ΕΝΑ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΙΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΓΩΝΙΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ.

Ομιλία της κας Αναστασίας Αρπατζή στα Χανιά.
Εκδήλωση του Συλλόγου Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών και της Ενωμένης Ρωμηοσύνης στα Χανιά. 

Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η ομιλία της εκπαιδευτικού, συγγραφέως και μεταφράστριας, κυρίας Αναστασίας Αρπατζή που διοργάνωσε ο “Σύλλογος Φίλων των Απανταχού Κρυπτοχριστιανών” στην κατάμεστη αίθουσα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Βενιζέλος” στην Χαλέπα Χανίων.
Το κοινό των Χανίων παρακολούθησε με ενδιαφέρον τις μαρτυρίες της κας Αρπατζή και μέσα από την συγκλονιστική διήγησή της πληροφορίθηκε για την κατάσταση του ζητήματος των κρυπτοχριστιανών.

Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Η Αγία Σοφία στην ψυχή των Ελλήνων

Η Αγία Σοφία στην ψυχή των Ελλήνων 

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου  

Ο βάρβαρος και βέβηλος λόγος του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ερντογκάν κ. Μπαγίς, να γίνει η Αγιά Σοφιά τζαμί, προκάλεσε τους Έλληνες, που διαχρονικά έχουν στην καρδιά τους τη "Μεγάλη Εκκλησιά". Από τα πολλά που έχουν γραφτεί γι' Αυτήν (μελέτες, δημοτικά και άλλα ποιήματα, θρύλοι, περιγραφές, εντυπώσεις κ.α.) θα αναφερθούν εντυπώσεις για την Αγιά Σοφιά Ελλήνων διαφόρων επαγγελματικών απασχολήσεων, από το 1852 έως το 1996.

Μετά από μισό αιώνα...λειτουργεί πάλι το δημοτικό σχολείο - Οι Έλληνες στην Ίμβρο

Την πρώτη ημέρα γράφτηκαν δύο παιδιά της ελληνικής κοινότητας
Άνοιξε και λειτουργεί ύστερα από μισον αιώνα διακοπή από χθες το δημοτικό σχολείο των Άγιων Θεοδώρων στην Ίμβρο αλλά μόνο δύο μικροί μαθητές έκαναν την εμφάνιση τους, παιδιά της ελληνικής κοινότητας του χωριού το οποίο απέχει περίπου 4 χλμ. από το διοικητικό κέντρο του νησιού. Πιστεύεται ότι τις επόμενες ήμερες θα εγγραφούν τουλάχιστον άλλα... οκτώ παιδιά.

Το τουρκικό έγκλημα σε Ίμβρο - Τένεδο με ντοκουμέντα

Του Λ. ΛΙΓΟΥΡΙΩΤΗ -  

Τρομακτικά είναι τα στοιχεία για το πως η Άγκυρα τουρκοποίσε την Ιμβρο και την Τένεδο, τα δυο νησιά με τον ελληνικό πληθυσμό που η Συνθηκη της Λαζάνης του 1923 έδωσε στην Τουρκία με ένα καθεστώς αυτονομίας, και τα οποία αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα Taraf μέσα κυρίως από την έρευνα ενός Ίμβριου ερευνητή, του Μάκη Μπουτάρα.

Το βασικό ντοκουμέντο παρουσίασε χθες το OnAlert και αφορά στην απόφαση -ντοκουμέντο της Νομαρχίας του Τσανάκκαλε με την οποία στις 29 Ιουλίου του 1964, έδωσε την εξής οδηγία στον Έπαρχο της Ίμβρου, λέγοντας: 
«Έχει λήξει το ισχύον καθεστώς των σχολείων στην περιοχή σας». Κατ’ αυτόν τον τρόπο απαγορεύτηκαν τα ρωμαίικα στα σχολεία. Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται ότι τερματίστηκε και η εργασία των διδασκάλων που δίδασκαν ρωμαίικα.  
Ένα ντοκουμέντο που δείχνει ότι τα ελληνικά σχολεία στην Ιμβρο και στην Τένεδο τα έκλεισε το τουρκικό κράτος και όχι οι Ρωμιοί κάτοικοι της Ίμβρου όπως γράφουν κατά κόρον αυτές τις ημέρες τα τουρκικά ΜΜΕ για να πανηγυρίσουν το ...ξανάνοιγμα! 

Μια Ελληνική «πόλη-φάντασμα» στην Ιταλία!

Tο Craco βρίσκεται στην περιφέρεια της Basilicata και στην επαρχία Matera της Ιταλίας και κατοικήθηκε τον 8ο αιώνα από Έλληνες αποίκους με την ονομασία Montedoro, οι οποίοι προτίμησαν την ενδοχώρα για αμυντικούς λόγους, εγκαταλείποντας την παραθαλάσσια πόλη Metaponto.

Τάφοι που βρέθηκαν στην περιοχή υποδηλώνουν την έντονη παρουσία του ελληνικού στοιχείου, ενώ το σημερινό της όνομα έλαβε η πόλη το 1060, όταν η ευρύτερη περιοχή ήταν στην κατοχή του Αρχιεπισκόπου Arnaldo, ο οποίος την ονόμαζε «Grachium», δηλαδή «μικρό ανώμαλο έδαφος».

Μιλάτε Γκρίκο (grecanica) ; Magna Grecia.

Γκρεκάνικα, τα κατωιταλιώτικα ελληνικά. 

Τα γκρεκάνικα ή γκρίκο όπως είναι γνωστά τα κατωιταλιώτικα ελληνικά μιλιούνται από τις ελληνόφωνες κοινότητες των Γκρεκάνων στα δύο άκρα της ιταλικής μπότας, στην Απουλία και την Καλαβρία.

Προέρχονται είτε από τα δωρικά που μιλιούνταν στις εκεί ελληνικές αποικίες στη Μεγάλη Ελλάδα είτε, σύμφωνα με μια (αναλυτικό ρεπορτάζ - βίντεο)...
άλλη άποψη, από τη μεσαιωνική ελληνική.

Ήπειρος Αρχέγονος Ελλάς. Μέρος 2ο : Βόρειος Ήπειρος, Αλησμόνητη Πατρίδα.

  

 Μέρος 2ο :  Βόρειος Ήπειρος, Αλησμόνητη Πατρίδα.

ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ: 16/08/2012

 Μέρος 1ο,   Μέρος 2ο,

  

Γράφει Ευάγγελος ο Σάμιος

      Σχόλιο ΠΑΖΛ:  Συνεχίζουμε την σύνθεση του ΠΑΖΛ ¨Ήπειρος Αρχέγονος Ελλάς¨ με το 2^ο Μέρος που αναφέρεται στην Βόρεια Ήπειρο.

     Ξεκινάμε με το εμβατήριο, που αναφέρεται σ΄αυτήν την αλησμόνητη πατρίδα.

     Έχω μια αδερφή,                                             

     κουκλίτσα αληθινή,

     την λένε Βόρειο Ήπειρο,

     την αγαπώ πολύ…

      Ο όρος  «Βόρειος Ήπειρος» είναι μεταγενέστερος. Επιβλήθηκε βίαια και αυθαίρετα το 1913, όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία, Ιταλία και Αυστροουγγαρία) διέπραξαν το μεγάλο έγκλημα του διαμελισμού της Ηπείρου και της αποσπάσεως απ’ αυτήν της Βορείου Ηπείρου.

Μέχρι τότε και πριν χιλιάδες χρόνια, η Ήπειρος  ήταν ενιαία, μία και αδιαίρετη, που άρχιζε από τον Αμβρακικό Κόλπο (Πρέβεζα) και τελείωνε στον Γενούσο (Σκούμπι) ποταμό, παράλληλα της Εγνατίας οδού, με πρωτεύουσα την Νικόπολη, αρχαία πόλη κοντά στην σημερινή Πρέβεζα.

      Σκόπος αυτής της ενέργειας, η δημιουργία του Αλβανικού κράτους, που δεν ήταν αποτέλεσμα αγώνων ενός λαού που ζητούσε την απελευθέρωση του και την ανεξαρτησία του από τον Οθωμανικό ζυγό, αλλά επινόηση της Αυστροουγγαρίας και της Ιταλίας οι οποίες ενεργούσαν η κάθε μία για ίδιο συμφέρον. Το εθνικό συναίσθημα ήταν άγνωστο στους Αλβανούς μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα.

     Τρεις φορές απελευθερώθηκε η Βόρεια Ήπειρος. Μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων (21 Φεβρουαρίου 1913) από τον τουρκικό ζυγό, ο Ελληνικός στρατός συνεχίζει ελευθερώνοντας μία μία και τις πόλεις της Βορείου Ηπείρου μέχρι έξω από τον Αυλώνα. Μερικές μάλιστα πόλεις της Βορείου Ηπείρου ανέκτησαν νωρίτερα την ελευθερία τους (π.χ. Χειμάρρα με τον Σπ. Σπυρομήλιο 5/10/1912 , Κορυτσά με τον Παν. Δαγκλή 7/12/1912)..

     Η έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η έκρυθμη κατάσταση στην Αλβανία αναγκάζει τους Ευρωπαίους να επιτρέψουν την είσοδο του Ελληνικού στρατού για την αποκατάσταση της τάξης στη Βόρειο Ήπειρο. Έτσι στις 14 Οκτωβρίου 1914 ο Ελληνικός Στρατός ελευθερώνει για 2^η φορά τη Βόρειο Ήπειρο.

     Στις 28 Οκτωβρίου 1940 στο πλευρό των Ιταλικών μεραρχιών εισέβαλαν και δύο Αλβανικές εναντίον της Ελλάδος. Ο γενναίος, όμως, Ελληνικός στρατός προήλασε και πάλι νικηφόρα στη Βόρειο Ήπειρο και έγινε δεκτός από τους Βορειοηπειρώτες ως ελευθερωτής. Για 3η φορά ελευθερώθηκε η Βόρειος Ήπειρος.

      Ας δούμε τώρα και το θλιβερό τέλος του αυτονομιστικού αγώνα

     Οκτώβριος 1914 : Ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται για δεύτερη φορά ελευθερωτής στην Βόρεια ΄Ηπειρο.

Δυστυχώς η περίοδος ελευθερίας για τους Βορειοηπειρώτες, δεν διαρκεί για πολύ. Δύο χρόνια αργότερα, η Ελλάδα ολόκληρη σπαράσσεται από τον εθνικό διχασμό. Οι δύο πρωτεργάτες του θριάμβου των Βαλκανικών πολέμων, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο Ελ.Βενιζέλος, ωθούμενοι έντεχνα από τους "συμμάχους" μας, συγκρούονται χωρίζοντας την Ελλάδα στα δύο. Οι Ιταλοί και οι Γάλλοι εν συνεχεία, εκμεταλλευόμενοι αυτή την κατάσταση, καταλαμβάνουν τις περιοχές της Βόρειας Ηπείρου, επιβάλλοντας των εξαλβανισμό του πληθυσμού της. Οι Ελληνικές δυνάμεις, μέσα στην δίνη του διχασμού, συγκρούονται μεταξύ τους, αδιαφορώντας και καταδικάζοντας την μαρτυρική Βόρεια Ήπειρο, για άλλη μια φορά στην σκλαβιά.

