Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΜΑ (1/3)

Οι ιδιοφυείς τρόποι επικοινωνίας και οι τηλεπικοινωνίες των αρχαίων Ελλήνων

Οι ιδιοφυείς τρόποι επικοινωνίας στην αρχαία Ελλάδα, οι τηλεπικοινωνίες των αρχαίων Ελλήνων.

Οι αρχαίοι Έλληνες μπορούσαν να ανταλλάσσουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα και σε γρήγορο χρόνο πληροφορίες, τόσο κατά την περίοδο των πολέμων όσο και σε περίοδο ειρήνης.
Με το εφευρετικό τους μυαλό είχαν κατορθώσει να σχεδιάσουν ένα σύστημα από μηχανισμούς που τους επέτρεπαν να φτάσει στο τελικό δέκτη οποιοδήποτε μήνυμα ήθελαν, δυανύοντας ακόμα και 700χλμ σε περίπου μία ώρα. Ας δούμε με ποιο τρόπο γινόταν αυτό.
Ημεροδρόμοι

Το πρώτο σχέδιο των ελλήνων για τη μεταφορά πληροφοριών αποτελεί η χρήση των ημεροδρόμων. Ήταν άνθρωποι γνωστοί για τις ικανότητές τους στο τρέξιμο στουςοποίους εμπιστεύονταν τη μεταφορά μηνυμάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Ο πιο γνωστός ημεροδρόμος που έμεινε και στην ιστορία ήταν ο Φειδιππίδης, ο οποίος πήγε από την Αθήνα στο Μαραθώνα και μετά πάλι πίσω στην Αθήνα το μήνυμα της νίκης χωρίς καμία στάση και πέθανε από εξάντληση.
Οι ημεροδρόμοι είχαν αποκτήσει το σεβασμό και κοινωνική καταξίωση σε σημείο να τους έχουν αφιερωθεί και ναοί (Τάλβυθος ημεροδρόμος του Αγαμέμνωνα στον οποίο οι Σπαρτιάτες αφιέρωσαν ναό). Ενδέχεται κάποιοι από τους ημεροδρόμους να ήταν έφιπποι ειδικά όταν ήταν να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις.
Αυτή ήταν η αρχική μορφή του συστήματος των ημεροδρόμων που στη πορεία αναβαθμίστηκε και βελτιώθηκε με τη δημιουργία σταθμών στους οποίους οι αγγελιαφόροι πλέον άλλαζαν τα άλογά τους και ξεκουράζονταν ή άλλαζε και ο αγγελιαφόρος.
Τηλεβόας

Ο Μ. Αλέξανδρος ήταν ο πρώτος που συνέλαβε τη ιδέα τηα αναπαραγωγής ήχων μέσω του ακουστικού τηλέγραφου ο οποίος μπορούσε να μεταφέρει τους ήχους μέσω του αέρα σε μακρυνές αποστάσεις. Αποτελούνταν από ένα τρίποδο ύψους τεσσάρων μέτρων ενωμένο στη κορυφή, απο την οποία ξεκινούσε ένα σκοινί που συγκρατούσε ένα στρογγυλό ηχητικό κέρας μεγάλου μεγέθους.
Οι φρυκτωρίες

