Οποιος το καταλάβει, το κατάλαβε.. Για τα τσιμεντωμένα μυαλά, δεν έχουμε συμβουλή

 

Το αλίευσα ΕΔΩ

Κώστας Δούκας: «O Όμηρος μίλησε για τριαδικό Θεό»… και μια φοβερή αποκάλυψη για τον Οδυσσέα

 

Ο σημαντικότερος Έλληνας ομηριστής Κώστας Δούκας αναφέρεται στα μεγάλα έπη, την προσπάθεια αλλοίωσής τους, και υποστηρίζει ότι ποιητής (που δεν ήταν τυφλός) είναι ο Οδυσσέας

 

Γ.Θ : Αποκαλύψεις που αναδύονται μέσα από τα βάθη των αιώνων…

Μυστήρια που φανερώνονται προκαλώντας δέος

 

Από τον
Παναγιώτη Λιάκο 

 

Ο Κώστας Δούκας είναι ηρωική μορφή των ελληνικών γραμμάτων. Η σχέση του με την καταστατική πράξη του ελληνικού πολιτισμού, τα έπη του Ομήρου, κρατάει περίπου μισόν αιώνα. Είναι ο σημαντικότερος Ελλην ομηριστής, ιστορικός ερευνητής, πρώην δημοσιογράφος κι ασχολείται με τα εικαστικά. Ο κ. Δούκας έχει γράψει περίπου 25 βιβλία με θέμα τον Ομηρο, τον κόσμο των επών και τα μυστικά του, και μόλις πρόσφατα κυκλοφόρησε το σημαντικότερο -ως σήμερα- έργο του: η έμμετρη μετάφραση της Ιλιάδας και της Οδύσσειας, όπου κατορθώνει να αποδίδει τα ομηρικά έπη στη νέα ελληνική διατηρώντας το 80% των ομηρικών λέξεων!

Ο Κώστας Δούκας, με το μοναδικό χάρισμα και τον πλούτο των γνώσεών του, συστήνει ξανά στο έθνος μας την πηγή της υπεροχής του, το θαύμα του Ομήρου! Η συνέντευξη που ακολουθεί είναι μια ξενάγηση στις σκέψεις και στον γνωσιακό κόσμο ενός υπέροχου μυαλού. 

Πώς ξεκίνησε το ταξίδι σας στον κόσμο του Ομήρου;
Ενα καλοκαίρι επέστρεφα σπίτι, τα παιδιά είχαν τελειώσει τις εξετάσεις και τα έβλεπα που πέταγαν τα βιβλία στα σκουπίδια, στον δρόμο. Πάω και παίρνω ένα από αυτά τα βιβλία τα σκισμένα και βλέπω ότι ήταν ο Ομηρος. Σκέφτηκα «τόσο μίσος για τον Ομηρο; Γιατί; Κάναν οι δάσκαλοι τα παιδιά να μισήσουν τον Ομηρο;» Θέλησα τότε να δω τι πραγματικά έλεγε ο Ομηρος. Ετσι λοιπόν βάλθηκα να μάθω αρχαία ελληνικά, όπως πρέπει.
Αυτό συνέβη πριν από περίπου 50 χρόνια. Είμαι 82 τώρα. Αρχισα λοιπόν να διαβάζω αρχαία ελληνικά και κυρίως την επική διάλεκτο. Επί δύο χρόνια προσπαθούσα να μάθω κανονικά αρχαία με συντακτικό και γραμματική. Και κατόρθωσα και διάβασα επιτέλους από το πρωτότυπο τον Ομηρο και μου αποκαλύφθηκε ένας καινούργιος κόσμος.
Ο Ομηρος χρησιμοποίησε λέξεις που χρησιμοποιούμε και εμείς σήμερα. Και δεν ήτανε μία και δύο. Ηταν πάρα πολλές. Διερωτήθηκα για ποιο λόγο οι «διάσημες» μεταφράσεις έπρεπε να… μεταφράζουν, να αλλάζουν όλες τις λέξεις του Ομήρου. Αφού τις καταλαβαίνω. Γιατί να πω το ασθμαίνω, που το γνωρίζω, «λαχανιάζω»; Γιατί να πω την ιαχή «ξεφώνημα»; Γιατί το όρος να το πω βουνό; Γιατί τον ποιμένα να τον πω τσοπάνη; Γιατί το κλέπτω να το πω αρπάζω; Και το αρπάζω μετά να το πω κλέπτω; Ηθελαν να μας περάσουν το μήνυμα ότι εκείνη η εποχή ήταν άλλη κι ότι άλλη γλώσσα μιλάμε σήμερα. 

