Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026

Ανήλικοι «εργαζόμενοι στον τομέα του σεξ» (“minor sex workers”);

Πώς ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών νομιμοποίησε — έστω και προσωρινά — την παιδική κακοποίηση


Γράφει ο Νικόδημος Καλλιντέρης, Νομικός

Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2026, η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών (“UN Committee on the Elimination of Discrimination Against Women”) δημοσίευσε μια από τις συνήθεις αξιολογήσεις της κατάστασης των δικαιωμάτων των γυναικών στην Ολλανδία.

Στην πρώτη εκδοχή του δημοσιευμένου κειμένου περιέχονταν μια φράση που προκάλεσε σε παγκόσμια εμβέλεια τη μήνη των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ειδικών στην προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών (childrens advocates): «ανήλικοι εργαζόμενοι στον τομέα του σεξ» (“minor sex workers”). Ευτυχώς, κατόπιν των αντιδράσεων από το κείμενο αφαιρέθηκε η επίμαχη φράση λίγες ημέρες αργότερα, όμως παραμένει άκρως προβληματικό σε άλλα του σημεία όπως εξηγείται παρακάτω.

Ήταν η πρώτη φορά που ο ΟΗΕ σε επίσημο θεσμικό του κείμενο αποδέχoνταν ότι ένα ανήλικο παιδί μπορεί να εργάζεται στον κλάδο του σεξ και ότι αποτελεί μορφή εργασιακής απασχόλησης για ένα μικρό κορίτσι η παροχή σεξουαλικών υπηρεσιών ενώ έχει πέσει θύμα εμπορίας ανθρώπων. Μόνο που αυτό, ως γνωστόν και στους μη επαΐοντες, δεν είναι εργασιακή απασχόληση αλλά ποινικό αδίκημα!

Ένα κορίτσι που προσφέρεται με αμοιβή σε ενήλικες άνδρες για σεξουαλικούς σκοπούς δεν επιτελεί ένα επάγγελμα, αλλά υφίσταται ωμή και απάνθρωπη βία. Είναι θύμα εμπορίας ανθρώπων, κακοποίησης και εκμετάλλευσης. Όλοι οι εμπλεκόμενοι δράστες είναι απλά εγκληματίες.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι η συγκεκριμένη Επιτροπή του ΟΗΕ (“UN Committee on the Elimination of Discrimination Against Women”) είναι επιφορτισμένη με την παρακολούθηση της εφαρμογής της Σύμβασης για την εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης κατά των γυναικών (“Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women”). Σύμφωνα με το άρθρο 6 της Σύμβασης «τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων και νομοθετικών διατάξεων, για να καταστείλουν, σε όλες τις μορφές τους, το εμπόριο των γυναικών και την εκμετάλλευση της πορνείας των γυναικών».

Στην υπ’ αριθμόν 38 Γενική Σύσταση της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών που εγκρίθηκε το 2020, αναγνωρίζεται η εμπορία ανθρώπων και η εκμετάλλευση της πορνείας ως «αδιαχώριστα» (“indivisible”) φαινόμενα, τα οποία περιγράφονται και τα δύο ως σοβαρές μορφές ανισότητας των φύλων και ως απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.

Βασική αποστολή της εν λόγω Επιτροπής είναι να διασφαλίσει ότι τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους να θεσπίσουν μέτρα για την πρόληψη και την εξάλειψη αυτών των απερίγραπτων παραβιάσεων κατά των γυναικών και των κοριτσιών, συμπεριλαμβανομένης της παροχής ολοκληρωμένων υπηρεσιών στις επιζώσες της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και της τιμωρίας των χρηστών σεξουαλικών υπηρεσιών για τις βλάβες που προκαλούν.

Με άλλα λόγια, κατ’ εξοχήν ρόλος της Επιτροπής είναι να ασκεί ανεξάρτητο και αμερόληπτο έλεγχο στα κράτη-μέλη του ΟΗΕ, αξιολογώντας κατά πόσον μια κυβέρνηση εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της βάσει του διεθνούς δικαίου ως προς την προστασία των γυναικών και των κοριτσιών. Σε καμία περίπτωση δεν είναι να υιοθετεί το πλαίσιο και την ορολογία της υπό εξέταση κυβέρνησης, ιδίως όταν η εν λόγω κυβέρνηση έχει προφανές και μακροχρόνιο θεσμικό συμφέρον να νομιμοποιήσει και να προωθήσει τη βιομηχανία του σεξ.

Η εν λόγω Επιτροπή στο επίμαχο έγγραφό της συστήνει στην Ολλανδία να αποποινικοποιήσει περαιτέρω τη μαστροπεία και τη διαχείριση οίκων ανοχής, να άρει τους περιορισμούς στο πεδίο της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και να επιτρέψει την εργασία στον τομέα του σεξ από το σπίτι.

Είναι μάλλον προφανές πως αυτές οι διατυπώσεις (συμπεριλαμβανομένης κι αυτής για τους ανηλίκους που αφαιρέθηκε σε δεύτερο χρόνο) παραβιάζουν το Πρωτόκολλο για την πρόληψη, την καταστολή και την τιμωρία της εμπορίας ανθρώπων, ιδίως γυναικών και παιδιών (“Protocol to Prevent, Suppress and Punish Trafficking in Persons Especially Women and Children”), τη Σύμβαση για την καταστολή της εμπορίας ανθρώπων και της εκμετάλλευσης της πορνείας άλλων (“Convention for the Suppression of the Traffic in Persons and of the Exploitation of the Prostitution of Others”) και τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (“Convention on the Rights of the Child”).

Σε αυτές τις Συμβάσεις αναγνωρίζεται ότι άτομα ηλικίας κάτω των 18 ετών που προσφέρουν «υπηρεσίες» στον τομέα του σεξ αποτελούν θύματα εμπορίας για σεξουαλικούς σκοπούς και σε καμία περίπτωση δεν είναι «ανήλικοι εργαζόμενοι στον τομέα του σεξ»!

Στη πρώτη χρονικά (1949) Σύμβαση διεθνούς δικαίου κατά της εμπορίας ανθρώπων (“Convention for the Suppression of the Traffic in Persons and of the Exploitation of the Prostitution of Others”) ορίζεται με σαφήνεια ότι η πορνεία είναι ασυμβίβαστη με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (human dignity), υποτιμά την αξία του ανθρώπου και θέτει σε κίνδυνο την ευημερία του ατόμου, της οικογένειας και της κοινότητας.

Να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κατοχυρωμένος στο διεθνές δίκαιο ο όρος «εργασία στον τομέα του σεξ» (“sex work”). Όμως, τις τελευταίες δεκαετίες, ο όρος έχει εισχωρήσει στον πολιτικό/ιδεολογικό λόγο που εκφράζεται και από θεσμικά όργανα πολλές φορές, απηχώντας τις άοκνες προσπάθειες της οικονομικά εύρωστης βιομηχανίας του σεξ και των υποστηρικτών της να διαμορφώσουν την εικόνα της πορνείας και της στυγνής εκμετάλλευσης των γυναικών ως «εργασίας».