Η φωτιά και κατ’ επέκταση το φως ήταν βασική προϋπόθεση για να μεταφερθεί το μήνυμα σύντομα και σε μεγάλη απόσταση. Η χρήση φωτεινών σημάτων κυρίως χρησιμοποιήθηκε στο πόλεμο για να μεταφέρουν τις διαταγές των ανωτέρων.
Τα οπτικά σήματα μπορούσαν να αναπαράγουν πληροφορίες μεγάλης ποικιλίας. Για παράδειγμα η Μήδεια, υψώνοντας ένα αναμμένο πυρσό ειδοποίησε τους Αργοναύτες να σπεύσουν στη Κολχίδα. Για τη μετάδοση των οπτικών σημάτων με έντονους καπνούς ή στήλες καπνού ήταν απαραίτητη η κατασκευή ειδικών κτισμάτων σε υπερηψωμένα σημεία, τα οποία ονομάζονταν φρυκτωρίες.
Για τα φωτεινά σήματα που ανταλλάσσονταν μέσω των φρυκτών (πυρσών) είχαν συμφωνήσει εκ των προτέρων και οι δύο πλευρές για τη μετάφραση των μηνυμάτων. Όπως εκτιμούν οι μελετητές ο πρώτος που χρησιμοποίησηε τηλεπικοινωνιακούς πύργους για τη μετάδοση μηνυμάτων ήταν ο Ηρακλής, ο οποίος σε δύο κωμοπόλεις της Δυτικής Μεσογείου, την Αβύλη και την Κάπλη, έστησε τις γνωστές Ηράκλειες Στήλες, που έπαιζαν το ρόλο φάρου στα διέρχομενα πλοία.
Από τα γνωστότερα παραδείγματα μετάδοσης μηνυμάτων με σήματα φωτιάς ήταν η είδηση της πτώσης της Τρόιας στον εκπληκτικό χρόνο ρεκόρ για την εποχή της μιας ημέρας.
Το μήνυμα ταξίδεψε από την Τροία στο Ερμαίο της Λήμνου, απο κεί στον Άθω, στις κορυφές του Μακίστου στην Εύβοια και στη κορυφή του Κιθαιρώνα. Απο κεί το μήνυμα μεταφέρθηκε στη λίμνη Γοργώτη, στο Αγίπλαγκτο (Μέγαρα) και στη συνέχεια η φωτεινή λωρίδα υπερπήδησε το Σαρωνικό κόλπο κι έφτασε στο Αραχναίον κοντά στις Μυκήνες κι απο κει ημεροδρόμοι το μετέφεραν στο ανάκτορο των Ατρειδών.
Τηλέγραφος του Αινεία

Ο Αινείας ο Τακτικός συνδύασε τους πυρσούς και τη μηχανική έτσι ώστε η επικοινωνία μεταξύ του αποστολέα και του δέκτη να περιέχει σαφείς πληροφορίες, όπως,για παράδειγμα, “πεζικό με βαρύ οπλισμό” κ.α. Βασική προϋπόθεση για τη σωστή μετάδοση του μηνύματος ήταν οι υδραυλικοί τηλέγραφοι να είναι όμοιοι. Θα έπρεπε επίσης τα κεραμικά αγγεία να έχουν το ίδιο μέγεθος σε πλάτος και βάθος.
Τις ίδιες διαστάσεις είχαν και οι φελλοί, στους οποίους στηρίζονταν μεταλλικές ράβδοι, οι οποίοι ήταν χωρισμένοι σε ίσα μέρη, τριών δαχτύλων το καθένα. Εκεί υπήρχε ευκρινής διαχωρισμός και σε κάθε ράβδο αναγράφονταν τα κυριότερα και τα γενικότερα που συνέβαιναν στους πολέμους. Επίσης μια ακόμα βασική προϋπόθεση για να διαβαστεί σωστά το μήνυμα ήταν οι τρύπες των αγγείων να έχουν την ίδια διάμετρο έτσι ώστε να φεύγει η ίδια ποσότητα νερού.
Οι υδραυλικοί τηλέγραφοι βρίσκονταν πάντα σε υψόμετρα, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη οπτική επαφή. Η απόσταση που είχαν μεταξύ τους δύο ή περισσότεροι τηλέγραφοι δεν ήταν σταθερή, παρ’ όλα αυτά μπορούμε να πούμε ότι συνήθως ξεπερνούσε τα δεκάδες χιλιόμετρα. Όταν όλα ήταν έτοιμα, οι χειριστές του τηλέγραφου άναβαν πυρσούς.
Όταν η μία πλευρά ήθελε να δώσει κάποιο μήνυμα κατέβαζε τον πυρσό και συγχρόνως οι δύο άνοιγαν τη διαρροή του νερού. Όταν η ράβδος όπου αναγράφονταν οι πληροφορίες που ήθελαν να μεταβιβαστούν έφτανε στο στόμιο του αγγείου έκλειναν τη ροή και ξανασήκωναν τον πυρσό. Τότε και οι απέναντι έκλειναν τη διαρροή του νερού και διάβαζαν το σημείο στο οποίο είχε σταματήσει η δική τους ράβδος.
Αλφαβητικός Κώδικας