Μιλάμε την ίδια γλώσσα με την ομηρική εποχή;
Μιλάμε την ίδια, τη γράφουμε με τον ίδιο τρόπο και την εκφέρουμε με τον ίδιο τρόπο. Είδα δηλαδή ότι είχα παραπληροφορηθεί. Τρεις λέξεις μόνο δεν μπορούσαν να αλλάξουν οι μεταφραστές. Δεν βρήκαν αντίστοιχες.
Τρεις λέξεις; Ποιες είναι αυτές;
Ο ιδρώς (ιδρώτας), η σανίς και η φάλαγξ. Δεν βρήκαν αντίστοιχες λέξεις. Κατά τα άλλα έπρεπε να πούμε τη θύελλα «ανεμορούφουλα», κατά τον Καζαντζάκη… Την Ηρα λευκώλενον που είχε λευκάς ωλένας, τη λευκοχέρα δηλαδή, να την πούμε «κρουσταλοβραχιονάτη». Τον πολύαρνι, αυτόν που έχει πολλά αρνιά, να τον πούμε «βαριοκοπαδιάρη». Να σου λέει «κασσίτερος» ο Ομηρος κι εσύ να λες… καλάι, κατά το τουρκικότερο! Να σου λέει «δόμος» ο Ομηρος, που είναι διεθνής λέξη, κι εσύ να λες κατά τα τουρκικά «οντάς»! Καζαντζάκης και Κακριδής. Αυτοί κάνανε το μεγάλο κακό.
Είναι νεκρή γλώσσα τα αρχαία ελληνικά, όπως ισχυρίζεται η Μαρία Ρεπούση;
«Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι νεκρή γλώσσα». Ε, και οι έξι λέξεις είναι αρχαίες. Αυτή είναι η απάντηση στη Ρεπούση. Τι άλλο να πω;
Τι μπορεί να αποκομίσει ένας σύγχρονος άνθρωπος διαβάζοντας Ομηρο;
Πρώτα πρώτα θα μάθει ότι υπήρχε μια άριστα οικοδομημένη γλώσσα, επιστημονική, εύηχη, που μπορεί να διατυπώσει οποιοδήποτε νόημα σε οποιαδήποτε εποχή και τώρα και στο μέλλον. Αν ανοίξετε π.χ. ένα φάρμακό σας και διαβάσετε τα έκδοχα του φαρμάκου, θα δείτε ότι όλες οι λέξεις είναι ομηρικές. Αν λέει colloidal, π.χ. κολλώδης, είναι λέξη ομηρική. Οπως chloro είναι χλωρός. Αν βλέπετε stearate είναι στέαρ του στέατος, πηγμένο λίπος. Αυτές οι λέξεις είναι ελληνικές.
Εχει διεισδύσει παντού η γλώσσα του Ομήρου. Εχει μπει σε όλον τον κόσμο με αποτέλεσμα να μην μπορεί να απαλλαγεί από τη γλώσσα αυτή, βρίσκεται αυτούσια ή μεταλλαγμένη μέσα σε όλες τις ευρωπαϊκές διαλέκτους. Αν, ας πούμε, σας τύχει -ο μη γένοιτο- και βρεθείτε στο εξωτερικό και πάθετε κάτι με την καρδιά σας, διακομιστείτε στο νοσοκομείο, οι ξένοι, αν ψάξουν, μπορεί να αποφανθούν ότι έχετε πρόβλημα στην «τριγλώχινα βαλβίδα». Ετσι θα το πούνε. «Τριγλώχιν» σημαίνει «τρεις γλωχίνες», αιχμές. Είναι το βέλος που έμπαινε μέσα αλλά δεν έβγαινε.
Το «κολλώ» είναι λέξη ομηρική. Του Αίαντος το ακόντιο είναι κολλητό, και οι θύρες είναι κολλητές για να είναι και πιο γερές. Λοιπόν η κόλλα πώς λέγεται αγγλικά; Glue. Και κολάζ λένε οι ξένοι. Και το παίρνουν και οι πυρηνικοί φυσικοί. Στη διάσπαση του ατόμου προϊόντα της σχάσεως τα οποία δεν έχουνε μάζα, αλλά πάνε και προσκολλώνται σε κάτι άλλα. Και λέγονται γκλουόνια.
Τι απρόσμενο μάθατε διαβάζοντας Ομηρο;
Εμαθα ότι ο Κύκλωπας π.χ. δεν είχε ένα μάτι. Δύο κανονικά μάτια είχε. Ο Ομηρος δεν λέει πουθενά ότι έχει ένα μάτι. Τον εντυπωσιάζει το πέλωρον, το πελώριον μέγεθός του, αυτό που ήταν σαν βουνό, σαν φυτεμένο βουνό τεράστιο. Δεν του κάνει εντύπωση ότι έχει ένα μάτι. Βέβαια του έβγαλε το ένα μάτι, δεν μπορούσε ο Κύκλωπας να κάτσει να του βγάλουν και τα δύο. Βγάζοντάς του ο Οδυσσέας το ένα μάτι τον τύφλωσε και στο άλλο. Τα οπτικά νεύρα επικοινωνούν. Επίσης ο Αχιλλέας δεν είχε αχίλλειο πτέρνα. Αυτά είναι επινοήσεις Ρωμαίων ποιητών μεταγενέστερων. Οι συγγραφείς οι αρχαίοι, οι οποίοι και αυτοί τη γλώσσα τους την πήρανε από τον Ομηρο, ανέμειξαν αληθινά και ψεύτικα στοιχεία. Ας πούμε, δεν θυσιάστηκε η Ιφιγένεια στην Αυλίδα, μπορούσε να μας το πει ο Ομηρος, αλλά δεν λέει κάτι τέτοιο. Γιατί δεν αλλάζουν τις ιστορίες του Βίκτορος Ουγκό, όλων αυτών των μεγάλων συγγραφέων, βάζουν πάντα τα ίδια, τους σέβονται. Τον Ομηρο δεν τον σέβονται. Τον αλλάζουν κατά το δοκούν.
Ηταν ο Ομηρος τυφλός;
Οχι. Δεν ήταν τυφλός αλλά ανοιχτομάτης, όπως προκύπτει από τις πολλές παρομοιώσεις του. Τι νόημα έχει για έναν τυφλό το χρώμα; Και πώς αντιλαμβάνεται το χρώμα και τις αποχρώσεις; Ο Ομηρος δεν λέει μόνο για τα χρώματα, αναφέρει και πού ανήκουν τα χρώματα. Ας πούμε τα δόντια είναι λευκά, τα οστά είναι λευκά, το μαλλί λευκό, η αυγή είναι ροδοδάχτυλος ή κροκόπεπλος, τα σύννεφα μαύρα, ξέρει και την πίσσα, μελανότερα από την πίσσα, τα κύματα της θαλάσσης έρχονται το ένα πίσω από το άλλο «κλαγγηδόν προκαθιζόντων». Κλαγγηδόν θα πει με κλαγγή με θόρυβο και προ-καθιζόντων ότι ένα κάθεται πίσω από το άλλο. Τι βλέπει λοιπόν; Βλέπει ότι στο νερό τα πουλιά καθώς προσγειώνονται το ένα πέφτει μπροστά από το άλλο, προσθαλασσώνονται.
Ποιος είναι τελικά ο Ομηρος;
Κατά τη γνώμη μου ο Ομηρος ήταν ο ίδιος ο Οδυσσέας. Ολοι οι ήρωες έχουν δυο τρία κοσμητικά επίθετα το πολύ. Στα ομηρικά έπη ο Οδυσσέας έχει 25-30 κοσμητικά επίθετα! Στην πραγματικότητα είναι ο πρωτοήρωας. Είναι αυτός που συμμετέχει σε όλες τις φάσεις του Τρωικού Πολέμου, αυτός παίρνει τις μεγάλες πρωτοβουλίες, αυτός είχε και τη σκέψη. Πρωτοστατεί παντού, παινεύει παντού τον εαυτό του -κάτι που ο Πίνδαρος το υποπτεύθηκε και αυτός και λέει ότι ο Ομηρος παινεύει πολύ τον Οδυσσέα. Εψαξα λοιπόν και είδα πού μπορεί να ταυτιστεί ο Ομηρος.
Ανακάλυψα ότι υπάρχουν αποδείξεις σωρηδόν. Πρώτα πρώτα τρεις διαφορετικοί άνθρωποι τον αποκαλούν ποιητή, αοιδό. Ο ένας είναι ο Αντήνωρ. Ο άλλος ο Μενέλαος. Πάμε στην Οδύσσεια. Στην Οδύσσεια ο Εύμαιος, χοιροβοσκός, άνθρωπος του λαού, λέει ότι ο Οδυσσεύς μιλάει «σαν αοιδός». Και από τους Φαίακες έτσι τον αποκαλεί ο Αλκίνοος.
Η τρέχουσα φιλολογική επιστήμη λέει ότι η Ιλιάς και η Οδύσσεια έχουν γραφεί σε διαφορετικές περιόδους, από διαφορετικούς συγγραφείς.
Αυτό λέει ο Κακριδής σε ένα από τα βιβλία που περιμάζεψα εκείνη την εποχή. Αν δείτε τι μάθαιναν στα παιδάκια… Είναι οι λεγόμενοι «χωρίζοντες». Αυτό το πρόβλημα το προκάλεσε ο Γερμανός φιλόλογος Φρίντριχ Α. Βολφ, που δημιούργησε το περιβόητο ομηρικό ζήτημα. Αυτός είπε ότι ήταν πολλοί Ομηροι και ομηρίδες, οι οποίοι τα γράψανε, μέχρι που τον αποδοκίμασε ο Γκαίτε. Και ο Γκαίτε λέει το εξής: «Οταν εσείς κατακρεουργήσετε και περικόψετε τον Ομηρο, τότε έρχεται μια νέα γενιά φιλολόγων και συνθέτουν τα έπη και αποφαίνεται ότι ένας νους μόνο συνέλαβε αυτό το πράγμα για την Ιλιάδα και την Οδύσσεια». Η δικιά μου άποψη ύστερα από τόσες δεκαετίες ενασχόλησης με τον Ομηρο είναι ότι η Ιλιάς και η Οδύσσεια είναι προ του 3000 π.Χ., ίσως σε γραμμική Α ή Β.
Ποια είναι τα μυστικά των ομηρικών επών που ανακαλύψατε με τη μελέτη τους;
Στη ραψωδία θ της Οδύσσειας περιγράφεται η σκηνή κατά την οποία ο Αλκίνοος λέει σε αυτόν τον σπουδαίο αοιδό «πες μας ποια είναι η πατρίδα σου να σε πάμε εκεί, γιατί εμάς είναι αυτή είναι η δουλειά μας. Πηγαίνουμε όλους τους ανθρώπους που έρχονται εδώ στην πατρίδα τους. Διότι οι νήες μας, τα πλοία μας, δεν έχουνε ούτε κυβερνήτη ούτε πηδάλιο». Αυτό θέλοντας και μη φέρνει στον νου τα σημερινά gps. Επίσης λέει ο Αλκίνοος «σε πάνε αυτές οι νήες τυλιγμένες μέσα σε νεφέλη όπου θέλεις, γιατί γνωρίζουν όλα τα λιμάνια και όλους τους αγρούς». Γιατί λέει αγρούς; Μήπως ήταν και πλοίο που πετούσε; Είναι δυνατόν στην εποχή των τόξων και των ακοντίων να μιλάμε για πλοίο με τεχνητή νοημοσύνη;
Ο Ομηρος πίστευε στα θεία;
Ο Ομηρος πίστευε απολύτως στο θεϊκό αλλά όχι τους θεούς που ξέρουμε, τους 12 θεούς, γιατί ένας ήταν γι’ αυτούς ο Θεός. Η τριαδική μάλιστα θεότητα είναι επινόημα του Ομήρου. Διότι λέει ότι οι θεοί «μοιραστήκανε τον κόσμο ως εξής: Ο Δίας πήρε τον επάνω κόσμο και τους ουρανούς ο Ποσειδών πήρε τη θάλασσα και ο Αδης πήρε τον κάτω κόσμο». Αυτή δεν είναι η τριαδική θεότης;
(σχόλιο: Δεν είναι φυσικά επινόημα του Ομήρου, όπως υποστηρίζει ο καθηγητής, αλλά πολλά πράγματα οι αρχαίοι μας πρόγονοι κατάφεραν κάπως να τα προσεγγίσουν με την λογική)
Η ελληνική γλώσσα έχει διεισδύσει παντού και δεν μπορούν να απαλλαγούν από εκείνην.