   Από τις ημερομηνίες σταθμούς στο Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα, ας δούμε τον τελευταίο, δηλαδή την  Άρση Εμπολέμου με την Αλβανία:

Αύγουστος 1987

Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, με υπουργό εξωτερικών τον Κάρολο Παπούλια, άρει το εμπόλεμο με την Αλβανία, δηλαδή την απεμπόληση των δικαιωμάτων μας επί της Βορείου Ηπείρου, χωρίς κανένα αντάλλαγμα και χωρίς καν να το ζητήσει η Αλβανία. Σε αληθινές Δημοκρατίες μόνον με δημοψήφισμα επιλύονται τόσο μεγάλα ΕΘΝΙΚΑ θέματα, αφού ενημερωθεί ο λαός πρώτα. Όλοι αυτοί οι αγώνες και θυσίες του ελληνικού λαού επί 500 χρόνια για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ των δύστυχων Βορειοηπειρωτών παραγράφονται εν μία νυκτί και μάλιστα Αυγουστιάτικη, όπου ως γνωστόν, η χώρα βρίσκεται σε διάλυση στις παραλίες. Αυτό άραγε πως χαρακτηρίζεται;

     Ακολουθούν ορισμένα επιπλέον ιστορικά στοιχεία για καλύτερη γνώση του θέματος (ενότητες 7, 8 και 9):

* Ας διαβάσουμε τα γεγονότα που συνέβησαν από το πρωτόκολλο της Φλωρεντίας έως τη ανακήρυξη της αυτονομίας (Πανηπειρωτική Συνέλευση του Αργυροκάστρου 30 Ιανουαρίου –  5 Φεβρουαρίου 1914).

*  Στις 17η Μαΐου 1914 υπογράφεται το Πρωτόκολλο της Κερκύρας για την  Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου (ολόκληρο το κείμενο).

*  Ποία η  θέση του ΚΚΕ στο θέμα της Βορείου Ηπείρου: 

  Ἡ Δευτέρα Ολομέλεια της Κ.Ε. του ΚΚΕ (Νοέμβριος 1934) κατήγγειλε ως «ιμπεριαλιστικό αλυτρωτισμών» την διεκδίκηση της Β. Ηπείρου από την Ελλάδα.

     Μετά τα γεωγραφικά και ιστορικά στοιχεία ας δούμε την στάση της Αλβανίας σήμερα στην Βόρεια Ήπειρο: 

    

 * Τον τελευταίο καιρό διαφαίνεται όλο και ποιο καθαρά μία προσπάθεια της Αλβανίας με την συνεργασία της Ιταλίας για μια πολιτισμική εισβολή και παραποίηση της ιστορίας της Ηπείρου. Η σκέψη αυτή δεν είναι καινούρια, όμως τον τελευταίο καιρό αρχίζει και λαμβάνει διαστάσεις.

*  Επίσης το Ανώτατο Δικαστήριο της Αλβανίας θορυβήθηκε από το μεγάλο αριθμό πολιτών της χώρας που ζητούν δικαστικά την αλλαγή της αλβανικής εθνικότητας. Η πλειοψηφία των αιτήσεων προέρχονται από την περιοχή της Βορείου Ηπείρου και συγκεκριμένα από το Αργυρόκαστρο, τους Αγίους Σαράντα, την Πρεμετή και την Κορυτσά όπου ζητούν να καταγραφούν με Ελληνική εθνικότητα. Λίγες είναι οι αιτήσεις για άλλες εθνικότητες όπως είναι η Βουλγάρικη στην Γκολομπόρντα (κεντροανατολική Αλβανία), Μαυροβούνια βορειοανατολικά, ενώ υπάρχουν και κάποιες αιτήσεις από τη μειοψηφία των Βλάχων της Αλβανίας που πιστεύουν σε Ρουμάνικη καταγωγή τους.

*  Η ελληνική ΕΥΠ επεξεργάζεται άκρως ενδιαφέρουσες (και ανησυχητικές) αναφορές, οι οποίες κάνουν λόγο για την ανασύσταση μετά από χρόνια ενός αλβανικού πυρήνα που δρα μέσα στην Ελλάδα και που αποσκοπεί στη συγκέντρωση κάθε πληροφορίας που έχει να κάνει με τη δραστηριότητα των βορειοηπειρωτικών κύκλων.

*  Η δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα στη Χιμάρα τρεις ημέρες πριν τον Δεκαπενταύγουστο, δεν παραξένεψε. Γνώριζαν ότι κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε. Κάποιος Αλβανός από αυτούς που κατακλύζουν το καλοκαίρι τη Χιμάρα θα έδειχνε με το πιο βίαιο τρόπο την ενόχλησή του που η περιοχή μας έχει τόσο έντονο ελληνικό χαρακτήρα.

*   Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ηπειρωτών Εξωτερικού (WCEA) απευθύνει έντονη παράκληση προς τις ΗΠΑ και την ΕΕ να λάβουν μέτρα, να εξασφαλίσουν ότι η απογραφή  που έχει προγραμματιστεί για τον επόμενο μήνα στην Αλβανία και η οποία θα καταμετρήσει τις εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες θα διεξαχθεί χωρίς εμπόδια, χειραγώγηση, παρενοχλήσεις ή εκφοβισμούς.

*  Η ομογενής Λορένα Κόντρα απολύθηκε από το ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο της Αλβανίας, επειδή αρνήθηκε να υπογράψει το έγγραφο, που διακινείται από την «Ερυθρόμαυρη Συμμαχία», κατά της αναγραφής εθνικότητας και θρησκεύματος στην προσεχή απογραφή. 

Η ομογενής δήλωσε θαρραλέα ότι είναι ελληνικής καταγωγής και δεν συμφωνεί με το κείμενο. Μετά από αυτό της ήρθε η ειδοποίηση της απόλυσης. Να σημειωθεί ότι της προσπάθειας της "Ερυθρόμαυρης Συμμαχίας" ηγείται ο αντιπρόεδρος του...Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου κ. Σπαχίου.

*  Το ΥΠΕΞ σιωπά! Απογραφή πληθυσμού made in Albania: Δηλώνεις        Έλληνας; Δεν καταγράφεται η εθνικότητα!

 

*  Αυτά είναι λίγα από όσα συμβαίνουν σήμερα στην Βόρεια Ήπειρο.

 

    Ακολουθεί η θέση των ΗΠΑ σχετικά με τις μειονότητες, οι οποίες θα μπορούσαν να προβούν σε Αντί-Αμερικανικές διαδηλώσεις τοποθετούν πρώτη την Ελληνική μειονότητα αλλά και τους Βλάχους στη συνέχεια. Δεν διευκρινίζονται οι λόγοι που θεωρούν ως κίνδυνο τις εθνικές μειονότητες και τις βάζει στην ίδια κατηγορία με τους Σουνίτες Μουσουλμάνους της Αλβανίας. Όπως και δεν διευκρινίζει τους λόγους για τους οποίου επιλέγει τις συγκεκριμένες μειονότητες Ελληνική, Αιγυπτιακή, Βλάχικη και Ρομά και όχι άλλες όπως τους Σκοπιανούς, Σέρβους ή Μαυροβούνιους.

     Στην συνέχεια ο Νίκος Λυγερός μας μιλά για την  ¨Στρατηγική Βόρεια Ήπειρο¨ (βίντεο) αλλά και παραλληλίζει το Μαυροβούνιο με την Β. Ήπειρο  στο ¨Από το Μαυροβούνιο στη Β. Ήπειρο¨.

      Σ΄αυτό το δεύτερο λέει χαρακτηριστικά ¨Αφού η Αλβανία ως κράτος κοσμικό θέλει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να διαχωρίσει ξεκάθαρα τις θέσεις από την νέο οθωμανική προπαγάνδα της Τουρκίας και να προωθήσει την ύπαρξη της Βορείου Ηπείρου, αλλιώς το πιο πιθανό είναι να βρεθεί αντιμέτωπη με μια ανάλογη περίπτωση με το Μαυροβούνιο, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιεί ακόμα και το ευρώ ως νόμισμα ενώ δεν ανήκει βέβαια στην ευρωζώνη για να διαχωρίσει τη θέση του με τη Σερβία που χρησιμοποιεί το δηνάριο. Το μοντέλο ή το σενάριο υπάρχει, στο χέρι της Αλβανίας είναι να επιλέξει την πορεία της για να ενταχθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση¨. 

       Ακολουθούν οι "χαμένους" Βλάχοι της Β. Ηπείρου που σπάνε την σιωπή τους σχετικά με την ελληνική τους συνείδηση (βίντεο).

      Αξίζει, επίσης να δείτε το σπάνιο ντοκιμαντέρ για την ιστορία της Βορείου Ηπείρου «ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΣΥΝΟΡΑ».

     Τελευταίο σας παρουσιάζω το βιβλίο του Θεοφάνη Μαλκίδη ¨Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ¨ αναρτημένο στο skribd.  Αποτελεί μία αξιόλογη εργασία που συντάχθηκε για λογαριασμό της ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ.

  Το πάζλ μας αποτελείται από τις παρακάτω ενότητες:
 

  1.  Βόρειος Ήπειρος (Εμβατήριο).

  2.  Η ονομασία Βόρειος Ήπειρος.

  3.  Αυτόνομος Βόρειος Ήπειρος.

  4.  Οι τρεις απελευθερώσεις της Βορείου Ηπείρου.

  5.  Βόρεια Ήπειρος: Το χρονικό του αυτονομιστικού αγώνα.

  6.  Ημερομηνίες σταθμοί στο Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα- Άρση Εμπολέμου με την Αλβανία.

  7.  17η Μαΐου 1914: Πρωτόκολλο Κερκύρας – Αυτονομία Βορείου Ηπείρου.

  8.  ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΗΣ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ (Μέρος Β΄) .

  9.  Ιστορική αναδρομή: ΚΚΕ και Βορειοηπειρωτικό.

10.  Aλβανο-ιταλική προσπάθεια παραποίησης της ιστορίας της Hπείρου.

11.  2000 πολίτες στην Αλβανία άλλαξαν με δικαστική απόφαση την εθνικότητα από Αλβανική σε Ελληνική ενώ εκκρεμούν πολύ περισσότερες...

12.  «Μαρκάρουν» ομογενείς από την Αλβανία.

13.  Ένωση Χειμαρριωτών: Για ποιό λόγο δολοφονήθηκε ο Αριστοτέλης Γκούμας.

