27500 GWh : η λιγνιτική παραγωγή μπορεί και πάλι να στηρίξει την ανάπτυξη της χώρας

Ένα πολύ σημαντικό για το λιγνίτη άρθρο δημοσιεύθηκε πριν λίγες μέρες. Υπογράφεται από τον κ. Αντώνη Κοντολέοντα, μέλος Δ.Σ. της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας, της γνωστής ΕΒΙΚΕΝ, της ένωσης δηλαδή των ενεργοβόρων βιομηχανιών (χαλυβουργία, σιδηρούχα και μη σιδηρούχα μέταλλα, υαλουργία, χαρτοποιία, τσιμεντάδικα, κλπ.). Αναφέρθηκα σ' αυτό το άρθρο και πριν δυο μέρες, επειδή μπορεί να αποδειχθεί η "λυδία λίθος", που θα ενώσει τη βιομηχανία με το λιγνίτη για τα επόμενα τουλάχιστον 20 χρόνια και θα πιστοποιήσει αυτό ...

που φωνάζει αυτό το ιστολόγιο εδώ και δυόμισυ μήνες: ότι ο λιγνίτης είναι για όλους ο αληθινός μαύρος χρυσός της ελληνικής οικονομίας. Το ελάχιστο όριο των 27500GWh λιγνιτικής παραγωγής, που

Μανιφέστο αξιοπρέπειας και ευθύνης από τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο

Μπροστά στους γίγαντες της ελληνικής οικονομίας, ο αν. διευθύνων σύμβουλος της ΒΙΑΝΕΞ έδειξε στο κράτος τον δρόμο της πραγματικής επανίδρυσης

H μεγάλη ετήσια συνάντηση επιχειρηματικής αριστείας που διοργάνωσε και φέτος η STAT BANK, είχε διαφορετικό χρώμα.
Η εκδήλωση "Διαμάντια της Ελληνικής οικονομίας" που αποτελεί θεσμό στα επιχειρηματικά πράγματα της χώρας αφού γίνεται τα τελευταία 10 χρόνια, δεν αναλώθηκε σε ευχολόγια και πολιτικές αοριστίες, αλλά στους πραγματικούς πρωταγωνιστές που δεν είναι άλλοι από τους Έλληνες παραγωγούς, τους ανθρώπους που εκτός από την κρατική αντιπαλότητα ήλθαν αντιμέτωποι και με εντολοδότες της αλλοδαπής τα χρόνια του μνημονίου. Ενώ η ελληνική επιχειρηματικότητα βρέθηκε στην μέγγενη μίας νεοφεουδαρχικής πολιτικής, οι πολυεθνικές όχι μόνον έμειναν αλώβητες, αλλά συνέχισαν να απολαμβάνουν την πολιτική στήριξη που εξαργυρώνεται ποικιλοτρόπως, ακόμα και φοροαποφυγή, εισφοροδιαφυγή και ποινική ασυλία.

Το "Pony" κατακτά ξανά τις καρδιές των Ελλήνων.....

Μέσα στο 2014 αναμένεται να ξεκινήσει η παραγωγή της νέας γενιάς αυτοκινήτων «PONY», με στόχο να κατακτήσει μερίδιο όχι μόνο της ελληνικής αγοράς, αλλά και χωρών της Αφρικής, της Ασίας και της Νότιας Αμερικής που ήδη έχουν επιδείξει ενδιαφέρον λόγω των ανθεκτικών χαρακτηριστικών του και βέβαια της χαμηλής τιμής του. Μερικές απο τις χώρες αυτές είναι η Αίγυπτος, η Κένυα, το Μαρόκο, η Αιθιοπία, η Αγκόλα, η Βραζιλία, και η Αργεντινή. Αιτία και αφορμή η κρίση που οδηγεί στα αζήτητα τα πολυτελή αυτοκίνητα και κάνει τους Έλληνες να αναζητήσουν φθηνές και δοκιμασμένες λύσεις. Έτσι, σχεδόν 30 χρόνια μετά, το θρυλικό ελληνικής κατασκευής αυτοκίνητο ετοιμάζεται να ετοιμάζεται να βγει και πάλι στους δρόμους, επιβεβαιώνοντας τον «λαϊκό» του χαρακτήρα, όπως το είχε πετύχει από το 1974 έως το 1982, τότε που το «ελληνικό αυτοκίνητο» δεν ήταν ανέκδοτο. Η εταιρεία NAMCO βρίσκεται στη φάση υλοποίησης μιας νέας επένδυσης στην Ραιδεστό Θεσσαλονίκης, για την παραγωγή ενός νέου μοντέλου Stalion 4X4 καθώς και του CITY STAR ενός πρωτοποριακού ηλεκτρικού αυτοκινήτου, για την πόλη και όχι μόνο. «Θέλουμε να προσφέρουμε στους Έλληνες, και όχι μόνο, αυτοκίνητα απλά, μικρά, ορθολογικά, αντιρρυπαντικά και πάνω απ΄ όλα φτηνά. Η NAMCO έχει δημιουργήσει τη δική της σχολή στα ειδικά αυτοκίνητα τύπου «PONY», που ίσως να μην ικανοποιούν και ενδιαφέρουν τα εξευγενισμένα γούστα του lifestyle και τις ειδικές αξιώσεις των Dundee αγοραστών, όμως αναμφίβολα ενδιαφέρουν την παραγωγική και σίγουρα όχι την παρασιτική μάζα των αναδυόμενων χωρών, τη μόνη που στηρίζει την πραγματική οικονομία» λέει στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ο κ.Πέτρος Τζανέτος Κοντογούρης, πρόεδρος του Δ.Σ της εταιρείας, που εμφανίστηκε αισιόδοξος για το νέο ξεκίνημα του θρυλικού «PONY», σημειώνοντας με νόημα : «Η Ελλάδα, ισχυρίζονται ορισμένοι καθηγητάδες και πάρα πολλοί μανδαρίνοι, δεν είναι σε θέση να παράγει αυτοκίνητα αλλά ούτε ποδήλατα. Όμως η General Motors, πού ήταν σε θέση να παράγει χιλιάδες οχήματα, πτώχευσε και εισέπραξε 70 δις δολάρια από τους φορολογούμενους των ΗΠΑ. Το ίδιο συνέβη με σχεδόν όλες τις «μεγάλες» αυτοκινητοβιομηχανίες, που πλέον ξεπουλούν όσο - όσο τα μεγαλόπνοα εργοστάσια που είχαν κατασκευάσει. Άποψή μου είναι πως η χώρα μας, δεν μπορεί να επιβιώνει μόνο από τη ναυτιλία και τον τουρισμό. Η Ελλάδα μπορεί να ζήσει αιώνια από τα δημιουργικά μυαλά και τη δραστηριότητα όλων των κλάδων όλων των Ελλήνων και ιδιαίτερα των ταλαντούχων νέων της. Αυτό προσπαθούμε και εμείς στη NAMCO, στηρίζοντας κάθε νέα καινοτομία και τεχνολογία, κάνοντας πράξη και τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη» με τα χαμηλής ρύπανσης οχήματα «PONY» αλλά και με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα πόλης» κατέληξε ο κ. Κοντογούρης. Σε σχέση με το παρελθόν, που η πολιτεία αποθάρρυνε ουσιαστικά με τις ενέργειες της, την ανάπτυξη ελληνικής αυτοκινητοβιομηχανίας, σήμερα και λόγω της γενικότερης οικονομικής κρίσης η εικόνα φαίνεται να αλλάζει. Όπως έκανε γνωστό ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Σωκράτης Ξυνίδης, το υπουργείο θα συμβάλει με κάθε τρόπο στην επανενεργοποίηση της εταιρείας NAMCO σε παραγωγική βάση, ενώ εμφανίστηκε θετικός στη δημιουργία ομάδας δράσης υπαλλήλων των υπουργείων Μεταφορών και Ανάπτυξης προκειμένου να εξετάσουν την ουσιαστική στήριξη της ελληνικής βιομηχανίας πάσης φύσεως οχημάτων, όπως ζήτησε στη βουλή ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ κ.Κώστας Αϊβαλιώτης, Πολέμησαν την επιτυχία του Από το 1974 έως το 1982, οπότε και η μονάδα της NAMCO, έβαλε λουκέτο, πουλήθηκαν περισσότερα από 18.000 οχήματα, πετυχαίνοντας την ημερήσια παραγωγή 8 με 10 αυτοκινήτων την ημέρα, πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα. Το «PONY» είχε καταφέρει να γίνει μανία, προσελκύοντας το ενδιαφέρον των αγοραστών, επειδή ήταν εύχρηστο, είχε προσιτή τιμή και το κυριότερο ήταν αυτοκίνητο «Made in Greece» που ενθουσίαζε τους Έλληνες. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, αυτοκίνητα «PONY» είχαν προμηθευτεί για τις ανάγκες γενικής επιστασίας οι ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας, καθώς και οι ΔΕΚΟ όπως ο ΟΤΕ και τα ΕΛΤΑ. Τα αυτοκίνητο ήταν περιζήτητα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ακόμη 14 χώρες, καθιστώντας το «PONY» συνώνυμο της ελληνικής παραγωγής. Η εμπορική επιτυχία της ελληνικής αυτοκινητοβιομηχανίας, γρήγορα θορύβησε τους πολυεθνικούς κολοσσούς και τους εγχώριους υποστηρικτές τους, που επεδίωξαν να την πλήξουν, πετυχαίνοντας τελικά να σταματήσουν την παραγωγή του «PONY». Δεν ήταν μόνο αξιωματούχοι των τότε κυβερνήσεων, που εφεύρισκαν διάφορα προσκόμματα για να κάμψουν την άνοδο της NAMCO, ήταν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι σε αυτήν. που καθοδηγούμενοι από τους συνδικαλιστές τους, απείχαν για 120 μέρες από την εργασία τους, διεκδικώντας αυξήσεις 35% και επιπλέον άδεια διακοπών, με αποτέλεσμα να κατεβάσει ρολά το εργοστάσιο και να μπει άδοξο τέλος στο πετυχημένο εγχείρημα. Πηγή

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τελικά ο “αγώνας” του ΠΑΜΕ δικαιώθηκε...

1/  Κλείνει η μονάδα Ασπροπύργου της Χαλυβουργίας Ελλάδος

του Γιώργου Κράλογλου

Τελικά ο “αγώνας” του ΠΑΜΕ δικαιώθηκε...

Κλείνει η μονάδα Ασπροπύργου του ομίλου Χαλυβουργία Ελλάδος, μετά την περιπέτεια που την οδήγησαν οι αγωνιστές...