Σε παλαιότερη έκθεση του Οργανισμού, η Ειδική Εισηγήτρια για τη Βία κατά των Γυναικών και των Κοριτσιών Reem Alsalem (“UN Special Rapporteur on Violence Against Women and Girls”) αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει τον όρο «εργασία στον τομέα του σεξ», επισημαίνοντας ότι η χρήση του παρουσιάζει εσφαλμένα την πορνεία ως μια δραστηριότητα εξίσου αξιόλογη και αξιοπρεπή με οποιαδήποτε άλλη εργασία και δεν λαμβάνει υπόψη τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών που είναι συνυφασμένες με την πορνεία.

Σε ανοιχτή επιστολή της Reem Alsalem προς την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης τον Σεπτέμβριο του 2024, επισημαίνεται ότι ο όρος «εργασία στον τομέα του σεξ» δεν αναγνωρίζεται ούτε ορίζεται στο διεθνές δίκαιο και εξέφρασε σοβαρές ανησυχίες ότι η υιοθέτησή του θα αποτελούσε επικίνδυνη οπισθοδρόμηση για τα δικαιώματα των γυναικών.

Είναι παρήγορο ότι το επίμαχο κείμενο της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών έχει βρει εντός ολίγων ημερών από την δημοσιοποίησή του τη σθεναρή και επιστημονικά τεκμηριωμένη αντίδραση οργανώσεων και ειδημόνων από τουλάχιστον 40 κράτη-μέλη που ζητούν την απάλειψη των προκλητικών διατυπώσεων που προσβάλλουν βάναυσα τα δικαιώματα της γυναίκας.

Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Παρακολούθησε το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στο Δημόσιο Δίκαιο στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή στο Δημόσιο Δίκαιο στο ίδιο Πανεπιστήμιο.

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026

ΕΜΕΙΝΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 Το αλίευσα ΕΔΩ

ΓΙΑΤΙ (ΘΕΣ ΝΑ) ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ; Συγκλονιστική επιστολή από την πρώτη Ταϊβανέζα Ιεραπόστολο Πελαγία Υu

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ…

Είμαι Κινέζα, γεννήθηκα στην Ταϊβάν και το χριστιανικό μου όνομα είναι Πελαγία. Ήμουν προτεστάντισσα και χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να γίνω Ορθόδοξη. Μου αρέσει να διαβάζω την Αγία Γραφή και έχω όλες τις εκδόσεις της στα κινέζικα.

Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα και διαπίστωσα ότι είναι μια πολύ ξεχωριστή χώρα. Ταξιδεύοντας στην πατρίδα σας, πριν φθάσω ακόμα, μέσα στο αεροπλάνο διαπίστωσα πόσο διαφορετικοί είναι οι Έλληνες, πόσο ξένοιαστα μιλούσαν, πώς γελούσαν και πώς χειροκροτούσαν τον πιλότο κατά την προσγείωση, πράγμα απίστευτο για μας τους Ασιάτες που είμαστε συντηρητικοί και δεν εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας. Τώρα πια ξέρω ότι η ελευθερία έχει μέσα της λίγο πάθος και λίγο ένταση φωνής.

Στην Ελλάδα επισκέφθηκα πολλές εκκλησίες, συμμετείχα στη Θεία Λειτουργία και όταν κοινωνούσα τα Άχραντα Μυστήρια έκλαιγα, παρ’ όλο που δεν καταλάβαινα την ελληνική γλώσσα, γιατί η Ορθόδοξη πίστη είναι ίδια.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να είχα γεννηθεί Ορθόδοξη, να μεταλάβαινα τη Θεία Κοινωνία και να φιλούσα τις Άγιες Εικόνες από τα βρεφικά μου χρόνια μέχρι τον θάνατό μου.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί αντί της Θείας Κοινωνίας τρώμε και πίνουμε τα φαγητά των ειδώλων.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να γεμίζουν τα αυτιά μου από Αγίους Ύμνους.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα αυτιά μας είναι γεμάτα με ήχους από τις σούτρες και τα ουρλιαχτά των ειδώλων.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να οσφραίνομαι τη γλυκιά ευωδία του λιβανιού.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που η όσφρησή μας είναι γεμάτη από καπνούς από τις θυσίες στα είδωλα.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε τα χέρια μου να αγγίζουν τις εικόνες, τα Άγια Λείψανα και να αγκαλιάζουν την αγάπη του Χριστού.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα χέρια μας αγγίζουνε είδωλα, ειδωλόθυτα και αγκαλιάζουν το τίποτα.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να ανάβω λαμπάδες στον Χριστό και όχι όπως εδώ που καίμε χρήματα για τα φαντάσματα.

Έψαχνα την αλήθεια, χρησιμοποιώντας περισσότερες από 30 διαφορετικές εκδόσεις της Αγίας Γραφής, οι οποίες δυστυχώς όλες τους είναι γεμάτες λάθη (μεταφρασμένες από ετεροδόξους).

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε να μπορώ να διαβάζω την Καινή Διαθήκη στο πρωτότυπο!

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί έχουμε μάτια κι όμως είμαστε τυφλοί.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να μπορώ να βλέπω παντού τη χάρη του Θεού.

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί βλέπουμε παντού ναούς ειδώλων.

Ναι, είμαι Ορθόδοξη, αλλά ως Ταϊβανέζα, τα Ορθόδοξα βιώματά μου είναι φτωχά.

Κλαίω για μένα γιατί δεν έχω τη δυνατότητα να δείξω στους συμπατριώτες μου το μεγαλείο της πίστης μας… Οι άνθρωποι εδώ θέλουν να δουν σημεία και θαύματα…

Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί δεν έχουμε τη χάρη να βλέπουμε και να ακούμε τόσα θαύματα, τόσα άγια λόγια που έχετε δει και ακούσει 2000 χρόνια στην Ελλάδα και που ακόμα βλέπετε… Η Ταϊβάν δεν είναι ορθόδοξη χώρα, οι γιορτές μας δεν μοιάζουν καθόλου με τις δικές σας.

Λυπάμαι που στην Ελλάδα έχετε τόσο όμορφα βουνά, που τα καίτε και δεν τα φροντίζετε, αλλά θαυμάζω που σχεδόν κάθε βουνό έχει κι ένα μοναστήρι. Εμείς έχουμε τόσο όμορφα βουνά, αλλά γεμάτα από ναούς, μοναστήρια και είδωλα βουδιστικά.

Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα ώστε να μπορώ να πάω να προσευχηθώ σε κάποιο μοναστήρι εύκολα.

