· Ὡσαννά· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.

¹³ ἐπῆραν εἰς τὰ χέρια τους κλαδιὰ ἀπὸ τὶς χουρμαδιές, ποὺ ἦσαν κατὰ μῆκος τοῦ δρόμου καὶ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν πόλιν διὰ νὰ τὸν ὑποδεχθοῦν καὶ ἐφώναζαν δυνατά· Δόξα καὶ τιμὴ εἰς αὐτὸν ποὺ ὑποδεχόμεθα· εὐλογημένος καὶ δοξασμένος νὰ εἶναι αὐτός, ποὺ ἔρχεται ἀπεσταλμένος ἀπὸ τὸν Κύριον ὡς ἀντιπρόσωπός του. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἔνδοξος βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ τόσον καιρὸν ἐπεριμέναμεν.

¹⁴ εὑρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστι γεγραμμένον·

¹⁴ Ἐζήτησε δὲ καὶ εὗρεν ὁ Ἰησοῦς ἕνα πουλαράκι καὶ ἐκάθησεν ἐπ’ αὐτοῦ, σύμφωνα μὲ ἐκεῖνο ποὺ εἶναι γραμμένον εἰς τὸν προφήτην Ζαχαρίαν·

¹⁵ Μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου.

¹⁵ Μὴ φοβεῖσαι, Ἱερουσαλήμ, κόρη τοῦ ὄρους Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται, ὄχι σὰν τύραννος καὶ κατακτητὴς ἐπὶ ἵππου ἢ ἅρματος πολεμικοῦ, ἀλλὰ καθήμενος ἐπάνω εἰς πουλάριον ὄνου.

¹⁶ Ταῦτα δὲ οὐκ ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρῶτον, ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ Ἰησοῦς, τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα, καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ.

¹⁶ Τί ἐσήμαιναν δὲ οἱ λόγοι αὐτοὶ τοῦ Ζαχαρίου, δὲν ἐνόησαν οἱ μαθηταί του εἰς τὰς ἀρχάς, κατὰ τὴν ὥραν τῆς θριαμβευτικῆς του ταύτης εἰσόδου, ἀλλ’ ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἐδοξάσθη διὰ τῆς ἀναστάσεως καὶ ἀναλήψεως αὐτοῦ, τότε, ποὺ ἐφωτίσθησαν ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ἐνεθυμήθησαν, ὅτι τὰ προφητικὰ αὐτὰ λόγια τοῦ Ζαχαρίου ἦσαν δι’ αὐτὸν γραμμένα. Καὶ ἀκριβῶς διὰ νὰ πληρωθῇ ἡ προφητεία αὐτή, συνειργάσθησαν χωρὶς νὰ τὸ ἐννοοῦν καὶ αὐτοὶ καὶ ἔκαμαν διὰ τὸν Ἰησοῦν ταῦτα.

¹⁷ Ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.

¹⁷ Κατὰ τὴν ὑποδοχὴν λοιπὸν ἐκείνην ἔδιδε μαρτυρίαν περὶ τοῦ θαύματος τοῦ Λαζάρου εἰς ὅσους δὲν τὸ εἶχαν ἴδει, ὁ λαός, ποὺ ἦτο τότε μαζί του, ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἐφώναξεν ἀπὸ τὸ μνημεῖον τὸν Λάζαρον καὶ τὸν ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν.

¹⁸ διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον.

¹⁸ Δι’ αὐτὸ καὶ τὸν προϋπάντησαν τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ, διότι ἤκουσαν ἀπὸ τοὺς αὐτόπτας μάρτυρας, ὅτι αὐτὸς εἶχε κάμει τὸ μέγα τοῦτο θαῦμα.

 Το αλίευσα ΕΔΩ