14.  Συναγερμός σε ΗΠΑ - ΕΕ από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ηπειρωτών Εξωτερικού.

15.  Απέλυσαν Ανώτατη δικαστικό στην Αλβανία, επειδή δήλωσε Ελληνίδα!

16.  Το ΥΠΕΞ σιωπά! Απογραφή πληθυσμού made in Albania: Δηλώνεις Έλληνας; Δεν καταγράφεται η εθνικότητα!

17.  Wikileaks: Οι φόβοι των ΗΠΑ για τους Βορειοηπειρώτες!     

Εισήγηση του Νίκου Λυγερού με θέμα: "Στρατηγική Βόρειος Ήπειρος".

19.  Από το Μαυροβούνιο στη Βόρεια Ήπειρο.

20.  ΟΙ "ΧΑΜΕΝΟΙ" ΒΛΑΧΟΙ ΤΗΣ Β. ΗΠΕΙΡΟΥ ΣΠΑΝΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥΣ!

21. «ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΣΥΝΟΡΑ»: ΣΠΑΝΙΟ ντοκιμαντέρ για την ιστορία της Βορείου Ηπείρου (Βίντεο).

22. Η Εθνική Ελληνική μεινότητα στην Αλβανία. 

Διαβάστε περισσότερα »

«ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΣΥΝΟΡΑ»: ΣΠΑΝΙΟ ντοκιμαντέρ για την ιστορία της Βορείου Ηπείρου

ΜΕΡΟΣ 1ο

http://youtu.be/YCSCm46uvU0

ΜΕΡΟΣ 2ο

http://youtu.be/JLT_pwCPZAk 

 ΜΕΡΟΣ 3ο

  

 http://youtu.be/iKP-vCamD5I

ΜΕΡΟΣ 4ο

http://www.youtube.com/watch?v=B7IuasgsONU

Το αλίευσα ΕΔΩ borioipirotika

Επιτέλους. Επίσκεψη Λαμπρινίδη στην αφελληνισθείσα Ίμβρο.

Αντιστάθισμα στις επισκέψεις των Τούρκων στη Θράκη, η επίσκεψη Λαμπρινίδη στην Ίμβρο.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ

Mεγάλη σημασία για την Ομογένεια και για όλο τον Ελληνισμό η επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Σταύρου Λαμπρινίδη στην Ίμβρο.

Επιτέλους βρέθηκε κι ένας έλληνας Υπουργός να πραγματοποιεί μια επίσκεψη στα μέρη, που οι γείτονες μας παραβίασαν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα διώχνοντας από την πατρίδα τους χιλιάδες ομογενείς.

Μπορεί δεκάΔες τούρκοι υπουργοί και βουλευτές να επισκέπτονταν τη Δυτική Θράκη ανάμεσα τους και ο Αχμέτ Νταβούτογλου , αλλά κανένας Υπουργός Εξωτερικών δεν είχε επισκεφθεί αυτές τις ευαίσθητες περιοχές του ελληνισμού όπως η Ιμβρος και η Τένεδος.

Ο υπουργός Εξωτερικών θα είναι ο πρώτος έλληνας Υπουργός που θα επισκεφθεί το νησί μεταπολεμικά! Μήπως αργήσαμε υπερβολικά;

Έπρεπε να μείνουν 300 Έλληνες αποι τους 10.ο00 που κάποτε ζούσαν στο νησί για να δείξει η ελληνική πολιτεία την παρουσία της.

Μαζί με τον Σταύρο Λαμπρινίδη θα μεταβεί στην γενέτειρα του ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ο οποίος θα συμμετάσχει στους εορτασμούς της συμπλήρωσης 20 ετών Πατριαρχίας και 50 χρόνια της Iεροσύνης του.

Ο Σταύρος Λαμπρινίδης θα έχει τη δυνατότητα να δει όλα όσα έχουν ζήσει οι έλληνες της Ιμβρου και της Τενέδου , τους διωγμούς, τους εκφοβισμούς, τις λεηλασίες των περιουσιών των Ελλήνων αυτών των νησιών.

onalert.gr

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

Συγκίνηση για την επίσκεψη Λαμπρινίδη στην Ίμβρο.

Πολύ σημαντική επίκεψη, την πρώτη Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στο νησί, πραγματοποιεί σήμερα στην Ίμβρο ο υπουργός Εξωτερικών, Σταύρος Λαμπρινίδης.

 Στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τον Έλληνα υπουργό υποδέχθηκαν με θερμά λόγια ο Οικουμενικός Πατριάρχης και ο Μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου, Κύριλλος.

Ευχόμενος στον Πατριάρχη «εις πολλά έτη» ο κ. Λαμπρινίδης τόνισε: «Με τη σοφία σας και την ανεξάντλητη αγάπη σας δεν καμφθήκατε από τις δυσκολίες, αλλά έχετε σταθεί στο ύψος του ιερού χρέους που έχετε επωμιστεί».

Ο Ελληνισμός της Ίμβρου, όπως άλλωστε και της Τενέδου και της Κωνσταντινούπολης, υπέστη μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης και ιδίως τα χρόνια μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο μία διαχρονική και συστηματική πολιτική καταπίεσης από τις τουρκικές αρχές, που είχε ως αποτέλεσμα την αριθμητική του συρρίκνωση σήμερα.

Δημεύσεις περουσιών, περιορισμοί στη λειτουργία μειονοτικών σχολείων, τα οποία έκλεισαν στις αρχές της δεκαετίας του ’60, ακόμα και εγκατάσταση στο νησί ανοικτής αγροτικής φυλακής.

Tα τελευταία χρόνια η Τουρκία, στο πλαίσιο της ενταξιακής της διαδικασίας στην ΕΕ, έχει προχωρήσει σε κάποιες θετικές ενέργειες. Υπάρχουν, όμως, πάρα πολλά που πρέπει ακόμα να γίνουν.

Οι Ίμβριοι, που μένουν στο νησί παραμένουν δραστήριοι και συσπειρωμένοι και διατηρούν ζωντανές τις παραδόσεις τους.

Τους βοηθούν και οι πολυάριθμοι σύλλογοι αποδήμων Ιμβρίων που καλλιεργούν τους δεσμούς με τη γενέτειρά τους.

Ειδικά τα καλοκαίρια το νησί γεμίζει από απόδημους Ίμβριους και τις οικογένειές τους.

Σημαντική καμπή στην προσπάθεια για διεθνή αναγνώριση των προβλημάτων των Ελλήνων της Ίμβρου και της Τενέδου αποτελεί η έκθεση του Ελβετού Βουλευτή Gross, που υιοθετήθηκε από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση, του ΣτΕ το 2008.

Με αυτήν καλείται η Τουρκία να σεβασθεί, να αναγνωρίσει και να λάβει μέτρα θεραπείας, όσον αφορά στα περιουσιακά, εκπαιδευτικά και θρησκευτικά δικαιώματα των Ελλήνων του νησιού. Δυνάμει της εκθέσεως Gross, η Τουρκία εκλήθη να «παγώσει», για ορισμένο διάστημα την εφαρμογή του κτηματολογίου στη νήσο, προκειμένου τα μέλη της ελληνικής εκεί μειονότητος να τεκμηριώσουν τα δικαιώματά τους επί των ακινήτων τους.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ο κ. Λαμπρινίδης βρέθηκε στο νησί με την ιστορική ελληνική κοινότητα, για να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις, που διοργανώνουν οι Ίμβριοι προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη και συντοπίτη τους, Βαρθολομαίου, ο οποίος συμπληρώνει φέτος 50 χρόνια ιεροσύνης και 20 χρόνια πατριαρχίας.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

Ο αφελληνισμός της ΄Ιμβρου.Μια ιστορία ντροπής για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

 ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ

Το 1964, η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας της Τουρκίας, θέτει σε εφαρμογή «Eritme Programi» ή «Πρόγραμμα Διάλυσης»

Ο βασικός στόχος του προγράμματος ήταν ο αφελληνισμός των δύο νησιών της Ιμβρου και της Τενέδου και προέβλεπε, μεταξύ άλλων: -την απαλλοτρίωση του 90% των καλλιεργήσιμων εδαφών στην Ίμβρο,
-την ίδρυση συνοικισμών και χωριών Τούρκων εποίκων από τα βάθη της Ανατολίας στην Ίμβρο,
-τη δημιουργία τεχνητού υδατοφράκτη με σκοπό την σχεδόν ολοσχερή εξαφάνιση του μεγαλύτερου ελαιώνα της Ίμβρου, βασικής πηγής εισοδήματος των κατοίκων του χωριού Άγιοι Θεόδωροι,
-την ίδρυση Ανοικτών Αγροτικών Φυλακών στο Σχοινούδι, το μεγαλύτερο χωριό της Ίμβρου και τη μεταφορά σε αυτές βαρυποινιτών από την Ανατολή, οι οποίοι επιδόθηκαν σε εγκληματικές πράξεις εις βάρος των Ελλήνων κατοίκων, με την ανοχή των τουρκικών αρχών.

Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής ήταν ο
-εξαναγκασμός των Ελλήνωνκατοίκων της Ίμβρου και της Τενέδου να μεταναστεύσουν, μέσω των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων της γης, που οδήγησε σταδιακά στην ολοσχερή καταστροφή των πόρων επιβίωσής τους,
- η κατάργηση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και του μειονοτικού εκπαιδευτικού συστήματος στα δυο νησιά,
Το 1975 πάρθηκαν κι άλλες αποφάσεις
- Ίδρυση αγροκτήματος Τουρκικών κρατικών συμφερόντων στην Ίμβρο,
- Δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης για τους Τούρκους εποίκους, με σκοπό την παράταση της διαμονής τους στο νησί και τη μόνιμη τελικά εγκατάστασή τους στις απαλλοτριωθείσες ελληνικές περιουσίες,
Η υιοθέτηση και η εφαρμογή των συμπληρωματικών αυτών μέτρων οδήγησε στην πλήρη οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική συρρίκνωση του ελληνισμού της Ίμβρου και της Τενέδου και στη δραματική μείωση του πληθυσμού του.

Το 1974, χρονιά της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, οι Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου υπέστησαν διώξεις, καταστροφές, προπηλακισμούς και τρομοκρατία, με αποκορύφωμα την οριστική εκκένωση του χωριού Κάστρο στην Ίμβρο από τους κατοίκους του.

Το Τουρκικό “Πρόγραμμα Διάλυσης” των Ελλήνων στην Ίμβρο και την Τένεδο είχε ως αποτέλεσμα τη μαζική φυγή 6.500 Ιμβρίων και 2.500 περίπου Τενεδίων από τις πατρογονικές τους εστίες και τη διασπορά τους στην Ελλάδα και σε όλες σχεδόν της ηπείρους της υφηλίου.