Όταν οι χρήστες του υδραυλικού τηλέγραφου με την πάροδο του χρόνου διαπίστωσαν δυσκολίες στην ακριβή περιγραφή των πληροφοριών όπως αναφορά σε αριθμητικές δυνάμεις του εχθρού, ήρθε ή ώρα που οι Κλεόξενος και Δημόκλειτος παρουσλιασαν την “Πυρσεία” ή αλλιώς “οπτικό τηλέγραφο”. Η λειτουργία του είχε ως εξής: αρχικά διαίρεσαν το αλφάβητο σε πέντε μέρη ανά πέντε γράμματα τα οποία αναγράφονταν σε πινακίδες τις οποίες θα έπρεπε να έχουν μαζί τους όσοι θα συνομιλούσαν.
Πριν εγκαταστήσουν και τα υπόλοιπα εξαρτήματα του τηλέγραφου υπήρχε η συνεννόηση ότι οι πρώτοι -δύο στον αριθμό- πυρσοί που θα σηκώνονταν θα ήταν από εκείνον που ήθελε να αναγγείλει κάτι. Η μεταφορά των πληροφοριών θα ξεκινούσε αν κι από την απέναντι πλευρά σηκώνονταν δύο πυρσοί.
Όταν κατέβαιναν όλοι οι πυρσοί, τότε εκείνος που ήθελε να αναφέρει κάτι σήκωνε τους πρώτους πυρσούς από τα αριστερά, δηλώνοντας με αυτό το τρόπο στο δέκτη ποια πινακίδα έπρεπε να εξετάσει. Αν για παράδειγμα σήκωνε τον πρώτο πυρσό , εννοούσε τη πρώτη πινακίδα κ.ο.κ. Η δεύτερη ομάδα πυρσών χρησιμοποιούνταν για να υποδείξουν τα γράμματα που θα σχημάτιζαν τη λέξη του μηνύματος. Για την καλύτερη καταγραφή των εναλλασσόμενων πυρσών οι χρήστες χρησιμοποιούσαν κατάλληλες διόπτρες.
Για την αποφυγή λαθών, εκείνος που θα σήκωνε ή θα κατέβαζε τους πυρσούς, ήταν πίσω από ένα πρόχειρα κατασκευασμένο τοίχο με σύνηθες ύψος τα δέκα μέτρα. Επειδή η συμπλήρωση ενός πλήρους μηνύματος απαιτούσε χρόνο, οι χρήστες αναγκάστηκαν να βρουν τις λέξεις με τα λιγότερα γράμματα, χωρίς όμως να χάνει το πληροφοριακό της περιεχόμενο η πρόταση.
Για να επιτευχθεί σωστά και γρήγορα η μετάδοση του μηνύματος, οι χρήστες της Πυρσείας, οι οποίοι ήταν πολίτες με άριστη γνώση ανάγνωσης, γραμματικής και ορθογραφίας, εκπαιδεύονταν καθημερινά ώστε να συνηθίσουν στον τρόπο γραφής και μετάδοσης των μηνυμάτων. Με την παροδο του χρόνου κάποιοι βελτίωσαν τον οπτικό τηλέγραφο κάνωντας στην αρχική μορφή κάποιες παρεμβάσεις, αλλάζοντας τα γράμματα των πλακών έτσι ώστε να αποφευχθεί η υποκλοπή του μηνύματος.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Περί … κίναιδων, μελέτη

 Πολύς ο  θόρυβος που  γίνεται τις τελευταίες μέρες για τα  …”γκέουλα” …. Κάποτε είχα ακούσει ένα παλιό μου  δάσκαλο να λέει  :

Όταν έπλασε ο Δίας τον άνθρωπο, αφού πρόσθεσε όλες τις αρετές, όλα τα ελαττώματα και εν γένει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που φέρουμε ως άνθρωποι, ήρθε η ώρα να προσθέσει και την Αιδώ. Την Αιδώ λοιπόν την έχωσε βαθιά μέσα στον ανθρώπινο .. (_(_)
Πωπώ τι  έγραψα….πιπέρι! Συγχωρήστε παρακαλώ την αθυροστομία μου …  κάπως όμως  έπρεπε να το εκφράσω η δόλια ..

Πρωτεσίλαος και Λαοδάμεια

Ο Πρωτεσίλαος ήταν γιος του Ίφικλου που ήταν βασιλιάς της Φυλάκης στην Θεσσαλία. Το όνομα του έγινε γνωστό γιατί ήταν ο πρώτος νεκρός από τους Αχαιούς στον πόλεμο της Τροίας.

Στον Τρωικό Πόλεμο ήταν υποχρεωμένα με όρκο να λάβουν μέρος όσα αρχοντόπουλα της Ελλάδας είχαν ζητήσει να πάρουν γυναίκα τους την Ωραία Ελένη. Ο Πρωτεσίλαος ήταν ένας από αυτούς. Αρχοντόπουλο ακόμη ο Πρωτεσίλαος, ζώντας στη Φυλάκη, είχε στείλει προξενητάδες με πολλά δώρα στη Σπάρτη ζητώντας να κάνει γυναίκα του την Ωραία Ελένη.