συνδικαλιστές και την αδυναμία των εργαζομένων που διαφωνούσαν με την απεργία να έχουν το δικαίωμα της εργασίας... Η μονάδα του Βόλου παραμένει φυσικά σε κανονική λειτουργία.

Τα κωμικοτραγικά με τις σοβιετικού καθεστώτος ταυτότητες-άδειες εργασίας και τα άλλα γελοία συστήματα που εφάρμοζαν οι... αγωνιστές σπρώχνουν στον δρόμο εκατοντάδες εργαζόμενους που βεβαίως και δεν πρόκειται να απασχοληθούν καθώς υπάρχει γενικότερο πρόβλημα στον τομέα χαλυβουργίας και στους συναφείς κλάδους.

Μέσα στην εβδομάδα εκπρόσωπος του ομίλου Μάνεση θα καταθέσει στο υπουργείο Εργασίας ομαδικές απολύσεις θα ανακοινώσει την απόφαση του Ομίλου να κλείσει οριστικά τη μονάδα Ασπροπύργου της Χαλυβουργίας Ελλάδος και ότι:

* Θα φροντίσει, παρά την αδυναμία που προκαλεί η κρίση, για την απασχόληση όλων των σήμερα εργαζομένων στο συγκρότημα, προφανώς στη μονάδα του Βόλου, ή σε άλλες δραστηριότητες.

* Δεν πρόκειται να επαναπροσλάβει όσους χρειάσθηκε να χάσουν τις θέσεις εργασίας για την διατήρηση των προϋποθέσεων εξυγίανσης της χαλυβουργικής μονάδος.

Οι εξελίξεις που είναι ήδη γνωστές στους εργαζόμενους και στους καταληψίες του ομίλου καθώς και οι κινήσεις της Διοικήσεως όπως τις περιγράψαμε παραπάνω έχουν προκαλέσει έντονη οργή και έχουν ήδη δημιουργήσει “μέτωπο” αμύνης από τα “επαναστατικά στρατόπεδα” ΠΑΜΕ και ΣΥΡΙΖΑ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο χαλυβουργικός όμιλος Μάνεση είχε, πριν από τον επί ένα χρόνο περίπου επιθετικό... αγώνα καταλήψεων των συνδικαλιστών, συγκεκριμένο πρόγραμμα εξυγίανσης του ομίλου και συντήρησης του μέσα στην κρίση με πολύπλευρες δραστηριότητες.

Η εμπλοκή όμως του προγράμματος στην αντίδραση των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ ανέτρεψε τόσο την εφαρμογή του όσο και την παρακολούθηση της ευρύτερης στρατηγικής που εφαρμόζουν και οι άλλοι χαλυβουργικοί όμιλοι της χώρας για να αντιμετωπίσουν τις “επιθέσεις” στο κόστος παραγωγής από τις ανεξέλεγκτες αυξήσεις της τιμής του ρεύματος του κρατικού μονοπωλίου της ΔΕΗ.
capital.gr

 Το αλίευσα ΕΔΩ

 2/ Κρίσιμο ραντεβού για το μέλλον της Χαλυβουργίας

Το μέλλον της Χαλυβουργίας Ελλάδος κρίνεται σήμερα... στην συνάντηση των απεργών της μονάδας με τον υπουργό Εργασίας, Γιάννη Βρούτση.

Η συνάντηση είναι κρίσιμη για το μέλλον της μονάδας, οι εργαζόμενοι της οποίας βρίσκονται σε απεργία εδώ και εννέα μήνες.

Το σωματείο των εργαζομένων, ζητά την επαναπρόσληψη των 120 εργαζομένων (σε σύνολο 360) που έχουν απολυθεί, προκειμένου να αποφασίσει τη λήξη της απεργίας, αίτημα που δεν αποδέχεται η διοίκηση του εργοστασίου, η οποία ζητά την άμεση επαναλειτουργία της μονάδας πριν από οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και επικαλείται πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που κηρύσσει την απεργία παράνομη.

Η διοίκηση της Ελληνικής Χαλυβουργίας, έχει ενημερώσει από την προηγούμενη εβδομάδα τον υπουργό Εργασίας, ότι προτίθεται να υποβάλει αίτημα στο υπουργείο για ομαδικές απολύσεις και αναστολή της λειτουργίας της μονάδας του Ασπροπύργου.
ethnos.gr
Το αλίευσα ΕΔΩ 

Σχόλιο Σσστ: Με το αζημίωτο;;;;

Τελικά η Ελλάδα είναι ζωντανή. Ελληνικό κινητό τηλέφωνο υψηλής τεχνολογίας!

Κυκλοφόρησε το κινητό τηλέφωνο MLS iQTalk

Την κυκλοφορία του πρώτου ελληνικού κινητού τηλεφώνου ανακοίνωσε η MLS Πληροφορική. Το MLS iQTalk διατίθεται από σήμερα σε όλα τα καταστήματα COSMOTE, ΓΕΡΜΑΝΟΣ, ΟΤΕ καθώς και στο εκτεταμένο εμπορικό δίκτυο αντιπροσώπων της COSMOTE.
Η προτεινόμενη λιανική τιμή πώλησής του είναι 249,90 ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, και μπορεί να το αποκτήσει κανείς φθηνότερα στα προγράμματα COSMOTE ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΑ.
Όπως σημειώνει η εταιρεία, το MLS iQTalk διαθέτει λειτουργικό σύστημα Android Gingerbread 2.3.5, οθόνη υψηλής ευκρίνειας 4,3” με εξαιρετικές γωνίες θέασης και ανάλυση 800Χ480, επεξεργαστή 650 MHz, κάμερα 5 MP με φλας και auto-focus, μπροστινή κάμερα για βιντεοκλήσεις, μνήμη 512 ΜΒ και κάρτα μνήμης MicroSD 4GB.
Η συνδεσιμότητα του MLS iQTalk επιτυγχάνεται μέσω 3G, WiFi, Bluetooth 2.1 και microUSB, ώστε να υπάρχει ανά πάσα στιγμή πρόσβαση στο internet, στα e-mails, τα social media (Facebook, Twitter κλπ) αλλά και στο Play Store (Android Market) με τις παραπάνω από 500.000 εφαρμογές. Ζυγίζει 140 γρ. μαζί με την αποσπώμενη μπαταρία των 1.500 mAh.

Πηγή

Το αλίευσα ΕΔΩ

Το νέο Ελληνικό Αυτοκίνητο “Super K” by Keraboss (+PHOTO GALLERY).

“Super K” ονομάζεται το νέο πολλά υποσχόμενο Ελληνικό Αυτοκίνητο, εξ’ ολοκλήρου σχεδιασμένο και κατασκευασμένο με υπερηφάνεια στην Ελλάδα από την εταιρεία Keraboss. Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη της εταιρείας δεν πρόκειται για σχεδιαστική φαντασίωση αλλά πρόκειται για...
ένα ολοκληρωμένο project έτοιμο για παραγωγή! Δεν αποτελεί αυτοκίνητο για δέκα βόλτες το χρόνο! Είναι το καθημερινό “jean” των αυτοκινήτων.

Για οποιαδήποτε χρήση, από οποιοδήποτε κοινό ή ηλικία και οποιαδήποτε εποχή, Άκρως ρεαλιστικό και άκρως ιδιαίτερο, με ελευθερία για τον κάθε κάτοχο του, να προσθέσει με customizing το στίγμα της προσωπικότητάς του.

Διαστάσεων: 3,08m μήκος x 1,45m πλάτος x 1,62m ύψος. Μεταξόνιο: 2,11m Στη sport έκδοση : 1000cc, 118hp, 700kg, 5,93kg ανά ίππο.

ΕΔΩ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ Το αλίευσα ΕΔΩ

Να πώς θα σώσουμε την Ελλάδα: Η ναυπηγική βιομηχανία και το παράδειγμα της Ιαπωνίας

Αυτή τη φορά, την Ελλάδα δεν θα τη σώσουν από την καταστροφή και την επικυριαρχία τα «ξύλινα τείχη», αλλά τα σύγχρονα σιδερένια ποντοπόρα πλοία που θα ναυπηγηθούν στην Ελλάδα, από ελληνικά χέρια, σχεδιασμένα από Έλληνες μηχανικούς, για τους Έλληνες πλοιοκτήτες.

Του Δρος Χρίστου Γαλλή *

Το 1946, η ηττημένη Ιαπωνία προσπαθούσε να συνέλθει από το πυρηνικό ολοκαύτωμα στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι και να επουλώσει τις πληγές της από την πυρηνική καταστροφή. Στις πόλεις οι κάτοικοι είχαν αρχίσει να πεινούν. Και πολλοί κατέφυγαν στις αγροτικές περιοχές για τροφή. Η δωρεάν επισιτιστική βοήθεια από τις ΗΠΑ έσωσε τον πληθυσμό από την πείνα. Η βιομηχανία της Ιαπωνίας ήταν ολοκληρωτικά κατεστραμμένη από τους βομβαρδισμούς, καθώς και οι σημαντικότερες δημόσιες υποδομές της, αλλά και ένα μεγάλο μέρος των πόλεων. Αξίζει όμως εδώ να σημειωθεί πως 48 ώρες μετά την πυρηνική έκρηξη στη Χιροσίμα τα τρένα επισκευάστηκαν και άρχισαν να κυκλοφορούν ξανά στην πόλη…

Δεν υπήρχε καθόλου βιομηχανική παραγωγή, καμία οικονομική δραστηριότητα και επαφή με το εξωτερικό, και φυσικά καμία παραγγελία. Όλοι οι «οικονομικοί δρόμοι» ήταν κλειστοί και υπήρχε αδιέξοδο οικονομικό, με όλα τα κοινωνικά επακόλουθα. Η Ιαπωνία έπρεπε να αρχίσει κυριολεκτικά ξανά από το μηδέν, με μόνο όπλο τους άριστους μηχανικούς και τεχνίτες της, και -το κυριότερο- την κοινωνική συνοχή, την οργάνωση και την εργατικότητα του ιαπωνικού λαού. Τότε, την άνοιξη του 1947 ήρθαν στην Ιαπωνία οι Έλληνες πλοιοκτήτες, οι εφοπλιστές.

Οι Έλληνες πλοιοκτήτες παρήγγειλλαν σημαντικό αριθμό πλοίων προς ναυπήγηση στην Ιαπωνία. Αυτή ήταν η πρώτη οικονομική συμφωνία για την κατεστραμμένη ιαπωνική βιομηχανία. Η πνοή ζωής και το έναυσμα για μια καινούργια αρχή που οδήγησε στο σημερινό οικονομικό και τεχνολογικό επίπεδο της Ιαπωνίας. Ο σπινθήρας έβαλε μπροστά ξανά τη βιομηχανική παραγωγή. Τα ναυπηγεία επισκευάστηκαν γρήγορα, θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν, πολλές άλλες βιομηχανίες και υπηρεσίες υποστήριξης των ναυπηγείων άρχισαν επίσης να λειτουργούν.