Κλαίω για μένα και τους συμπατριώτες μου. Πρώτη φορά πήγα σε Μοναστήρι, στην Ιερά Μονή Τίμιου Πρόδρομου, στο Πήλιο. Ταξίδεψα από την Ταϊβάν στην Ελλάδα, 16 ώρες με το αεροπλάνο, μερικές ώρες με το τραίνο ως τη Λάρισα και άλλη μία ώρα με το αυτοκίνητο της Μονής που το οδηγούσε μια αδελφή…

Είδα τα παλιά ερείπια της Ιεράς Μονής, είδα τόσα άλλα μέρη στην Ελλάδα εγκαταλελειμμένα και μάτωσε η καρδιά μου. Στην Ταϊβάν δεν έχουμε τόσο αρχαία Άγια και όμορφα μέρη, αλλά εσείς δεν τα εκτιμάτε.

Κλαίω που δεν έχουμε εδώ όμορφες εικόνες.

Κλαίω γιατί νοιώθω τον Χριστό αδύναμο, γυμνό.

Έλληνες, νομίζετε ότι είστε φτωχοί με την κρίση που διέρχεστε αλλά δεν ξέρετε πόσο πλούσιοι είστε.

Η Ταϊβάν είναι χώρα με μεγάλη ανάπτυξη αλλά βρίσκεται στο σκοτάδι και η πνευματική μας ζωή είναι κενή.

Στην Ελλάδα είδα πολλούς Έλληνες, ιδίως τις Κυριακές, να γλεντάνε να πίνουν και να μην πηγαίνουν στην εκκλησία. Εδώ όμως στην Ταϊβάν οι συμπολίτες μου αλλά κυρίως οι νέοι, ακόμα και να ήθελαν να έρθουν στην εκκλησία μας είναι σχεδόν αδύνατο, διότι η μόνη Ορθόδοξη εκκλησία που υπάρχει είναι ένα δωμάτιο στον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας στην άκρη της Ταϊπέι και πολλές φορές πολύς κόσμος μένει έξω από την Εκκλησία γιατί ο χώρος είναι μικρός.

Αδελφοί και αδελφές μου στην Ελλάδα, παρ’ όλο που είμαι πνευματικά ανάπηρη, έχω ακόμα τα πόδια μου ζωντανά ώστε να γονατίσω μπροστά σας και να ζητιανέψω.

Θα παρακαλέσω να με θεωρήσετε σαν τον φτωχό Λάζαρο, να μας θρέψετε με τα απομεινάρια του πνευματικού πλούτου που έχετε, να μας ρίξετε μερικά ψίχουλα από τα αποφάγια σας, από τα αφιερώματα που χαρίζετε στις εκκλησίες σας, από τα πολλά εκκλησάκια που έχετε σε κάθε γωνιά της πατρίδας σας.

Το Ορθόδοξο ποίμνιό μας όπως γνωρίζετε είναι μικρό, λιγότερο από εκατό ψυχές. Δεν είμαστε πλούσιοι. Δεν έχουμε τη δύναμη να αγοράσουμε μια καλή αίθουσα μέσα στην πόλη για να καλύψουμε τις λατρευτικές μας ανάγκες, τις κατηχήσεις, τα μαθήματα που παραδίδει ο π. Ιωνάς και να προσελκύσουμε τους νέους, κυρίως όσους θέλουν να μας γνωρίσουν από κοντά. Αυτούς που μέχρι τώρα πληροφορούνται για την ύπαρξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ταϊβάν μέσω διαδικτύου.

Δεν σας ζητώ να χτίσουμε Εκκλησία. Θα κόστιζε εκατομμύρια. Βοηθήστε μας μόνο να αγοράσουμε ένα μεγαλύτερο χώρο στο κέντρο της πρωτεύουσας τον οποίο θα μετατρέψουμε σε Εκκλησία για χάρη του έθνους μου, των αδελφών μου, που δεν άκουσαν και δεν γνώρισαν ποτέ τον Χριστό μας. Είμαστε 23.000.000 άνθρωποι! Κι όμως σας έχουμε ανάγκη…

Αδέλφια μου αν χρειαστεί να δουλέψω για σας για να ξεπληρώσω λιγάκι την αγάπη σας, θα το κάνω με όλη μου την καρδιά και σε όλη μου τη ζωή.

Ευχαριστώ και να με συγχωρείτε.

Πελαγία Υu

Πηγή: Ιεραποστολικός Σύνδεσμος ”Ο Άγιος Κοσμάς”

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026

Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως – Ἀποστολικὸ καί Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 15 Μαρτίου 2026

 

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα

ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ δ’ 14 – ε’ 6

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Π.ΤΡΕΜΠΕΛΑ

14 Ἔχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας.

14 Ἀφοῦ λοιπόν, σύμφωνα καὶ μὲ ὅσα εἴπομεν, ἔχομεν μεγάλον Ἀρχιερέα, ὁ ὁποῖος ἔχει πλέον περάσει ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς καὶ ἐμβῆκεν εἰς τὴν αἰωνίαν κατάπαυσιν, ὅπου μᾶς περιμένει, τὸν Ἰησοῦν δηλαδή, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἁπλοῦς ἄνθρωπος, ἀλλ’ εἶναι καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἂς κρατῶμεν καλὰ τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεώς μας πρὸς αὐτόν.

15 οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειρασμένον δὲ κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας.

15 Μὴ περάσῃ δὲ ποτὲ ἀπὸ τὸν νοῦν μας, ὅτι ἀφοῦ αὐτὸς εἶναι τώρα εἰς τοὺς οὐρανούς, δὲν θὰ δείξῃ ἐνδιαφέρον δι’ ἠμᾶς. Διότι δὲν ἔχομεν Ἀρχιερέα, ὁ ὁποῖος ἐπειδὴ δὲν γνωρίζει τὰ ὅσα μᾶς συμβαίνουν, ἢ ἐπειδὴ ὑψώθη τόσον πολὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπαθήσῃ εἰς τὰς ἠθικὰς καὶ φυσικὰς ἀδυναμίας μας. Ἀλλ’ ἔχομεν Ἀρχιερέα, ὁ ὁποῖος ἔχει πειρασθῆ καθ’ ὅλους τοὺς τρόπους, κατὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἀνθρωπίνη φύσις δύναται νὰ πειρασθῇ. Ἔχει πειρασθῆ ἐξ ὁλοκλήρου ὅμοια πρὸς ἡμᾶς, χωρὶς ὅμως νὰ ὑποπέσῃ εἰς καμμίαν ἁμαρτίαν.

16 προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν.

16 Ἀφοῦ δὲ τέτοιος εἶναι ὁ Ἀρχιερεύς μας, ἂς πλησιάζωμεν λοιπὸν μὲ θάρρος καὶ ἄφοβον πεποίθησιν πρὸς τὸν βασιλικὸν θρόνον του, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐκπηγάζει ἡ χάρις, διὰ νὰ λάβωμεν συγχώρησιν διὰ τὰς ἁμαρτίας μας καὶ διὰ νὰ εὕρωμεν εὔνοιαν καὶ δωρεάς, ποὺ θὰ μᾶς δώσουν βοήθειαν ἐπίκαιρον εἰς κάθε κρίσιμον ὥραν πειρασμοῦ.