Σήμερα στο νησία ζούν λιγότεροι από 300 Έλληνες.

Όταν η Τουρκία έκανε όλες αυτές τις παραβιάσεις της Συνθήκηςς της Λωζάνης που προέβλεπε διοικητική αυτονομία των νησιών, ελευθερη χρήση της ελληνικής γλώσσας,,  η ελληνική εξωτερική πολιτική περιορίζονταν σε κάποια διαβήματα.

Ακόμη και τα τελευταία χρόνια ενώ οι τούρκοι αξιωματούχοι αλώνιζαν στη Δυτική Θράκη , οι Έλληνες ομόλογοι τους ενώ πήγαιναν στην Κωνσταντινούοπολη απέφευγαν μια επίσκεψη στα “μαρτυρικά” αυτά νησιά της Ίμβρου και της Τενέδου.
Ίσως η επίσκεψη Λαμπρινίδη να είναι το ξεκίνημα μιας άλλης εποχής.

onalert.gr

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

Ίμβρος - Τένεδος. Ο ξεχασμένος Ελληνισμός

Σήμερα περισσότερο από ποτέ Iμβριοι και Tενέδιοι δηλώνουν αποφασισμένοι να βγουν από την απομόνωση και να διεκδικήσουν ό,τι τους στέρησε η «άκαρδη μητριά» και η αδιαφορία της «άστοργης μητέρας - πατρίδας»

Iμβρος και Tένεδος, δύο νησιά του B.A. Aιγαίου, ακριβώς στο στόμιο του Eλλησπόντου. Θέση στρατηγικής σημασίας για την ασφάλεια των Στενών των Δαρδανελίων. Γι αυτόν το λόγο η Tουρκία επέμεινε και τελικώς επέτυχε να της αποδοθεί η κυριαρχία τους, αμέσως μετά το τέλος του ελληνοτουρκικού πολέμου 1919-1922 που οδήγησε στη Mικρασιατική Kαταστροφή.

Θύματα της Γεωγραφίας, λοιπόν, αλλά και της Iστορίας των ταραγμένων χρόνων του 20ού αιώνα, οι ελληνικοί πληθυσμοί των δύο νησιών οδηγήθηκαν σε «έξοδο» από τις πατρογονικές εστίες τους, εξαιτίας της τουρκικής βαρβαρότητας και της ελλαδικής αδιαφορίας. Παρότι η Συνθήκη της Λοζάνης (1923), με την οποία τα νησιά παραχωρήθηκαν στην Tουρκία, προέβλεπε καθεστώς διευρυμένης αυτοδιοίκησης για τους Eλληνες κατοίκους τους, η μεν Tουρκία παραβίασε τους όρους της Συνθήκης, η δε Eλλάδα ουδέποτε προσπάθησε να επιβάλει την εφαρμογή της.

Iδιαίτερα από το 1964 έως και το 1988, μια συστηματική πολιτική εθνικής εκκαθάρισης που εφαρμόστηκε από την Tουρκία σε βάρος των νησιωτών είχε σαν αποτέλεσμα την πλήρη αντιστροφή των πληθυσμιακών όρων: από τους 12.000 Iμβρίους και Tενεδίους του 1923 καταλήξαμε στους 300 γέροντες και ανήμπορους του 1988. Tο 1923 κανένας Tούρκος δεν κατοικούσε στην Iμβρο και μόλις 1.000 κατοικούσαν στην Tένεδο. Σήμερα ξεπερνούν τις 10.000, έποικοι από την Aνατολία, ξένοι σε τόπο ξένο, που δεν τους ανήκει και δεν τον αγαπούν.

H Eλλάδα παρακολούθησε όλη αυτή την πορεία αφελληνισμού των νησιών με αμηχανία και εξοργιστική αδιαφορία. Γιατί; Aναπάντητο παραμένει το ερώτημα στα χείλη των «νεο-προσφύγων» Iμβρίων και Tενεδίων. H συμπεριφορά της Tουρκίας δεν προκαλεί έκπληξη. Tης Eλλάδας όμως; «Aστοργη Mάνα που εγκατέλειψε τα παιδιά της σε Aκαρδη Mητριά». Aυτή η φράση περιγράφει το δράμα της σύγχρονης ιστορίας των δύο νησιών, των δύο ορφανών του Aρχιπελάγους. Mέχρι το 1988.
Aνοιξη του 1988, η Tουρκία, αποχαρακτηρίζει την Iμβρο από στρατιωτική ζώνη και επιτρέπει στους Iμβρίους που την έχουν εγκαταλείψει να την επισκεφθούν ξανά, ως τουρίστες πλέον. Λίγοι, πολύ λίγοι, βρίσκουν το κουράγιο να ξύσουν την παλιά πληγή.

Επιστροφή
Eπιστρέφουν για να δουν τα ρημαγμένα χωριά τους και τις κατεστραμμένες εκκλησίες τους, τα ερείπια της ζωής τους. Kαι τότε συμβαίνει το αναπάντεχο: αυτοί οι λίγοι αποφασίζουν να σώσουν ό,τι μπορεί να σωθεί. Ξεκινούν και επισκευάζουν το σπίτι τους, το ξωκλήσι του χωριού τους, τη βρύση της γειτονιάς τους. Tο πιο σημαντικό απ όλα: αναβιώνουν τα πατροπαράδοτα θρησκευτικά πανηγύρια τους, διασώζοντας έτσι τα ήθη και τα έθιμα του ιμβριακού τρόπου νοηματοδότησης της ζωής, όχι σαν μουσειακή ανάμνηση, αλλά ως βιωματική εμπειρία που συμβαίνει «εκεί, στην πατρίδα, στο νησί».

Mερικές δεκάδες τότε, μερικές χιλιάδες σήμερα (αντίστοιχη κινητικότητα παρατηρείται τελευταία και μεταξύ των Tενεδίων). Kαι οι λίγοι έγιναν πολλοί. O ελληνισμός αναγεννάται μέσα από τις στάχτες του. Aυτό μας διδάσκει η Iμβρος σήμερα.

Oσοι σε Tουρκία και Eλλάδα πίστεψαν ότι είχαν οριστικά ξεμπερδέψει με την Iμβρο και την Tένεδο το 1964, απλά έκαναν λάθος. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, οι Iμβριοι και οι Tενέδιοι δηλώνουν αποφασισμένοι να διεκδικήσουν την αποκατάσταση των δικαιωμάτων τους. H ευρωπαϊκή προοπτική της Tουρκίας αποτελεί τη μεγάλη τους ελπίδα. Kαι η ευαισθητοποιημένη ελληνική και τουρκική κοινή γνώμη αποτελεί τον ισχυρότερο σύμμαχό τους. Aυτή η κοινή γνώμη θα οδηγήσει στον τερματισμό της ιδιότυπης απομόνωσης στην οποία είχαν καταδικαστεί τα δύο νησιά και επέτρεπε την εφαρμογή παράνομων πολιτικών σε βάρος τους.

Tο αφιέρωμα του «Eθνους» αυτόν ακριβώς το σκοπό υπηρετεί. Tο DVD, που συνοδεύει το αφιέρωμα, προσφέρει πλήθος εικόνων και πληροφοριών για την ιστορία και τον πολιτισμό των δύο νησιών και αποτελεί μια μοναδική προσφορά γνώσης για τη διαφώτιση του αναγνωστικού κοινού σχετικά με ένα δοκιμαζόμενο κομμάτι του εκτός Eλλάδος ελληνισμού.

«Oχι, δεν θα πεθάνει, δεν θα αφήσουμε να πεθάνει την Iμβρο μας. Διότι την αγαπούμε. Διότι την λατρεύουμε. Πεθαίνει μόνο αυτός που λησμονιέται. Ποιος μπορεί να λησμονήσει την Iμβρο;».
Oικουμενικός Πατριάρχης, Bαρθολομαίος ο Iμβριος, Παναγία Iμβρου, 13 Aυγούστου 2001.

Tο ιστορικό των δύο νησιών

5 Oκτωβρίου 1912: Eναρξη του A Bαλκανικού Πολέμου. O Eλληνικός Στρατός προελαύνει στην Hπειρο και τη Mακεδονία, ενώ το Πολεμικό Nαυτικό εξορμά στο Aιγαίο.

18 Oκτωβρίου 1912: Nαυτικό άγημα υπό τον υποπλοίαρχο Παντελή Xορν καταλαμβάνει την Iμβρο. Oι 8.506 κάτοικοι, όλοι Eλληνες, υποδέχονται το άγημα «με ενθουσιασμό και κραυγές υπέρ ενώσεως».

24 Oκτωβρίου 1912: Aπελευθέρωση της Tενέδου. O αρχηγός του Στόλου, ναύαρχος Kουντουριώτης, στέλνει από το νησί τηλεγράφημα προς το τουρκικό υπουργείο Nαυτικών: «Eλάτε επιτέλους, σας περιμένουμε».

2 Mαϊου 1919: Aπόβαση του Eλληνικού Στρατού στη Σμύρνη. Eναρξη της Mικρασιατικής Eκστρατείας. Iμβριοι και Tενέδιοι κατατάσσονται στη Mεραρχία Aρχιπελάγους και πολεμούν σε όλα τα μέτωπα.

28 Iουλίου 1920: Yπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών. H Eλλάδα «των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών» γίνεται πραγματικότητα. Iμβρος και Tένεδος αποτελούν τμήμα της ελληνικής επικράτειας.

Aύγουστος 1922: Hττα του Eλληνικού Στρατού στη Mικρά Aσία. 31 Aυγούστου η πυρπόληση της Σμύρνης. Mικρασιατική Kαταστροφή.

24 Iουλίου 1923: Yπογραφή της Συνθήκης της Λοζάνης. Iμβρος και Tένεδος αποδίδονται οριστικά στην Tουρκία. Aνταλλαγή πληθυσμών. Eξαιρούνται οι Iμβριοι και οι Tενέδιοι για τους οποίους το άρθρο 14 προβλέπει καθεστώς διευρυμένης αυτοδιοίκησης.

4 Oκτωβρίου 1923: Παράδοση της Iμβρου στους Tούρκους. Aρνηση εφαρμογής των προβλέψεων της Συνθήκης για αυτοδιοίκηση και αμνηστία.

20 Iουλίου 1927: Ψήφιση του νόμου 1151 Περί Tοπικής Aυτοδιοικήσεως (Mahali Idareler), με τον οποίο καταργούνται όλες οι προβλέψεις της Λοζάνης και απαγορεύεται η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Oικογένειες Iμβρίων και Tενεδίων εγκαταλείπουν τα νησιά.