Η οικονομική μηχανή της Ιαπωνίας άρχισε να λειτουργεί, το ηθικό του λαού τονώθηκε. Συνολικά, από το 1947 μέχρι το 1970, οι Έλληνες πλοιοκτήτες ναυπήγησαν στα ιαπωνικά ναυπηγεία 1.700 ποντοπόρα πλοία. Ο ιαπωνικός λαός δεν ξέχασε ποτέ τη βοήθεια των Ελλήνων πλοιοκτητών. Ο αυτοκράτορας της Ιαπωνίας σε μια σπάνια επίσημη δημόσια τελετή απένειμε στον πρόεδρο των Ελλήνων πλοιοκτητών το υψηλότερο παράσημο και τιμή που μπορεί να απονείμει στο όνομα του ιαπωνικού λαού.

Η χώρα μας σήμερα βρίσκεται στην αρχή μιας πρωτοφανούς κρίσης. Η μακροχρόνια ύφεση έχει σχεδόν καταστρέψει ένα σημαντικό μέρος της παραγωγικής βάσης της χώρας. Ο αριθμός των ανέργων έχει φτάσει στο ένα εκατομμύριο και μπορεί να το ξεπεράσει σύντομα. Τα αποτελέσματα αυτής της κρίσης είναι πια ορατά και είναι πλέον βέβαιο ότι θα διαρκέσουν για πολύ καιρό, με προφανές θύμα τον ελληνικό λαό. Οι κοινωνικοί και εθνικοί κίνδυνοι είναι ξεκάθαρα ορατοί. Δεν διακυβεύεται μόνο η οικονομική επιβίωση του λαού μας, αλλά και η εθνική μας ανεξαρτησία, οι συνταγματικοί και πολιτειακοί μας θεσμοί.

Οι πολιτικές ελίτ της χώρας μας, όλου του φάσματος και ανεξαρτήτως ιδεολογικής ερμηνείας της κρίσης, έχουν παραδεχτεί ότι η σημερινή κρίση είναι μοναδική και καταλυτική. Μέχρι σήμερα όμως, η πολιτική ελίτ δεν έδειξε την ικανότητα και τη δράση που απαιτούν οι περιστάσεις, δεν έχει ένα ξεκάθαρο καλά οργανωμένο στρατηγικό όραμα για την αειφόρο σύγχρονη ανάπτυξη της χώρας. Ένα όραμα που θα βασίζεται στις μεγάλες δυνατότητες της χώρας και του λαού. Διαχειριζόμενη απλώς την κρίση και τα κεκτημένα της, η πολιτική ελίτ, είτε θα ψάχνει ατελέσφορες έτοιμες λύσεις από το εξωτερικό, άλλοθι της ανεπάρκειάς της, είτε θα αναλίσκεται σε στείρο καταγγελτικό λόγο, είτε θα αυτοσχεδιάζει οραματιζόμενη να σώσει ολόκληρο τον πλανήτη.

Ούτε ο τουρισμός ούτε η γεωργία έχουν την αναπτυξιακή ένταση για να στηρίζουν το σημερινό βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων, αλλά ούτε και τη δυναμική για να το αυξήσουν στο μέλλον. Η χώρα χρειάζεται βιομηχανική παραγωγή. Υπάρχουν πολλοί τομείς που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν στη χώρα μας. Η Ελλάδα, όμως, έχει ένα παγκόσμιο συγκριτικό πλεονέκτημα: τη ναυτιλία της. Οι Έλληνες ναυτικοί, οι καλύτεροι στον κόσμο, οι Έλληνες πλοιοκτήτες άξιοι και παγκοσμίως σεβαστοί. Η ναυτική οικονομία είναι ο τομέας που η χώρα μας μπορεί να στηριχτεί, να τον αναπτύξει ανταγωνιστικά, και να καταστεί παγκόσμιος παράγοντας της ναυπηγικής βιομηχανίας.

Τα ελληνικής ιδιοκτησίας ποντοπόρα πλοία ανέρχονται σήμερα περίπου στα 4.000, καθιστώντας την ελληνόκτητη ναυτιλία πρώτη και κυρίαρχη παγκοσμίως. Οι Έλληνες πλοιοκτήτες παρήγγειλαν σε ναυπηγεία διαφόρων χωρών 654 νέα πλοία, που θα «χτιστούν» τα επόμενα χρόνια, αλλάζοντας έτσι τις ισορροπίες στην παγκόσμια ναυτική δύναμη. Η αξία των ελληνόκτητων πλοίων υπό ναυπήγηση ανέρχεται σε δεκάδες δισ. δολάρια. Μόνο η αξία των υπό ναυπήγηση πλοίων του πρώτου εξαμήνου του 2011 υπολογίζεται στα 5,8 δισ. δολ. Από τα 654 πλοία, μόνο ένα θα ναυπηγηθεί στην Ελλάδα.

Γιατί αυτό; Δεν είναι το εργατικό κόστος το πρόβλημα στη χώρα μας. Στην Ιαπωνία, όπου σήμερα ναυπηγούνται ελληνικά πλοία, το εργατικό κόστος είναι πολλαπλά υψηλότερο από αυτό της Ελλάδας. Ούτε η έλλειψη ικανών μηχανικών και τεχνιτών. Συνοπτικά, η μη ανάπτυξη της ναυπηγικής βιομηχανίας στην Ελλάδα είναι κύρια ευθύνη των πολιτικών ελίτ που δεν είχαν την ικανότητα και βεβαία τη θέληση να την αναπτύξουν. Να δημιουργήσουν τις στρατηγικού σχεδιασμού πολιτικές, οικονομικές, νομικές, και κοινωνικές συνθήκες όπου θα μπορούσε να βασιστεί η ανάπτυξη της ναυπηγικής μας βιομηχανίας. Η ευθύνη είναι δεδομένη και ιστορικά καταλογισμένη.

Όμως όλα μπορούν να γίνουν ακόμα και τώρα. Όπως έγινε στην Ιαπωνία το 1947! Αρκεί οι πολιτικές ελίτ να σεβαστούν και να εργαστούν αποκλειστικά και μόνο για το συμφέρον του ελληνικού λαού, στην υπηρέτηση του οποίου αποκλειστικά οφείλουν την ύπαρξή τους! Το συμφέρον του λαού μας είναι η εργασία, ιερό βασικό ανθρώπινο δικαίωμα, η προοπτική για το μέλλον των παιδιών του, και η εθνική αξιοπρέπεια. Μια οικονομική ανάπτυξη που θα βασίζεται σε ό,τι καλύτερο έχει σήμερα ο ελληνισμός, την παγκόσμια ναυτιλία του, μπορεί να εξυπηρετήσει το συμφέρον του λαού μας και της χώρας γενικότερα.

Προτείνεται: η σημερινή κυβέρνηση και όλα τα πολιτικά κόμματα να αναλάβουν ομόφωνα δράση για την άμεση νομοθετική ίδρυση και την ταχεία έναρξη των έργων κατασκευής τριών ναυπηγικών και επισκευαστικών περιοχών στη χώρα μας. Άμεσα, εδώ και τώρα. Χωρίς κωλυσιεργίες και παλινωδίες. Οι τρεις αυτές ζώνες μπορούν να ιδρυθούν στην περιοχή της Αττικής, στον Βόλο και στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Και στις τρεις αυτές περιοχές υπάρχουν οι σύγχρονες υποδομές για να στηρίζουν μια τέτοιας έντασης βιομηχανική δραστηριότητα.

Υπάρχουν οι έμπειροι εργάτες, οι μηχανικοί και τεχνίτες, και κυρίως, βιομηχανίες που μπορούν να υποστηρίξουν τη λειτουργία ενός τέτοιου ναυπηγικού έργου, αναλαμβάνοντας υπο-κατασκευστικό έργο και προμηθεύοντας υλικά, μηχανήματα και υπηρεσίες. Στις περιοχές αυτές, τα εργασιακά δικαιώματα θα είναι πρέπει να είναι απολύτως σεβαστά, έτσι ώστε να μην υπάρχουν προβλήματα. Η ναυπήγηση πλοίων είναι σήμερα μια τεχνολογικά εξελιγμένη δραστηριότητα χωρίς περιβαλλοντικά προβλήματα. Στα σύγχρονα ναυπηγεία δεν υπάρχουν εκπομπές αερίων, δεν υπάρχουν υγρά απόβλητα. Γίνεται συγκόλληση μεταλλικών ελασμάτων, συναρμολόγηση εργαλείων και μηχανών που έχουν κατασκευαστεί κάπου άλλου.

Εύκολα μπορούμε να φανταστούμε το μέγεθος της βιομηχανικής και οικονομικής δραστηριότητας που θα είχε αναπτυχθεί στη χώρα μας, αν -για παράδειγμα- οι Έλληνες πλοιοκτήτες ναυπηγούσαν, στα τρία νέα προτεινόμενα ναυπηγεία, 100 από τα 654 νέα ποντοπόρα πλοία που παρήγγειλαν πρόσφατα, και έφερναν για επισκευή μόνο 500 από τα 4.000 ιδιόκτητα επίσης ποντοπόρα πλοία τους! Το μέγεθος της βιομηχανικής αναπτυξιακής έντασης θα ήταν τέτοιο, που θα ρυμουλκούσε ολόκληρη την ελληνική οικονομία σε μια παραγωγική και παγκόσμια ανταγωνιστική αναπτυξιακή τροχιά!

Η χώρα μας δεν έχει ανάγκη να ζητιανεύει επενδύσεις από ξένους, μπορεί να στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις. Αρκεί οι πολιτικές ελίτ να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, να σταθούν καθαρά στο πλευρό του ελληνικού λαού με δημιουργικές πράξεις. Ο λαός θέλει αξιοπρεπή εργασία για να έχει την τιμή που του αρμόζει, και μια αισιόδοξη προοπτική και ένα όνειρο για τα παιδιά του. Αυτή τη φορά, την Ελλάδα δεν θα τη σώσουν από την καταστροφή και την επικυριαρχία τα «ξύλινα τείχη», αλλά τα σύγχρονα σιδερένια ποντοπόρα πλοία που θα ναυπηγηθούν στην Ελλάδα, από ελληνικά χέρια, σχεδιασμένα από Έλληνες μηχανικούς, για τους Έλληνες πλοιοκτήτες.

* Περιβαλλοντολόγος-Δασολόγος, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή» στις 17-12-2011.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Το θρυλικό ΡΟΝΥ έτοιμο να ξαναβγεί στους δρόμους.

