Μεγάλες Ψευδαισθήσεις ή Μεγάλες Απάτες; Μας δείχνουν το δέντρο για να χάσουμε το δάσος.

Σας είπαμε χθες για την ημερίδα συσπείρωσης και ανασύνταξης των αιολικών, που έγινε στις 9/4 στην Αθήνα. Το διάγραμμα, που βλέπετε δίπλα, δείχνει την καθαρή εγκατεστημένη ισχύ στην ΕΕ στο διάστημα 2000-2013 σε GW και παρουσιάστηκε απ’ τον αναπληρωτή διευθύνοντα σύμβουλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας J.Wilkes. Ο τίτλος είναι “Ο ενεργειακός τομέας της ΕΕ συνεχίζει να απομακρύνεται από τα πυρηνικά και το κάρβουνο“, αλλά μόνο αν είναι κανείς οπαδός του “Πίστευε και μη ερεύνα“, μπορεί να

Τα μαθήματα απ' την Ισπανία δεν τα έμαθε κανείς. Τώρα τουλάχιστον θα μάθει κανείς τα νέα μαθήματα απ' την Ιταλία;

Είδαμε να δημοσιεύεται μια ακόμα εμμονή της WWF κατά του λιγνίτη, με το απίθανο εύρημα "στην Ιταλία έκλεισαν σταθμούς άνθρακα για περιβαλλοντικούς λόγους, άρα να κλείσουμε κι εδώ το λιγνίτη". Κάτι δηλαδή σαν το "πετούν στη θάλασσα τους μετανάστες στη Λαμπεντούζα, να τους πετάξουμε κι εδώ". Κι επειδή η αξιοπιστία της ΜΚΟ έχει πέσει προ πολλού πιο κάτω κι απ' τα τάρταρα, είπαμε να ...

το ψάξουμε λίγο, να δούμε τι πραγματικά έγινε στην Ιταλία.

27500 GWh : η λιγνιτική παραγωγή μπορεί και πάλι να στηρίξει την ανάπτυξη της χώρας

Ένα πολύ σημαντικό για το λιγνίτη άρθρο δημοσιεύθηκε πριν λίγες μέρες. Υπογράφεται από τον κ. Αντώνη Κοντολέοντα, μέλος Δ.Σ. της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας, της γνωστής ΕΒΙΚΕΝ, της ένωσης δηλαδή των ενεργοβόρων βιομηχανιών (χαλυβουργία, σιδηρούχα και μη σιδηρούχα μέταλλα, υαλουργία, χαρτοποιία, τσιμεντάδικα, κλπ.). Αναφέρθηκα σ' αυτό το άρθρο και πριν δυο μέρες, επειδή μπορεί να αποδειχθεί η "λυδία λίθος", που θα ενώσει τη βιομηχανία με το λιγνίτη για τα επόμενα τουλάχιστον 20 χρόνια και θα πιστοποιήσει αυτό ...

που φωνάζει αυτό το ιστολόγιο εδώ και δυόμισυ μήνες: ότι ο λιγνίτης είναι για όλους ο αληθινός μαύρος χρυσός της ελληνικής οικονομίας. Το ελάχιστο όριο των 27500GWh λιγνιτικής παραγωγής, που

Νέο ρεκόρ παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη το 2013 στη Γερμανία!

Αιολικά; Ποιά αιολικά; Φωτοβολταϊκά; Ποιά φωτοβολταϊκά; Όπως γράφει το SPIEGEL, η Γερμανία έκανε το 2013 νέο ρεκόρ παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη την τελευταία 20ετία! Και όπως βλέπετε στο διάγραμμα, που δείχνει τα στοιχεία παραγωγής του 2010 και 2011, η βασική πηγή ηλεκτροδότησης της Γερμανίας είναι το κάρβουνο και η συμμετοχή του αυξάνεται συνέχεια! 

Το 1990, αμέσως μετά την ενοποίηση με την Ανατολική Γερμανία, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη ήταν 171TWh, με όλα όμως τα παλιά εργοστάσια της Ανατολικής Γερμανίας σε λειτουργία! Από τότε πολλά εργοστάσια έκλεισαν, αλλά το 2013 η παραγωγή έφθασε τις 162TWh, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία της AG EnergieBilanzen.

Η αύξηση αυτή οφείλεται στο ό,τι το 2012 μπήκαν σε λειτουργία λιγνιτικές μονάδες με συνολικά 2.743MW, πολύ περισσότερα από τα 1.321MW που αποσύρθηκαν λόγω παλαιότητας. 