11 Nοεμβρίου 1942: Ψήφιση του νόμου 4305 που επέβαλε έκτακτο φόρο περιουσίας (verlik vergisi) και αποδεκάτισε τον Eλληνισμό της Tουρκίας. Eξορίζονται ο μητροπολίτης Iμβρου και επιφανείς Iμβριοι. Kλείνουν και ισοπεδώνονται όλα τα μοναστήρια και δημεύονται οι περιουσίες τους.

7 Σεπτεμβρίου 1955: «Σεπτεμβριανά», οργανωμένο από την τουρκική κυβέρνηση πογκρόμ σε βάρος των Eλλήνων της Πόλης από τον τουρκικό όχλο.

27 Mαρτίου 1964: H Yπηρεσία Eθνικής Aσφαλείας της Tουρκίας αποφασίζει και θέτει σε εφαρμογή το περίφημο «Πρόγραμμα Διάλυσης» (Erime Programi), με βάση το οποίο:
Δημιουργείται ανοιχτή φυλακή δίπλα στο μεγαλύτερο χωριό της Iμβρου, Σχοινούδι, όπου οι βαρυποινίτες κατάδικοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και τρομοκρατούν τον πληθυσμό.
Aπαγορεύεται η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας (που είχε στο μεταξύ επιτραπεί από το 1951) και δημεύονται τα σχολικά κτίρια και ο εξοπλισμός τους. H απαγόρευση παραμένει σε ισχύ ακόμη και σήμερα!
Aπαλλοτριώνεται το 90% της καλλιεργήσιμης γης της Iμβρου (ουσιαστικά δημεύεται, αφού το αντίτιμο για ένα στρέμμα είναι 10 γρόσια όταν ένα αβγό κοστίζει 7).
Aρχίζει ο εποικισμός του νησιού με Tούρκους από την Aνατολία.
Kαταστρέφονται δεκάδες εξωκλήσια και λεηλατούνται ενοριακοί ναοί.

20 Iουλίου 1974: Tο βράδυ της τουρκικής εισβολής στην Kύπρο εκκενώνεται βίαια ο οικισμός του Kάστρου στην Iμβρο, ενώ συλλαμβάνονται και κρατούνται όμηροι οι προύχοντες του νησιού.

Aύγουστος 1988: Eναρξη της επιστροφής για ολιγοήμερη παραμονή των Iμβρίων.

Mάρτιος 1994 - σήμερα: Eναρξη των εργασιών καταγραφής των ακινήτων από την υπηρεσία του εθνικού κτηματολογίου της Tουρκίας. Mε παράνομες μεθοδεύσεις επιχειρείται η αρπαγή και των τελευταίων ελληνικών περιουσιών. Δεν αναγνωρίζεται η νομική υπόσταση της Mητροπόλεως Iμβρου και Tενέδου, με αποτέλεσμα να δημεύεται η εκκλησιαστική περιουσία.

17 Oκτωβρίου 2004: H Eυρωπαϊκή Eπιτροπή, έπειτα από πρωτοβουλία των ιμβριακών σωματείων, ζητεί από την Tουρκία να λάβει μέτρα για την αποκατάσταση των δικαιωμάτων των νησιωτών. Aκολουθούν το Eυρ. Kοινοβούλιο, το Eυρ. Συμβούλιο και το Συμβούλιο της Eυρώπης. H διεθνοποίηση του ζητήματος είναι γεγονός.

Το αλίευσα ΕΔΩ  http://www.pentapostagma.gr/2011/08/i.html#ixzz1UNWND0Rd

Οι ξεχασμένοι Έλληνες της Κάτω Ιταλίας

Γράφει η
Χριστιάννα Λούπα

«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως
θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα
ρυακάκι που μουρμουρίζει.
Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω αγγέλους, θα τους
μιλήσω ελληνικά, επειδή
δεν ξέρουνε γλώσσες.
Μιλάνε μεταξύ τους με μουσική.»

Σίγουρα, περπατώντας στους δρόμους της Μπόβα, της Παρμίνα ή του Ρέτζιο της Κάτω Ιταλίας, και ακούγοντας τους ντόπιους να μιλούν μεταξύ τους παρεφθαρμένα ελληνικά, οι στίχοι αυτοί του μεγάλου Νικηφόρου Βρεττάκου, από το ποίημά του «Η Ελληνική Γλώσσα», είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μας. Τα ελληνικά αυτά προσαρμόστηκαν στην τοπική γλώσσα και, με την πάροδο του χρόνου, διαμόρφωσαν μια ιδιότυπη διάλεκτο, τα «γκρεκάνικα».

Η αλήθεια είναι πως ολόκληρη η Κάτω Ιταλία «μυρίζει» Ελλάδα. Στα ελληνόφωνα χωριά, τα «γκρεκοχώρια» οι πινακίδες είναι γραμμένες τόσο στα ιταλικά, όσο και στα ελληνικά. Πολλά έθιμα είναι ελληνικά, τα τραγούδια, που περνούν από γενιά σε γενιά, είναι στα «γκρεκάνικα» και θαρρείς, πως όσο εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ξεχάσουμε και να απαξιώσουμε τη γλώσσα μας, τόσο οι ελληνόφωνοι της Νότιας Ιταλίας κάνουν ό,τι μπορούν για να τη διατηρήσουν.

Πώς όμως βρέθηκαν οι Έλληνες αυτοί στη Νότια Ιταλία;

Τα σύνορα της Ελλάδας στην αρχαιότητα δεν είχαν καμιά σχέση με τα σημερινά. Πριν 3.500 χρόνια περίπου οι Μυκηναίοι έφτασαν στα παράλια του κόλπου του Τάραντα, όπου και εγκαταστάθηκαν. Λίγα χρόνια αργότερα άρχισαν να καταφθάνουν στην περιοχή Ευβοείς, Μεγαρείς, Μεσσήνιοι, Σπαρτιάτες, Ίωνες που σιγά σιγά δημιούργησαν την περίφημη Magna Grecia. Ο όρος περιλάμβανε όλες τις περιοχές της Κάτω Ιταλίας, οι οποίες είχαν κατοικηθεί από Έλληνες αποίκους,

Οι καλοί μας οι μακρινοί παππούληδες λοιπόν, οι Μεσσήνιοι, μετά το τέλος του Β΄ Πελοποννησιακού Πολέμου, πήγαν στην Κυλλήνη κι από εκεί στην Κάτω Ιταλία, όπου εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Καλαβρίας - τη σημερινή Απουλία - και ίδρυσαν την νέα πόλη της Μεσσήνης, περίπου 3.000 χρόνια πριν. Έτσι, η Messina,  είναι χτισμένη στην άκρη του ομώνυμου κόλπου, ακριβώς εκεί που γίνεται το πέρασμα από τη χερσόνησο  στη Σικελία. Εκεί ακριβώς, κατά τη μυθολογία, βρίσκονταν δύο θεόρατοι βράχοι που έφταναν μέχρι  τον ουρανό. Ήταν η Σκύλλα και η Χάρυβδη, τα δύο φοβερά τέρατα, που κατασπάραζαν τους ναυτικούς και από  τα οποία κατάφερε ο Οδυσσέας να γλιτώσει.

Ένας όμορφος μύθος σχετικά με την πόλη Μπόβα, αναφέρει πως εκεί ήρθε μια γιγάντια βασίλισσα Σπαρτιάτισσα με τα βόδια της κι εγκαταστάθηκε στο μέρος αυτό με το λαό της. Η ίδια μάλιστα άφησε το τεράστιο αποτύπωμά της στο βράχο. Ο λαός έβοσκε τα βόδια του στα πλούσια βοσκοτόπια της περιοχής και το μέρος ονομάστηκε Βούας (= βους). Με τα χρόνια οι Ιταλοί μετέτρεψαν το «υ» σε «v» κι έτσι προέκυψε η Bova.


Οι Λακεδαίμονες επίσης ίδρυσαν τον Τάραντα, στις όχθες του ομώνυμου ποταμού. Δωρικής καταγωγής και γόνοι παράνομων δεσμών μεταξύ οπλιτών και γυναικών άλλων φυλών που τους υπηρετούσαν, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια πολύ ισχυρή πόλη στο τακούνι της ιταλικής μπότας.

Οι Έλληνες άποικοι, ωστόσο, κουβάλησαν μαζί τους και όλες τις συνήθειες του τόπου τους, τους ήρωες, τους μύθους, τους θεούς, τα ήθη και τα έθιμα, αλλά και τη φιλαρχία και τις έριδες – που θα οδηγήσουν τις ελληνικές πόλεις σε μεγάλες διαμάχες - και φυσικά τη γλώσσα, η οποία άντεξε μέχρι το τέλος της βυζαντινής περιόδου.

Εννέα χωριά έχουν μείνει τώρα στην Απουλία και πέντε στην Καλαβρία, που κατοικούνται από 'Ελληνες της Μεγάλης Ελλάδας. Στη Σικελία υπάρχουν ακόμη έξι χωριά που κατοικούνται από Ελληνοαρβανίτες, οι οποίοι έφθασαν εκεί μετά την πτώση της Κων/πολης.

Ήδη από το 1999, ψηφίστηκε, έστω και όψιμα, νόμος στην Ιταλία για την προστασία των δώδεκα γλωσσικών μειονοτήτων, μεταξύ των οποίων και τα «γκρεκάνικα», που είναι και τα πιο ευρέως διαδεδομένα στην περιοχή. Έτσι, λοιπόν, δειλά δειλά η διάλεκτος αυτή αρχίζει να διδάσκεται στα σχολεία έχοντας μεγαλύτερες πιθανότητες να επιβιώσει.

Στις συγκεκριμένες περιοχές εξ άλλου, είναι αποσπασμένοι Έλληνες εκπαιδευτικοί στα ελληνόφωνα σχολεία, ο αριθμός των οποίων όμως ολοένα και μειώνεται λόγω οικονομικών περικοπών. 

“Ίου βάντουνε αλάϊ στη λάμπα της γλώσσας μα να μη σβηστεί”, (Πρέπει να βάλουνε λάδι στη λάμπα της γλώσσας μας για να μη σβηστεί), λένε οι συμπαθέστατοι και πολύ φιλόξενοι κάτοικοι, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου στο ελληνικό κράτος και ζητώντας την προστασία των ελληνικών.

Κυρία Διαμαντοπούλου, ακούει άραγε κανείς από το υπουργείο Παιδείας;
www.palmografos.com

Το αλίευσα ΕΔΩ 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΕΚΤΟΠΙΣΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια, σας προσκαλεί να τιμήσετε με την παρουσία σας

το Παγκόσμιο Συνέδριο Εκτοπισμένων Ελλήνων:

Ίμβρου, Τενέδου, Κωνσταντινούπολης, Θράκης, Μικράς Ασίας, Πόντου , Κύπρου,

το οποίο διοργανώνει σε συνεργασία με το Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ),

Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 09:30 π.μ. στην Αίθουσα «Σόλωνα Τριανταφυλλίδη», των κεντρικών γραφείων της Τράπεζας Κύπρου, Αγία Παρασκευή, Λευκωσία

Οι απανταχού Έλληνες εκτοπισμένοι, θύματα ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ Τουρκικο Κεμαλικο κατεστημένο, ενώνουν τη φωνή τους στην Κύπρο και απαιτούν δικαίωση

Αγαπητοί φίλοι, συναγωνιστές,

Σημειώστε το γεγονός, την ημερομηνία, την ώρα και τον τόπο και προγραμματιστείτε να είστε εκεί. Προγραμματιστείτε ώστε το Σάββατο, 19.2.2011 να το αφιερώσουμε όλοι μαζί, όλη την ημέρα, για την Κύπρο , για τον Ελληνισμό.