Γιατί προσπαθούν, κατά τη γνώμη σας, να αποσυνδέσουν τον Ομηρο, τις ομηρικές λέξεις, από τη νέα ελληνική; Γιατί προσπαθούν να συμπιέσουν την ελληνική ιστορία στο 1200 π.Χ.; Γιατί προσπαθούν να δημιουργήσουν σύγχυση για τα πραγματικά δεδομένα των ομηρικών επών; Ο αντικειμενικός στόχος ποιος είναι;
Ο αντικειμενικός στόχος είναι η κατεδάφιση του αρχαίου πολιτισμού. Γιατί εάν αφομοιώσεις τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και την αρχαιοελληνική γλώσσα κ.λπ., τότε θα υποχρεωθείς να είσαι ανώτερος άνθρωπος, να σκέφτεσαι διαφορετικά να έχεις τέλεια γνώμη για το καθετί, να μη σε εξαπατά κανείς, και αυτό δεν το θέλουν. Επιθυμούν να έχουνε λίγοι πρόσβαση στις αλήθειες. Ο πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Α. Κουνάδης θα μπορούσε αυτά που είπε για την αρχαιότητα και την αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής γλώσσας να τα έλεγε όσο ήταν εν ενεργεία… Γιατί τα λέει τώρα; Αν τα έλεγε εγκαίρως, μπορεί να έπιαναν και τόπο. Τώρα που φεύγει τα λέει; Θέλουν να καταστρέψουν τη γλώσσα και να τελειώνει η Ιστορία. Και τη θρησκεία. Αλλά όμως έλα που η γλώσσα η ομηρική έχει διεισδύσει παντού σαν ιός και οι ιοί είναι πολύ παλαιότεροι από το ανθρώπινο γένος… Η ελληνική γλώσσα έχει διεισδύσει παντού και δεν μπορούν να απαλλαγούν από εκείνην.

Ο άθλος: Η έμμετρη μετάφραση της Ιλιάδας και της Οδύσσειας 

Σε δύο τόμους ο Κώστας Δούκας προσφέρει το απόσταγμα των γνώσεων και της αγάπης του για τον Ομηρο. Εχει πραγματοποιήσει μια ακριβέστατη, πρωτοποριακή και εμπνευσμένη μετάφραση της Ιλιάδας και της Οδύσσειας, στίχο προς στίχο, με τη μέγιστη προσέγγιση της ομηρικής διαλέκτου!
Ο ίδιος μιλά για τις επιδιώξεις του με αυτό το έργο: «Ηθελα να πείσω τον αναγνώστη των επών να προσεγγίσει, να εξοικειωθεί με το αρχαίο κείμενο και να καταλάβει ότι η σύγχρονη καθομιλουμένη των Ελλήνων χρησιμοποιεί και εκφέρει με τον ίδιο τρόπο άνω του 80% των ομηρικών λέξεων αυτούσιων! Ηθελα και πιστεύω ότι τα κατάφερα να ξαναζωντανέψω την ομηρική διάλεκτο και να δείξω τον συνδετικό κρίκο που ενώνει την ενιαία ελληνική γλώσσα από τον Ομηρο μέχρι σήμερα. Γι’ αυτό αποφάσισα να κάνω μια μετάφραση όπου να σώσω τις περισσότερες λέξεις του Ομήρου. Η γλώσσα της μετάφρασης είναι κάτι μεταξύ καθομιλουμένης βέβαια, και όπου χρειάζεται μπαίνει και η καθαρεύουσα και μένουνε και αυτούσιες λέξεις του Ομήρου. Υπολόγισα λοιπόν ότι έσωσα περίπου 80% των λέξεων του Ομήρου»! 

Το αλίευσα ΕΔΩ

"Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω και ἐγένετο· εἴη το ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον. Παντελή μας πολυαγαπημένε... Ο Χριστός Ανέστη! |Ίσως αυτός ο λόγος ενός τόσο πονεμένου Πατέρα, θα μπορούσε - και θα΄πρεπε - να αποτελέσει ένα από τα πρώτα μαθήματα στις τάξεις των παιδιών μας στη σχολική χρόνια που ανοίγεται μπροστά μας...

                                      |Τα μαθήματα που ενίοτε παίρνουμε 

από τις Οικογένειες 

της Μαρίας, 

του Σταύρου, 

του Κυπριανού,

του Βασίλη

του Ευάγγελου

και πολλών ακόμα

συμ-πληρώνονται σήμερα 

κι απ΄αυτό 

της Οικογένειας του Παντελή...

       Και πρέπει ο καθένας μας 

να μάθει επιτέλους κάτι απ΄αυτά!

Γιατί κάποια στιγμή στη ζωή μας 

ίσως να επιτρέψει ο καλός Θεός 

να κληθούμε και μεις 

να διαχειριστούμε τέτοιες καταστάσεις...|

     

      ❈ Όσοι παρέστησαν στην εξόδιο ακολουθία της 

για τον εποχικό πυροσβέστη † Παντελή Διαμαντάκη 

που έχασε την ζωή του στην πυρκαγιά της Κρύας Βρύσης την Τετάρτη 29 Ιουλίου, 

συγκλονίστηκαν από τον αποχαιρετιστήριο λόγο 

που εκφώνησε ο πατέρας του, 

Πρωτοπρεσβύτερος π. Εμμανουήλ Διαμαντάκης.

Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Φουρφουρά, 

την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026, 

ο π.Εμμανουήλ, 

μπροστά στο ντυμένο με την Ελληνική Σημαία φέρετρο 

του 25χρονου γιού του 

είπε τα εξής: 

"Ο Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον.

    Παντελή μας πολυαγαπημένε...

    Τούτη σήμερα, η μεγάλη σύναξη αγαπημένων προσώπων 

έχει επίκεντρο εσένα. 

Εσένα, που πάντοτε προτιμούσες να βρίσκεσαι στην αφάνεια. 

Κλήθηκε η επίγεια Εκκλησίας μας 

να συμπροσευχηθεί για σένα. 

Να ενωθούν χιλιάδες προσευχές 

σε μια μυριόστομη συγχορδία 

και να φτάσουν μέχρι το θρόνο της Μεγαλωσύνης του Θεού.