Μέσα στο 2014 αναμένεται να ξεκινήσει η παραγωγή της νέας γενιάς αυτοκινήτων «PONY», με στόχο να κατακτήσει μερίδιο όχι μόνο της ελληνικής αγοράς, αλλά και χωρών της Αφρικής, που ήδη έχουν επιδείξει ενδιαφέρον, όπως η Αίγυπτος και η Αγκόλα, λόγω των ανθεκτικών χαρακτηριστικών του και βέβαια της χαμηλής τιμής του.

Αιτία και αφορμή η κρίση που οδηγεί στα αζήτητα  τα πολυτελή αυτοκίνητα και κάνει  τους Έλληνες να αναζητήσουν φθηνές και δοκιμασμένες λύσεις.

Έτσι, σχεδόν 30 χρόνια μετά, το θρυλικό ελληνικής κατασκευής αυτοκίνητο ετοιμάζεται να ετοιμάζεται  να βγει και πάλι στους δρόμους, επιβεβαιώνοντας  τον «λαϊκό» του χαρακτήρα, όπως το είχε πετύχει από το  1974 έως το 1982, τότε που το «ελληνικό αυτοκίνητο» δεν ήταν ανέκδοτο.

Η εταιρεία NAMCO βρίσκεται στη φάση υλοποίησης μιας νέας επένδυσης στην Ραιδεστό Θεσσαλονίκης, για την παραγωγή ενός νέου μοντέλου Stalion 4X4 καθώς και του CITY STAR ενός πρωτοποριακού ηλεκτρικού αυτοκινήτου, για την πόλη και όχι μόνο.

«Θέλουμε να προσφέρουμε στους Έλληνες, και όχι μόνο, αυτοκίνητα απλά, μικρά, ορθολογικά, αντιρρυπαντικά και πάνω απ΄ όλα φτηνά.

Η NAMCO έχει δημιουργήσει τη δική της σχολή στα ειδικά αυτοκίνητα τύπου «PONY», που ίσως να μην ικανοποιούν και ενδιαφέρουν τα εξευγενισμένα γούστα του lifestyle και τις ειδικές αξιώσεις των Dundee αγοραστών, όμως αναμφίβολα ενδιαφέρουν την παραγωγική και σίγουρα όχι την παρασιτική μάζα των αναδυόμενων χωρών, τη μόνη που στηρίζει την πραγματική οικονομία» λέει στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ο κ.Πέτρος Τζανέτος Κοντογούρης, πρόεδρος του Δ.Σ της εταιρείας, που εμφανίστηκε αισιόδοξος για το νέο ξεκίνημα του θρυλικού «PONY», σημειώνοντας με νόημα : «Η Ελλάδα, ισχυρίζονται ορισμένοι καθηγητάδες και πάρα πολλοί μανδαρίνοι, δεν είναι σε θέση να παράγει αυτοκίνητα αλλά ούτε ποδήλατα.

Όμως η General Motors, πού ήταν σε θέση να παράγει χιλιάδες οχήματα,  πτώχευσε και εισέπραξε 70 δις δολάρια από τους φορολογούμενους των ΗΠΑ.

Το ίδιο συνέβη με σχεδόν όλες τις «μεγάλες» αυτοκινητοβιομηχανίες, που πλέον ξεπουλούν όσο – όσο τα μεγαλόπνοα εργοστάσια που είχαν κατασκευάσει.

Άποψή μου είναι πως η χώρα μας, δεν μπορεί να επιβιώνει μόνο από τη ναυτιλία και τον τουρισμό.

Η Ελλάδα μπορεί να ζήσει αιώνια από τα δημιουργικό μυαλό και τη δραστηριότητα όλων των κλάδων όλων των Ελλήνων και ιδιαίτερα των ταλαντούχων νέων της. Αυτό προσπαθούμε και εμείς στη NAMCO, στηρίζοντας κάθε νέα καινοτομία και τεχνολογία, κάνοντας πράξη και τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη» με τα χαμηλής ρύπανσης οχήματα «PONY» αλλά και με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα πόλης» κατέληξε ο κ. Κοντογούρης.

Σε σχέση με το παρελθόν, που η πολιτεία αποθάρρυνε ουσιαστικά με τις ενέργειες της, την ανάπτυξη ελληνικής αυτοκινητοβιομηχανίας, σήμερα  και λόγω της γενικότερης οικονομικής κρίσης η εικόνα φαίνεται να αλλάζει.

Όπως έκανε γνωστό ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Σωκράτης Ξυνίδης, το  υπουργείο θα συμβάλει με κάθε τρόπο στην επανενεργοποίηση της εταιρείας NAMCO σε παραγωγική βάση, ενώ εμφανίστηκε θετικός στη δημιουργία ομάδας δράσης υπαλλήλων των υπουργείων Μεταφορών και Ανάπτυξης προκειμένου να εξετάσουν την ουσιαστική στήριξη της ελληνικής βιομηχανίας πάσης φύσεως οχημάτων, όπως ζήτησε στη βουλή ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ κ. Κώστας Αϊβαλιώτης.

Πολέμησαν την επιτυχία του
Από το 1974 έως το 1982, οπότε και η μονάδα της NAMCO, έβαλε λουκέτο, πουλήθηκαν περισσότερα από 18.000 οχήματα, πετυχαίνοντας την ημερήσια παραγωγή 8 με 10 αυτοκινήτων την ημέρα, πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα. Το «PONY» είχε καταφέρει να γίνει … μανία, προσελκύοντας το ενδιαφέρον των αγοραστών, επειδή ήταν εύχρηστο, είχε προσιτή τιμή και το κυριότερο ήταν αυτοκίνητο «Made in Greece» που ενθουσίαζε τους Έλληνες.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, αυτοκίνητα «PONY» είχαν προμηθευτεί για τις ανάγκες γενικής επιστασίας οι ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας, καθώς και οι ΔΕΚΟ όπως ο ΟΤΕ και τα ΕΛΤΑ.
Τα αυτοκίνητο ήταν περιζήτητα όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ακόμη 14 χώρες, καθιστώντας το «PONY» συνώνυμο της ελληνικής παραγωγής.
Η εμπορική επιτυχία της ελληνικής αυτοκινητοβιομηχανίας, γρήγορα θορύβησε τους πολυεθνικούς κολοσσούς και τους εγχώριους υποστηρικτές τους, που επεδίωξαν να την πλήξουν, πετυχαίνοντας τελικά να σταματήσουν την παραγωγή του «PONY».
Δεν ήταν μόνο αξιωματούχοι των τότε κυβερνήσεων, που εφεύρισκαν διάφορα προσκόμματα για να κάμψουν την άνοδο της NAMCO, ήταν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι σε αυτήν. που καθοδηγούμενοι από τους συνδικαλιστές τους, απείχαν για … 120 μέρες από την εργασία τους, διεκδικώντας αυξήσεις 35% και … επιπλέον άδεια διακοπών, με αποτέλεσμα να κατεβάσει ρολά το εργοστάσιο και να μπει άδοξο τέλος στο πετυχημένο εγχείρημα.

http://infognomonpolitics.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Ιδού πώς καταστρέφουν την αμυντική βιομηχανία της χώρας

 

Η καταστροφή της στρατηγικής υποδομής της χώρας μέσω του μνημονίου περιγράφηκε χτες ανάγλυφα από τον αντιπρόεδρο της LM Ντένη Πλέσσα, ο οποίος αποκάλυψε ότι προτείνουν  στην ΕΑΒ προγράμματα κατασκευής τμημάτων αεροσκαφών ύψους πολλών εκατ. ευρώ, τα οποία δεν μπορούν να υλοποιηθούν λόγο μνημονίου.

Η συγκεκριμένη αποκάλυψη δεν έρχεται παρά να επιβεβαιώσει τις καταγγελίες που έρχονται εδώ και πολλούς μήνες στο Defence Net και από άλλους αμυντικούς οίκους (Boeing, Dassault) οι οποίες θέλουν να δώσουν έργο, αλλά λόγω της αδυναμίας πρόσληψης εξειδικευμένου προσωπικού που έχει επιβάλει η Τρόικα στον δημόσιο τομέα, αυτό είναι αδύνατο να συμβεί.

Kατά αυτό τον τρόπο, οι ήδη προβληματικές από την κακοδιαχείριση και τον άκρατο κομματισμό κρατικές αμυντικές βιομηχανίες βυθίζονται ακόμα περισσότερο στην απαξίωση και ετοιμάζονται να πωληθούν για ένα κομμάτι ψωμί, κυρίως σε γερμανικούς οίκους αμυντικού υλικού, αφού πρώτα φρόντισε η Γερμανία να “σκοτώσει” και την τελευταία ελπίδα “ανάστασής” τους.

Όπως δήλωσε ο αντιπρόεδρος της LM, το πρόγραμμα για την κατασκευή τμημάτων του C-130J στην ΕΑΒ υπολογίζεται ότι θα τετραπλασιάσει τις θέσεις εργασίας από 58 το 2010 στις 215 θέσεις εργασίας το 2013. Και συμπλήρωσε ο  αντιπρόεδρος της LM: “Μοναδική δυσκολία στη συνεργασία με την κρατική ΕΑΒ, εξαιτίας των όρων του μνημονίου, είναι ότι δεν μπορεί να κάνει προσλήψεις, ώστε να καλύπτει άνετα τις εκάστοτε αυξήσεις στην παραγωγή“.

Στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί αύριο σε όλη την Ελλάδα μπορείτε να βρείτε το πρώτο μέρος μίας μεγάλης έρευνας για τα «χαμένα» οπλικά συστήματα εγχώριας ανάπτυξης, τα οποία η ελληνική βιομηχανία τα τελευταία 30 χρόνια σχεδίασε, για να έρθουν να τα θάψουν οι διάφοροι αντιπρόσωποι, προκειμένου να μην χάσουν τις παραγγελίες οι εταιρείες τους.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

NAMCO PONY: Μια διδακτική ιστορία, για το γιατί η Ελλάδα δεν αξίζει να σωθεί !

Η περιπέτεια της NAMCO στην ελληνική αγορά αυτοκινήτου είναι χαρακτηριστική για την σύγκρουση των μεγάλων συμφερόντων που «έπνιξαν» όλες τις προσπάθειες για την ανάπτυξη της αυτοκινητοβιομηχανίας (και όχι μόνο!) στην Ελλάδα.

Οι ιδρυτές της εταιρείας, βίωσαν την απόλυτη επιτυχία έχοντας καταφέρει να παράγουν στο εργοστάσιο στη Θεσσαλονίκη 8- 10 αυτοκίνητα ημερησίως, γεγονός πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα και με προστιθέμενη ελληνική αξία 67%, οι πωλήσεις ξεπερνούσαν τις 18.000, ενώ ο Ελληνικός Στρατός, η αεροπορία και το Ναυτικό έδειχναν την προτίμησή τους στα... άλογα των Pony, αφού το κόστος λειτουργίας και συντήρησης πέντε εξ αυτών ήταν μικρότερο από ένα τζιπ μεγάλου κυβισμού.