Αυτό φυσικά έχει ως αποτέλεσμα ... να αυξάνονται οι εκπομπές CO2 της Γερμανίας, κάτι που δεν αρέσει στους Πράσινους, οι οποίοι κάλεσαν την κυβέρνηση "να αυξήσει το φόρο στις εκπομπές CO2, προκειμένου

Παντού αξιοποιούν εγχώριες πηγές ενέργειας: στην Ελλάδα πότε;

Για πρώτη φορά το 2013 οι εξαγωγές κάρβουνου απ' το μεγάλο λιμάνι Richards Bay της Νότιας Αφρικής ξεπέρασαν τα 70 εκατ. τόννους. Οι εξαγωγές κατευθύνθηκαν κυρίως σε Ινδία και Πακιστάν, καθώς και σε Κίνα, Ιαπωνία,  Νότια Κορέα και Ταϊβάν.

Οι χώρες της Ασίας εξασφαλίζουν φθηνή ηλεκτρική ενέργεια για τους πολίτες και τη βιομηχανία τους καίγοντας κάρβουνο. Γιατί δεν βάζουν αιολικά, αφού "ο άνεμος είναι δωρεάν"; Γιατί δεν βάζουν φωτοβολταϊκά, αφού "ο ήλιος είναι ανεξάντλητος"; Γιατί δεν καίνε φυσικό αέριο, που είναι πιο "ευγενές" καύσιμο ; 

Ο λιγνίτης θα δίνει πάντα τη φθηνότερη κιλοβατώρα

Είδαμε σε προηγούμενες αναρτήσεις ποιος ανεβάζει το κόστος του ρεύματος για τους πολίτες και πόσο λιγνίτη "σηκώνει" το ενεργειακό μας σύστημα. Στο γράφημα που βλέπουμε,

Ο διαμοιρασμός των "ιματίων" ξεκίνησε...

Το σύστημα Κλίντον θέλει να δώσει τους Ελληνικούς υδρογονάνθρακες στην Τουρκία..., αλλά ο Σαμαράς έχει άλλες δουλειές να κάνει…

Η άφιξη του Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ και των θέσεων που πρεσβεύει περί ελληνοτουρκικής προσέγγισης και των γενικότερων ενεργειακών ζητημάτων ήταν εξαιρετικά άσχημο προμήνυμα για τα ελληνικά συμφέροντα.

Σήμερα ο ειδικός απεσταλμένος του αμερικανικού ΥΠΕΞ μιλώντας για τα επενδυτικά προγράμματα για την εκμετάλλευση του αερίου της Αν. Μεσογείου και τους αγωγούς του Νότιου Διαδρόμου στο συνέδριο του Economist “έβαλε” την Τουρκία 100% μέσα στο παιχνίδι αναγνωρίζοντας της δικαιώματα ερευνών και εκμετάλλευσης στην κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και στην ελληνική και πιθανότατα αυτή είναι η αιτία που δεν υπογράφηκε η συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ!

Το μόνο που έδειξε να τον απασχολεί και να τον ενδιαφέρει είναι η μείωση της ενεργειακής εξάρτησης από την Ρωσία. Εμμέσως πλην σαφώς, ο ίδιος κάλεσε τους εμπλεκόμενους και κυρίως την Κύπρο, να αποφύγει την είσοδο στα επιμέρους σχέδια ρωσικών συμφερόντων, καθώς έτσι αναιρούνται βασικές αρχές της Ευρωπαϊκής πολιτικής για διαφοροποίηση των πηγών, την οποία ενισχύουν και οι ΗΠΑ.

Σε ό,τι αφορά στους αγωγούς, σύμφωνα με τον Μόρνινγκσταρ θα πρέπει να διασφαλίσει τη μεταφορά μη ρωσικού αερίου στις χώρες της Βαλκανικής, να αποτελέσει εμπορικά βιώσιμη λύση και να προσφέρει δυνατότητες επέκτασης της δυναμικότητας του.

Σύμφωνα με τον Μόρνινγκσταρ οι πρόσφατες ανακαλύψεις φυσικού αερίου στις ΑΟΖ Κύπρου και Ισραήλ αποτελούν μία απόλυτα θετική εξέλιξη, καθώς προσφέρει νέες ποσότητες και μία νέα εναλλακτική πρόταση εφοδιασμού με φυσικό αέριο στις χώρες της περιοχής και της Ευρώπης.

Ωστόσο και αυτό αξίζει ιδιαίτερης προσοχής ο Αμερικανός αξιωματούχος παρατήρησε ότι “από τις ανακαλύψεις αυτές θα πρέπει να κερδίσουν όλοι. Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να πραγματοποιεί έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων, όμως από τους πόρους που θα προκύψουν ο Μόρνινγκσταρ πιστεύει ότι θα πρέπει να ωφεληθούν και οι Τουρκοκύπριοι” δικαιώνοντας τις θέσεις της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων.