Νομίζω όμως, 

πως είναι άσκοπο να σου διηγούμαι πράγματα 

που για σένα πλέον αποτελούν τη νέα σου πραγματικότητα.

 

Τα γνωρίζεις! 

Τα βλέπεις! 

Την όντως ζωή, την αληθινή ζωή 

που ήδη από χτές γνωρίζεις σπιθαμή προς σπιθαμή.

        Εμείς, η οικογένεια σου ζούμε τις πιο οδυνηρές, 

τις πιο τραγικές στιγμές της επίγειας ζωή μας 

αφού εσύ, ένα ακριβό και πολυαγαπημένο μέλος της 

δεν βρίσκεται ανάμεσα μας, 

έτσι όπως σε είχαμε συνηθίσει.

       Η θυσία σου στο βωμό του καθήκοντος για τον πλησίον, 

νομίζω ότι έγινε αιτία της κάθαρσης, 

της όποιας κηλίδας υπήρχε στην ψυχή

 σου. 

Και με ψυχή αστραφτερή και χιτώνα αμόλυντο, 

έσπευσες με τη συνοδεία του φύλακα αγγέλου σου 

για τα Ουράνια δώματα.

      Τώρα, απολαμβάνεις και γεύεσαι 

όλα όσα άκουσες και έμαθες από την Εκκλησία 

την οποία από μικρό παιδί με πολλή αγάπη, 

πρόθυμα υπηρέτησες. 

Όλα λοιπόν ήταν αλήθεια!  

Πάσα η αλήθεια!

      Στο εξής θα συναντιόμαστε στην προσευχή, 

στην Ιερή Πρόθεση, 

στη Θεία Λειτουργία. 

Παντού πια θα ήμαστε μαζί. 

Αχώριστοι. 

Θα προσευχόμαστε για σένα 

και εσύ θα λάβεις την άδεια 

να προστατεύεις τα αδέρφια σου.

      Σας ευχαριστούμε όλους που είσαστε κοντά μας 

σ’ αυτές τις δραματικές και οριακές για τον άνθρωπο στιγμές. 

Νοιώθουμε δέσμιοι της αγάπης σας. 

Σας παρακαλούμε μέσα από την καρδιά μας 

όταν προσεύχεστε, να μνημονεύετε, 

μαζί με ονόματα των αγαπημένων σας, 

και τον Παντελή μας. 

Αυτό θα είναι το ακριβότερο και πολυτιμότερο δώρο 

που θα κάνετε και σε εκείνον και σ’ εμάς.

     «Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται, 

Ανέστη Χριστός, και νεκρός ουδείς επι μνήματος».

Με αυτή τη βεβαιότητα,  πολυαγαπημένο μας παιδί, 

σε αποχαιρετούμε προσωρινά. 

Θα ξανασυναντηθούμε στον Ουρανό. 

Θα ξανασμίξουμε όλοι μαζί. 

Αυτός ήταν πάντοτε ο στόχος μας, 

αυτός είναι ο προορισμός μας.

    Επίτρεψε μου, ως πατέρας, 

να σου δώσω την τελευταία συμβουλή. 

Κάνε και εκεί από τον Ουρανό, 

όπως έκανες και στη γή,  

με φιλότιμο και υπευθυνότητα το έργο που θα σου ανατεθεί. 

Ως πυροσβέστης, 

να σβήνεις στους ανθρώπους τις πύρινες φλόγες της αμαρτίας, 

ως τερματοφύλακας 

να διαφυλάττεις τους νέους και τα παιδιά 

από τα ύπουλα δίκτυα του Διαβόλου 

και ως καταδρομέας του Θεού, λοκατζής, 

να προστατεύεις την πατρίδα μας 

και τον κόσμο ολόκληρο από κάθε εισβολή του κακού.

Παντελή μας αγαπημένε, ο Χριστός Ανέστη!

Ζήσε μέσα στο ανέσπερο Φως της Αναστάσεως.

Στον ολόφωτο χώρο 

που από τη γέννηση και τη βάπτιση σου 

προορίστηκε για σένα.

Zήσε σε μια διαρκή Λαμπρή!

Το αξίζεις, 

και δίκαια σου αποδόθηκε 

από τη Δικαιοσύνη του Τρισαγίου μας Θεού.

Χριστός Ανέστη, Παντελή μας!

Καλό Παράδεισο!

Αθάνατος"!

πηγή

|μας το έστειλαν πολλοί δικοί μας άνθρωποι.

Πρώτος απ΄όλους ο μικρός Σπυράκος,

μαζί με το εξής προλογικό σημείωμα:

"Ο αποχαιρετιστήριος λόγος του πατέρα - ιερέα 

είναι τόσο φοβερός, 

τόσο βαθιά βιωματικός, 

τόσο συγκλονιστικός... 

Αξίζει να το διαβάσει κάποιος ξανά και ξανά!"

 

Το αλίευσα ΕΔΩ

Εὐαγγελικὸ καί Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα - Κυριακὴ Ι΄ Ματθαίου - 9 Αὐγούστου 2026

 

 

Ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα 

 Γαλ. γ΄ 23 – δ΄ 5

Ἀδελφοί, ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐ­σχά­τους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐ­γε­­­νήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις. ἡμεῖς μω­ροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἡμεῖς ἀ­σθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι. ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶ­μεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦ­μεν καὶ κοπιῶ­μεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί· λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διω­κό­με­­­νοι ἀνε­χόμεθα, βλασφημούμενοι πα­ρακαλοῦμεν· ὡς περικα­θάρ­ματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι. Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλ᾿ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ. ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πα­τέρας· ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα. παρακαλῶ οὖν ὑ­μᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε.

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ – ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

1. «Μωροὶ» στὰ μάτια τοῦ κόσμου

Στὴν ἀποστολικὴ περικοπὴ τῆς σημερινῆς Κυριακῆς, ἀπὸ τὴν Α΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολή, ὁ ἀπόστολος Παῦλος μέσα σὲ λίγους στίχους μᾶς περιγράφει τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετώπισαν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι γιὰ τὴ διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στὸν κόσμο. Ὁ Θεός, γράφει, παρουσίασε ἐμᾶς τοὺς Ἀποστόλους στὰ μάτια τοῦ κόσμου ὡς τελευταίους, ὡς μελλοθάνατους κατάδικους. Γίναμε θέαμα στοὺς ἀγγέλους καὶ στοὺς ἀνθρώπους. Ἄλλοι μᾶς θαυμάζουν, ἐνῶ ἄλλοι μᾶς περιφρονοῦν καὶ μᾶς χλευάζουν. «Ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν», σημειώνει. Ὁ κόσμος μᾶς θεωρεῖ ἀνόητους, ἐπειδὴ κηρύττουμε τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι γιὰ τὴ λογικὴ πολλῶν ἀνθρώπων ἡ πίστη στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ εἶναι ἀνοησία. Τὸ κήρυγμα γιὰ ἕνα Θεό, ὁ Ὁποῖος σταυρώθηκε, θεωρεῖται «κουταμάρα». «Ἡμεῖς κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον, Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρίαν» (Α΄ Κορ. α΄ 23), γράφει ἀλλοῦ ὁ Ἀπόστολος. Τὸ κήρυγμα αὐτὸ γιὰ τοὺς Ἰουδαίους εἶναι ἀδιανόητο, ἐνῶ γιὰ τοὺς εἰδωλολάτρες ἀνοησία. Ἡ λατρεία ἑνὸς Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος νεκρώθηκε, εἶναι ἀπερισκεψία. Ἑπομένως ὁ ἀγώνας τοῦ Χριστιανοῦ νὰ ζεῖ θυσιάζοντας τὶς ἐπίγειες ἀπολαύσεις καὶ ἐπιλέγοντας τὴν ἐγκράτεια, τὴν ἄσκηση, τὴν ὀλιγάρκεια, τὴν αὐταπάρνηση, τὴν αὐτοθυσία, θεωρεῖται μωρία. Οἱ σοφοὶ τοῦ κόσμου δὲν μποροῦν νὰ κατανοήσουν τὴ ζωὴ τοῦ Χριστιανοῦ, διότι δὲν ἐξηγεῖται μὲ τὸ μυαλό, ἀλλὰ μὲ τὴν πίστη. Ἑρμηνεύεται μόνο μὲ τὴ λογικὴ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.