 

Ξεκίνησαν πριν από τριάντα χρόνια την κατασκευή αυτοκινήτων σε μια ρομαντική εποχή, όπου οι πολυεθνικοί κολοσσοί δεν είχαν αλώσει τον κλάδο και που η ελληνική αυτοκινητοβιομηχανία φαινόταν ικανή να διατηρήσει την αυτοχθονία της, συμβάλλοντας ταυτόχρονα στην οικονομική ανάπτυξη.

Μάλλον όμως, οι επικεφαλής της λογάριαζαν χωρίς... τον ξενοδόχο, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν τα πολιτικά προσκόμματα που έβαζαν κυβερνητικά στελέχη της εποχής κατόπιν πιεστικών αιτημάτων ανταγωνιστών εμπόρων και εισαγωγέων που εποφθαλμιούσαν την εμπορική επιτυχία του θρυλικού Pony το οποίο είχε κατακλύσει τους ελληνικούς δρόμους και προμήθευε τα Σώματα Ασφαλείας.

Οι πιέσεις ακόμη και υπουργών έγιναν αφόρητες, οι απεργίες στο εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης όλο και συχνότερες, οι μηχανές έμειναν σβησμένες για πάνω από 120 ημέρες και το αποτέλεσμα ήταν μετά από ένα μικρό χρονικό διάστημα η μονάδα ελληνικής παραγωγής να μην είναι βιώσιμη και να κλείσει, βάζοντας μια ακόμη «ταφόπλακα» στο ελληνικό επενδυτικό όνειρο για τη δημιουργία μιας κραταιής εγχώριας αυτοκινητοβιομηχανίας.

Ίσως ούτε και οι ίδιοι οι πολιτικοί να μην πίστευαν πως η «εθνικά υπερήφανη» κατά τ' άλλα Ελλάδα θα μπορούσε να φτιάξει τα δικά της αυτοκίνητα. Διαφορετικά δεν εξηγείται, όταν κατασκευάστηκε στην τελική του μορφή το πρώτο Pony και η οικογένεια Κοντογούρη κάλεσε τον τότε υπουργό Βιομηχανίας Κωνοφάγο για να το δει, εκείνος δεν μπήκε καν στον κόπο, διαμηνύοντας πως η Ελλάδα δε θα φτιάξει ποτέ δικό της αυτοκίνητο. Στη συνέχεια όμως, αφού ο ίδιος είχε εμπλακεί στο εργοστάσιο μπαταριών ΠΑΚ, πούλαγε στην μονάδα τα προϊόντα του.

Οι συνδικαλιστές

Μια από τις αιτίες της κατάρρευσης της NAMCO ήταν και ο κακώς εννοούμενος συνδικαλισμός. Εργαζόμενοι στο εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης έκαναν απεργία- κατάληψη, η οποία κράτησε 4 μήνες, ζητώντας αύξηση ημερομισθίων κατά 35%.

Οι ιδιοκτήτες της εταιρείας δεν την αρνήθηκαν, αλλά τους πρότειναν να δουν τι αύξηση θα τους έδινε ο κλάδος του μετάλλου. Όμως, εκείνοι επέμεναν να ικανοποιηθεί το αίτημά τους «εδώ και τώρα», υποκινούμενοι και από ένα μετέπειτα σημαίνον πολιτικό πρόσωπο της Μακεδονίας, του οποίου ο ρόλος στην περίπτωση αυτή μάλλον ήταν «σκοτεινός», κάνοντας πολλούς να μιλήσουν για «το ότι παρακινείτο από ανταγωνιστικά της οικογένειας Κοντογούρη συμφέροντα».

η κυβέρνηση της "επαράτου δεξιάς" χρηματοδότησε το εργοστάσιο,
αλλά βρήκε δυναμική αντίσταση της "προοδευτικής αριστεράς"
που κατήγγειλε τις ΕΟΚικές χρηματοδοτήσεις, ως "δωρεές σε μονοπώλια".
Έτσι το "μονοπώλιο" έκλεισε.....λίγο αργότερα, το 1983.

Δημιουργήθηκε μεγάλη ένταση γιατί οι υπάλληλοι δεν άφηναν να μπει κανείς στο εργοστάσιο, ακόμη και στους ιδιοκτήτες απαγόρευαν την είσοδο. Δεν επέτρεπαν ούτε καν να σταλούν τα ετοιμοπαράδοτα οχήματα στους πελάτες της εταιρείας και άλλα 600 στον ελληνικό Δημόσιο τομέα. Έδειραν μάλιστα, πολύ άσχημα τον διευθυντή πωλήσεων Γιώργο Ζωγράφο. Τότε ανέλαβε δράση ο Πέτρος Κοντογούρης, ερχόμενος από τη Γερμανία, ο οποίος διαβεβαίωσε τους εργαζόμενους ότι η εταιρεία θα τους αποζημίωνε από πάνω, αρκεί να επιστρέψουν στις δουλειές τους. Πράγμα που έγινε, αλλά μόνο για πέντε μέρες, καθώς μετά ζήτησαν να... πάνε διακοπές. Απίστευτο; Κι όμως αληθινό! Πράγματι πήγαν τις διακοπές τους και μετά πέρασαν από την οδό Αγίας Σοφίας 26 για να λάβουν τις αποζημιώσεις τους. Το εργοστάσιο είχε κλείσει.

Ήταν καλοκαίρι του 1983 και η Ελλάδα ζούσε στιγμές σοσιαλιστικού παροξυσμικού συνδικαλισμού, τις συνέπειες του οποίου πληρώνουμε σήμερα και θα πληρώνουμε για 50 τουλάχιστον χρόνια ακόμη...Τους δυναμικούς "μουσάτους" συνδικαλιστές της δεκαετίας του ΄80, που κατήγγειλαν την "ΕΟΚ των μονοπωλίων" και ζητούσαν να αποδοθεί στην κοινωνικοποίηση, ο παράνομος πλούτος που συσωρεύει το ληστρικό μεγάλο κεφάλαιο ....Έτσι, οι "καπιταλιστές" έκλεισαν τα εργοστάσιά τους, αλλά όλως περιέργως ο "συσωρευμένος πλούτος" άλλαξε χέρια. Πέρασε σε αυτά των "μαχητικών συνδικαλιστών"...

http://taxalia.blogspot.com/2011/07/namco-pony.htmlΤο αλίευσα ΕΔΩ http://proslalia.blogspot.com/2011/07/namco-pony.html#more

Η Ελλάδα είναι εδώ: Συμβόλαια 25 εκατ. δολ. για τεχνολογίες αιχμής!

H Ελλάδα που ανθίσταται, η Ελλάδα που επιμένει, η Ελλάδα που νικά και μάλιστα στο χώρο της αμυντικής βιομηχανίας με συστήματα τεχνολογιών αιχμής:

Τις μεγαλύτερες εξαγωγικές επιτυχίες της αμυντικής βιομηχανίας ηλεκτρο-οπτικών και μικροηλεκτρονικής τα τελευταία έτη, σημείωσε η ελληνική εταιρεία «ΘΕΩΝ Αισθητήρες» με την υπογραφή τριών εξαγωγικών συμφωνιών στον τομέα των ηλεκτρο-οπτικών και των αισθητήρων μικροηλεκτρονικής (MEMs), συνολικής αξίας 25 εκατ. δολαρίων ή 17.611.00 ευρώ!

Είναι τα μεγαλύτερα συμβόλαια που έχει πετύχει ελληνική εταιρεία και μάλιστα για τεχνολογίες αιχμής ηλεκτρο-οπτικών τα τελευταία χρόνια.

Στην κατηγορία γενικά των προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, αξιόλογα εξαγωγικά συμβόλαια είχε πετύχει μέχρι στιγμής μόνο η INTRACOM Defense. Για την ακρίβεια σε όλες τις κατηγορίες αμυντικών συστημάτων, με εξαίρεση την INTRACOM Defense και τώρα την «ΘΕΩΝ Αισθητήρες», σημαντικά εξαγωγικά συμβόλαια υψηλής οικονομικής αξίας, δεν έχουν ακόμα επιτευχθεί, παρά τα καλά προϊόντα που έχουν να επιδείξουν ορισμένες από αυτές…

Η επιτυχία της «ΘΕΩΝ Αισθητήρες», να πουλήσει σε ιδιαίτερα δύσκολες αγορές, όπως της Σουηδίας και της Γαλλίας προϊόντα υψηλής τεχνολογίας δικής της ανάπτυξης, με συμβόλαια δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων, πέρα από την εταιρική επιτυχία, δείχνει και κάτι άλλο:

Υπάρχει ελληνική υψηλή τεχνολογία στο χώρο της Άμυνας (διαβάστε την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί και θα πραγματικά θα νιώσετε εθνικά υπερήφανοι από το επίπεδο ορισμένων μόνο από αυτές τις τεχνολογίες), εκτιμάται από το εξωτερικό και πάνω απ’όλα μπορεί και πουλάει.

Γιατί πέρα από κομμάτι της έρευνας/σχεδίασης/ανάπτυξης, υπάρχει το ακόμα πιο σημαντικό κομμάτι της κατάλληλης προώθησης των ελληνικών αμυντικών προϊόντων και εν τέλει της πώλησής τους σε ξένες αγορές και εκεί είναι που χωλαίνουν οι ελληνικές εταιρείες με ελάχιστες εξαιρέσεις.

Όπως αναφέρουν σχετικές πληροφορίες τα τρία συμβόλαια που υπέγραψε η «ΘΕΩΝ Αισθητήρες» αφορούν:

-Νέο Μονόκυαλο Νυκτερινής Όρασης με την ενεργοποίηση από το Σουηδικό υπουργείο Άμυνας του πρώτου μέρους της παραγγελίας που προβλέπει η Συμφωνία-πλαίσιο που έχει ήδη υπογράψει με την «ΘΕΩΝ Αισθητήρες».

Σημειώνεται ότι το καινούριο Μονόκυαλο που ανέπτυξε η ελληνική εταιρεία θεωρείται το πιο προηγμένο προϊόν στον κόσμο στην κατηγορία του, λόγω του ελαφρύτερου βάρους του, της εξαιρετικής διακριτικής ικανότητας, της δυνατότητας του χρήστη να μεταφέρεται άμεσα από το ένα μάτι στο άλλο κλπ.

−Το δεύτερο συμβόλαιο ήρθε από το υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων το οποίο επίσης προχώρησε στην παραγγελία σημαντικού αριθμού Μονόκυαλων καθώς και Διοπτρών Νυκτερινής Όρασης από την εταιρεία.