1 Πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν Θεόν, ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν,

1 Θὰ εὕρωμεν δὲ ἔλεος καὶ χάριν καὶ βοήθειαν ἀπὸ τὸν μεγάλον καὶ συμπαθῆ Ἀρχιερέα μας, διότι κάθε ἀρχιερεὺς εἰς τὴν λευϊτικὴν ἱερωσύνην τῶν Ἰουδαίων ξεχωρίζεται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐγκαθίσταται ἀρχιερεὺς πρὸς ὠφέλειαν τῶν ἀνθρώπων εἰς τὰ ἔργα τῆς λατρείας, ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὸν Θεόν, διὰ νὰ προσφέρῃ καὶ δῶρα καὶ θυσίας πρὸς συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ.

2 μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσι καὶ πλανωμένοις, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν·

2 Καὶ δύναται οὗτος νὰ συμπαθῇ εἰς τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐξ ἀγνοίας καὶ πλάνης, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ὡς ἄνθρωπος φέρει ἐπάνω του ἠθικὴν ἀσθένειαν καὶ ἀδυναμίας.

3 καὶ διὰ ταύτην ὀφείλει, καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ, οὕτω καὶ περὶ ἑαυτοῦ προσφέρειν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν.

3 Καὶ ἐξ αἰτίας τῆς ἀσθενείας καὶ ἐνοχῆς του αὐτῆς ὀφείλει σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, καθὼς προσφέρει ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, ἔτσι νὰ προσφέρῃ θυσίαν καὶ διὰ τὸν ἑαυτόν του, διὰ νὰ συγχωρηθοῦν αἱ ἁμαρτίαι του.

4 καὶ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καθάπερ καὶ Ἀαρών.

4 Καὶ κανεὶς δὲν λαμβάνει μόνος του καὶ ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του τὴν ὑψηλὴν τιμὴν τῆς ἀρχιερωσύνης, ἀλλὰ λαμβάνει αὐτήν, ὅταν καλῆται ἀπὸ τὸν Θεόν, καθὼς ἐκλήθη εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦτο ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ὁ Ἀαρών.

5 οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασε γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ’ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν· υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε·

5 Ἔτσι καὶ ὁ Χριστὸς δὲν ἐδόξασε μόνος του τὸν ἑαυτόν του εἰς τὸ νὰ γίνῃ Ἀρχιερεύς, ἀλλὰ τὸν ἐδόξασεν ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπεν· Υἱός μου εἶσαι σύ· Ἐγὼ σὲ ἐγέννησα σήμερον, ὅτε σοῦ ἔδωκα τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν καὶ ἐδόξασα αὐτὴν διὰ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς ἐκ δεξιῶν μου καθέδρας.

6 καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ.

6 Καθὼς καὶ εἰς ἄλλο μέρος τῆς Γραφῆς λέγει· Σὺ εἶσαι ἱερεὺς αἰώνιος σὰν τὸν Μελχισεδέκ, τοῦ ὁποίου παρασιωπᾶται ἐξεπίτηδες εἰς τὴν Γραφὴν ἡ γενεαλογία καὶ ὁ θάνατος, διὰ νὰ εἶναι σύμβολον καὶ προτύπωσις τῆς παντοτινῆς βασιλείας καὶ ἱερωσύνης σου.

 Το αλίευσα ΕΔΩ 

 

 

 Εὐαγγέλιο

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ η´ 34 – θ’ 1

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Π.ΤΡΕΜΠΕΛΑ

34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.

34 Καὶ ἀφοῦ προσεκάλεσε τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ μαζὶ μὲ τοὺς μαθητάς του, εἶπεν εἰς αὐτούς· Ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ γίνῃ ὀπαδός μου καὶ νὰ μὲ ἀκολουθῇ ὡς μαθητής μου, ἂς διακόψῃ κάθε φιλίαν καὶ σχέσιν πρὸς τὸν διεφθαρμένον ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας ἑαυτόν του καὶ ἀς λάβῃ τὴν σταθερὰν ἀπόφασιν νὰ ὑποστῇ δ’ ἐμὲ ὄχι μόνον πᾶσαν θλῖψιν καὶ δοκιμασίαν, ἀλλὰ καὶ θάνατον σταυρικὸν ἀκόμη, καὶ τότε ἂς μὲ ἀκολουθῇ μιμούμενος τὸ παράδειγμά μου.

35 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν.

35 Μὴ διστάσῃ δὲ κανεὶς νὰ κάμῃ τὰς θυσίας αὐτάς. Διότι, ὅποιος θέλει νὰ σώσῃ τὴν ζωήν του, θὰ χάσῃ τὴν πνευματικὴν καὶ μακαρίαν καὶ αἰωνίαν ζωήν. Ὅποιος ὅμως χάσῃ καὶ θυσιάσῃ τὴν ζωήν του διὰ τὴν ὁμολογίαν καὶ ὑπακοήν του εἰς ἐμὲ καὶ τὸ εὐαγγέλιόν μου, αὐτὸς θὰ σώσῃ τὴν ψυχήν του ἐν τῷ μέλλοντι βίῳ, ὅπου θὰ κερδήσῃ τὴν αἰωνίαν μακαριότητα.

36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;

36 Ἐκείνη δὲ ἡ σωτηρία εἶναι τὸ πᾶν. Διότι τί θὰ ὠφελήσῃ τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν κερδήσῃ ὅλον αὐτὸν τὸν ὑλικὸν κόσμον, καὶ εἰς τὸ τέλος χάσῃ τὴν ψυχήν του, ἡ ὁποία ὡς πνευματικὴ καὶ αἰώνια δὲν συγκρίνεται μὲ κανὲν ἀπὸ τὰ ὑλικὰ τοῦ φθαρτοῦ κόσμου ἀγαθά;

37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;

37 Ἢ ἐὰν ἕνας ἄνθρωπος χάσῃ τὴν ψυχήν του, τί θὰ δώσῃ ὡς ἀντάλλαγμα, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἑξαγοράσῃ αὐτὴν ἀπὸ τὴν αἰωνίαν ἀπώλειαν;

38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

38 Ὁρισμένως δὲ θὰ χάσῃ τὴν ψυχήν του ἐκεῖνος, ποὺ δὲν θὰ ὑποστῇ δ’ ἐμὲ τὰς θυσίας αὐτάς. Διότι ὁποιοσδήποτε ἐντραπῇ ἐμὲ καὶ τοὺς λόγους μου ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ τὰς περιφρονήσεις καὶ τοὺς χλευασμοὺς τῶν ἀνθρώπων τῆς γενεᾶς αὐτῆς, ποὺ ἀπεστάτησεν ἀπὸ τὸν πνευματικόν της νυμφίον καὶ εἶναι ἁμαρτωλός, αὐτὸν θὰ τὸν ἐντραπῇ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ θὰ τὸν ἀποκηρύξῃ ὡς μὴ ἰδικόν του, ὅταν θὰ ἔλθῃ μὲ τοὺς ἁγίους ἀγγέλους περιβεβλημένος τὴν δόξαν τοῦ Πατρός του.