Αὐτὴ ἡ μωρία ὅμως, αὐτὸ ποὺ φαίνεται ἀνοησία, εἶναι τελικὰ ἡ ἐξυπνότερη ἐπιλογὴ ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει κάποιος στὴ ζωή του. Γι᾿ αὐτὸ καὶ μᾶς προτρέπει ὁ Ἀπόστολος: Ἂν κανεὶς νομίζει ὅτι εἶναι σοφός, ἐπειδὴ ἔχει τὴ σοφία τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου, «μωρὸς γενέσθω, ἵνα γένηται σοφός» (Α΄ Κορ. γ΄ 18). Ἂς γίνει μωρός, ἀνόητος, κατὰ τὴν ἀντίληψη τοῦ κόσμου, ἀκολουθώντας τὸ κήρυγμα τοῦ Κυρίου· διότι ἔτσι θὰ γίνει πραγματικὰ σοφός.

2. Μὲ κόπους καὶ στερήσεις

Στὴ συνέχεια τῆς περικοπῆς ὁ Ἀπόστολος ἀναφέρει πιὸ συγκεκριμένα τὶς ἀντιξοότητες, τὶς ὁποῖες ὑπέμειναν κατὰ τὸ ἀποστολικό τους ἔργο οἱ Μαθητὲς τοῦ Κυρίου. «Ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν», σημειώνει. Δηλαδή, μέχρι τὴ στιγμὴ αὐτὴ ποὺ σᾶς γράφω, πεινοῦμε καὶ ὑποφέρουμε ἀπὸ δίψα στὶς περιοδεῖες μας, καὶ δὲν ἔχουμε ἀρκετὰ ροῦχα, ὅταν στὴ μέση τῶν ταξιδιῶν μᾶς πιάνει ξαφνικὰ ὁ χειμώνας· δεχόμαστε καὶ χτυπήματα καὶ κακομεταχειρίσεις, καὶ δὲν παραμένουμε μόνιμα πουθενά, ἀλλὰ διαρκῶς φεύγουμε ἐδῶ κι ἐκεῖ.

Σὲ πόσες στερήσεις ὑποβάλλονταν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι! Ἄφησαν τὰ σπίτια καὶ τοὺς συγγενεῖς τους, χωρὶς νὰ πάρουν μαζί τους τίποτε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θὰ τοὺς ἐξασφάλιζαν τὴν παραμικρὴ ἔστω ἄνεση. Διωκόμενοι ἀπὸ τόπο σὲ τόπο, ἔμοιαζαν περισσότερο μὲ πλανόδιους σκηνίτες, χωρὶς σπίτι, τροφὴ καὶ ἐνδύματα. Γνήσιοι ἀκόλουθοι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, Ἐκείνου ποὺ δὲν εἶχε «ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ» (Λουκ. θ΄ 58).

Καὶ ὅμως αὐτοὶ ἦταν οἱ στύλοι τῆς Ἐκκλησίας! Ἐκεῖνοι ποὺ ἐγκολπώθηκαν μὲ χαρὰ τὴν ἑκούσια πτωχεία καὶ τὶς στερήσεις γιὰ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου. Μὲ τὸ θαυμάσιο παράδειγμά τους μᾶς διδάσκουν νὰ μὴ γογγύζουμε στὶς δυσκολίες· νὰ μὴ δυσφοροῦμε στὰ ἐμπόδια, ἰδιαιτέρως ὅταν τὰ συναντοῦμε κατὰ τὴν ἐπιτέλεση κάποιου πνευματικοῦ ἔργου γιὰ τὴ δόξα τοῦ Χριστοῦ. Νὰ μὴν ἐγκαταλείπουμε τὴν προσπάθειά μας, ἀλλὰ νὰ ἀγωνιζόμαστε μὲ ἐμπιστοσύνη στὸν Κύριο, ὁ Ὁποῖος ὅλα τὰ γνωρίζει, ἀνάλογα δὲ μὲ τὸν κόπο μας θὰ χαρίσει καὶ τὸ ἔλεός του.

3. Παράδειγμα πρὸς μίμηση

Στὸ τέλος τῆς περικοπῆς ὁ ἀπόστολος Παῦλος προτρέπει τοὺς Κορινθίους νὰ μιμηθοῦν τὸ παράδειγμά του. Ἄλλωστε ὁ ἴδιος ὑπῆρξε πνευματικός τους διδάσκαλος. «Μιμηταί μου γίνεσθε», τοὺς γράφει. Νὰ γίνεσθε μιμητές μου. Νὰ μιμεῖσθε τὸ παράδειγμά μου στοὺς κόπους καὶ τὶς θυσίες, στὴν περιφρόνηση τῶν χλευασμῶν, στὴν ἀνεξικακία, στὴν ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸν Θεό. Μάλιστα σὲ ἄλλο σημεῖο τῆς ἴδιας ἐπιστολῆς γράφει: «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ» (Α΄ Κορ. ια΄ 1). Δηλαδή, νὰ μιμεῖσθε τὸ παράδειγμά μου, ὅπως κι ἐγὼ μιμοῦμαι τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἀσφαλῶς κάθε διδάσκαλος τοῦ Εὐαγγελίου ὀφείλει νὰ ἔχει ὑποδειγματικὴ ζωὴ καὶ ἦθος. Νὰ διδάσκει ὄχι μόνο μὲ τὰ λόγια του, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ παράδειγμά του. Καὶ ὄχι μόνο οἱ διδάσκαλοι τοῦ Εὐαγγελίου, ἀλλὰ καὶ κάθε Χριστιανὸς καλεῖται νὰ ἀποτελεῖ παράδειγμα πρὸς μίμηση μὲ τὴν ὅλη βιοτή του. Νὰ εἶναι «πόλις ἐπάνω ὄρους κειμένη» (Ματθ. ε΄ 14). Μιὰ περίβλεπτη πόλη στὴν κορυφὴ ἑνὸς βουνοῦ, ποὺ τὴ βλέπουν ὅλοι καὶ τὴ θαυμάζουν. Νὰ μὴ δείχνει ἁπλῶς τὴν ὁδὸ ποὺ ὁδηγεῖ στὴ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ νὰ προπορεύεται σὲ αὐτήν, ἀκολουθώντας καὶ ὁ ἴδιος ἀντίστοιχα τὸ παράδειγμα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τὸ αἰώνιο παράδειγμα τοῦ μόνου Διδασκάλου, τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

 Το αλίευσα ΕΔΩ

 Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα 

Ματθ. ιζ΄ 14-23

14 Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· 15 Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. 16 καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι. 17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ᾿ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε. 18 καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. 19 Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ᾿ ἰδίαν εἶπον· διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; 20 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν. 21 τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. 22 Ἀναστρεφομένων δὲ αὐτῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων 23 καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται. καὶ ἐλυπήθησαν σφόδρα.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ

14 Κι ὅταν ἔφθασαν στό πλῆθος τοῦ λαοῦ, τόν πλησίασε κάποιος ἄνθρωπος πού γονάτισε μπροστά του κι ἔλεγε: 15 Κύριε, λυπήσου καί σπλαχνίσου τό παιδί μου, διότι σεληνιάζεται καί ὑποφέρει ἄσχημα, ἀλλά καί κινδυνεύει τόν ἔσχατο κίνδυνο. Διότι πολλές φορές πέφτει στή φωτιά, καί πολλές φορές στό νερό, καί κινδυνεύει ἔτσι νά καεῖ ἤ νά πνιγεῖ. 16 Καί τόν ἔφερα στούς μαθητές σου, ἀλλά αὐτοί δέν μπόρεσαν νά τόν θεραπεύσουν. 17 Ὁ Ἰησοῦς τότε ἀποκρίθηκε: Ὤ γενιά πού τόσα θαύματα εἶδες καί εἶσαι ἀκόμη ἄπιστη, κι ἀπ’ τήν κακία σου εἶσαι διεστραμμένη! Ἕως πότε θά εἶμαι μαζί σας; Ἕως πότε θά σᾶς ἀνέχομαι; Φέρτε τόν μου ἐδῶ. 18 Τότε τόν ἐπέπληξε ὁ Ἰησοῦς καί βγῆκε ἀπ’ αὐτόν τό δαιμόνιο καί θεραπεύθηκε τό παιδί ἀπ’ τήν ὥρα ἐκείνη. 19 Τότε οἱ μαθητές πλησίασαν ἰδιαιτέρως τόν Ἰησοῦ καί τοῦ εἶπαν: Γιατί ἐμεῖς δέν μπορέσαμε νά βγάλουμε τό δαιμόνιο αὐτό; 20 Καί ὁ Κύριος τούς εἶπε: Ἐπειδή σᾶς λείπει ἡ πίστη. Διότι ἀληθινά σᾶς λέω, ἐάν ἔχετε πίστη θερμή καί δυνατή σάν τό μικρό σπόρο τοῦ σιναπιοῦ, θά πεῖτε στό βουνό αὐτό, πήγαινε ἀπό ἐδῶ ἐκεῖ, καί θά μετακινηθεῖ. Καί τίποτε δέν θά εἶναι ἀδύνατο σέ σᾶς. 21 Αὐτό ὅμως τό εἶδος τῶν δαιμόνων δέν βγαίνει ἀπό τόν ἄνθρωπο πού ἔχει καταληφθεῖ ἀπό αὐτό, παρά μόνο μέ προσευχή πού συνοδεύεται καί μέ νηστεία, ὥστε ἡ προσευχή νά γίνεται μέ διάνοια ὅσο δυνατόν ἐλαφρότερη καί περισσότερο προσηλωμένη στό Θεό. 22 Κι ἐνῶ αὐτοί περιόδευαν στή Γαλιλαία, τούς εἶπε ὁ Ἰησοῦς: Ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου πρόκειται νά παραδοθεῖ πολύ σύντομα σέ χέρια ἀνθρώπων, 23 καί θά τόν θανατώσουν, καί τήν τρίτη ἡμέρα ἀπό τόν θάνατό του θά ἀναστηθεῖ. Καί οἱ μαθητές λυπήθηκαν πάρα πολύ.

  Το αλίευσα ΕΔΩ

Μια εντυπωσιακή μαρτυρία που αποδεικνύει ποιοι έφτιαξαν την λεγόμενη Αναγέννηση…

 

Ένα ακομη αρχείο που αποδεικνύει ποιοι έφτιαξαν την λεγόμενη Αναγέννηση…
Η Ευρώπη καμαρώνει για την Αναγέννηση, αλλά ξεχνά ποιος της έμαθε γράμματα. Ένα μνημειώδες ψηφιακό αρχείο στη Βενετία αποκαλύπτει την πραγματική ιστορία.
Η σύγχρονη Δύση αρέσκεται να περηφανεύεται για την πνευματική της υπεροχή, μοιράζοντας απλόχερα εύσημα στον εαυτό της για το θαύμα της Αναγέννησης.

Η αλήθεια όμως κρύβεται στα σκονισμένα χειρόγραφα και τα κιτρινισμένα χαρτιά που διέσωσαν με νύχια και με δόντια οι πρόγονοί μας. Το τεράστιο ψηφιακό αρχείο του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας έρχεται να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, αποδεικνύοντας με αδιάσειστα στοιχεία ότι η ευρωπαϊκή αφύπνιση μιλάει καθαρά ελληνικά.

Το αρχέγονο brain drain που φώτισε την Ευρώπη
Η πτώση της Θεσσαλονίκης στους Οθωμανούς το 1430 και η οριστική άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 δεν ήταν απλώς στρατιωτικές ήττες. Ήταν η αφετηρία για τη μεγαλύτερη και πιο καθοριστική μεταφορά γνώσης στην παγκόσμια ιστορία. Χιλιάδες Έλληνες λόγιοι, αριστοκράτες και κληρικοί δεν έφυγαν ως ικέτες προς τη Δύση. Πέρασαν την Αδριατική κρατώντας στα χέρια τους τον ίδιο τον πολιτισμό.

Ψηφιακό Αρχείο του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών στη Βενετία

Άνθρωποι όπως ο Θεόδωρος Γάζας δεν ενσωματώθηκαν απλώς στα ιταλικά σαλόνια. Έγιναν οι απόλυτοι πνευματικοί ηγέτες, μεταλαμπαδεύοντας τη βυζαντινή σοφία σε μια Ευρώπη που πάσχιζε να ξεφύγει από τον μεσαιωνικό σκοταδισμό. Αυτή η πρώιμη «διαρροή εγκεφάλων» ήταν το πραγματικό καύσιμο που έβαλε μπροστά τη μηχανή της Αναγέννησης, συνδέοντας την αρχαιοελληνική σκέψη με τον σύγχρονο κόσμο.

Ο Άγιος Γεώργιος ως άτυπο ελληνικό κράτος
Η Βενετία δεν ήταν απλώς ένας σταθμός. Έγινε το νέο ορμητήριο του Ελληνισμού. Μέχρι το 1498, περίπου 5.000 Έλληνες είχαν συγκροτήσει μια πανίσχυρη κοινότητα στην καρδιά της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας. Δεν αφομοιώθηκαν, δεν ξέχασαν και δεν συμβιβάστηκαν.

Ο Ναός του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων ορθώθηκε ως το απόλυτο σύμβολο της Ορθοδοξίας στη Δυτική Ευρώπη. Σε μια εποχή που το ελληνικό έθνος στέναζε υπό τον οθωμανικό ζυγό, η κοινότητα της Βενετίας λειτουργούσε ως ένα άτυπο, ελεύθερο κράτος. Διατήρησαν τη γλώσσα, χρηματοδότησαν την εκπαίδευση, κράτησαν ζωντανή τη θρησκεία και κυριάρχησαν στο ευρωπαϊκό εμπόριο, αποδεικνύοντας την αστείρευτη αντοχή του λαού μας.

Ψηφιακό Αρχείο του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών στη Βενετία

140.000 αποδείξεις της ιστορικής μας συνέχειας
Σήμερα, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης περνάει όλη αυτή την κληρονομιά στην ψηφιακή εποχή. Περισσότερα από 140.000 τεκμήρια από το 1498 έως το 1954 βγαίνουν στο παγκόσμιο φως. Δεν μιλάμε για απλά νομικά έγγραφα. Ανάμεσά τους βρίσκονται αριστουργήματα της τέχνης, όπως το εικονογραφημένο χειρόγραφο για το Ρομάντζο του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τις 250 σπάνιες μινιατούρες.

Τα αρχεία αυτά αποκαλύπτουν και κάτι ακόμα πιο βαθύ. Την αλληλεγγύη. Τα δίκτυα των Ελλήνων της Βενετίας στήριζαν αθόρυβα και σταθερά τους εκτοπισμένους πρόσφυγες σε κάθε εθνική κρίση, προσφέροντας καταφύγιο σε οικογένειες ακόμα και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821.