Επεσήμανε δε ότι “Οι ανακαλύψεις ενεργειακών πόρων στην Αν. Μεσόγειο υπερβαίνουν τις άμεσα εμπλεκόμενες χώρες όπως την Κύπρο, το Ισραήλ και ενδεχομένως αργότερα και την Ελλάδα”. Ουσιαστικά ο Αμερικανός αξιωματούχος στέλνει το μήνυμα ότι αυτό που οι τρείς χώρες διαθέτουν είναι πολύ πολύτιμο και σημαντικό για την παγκόσμια οικονομία για να το διαχειριστούν μόνοι τους!

Όπως δήλωσε υπάρχουν νομικά και πολιτικά ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν αποδεχόμενος εμμέσως τις τουρκικές ενστάσεις όσον αφορά την περιοχή.

Επεσήμανε ότι “θα είναι κρίμα οι χώρες της περιοχής να στερηθούν τα οφέλη των ανακαλύψεων”, στέλνοντας προειδοποιητικό μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις για την πιθανή απώλεια αυτών των ενεργειακών πόρων λόγω προστριβών τονίζοντας όμως και την θέση των ΗΠΑ ως ισορροπιστή του γεωπολιτικού παιχνιδιού που εξελίσσεται στην περιοχή.

Σύμφωνα με τον Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ οι λύσεις που θα επιλεγούν για την εκμετάλλευση των νέων πηγών στην Αν. Μεσόγειο, θα πρέπει να στηρίζονται στη λογική της γενικότερης ωφέλειας που θα προσφέρουν στις χώρες της περιοχής βάζοντας ουσιαστικά από την πίσω πόρτα και την Τουρκία στο ενεργειακό παιχνίδι της Αν. Μεσογείου.

Η τοποθέτηση αυτή του Αμερικανού αξιωματούχου αποτελεί το μήνυμα που η Τουρκία περίμενε αφού έμμεσα οι Αμερικανοί αναγνωρίζουν τα δικαιώματα της Τουρκίας στην περιοχή και φυσικά η Αν. Μεσόγειος τείνει να μετατραπεί σε μία νέα ζώνη ελληνοτουρκικών αντιπαραθέσεων για μία ακόμη φορά με την ανοχή των ΗΠΑ.

Με την αποδοχή ότι η Τουρκία έχει συμφέροντα στην περιοχή οι ΗΠΑ αποστερούν από την ΕΕ την δυνατότητα αποκλειστικής εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων της Αν. Μεσογείου μέσω της Ελλάδας. Ουσιαστικά οι Αμερικανοί τοποθετούν την Τουρκία ως χωροφύλακα στα σημαντικότερα ίσως ενεργειακά αποθέματα που βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο ευρωπαϊκών κρατών, της Κύπρου και της Ελλάδας.

Με τις δηλώσεις του αυτές επί ελληνικού εδάφους ο Μορνινγκστάρ επιβεβαιώνει τις θέσεις του όσον αφορά τα ελληνοτουρκικά.

“Ο R. Morningstar υποστηρίζει ανοιχτά την εξάλειψη κάθε ιστορικής διαφοράς μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας σε σχέση με τη Κύπρο, αλλά και στο Αιγαίο, και άλλα καίρια ζητήματα, με μια σειρά ελληνικών υποχωρήσεων που θα αναδιατάξουν τον χάρτη των δικαιωμάτων των δύο κρατών στο Αιγαίο και την Α.Μεσόγειο. Έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η μεταξύ τους συνεργασία ώστε να υπάρξει μια κερδοφόρα (για τις ΗΠΑ…) συνεκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου του Αιγαίου, αλλά και της Α.Μεσογείου”.

Όσον αφορά την τροφοδοσία των Βαλκανίων με φυσικό αέριο οι ΗΠΑ θα ευνοούσαν την αξιοποίηση των αζερικών αποθεμάτων και για αυτό το λόγο θα ευνοούσαν τη συνεργασία του ΤΑΡ με το ITGI, ώστε μέσω του Ελληνοβουλγαρικού αγωγού που εντάσσεται στο Ελληνικό σχέδιο, να τροφοδοτηθούν και οι χώρες βόρεια της Ελλάδας, που σήμερα τροφοδοτούνται αποκλειστικά με ρωσικό αέριο.