1 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες ὧδε τῶν ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

1 Καὶ ἔλεγεν εἰς αὐτούς· Σᾶς λέγω ἀληθινά, ὅτι ὑπάρχουν μερικοὶ ἀπὸ αὐτούς, ποὺ στέκονται ἔδω, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ δοκιμάσουν θάνατον, προτοῦ νὰ ἴδουν, μετὰ τὴν κάθοδον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νὰ καταλύεται, μὲ τὴν καταστροφὴν τῶν Ἱεροσολύμων καὶ τοῦ ναοῦ των καὶ μὲ τὸν διασκορπισμὸν τοῦ Ἰσραήλ, ἡ Παλαιὰ θεία τάξις καὶ διαθήκη διὰ νὰ θεμελιωθῇ μὲ δύναμιν ἀκαταγώνιστον καὶ ὑπερφυσικὴν ἡ Νέα θεία τάξις ἐν τῷ κόσμῳ, τὴν ὁποίαν θὰ ἐκπροσωπῇ ἡ Ἐκκλησία ὡς ἄλλη βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.

  Το αλίευσα ΕΔΩ 

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026

Γωνιά της Γλώσσας 168 – Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη: Μετοχὲς ποὺ ἔγιναν οὐσιαστικὰ

 Σαν σήμερα 23 Νοεμβρίου καταργήθηκε το πολυτονικό σύστημα και καθιερώθηκε  το μονοτονικό | in.gr

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Μετοχὲς ποὺ ἔγιναν οὐσιαστικὰ

Μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου ἐνδέχεται μιὰ λέξη νὰ ἀλλάξῃ γραμματικὴ κατηγορία. Ἡ πιὸ συχνὴ περίπτωση λεξιλογικῆς μεταβολῆς εἶναι ἡ οὐσιαστικοποίηση ἐπιθέτου· τὸ γνωστό μας κινητὸ εἶναι μιὰ τέτοια περίπτωση: ἀπὸ ὀνοματικὴ φράση «κινητὸ τηλέφωνο» μέσῳ τῆς ἔλλειψης, δηλαδὴ τῆς ὑποδιαγραφῆς τοῦ προσδιοριζόμενου οὐσιαστικοῦ (τηλέφωνο) προέκυψε τὸ οὐσιαστικό «κινητό». Σὲ αὐτὸ τὸ σημείωμα θὰ γράψουμε γιὰ τὴν οὐσιαστικοποίηση τῶν μετοχῶν παθητικοῦ ἐνεστῶτα: προηγούμενος, φορολογούμενος, μαθητευόμενος, προστατευόμενος, προϊστάμενος, ὑφιστάμενος, ἱπτάμενος καὶ εἰδικώτερα μὲ τὰ θηλυκὰ: τὴν ἡγουμένη, τὴν προϊσταμένη καὶ τὴν συνισταμένη.  Οἱ οὐσιαστικοποιημένες αὐτὲς μετοχὲς παθητικοῦ ἐνεστῶτα κλίνονται ὡς ἑξῆς:

ἡ ἡγουμένη 

τῆς ἡγουμένης 

τὴν ἡγουμένη 

ἡγουμένη 

 

οἱ ἡγούμενες

τῶν ἡγουμένων 

τὶς ἡγούμενες

ἡγούμενες

 

ἡ προϊσταμένη

τῆς προϊσταμένης 

τὴν προϊσταμένη 

προϊσταμένη 

 

οἱ προϊστάμενες

τῶν προϊσταμένων 

τὶς προϊστάμενες

προϊστάμενες

 

ἡ συνισταμένη 

τῆς συνισταμένης 

τὴ συνισταμένη

συνισταμένη 

 

οἱ συνισταμένες

τῶν συνισταμένων 

τὶς συνισταμένες

συνισταμένες

 

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026

Γωνιά της Γλώσσας 167 – Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη: Τὰ ἐπίλοιπα τῶν ἐπιπτώσεων

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Τὰ ἐπίλοιπα τῶν ἐπιπτώσεων

Ἡ «ἐπίπτωσις» ἀπαντᾶ γιὰ πρώτη φορὰ σὲ συγγραφεῖς τῆς ἑλληνιστικῆς ἐποχῆς καὶ εἶχε τὶς ἀκόλουθες σημασίες: 1. πτώση τῆς φωνῆς ἢ τῶν μαλλιῶν πάνω στὸ μέτωπο 2. ἐπίθεση 3. σύμπτωση (Franco Montanari, Σύγχρονο Λεξικὸ τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσας, ἐκδ. Παπαδήμα, 2016, σελ. 819). Ἡ σημερινὴ σημασία τῆς ἐπίπτωσης εἶναι σημασιολογικὸ δάνειο ἀπὸ τὴν Γαλλική.  Ἂν δὲν προκύπτῃ ἀπὸ τὰ συμφραζόμενα ἡ ἀρνητικὴ συνδήλωση ὅπως λ.χ. στὸ παράδειγμα: «Ἡ λήψη φαρμάκων χωρὶς σύσταση τοῦ γιατροῦ ἐνδέχεται νὰ ἔχῃ ἐπιπτώσεις στὴν ὑγεία μας», καλὸ εἶναι νὰ συνοδεύεται ἀπὸ ἐπιθετικὸ προσδιορισμὸ γιὰ νὰ ἀποφεύγεται ἡ σύγχυση: ἀρνητικές/ὀλέθριες/θετικὲς ἐπιπτώσεις. Μέση λέξη ποὺ μπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθῇ τόσο γιὰ θετικὲς ὅσο καὶ γιὰ ἀρνητικὲς ἐνέργειες εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα, καθὼς καὶ τὸ λογιώτερο ἐπακόλουθο. Ὁ καρπὸς ἀξιοποιεῖται μόνο συνδηλωτικὰ καὶ μὲ θετικὸ πρόσημο: καρπὸς τῶν προσπαθειῶν μου εἶναι τὸ πτυχίο μὲ ἄριστα.  Οἱ συνέπειες καὶ τὰ ἐπακόλουθα κλίνουν πρὸς τὸ ἀρνητικό, χωρὶς νὰ ἀποκλείεται νὰ ἔχουμε θετικὲς συνέπειες καὶ θετικὰ ἐπακόλουθα.