Η ψηφιοποίηση αυτής της ιστορίας δεν είναι απλώς μια ακαδημαϊκή υποχρέωση. Είναι μια ηχηρή απάντηση απέναντι σε όσους προσπαθούν να παραχαράξουν την πορεία μας. Ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία δεν περίμεναν κανέναν δυτικό διαφωτισμό για να υπάρξουν. Αντίθετα, αυτοί ήταν που άναψαν το φως όταν οι υπόλοιποι περπατούσαν ακόμα στα σκοτάδια.

Η Ευρώπη καμαρώνει για την Αναγέννηση, αλλά ξεχνά ποιος της έμαθε γράμματα. Ένα μνημειώδες ψηφιακό αρχείο στη Βενετία αποκαλύπτει την πραγματική ιστορία

Το αλίευσα ΕΔΩ

Ο σπουδαιότερος Έλληνας αγωνιστής του 1821 που έχουμε κανονική φωτογραφια του γύρω στα 1877, λίγο πριν εκδημήσει εις Κύριον

 

 Ο σπουδαιότερος Έλληνας αγωνιστής του 1821 που έχουμε κανονική φωτογραφια του γύρω στα 1877, λίγο πριν εκδημήσει εις Κύριον.Ο γνωστός μπουρλοτιερης Κωνσταντίνος Κανάρης με τα παράσημα της τότε εποχής,αν και κοντά στα 85 έτη στη φωτογραφία δείτε το ύφος του και την κορμοστασιά του. Μονο το βλέμμα του να έβλεπαν οι απέναντι...

Γράφει ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης (ο ξάδελφος του Αγίου των γραμμάτων Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και κατόπιν μοναχός Ανδρόνικος ), σε άρθρο του στο περιοδικό «Οι Τρεις Ιεράρχαι» (φύλλο 606/1925), για τον αρχιμπουρλοτιέρη του αγώνα(αλλά και του μοναδικού Έλληνα πρωθυπουργού που επί των ημερών του η Βουλή ψηφίζει ή αναθεωρεί το Σύνταγμα της Ελλάδας δυο φορές, το 1844 και το 1864) τον Κωσταντή Κανάρη, επεισόδια πραγματικά αξιοθαύμαστα.

«Διηγούνται ότι ο Ναύαρχος πιστός τηρητής των νηστειών της Εκκλησίας, μίαν Τεσσαρακοστήν ησθένησεν. Ο δε ιατρός διέταξε να καταλύση χάριν της υγείας του, ζωμόν ή γάλα..

– Αδύνατον! Ηρνήθη ο Ναύαρχος.

– Μα είναι ανάγκη! Ολίγον ζωμόν, επέμενεν ο ιατρός Ορφανίδης.

– Άλλο τίποτε φαγητόν ξεύρετε; Ηρώτησεν επιμένων ο Ναύαρχος.

Τότε ο Ορφανίδης ενθυμήθη το κακάον και συγκατέβη να πίη από αυτό ο Ναύαρχος.

-Τώρα μάλιστα, υπέλαβεν ο Ναύαρχος. Τώρα σας ακούω. Και κατέλυσε την νηστείαν πίνων κακάο.

Εις τας ιεροτελεστίας επροτιμούσε πάντοτε τον μακαρίτην παπα-Χαρίλαον, έναν πολύ σεβάσμιον εφημέριον της Ζωοδόχου Πηγής, όστις μετά δικαίας υπερηφανείας μου το έλεγε. Με προτιμούσε πάντοτε ο Ναύαρχος, διότι έλεγον καθαρά τας ευχάς και το Ευαγγέλιον πολύ καθαρά χωρίς τερετισμούς. Εις τούτον λοιπόν τον καλόν εφημέριον διηγείτο ο Ναύαρχος, ότι προ πάσης ναυτικής του πράξεως, κατά τον μακρόν αγώνα της Επαναστάσεως, προ πάσης ναυμαχίας, συνήθιζε να διατάσση γενικόν εξιλασμόν εις το πλήρωμά του. Την παραμονήν της ναυμαχίας εξομολογούμενοι όλοι οι ναύται του, μετελάμβανον των Αχράντων Μυστηρίων, ηγουμένου του ενδόξου Πυρπολητού, όστις τότε με ακατάβλητον θάρρος προέβαινε κατά του εχθρικού στόλου, βέβαιος περί της επιτυχίας. Και δεν απετύγχανεν. Ετίμα δε υπερβαλλόντως το ιερατείον ο Ναύαρχος. Μετά την Θείαν Λειτουργίαν, δεν εξήρχετο του ναού, πριν συμπληρώση τας τελευταίας του ευχάς ο ιερεύς, αλλ’ επερίμενεν εν τω στασιδίω του, έως ου αποδυθή ο ιερεύς τα ιερά άμφια, και τότε ηγουμένου του λειτουργού του Υψίστου ηκολούθει ο ναύαρχος, και ανήρχοντο εις την δροσερήν έπαυλιν, να λάβουν τον συνήθη καφέ μετά γλυκού. Εις μίαν δε Κυριακήν η υπηρέτρια αφηρημένη παρουσίασε τον δίσκον πρώτον εις τον ναύαρχον, εις τον κύριόν της, ούτω κρίνασα, αλλ΄ ο ευγενέστατος ναύαρχος σταματήσας αυτήν, λέγει μετά γλυκείας πραότητος.

– Καϋμένη! Πόσον έσφαλες! Εις τον Λειτουργόν του Υψίστου πρώτα να πας! Εις τον Λειτουργόν!

Και έδειξε τον παπα-Χαρίλαον με την δεξιάν του».

Μια σπουδαία μορφή του Ελληνικού Έθνους, που ξεπερνά τον χρόνο.Νηστεία ο Κανάρης. Θεία Κοινωνία ο Κανάρης. Ταπείνωση ο Κανάρης. Σεβασμός στους απλούς ιερείς. Ανδρεία στη μάχη. Ανιδιοτέλεια στην εξουσία και όμως, υπήρξε πέντε φορές Πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Σήμερα, σε μια εποχή όπου σχεδόν όλοι οι πολιτικοί επενδύουν περισσότερο στην εικόνα παρά στο ήθος, στην επικοινωνία παρά στην ουσία και στη διαχείριση της δημοσιότητας παρά στην προσφορά προς την Πατρίδα, η μορφή του Κωνσταντίνου Κανάρη στέκεται ως αδιάψευστος μάρτυρας ενός διαφορετικού πολιτικού πολιτισμού.Ο Κανάρης δεν ζητούσε να τον υπηρετούν,υπηρετούσε ο ίδιος το Έθνος. Δεν αντλούσε κύρος από το αξίωμά του αλλά έδινε κύρος στο αξίωμα με τη ζωή και το παράδειγμά του.Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από περισσότερους επαγγελματίες της πολιτικής. Έχει ανάγκη από ανθρώπους με πίστη στον Θεό, αγάπη για την Πατρίδα, αίσθημα ευθύνης, προσωπική θυσία και αδιάφθορο χαρακτήρα.Τέτοιες μορφές δεν ανήκουν μόνο στην ιστορία αλλά αποτελούν το μέτρο με το οποίο κρίνονται όλες οι επόμενες γενιές.