Πριν την επιλογή του συζύγου της, που ήταν ο Σπαρτιάτης Μενέλαος, οι μνηστήρες, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονταν και οι Αντίλοχος, Αίας ο του Οιλέα, ο Αίας ο Τελαμώνιος, ο Μενέλαος, ο Διομήδης, ο Πολυποίτης, ο Ελπήνωρ, ο Εύμηλος, ο Ποδαλείριος, ο Ιδέας, ο Λεοντέας,  ο Φιλοκτήτης κ.α,ορκίστηκαν ενώπιον του Αγαμέμνονα, των αδελφών της Ελένης,

Ηραίο της Σάμου [Εικόνες]

Η αρχαία Σάμος (Πυθαγόρειο) εθεωρείτο μία από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαιότητας. Τόσο σε αυτήν όσο και στο χώρο του Ηραίου, τα παλαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα χρονολογούνται στην 4η χιλιετία π.Χ. Η περίοδος της ακμής της Σάμου τοποθετείται χρονικά στα μέσα του 6ου αι. π.Χ.
Το νησί ήταν μεγάλη ναυτική δύναμη και απέκτησε εμπορικές σχέσεις με τη γειτονική Μικρά Ασία και τις Μεσογειακές χώρες. Οι Σάμιοι ίδρυσαν αποικίες στην ακτή της Ιωνίας, στη Θράκη και τη Δύση.

Το ιστορικό βάθος μιας ιστορίας που δεν διδάσκεται…

Ένας από τους τομείς της ανθρώπινης ύπαρξης και των ανθρωπίνων επιτευγμάτων, είναι η τεχνολογία, που σήμερα έχει φτάσει, κατά κοινή ομολογία, σε αρκετά υψηλό επίπεδο εξέλιξης. Τί ίσχυε όμως παλαιότερα; Τι συνέβαινε στον εν λόγω κλάδο κατά τα πανάρχαια χρόνια.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι γραμμική. Ξεκίνησε δηλαδή από την «ανυπαρξία» και αναπτύσσεται σταδιακά μέχρι την σύγχρονη εποχή. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν πως χιλιάδες χρόνια πριν η τεχνολογία είχε φτάσει σε μεγάλο απόγειο, έπειτα συνέβη κάτι συνταρακτικό που προκάλεσε μία ολική καταστροφή και ένα συνακόλουθο νέο ξεκίνημα στον συγκεκριμένο τομέα.
Όσον αφορά την δεύτερη άποψη, υπάρχουν ενδείξεις, ικανές να μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι πιθανόν οι Έλληνες  διέθεταν μεγάλο μέρος της εξελιγμένης εκείνης τεχνολογίας, αν λάβουμε επιπλέον υπ” όψιν μας την ιστορία μας, που φτάνει σε βάθος χιλιετιών, τα ταξίδια σε όλον τον πλανήτη από τα πανάρχαια κιόλας χρόνια, τα καλλιτεχνικά και πομπώδη οικοδομήματα, κλπ.

Η αρχιτεκτονική των Ελλήνων με το διαχρονικό βεληνεκές της

Πολλές έρευνες και μελέτες που έχουν διεξαχθεί τόσο από Έλληνες όσο και από ξένους επιστήμονες έχουν προσπαθήσει να δώσουν μία εξήγηση  στο πώς τα αρχαία ελληνικά θέατρα διαθέτουν άριστη ακουστική.
Το δύσκολο αυτό εγχείρημά τους αποσκοπεί στην εύρεση και κατανόηση των παραγόντων, βάσει των οποίων οι αρχαίοι Έλληνες οικοδομούσαν τα θέατρα σε συγκεκριμένα σημεία και με τα κατάλληλα δομικά «υλικά».
Μία από τις τελευταίες μάλιστα μελέτες ήταν αυτή του επίσημου επιστημονικού περιοδικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ακουστικής (European Acoustics Association), το οποίο βαθμολόγησε με «άριστα» την ακουστική του θεάτρου της Επιδαύρου.