Θα έχουμε μαζί μας εκπροσώπους των εκτοπισμένων Ελλήνων, όχι για να θρηνήσουμε χαμένες πατρίδες, αλλά για να θυμηθούμε αυτά που δικαιούμαστε και να ενώσουμε τη φωνή μας με μια και μοναδική απαίτηση: ΔΙΚΑΙΩΣΗ.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ

Η Κιβωτός της Μεγάλης Ελλάδας

Θεμιστοκλής Φ. Περτεσης, Φιλόλογος - Ιστορικός

 

Αριστερά: Η Εκκλησία του Άϊ -Γιάννη του Βαπτιστή δεσπόζει στην κεντρική πλατεία του Γκαλλιτσανού. Δίπλα στην σκάλα διακρίνεται η μαρμάρινη πλάκα την οποία αφιέρωσε στο χωριό η Πολιτιστική Εταιρία των Πανελλήνων «Μακεδνός» (ιούλιος 1993) ως σύμβολο φιλίας (φωτ. Domenico Nucera) (Πηγή: Περιοδικό Ιστορικά Θέματα, τεύχος 20, άρθρο «Οι ελληνόφωνοι της Κάτω Ιταλίας, η κιβωτός της Μεγάλης Ελλάδας», Θεμιστοκλής Φ. Περτέσης, Φιλόλογος -Ιστορικός, σελίδα 8)

Δεξιά: Το Γκαλλιτσάνο «σκαρφαλωμένο» στις απόκρημνες πλαγιές του Ασπρομόντε της Καλαβρίας, υπήρξε καταφύγιο του Σπάρτακου και των ανδρών του. Αλλά και στα νεώτερα χρόνια (1860) οι κάτοικοι της περιοχής, γνωστοί ως Brigandi (ληστές), ήταν αντίπαλοι της ισχυρής φεουδαρχίας (φυσικά οι νεοΕθνικοί διαβλέπουν πάντοτε «λεβεντόπαιδα» σε περιοχές μόνο και εφόσον δεν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι). Η πρόσβαση στο χωριό βελτιώθηκε μετά της επισκευή του δρόμου, λόγω της επίσκεψης του Πατριάρχη Βαρθολομαίου το 2001. (φωτ. Θεμ. Περτέσης, Απρίλιος 2000) (Πηγή: Περιοδικό Ιστορικά Θέματα, τεύχος 20, άρθρο «Οι ελληνόφωνοι της Κάτω Ιταλίας, η κιβωτός της Μεγάλης Ελλάδας», Θεμιστοκλής Φ. Περτέσης, Φιλόλογος -Ιστορικός, σελίδα 9)

«Είσαι Γκρίκο; Εμπα στο σπίτι μου να μπει ο ήλιος». Με αυτόν τον τρόπο οι κάτοικοι των ελληνοφώνων χωριών της Κάτω Ιταλίας, υποδέχονται σήμερα τους Έλληνες. Ταυτόχρονα απευθύνουν μια δραματική έκκληση προς κάθε αρμόδια Αρχή της μητέρας Ελλάδας, η οποία φαίνεται συχνά να αγνοεί ακόμη και την ύπαρξή τους. Όμως, οι Γκρεκάνοι φωνάζουν γεμάτοι υπερηφάνεια με όλη τους την ψυχή: «Είμαστε Γκρέτσοι, γιατί έχομε το ίντιο αίμα τσε την ίδια γκλώσσα». Ποιος έχει δικαίωμα να μείνει αδιάφορος αντιμετωπίζοντας αυτό το αγωνιώδες μήνυμα;

ΣΙΚΕΛΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

πηγή Α.Π.Ε. / M.Π.Ε. του Σπύρου Κουζινόπουλου Εισαγωγή Αν και πέρασαν 28 και πλέον αιώνες αφότου οι Έλληνες άρχισαν να εποικίζουν τη Σικελία, όπως και την υπόλοιπη νότια Ιταλία, η παρουσία του ελληνικού πολιτισμού είναι έντονη παντού, τη συναντά ο επισκέπτης σε κάθε του βήμα, απ΄ άκρη σ΄ άκρη του μεγαλύτερου αυτού νησιού της Μεσογείου. Ο ναός του Κάστορα και του Πολυδεύκη Επισκεφθήκαμε το καλοκαίρι του 2007 τη Σικελία, για να μάθουμε, να γνωρίσουμε μια Ελλάδα που ήκμασε εδώ για 500 χρόνια (8ος-3ος αιώνας π.Χ.), και παρήγαγε ακμαίο πολιτισμό. Και που μαζί με τις ελληνικές αποικίες της Κάτω Ιταλίας, δημιούργησαν την Magna Grecia (Μεγάλη Ελλάδα). Μετά την επιστροφή μας από τη Σικελική γη, δώσαμε απόλυτο δίκαιο σε όσους μας έλεγαν πριν το ταξίδι μας αυτό ότι, όποιος θέλει να θαυμάσει ότι καλύτερο έχει κληροδοτήσει ο κλασικός ελληνικός πολιτισμός, πρέπει να επισκεφτεί την Μεγάλη Ελλάδα, τη γη που συνιστά την ψυχή της Δύσης.

Η Μεγάλη Ελλάδα στην σημερινή Καλαβρία της Νοτίου Ιταλίας.

Επιμέλεια:
Κωνσταντίνος Σ. Ναλμπάντης

Προλεγόμενα:

΄0πως είναι γνωστό σε όλες τις χώρες στις ακτές της Δυτικής Μεσογείου ήτανε διάσπαρτες ελληνικές πόλεις. Σε αυτές τις ακτές ιδρύθηκαν και άκμασαν αμέτρητες ελληνικές πόλεις ανεξάρτητες και κυρίαρχες, τα εδάφη των οποίων δεν είχανε μεγάλη έκταση στην ενδοχώρα, αλλά και τις περισσότερες φορές δεν συνόρευαν με άλλες ελληνικές αποικίες. 0ι Έλληνες που ήρθαν στις ακτές της Δυτικής Ευρώπης δεν χαρακτηριζότανε για επιδίωξη της εδαφικής κυριαρχίας, αλλά μάλλον μια κυριαρχία στους θαλάσσιους δρόμους και ήτανε διάσπαρτη σε αμέτρητα σημεία πλησίον της στερεάς.
Από τις μητροπολιτικές πόλεις έφεραν οι άποικοι μία ουσιώδη εμπειρία μίας τακτοποιημένης Πολιτείας, Αλφάβητο, Νομοθεσία, κανονισμοί Διοίκησης και πολιτιστική υπεροχή απέναντι στους εντόπιους πληθυσμούς. Αν και υπήρχαν διαφορές των ελληνικών κρατιδίων, οι μεταξύ των πόλεμοι ήτανε κατά κύριο λόγο για τη διεκδίκηση της ηγεμονίας των αποικιών ή προς εξασφάλιση αμεσότερης επιρροής των μητροπολιτικών πόλεων επί των αποικιών και κατά δεύτερο λόγο οι σχέσεις μεταξύ των ελληνικών μητροπόλεων και αποικιών, δεν ήτανε σχέσεις κυριότητας και υποταγής, αλλά σχέσεις οργανικές, φυλετικές, εθνικές, θρησκευτικές και οικονομικές.
Κατά κακή τύχη όμως οι Έλληνες της Μεγάλης Ελλάδας πήραν μαζί τους όχι μόνο την πολιτιστική υπεροχή της Μητρόπολης, παρά επίσης και τις μοιραίες πλάνες, και σφάλματά της, διότι σύντομα η μία αυτόνομη πόλη καταπολεμούσε την άλλη και διαμάχες με τρίτους και τους Καρχηδονίους και τους Ρωμαίους.Ποτέ πρωτύτερα και πουθενά οι Έλληνες δεν έφτασαν τόσο πλησιέστερα στην αυταπάτη μιας αυτοκρατορίας, που για πολύ χρόνο θα μπορούσε να κυριαρχήσει τη Μεσόγειο. Και όμως δώρισαν αυτή την πιθανότητα ευκαιρίας σε άλλους, εξαιτίας των μακροχρόνιων φιλονικιών και αγώνων δύναμης μεταξύ τους.
Από τον 8ο π.Χ. αιώνα άρχισε η πρώτη εποίκιση των Ελλήνων στην Καλαβρία της Νοτίου Ιταλίας. Απ΄ εδώ αναπτύχθηκε το όνομα για την συνολική στε­ρεά, την Σικελία και Ιταλία. Το 663 π.Χ. ο Ζάλευκος από τους Λοκρούς ήτανε ο πρώτος συγγραφέας της πρώτης γραπτής Νομοθεσίας της Ευρώπης.Τον 5ο π.Χ. αιώνα ήτανε όλα τα μέρη στην ακτή ελληνικά. Το 510 π.Χ. ο Κρότων καταστρέφει την Σύβαρη από την αντιζηλία της πόλης των Κροτωνιατών. Από τον 2ο π.Χ. αιώνα είναι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην Κάτω Ιταλία. Από τον 5ο μ.Χ. αι­ώνα ως το 1071 είναι η Βυζαντινή κυριαρχία και το 1053 οι Νορμανδοί νικούν τον παπικό και βυζαντινό στρατό.
Σύντομη Ανασκόπηση Ιστορικών χρόνων
757 π. Χ. Ίδρυση της Κύμης στον κόλπο της Νεάπολης, το Ρήγιο στην Καλαβρία, και Zankle (Μεσσίνα) στην Σικελία(Ήτανε η εποχή του 0μήρου, Ησιόδου)
753 π.Χ. η παραμυθένια ίδρυση της Ρώμης.
750 π.Χ. ΄Έλληνες από την Εύβοια εποικούν το νησί Ischia (Πιθυκούσα)
735 π.Χ. Ίδρυση της Νάξου στην Σικελία.
Γύρω στα 734 π.Χ. Έλληνες από την Κόρινθο ιδρύουν τις Συρακούσες ( ακολουθούν στην Σικελία 729 Κατάνη, 690 η Γέλα, 648 η Ιμέρα, 628 Σέλινουντ , 582 π.Χ. ο Ακράγας)
709 π.Χ. Ίδρυση της Σύβαρης και του Κρότωνα στην Κάτω Ιταλία.
706 π.Χ. 0ι Δωριείς από την Σπάρτη ιδρύουν τον Τάραντα.
700- 680 π.Χ. Ίδρυση του Μεταπόντιου και Καυλωνίας στη Νότιο Ιταλία.
Ως τον 6ο π.Χ. αιώνα φοινικική μετανάστευση στη Δυτική Σικελία, Στεσίχορος ( περίπου 640-555 π.Χ. μαέστρος της χορωδίας στη Σικελία, θεωρείται ως ο «λυρικός ΄0μηρος»
510 π.Χ. Καταστροφή και εξαφάνιση της Σύβαρης στην Νότια Ιταλία.
Γύρω στα 500 π.Χ. 0ι πρώτοι «τύραννοι» στις Ελληνικές πόλεις της Σικελίας και Συσπείρωση σε εδαφικές χώρες. Ο Αλκμέον του κρότωνα περίπου 570- 500 π.Χ. Ιατρός και φυσικός φιλόσοφος
480 π.Χ. Νίκη των Ελλήνων κάτω από την αρχηγία του Συρακούσιου Γέλωνα εναντίον των Καρχηδονίων υπό του Αμίλκαρ.
480 π.Χ. Αφετηρία χτισίματος του ναού του Δία στον Ακράγαντα ως ενθύμιο νίκης
474 π.Χ. Νίκη στη ναυμαχία στην Κύμη εναντίον των Ετρούσκων, εξασφάλιση της ελληνικής κυριαρχικής θέσης της θάλασσας.
Από το 470 π.Χ. Ανοικοδόμηση ναών στον Σέλινουντα.
( Ήτανε η εποχή της Σαπφώς, Αλκαίου, Σόλων, Θαλής, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης, Πυθαγόρας, Ηρακλείδης, Κλεισθένης στην Αθήνα, )Παρμενίδης, Αισχύλος, Αναξαγόρας,Εμπεδοκλής, Πρωταγόρας, Ζήνων της Ελέας, Περικλής, Ηρόδοτος , Θεοκνής, Αίσωπος, Σοφοκλής, Αλκιβιάδης, Σωκράτης, Δημόκριτος, Θουκυδίδης, Γωργίας, Αντισθένης, Ευκλείδης, κλπ. κλπ.)