 Στυλιανός Καβάζης

Το αλίευσα ΕΔΩ

ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΗΣ ΕΝ ΤΩ ΟΡΕΙ ΧΡΙΣΤΕ Ο ΘΕΟΣ

 

Σύνθεση ΠΑΖΛ και επιμέλεια παρουσίασης:  Εὐάγγελος Β. ὁ Σάμιος

 

       

2η ΕΚΔΟΣΗ                   

                                                                    ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ 04/08/2013

                                                                    1η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ       04/08/2015

                                                                              

 

Σχόλιο ΠΑΖΛ : Στήν παροῦσα ἀνάρτηση θά ξεκινήσουμε μέ τό ἀπολυτίκιο ¨Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει Χριστὲ ὁ Θεός¨ καί ἀκολουθεῖ τό Εὐαγγέλιο καὶ ὁ Ἀπόστολος της ἑορτῆς.
Ἀλήθεια ¨Σὲ τί ἔγκειται ἡ φωτεινὴ αὐτὴ νεφέλη, ἡ ὁποία περιὲλαμψε ἐκείνη τὴ νύκτα τὸ Ἅγιο Θαβώρ;¨ Στό ἐρώτημα αὐτό καί ὄχι μόνο, μᾶς ἀπαντᾶ ὁ ἀρχ. Σωφρόνιος Σαχάρωφ.
Στὴν συνέχεια γιά τήν μεγάλη αὐτή ἑορτή ἀναφέρονται ἐξαιρετικοί ὁμιλητές.
Ἐπίσης παρουσιάζουμε ἑρμηνεία τῆς εἰκόνας, ἀλλά καί ἔθιμα τῆς ἑορτῆς.
Μετά ἀκολουθοῦν τά βίντεο μέ τὀ ὁδοιπορικό στό ὄρος Θαβώρ, τήν ὁμιλία τοῦ γέροντα Ἰλαρίωνα, ἀποσπάσματα ἀπό τό ὄρθρο μέ τὀ Στανίτσα καί κλείνουμε με το χριστιανικό τραγούδι ¨Θαβώρ¨
Μέσα ἀπό αὐτές τίς ἑνότητες θά προσπαθήσω νά δώσω μία ὅσο τό δυνατόν, πλήρη εἰκόνα αὐτῆς τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Ὀρθοδοξίας μας. 

 

  Ἔχουμε λοιπόν τίς παρακάτω ἐνότητες:

  1.  ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ
  2.  ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
  3.  ΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (ΑΡΧ.   ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ  ΣΑΧΑΡΩΦ)
  4.  Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ   ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ)
  5.  ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Κ.  ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ)
  6.  ΕΡΜΗΝΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ 
  7.  Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΠΑΤΡΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ)   8. Έθιμα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος 9. Η ΑΓΙΑ ΝΕΦΕΛΗ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑ-ΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ - ΒΙΝΤΕΟ10.  ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ /ΓΕΡΩΝ ΙΛΑΡΙΩΝ /ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΜΑΡΚΟΥΔΗΣ - ΒΙΝΤΕΟ11. ΥΜΝΟΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ - ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ - ΒΙΝΤΕΟ12.  ΘΑΒΩΡ (ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ -ΒΙΝΤΕΟ)

Συνεχίζετε  ΕΔΩ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ – Ελλάδα, Μεγάλη Ελλάδα, Κύπρος

Σαν πέρυσι τέτοιο καιρό, ίδια μέρα, έλαβα μια συγκινητική επιστολή από την Κάτω Ιταλία! Οι ελληνικής καταγωγής κάτοικοι Κ. Ιταλίας-Σικελίας είχαν συγκροτήσει την FEDERAZIONE ELLENICA (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ) , σε μια προσπάθεια να αναβιώσουν τη Μεγάλη Ελλάδα (Σικελία, Κάτω Ιταλία) η οποία θα περιλαμβάνει την Ελλάδα, τη Μεγάλη Ελλάδα και την Κύπρο.
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΑΤΕΛΗΓΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ;
Καλούμε όλοι τους φίλους μας να κάνουν “μου αρέσει” στην υπέροχη σελίδα μας για τη Μεγάλη Ελλάδα, έκφραση της σφοδρής επιθυμίας μας για Ανεξαρτησία και την Ένωση με τη Μητέρα Πατρίδα, την Ελλάδα! (Y)
Stato Magna Grecia – Due Sicilie — Cultura dei Greci-Magno Greci-Eλλήνων Πολιτισμός
Η ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αχ, Έλληνες της Μεγάλης Ελλάδας – αδέλφια μας της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας -, μακάρι να κάνουμε κάποια στιγμή στο αόρατο μέλλον το όνειρό σας πραγματικότητα!!! Μέχρι να ‘ρθει αυτή η στιγμή – αν και όποτε έρθει – διατηρήστε την αισιοδοξία και την πίστη σας στις ελληνικές ρίζες σας, στα ήθη, τα έθιμα και τη διάλεκτο της ελληνικής γλώσσας που μιλάτε: τα ”Γραικανικά”!!!
Κρινιώ Καλογερίδου

Το αλίευσα ΕΔΩ

Το data center με τον εφιαλτικό ήχο – Λένε ότι μοιάζει με δισκοπρίονο της κόλασης, Vid

Ένας ανατριχιαστικός μηχανικός ήχος έχει μετατρέψει ένα data center στο Μίσιγκαν των Ηνωμένων Πολιτειών σε παγκόσμιο viral θέμα.
Κάτοικοι της περιοχής Ντόουατζιακ υποστηρίζουν ότι μια εγκατάσταση υπολογιστών παράγει έναν συνεχή θόρυβο που θυμίζει βιομηχανικό μηχάνημα και κάνει την καθημερινότητά τους εξαιρετικά δύσκολη.

Το κέντρο δεδομένων της Hyperscale Data βρίσκεται κοντά σε κατοικίες και, σύμφωνα με τους ανθρώπους που ζουν δίπλα του, ο ήχος ακούγεται ασταμάτητα, ημέρα και νύχτα. Σε βίντεο που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο, ο θόρυβος περιγράφεται από πολλούς, ως κάτι που μοιάζει με «δισκοπρίονο της κόλασης», λόγω της συνεχούς και διαπεραστικής του έντασης.

Η αιτία φαίνεται να βρίσκεται στον εξοπλισμό υψηλής ισχύος που χρησιμοποιούνταν για εξόρυξη κρυπτονομισμάτων. Οι χιλιάδες υπολογιστικές μονάδες που απαιτούνται για mining λειτουργούν αδιάκοπα και χρειάζονται ισχυρά συστήματα ψύξης, τα οποία δημιουργούν σημαντικό επίπεδο θορύβου. Κάτοικοι αναφέρουν ότι ο ήχος έχει επηρεάσει την καθημερινή τους ζωή, ενώ κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι δύσκολο, ακόμη και να απολαύσουν ήσυχες στιγμές μέσα στα σπίτια τους. Τοπικές αρχές πραγματοποίησαν μετρήσεις και επέβαλαν πρόστιμα στην εταιρεία για υπέρβαση των επιτρεπόμενων ορίων θορύβου.

Η εταιρεία, από την πλευρά της, υποστηρίζει ότι λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες των κατοίκων. Εκπρόσωποί της ανακοίνωσαν ότι η εγκατάσταση μεταβαίνει σταδιακά από την εξόρυξη κρυπτονομισμάτων σε υποδομές τεχνητής νοημοσύνης και προηγμένων υπολογιστικών εφαρμογών, με στόχο τη μείωση του θορύβου.

Η υπόθεση έχει ανοίξει ξανά τη συζήτηση για τις επιπτώσεις των μεγάλων τεχνολογικών εγκαταστάσεων στις τοπικές κοινωνίες. Τα data centers αποτελούν τη βάση της σύγχρονης ψηφιακής εποχής, όμως η αυξανόμενη ανάγκη για τεράστια υπολογιστική ισχύ φέρνει νέες προκλήσεις, από την κατανάλωση ενέργειας μέχρι την ηχητική ρύπανση.

Για τους κατοίκους του Ντόουατζιακ, πάντως, το πρόβλημα παραμένει καθημερινό: ένας ήχος που ξεκίνησε από μια τεχνολογική εγκατάσταση, έχει γίνει το μόνιμος εφιάλτης της ζωής τους.

Ακούστε τον ήχο ΕΔΩ

Το αλίευσα ΕΔΩ