Σε κάθε περίπτωση η θέση Μόρνιγκσταρ συμποσούται στα εξής: Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος Ισραήλ με το “καπέλο” των ΗΠΑ, μαζί προκειμένου να βάλουν στη γωνία τη Ρωσία!
Η αλλαγή στην αμερικανική πολιτική είναι οβιδιακή και επιβεβαιώνονται όλοι όσοι υποστήριζαν ότι η συμμαχία είναι συγκυριακή και κανείς δεν μπορεί να έχει εμπιστοσύνη με “λυκοφιλίες”. Κάτι που το 1922 πλήρωσε ακριβά η χώρα.
Οι θέσεις Mόρνινγκσταρ προφανώς είναι η αιτία που οδήγησε στην ματαίωση της υπογραφής της τριμερούς συμφωνίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ.

ΠηγήΤο αλίευσα ΕΔΩ

Nabucco τέλος. Ζήτω το Nabucco West!

Γράφει ο Δρ. Ιωάννης Παρίσης

Υποστράτηγος ε.α., Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων

Ο αγωγός Nabucco είναι ένα πρόγραμμα υπό σχεδίαση, με σκοπό να μεταφέρει φυσικό αέριο από την ανατολική Τουρκία στην Αυστρία, μέσω Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Ουγγαρίας. Σύμφωνα με την αρχική σχεδίαση επρόκειτο να ξεκινάει από το Ερζερούμ της Τουρκίας και να φθάνει στο Baumgarten an der March της Αυστρίας, κύριο κόμβο φυσικού αερίου της Κεντρικής Ευρώπης. Το πρόγραμμα υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ. Στόχος ήταν να αποτελέσει μια εναλλακτική πρόταση σε σχέση με τους σημερινούς τρόπους εισαγωγής φυσικού αερίου, ώστε να  ανεξαρτητοποιηθεί μερικώς η ΕΕ από τη Ρωσία.

Τον Ιούνιο 2002 πέντε χώρες υπέγραψαν πρωτόκολλο ενδιαφέροντος για την κατασκευή του αγωγού Nabucco, και τον Οκτώβριο 2002 υπεγράφη Συμφωνία Συνεργασίας. Τον Ιούνιο 2005 υπεγράφη Συμφωνία Κοινοπραξίας από τους πέντε συνεταίρους του Nabucco. Τον Ιούνιο 2008 υπεγράφη το πρώτο συμβόλαιο μεταφοράς αερίου από το Αζερμπαϊτζάν στη Βουλγαρία. Η κατασκευή του Nabucco προγραμματιζόταν να αρχίσει το 2010 με πρόθεση να ολοκληρωθεί το 2013. Ωστόσο, οικονομικοί λόγοι καθιστούσαν αδύνατη την πραγματοποίηση του σχεδίου.

Ήδη, στις 16 Μαΐου 2012, η κοινοπραξία Ναμπούκο πρότεινε έναν νέο αγωγό στην κοινοπραξία του πεδίο φυσικού αερίου στο Αζερμπαϊτζάν, Shah Deniz II. Το έργο αυτό αποτελεί στην πράξη μια υποβαθμισμένη έκδοση του αρχικού φιλόδοξου έργου. Γνωστή ως Nabucco West, η πρόταση αυτή δείχνει σιωπηρά ότι το προηγούμενο σχέδιο Nabucco έχει τερματιστεί. Εν τω μεταξύ, το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία ήταν σε συζητήσεις για ένα νέο αγωγό, με την ονομασία Trans-Anatolian Pipeline, που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τα σύνορα της Τουρκίας με τη Γεωργία στα σύνορά της με τη Βουλγαρία. Θα έχει χωρητικότητα περίπου 17 δισ. κυβικά μέτρα (bcm) και θα κοστίσει περίπου 6 δισ. δολάρια.

Ο νέος αγωγός Nabucco West θα είναι περίπου το ένα τρίτο του μήκους του αγωγού που αρχικά σχεδιάστηκε και εκτιμάται ότι θα κοστίσει περίπου 6 δισ. δολάρια – περίπου το μισό του αρχικού αγωγού. Ενώ αρχικά θα έχει δυνατότητα 10 bcm, ο αγωγός θα μπορούσε να κλιμακωθεί μέχρι να αποκτήσει δυνατότητα 30 bcm. Είναι προφανές ότι η ανάπτυξη και η επιτυχία του προγράμματος Nabucco West εξαρτάται τελικά από το πρόγραμμα Trans-Anatolian, το μέλλον του οποίου ωστόσο παραμένει ασαφές. Αν και δεν έχει υπάρξει ακόμα μια επίσημη συμφωνία για το σχέδιο, το Trans-Anatolian δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί έως το 2017 – αφήνοντας έτσι αρκετό χρόνο για τη δημιουργία ενός ανταγωνιστικού περιβάλλοντος στην περιοχή.

Το αλίευσα ΕΔΩ