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

Γωνιά της Γλώσσας 166 – Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη: Ὑπάρχουν θετικὲς ἐπιπτώσεις;

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Ὑπάρχουν θετικὲς ἐπιπτώσεις; 

Σὲ θέματα γραπτῶν προαγωγικῶν ἐξετάσεων ζητήθηκε ἀπὸ τοὺς μαθητὲς νὰ γράψουν τὶς ἐπιπτώσεις τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης στὴν ζωὴ τῶν νέων. Κάποιοι μαθητὲς ἔγραψαν τὶς θετικὲς συνέπειες. Οἱ φιλόλογοι θεώρησαν αὐτονόητο ὅτι ἔπρεπε νὰ γράψουν τὶς ἀρνητικὲς μόνο πτυχὲς τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης, ἐπικαλούμενοι τὴν ἀρνητικὴ συνδήλωση τῆς λέξεως «ἐπίπτωση». Ἦταν τελικὰ αὐτονόητο ὅτι ἔπρεπε νὰ γράψουν οἱ μαθητὲς τὰ ἀρνητικὰ ἐπακόλουθα τῶν μέσων κοινωνικῆς δικτύωσης ἢ ὤφειλαν οἱ θεματοθέτες νὰ εἶναι πιὸ ἐπεξηγηματικοὶ στὴν διατύπωση; Ὅταν στὸ βιβλίο: «Θέματα Νεοελληνικῆς Ἱστορίας» τῆς Γ΄ Λυκείου (σελ. 166) οἱ μαθητὲς βλέπουν σὲ τίτλο ὑποκεφαλαίου τὴν διατύπωση «Οἱ ἐπιπτώσεις ἀπὸ τὴν ἄφιξη τῶν προσφύγων» καὶ ἐν συνεχείᾳ διαβάζουν τὸ θετικὸ ἀποτύπωμα ποὺ ἄφησαν οἱ πρόσφυγες στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, στὴν ἐθνολογικὴ σύσταση, στὴν οἰκονομία καὶ τὸν πολιτισμὸ ἢ ὅταν σὲ ἀσκήσεις καλοῦνται νὰ γράψουν τὶς θετικὲς ἐπιπτώσεις, εἶναι λογικὸ νὰ μὴν ταυτίζουν κατ΄ἀνάγκην τὶς ἐπιπτώσεις μόνο μὲ τὶς ἀρνητικὲς συνέπειες. Οἱ περισσότεροι ὁμιλητὲς χρησιμοποιοῦν μὲ ἀρνητικὸ πρόσημο τὶς ἐπιπτώσεις, ὅπερ καταγράφεται καὶ στὰ λεξικά, χωρὶς ὡστόσο νὰ ἀποκλείουν τὶς θετικὲς ἐπιπτώσεις. Ἀντιγράφουμε τὸ λῆμμα ἀπὸ τὸ «Χρηστικὸ Λεξικὸ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν»:  «ἐπίπτωση: ἀρνητικὴ κυρίως συνέπεια: βλαβερές/καταστροφικές/ὀλέθριες/σοβαρές ἐπιπτώσεις. […] Θετικὲς ἐπιπτώσεις»

Υ.Γ. Τὸ «ὤφειλαν» ποὺ γράψαμε παραπάνω εἶναι παρατατικὸς τοῦ ρήματος «ὀφείλω». Τὸ «ω» εἶναι χρονικὴ αὔξηση.

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026

Κυριακὴ τῆς Τυροφάγου – Εὐαγγελικὸ καί Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς 22 Φεβρουαρίου 2026

 

ποστολικό Ἀνάγνωσμα

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ιγ’ 11 – ιδ’ 5

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Π.ΤΡΕΜΠΕΛΑ

11 Καὶ τοῦτο, εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν.

11 Ἂς πράττωμεν δὲ τὰ ἔργα αὐτὰ τῆς ἀγάπης ἀκούραστοι καὶ χωρὶς ἀναβολήν, γνωρίζοντες εἰς ποῖον καιρὸν ζῶμεν. Ζῶμεν εἰς ἐποχήν, ποὺ ἀπαιτεῖ ἐπειγόντως τὴν ἄσκησιν τῆς ἀρετῆς. Διότι εἶναι πλέον ὥρα νὰ σηκωθῶμεν ἀπὸ τὸν ὕπνον τῆς ἀμελείας, ποὺ μᾶς κάνει δυσκολοκινήτους εἰς τὸ ἀγαθόν. Διότι τώρα ἡ ἡμέρα τῆς δευτέρας παρουσίας, ἡ ὁποία θὰ σημάνῃ τὴν πλήρη ἀπολύτρωσιν τῶν πιστῶν, εἶναι πλησιέστερα πρὸς ἡμᾶς παρὰ τότε ποὺ ἐπιστεύσαμεν. Ἐὰν λοιπὸν τότε ἐδείξαμεν ζῆλον καὶ δραστηριότητα, πολὺ περισσότερον πρέπει νὰ τὰ δείξωμεν καὶ τώρα.

12 ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός.

12 Ὁ παρὼν βίος, ποὺ μοιάζει μὲ νύκτα σκοτεινήν, ἐπροχώρησε, ἡ δὲ ἡμέρα τῆς μελλούσης ζωῆς ἐπλησίασε. Καὶ ἐὰν ἀκόμη ὁ Κύριος δὲν ἔλθῃ σύντομα διὰ τῆς δευτέρας του ἐνδόξου παρουσίας, ἔρχεται ὅμως διὰ τὸν καθένα μας διὰ τοῦ θανάτου. Πλησιάζει λοιπὸν διὰ τὸν καθένα μας ἡ ἡμέρα τῆς μελλούσης ζωῆς. Ἂς ἀποθέσωμεν λοιπὸν σὰν ἄλλα νυκτερινὰ ἐνδύματα τὰ ἔργα τῆς ἁμαρτίας, ποὺ γίνονται εἰς τὸ σκοτάδι, καὶ ἂς ἐνδυθῶμεν σὰν ἄλλα ὅπλα τὰ φωτεινὰ ἔργα τῆς ἀρετῆς.

13 ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ,

13 Ὅπως συμπεριφέρεται κανεὶς τὴν ἡμέραν, ποὺ τὰ βλέμματα πολλῶν τὸν παρακολουθοῦν, ἔτσι καὶ ἡμεῖς ἂς συμπεριφερθῶμεν μὲ εὐπρέπειαν καὶ εὐταξίαν· ὄχι μὲ ἄσεμνα φαγοπότια καὶ μέθας, οὔτε μὲ πράξεις αἰσχρότητος καὶ ἀσελγείας, οὔτε μὲ φιλονεικίας καὶ ζηλοτυπίας.

14 ἀλλ’ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας.

14 Ἀλλὰ φορέσατε σὰν ἔνδυμα τῆς ψυχῆς σας τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ὥστε εἰς τὴν ὅλην ζωήν σας νὰ ὁμοιάσετε τελείως πρὸς αὐτόν. Καὶ μὴ φροντίζετε διὰ τὴν σάρκα, πῶς νὰ ἰκανοποιῆτε τὰς παρανόμους ἐπιθυμίας της. Τέτοια πρέπει νὰ εἶναι ἡ συμπεριφορά σας μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν ποὺ ζῆτε.

1 Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν.