1η φωτογραφία: Πύλινη ανάγλυφη αναθηματική πλάκα από τους Επιζεφύριους Λοκρός στην Κάτω Ιταλία, γνωστή ως περιοχή της Μεγάλης Ελλάδας, όπου απεικονίζονται ενθρονισμένοι οι θεοί του Κάτω κό­σμου, Άδης και Περσεφόνη. Η Περσεφόνη κάθεται δίπλα στον σύζυγο Άδη πάνω σε έναν καλλιτεχνικό θρόνο. Και οι δύο κυρίαρχοι του Άδη κρατούν σύμβολα της γονιμότητας, στάχυα και έναν κόκορα. Τέτοιες πλάκες έχουν βρεθεί σε μεγάλο αριθμό και συχνά παριστάνουν θέ­ματα που σχετίζονται με χθόνιες θεότητες, 470 460 π.Χ. Μουσείο Nazionale Reggio di Calabria και έκθεση στην Κολωνία, Απρίλιος 2002

Αναμνήσεις από την Μεγάλη Ελλάδα - Η Νότια Ιταλία από την Μεγάλη Ελλάδα
Κατά την αρχαιότητα ονομαζότανε Καλαβρία η νοτιοανατολική Χερσόνησος της Νοτίου Ιταλίας που κείται μεταξύ του Κόλπου του Τάραντα και της Αδριατικής θάλασσας και που σήμερα φέρει το όνομα Απουλία.
Η χερσόνησος αυτή αποτέλεσε από πολύ νωρίς τμήμα της κατά την αρχαιότητα Μεγάλης Ελλάδας, μεταξύ δε των πολλών αποικιών, τις οποίες περιελάμβανε ήτανε ο Τάρας, το Βρουνδούσιον, η Καλλίπολη, η Ουθία, ο Υδρούς και η Λουπία. Μετά την επικράτηση των Ρωμαίων αποτέλεσε και η Καλαβρία επί μακρύ χρονικό διάστημα τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κατά το 535μ.Χ. κατακτήθηκε από τον στρατηγό του Βυζαντίου Βελισσαρίου, αργότερα εκ νέου υπό του Ναρσή και υπήρξε επαρχία του Βυζαντίου μέχρι του 11ου αιώνα, όπου περιήλθε στους Νορμανδούς.
Έκτοτε ακολούθησε τις πολυκύμαντες τύχες της ιταλικής χερσονήσου, περιήλθε κατά καιρούς σε διάφορους ξένους κατακτητές, τέλος ενσωματώθηκε στο ενιαίο ιταλικό κράτος, από του έτους 1861 και αφού είχε από καιρού ήδη μετονομασθεί σε Απουλία. Σε πολλές περιοχές της Απουλίας ( παλιάς Καλαβρίας) συναντώνται πολλοί κάτοικοι ελληνικής καταγωγής, που μέχρι σήμερα διατηρούν παλιότερα ελληνικά ήθη και έθιμα και χρησιμοποιούν στο καθημερινό λεξιλόγιο πλήθος ελληνικών λέξεων. Εγκ. Λεξικόν Ηλίου, Αθήναι, σ. 72 .
Στο ελληνικό Σαλέντο ανήκαν τον 15 αιώνα ακόμα περίπου 20 είκοσι χωριά μεταξύ Lecce και Otranto. Το 1950 είχε ελαττωθεί η γλωσσική περιοχή της ελληνικής γλώσσας και σήμερα μιλούν λιγότερα χωριά ελληνικά, βλέπε : DUMONT RICHTIG WANDERN, Köln 1995.
Η Καλαβρία γνωστή από την Μεγάλη Ελλάδα, που φέρει σήμερα το όνομα η Νοτιοδυτική χερσόνησος της Κάτω ιταλικής στερεάς περιφέρειας και συνορεύει προς τα βόρεια με την περιφέρεια Βασιλικάτα.Στην Βορειοανατολική πλευρά συνορεύει με τον κόλπο του Τάραντα, στα νοτιοδυ­τικά με την Ιονική Θάλασσα και Δυτικά περικλείεται από την Τυρρηνική Θάλασσα. Στα Νότια διαχωρίζεται η Καλαβρία διαμέσου της στενής οδού της Μεσσήνης μόνο μερικά χιλιόμετρα από την Σικελία.
Κατά την αρχαιότητα λεγότανε η σημερινή Καλαβρία Βρεττία ή Βρουττίς, από τους κατοικούντες Βρεττίους . Αποτελεί τμήμα της Μεγάλης Ελλάδας και κυριότεροι αποικίες ήτανε η Σύβαρης, ο Κρότων, οι Επεζεφύριοι Λοκροί, οι Θούριοι και το Ρήγιο, όπου θα τα εξετάσουμε λεπτομερέστερα σε άλλο μας άρθρο. Στη συνέχεια περιήλθαν στους Ρωμαίους, τους Βησιγότθους, στο Βυζάντιο, τα μέσα του 6ου αιώνα, όπου μετονομάσθηκε Καλαβρία, στους Νορμανδούς και τελικά αποτέλεσε τμήμα του ηνωμένου ιταλικού κράτους, αφού προηγουμένως συμμερίσθηκε για μακρύ χρόνο τις τύχες του Βασιλείου της Νεάπολης.
Συνήθως εδώ στην Καλαβρία βρίσκονται τα περισσότερα ελληνόφωνα χωριά και στις περιοχές Pentidáttilo και Asprononte. Εδώ στο Ασπρομόντε σε πέντε χωριά έχει επικρατήσει μία Καλαβρέζικη διάλεκτο με ελληνικές λέξεις και υποθέτουν ότι η γλώσσα αυτή έχει τις ρίζες της στην αρχαία γλώσσα της Μεγάλης Ελλάδας.
Από την ελληνική εποχή και ως βαθιά χρόνια της ρωμαϊκής εποχής και μετά το τέλος της βυζαντινής εποχής, ήταν η ελληνική γλώσσα από τις περισσότερες ομιλούμενες γλώσσες της Νότιας Ιταλίας. Στην περιοχή του Σαλέντο και στην Νότια Καλαβρία η επικρατούσα γλώσσα ως τον 15 αιώνα ήτανε η ελληνική. Στην Bova Marina τον Μάιο υπάρχει Διεθνής διαγωνισμός για ελληνική ποίηση και λογοτεχνία, επίσης στην Bovesia, ελληνικά Βούα το καλοκαίρι, στην Paleariza, Φε­στιβάλ του ελληνικού πολιτισμού και τραγουδιού με κέντρο βάρους Bova, Sagre κλπ.
Στο ακρωτήριο της Καλαβρίας κατάφερε να επιζήσει ο ελληνικός πολιτισμός επίσης και μετά από χίλια χρόνια μετά την κυριαρχία των Βυζαντινών.
Μερικά ελληνόφωνα χωριά, που ακόμα και οι επιγραφές δρόμων φέρουν δύο γλώσσες είναι: Roghudi, Chorio di Roghudi, Roccaforte del Greco, Condofuri, Galliciano, Bova,Gerace, Ressegiata delle Bombarde, Largo delle Tre Chiese, όπου οι ηλικιω­μένοι κάτοικοι μιλούν ακόμα γκρεκάνικο ελληνικά και λόγω της απομόνωσης των χωριών τους κρατούν με τραγούδια και χορούς ζωηρή την ελληνική παρά­δοση, που τώρα η ελληνική γλώσσα είναι των γιορτών και της ποίησης, ακόμα και για τους νέους που ανακάλυψαν την πολιτιστική τους παράδοση, που πρέπει μα κάθε δυνατότητα να προωθηθεί, αντί να εξαφανιστεί με την πάροδο του χρόνου.
Η πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι Catanzaro με εκατό χιλιάδες κατοίκους και βρίσκεται στο κέντρο της περιφέρειας, είναι η έδρα του επισκόπου και υπάρχουν για περιήγηση και επίσκεψη ωραίες εκκλησίες και η Μητρόπολη. Ως περιφερειακή πρωτεύουσα όμως της Καλαβρίας χαρακτη­ρίζεται η βορειότερη εβρισκόμενη πόλη Cosenza με 87.000 κατοίκους και καλή διατηρούμενη ωραία αρχαία πόλη σε στιλ μπαρόκ, με πολλές εκκλη­σίες, πλατείες και ένα μεγάλο καστέλι, ασφαλώς και υπέροχα εστιατόρια και μπαρ.
Στα στενά της Μεσσήνης κείται όμως η μυστική πρωτεύουσα της Καλαβρίας το Ρήγιο, που ιδρύθηκε από τους Έλληνες Χαλκιδείς το 743 π.Χ. και ατενίζει η ένδοξη πόλη με ένα μακρινό και ζωηρό παρελθόν, που βρίσκεται εδώ στο Ρήγιο ότι μοντέρνο και αρχαίο υπάρχει.