Όταν οι Έλληνες τολμούν στην τεχνολογία…

Κατασκευαστικές Υπερβάσεις στην αρχαία Ελλάδα

*του Παναγιώτη Χατζόπουλου
  Χιλιάδες χρόνια μετά, τα μηχανεύματα των προγόνων μας δεν παύουν να αποτελούν συνεχώς μία έκπληξη, μπρος στην οποία ολόκληρη η υφήλιος στέκεται με δέος. Στο παρόν άρθρο θα μιλήσω για τα επιτεύγματα εκείνα που ανήκουν στην γνωστή ως επί το πλείστον περίοδο της ιστορίας των Ελλήνων, καθώς, όπως έχουμε επισημάνει πολλές φορές, υπάρχει και η άγνωστη τεχνολογία των Ελλήνων, η οποία χρονολογείται χιλιετίες πριν…

Τα μυστικά της διατροφής των Αρχαίων Ελλήνων!

 

ΙΠΠΟΦΑΕΣ, ΖΕΑ, ΚΥΚΕΩΝΑ, ΚΡΑΣΙ, ΜΕΛΑΝΑΣ ΖΩΜΟΣ 

Πολλές φορές η σύγχρονη επιστήμη έχει σκύψει στον τρόπο διατροφής και ζωής των αρχαίων και έχει μελετήσει αρχαία συγγράμματα σε μια προσπάθεια να απαντήσει και σε ένα απλό ερώτημα πέρα από τα πολυσύνθετα. Γιατί οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήταν τόσο έξυπνοι;
Η απάντηση για πολλούς είναι μια και στηρίζεται στις αρχές που έθεσε ο πατέρας της Ιατρικής ο Ιπποκράτης, που έλεγε «νους υγιής εν σώματι υγιεί» και «φάρμακο σου είναι η τροφή σου».

Μεσσηνία: Το αρχαιότερο γραπτό κείμενο της Ευρώπης

Στην Ίκλαινα Μεσσηνίας, το μέρος στο οποίο με την αρχαιολογική σκαπάνη του έφερε στο φως το αρχαιότερο γραπτό κείμενο της Ευρώπης σε πήλινη πινακίδα, «επιστρέφει» ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Μιζούρι-Σεντ Λούις (UMSL), Μιχάλης Κοσμόπουλος, συνοδευόμενος από την ανασκαφική ομάδα του.
Tο γεγονός καταγράφεται στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού Archaeology, καθώς και στο ιστολόγιο του Πανεπιστημίου UMSL, που επισημαίνουν ότι, για περισσότερα από 10 χρόνια ο Μιχάλης Κοσμόπουλος κάθε καλοκαίρι εργάζεται κοντά στο μικρό χωριό της νοτιοδυτικής Ελλάδας, μέσα σ’ έναν ελαιώνα.

ΖΕΑΣ ΑΛΕΥΡΙ – ΨΩΜΙ ΖΕΙΑΙ

 Προ ολίγου καιρού, ανεβάσαμε εδώ στο  «Φιλονόη καὶ  φίλοι» θέμα, με το «απαγορευμένο» σιτηρό των Ελλήνων, την Ζέα, της οποίας το ψωμί-φάρμακο, έθρεψε και μεγάλωσε χιλιάδες γενιές Ελλήνων κι όχι μόνο. Ιπποφαές και Ζέα ήταν προϊόντα που ο Μέγας Αλέξανδρος είχε μαζί του στην εκστρατεία του στην Περσία, τυχαίο; 
Είχαμε πει λοιπόν ότι μετά από έρευνα που είχε πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα από ζευγάρι γιατρών  το 1923, σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, η βάση της υγιεινής διατροφής των Ελλήνων, ήταν το ψωμί Ζέας!!
Χωρίς ποτέ κανείς να μάθει (επισήμως) τον λόγο, ο Βενιζέλος, το 1928, πιθανόν ακολουθώντας «άνωθεν εντολές», μέσα σε μόνο 4 χρόνια, απαγόρευσε ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ την καλλιέργεια του σιτηρού, με του οποίου το ψωμί  τάιζε ο Μέγας Αλέξανδρος τους στρατιώτες του για να μην αρρωσταίνουν και το αντικατέστησε με το σιτάρι, του οποίου το ψωμί, οι αρχαίοι Έλληνες, τάιζαν τα σκυλιά τους! 
Αυτό το θέμα με συγκλόνισε όταν το διάβασα και ψάχνοντας στο διαδίκτυο, βρήκα τον άνθρωπο που ξαναέφερε μαζί με τους κ.κ ΝΙΚΟ ΚΟΛΕΟΓΛΟΥ [ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ] ΚΑΙ ΠΡΑΠΑΒΕΣΗ ΣΤΕΡΓΙΟ [ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΟΣ], ύστερα από

Ο ορισμός του μαζάνθρωπου ιδιώτη - Επίκαιρο

Όταν κάποιος ρώτησε τον Βασιλιά της Σπάρτης Δημάρατο, γιατί οι Σπαρτιάτες θεωρούν άτιμους αυτούς που πετούν την ασπίδα τους και όχι αυτούς που πετούν τις περικεφαλαίες και τους θώρακες, αυτός απάντησε:

"Γιατί τις περικεφαλαίες και τους θώρακες τους φορούν για δική τους προστασία, ενώ την ασπίδα την κρατούν για να υπερασπίσουν την από κοινού παράταξη."