−Το δεύτερο ευρωπαϊκό συμβόλαιο το κέρδισε ο τομές Αισθητήρων Μικροηλεκτρονικής, της εταιρείας καθώς ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) ανέθεσε στη «ΘΕΩΝ Αισθητήρες» σε συνεργασία με τη γαλλική εταιρεία Thales Alenia Space την ανάπτυξη και κατασκευή μιας οικογένειας αισθητήρων πίεσης πιστοποιημένων για εφαρμογές αεροδιαστημικής.

Η Θέων συμμετέχει σε διαγωνισμούς σε 8 διαφορετικές χώρες και στελέχη της εταιρείας θεωρούν ότι σε τουλάχιστον σε έξι από αυτές τις χώρες έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να αποσπάσουν συμβόλαια, έναντι εταιρειών που αναπτύσσουν ανάλογα προϊόντα από χώρες όπως ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Ολλανδία, Ιταλία κλπ

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

Ο παπάς που τα έβαλε με τις βιομηχανίες

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΠΑΠΑΣ που δεν σπούδασε θεολογία αλλά μαθηματικά. Είναι ακτιβιστής αλλά δεν ξεπήδησε από οικολογική οργάνωση. Κηρύσσει την ειρήνη αλλά βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο. Γι’ αυτό, άλλωστε, βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών: «Για πράξεις κοινωνικής αρετής και ανθρωπισμού… σε τομέα που η μέριμνα της πολιτείας ήταν ανύπαρκτη ή ανεπαρκής»! Για αγώνα, δηλαδή, όσο η πολιτεία κοιμάται. 

Ο πατήρ Ιωάννης Οικονομίδης, από τα Οινόφυτα Βοιωτίας, έγινε παπάς το 1999, κατόπιν προτροπής της γιαγιάς του, Ειρήνης. Λίγα χρόνια αργότερα, έκανε αυτό που κανείς άλλος δεν τόλμησε από το 1969. Να τα βάλει με τις βιομηχανίες, που ακόμα και τώρα μολύνουν με τα τοξικά απόβλητά τους όλη την περιοχή που διαπερνά ο Ασωπός ποταμός.

Στην αρχή ο αγώνας ήταν μοναχικός, με εξαίρεση τον εμπνευστή του, χημικό Αθανάσιο Παντέλογλου. Λίγες γνώσεις εναντίον πολλών εχθρών και τεράστιων οικονομικών συμφερόντων. Οταν οι αντίπαλοι άρχισαν να τον παίρνουν στα σοβαρά, κινητοποίησαν όλον τον βρόμικο μηχανισμό τους. Η τοπική κοινωνία άρχισε να βομβαρδίζεται από παραπληροφόρηση και εγκληματικά διλήμματα:

«Ή πιστεύετε ότι σας δηλητηριάζουμε ή κλείνουμε τα εργοστάσια και μένετε άνεργοι». Το αυτονόητο και ο φόβος είναι δύο αντίπαλοι που μπροστά τους ο Γολιάθ φαντάζει παιχνιδάκι. Ο πατήρ Οικονομίδης ξέρει πως τα 700 ευρώ ενός εργάτη δύσκολα ρισκάρονται. Η μόνη λύση ήταν η απόδειξη της αλήθειας: «Τα απόβλητα τους σκοτώνουν».

Καθημερινά μιλούσε στους κατοίκους. Πέρασαν σχεδόν τέσσερα χρόνια προσπαθώντας να πείσει. Κάποιοι θύμωναν, κάποιοι συμφωνούσαν, αλλά το αποτέλεσμα ήταν η αδιαφορία. Κανείς δεν είχε τη διάθεση να συγκρουστεί με κανέναν, παρά μόνο με τον ίδιο.

«Το ράσο δεν εμπόδισε κανέναν να στραφεί εναντίον μου. Οι άνθρωποι στην κόντρα είναι εξαιρετικά καλοί». Οσο κι αν τον ρωτήσεις, ποτέ δεν θα παραδεχθεί τις ακρότητες που έγιναν εναντίον του. Αυτολογοκρίνεται και συνεχίζει στην ουσία. Η Νομαρχία Βοιωτίας και τα εργοστάσια ήταν στο στόχαστρό του, αλλά τα βόλια του ήταν άσφαιρα.

Σοκ και δέος
Οι βιομηχανίες είχαν δύο εξαιρετικούς συμμάχους. Το πολιτικό σύστημα και τον φόβο των εργατών και των κατοίκων. Κι αυτό το γνώριζε καλά ο ιερέας. Αλλωστε ο πατέρας του ήταν εργάτης σε αυτά τα εργοστάσια. Οι πρώτοι κάτοικοι που ενοχλήθηκαν από τους αγώνες του ήταν οι αγρότες: «Ακόμα και σήμερα οι περισσότεροι αγρότες προτιμούν να μη μιλήσουν για το πρόβλημα κι έτσι να κινδυνεύουν και οι ίδιοι και οι καταναλωτές παρά να συγκρουστούν με τις βιομηχανίες. Θα έπρεπε να έχουν οργανωθεί, να ζητούν τρελές αποζημιώσεις και να ζουν από αυτές». Ελάχιστους μπορεί να πείσει!

Χρειάστηκε να κατεβάσει τον πήχη. Του εξήγησαν ότι ο δρόμος είναι μακρύς και ότι η «σωτηρία» δεν μπορεί να είναι μαζική. Αυτό τον πλήγωσε, αλλά το κατανόησε. Επρεπε να γίνει μεθοδικός. Το όπλο του ήταν η αλήθεια και η γνώση του συμπολεμιστή του Θανάση Παντέλογλου. Οι αποδείξεις ήταν η μόνη λύση κι επειδή οι εικόνες πείθουν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ο πατήρ Ιωάννης δεν δίστασε να λερώσει το ράσο του.

Με όπλο μία φωτογραφική μηχανή, έστηνε καρτέρι μέσα στις λάσπες και στο ποτάμι, προκειμένου να φωτογραφήσει τα φορτηγά να αδειάζουν ή να θάβουν τα απόβλητά τους στις χωματερές. Ολοι οι φύλακες των εργοστασίων και οι οδηγοί των φορτηγών ήξεραν πλέον τον παπά με τη φωτογραφική μηχανή. Οσο οι βιομήχανοι και η τοπική αυτοδιοίκηση το αρνούνταν, τόσο εκείνος τους φωτογράφιζε. Η μάχη είχε πλέον ανάψει για τα καλά:

«Ολοι οι δήμαρχοι έχουν παίξει πολύ αρνητικό ρόλο. Ελεγαν ψέματα ότι ο βιολογικός καθαρισμός δούλευε. Μάλιστα μαζί με τα βοθρατζίδικα άδειαζαν και βιομηχανικά λύματα. Μόλις πρόσφατα ξεθάψαμε τον κρυμμένο μέσα στην κοίτη του ποταμού αγωγό, από τον οποίο αδειάζανε τα επικίνδυνα λήμματα. Αυτά δεν είναι εγκλήματα άγνοιας».

Τα πρώτα στοιχεία
Οταν... έσκασαν οι πρώτες αναλύσεις, το κλίμα άρχισε να αλλάζει. Η άρνηση του προβλήματος από τους βιομήχανους άρχισε να μεταμορφώνεται σε δικαιολογίες και δικονομικούς ελιγμούς. Αλλωστε το «σύστημα» στην Ελλάδα είναι βούτυρο στο ψωμί ενός παράνομου. Με τον καιρό, άρχισαν να του συμπαραστέκονται νομικοί κι επιστήμονες. Η ακρίβεια των επιστημόνων και το κλείσιμο των παραθύρων από τους νομικούς στένεψαν τα περιθώρια ελιγμών των αντιπάλων του.

Δυστυχώς, όσο ο χρόνος λειτουργούσε υπέρ του ιερέα και της ομάδας του, η ρύπανση πότιζε τα νερά και τα χώματα της περιοχής. Οι καρκίνοι αυξάνονταν και το κράτος απλώς συμμαχούσε με τους βιομήχανους, αγνοώντας τις αυξανόμενες καταγγελίες. Τα φωτογραφικά πειστήρια γεννούσαν συνεχώς νέες μετρήσεις και οι αποδείξεις γιγαντώνονταν.

«Η μελέτη της Λινού για τους καρκίνους στην περιοχή ταρακούνησε τους κατοίκους. Από την άλλη μεριά, σχεδόν κάθε σπίτι έχει έναν καρκίνο. Θα περίμενες όλοι αυτοί να μάχονται. Δεν το κάνουν. Ευτυχώς κάποια πράγματα τα καταλάβαμε νωρίς. Το έγκλημα, όμως, είναι τόσο μεγάλο, που ούτε ο νομοθέτης δεν το είχε προβλέψει. Το πρώτο πρόβλημα είναι στην αδειοδότηση, μετά στους ελέγχους από το κράτος και στο τέλος στη Δικαιοσύνη, η οποία σέρνεται. Πάντως, αν πας οργανωμένος και μεθοδικός σ’ ένα δικαστήριο, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα δικαιωθείς», λέει στην Real planet ο πατήρ Ιωάννης.

Η μεγάλη νίκη στο ΣτΕ
ΠΡΟΣΦΑΤΑ η ομάδα του πατέρα Ιωάννη κατάφερε μία μεγάλη νίκη. Το ΣτΕ, για πρώτη φορά, θέτει τέρμα στη σκόπιμη αδράνεια της διοίκησης, καθώς κάθε φορά που απειλείται σοβαρά η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον -ιδιαίτερα το πόσιμο και το αρδευτικό νερό- δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από την προσχηματική επιβολή προστίμων ή άλλων ημιμέτρων, αλλά είναι υποχρεωμένη να λαμβάνει ριζικά και, κυρίως, αποτελεσματικά μέτρα.

Σε όλον αυτόν τον αγώνα, πάντοτε υπήρξε και ο προσωπικός φόβος. Αλλωστε ο πατήρ Ιωάννης έχει τρία παιδιά. Η βράβευση από την Ακαδημία Αθηνών του έδωσε το μεγαλύτερο δώρο: το κύρος και την ασφάλεια που δεν είχε παλαιότερα.
---------------------------------------------
Πηγή: real.gr-ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΙΛΚΕΡΙΔΗ 
http://www.inout.gr/showthread.php?threadid=77055

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.pentapostagma.gr/2011/06/blog-post_1396.html#ixzz1OROfE9doβιομηχ

Πως το ελληνικό κράτος σαμποτάρει την αυτοκινητοβιομηχανία της χώρας.