1 Υπάρχουν ὅμως καὶ μερικοὶ Χριστιανοὶ ἀδύνατοι εἰς τὴν πίστιν. Ἰδοὺ ποία πρέπει νὰ εἶναι καὶ πρὸς αὐτοὺς ἡ συμπεριφορά σας. Ἐκεῖνον, ποὺ ἀσθενεῖ κατὰ τὴν πίστιν καὶ ἐξαρτᾷ τὴν σωτηρίαν του καὶ ἀπὸ τὴν διάκρισιν φαγητῶν καὶ ἡμερῶν, πρέπει νὰ τὸν δέχεσθε μὲ καλωσύνην, χωρὶς νὰ συζητῆτε καὶ ἐπικρίνετε τὰς ἰδέας του.

2 ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει.

2 Ἄλλος μὲν πιστεύει, ὅτι δὲν ἀπαγορεύεται νὰ φάγῃ πάντα τὰ φαγητά. Ὁ δὲ ἀσθενὴς κατὰ τὴν πίστιν τρώγει λάχανα καὶ ἀποφεύγει τὰ ἄλλα φαγητὰ ἐκ φόβου, μήπως μολυνθῇ ἀπὸ αὐτά.

3 ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο.

3 Ἐκεῖνος, ποὺ λόγῳ τῆς ἰσχυροτέρας πίστεώς του τρώγει ἀπὸ ὅλα τὰ φαγητά, ἂς μὴ περιφρονῇ ὡς στενοκέφαλον ἐκεῖνον, ποὺ δὲν τρώγει ἀπὸ ὅλα. Καὶ αὐτός, ποὺ δὲν τρώγει ἀπὸ ὅλα, ἂς μὴ κατακρίνῃ ἐκεῖνον, ποὺ τρώγει. Διότι καὶ αὐτόν, ποὺ τρώγει ἀπὸ ὅλα, ὁ Θεὸς τὸν προσέλαβεν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν του.

4 σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν.

4 Ποῖος εἶσαι σύ, ποὺ κατακρίνεις ξένον δοῦλον; Ὄχι σέ, ἀλλὰ τὸν Θεὸν ἔχει Κύριον. Διὰ τὸν Κύριόν του λοιπὸν στέκεται ἢ πίπτει πνευματικῶς. Μάθε δὲ ὅτι, μολονότι σὺ τὸν κατακρίνεις, αὐτὸς θὰ σταθῇ στερεὸς εἰς τὴν πίστιν. Διότι ὁ Θεὸς εἶναι δυνατὸς νὰ τὸν ἀνορθώσῃ καὶ νὰ τὸν στερεώσῃ.

Το αλίευσα ΕΔΩ 

 

  

Εὐαγγέλιο

 ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ς´ 14 – 21

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ Π.ΤΡΕΜΠΕΛΑ

14 Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος·

14 Πρέπει δέ, ὅταν ζητῆτε τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν σας, συγχωρῆτε καὶ σεῖς τοὺς ἄλλους, διότι, ἐὰν συγχωρήσετε τοὺς ἀνθρώπους τὰ ἁμαρτήματα, ποὺ ἔκαμαν εἰς σᾶς, καὶ ὁ Πατήρ σας ὁ οὐράνιος θὰ συγχωρήσῃ καὶ εἰς σᾶς τὰ ἰδικά σας ἁμαρτήματα.

15 ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν.

15 Ἐὰν ὅμως δὲν συγχωρήσετε εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὰ πρὸς σᾶς ἁμαρτήματά των, οὔτε ὁ Πατήρ σας θὰ συγχωρήσῃ τὰς πρὸς αὐτὸν ἁμαρτίας σας.

16 Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί, ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἀπέχουσιν τὸν μισθὸν αὐτῶν.

16 Ὅταν δὲ νηστεύετε, μὴ γίνεσθε σὰν τοὺς ὑποκριτὰς σκυθρωποὶ καὶ περίλυποι.Διότι ἀλλοιώνουν τὰ πρόσωπά των καὶ προσλαμβάνουν ὄψιν καὶ ἔκφρασιν καταβεβλημένου ἀπὸ τὰς στερήσεις ἀνθρώπου, διὰ νὰ φανοῦν εἰς τοὺς ἀνθρώπους ὅτι νηστεύουν.Ἀληθινὰ σᾶς λέγω, ὅτι ἔλαβαν ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τοὺς ἐπαίνους τῶν ἀνθρώπων τὴν ἀμοιβήν των.

17 σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι,

17 Σὺ ὅμως, ὅταν νηστεύης, ἄλειψε τὴν κεφαλήν σου καὶ νίψε τὸ πρόσωπόν σου, ὥστε νὰ φαίνεσαι χαρούμενος.

18 ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ· καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

18 Καὶ νὰ μὴ φανῇς εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι νηστεύεις.Ἀλλὰ νὰ φανῇ ἡ νηστεία σου μόνον εἰς τὸν Πατέρα σου, ποὺ εἶναι μὲν ἀόρατος, ἀλλ’ εὑρίσκεται παρὼν καὶ εἰς αὐτὰ τὰ ἀπόκρυφα μέρη.Καὶ ὁ Πατήρ σου, ποὺ βλέπει εἰς τὰ κρυφά, θὰ σοῦ ἀποδώσῃ τὴν ἀμοιβήν σου εἰς τὰ φανερά.

19 Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσιν καὶ κλέπτουσιν·

19 Μὴ μαζεύετε χάριν τοῦ ἑαυτοῦ σας θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου ὁ σκόρος καὶ ἡ φθορὰ τῆς σαπίλας ἢ τῆς σκωρίας ἀφανίζουν τὰ ἀποθηκευόμενα εἴδη τοῦ πλούτου καὶ ὅπου κλέπται διατρυποῦν τοὺς τοίχους τῶν θησαυροφυλακίων σας καὶ τὰ κλέπτουν.

20 θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν·

20 Μαζεύετε δὲ διὰ τοὺς ἑαυτούς σας θησαυροὺς εἰς τὸν οὐρανόν, ὅπου οὔτε σκόρος οὔτε σαπίλα καὶ σκωριὰ ἀφανίζουν τὰ θησαυριζόμενα καὶ ὅπου κλέπται δὲν τρυποῦν τοὺς τοίχους τῶν θησαυροφυλακίων οὔτε κλέπτουν.

21 ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρός ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν.

21 Πρέπει δὲ νὰ θησαυρίζετε θησαυροὺς εἰς τὸν οὐρανόν, διὰ νὰ εἶναι καὶ ἡ καρδία σας προσκολλημένη εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὰ οὐράνια.Διότι ἐκεῖ, ὅπου θὰ εἶναι ὁ θησαυρός σας, θὰ εἶναι καὶ ἡ καρδία σας.

 Το αλίευσα ΕΔΩ  

Γωνιά της Γλώσσας 165 – Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη: Ὁ ἀναπαυτικὸς καναπὲς καὶ τὰ ἐνοχλητικὰ κουνούπια!