Μία κοπέλα προσφέρει σε μία ενθρονισμένη Περσεφόνη; - μία σφαίρα ως σύμβολο του αποχαιρετισμού από την παιδική ηλικία προ του γάμου της

0ι παραλίες Lungomare Matteotti, Gabriele D΄ Annunzio χαρακτηρίζονται από τις ωραιότερες χιλιομετρικές αποστάσεις της Ιταλίας.
Για τους παραθεριστές και κολυμβητές συνιστώνται ιδιαίτερα ως ωραίες και μαγευτικές οι περιοχές στην ανατολική ακτή από την Σύβαρη ως τη κατώτερη δυτική μύτη μποτίνι τη γνωστή περιοχή Reggio di Calabria. Οι πανέμορφες ακτές που εκτείνονται με σχεδόν 800 χιλιόμετρα, που αυτές οι ακτές κατέχουν δύο θάλασσες τα δε όμορφα χωριά τους προσφέρο­νται επίσης και στην αιχμή του καλοκαιριού που δεν είναι υπερφορτωμένα τοπία.
Πολλοί μάλιστα τόποι και χωριά αυτής της περιοχής έχουν ιδρυθεί από Έλληνες εποίκους μπροστά από 2600 χρόνια, ή έχουν ιδρυθεί τον 18ο αιώνα έτσι που η περιφέρεια και σήμερα ακόμα μπορεί να εκπλήξει τους επισκέπτες με την ελληνική όσφρηση. Επίσης και η Δυτική ακτή στην Τυρρηνική θάλασσα προ­σφέρει ομορφιές στις ακτές και στις διακοπές για κολύμβηση και ανάπαυση.
0ι φίλοι της φύσης έχουν τη δυνατότητα να επισκε­φθούν επίσης και ωραία εθνικά πάρκα, που μέχρι σήμερα μπορεί να ζήσει κανείς σπάνια είδη φυτών και ζώων που απειλούνται από την εξαφάνιση. Για μια επίσκεψη στο πάρκο Parco Nazionale della Calabria αξίζει ο κόπος.

Η Καλαβρία έχει έκταση: 15.080 χλμ2
Κατοίκους: 2.000.000
Πρωτεύουσα: Catanzaro
Επαρχίες: Catanzaro,Cosenza, Crotone, όπου έδρασε ο Πυθαγόρας, Reggio di Calabria, Vibo Valentia
Η βόρειο-ανατολική Καλαβρία και οι περιοχές της Di Creca και το Alto Ionio,

Cosentino, η πόλη Rossano, που χαρακτηρίζεται ως η Ραβέννα του Νότου, που την μεγαλύτερη άνθισή της η πόλη την έζησε κατά την διάρκεια των Βυζαντινών μεταξύ 540-1059 μετά Χριστών. Συμπεριλαμβανομένης και της Sybaris βρίσκονται ολότελα ως σύμβολο της ελληνικής εποίκησης και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Και εδώ ακόμα βρίσκονται ενδιαφέρουσες περιοχές με πολλαπλές ανασκαφές αρχαιολογικών τοπίων, όμορφα τοπία και φύση και τα ελληνικά και αλβανόφωνα χωριά.
Γύρω στο Νότιο ακρωτήρι της Καλαβρίας στο ταξίδι κατά μήκος της Νότιο-ιταλικής παραλιακής γραμμής της ιταλικής στερεάς προσφέρεται κάτι τι , χαρακτηριστικό, όπως γειτονιές από ψαροταβέρνες στην περιοχή Scilla, φανταστικά έγχρωμα ηλιοβασιλέματα στην περιοχή Costa Viola, μοντερνισμός και αρχαιότητες στο Ρήγιο και ελληνικά Χωριά στο άγριο Aspromonte, μια ακτή με γιασεμιά καθώς επίσης και ελληνικά και βυζαντινά ίχνη στους Λοκρούς και στο Gerace.

Η απαγωγή της Περσεφόνης. 0 νεαρός απαγωγέας αρπάζει την θεά, που κρατάει στο δεξί της χέρι έναν κόκορα.

Λοκροί και επιζεφύριοι στην Καλαβρία
Στην μικρή έκθεση στο Ρωμαϊκό-Γερμανικό Μουσείο της Κολωνίας ως το τέλος του Απριλίου τους 2002 παρουσιάστηκαν οι Λοκροί και Επιζεφύριοι, που έτσι ονόμασαν οι έποικοι την πόλη τους από τις περιοχές των πατρίδων τους. Στις ακτές της Καλαβρίας στο Ιούνιο, βόρεια από το ακρωτήριο Μπρουτζάνο, το αρχαίο Ζεφύριο, οι Λοκροί ίδρυσαν μια ομώνυμη πόλη που πήρε το όνομά της από το ακρωτήριο και έτσι έλαβε το όνομα Επιζεφύριοι Λοκροί.
Η νέα αποικία, κοντά στην Γκέρατσε Μαρίνα, συνο­ρεύει στα βόρεια με τον Κρότωνα και στα νότια με το Ρήγιο. Δεν έχει φυσικό λιμάνι, αλλά οχυρωμένη από το ακρωτήριο Ζεφύριο αποτελεί υποχρεωτικό σταθμό για όσους ταξιδεύουν προς τη Σικελία ή κατευθύνο­νται προς τον πορθμό της Μεσσήνης.
Είναι Αρχαία ελληνική πόλη στην Κάτω Ιτα­λία, η οποία ιδρύθηκε περίπου στα 700 π.Χ. από με­τανάστες που προέρχονταν και από τις δύο Λοκρίδες της Στερεάς Ελλάδας. Η απόγονοί τους επέκτειναν την κυριαρχία τους ως τη δυτική παραλία της Βρεττίας και τώρα με το όνομα Καλαβρία­, όπου έκτισαν την Μέδμα, το Ιππώνιον και το Μέταυρον, έχοντας πλέον κάτω από τον έλεγχό τους τα παράλια της Τυρρηνικής
Κάτω από τους τρεις λόφους της Ακρόπολης των Επιζεφύριων Λοκρών βρισκότανε η προφυλαγμένη με ένα μακρύ τοίχος περιοχή της πόλης . Από το 1889 έχουν βρεθεί πέντε ναοί. Η κυριότερη θεά της πόλης κατά τους θρύλους ήτανε η Περσεφόνη. 0 ιερός τόπος της στο λόφο Μαννέλλα ίσχυε ήδη στην αρχαιότητα ως το «πιο φημισμένο της Αρχαίας Ελλάδας της Νοτίου Ιταλίας.
0ι πιστοί αφιερώνουν στη θεά χίλια δυο αφιερώματα του 1ου ήμισυ του 5ου π.Χ. αιώνα, ιδιαίτερα λεπτά και κομψά ανάγλυφα και ζωγραφισμένα σε πήλινους πίνακες. Αυτά τα λάφυρα κρεμότανε στους τείχους του ιερού τόπου, και του θησαυροφυλακίου και στα δένδρα του ιερού Άδη. Αν ήτανε όλες οι θέσεις πιασμένες έθαφταν οι ιερείς τους πίνακες σε ανοιχτό χώρο της περιοχής του ιερού τόπου. Οι πίνακες έδειχναν σκηνές από τους μύθους γύρω από την Περσεφόνη. Σύμφωνα με τις αρχαίες παραδόσεις είχε απαγάγει ο θεός του κάτω κόσμου Άδης Κόρε, την κόρη της σιτοβολώνας μητρός Δημήτηρ κατά το μάζεμα λουλουδιών από τον κύκλο των συμπαικτριών της.
Από την αναζήτηση της εξαφανισμένης κόρης άφησε η θεά Δημήτηρ να ξεραθεί η γη και οι άνθρωποι να πεθαίνουν από την πείνα. Τότε αποφάσισε ο Ζευς, ότι η κοπέλα θα πρέπει να περνά δύο τρίτα του χρόνου κοντά στην μητέρα της πάνω στη γη, και ένα τρίτο του χρόνου ως θεά του Κάτω κόσμου Περσεφόνη, στο βασίλειο των νεκρών κοντά στον Άδη.
0 ιερός γάμος του Άδη και κόρε-Περσεφόνη, η εξαφάνιση και η επιστροφή της νεαρής γυναίκας γιορταζότανε στους Λοκρός κάθε χρόνο και με πολλές παραλλαγές είναι όλα ζωγραφισμένα πάνω στους πίνακες. 0ι πηλοπλάστες δημιουργούσαν κατ΄ αρχάς ένα μοντέλο, απ΄ όπου κατασκεύαζαν καλούπια και με αυτήν την καύση των καλουπιών μπορούσαν να διαμορφώσουν ένα μεγάλο αριθμό πήλινων πινάκων. Το πιο συνηθισμένο και ουσιώδες θέμα είναι η αρπαγή της Περσεφόνης διαμέσου του Άδη στον Κάτω κόσμο, όπου αυτή η γυναικεία αρπαγή περιέχει πάνω από 400 πίνακες με πολλές παραλλαγές σε σύνθετο και μοντέλο είδους.
0ι πίνακες δημιουργούνταν σε σειρές από φθηνό υλικό για μια μεγάλη πελατεία και κατέχουν μία υψηλή τεχνική θέση. Οι ανώνυμοι καλλιτέχνες ήτανε αριστοτέχνες μοντέλων καλουπιών. 0ι πήλινοι πίνακες από τους Λοκρός, που σώθηκαν πάνω από 6.000 κομμάτια είναι τα μοναδικά ντοκουμέντα της θρησκευτικότητας της καθημερινής ζωής μίας ελληνικής αποικίας της Μεγάλης Ελλάδας στην Κάτω Ιταλία.
Η παραγωγή των πινάκων αρχίζει από τον 6ο π.Χ. αιώνα και η άνθισή της βρίσκεται μεταξύ 490 και 450 π.Χ. Η βασιλεία των δημιουργούμενων λεπτομερειών των πινάκων, από τους οποίους 35 επιλεγμένα παραδείγματα έχουν εκτεθεί για θαυμασμό στο Ρωμαϊκό-Γερμανικό Μουσείο της Κολωνίας και καθρέπτιζαν παραπέρα την επίπλωση και διακόσμηση των οικιών μίας πόλης της Μεγάλης Ελλάδας του 5ου π.Χ. αιώνα

Ευπρόσδεκτος σε κάθε Αντίλογο .
Κωνσταντίνος Σ. Ναλμπάντης.

k-nalbantis@hotmail.de www.kn-megalexandros.gr
Το αλίευσα ΕΔΩ