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ: Οι ισχυρές οικονομικά δυνάμεις δεν επιτρέπουν την βιομηχανική ανάπτυξη των άλλων κρατών. Στραγγαλίζουν κάθε επίδοξο ανταγωνιστή εν τη γέννεση του.  Ο καλλίτερος  και πλέον ύπουλος τρόπος είναι η θέσπιση νόμων, φορολογικών μέτρων, δήθεν οικολογικών κανόνων, συνδικαλιστικών αντιδράσεων κ.λ.π. που έχουν ως σκοπό να απογοητεύσουν τον επενδυτή και να τον διώξουν από την Ελλάδα. Βέβαια στα χρόνια της οθωμανικής αυτοκρατορίας , αν έφτιαχνες σαπούνι ή υφάσματα, αντί να εξαγάγεις στην Δύση το λάδι και το βαμβάκι,  τότε έχανες το κεφάλι σου , γιατί οι Φράγκοι εμπόδιζαν με κάθε μέσω την βιομηχανοποίηση της εν λόγω αυτοκρατορίας. Αυτό για την ιστορία και ας να επανέλθουμε στο σήμερα.   Όπως καταλαβαίνεται μόνο με εκ των έσω βοήθεια μπορούν να το επιτύχουν. Λέτε να παρέχεται η βοήθεια προς του ανταγωνιστές της Ελλάδας  ( αποβιομηχανοποίηση )  από αμέλεια, ανικανότητα, ή  με το αζημίωτο; Εσείς τι λέτε;

Πριν από δύο ημέρες ο βουλευτής της ΝΔ Σάββας Αναστασιάδης κατέθεσε ερώτηση στους υπουργούς Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και Περιφερειακής Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας με θέμα την «Ενίσχυση της ελληνικής αυτοκινητοβιομηχανίας». Η ερώτηση αφορούσε ουσιαστικά το πρόβλημα απουσίας στήριξης της ελληνικής πολιτείας προς την ελληνική εταιρεία “Replicar Hellas”, η οποία κατασκευάζει με 100% γνήσια εργοστασιακά ανταλλακτικά, αντίγραφα (ρεπλίκες) πολυτελών αυτοκινήτων, στην Κατερίνη. Η συγκεκριμένη εταιρεία βασιζόμενη σε δική της χρηματοδότηση κατασκευάζει εδώ και τρία χρόνια σχεδόν εξ’ολοκλήρου χειροποίητα (με εξαίρεση τον κινητήρα και ορισμένα μηχανολογικά τμήματα του αυτοκινήτου) αντίγραφα πολυτελών αυτοκινήτων και πιο συγκεκριμένα αντίγραφο (ρέπλικα) των μοντέλων Porsche 356 Speedster και Porsche 550 Spyder. Η εταιρεία διαθέτει εγκαταστάσεις παραγωγής 1.000 τετραγωνικών μέτρων με δυνατότητα επέκτασης κατά 1.000 τετραγωνικά μέτρα και αποθηκευτικούς χώρους επίσης 1.000 τετραγωνικών μέτρων. Στην παρούσα φάση, η εταιρεία κατασκευάζει 40 αυτοκίνητα ανά έτος, με δυνατότητα, όμως αύξησης της παραγωγής στα 300 αυτοκίνητα, σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες της. Για την παραγωγή και πώληση αυτών των αυτοκινήτων η εταιρεία έχει λάβει εγγυήσεις και πιστοποίηση από την Γερμανία, διότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει η κατάλληλη νομοθεσία για τον έλεγχο και τη δοκιμή αυτοκινήτων που κατασκευάζονται εξ’ολοκλήρου στην Ελλάδα, καθώς και η σχετική υλικοτεχνική υποδομή για την πραγματοποίηση των δοκιμών. Η ποιότητα της κατασκευής της ελληνικής εταιρείας είναι τέτοια ώστε οι Γερμανοί κατέταξαν τα αυτοκίνητα της “Replicar Hellas” σε ανώτερη βαθμίδα από τα αντίστοιχα που κατασκευάζονται στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α., αλλά και στη Λειψία της Γερμανίας. Επισημαίνεται ότι το σύνολο σχεδόν (95%) της ετήσιας παραγωγής της εταιρείας (40 αυτοκίνητα) πωλείται στο εξωτερικό φέρνοντας στην Ελλάδα συνάλλαγμα. Η επιτυχία της εταιρείας στο εξωτερικό είναι τόσο μεγάλη που αντιπρόσωποι από 10 χώρες (Αίγυπτος, Καναδάς, Ελβετία, Ιταλία, Γερμανία, Αυστρία, ΗΠΑ, Δανία, Βέλγιο, Γαλλία) έχουν ήδη ζητήσει την αγορά 168 αυτοκινήτων για το 2012. Υπολογίζεται ότι από την πώληση αυτών των 168 αυτοκινήτων στο εξωτερικό το ελληνικό Δημόσιο θα εισπράξει φόρους 750.000 ευρώ το 2012, ενώ θα δημιουργηθούν και 10 νέες θέσεις εργασίας οι οποίες θα προστεθούν στους υπάρχοντες 5 υπαλλήλους της εταιρείας. Επιπλέον με την κατάλληλη χρηματοδότηση η εταιρεία μπορεί να αυξήσει την ετήσια παραγωγή της στα 300 αυτοκίνητα με το σύνολο από αυτά να προορίζεται για το εξωτερικό. Όμως παρά τη διεθνή αναγνώριση και έγκριση, και τις πολύ καλές εξαγωγικές προοπτικές της εταιρείας, το ελληνικό κράτος απουσιάζει από αυτή την αξιέπαινη προσπάθεια, αφού το αίτημα για ένταξη της επιχείρησης σε ένα από τα αναπτυξιακά προγράμματα αντιμετώπισε την ελληνική πραγματικότητα, δηλαδή μεγάλα λόγια και μικρή οικονομική συμμετοχή του κράτους με άγνωστο χρονικό ορίζοντα καταβολής της οικονομικής βοήθειας. Από την άλλη πλευρά οι ελληνικές τράπεζες φάνηκαν διστακτικές να χρηματοδοτήσουν την επιχείρηση, παρά το διογκωμένο βιβλίο παραγγελιών της “Replicar Hellas”. Σύμφωνα δε με την εταιρεία η χρηματοδότηση της εταιρείας θα της επέτρεπε να επεκτείνει τις δραστηριότητες της και στην σχεδίαση και κατασκευή ανταλλακτικών για τα αυτοκίνητα που κατασκευάζει και τώρα αναγκάζεται να εισάγει. Επιπρόσθετα η εκστρατεία δυσφήμισης της Ελλάδας στο εξωτερικό και η συνεχόμενη φημολογία περί χρεοκοπίας της χώρας προκαλεί νευρικότητα στους πελάτες της εταιρείας, οι οποίοι φοβούνται να πληρώσουν τις προκαταβολές αρκετών εκατομμυρίων ευρώ, αφού η μέση τιμή για κάθε ένα από αυτά τα 40 αυτοκίνητα που μπορεί ετήσια να κατασκευάζει η εταιρεία και προορίζονται για εξαγωγή είναι 26.000 ευρώ. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας να σκέπτεται να μεταφέρει την έδρα της επιχείρησης του στο Λουξεμβούργο όπου ο ΦΠΑ είναι 15% και όχι 23% όπως στην Ελλάδα, κατόπιν πρότασης που έχει δεχτεί. Αν τελικά υλοποιηθεί αυτό ο επιχειρηματίας θα χρειαστεί να αφαιρέσει από την ονομασία της εταιρείας του το “Hellas”. Έτσι παρά το γεγονός ότι η παραγωγή θα συνεχίσει να γίνεται στην Κατερίνη τα αυτοκίνητα αυτά δεν θα είναι ελληνικά και το ελληνικό κράτος δεν θα εισπράττει τους φόρους που θα μπορούσε να έχει από την εταιρεία. Το πλέον όμως εντυπωσιακό είναι ότι ήδη και άλλες μικρές ελληνικές εταιρείες οι οποίες δραστηριοποιούνται στον τομέα κατασκευής εξαρτημάτων αυτοκινήτου έχουν ζητήσει την συνεργασία της “Replicar Hellas” για την περεταίρω αύξηση της ελληνικότητας των 12 συνολικά μοντέλων αυτοκινήτων που μπορεί να κατασκευάσει η εταιρεία δεδομένου ότι η κάθε άδεια για το κάθε μοντέλο επιτρέπει στην “Replicar Hellas” να κατασκευάσει μέχρι και 12.000 αυτοκίνητα εφόσον φυσικά υπάρχει ζήτηση γεγονός που θα έφερνε στα ταμεία του ελληνικού κράτος δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Όμως από ότι φαίνεται τίποτα από αυτά δεν θα συμβεί διότι η “Replicar Hellas” πιθανόν να χρειαστεί να φύγει από την Ελλάδα ολοκληρωτικά όπως έπραξαν εκατοντάδες άλλες ελληνικές επιχειρήσεις που δεν μπόρεσαν να αντέξουν όχι τόσο τον ανταγωνισμό αλλά την ανικανότητα του ελληνικού κράτους που κάνει ότι μπορεί για να αποτρέψει αυτή η χώρα να παράγει κάτι. Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=20602&Itemid=48

Κινεζικό ενδιαφέρον για τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα

Η προοπτική αμυντικής συνεργασίας και η διερεύνηση ευκαιριών συνεργασίας με την εγχώρια αμυντική βιομηχανία αποτέλεσαν το αντικείμενο της συζήτησης κατά τη διάρκεια της σημερινής συνάντησης του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου με τον αντιπρόεδρο της κρατικής κινεζικής εταιρείας NORINCO Zhao XiaoPeng. Πρόκειται για τη δεύτερη επαφή του Έλληνα υπουργού με τον πανίσχυρο Κινέζο αξιωματούχο, μετά τη συνάντησή τους στην έκθεση αμυντικού υλικού IDEX 2011 το περασμένο Φεβρουάριο. Στη συνάντηση ήταν παρόντες, από ελληνικής πλευράς, ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Μπεγλίτης και οι αρμόδιοι Γενικοί Διευθυντές, ενώ από κινεζικής πλευράς, στελέχη της NORINCO και ο αμυντικός ακόλουθος της πρεσβείας της Κίνας στην Αθήνα. Ο κινεζικός βιομηχανικός κολοσσός NORINCO, ο οποίος δραστηριοποιείται στον αμυντικό τομέα και στην παραγωγή μετάλλου αποτελεί τη μετεξέλιξη του κινεζικού υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας και σύμφωνα με πληροφορίες, έχει εκφράσει ενδιαφέρον για συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας με τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα που θα της επιτρέψουν την είσοδο στην πολλά υποσχόμενη αγορά της νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Σημειώνεται ότι η NORINCO είχε συμμετάσχει σε παλαιότερο διαγωνισμό της Εθνικής Φρουράς για την απόκτηση μικρού αριθμού συστημάτων ταχείας στρώσης ναρκοπεδίων ενώ η σύμβαση για την προμήθεια 72 αυτοκινούμενων πυροβόλων PZL 45 που είχε υπογραφεί μεταξύ των δύο μερών το Δεκέμβριο του 2006, ακυρώθηκε λόγω του ότι δεν κατέστη δυνατή η εξασφάλιση άδειας εξαγωγής   πηγη

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/....

Συμφωνία Sunlight με το πολωνικό ΠΝ

 

 Νέο συμβόλαιο παραγωγής μπαταριών υποβρυχίων με το πολωνικό ναυτικό υπέγραψε η εταιρεία Συστήματα Sunlight ΑΒΕΕ. Το εν λόγω συμβόλαιο αφορά σε δύο συστήματα συστοιχιών μπαταριών για υποβρύχια, τύπου Kobben, τα οποία θα κατασκευαστούν εξ΄ ολοκλήρου στο υπερσύγχρονο βιομηχανικό συγκρότημα της εταιρείας στο Νέο Όλβιο Ξάνθης.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, στο πλαίσιο διεθνούς διαγωνισμού, που προκήρυξε η κοινοπραξία Nauta -SMW για μπαταρίες υποβρυχίων, η Sunlight επικράτησε έναντι μεγάλων εταιρειών του κλάδου, επιβεβαιώνοντας, με αυτό τον τρόπο, την ισχυρή θέση και τη δυνάμική της στην παγκόσμια αγορά μπαταριών υποβρυχίων.

Η Sunlight προσφέρει ολοκληρωμένες λύσεις σε πολλές χώρες, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι έχει εγκαταστήσει 50 συστήματα συστοιχιών μπαταριών σε υποβρύχια διαφόρων χωρών.

Παράλληλα, έχει αναπτύξει 20 διαφορετικούς τύπους μπαταριών για υποβρύχια και τορπίλες, που διανέμονται σε 25 διαφορετικές χώρες, με συνολικές εξαγωγές που ξεπερνούν τα 150 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αμυντικός τομέας αφορά μόνο το 20% του κύκλου εργασιών της εταιρείας, καθώς ο κύριος τομέας παραγωγικής δραστηριότητας είναι οι βιομηχανικές μπαταρίες, όπου το 98% της παραγωγής προορίζεται σε εξαγωγές.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/...

Tο αλεξίσφαιρο γιλέκο της ELMON επέλεξαν οι αστυνομικοί του Τμήματος Haute Senne του Βελγίου

Μία ακόμη εξαγωγική επιτυχία της ελληνικής εταιρείας ELMON στο Βέλγιο αυτή τη  φορά. 

Πιο συγκεκριμένα το ελληνικό αλεξίσφαιρο γιλέκο της ELMON επέλεξαν οι 160 αστυνομικοί του Τμήματος Haute Senne του Βελγίου ανάμεσα σε δεκάδες άλλα Ευρωπαϊκά και Αμερικάνικα αντίστοιχα προϊόντα στα πλαίσια του διαγωνισμού που διεξήχθη για την προμήθεια αλεξίσφαιρων γιλέκων. 

Η επιλογή του ελληνικού προϊόντος έγινε  μετά από αξιολόγηση και πραγματοποίηση βαλλιστικών δοκιμών στα υποψήφια γιλέκα.

Θέατρο του παραλόγου με τις αμυντικές βιομηχανίες!

Θέατρο του παραλόγου θύμισε το ελληνικό Κοινοβούλιο αφού άπαντες δείχνουν να ξέρουν την κατάσταση χωρίς να λαμβάνουν μέτρα ουσίας…

 Αφορμή ήταν ερώτηση την οποία κατέθεσε ο πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού (ΛΑΟΣ), Γιώργος Καρατζαφέρης, στην οποία απάντησε ο πρωθυπουργός της χώρας. Τι εμφανίστηκαν λοιπόν να γνωρίζουν ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ;
> Ότι οι αμυντικές μας βιομηχανίες δεν έχουν προϊόντα ιδίας ανάπτυξης με μόνη εξέλιξη τη βομβίδα 40 χλστ. των ΕΑΣ. «…Θέλουμε να βελτιώσουμε τις παραγωγικές δυνατότητες και να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα, καθώς και να υπάρξουν συμπαραγωγές για τη δημιουργία σύγχρονων αμυντικών προϊόντων και στρατηγικών συνεργασιών, όπως π.χ. στα ΕΑΣ», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Παπανδρέου, προδιαγράφοντας πιθανότατα τις εξελίξεις στην εταιρία.

Εάν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι ο Γιώργος Καρατζαφέρης αναφέρθηκε ξεχωριστά στη συνάντησή του με το εβραϊκό λόμπι το οποίο βρέθηκε πρόσφατα – κυριολεκτικά μαζική παρουσία – στην Αθήνα, δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι η ερώτηση του ΛΑΟΣ αποτέλεσε «πάσα» στον πρωθυπουργό, ο οποίος και προχώρησε σε έμμεσες εξαγγελίες! Υπενθύμισε μάλιστα ότι το ΚΥΣΕΑ έχει λάβει απόφαση και έχει ενημερωθεί σχετικά η αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή, για την προμήθεια βομβίδων για τις ανάγκες του Στρατού Ξηράς, αξιοποιώντας το προϊόν της ελληνικής βιομηχανίας. Μήπως να έδιναν και σαφείς οδηγίες στις διοικήσεις να κινηθούν με εξωστρέφεια επιχειρώντας να προωθήσουν το συγκεκριμένο προϊόν διεθνώς; Όσο δύσκολο μπορεί να φαντάζει, τόσο απλό μπορεί να αποδειχθεί, εάν υπάρξει διοίκηση που να γνωρίζει το αντικείμενο και όχι ο γνωστός παραδοσιακός τρόπος κάλυψης τέτοιων θέσεων.

Κατασκευή αεροσκαφών στην Ελλάδα!

Ίσως η πιο δύσκολη μελέτη που έκανα ποτέ στην ζωή μου, η κατασκευή αεροσκαφών στην Ελλάδα! Με ελληνικά σχεδιασμένο αεροσκάφος υψηλών επιδόσεων!! Με δυνατότητα μεγάλου σε βάρος φορτίου-οπλισμού!!! Και ανώτερα χαρακτηριστικά, με χαμηλό κόστος!

Με αναλογιστική μελέτη και με υπολογισμένο το κόστος αυτής!!!!! Και αυτά όλα να γίνουν με την παραμικρή λεπτομέρεια χωρίς να υπάρχει δυνατότητα λάθους!!!!! Δηλαδή μεγάλη διακύμανση απόκλιση από τη μελέτης που εδώ κυμαίνεται στο 5% το πολύ 10% αν όλα αλλάξουν και εδώ εννοούμε αν δηλαδή η ετήσια αύξηση ξεπεράσει κατά πολύ την λογική αύξηση που βάζουμε του 3% στην ετήσια αύξηση του κόστους των συστημάτων λόγω πληθωρισμού και λοιπών πιέσεων.

Το πρόβλημα της σχεδίασης στην Ελλάδα.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει αεροσήραγγα με μεγάλες δυνατότητες. Ώστε να δοκιμάσεις σε συνθήκες δοκίμων, πρωτότυπα υπό κλίμακα και πρωτότυπα κανονικού μεγέθους. Αυτό είναι ένα μεγάλο μειονέκτημα που δεν μπορεί να αντισταθμισθεί με της δυνατότητες της σχολής αεροναυπηγών και εν γένει με την έρευνα στην Ελλάδα. Πως θα αναπτύξεις ένα αεροσκάφος, αν δεν μπορείς να κάνεις δόκιμες σε διάφορα πρωτότυπα; Αν τα πας και τα δοκιμάσεις αλλού, σε άλλη χώρα δηλαδή. Έχεις χάση κατά πολύ. Γιατί όλη η έρευνα σου και οι μελέτες σου, είναι δώρο χωρίς αντάλλαγμα. Θα της πάρει το επιστημονικό δυναμικό αυτής της χώρας και θα της αξιοποιήσει, χωρίς να έχει δώσει ούτε ένα ευρώ, χωρίς να έχει χαλάσει τόνους σκέψεις και ιδέες. Έτσι όταν ξεκίνησα να σχεδιάζω αεροσκάφη, αρχικά δούλεψα σε πεπατημένες οδούς και μετά έψαξα σκληρά για να βρω ένα πρότζεκτ. Μια έρευνα δηλαδή μιας άλλης εταιρίας που έμεινε ανεκμετάλλευτη. Αφού πρώτα έγιναν οι αεροδυναμικές μελέτες και οι δόκιμες πρωτοτύπων σε αεροσήραγγα. Για να προχωρήσω πάνω σε αυτή, εξελίσσοντας την αρχική ιδέα. Από την άλλη τα κονδύλια θα ήταν ελάχιστα και θα έπρεπε να κατασκευαστή ένα πρωτότυπο στο περίπου με χαμηλό κόστος. Για να κεντρίσει το ενδιαφέρον και να συνεχισθεί η προσπάθεια. Έχοντας αυτά στο μυαλό μου ξεκίνησα να σχεδιάζω, έψαξα και τα κατάφερα να βρω αυτό ακριβως που ήθελα.

Στήνουν Ελληνικές βιοτεχνίες στα σύνορα

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ Στήνουν Ελληνικές βιοτεχνίες στα σύνορα

Λόγω του φθηνού εργατικού κόστους

Για μια ακόμη φορά οι Έλληνες παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς όχι για να δουλέψουν στις φάμπρικες της δυτικής Ευρώπης αλλά για να μπορέσουν να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις τους από την λαίλαπα της κρίσης. Πολλές βιοτεχνίες κυρίως από την Θεσσαλονίκη, τις Σέρρες και την Καβάλα, στήνουν τα μηχανήματά τους στην μεθόριο, μέσα στο βουλγάρικο έδαφος και πασχίζουν να προσφέρουν στους πελάτες τους φθηνά προϊόντα ώστε να ανταγωνιστούν τα πολυκαταστήματα κυρίως επίπλων, κουφωμάτων και προφίλ αλουμινίου. Τα τουρκικά προϊόντα τα οποία κατακλύζουν τις αγορές και είναι πολύ φθηνότερα από τα αντίστοιχα που παράγονται στην Ελλάδα οδηγούν πολλούς επιπλοποιούς να στήσουν την βιοτεχνία τους στην Βουλγαρία και να μεταφέρουν τα έπιπλα, κουζίνες, σαλόνια και κουφώματα στους πελάτες τους στην χώρα μας και στην περιοχή μας.