Στη χώρα μας αφελληνισμός, στην Ευρώπη λατρεία για την ελληνική γλώσσα

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Ὁ ἀναπαυτικὸς καναπὲς καὶ τὰ ἐνοχλητικὰ κουνούπια!

Φαίνεται λίγο παράδοξο ὁ ἀναπαυτικὸς καναπὲς νὰ σχετίζεται μὲ τὰ ἐνοχλητικὰ κουνούπια. Στὸ δευτεροκανονικὸ βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης Ἰουδείθ (13, 9) βλέπουμε τὴν ὁμώνυμη ἡρωίδα νὰ ἀφαιρῇ τὸ «κωνωπεῖον» ἀπὸ τοὺς στύλους: «καὶ ἀπεκύλισε τὸ σῶμα αὐτοῦ ἀπὸ τῆς στρωμνῆς καὶ ἀφεῖλε τὸ κωνωπεῖον ἀπὸ τῶν στύλων».  Τί ἦταν τὸ κωνωπεῖον;  Ἕνα αἰγυπτιακὸ ἀνάκλιντρο μὲ ἀραχνοειδὲς ὕφασμα ποὺ χρησιμοποιεῖται ὡς παραπέτασμα πάνω ἀπὸ τὸ ἀνάκλιντρο, γιὰ νὰ προστατεύῃ ἐκεῖνον ποὺ ἀναπαύεται σὲ αὐτὸ ἀπὸ τὰ κουνούπια. Κώνωψ στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ εἶναι τὸ κουνούπι. Οἱ Ρωμαῖοι κληρονόμησαν τὸ κωνωπεῖον καὶ τὸ μετέτρεψαν σὲ conopeum. Οἱ Ρωμαῖοι τὸ κληροδότησαν στοὺς Γάλλους (canapé) καὶ ἡ λέξη ἐπέστρεψε στὴν γενέτειρά της μετὰ ἀπὸ 20 περίπου αἰῶνες ὡς καναπές, ὀλίγον παραμορφωμένη καὶ χωρὶς τὸ παραπέτασμα! Αὐτὸ οἱ φιλόλογοι τὸ ὀνομάζουμε ἀντιδάνειο, δηλαδὴ λέξη ποὺ ἔχει εἰσαχθῆ ὡς δάνειο σὲ μία ἢ περισσότερες γλῶσσες καὶ ἐπιστρέφει στὴν ἀρχική, διαφοροποιημένη ὡς πρὸς τὴν μορφή. Σὲ παλαιότερο γλωσσικό μας σημείωμα εἴχαμε γράψει γιὰ μπουτίκ: μπουτίκ: αρχ. ἀποθήκη > λατ. apotheca, ιταλ. bottega > πρoβηγκιανό bοtica > γαλλ. boutique.

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026

Ο Ελληνας Marco Polo που Ξέχασε η Ιστορία — Παναγιώτης Ποταγός

 Ένας Έλληνας γιατρός από τη Βυτίνα Αρκαδίας διέσχισε μόνος του την Ασία και την Αφρική, έφτασε σε περιοχές άγνωστες για τη δυτική γεωγραφία, ανακάλυψε τον ποταμό Μπόμου και κατέγραψε πολιτισμούς που σήμερα έχουν χαθεί. 

 Ο Παναγιώτης Ποταγός ταξίδεψε χωρίς κρατική υποστήριξη, χωρίς χρηματοδότηση και χωρίς προστασία. Αντιμετώπισε ληστές, εχθρικές φυλές, ασθένειες και βασανιστήρια. 

Ακολούθησε τα βήματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, αναζήτησε ελληνιστικές ρίζες στην Ανατολή και τόλμησε να σταθεί απέναντι στις αποικιοκρατικές δυνάμεις της εποχής του. 

Πολεμήθηκε από ευρωπαϊκούς κύκλους, αγνοήθηκε από το ελληνικό κράτος — και όμως τιμήθηκε στο εξωτερικό. 

Όταν κλήθηκε να υπογράψει στη Χρυσή Βίβλο των Εξερευνητών, δεν έγραψε το όνομά του. Έγραψε μόνο: «Εις Έλλην». 

Μια αληθινή ιστορία θάρρους, ανθρωπισμού και εξερεύνησης. 

Η ιστορία του Έλληνα Marco Polo που έμεινε άγνωστος στους ίδιους τους Έλληνες.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

Γωνιά της Γλώσσας 164 – Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη:Ὁ Ἰούλιος Καῖσαρ στὰ Ἑλληνικα (Γ)

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Ὁ Ἰούλιος Καῖσαρ στὰ Ἑλληνικα (Γ)

Στὶς 15 Μαρτίου 44 π.Χ. παρὰ τὶς προειδοποιήσεις τῆς γυναίκας του Καλπουρνίας, ὁ Καίσαρας ἀποφάσισε νὰ παραστῇ στὴν συνεδρίαση τῆς Γερουσίας, γιὰ νὰ μὴν ἀπογοητεύσῃ ὅσους ἦταν ἤδη ἐκεῖ καὶ τὸν περίμεναν. Δὲν πρόλαβε καλά-καλά νὰ κάτσῃ καὶ οἱ συνωμότες συγκεντρώθηκαν γύρω του γιὰ νὰ τοῦ ὑποβάλουν τάχα ἕνα αἴτημα. Ξεκίνησαν νὰ τὸν μαχαιρώνουν μέχρι ποὺ ἔπεσε στὸ ἔδαφος. Ἕνας ἀπὸ τοὺς συνωμότες ἦταν καὶ ὁ Βροῦτος, ποὺ εἶχε κερδίσει τὴν ζωή του χάρη στὸν Καίσαρα. Ὅταν τὸν εἶδε ὁ Καίσαρας νὰ ὁρμᾶ ἐναντίον του, εἶπε στὰ Ἑλληνικά: «Καὶ σύ, τέκνον Βροῦτε;». Θαυμαστό: ἕνας Ρωμαῖος τὴν τελευταία στιγμὴ τῆς ζωῆς του ψελλίζει τὶς τελευταῖες λέξεις του στὰ ἑλληνικά! Ὁ Ἰούλιος μῆνας ὀφείλει τὸν ὄνομά του στὸν σπουδαῖο αὐτὸν στρατηγό. Νὰ θυμίσουμε τέλος τὴν διάσημη φράση: «ἡ γυναῖκα τοῦ Καίσαρα δὲν ἀρκεῖ νὰ εἶναι τίμια, πρέπει καὶ νὰ φαίνεται», ποὺ τὴν λέμε γιὰ δημόσια πρόσωπα ποὺ ὀφείλουν νὰ εἶναι ὄχι μόνο οὐσιαστικὰ ἀλλὰ καὶ τυπικὰ ἐντάξει. Σήμερα βέβαια τὰ δημόσια πρόσωπα δὲν εἶναι οὔτε τυπικὰ οὔτε οὐσιαστικὰ ἐντάξει. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλου παπᾶ εὐαγγέλιο.

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης