Σύνταξη ντροπής στις οικογένειες των ηρώων στην Κίναρο

http://roykoymoykoy.blogspot.gr/

http://apostolospapaparisis.blogspot.gr/

Από aeroporiapostratos: Γ.Λ.Κ: Η σύζυγος ΔΕΝ δικαιούται.......... και το παιδί του δικαιούται το ένα πέμπτο (1/5) από την σύνταξη του ήρωα πατρός του.............

 

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τα παιδιά που κάθονται τώρα στα θρανία θα είναι Έλληνες;

Η Ελλάδα «τρώει» τα καλά της παιδιά και αφήνει να την «τρώνε» τα κακά της παιδιά
Μεν. Παλλάντιος

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιος
Δάσκαλος, Κιλκίς 

«…Και τα Νέα Ελληνικά θα ξαναγυρίσουν κι όχι πια με τ’ άθλια εκείνα κείμενα που διαλέγουν ως τώρα οι κλίκες και οι λογοκρισίες των πολιτικών ψευτοϊδεολογικών παρατάξεων και κομμάτων, αλλά τ’ άριστα κείμενα της Ελληνικής Γραμματείας…». («Ελλάδα και Πολιτισμός», Ι.Μ. Κουτλουμουσίου, σελ. 158, κείμενο του Ρ. Αποστολίδη, 1995). Ωσπου να έρθει όμως αυτή η ευλογημένη ώρα, ώσπου να έρθουν «καινούργιοι άνθρωποι / για να συνοδέψουν την βλακεία / στην τελευταία της κατοικία» (Παλαμάς), το έθνος είναι βυθισμένο «εις την απόλυτον αγραμματείαν», όπως έλεγε ο μεγάλος Δάσκαλος του Γένους Κωνσταντίνος Κούμας. Οχι κείμενα άριστα, άλλα σκύβαλα ακατανόητα.

” Πλημμελειοδικείο Κατερίνης: Η σύλληψη για χρέη προς το Δημόσιο είναι αντισυνταγματική. “

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κατερίνης, στις 3-2-2014, δικάζοντας επιχειρηματία που είχε συλληφθεί για οφειλές προς το Δημόσιο, έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική η αυτόφωρη σύλληψη και διαδικασία και παρέπεμψε την εκδίκαση της υπόθεσης σε τακτική δικάσιμο για τον ερχόμενο Οκτώβριο. Το δικαστήριο έκανε δεκτή την ένσταση που υπέβαλλε ο συνήγορος υπεράσπισης

Nα καταργηθεί ο Καποδίστριας και ο Καλλικράτης και να επιστρέψει ο θεσμός των Νομαρχών

Nα καταργηθεί ο Καποδίστριας και ο Καλλικράτης και να επιστρέψει ο θεσμός των Νομαρχών by Θεόδωρος Ορέστης • 29 January 2014 • 0 Comments PrintFriendly and PDFΕκτύπωση PDF kallikratisτου Μελέτη Η. Μελετόπουλου* To ΠΑΣΟΚ κατάργησε, με τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις του Καποδίστρια και του Καλλικράτη, ολόκληρη την περιφερειακή διοικητική δομή του Ελληνικού κράτους, όπως αυτή οργανώθηκε από την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου και λειτούργησε επί δεκαετίες. Όπως στις περισσότερες πασοκικές μεταρρυθμίσεις, περισσότερη έμφαση δόθηκε στην αποδόμηση του προηγούμενου καθεστώτος παρά στην εγκαθίδρυση ενός σύγχρονου νέου. Προβλήματα και δυσλειτουργίες ασφαλώς υπήρχαν, με κυριώτερη τον κομματικό χαρακτήρα των νομαρχών. Αλλά επί τέλους υπήρχε ένα κάθετο ιεραρχικό σύστημα, που ξεκινούσε από τον πρωθυπουργό, περνούσε από τους υπουργούς και τους γενικούς γραμματείς, συνέχιζε στους επιθεωρητές νομαρχών και κατέληγε στους νομάρχες. Οι νομάρχες ασκούσαν έλεγχο νομιμότητας στους Δήμους και στις Κοινότητες, κατένεμαν τα κρατικά κονδύλια, συντόνιζαν τις δημόσιες υπηρεσίες και ταυτόχρονα επέβαλαν την λογική του εθνικού συμφέροντος στα επί μέρους τοπικά. Αυτή η ιεραρχική δομή εξασφάλιζε στοιχειώδη συνοχή και εφαρμογή των αποφάσεων της κεντρικής εκτελεστικής εξουσίας στην περιφέρεια. Η έκταση των νομαρχιών ήταν αρκετά περιορισμένη ώστε να είναι δυνατή η αποτελεσματική τους διοίκηση. Οι νομαρχίες είχαν εξ άλλου οικονομική και πολιτιστική ομοιογένεια, καθώς προέρχονταν από ιστορικές περιοχές και διαιρέσεις του ελληνικού χώρου. Και αυτό διευκόλυνε την διοίκησή τους. Η κατάργηση των νομαρχιών και η συγχώνευσή τους σε αχανείς και ανομοιογενείς περιφέρειες οδήγησε όχι μόνον στην διοικητική παραλυσία αλλά και δημιούργησε διοικητικές οντότητες ανταγωνιστικές προς την κεντρική εξουσία. Διότι οι αιρετοί περιφερειάρχες δεν αισθάνονται καμμία εξάρτηση από την κυβέρνηση. Απ’ εναντίας, η άμεση εκλογή τους τους δίνει την ψευδαίσθηση ότι είναι ένα είδος αυτοδύναμων περιφερειακών πρωθυπουργών. Ακόμα χειρότερα, οι νεοσύστατες περιφέρειες εξελίχθηκαν σε εκτροφεία σκανδάλων, όχι μόνον λόγω του μεγέθους τους αλλά και λόγω της διαπλοκής μεγάλης κλίμακας με το διεφθαρμένο κεντρικό πολιτικό σύστημα. Τέλος, η δημαγωγία, ο λαϊκισμός και τα πελατειακά δίκτυα κατέστησαν, μέσω των περιφερειών, κυρίαρχο στοιχείο και στην τελευταία γωνιά της Ελλάδας. Οι εκλογές καποδιστριακών δημάρχων και περιφερειαρχών αποτελούν μέρος της κεντρικής κομματικής διαπλοκής και δεν έχουν καμμία απολύτως σχέση με τα πραγματικά τοπικά συμφέροντα. Αποτελούν προθάλαμο προώθησης κομματικών ημετέρων στην κεντρική πολιτικη σκηνή και πεδίο άσκησης ενδοκομματικών ισορροπιών, ευνοιοκρατίας και αναξιοκρατίας. Η δε διαφθορά στους ΟΤΑ αποτελεί την κόπρο του Αυγείου του σημερινού κράτους. Αλλά και οι Κοινότητες ενοποιήθηκαν στους λεγόμενους «καποδιστριακούς δήμους» υπό ονομασίες καινές και εξωτικές, που δεν θυμίζουν τίποτα από το συλλογικό παρελθόν τους. Άσχετες κώμες, κωμοπόλεις και πόλεις ενοποιήθηκαν, διαφορετικές κοινωνιολογίες και ανθρωπολογίες ισοπεδωτικά και αναγκαστικά συγχωνεύθηκαν, παραδοσιακοί τοπικισμοί ενσωματώθηκαν ως πηγή μόνιμης δυσλειτουργίας στις νέες δομές. Παραβιάστηκε έτσι ένα προαιώνιο στοιχείο της ελληνικής τάξης πραγμάτων: ότι ο γεωγραφικός και γεωοικονομικός κατακερματισμός γεννά την μικρή πολιτειακή κλίμακα.Και ότι μικρές, αποκεντρωμένες πολιτικές οντότητες υπήρχαν εδώ από την ομηρική εποχή μέχρι τις κοινότητες της τουρκοκρατίας, και ακόμα μέχρι τα χωριά, τους εξωραϊστικούς συλλόγους και τους συνεταιρισμούς της Μεταπολίτευσης. Το αποτέλεσμα ήταν τα μικρότερα χωριά και κωμοπόλεις τελικά να μην αποτελέσουν ισότιμα συστατικά ευρύτερων συσσωματώσεων, αλλά υποβαθμισμένα και περιθωριακά προσαρτήματα των ισχυρότερων ή πολυανθρωπώτερων δήμων. Γιά να προχωρήσουμε στο επίπεδο των (δυσάρεστων γιά το φαυλοκρατικό, κομματικό και πελατειακό σύστημα) προτάσεων: α. να επιτραπεί σε όποιες πρώην κοινότητες (που σήμερα αποτελούν «κοινοτικά διαμερίσματα» με επικεφαλής αντιδημάρχους) επιθυμούν, να ξαναγίνουν αυτοτελείς κοινότητες κατόπιν κοινοτικού δημοψηφίσματος, υπό έναν και μοναδικό όρο: ότι θα υποβάλουν στο Ελεγκτικό Συνέδριο σχέδιο οικονομικής βιωσιμότητας, που θα προβλέψει κάλυψη σε ποσοστό 75% των κοινοτικών δαπανών από εγχώριες πηγές χρηματοδότησης. Ώστε όχι μόνον να μην υπάρξει επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού από τις νεοσυσταθησόμενες κοινότητες, αλλά τουναντίον να υπάρξει ελάφρυνση. β. να εκχωρηθούν στις κοινότητες ουσιαστικές οικονομικές και αναπτυξιακές αρμοδιότητες, ώστε να αποτελέσουν πόλο έλξης των καταγομένων από αυτές εν Αθήναις ανέργων. γ. να καταργηθούν άμεσα οι περιφέρειες και να ανασυσταθούν οι Νομαρχίες. Οι Νομάρχες θα επιλέγονται με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών και θα διορίζονται μετά από ακρόαση και έγκριση από αρμόδια διακομματική επιτροπή της Βουλής. Θα προέρχονται από μία δεξαμενή συνταξιούχων δικαστικών, στρατιωτικών και άλλων κατηγοριών δημοσίων λειτουργών, ηλικιακά θα είναι 50-70 ετών, θα υπάρχει κώλυμα εντοπιότητας και η θητεία τους θα είναι τετραετής. Θα ασκούν έλεγχο νομιμότητας και όχι σκοπιμότητας στις Κοινότητες και Δήμους. Έργο τους θα είναι η ανασυγκρότηση του κράτους, η αναγέννηση της περιφέρειας και η αποκατάσταση του κύρους και της εντιμότητας της δημόσιας διοίκησης. Αν κάποιος επιτυχημένος δήμαρχος καποδιστριακού δήμου ή αιρετός περιφερειάρχης αισθάνεται ότι έχει να προσφέρει, θα έχει την δυνατότητα να θέσει υποψηφιότητα γιά βουλευτής, ή επιτέλους γιά Δήμαρχος ή Κοινοτάρχης και ας αποδειξει την αξιοσύνη του μεταβάλλοντας τον Δημο του ή την Κοινότητά του σε πρότυπο ανάπτυξης. Δημοσιεύθηκε στην πρωινή εφημερίδα “Kontra News” την Δευτέρα 27.1.2014. *Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

Περισσότερα: http://www.antibaro.gr/article/9990, Ἀντίβαρο

Nα καταργηθεί ο Καποδίστριας και ο Καλλικράτης και να επιστρέψει ο θεσμός των Νομαρχών by Θεόδωρος Ορέστης • 29 January 2014 • 0 Comments PrintFriendly and PDFΕκτύπωση PDF kallikratisτου Μελέτη Η. Μελετόπουλου* To ΠΑΣΟΚ κατάργησε, με τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις του Καποδίστρια και του Καλλικράτη, ολόκληρη την περιφερειακή διοικητική δομή του Ελληνικού κράτους, όπως αυτή οργανώθηκε από την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου και λειτούργησε επί δεκαετίες. Όπως στις περισσότερες πασοκικές μεταρρυθμίσεις, περισσότερη έμφαση δόθηκε στην αποδόμηση του προηγούμενου καθεστώτος παρά στην εγκαθίδρυση ενός σύγχρονου νέου. Προβλήματα και δυσλειτουργίες ασφαλώς υπήρχαν, με κυριώτερη τον κομματικό χαρακτήρα των νομαρχών. Αλλά επί τέλους υπήρχε ένα κάθετο ιεραρχικό σύστημα, που ξεκινούσε από τον πρωθυπουργό, περνούσε από τους υπουργούς και τους γενικούς γραμματείς, συνέχιζε στους επιθεωρητές νομαρχών και κατέληγε στους νομάρχες. Οι νομάρχες ασκούσαν έλεγχο νομιμότητας στους Δήμους και στις Κοινότητες, κατένεμαν τα κρατικά κονδύλια, συντόνιζαν τις δημόσιες υπηρεσίες και ταυτόχρονα επέβαλαν την λογική του εθνικού συμφέροντος στα επί μέρους τοπικά. Αυτή η ιεραρχική δομή εξασφάλιζε στοιχειώδη συνοχή και εφαρμογή των αποφάσεων της κεντρικής εκτελεστικής εξουσίας στην περιφέρεια. Η έκταση των νομαρχιών ήταν αρκετά περιορισμένη ώστε να είναι δυνατή η αποτελεσματική τους διοίκηση. Οι νομαρχίες είχαν εξ άλλου οικονομική και πολιτιστική ομοιογένεια, καθώς προέρχονταν από ιστορικές περιοχές και διαιρέσεις του ελληνικού χώρου. Και αυτό διευκόλυνε την διοίκησή τους. Η κατάργηση των νομαρχιών και η συγχώνευσή τους σε αχανείς και ανομοιογενείς περιφέρειες οδήγησε όχι μόνον στην διοικητική παραλυσία αλλά και δημιούργησε διοικητικές οντότητες ανταγωνιστικές προς την κεντρική εξουσία. Διότι οι αιρετοί περιφερειάρχες δεν αισθάνονται καμμία εξάρτηση από την κυβέρνηση. Απ’ εναντίας, η άμεση εκλογή τους τους δίνει την ψευδαίσθηση ότι είναι ένα είδος αυτοδύναμων περιφερειακών πρωθυπουργών. Ακόμα χειρότερα, οι νεοσύστατες περιφέρειες εξελίχθηκαν σε εκτροφεία σκανδάλων, όχι μόνον λόγω του μεγέθους τους αλλά και λόγω της διαπλοκής μεγάλης κλίμακας με το διεφθαρμένο κεντρικό πολιτικό σύστημα. Τέλος, η δημαγωγία, ο λαϊκισμός και τα πελατειακά δίκτυα κατέστησαν, μέσω των περιφερειών, κυρίαρχο στοιχείο και στην τελευταία γωνιά της Ελλάδας. Οι εκλογές καποδιστριακών δημάρχων και περιφερειαρχών αποτελούν μέρος της κεντρικής κομματικής διαπλοκής και δεν έχουν καμμία απολύτως σχέση με τα πραγματικά τοπικά συμφέροντα. Αποτελούν προθάλαμο προώθησης κομματικών ημετέρων στην κεντρική πολιτικη σκηνή και πεδίο άσκησης ενδοκομματικών ισορροπιών, ευνοιοκρατίας και αναξιοκρατίας. Η δε διαφθορά στους ΟΤΑ αποτελεί την κόπρο του Αυγείου του σημερινού κράτους. Αλλά και οι Κοινότητες ενοποιήθηκαν στους λεγόμενους «καποδιστριακούς δήμους» υπό ονομασίες καινές και εξωτικές, που δεν θυμίζουν τίποτα από το συλλογικό παρελθόν τους. Άσχετες κώμες, κωμοπόλεις και πόλεις ενοποιήθηκαν, διαφορετικές κοινωνιολογίες και ανθρωπολογίες ισοπεδωτικά και αναγκαστικά συγχωνεύθηκαν, παραδοσιακοί τοπικισμοί ενσωματώθηκαν ως πηγή μόνιμης δυσλειτουργίας στις νέες δομές. Παραβιάστηκε έτσι ένα προαιώνιο στοιχείο της ελληνικής τάξης πραγμάτων: ότι ο γεωγραφικός και γεωοικονομικός κατακερματισμός γεννά την μικρή πολιτειακή κλίμακα.Και ότι μικρές, αποκεντρωμένες πολιτικές οντότητες υπήρχαν εδώ από την ομηρική εποχή μέχρι τις κοινότητες της τουρκοκρατίας, και ακόμα μέχρι τα χωριά, τους εξωραϊστικούς συλλόγους και τους συνεταιρισμούς της Μεταπολίτευσης. Το αποτέλεσμα ήταν τα μικρότερα χωριά και κωμοπόλεις τελικά να μην αποτελέσουν ισότιμα συστατικά ευρύτερων συσσωματώσεων, αλλά υποβαθμισμένα και περιθωριακά προσαρτήματα των ισχυρότερων ή πολυανθρωπώτερων δήμων. Γιά να προχωρήσουμε στο επίπεδο των (δυσάρεστων γιά το φαυλοκρατικό, κομματικό και πελατειακό σύστημα) προτάσεων: α. να επιτραπεί σε όποιες πρώην κοινότητες (που σήμερα αποτελούν «κοινοτικά διαμερίσματα» με επικεφαλής αντιδημάρχους) επιθυμούν, να ξαναγίνουν αυτοτελείς κοινότητες κατόπιν κοινοτικού δημοψηφίσματος, υπό έναν και μοναδικό όρο: ότι θα υποβάλουν στο Ελεγκτικό Συνέδριο σχέδιο οικονομικής βιωσιμότητας, που θα προβλέψει κάλυψη σε ποσοστό 75% των κοινοτικών δαπανών από εγχώριες πηγές χρηματοδότησης. Ώστε όχι μόνον να μην υπάρξει επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού από τις νεοσυσταθησόμενες κοινότητες, αλλά τουναντίον να υπάρξει ελάφρυνση. β. να εκχωρηθούν στις κοινότητες ουσιαστικές οικονομικές και αναπτυξιακές αρμοδιότητες, ώστε να αποτελέσουν πόλο έλξης των καταγομένων από αυτές εν Αθήναις ανέργων. γ. να καταργηθούν άμεσα οι περιφέρειες και να ανασυσταθούν οι Νομαρχίες. Οι Νομάρχες θα επιλέγονται με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών και θα διορίζονται μετά από ακρόαση και έγκριση από αρμόδια διακομματική επιτροπή της Βουλής. Θα προέρχονται από μία δεξαμενή συνταξιούχων δικαστικών, στρατιωτικών και άλλων κατηγοριών δημοσίων λειτουργών, ηλικιακά θα είναι 50-70 ετών, θα υπάρχει κώλυμα εντοπιότητας και η θητεία τους θα είναι τετραετής. Θα ασκούν έλεγχο νομιμότητας και όχι σκοπιμότητας στις Κοινότητες και Δήμους. Έργο τους θα είναι η ανασυγκρότηση του κράτους, η αναγέννηση της περιφέρειας και η αποκατάσταση του κύρους και της εντιμότητας της δημόσιας διοίκησης. Αν κάποιος επιτυχημένος δήμαρχος καποδιστριακού δήμου ή αιρετός περιφερειάρχης αισθάνεται ότι έχει να προσφέρει, θα έχει την δυνατότητα να θέσει υποψηφιότητα γιά βουλευτής, ή επιτέλους γιά Δήμαρχος ή Κοινοτάρχης και ας αποδειξει την αξιοσύνη του μεταβάλλοντας τον Δημο του ή την Κοινότητά του σε πρότυπο ανάπτυξης. Δημοσιεύθηκε στην πρωινή εφημερίδα “Kontra News” την Δευτέρα 27.1.2014. *Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

Περισσότερα: http://www.antibaro.gr/article/9990, Ἀντίβαρο

 

Μελέτη Η. Μελετόπουλου* 

To ΠΑΣΟΚ κατάργησε, με τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις του Καποδίστρια και του Καλλικράτη, ολόκληρη την περιφερειακή διοικητική δομή του Ελληνικού κράτους, όπως αυτή οργανώθηκε από την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου και λειτούργησε επί δεκαετίες. Όπως στις περισσότερες πασοκικές μεταρρυθμίσεις, περισσότερη έμφαση δόθηκε στην αποδόμηση του προηγούμενου καθεστώτος παρά στην εγκαθίδρυση ενός σύγχρονου νέου. Προβλήματα και δυσλειτουργίες ασφαλώς υπήρχαν, με κυριώτερη τον κομματικό χαρακτήρα των νομαρχών. Αλλά επί τέλους υπήρχε ένα κάθετο ιεραρχικό σύστημα, που ξεκινούσε από τον πρωθυπουργό, περνούσε από τους υπουργούς και τους γενικούς γραμματείς, συνέχιζε στους επιθεωρητές νομαρχών και κατέληγε στους νομάρχες. Οι νομάρχες ασκούσαν έλεγχο νομιμότητας στους Δήμους και στις Κοινότητες, κατένεμαν τα κρατικά κονδύλια, συντόνιζαν τις δημόσιες υπηρεσίες

Σαράντος Ι. Καργάκος, Γιά τό τζαμί τοῦ Βοτανικοῦ

Γιά τό τζαμί τοῦ Βοτανικοῦ

Σαράντος Ι. Καργάκος, Ιστορικός - Συγγραφέας

Μοῦ ζητήθηκε πρό καιροῦ νά ἔχω συμμετοχή σέ μιά συζήτηση γιά τό ὑπό ἀνέγερση τζαμί σέ μιά πρωινή ἐκπομπή τῆς Δημόσιας Τηλεοράσεως. (Ἀλήθεια, κανείς ἁρμόδιος δέν σκέφθηκε τί σημαίνει ὁ ὅρος δημόσιος, ὅταν ἐκφέρεται κατά θηλυκό γένος;). Ἀρνήθηκα, προφασιζόμενος βαρηκοΐα. Ἡ κυρία, ὅμως, ἦταν ἐπίμων καί μοῦ πρότεινε νά σταλεῖ συνεργεῖο στό σπίτι μου, ὅπου θά κάνω μιά δήλωση μέ τίς ἀπόψεις μου καί δέν θά ὑπάρξει πρόβλημα ἐμπλοκῆς σέ διάλογο.

Ο Αγιασμός των Υδάτων που ξεχώρισε… Η κατάντια της χώρας: μάχη για το σταυρό και τα λεφτά – video

Τα αισθήματα και οι σκέψεις σε πλημμυρίζουν με αυτό το βίντεο που καταγράφει ό,τι συνέβη χθες στη Ρόδο.

Γεγονός που ίσως αποτελέσει αρχείο για τον ιστορικό του μέλλοντος.

Βούτηξε απεγνωσμένη από άλλο σημείο για να πιάσει το σταυρό. 

Το σταυρό που ήθελαν κι οι άλλοι.

Ποιος φταίει;

Όλοι και κανείς.

Κατάντια…

Ἡ βαρύτατη φορολόγησις τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὁδηγεῖ τάς Ἱεράς Μονάς εἰς τόν ἐξ ἀσφυξίας θάνατον

Η ΒΑΡΥΤΑΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
ΟΔΗΓΕΙ ΤΑΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΑΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΞ ΑΣΦΥΞΙΑΣ ΘΑΝΑΤΟΝ

Ἐπειδή πολλά γράφονται καί λέγονται συχνά εἰς βά­ρος τοῦ Ἁγίου Ὄρους γιά τίς μεγάλες περιουσίες, τίς ὁ­ποῖ­ες ἔχουν αἱ Ἱεραί Μοναί τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἐπιθυ­μοῦ­με νά πληροφορήσωμεν κάθε καλόπιστον συνάν­θρω­πόν μας περί τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος.

Προσωρινές πινακίδες οχημάτων με 1,90 ευρώ

Της Λίνας ΓιάνναρουΚαι όμως, ο Μιχάλης Λιάπης θα μπορούσε να ζεστάνει τη μηχανή του πολυτελούς αυτοκινήτου του, απολύτως νόμιμα, με μόλις 4 ευρώ. Σύμφωνα με εγκύκλιο του 2003 του υπουργείου Οικονομικών, επιτρέπεται η κυκλοφορία αυτοκινήτου ή μοτοσικλέτας που βρίσκεται σε ακινησία μέχρι δύο ημέρες τον μήνα με χρήση προσωρινών... χαρτονένιων πινακίδων κυκλοφορίας, των λεγόμενων πινακίδων «Μ», που χορηγούνται από τις ΔΟΥ έναντι 1,90 ευρώ για κάθε ημέρα.Σύμφωνα με υπαλλήλους εφοριών, ουρές σχηματίζουν καθημερινά οι οδηγοί που έχουν καταθέσει τις πινακίδες τους για φορολογικούς λόγους και επιθυμούν να κάνουν

ΒΙΝΤΕΟ-Ο ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΣ ΜΕ ΤΑ 13 ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ

 

Ο πολύτεκνος με τα 13 παιδιά και τα 51 εγγόνια, μίλησε στην χθεσινή εκπομπή “στον ενικό” για την πλήρη απαξίωση που έχουν οι πολύτεκνοι από το κράτος, αφήνοντας άφωνους τους πολιτικούς.

Δείτε το βίντεο:

ΠΟΣΟ ΘΑ ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Η ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ;

Γράφει ο Γιάννης Νικήτας

Οι περιπέτειες της ΕΛΑΣ και της ελληνικής κοινωνίας με κάθε λογής παρανόμους που «οργώνουν» την ελληνική επαρχία και η γενικότερη μείωση του αισθήματος δημόσιας ασφάλειας στη χώρα, αναπόφευκτα καθιστούν το ζήτημα της αντιμετώπισης του προβλήματος κομβικής σημασίας.
Ασχέτως της θέσεως που λαμβάνει κανείς στο θέμα της επανασύστασης ή μη

Έκπληκτος ο κ. Παπούλιας από τα μέτρα διωγμού κατά των πολυτέκνων που ο ίδιος υπέγραφε!

Το προεδρείο και μέλη της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος, δέχθηκε το μεσημέρι, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος άκουσε τα βασικά αιτήματα-απόψεις που του έθεσαν, όπως το δημογραφικό, το φορολογικό καθεστώς και το ζήτημα των μεταγραφών των παιδιών των πολυτέκνων στα ΑΕΙ.

«Οι πολύτεκνοι πιστεύουμε ότι η μεγαλύτερη εθνική απειλή είναι ο

Η λανθασμένη επιλογή της διάλυσης του ιστορικού Σώματος της Χωροφυλακής

Το 2006, πέντε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ολλανδία), προχώρησαν στην συγκρότηση της  “Ευρωπαϊκής Δύναμης Χωροφυλακής”. Η Πατρίδα μας, η οποία επί ενάμισυ αιώνα διέθετε Χωροφυλακή, που δεν υστερούσε σε τίποτε έναντι των αντιστοίχων Ευρωπαϊκών Σωμάτων, δεν συμμετείχε. Γιατί ν’ απέχει η χώρα μας, από την Ευρωπαϊκή Χωροφυλακή, που συγκρότησαν όλες οι Μεσογειακές χώρες;
Δυστυχώς η απάντηση είναι απλή και πικρή:
“Το 1984, οι πολιτικοί της χώρας μας αποφάσισαν να διαλύσουν το ιστορικό Σώμα της Χωροφυλακής, με το πρόσχημα της ενοποίησης των Σωμάτων Ασφαλείας. Στην θέση της Ελληνικής Χωροφυλακής και της Αστυνομίας Πόλεων, ιδρύθηκε ένα Σώμα, χωρίς θεσμική μνήμη, με την ονομασία “ΕΛ.ΑΣ.”.

Το όνομά της ήταν Αγγελική

Το όνομα της ήταν Αγγελική. Δεν το έμαθε ποτέ κανείς. Όπως φυσικά και του αγέννητου παιδιού της που κάηκε μαζί της στον δολοφονικό εμπρησμό της ΜΑΡΦΙΝ στις 5 Μαΐου 2010. Στη μνήμη της δεν έγινε ούτε ένα συλλαλητήριο. Κανείς δεν έγραψε τραγούδι.

 Ο σύζυγος κι η οικογένεια της δεν διεκτραγώδησαν τον πόνο τους στην εκπομπή κανενός Σταύρου Θεοδωράκη.

Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ Πολίτης: «Θα ψηφίσω ΧΑ για να τους τιμωρήσω»

 Σε εκπομπή τηλεοπτικού σταθμού ένας Έλληνας πολίτης του οποίου η εφορία κατάσχεσε από τον… τεράστιο τραπεζικό του λογαριασμό  των 540 ευρώ που διατηρούσε τα μισά χρήματα για χρέη προς το Δημόσιο δηλώνει ευθαρσώς: Αφού το σύστημα ασελγεί επάνω μου θα τους τιμωρήσω και θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή. Δείτε τη συνέχεια στο βίντεο.

Τίμησε την πατρίδα της, είπε όχι στους Τούρκους και... την τιμωρούν!

Ο πατριωτισμός στη χώρα μας πληρώνεται πολύ ακριβά

Το περασμένο καλοκαίρι δεν δελεάστηκε από την πρόταση των Τούρκων, που έριχναν στα πόδια της εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για να την πείσουν να αλλάξει εθνικότητα. Τώρα η Βάσω Βουγιούκα δηλώνει αποφασισμένη να φύγει από την Ελλάδα και πιθανότατα από την Εθνική ομάδα. Αιτία το γεγονός ότι οι αθλητές δεν εξαιρέθηκαν από τη διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων.

Η αθλήτρια της ξιφασκίας, που έχει πάρει το αργυρό μετάλλιο στα δύο τελευταία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, είναι διορισμένη στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. «Είναι πολύ λυπηρό αυτό που πρόκειται να συμβεί, γιατί οι αθλητές προσπαθούμε για το καλύτερο δυνατό,

ΒΟΜΒΑ: "ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΜΕ ΕΜΠΟΔΙΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΩ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ"-ΛΙΑΝΑ ΣΟΥΒΑΛΤΖΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΔΩ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΘΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΟΥΝ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΟΤΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΑ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗ;
Σοβαρότατες καταγγελίες κατά της κυβέρνησης Σημίτη της περιόδου του 1996 αλλά και εναντίον του ίδιου του τότε πρωθυπουργού οι οποίες εγείρουν μείζον εθνικό θέμα, είχε κάνει και εξακολουθεί να πιστεύει με δηλώσεις της η γνωστή αρχαιολόγος Λιάνα Σουβαλτζή, επικεφαλής από το 1989 μέχρι το 1996 των πολυσυζητημένων αρχαιολογικών ανασκαφών για την ανακάλυψη του Τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η κ. Σουβαλτζή χωρίς να μασά τα λόγια της κατακεραυνώνει εκτός από τον κ. Σημίτη, τον τότε Υπουργό Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο και τον πρώην αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Παπανδρέου, Θόδωρο Πάγκαλο για παρεμπόδιση στο ερευνητικό της έργο.

ΘΑΥΜA:Περισσότεροι οι Έλληνες ψηφοφόροι από το σύνολο των Ελλήνων!!!

Τελικά είμαστε λαός ανάδελφος. Δεν πρέπει να υπάρχει ανάλογο σε όλο τον πλανήτη, ακόμα και βαθιά στα αφρικάνικα δάση. Τίποτα δεν λειτουργεί σωστά σ’ αυτόν τον τόπο, με ευθύνη φυσικά του αναποτελεσματικού κράτους στην κορυφή του οποίου είναι το σάπιο πολιτικό σύστημα. Αν περιμένουμε λοιπόν με αυτό το πολιτικό σύστημα και με αυτόν τον κρατικό μηχανισμό να βγούμε από την κρίση, είμαστε απλά μακριά νυχτωμένοι.

Παράνομη η πώληση της μαρίνας Πυθαγορείου στους Τούρκους

- Παράξενες διοικητικές πράξεις, αλλά και η σαφήνεια του απαγορευτικού νόμου, ανοίγουν την πόρτα της φυλακής για όλους τους εμπλεκόμενους σε πωλήσεις σε τούρκους επιχειρηματίες
- Σε εμπλοκή η μεταβίβαση μετοχών από τον Στέγγο στους Τούρκους σε ότι αφορά την Μαρίνα Πυθαγορείου στη Σάμο
Σύμφωνα με έγγραφο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας που δημοσιεύουμε και φέρει την υπογραφή της αναπληρωτή Υπουργού Φωτεινής  Γεννηματά ,το Υπουργείο εξετάζει την συγκεκριμένη  υπόθεση όπως και κάθε άλλη που εμπίπτει στις διατάξεις των άρθρων 24 του νόμου 1892/90 που αφορά τις δικαιοπραξίες σε παραμεθόριες περιοχές.

Το Υπουργείο πριν λίγες ημέρες με άλλο έγγραφο του μας έκανε γνωστό ότι μέχρι και σήμερα δεν είχε υποβληθεί προς έγκριση αίτημα της εκποίησης της μαρίνας Πυθαγορείου σε Τουρκική Εταιρεία

ΤΟ ΈΓΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΧΩΡΙΣΜΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός.

Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα απο ομιλία που δόθηκε στην Εκκλησία του Αγ. Αντύπα, στο Γουδί Αττικής, στις 20/10/05, από τον Κοσμήτορα της Θεολ. Σχολής του Πανεπιστημιου Αθηνών.

http://www.omilies.oodegr.com/Diafora/Ekklisiastikh_Periousia.zip

Απομαγνητοφώνηση : Θ. Α.

Επιμέλεια: Θ. Φ. Δ.

Για να ακούσετε την ομιλία σε ΜΡ3, κάντε κλικ ΕΔΩ.

Υπεβλήθη ένα νομοσχέδιο από φιλελεύθερες παρατάξεις για το θέμα χωρισμού Εκκλησίας-Πολιτείας. Δεν μιλούν για διοικητικό χωρισμό, τον οποίο πρέπει κι εμείς να στηρίζουμε. «Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς» και να βρεί η Εκκλησία την ελευθερία που οι πολιτικοί, τα κόμματα, δεν της δίνουν. Τα κόμματα θέλουν να’ χουν υποτεταγμένο το κλήρο για να’ ναι «κομματάρες». Οπότε, λοιπόν, να αφήσουν ελεύθερο τον εκκλησιαστικό χώρο να αξιοποιήσει την εναπομείνασα περιουσία. Υπάρχει βιβλίο –και πολλά άλλα νεότερα– του 1951 του Μητροπολίτου Λαρίσσης Δωροθέου, που έγινε Αρχιεπίσκοπος μετά, επιστημονικό «Το αναπαλλοτρίωτον της εκκλησιαστικής περιουσίας». 320 απαλλοτριώσεις έγιναν από το κράτος, από το 1833 μέχρι το 1950. Ξεκοκκάλισαν ό,τι εκκλησιαστικό υπήρχε. Σήμερα, αυτό που λέμε «χωρισμός» δεν μπορεί να γίνει! Πρέπει να γίνει κτηματολόγιο, όπως έγινε στην Κύπρο. Και ξέρετε, η εκκλησία στη Κύπρο –όλο το σύνολο των πιστών– είναι δύναμις! Διότι ξέρει τι της ανήκει. Πώς θα τα χρησιμοποιήσει; Σε φτωχούς, κοινωνικά έργα. Όλα τα κάνει η Εκκλησία της Κύπρου, αφού έχει ένα τεράστιο κοινωνικό έργο. Και όλη η Εκκλησία της Ελλάδος. Αλλά αν αξιοποιηθεί η εναπομείνασα περιουσία, ό,τι μπορεί να αξιοποιηθεί –τα λειβάδια, ας πούμε, δεν αξιοποιούνται, είναι μόνο νούμερα αναξιοποίητα–, θα έχει εσωτερική δύναμη. Αυτό είναι που δεν θέλουν τα κόμματα.

Και μη πεί κανείς ότι σχετίζεται με την παρουσία του Αρχιεπ. Χριστοδούλου. Αύριο δεν θα είναι ο Χριστόδουλος, θα είναι κάποιος άλλος...

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι, γενικά, άρπαζαν την εκκλησιαστική περιουσία για να είναι «ζήτουλας» η Εκκλησία. Μέχρι το 1950 ο ιερεύς «ζητούσε». Π.χ. στη πατρίδα μου: ο κόσμος πλήρωνε, πήγαινε και έδινε μια εισφορά. Θυμάμαι ότι εμείς δίναμε 20.000 δρχ, τότε που ήταν ακόμη τα μηδενικά (το ’53 τα κατήργησε ο Μαρκεζίνης). Σαν να δίναμε 20 δρχ, σήμερα, στην Εκκλησία, για να μπορέσει να συντηρηθεί ο κλήρος, η Εκκλησία, κ.τ.λ..

Ήρθε ο καημένος ο Πλαστήρας, που είπε: «Έναντι όσων ήρπασε το κράτος από την Εκκλησία, θα πληρώνει τα 2/3 του μισθού των ιερέων». Το 1/3 το πληρώνει ο κλήρος και τα 2/3 τα πληρώνει το κράτος, «έναντι των όσων ήρπασε». Ξέρετε, αν ζητήσει η Εκκλησία τα όσα εκλάπησαν –γι’ αυτό τα κατέγραψε όλα ο μητρ. Δωρόθεος Λαρίσσης– πρέπει για 200 χρόνια να πληρώνει το κράτος την Εκκλησία!

Επί Μητσοτάκη προσέφυγαν 9 μοναστήρια διότι οι τοπικές δυνάμεις,  καταλεηλάτησαν τα χωράφια που είχαν. {Πώς θα ζήσει και πώς θα κάμει έργο αγάπης αν δεν έχει χωράφια; Τώρα, αν πας να δώσεις μια δωρεά στην Εκκλησία, φορολογείται. Τελευταία το ΠΑΣΟΚ την είχε καταργήσει αυτή την φορολογία –δεν ξέρω σήμερα τι ισχύει· πιστεύω ότι έχει καταργηθεί.) Εν πάσει περιπτώσει, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Ευρώπης και επεδίκασε περίπου ΤΡΙΑ ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ δρχ,  τότε, να τα δώσει η κυβέρνηση στα μοναστήρια. Αν πήρατε εσείς δεκάρα, πήραν και τα μοναστήρια... Αλλά γι’ αυτό δεν μπορούν να πούν τίποτε. Είναι ΧΡΕΩΣΤΗΣ το κράτος! Και μάλιστα θυμάμαι τότε –μπορώ να το πώ– ότι είχε πέσει εντολή στην Εκκλησία, στον αρχιεπ. Σεραφείμ, «να μη πεί τίποτα». Πήγαινα στην Ιερά Σύνοδο, στην Μονή Πετράκη –τρομερό αυτό!– και πίσω από τον ναό βλέπω να βγαίνει ο τότε ηγούμενος της μονής Πετράκη, π. Χριστοφόρος. Και μόλις με βλέπει μου λέει: «Παπα-Γιώργη μου!», άρχισε να κλαίει με αναφιλητά και έπεσε στον τράχηλό μου! Με τραβούσε κάτω (ήταν και πιο κοντός) και μου λέει «Έγκλημα στην Εκκλησία!». «Τί;» «Έπεσε εντολή στον Αρχιεπίσκοπο από ψηλά (ο νοών νοείτο, δεν είναι ανάγκη να κατηγορώ πρόσωπα!) που έλεγε “μην ανακοινώσετε την απόφαση της Ευρώπης”». Και ανακοινώθηκε μερικά χρόνια μετά, το μάθαμε από ακριτομύθεια. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, τί παιχνίδι παίζεται;

Προχθές είχαμε επαφές για το νομοσχέδιο, από τις εννιά το πρωί ως τις εννιά το βράδυ, με το ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Συνασπισμό, ΚΚΕ κι άλλα πρόσωπα. Από το ΠΑΣΟΚ ήταν καμμιά δεκαριά πρόσωπα. Ήρθε ο κ Παπανδρέου, έμεινε λίγο και μιλήσαμε. Μετά συζητούσαμε με το «governo», με τη Δαμανάκη και με 2-3 άλλα πρόσωπα, βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Και όταν προέκυψε το θέμα της περιουσίας μου λέει η κα Δαμανάκη: «Είστε υπέρ του χωρισμού;» «Ναί. Πρώτα να ξεκαθαρίσουμε τί σημαίνει χωρισμός. Αν είναι διοικητικός χωρισμός, υπάρχει, δεν είναι ανάγκη να γίνει τίποτα». Εγώ δεν μπορώ να γίνω βουλευτής, ούτε θα πάω ποτέ για βουλευτής. Ο Αρχιεπίσκοπος δεν μπορεί να γίνει πρωθυπουργός, ούτε πρόκειται. Εκτός κι αν φτάσουμε στην εσχάτη εξαθλίωση και βρεθεί ένας Τσώρτσιλ που θα πεί, «Αφού μαλώνει ο Παπανδρέου, ο γέρος, με τον Κανελλόπουλο θα αναλάβεις Δαμασκηνέ να γίνεις για 15 μέρες πρωθυπουργός και μετά ένα διάστημα αντιβασιλέας». Αλλά τότε, η Ελλάς, θα είναι στο τέρμα του θανάτου. Ό μη γένοιτο!

«Ο διοικητικός χωρισμός υπάρχει», είπα. Πήγε να πεί κάτι και της λέω «Συγγνώμη, για σκεφτείτε: τί θέλουν αυτοί που υποστηρίζουν τον χωρισμό; Αποσύνδεση της Ορθοδοξίας από την ζωή του έθνους». «Καμία σχέση το έθνος με την Ορθοδοξία!» «Αυτό είναι αδύνατο να γίνει σε δύο περιοχές: στο Ισραήλ και σε μας», λέω. Τα πολιτικά κόμματα στο Ισραήλ έχουν θρησκευτικούς τίτλους και θρησκευτικά σύμβολα. Τα κόμματα είναι ενωμένα με την πίστη τους, με τον Σιωνισμό δηλαδή. Να δείτε τον πρόεδρο της Βουλής με το καπελάκι του πιστού, που αυτό το καπελάκι σημαίνει ότι είναι ορκισμένος εβραίος. Μου έλεγε η παπαδιά το 2000, όταν είμασταν κάτω για ένα συνέδριο για το Ιωβηλαίον: «Βρε παπα-Γιώργη, για σκέψου ο Κακλαμάνης να κυκλοφορεί έτσι στη Βουλή». Εδώ ούτε εικόνα δεν έχουμε στη Βουλή για να μη προσβάλουμε τους άλλους. Αλλά αν πάτε στις μουσουλμανικές Βουλές, είναι γεμάτες από τα σύμβολά τους! Το ίδιο είναι και στο Ισραήλ.

Ο χωρισμός, λοιπόν, είναι αδύνατον, σε μας. Σ’ αυτούς υπάρχει ο χωρισμός! Αυτή η μεγάλη μερίδα διανοουμένων και πολιτικών έχουνε πουλήσει και την Παναγία πλην τον Χριστό –συγγνώμη για την φράση. Αλλά σε μας δεν μπορεί να σπάσει αυτό. Δέκα άνθρωποι να μείνουν θα συνεχίζει εις τον αιώνα των αιώνων! Δεν φιμώνεται αυτό το πράγμα. Κι έτσι, ούτε στο Ισραήλ ούτε εδώ μπορούμε να μιλήσουμε για αποσύνδεση. Για χωρισμό διοικητικό, βεβαίως. Και τους είπα να ολοκληρώσουν το κτηματολόγιο για να ξέρει το κράτος τι έχει ο εκκλησιαστικός χώρος. Την περιουσία του Πατέρα μας, δεν είναι των παπάδων. Και είναι όλου του σώματος! Και να έρχεται το κράτος και να επεμβαίνει και να σου λέει πως θα τα αξιοποιήσεις... Κι αν χαθεί μια δραχμούλα να στέλνει από Αρχιεπίσκοπο μέχρι εμένα στη φυλακή! Αυτό δεν είναι το τίμιο και το σωστό.

Αυτό προσπάθησε να κάνει ο Καποδίστριας, γι’ αυτό «τον φάγανε». Ο Καποδίστριας, ο μεγάλος αυτός άνθρωπος, ήθελε να αξιοποιήσει την εκκλησιαστική περιουσία για την παιδεία και την μισθοδοσία του κλήρου. Σχολεία, νοσοκομεία, αυτά να κτίζονται συνεχώς. Για να μην έρχεται ο Δεσπότης να σου λέει «για τα γεράματά μου έχω τόσα»... Εδώ είναι που χρειάζεται ο έλεγχος του κράτους. Αλλά όχι το κλέψιμο! Μετά τον Καποδίστρια το κράτος κλέβει, αρπάζει συνεχώς. Εις οποιαδήποτε μορφή και με οποιονδήποτε τρόπο.

ΠΗΓΗ: http://www.oodegr.com/oode/koinwnia/perius2.htm

Φωτογραφία: http://www.ikypros.com/assets/image/imageoriginal/EKKLHSIA0001.jpg
Σχετικά θέματα: http://eleftheroiellines.blogspot.gr/search/label

Το αλίευσα ΕΔΩ

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΧΩΡΙΣΜΟ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!

Εν Πειραιεῖ τῇ 5ῃ Ἰουνίου 2012

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Τά κόμματα πού διεκδικοῦν τήν ψῆφο τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, Κομμουνιστικό Κόμμα Ἑλλάδος, ΔΗΜ.ΑΡ., Συνασπισμός Δημιουργία ξανά καί Δράση καί Οἰκολόγοι Πράσινοι στά προγράμματα πού παρουσιάζουν γιά τό πολιτικό σύστημα καί τήν δημοσία διοίκηση συμπεριλαμβάνουν καί τόν διαχωρισμό Κράτους καί Ἐκκλησίας.

Τά κόμματα τῆς Ἀριστερᾶς μέ τήν γνωστή φιλοσοφικοκοινωνική βιοκοσμοθεωρία τοῦ κομμουνιστικοῦ κοσμοειδώλου, ὅπως γνώρισε τόν χωρισμό αὐτό ὁ καταρεύσας ὑπαρκτός σοσιαλισμός στό ἀνατολικό μπλόκ πού στήν οὐσία ἦταν διωγμός τῆς θρησκευτικῆς πίστεως ἐλαύνονται ἀπό ἀποτυχημένα ἀθεϊστικά ἰδεολογήματα καί συναντῶνται μέ τά ὑπόλοιπα κόμματα κάτω ἀπό τίς ντιρεκτίβες τῆς νέας ἐποχῆς καί τῆς νέας τάξεως...

Ποιός δέν θυμᾶται τήν δυναμική παράσταση τοῦ ἐν Ἀμερικῇ Ἑβραϊκοῦ λόμπυ στόν τότε Πρωθυπουργό Κ. Σημίτη γιά τήν διαγραφή τοῦ θρησκεύματος ἀπό τίς ταυτότητες τῶν Ἑλλήνων ὅπως ἀνέφερε τό ἀνακοινωθέν τοῦ Μεγάρου Μαξίμου;

Μιλοῦν γιά χωρισμό Ἐκκλησίας καί Κράτους διάβαζε Ἔθνους ἐπικαλούμενοι δῆθεν προοδευτικά συνθήματα. Οἱ ἀντιλήψεις ὅμως περί χωρισμοῦ εἶναι τοῦ περασμένου αἰώνα πού γεννήθηκαν κάτω ἀπό μισαλόδοξο ἀντιθρησκευτικό πνεῦμα πού δέν συμβιβάζεται μέ τίς σημερινές κοινωνικές, πολιτειακές καί θρησκευτικές ἀντιλήψεις καί πού ἀναπτύχθηκε σέ προτεσταντικές καί παπικές χῶρες πού δέν ἔχουν καμμία σχέση μέ τόν πολιτισμό καί τήν χριστιανική πίστη τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους. Τό πρότυπο τῶν δυτικῶν κοινωνιῶν ἀλλά καί τοῦ ἀθεϊστικοῦ ἀνατολικοῦ μπλόκ πού κατέρρευσε παταγωδῶς, μέ τό θρησκευτικό συγκρητισμό καί μέ τόν χωρισμό παράγει μόνο διαλυτικά κοινωνικά φαινόμενα καί ἐπιτρέπει τήν ἅλωση τῶν κοινωνιῶν ἀπό τήν παραθρησκεία, τήν εἰδωλολατρεία, τόν σατανισμό καί τά ἐγκληματικά φαινόμενα. Οἱ ἀντιλήψεις περί χωρισμοῦ δέν συμβιβάζονται μέ τά ἑλληνικά ἰδεώδη καί τήν χριστιανική πίστη πού πότισε τίς ρίζες τοῦ Ἔθνους μας.

Οἱ ἀντί-θετοι, οἱ ἔξω τοῦ χριστιανισμοῦ, οἱ ἀντί-χριστοι, ἡ ἀπιστία γενικῶς ἀντιπαρέρχονται μία παγκόσμια πραγματικότητα, τήν πραγματικότητα τῆς ἀλλαγῆς τοῦ κόσμου ἀπό τόν χριστιανισμό. Δέν μιλᾶμε γιά τήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, μιλᾶμε γιά τήν κοινωνική πραγματικότητα, γιά τήν κοινωνική διάσταση τοῦ χριστιανισμοῦ πού ἐκπολίτισε τόν κόσμο καί ἰδιαίτερα στήν χώρα μας μᾶς διαφύλαξε διά νά μήν εἴμαστε τό ὑπόλοιπο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τουρκίας σήμερα.

Ὁ Χριστιανισμός συνεπῶς κρινόμενος μόνο μέ κοσμικά κριτήρια εἶναι μιά παγκόσμια θρησκεία πού δέν μπορεῖ νά τεθεῖ στό κοινωνικό περιθώριο οὔτε νά ἀγνοηθεῖ καί ἀσφαλῶς δέν εἶναι δυνατό νά καταπολεμηθεῖ γιατί εἶναι θεοσύστατος ὀργανισμός ὅπως ἀπέδειξαν τά δύο χιλιάδες χρόνια τῆς ἐπί γῆς παρουσίας του.

Ἡ Ἑλληνική κοινωνία εἶναι μιά ὁμόδοξη κοινωνία ζυμωμένη μέ τό χριστιανικό πνεῦμα. Τυχόν ἀλλαγή τῶν δομῶν τῆς κοινωνίας μας, διότι περί αὐτοῦ πρόκειται, θά ἔχει ὀλέθριες συνέπειες γιά τό Ἔθνος μας καί τήν ἐπιβίωσή του.

Ἡ πρόταση τοῦ χωρισμοῦ, περνᾶ καί ἀπό τήν θύρα τῆς εἰδικῆς ἐπιστήμης τῆς κοινωνιολογίας. Ἡ ἐφαρμογή τῆς ἀρχῆς «ἡ θρησκεία εἶναι μία ἰδιωτική ὑπόθεση» κατέληξε πάντοτε στήν καταδίωξη καί καταπίεση τῆς θρησκευτικῆς πίστεως. Ἄμεσες συνέπειες τῆς τακτικῆς αὐτῆς εἶναι ὁ προοδευτικός ἐκφυλισμός τῆς προσωπικῆς καί κοινωνικῆς ἠθικῆς, ἡ σχετικοποίηση τῆς ἐθνικῆς παραδόσεως καί ἡ εἰσβολή ξένων ἰδεολογιῶν μέ ἐπικίνδυνο γιά τήν ἐθνική ἐπιβίωση περιεχόμενο. Ἡ συλλειτουργία τῶν θεσμῶν τοῦ ἔθνους καί τῆς Ἐκκλησίας στήν ἱστορική πορεία μας ἔχει ὡς συνέπεια νά εἶναι ἀδύνατον νά αὐτονομηθοῦν οἱ θεσμοί αὐτοί καί νά παύσουν νά συλλειτουργοῦν χωρίς τό ἄμεσο ἐνδεχόμενο ἀρνητικῶν συνεπειῶν στήν ἐθνική πορεία καί ἐπιβίωση. Ὁ ὁμ. Καθηγητής Β. Γιούλτσης παρουσίασε ἐναργέστατα τήν θεωρία τοῦ φονξιοναλισμοῦ δηλ. τῆς συλλειτουργίας τῶν κοινωνικῶν θεσμῶν. Ὅταν στήν ἀθεϊστική Γαλλία συνομολογήθηκαν «κονκορδάτα» ἀμοιβαιοτήτων πού ὁδήγησαν προοδευτικά στά διατάγματα 91/1955, 654/1968 καί 1024/1983 μέ τά ὁποῖα οὐσιαστικά ἡ ἐθνική Ἐκκλησία τῆς Γαλλίας ἐπέστρεψε στά ἐπίπεδα συλλειτουργίας μέ τούς πολιτικούς θεσμούς καί ἐπίσης στήν ἄλλοτε κραταιά Σοβ. Ἕνωση τό διάταγμα τῆς 5/2/1918 μέ τό ὁποῖο ἐπεβλήθη ὁ χωρισμός Ἐκκλησίας καί Κράτους ἀντικατεστάθη μέ μιά σειρά διαταγμάτων ὅπως 1102/1972, 69/1973, 85/1973 καί μέ τήν γνωστή ἡμισυνταγματική ἀναθεώρηση τοῦ 1972 μέ τά ὁποῖα ἀναγνωρίστηκε ὡς ἀνεπίσημη θρησκευτική ἐπισημότητα ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἀποτελεῖ ἤ ὄχι ἀνεπίτρεπτο κρετινισμό ἡ συνθηματολογία γιά τόν χωρισμό στήν Ἑλλάδα, ὅπου ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἀποτελεῖ τήν ψυχή τοῦ Ἔθνους.

Τά παραπάνω κόμματα πού μιλᾶνε γιά χωρισμό στήν οὐσία στοχεύουν στόν θρησκευτικό ἀποχρωματισμό τῶν Ἑλλήνων, θέλουν νά πάψουν οἱ πολίτες νά εἶναι θρησκεύοντα μέλη τοῦ σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας διότι εἶναι ἀντίθετοι πρός τήν χριστιανική πίστη. Τήν ἀπουσία ὅμως τοῦ θρησκευτικοῦ στοιχείου ἀπό τόν πολίτη θά τήν ὑποκαταστήσει ἕνα ἄλλο στοιχεῖο τό ὁποῖο ἔχει καί αὐτό θρησκευτικό χαρακτῆρα γιατί δέν μπορεῖ νά γίνει ἀλλιῶς καί αὐτό τό στοιχεῖο ὀνομάζεται ἀντιχριστιανός ἤ ἀντιθρησκευτικός πολίτης ἤ ἄθεος πού στρατεύτεται στήν «θρησκεία» τῆς ἀθεΐας. Αὐτό εἶναι τό πρότυπο τοῦ πολίτου αὐτῶν πού θέλουν τόν λεγόμενο χωρισμό. Τόν ἀποκαλοῦν μέ πολλά ὀνόματα, φιλικό ἤ ἔντιμο χωρισμό δέν ἔχει σημασία. Μέ αὐτόν τόν τρόπο λένε ὅτι τό κράτος θά εἶναι ἀνεξίθρησκο ἤ οὐδέτερο πρός τήν θρησκεία καί αὐτό θά εἶναι δῆθεν καλύτερο γιά τήν κοινωνία. Τεχνητός ὅμως χωρισμός τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας στήν κοινωνική της διάσταση καί λειτουργία μπορεῖ νά εἶναι ἀπό νομοθετικῆς πλευρᾶς δυνατός, θά ἀποτελεῖ ὅμως κατ’ οὐσίαν κατασκευή ἑνός ἀνθρωπίνου τέρατος, ἑνός κοινωνικοῦ θηρίου. Οἱ κοινωνίες δέν ὀργανώνονται μόνο μέ νόμους ἤ συντάγματα, ὀργανώνονται καί μέ ἐξωνομικούς κανόνες πού ἀπό πλευρᾶς ἀξίας καί πρακτικοῦ κοινωνικοῦ ἀποτελέσματος εἶναι οἱ σημαντικότεροι.

Ἡ Ἑλληνική κοινωνία εἶναι ὀργανωμένη μέ τέτοιους νομικούς κανόνες, πού εἶναι οἱ χριστιανικοί κανόνες καί ἑπομένως εἶναι ἔγκλημα ἡ πολιτική βούληση τῶν ἀνωτέρω κομμάτων πού θέλει νά ὁδηγήσει σέ θρησκευτικό ἀποχρωματισμό τήν ἑλληνική κοινωνία στό ὄνομα τῆς δῆθεν προόδου, γιατί στήν ἑλληνική κοινωνία οἱ θεσμοί συλλειτουργοῦν ἐπειδή συλλειτουργοῦν οἱ ἀνθρώπινες προσωπικότητες. Βέβαια στίς κοινωνίες ὑπάρχουν πολίτες μέ θρησκευτική συνείδηση καί πολίτες χωρίς αὐτήν ἀλλά αὐτό ἀποτελεῖ ἐπιλογή καί ἀνάγεται σέ ἀτομικό δικαίωμα προστατευόμενο συνταγματικά. Ἡ καθιέρωση ὅμως πολιτειακά τοῦ χωρισμοῦ τῶν κοινωνικῶν θεσμῶν εἶναι τραγικά ἀγεφύρωτη ἔκπτωση.

Ὁ χωρισμός χωρίς νά ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ἡ συλλειτουργία τῶν κοινωνικῶν θεσμῶν, ἡ ἰδιομορφία τοῦ πολιτιστικοῦ καί ἐθνικοῦ παρελθόντος, οἱ ἀντιλήψεις καί ἡ ἰδιοσυγκρασία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι μία ἀφελής συνθηματολογία πού περιέχει μόνο ἄγνοια καί προκατάληψη.

Τό σύστημα τῆς συναλληλίας πού ἰσχύει σήμερα μέ τό Σύνταγμα τοῦ 1975 καί τόν Καταστατικό Χάρτη εἶναι καθεστώς χωρισμοῦ ἀφοῦ Ἐκκλησία καί Πολιτεία εἶναι κοινωνίες διάφορες, συναφεῖς ὅμως καί συνεχόμενες μέ συνεργασία κοινωνικά ἀναγκαία καί ἀναπόφευκτη. Ἡ ἱστορική ἐμπειρία ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος τόσο στήν χιλιόχρονη βυζαντική περίοδο καί τήν ὀθωμανική κατοχή ὅσον καί στήν περίοδο τοῦ νεωτέρου Ἑλληνικοῦ κράτους ἀποδεικνύει ὅτι ἡ νομική αὐτή κατάσταση δέν ἔβλαψε οὔτε τήν ἑλληνική κοιωνωνία, οὔτε τά δικαιώματα τῶν ἄλλων θρησκευτικῶν κοινοτήτων καί ἐπί τέλους θέτει τό ἐρώτημα, ἡ ὑπαγωγή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν ὁποία πολυειδῶς ὀφείλει τό Ἔθνος ἀπό ΝΠΔΔ σέ ἁπλό Σωματεῖο ἤ Ἕνωση προσώπων θά συμπαρασύρει καί τό ὑφιστάμενο νομικό καθεστώς τῶν Μουφτειῶν τῆς Μουσουλμανικῆς θρησκευτικῆς παραδοχῆς πού προβλέπεται ἀπό τήν Συνθήκη τῆς Λωζάνης καί τοῦ Κεντρικοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Συμβουλίου, γιατί κάτι τέτοιο δέν προαναγγέλεται ἀπό τά παραπάνω πολιτικά κόμματα. Συνεπῶς ἀντιλαμβάνεται κανείς εὐχερῶς ὅτι οἱ κομματικοί αὐτοί σχηματισμοί μέ τήν πρότασή τους αὐτή κηρύσσουν διωγμό κατά τῆς μάννας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί μόνον. Τίθεται λοιπόν ἀναποδράστως σέ κάθε ἄνθρωπο καλῆς θελήσεως τό ἐρώτημα: ἐνεργοῦν μόνοι τους ἤ εἶναι διατάκτες, ὑπεργολάβοι καί ἐντολοδόχοι γνωστῶν ἀνθελληνικῶν κέντρων τοῦ διεθνιστικοῦ συστήματος καί τῆς νέας τάξεως πραγμάτων πού ἐπιδιώκουν καί τό γκρέμισμα τῆς εὐρωζώνης καί τήν κατάρευση τοῦ κοινοῦ εὐρωπαϊκοῦ νομίσματος καί τήν ἠθική ἐξαχρείωση καί ἐξανδραποδισμό τῶν πολιτῶν τοῦ κόσμου.

Ὠφείλω νά ἀναφερθῶ καί σέ ἕνα πράδειγμα. Στόν Πειραιᾶ ἔχομε ὡς βουλευτή τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἐξαίρετο ἄνθρωπο, εὐγενῆ καί κόσμιο τόν κ. Θ. Δρίτσα, ὁ ὁποῖος ὅμως ποτέ δέν τίμησε τούς μάρτυρες, τούς ἥρωες καί τά θύματα πού ἔπεσαν στόν βωμό τῆς ἐλευθερίας τοῦ Γένους ἀπουσιάζοντας συστηματικά ἀπό τίς σχετικές ἐθνικές καί θρησκευτικές ἐκδηλώσεις. Περιφρονεῖ ὁποιαδήποτε ἐκδήλωση τῆς μητρός Ἐκκλησίας ἀκόμη καί στίς κοινωνικές της διαστάσεις καί διερωτᾶται κανείς αὐτό εἶναι τό πρότυπο πολιτικῆς συμπεριφορᾶς πού θά ἐγκαινιάσει τό κόμμα του στήν ἑλληνική Κοινωνία καί γι’ αὐτό προαναγγέλει τήν διάλυση τοῦ θεσμοῦ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους;

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Το αλίευσα ΕΔΩ