Πλούταρχος (Αποφθέγματα Λακωνικά, 220 Α)

"Ξεκλειδώνουν" 400.000 πάπυρους από την αρχαία Ελλάδα!

Βρέθηκαν 400.000 κομμάτια παπύρων γραμμένα από τους προγόνους μας και που με μια καινούργια μέθοδο μπορούν να διαβαστούν .

H έγκυρη βρετανική εφημερίδα Independent σε ένα άρθρο της έγραψε... "Eureka! Εκπληκτική ανακάλυψη αποκαλύπτει τα μυστικά των αρχαίων Ελλήνων" .
Χιλιάδες χειρόγραφα που έως τώρα δεν μπορούσαμε να διαβάσουμε και που περιέχουν σπουδαία κείμενα της κλασσικής φιλολογίας τώρα μπορούν να διαβαστούν για πρώτη φορά με μια τεχνολογία που πιστεύεται ότι θα ξεκλειδώσει τα μυστικά των αρχαίων ελλήνων .
Μεταξύ των άλλων θησαυρών που έχουν ήδη ανακαλυφθεί από μια ομάδα επιστημόνων του Παν/μίου της Οξφόρδης υπάρχουν και άγνωστα έως τώρα έργα κλασσικών γιγάντων όπως ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης και ο Ησίοδος.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ

Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου

Καθηγητού – Κλασσικού Φιλολόγου-

Ιστορικού – Συγγραφέως-

Αντιπροέδρου τού Συνδέσμου τών Απανταχού Λακώνων

 «Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ»

 Οι βασικές επιδιώξεις των αρχαίων ελληνικών πόλεων – κρατών ως υπόδειγμα για την δεινοπαθούσα σήμερα Ελλάδα.
Είναι γνωστόν ότι οι ενώσεις πόλεων κρατών στην αρχαία Ελλάδα έγιναν σε περιόδους κρίσεως και παρακμής τους και υπό τον φόβο μιας επικείμενης υποταγής σε μια ισχυρότερη δύναμη. Έτσι δημιουργήθηκαν για παράδειγμα οι συμπολιτείες.  Η αποδυνάμωση του θεσμού τής πόλης-κράτους και η επιδίωξη των βασιλέων τής Μακεδονίας να επεκταθούν προς τον νότο ήσαν οι αιτίες  που οδήγησαν τότε  πολλές  πόλεις, ιδιαίτερα απομονωμένων περιοχών, να προχωρήσουν στην συγκρότηση ομοσπονδιακών  κρατών, όπως  η Αχαϊκή  και  η  Αιτωλική  συμπολιτεία.
Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι η κάθε πόλη έπρεπε να χάσει μέρος τής εθνικής της κυριαρχίας, όπως έγινε σήμερα με την Ευρωπαϊκή Ένωση και πέρασε ως διάταξη στο σύνταγμα τής χώρας!
Οι πολίτες στην αρχαία Ελλάδα είχαν τρεις βασικές επιδιώξεις που παράλληλα αποτελούσαν και προϋποθέσεις ύπαρξης της πόλης – κράτους: Αυτές ήσαν η ελευθερία, η αυτονομία και η αυτάρκεια. Οι πολίτες δηλαδή αγωνίζονταν για την ανεξαρτησία τους υπερασπίζοντας την ελευθερία της πόλης, συνέβαλλαν στην διακυβέρνηση με νόμους, που οι ίδιοι είχαν θεσπίσει για να επιτύχουν την αυτονομία της και συμμετείχαν στην παραγωγή για να καλύψουν τις ανάγκες τους και να ενισχύσουν την αυτάρκεια της πόλης τους.
Η επιβίωση και η εξέλιξη κάθε πόλης – κράτους ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τις τρεις αυτές βασικές επιδιώξεις τών πολιτών της.  Οι επιδιώξεις αυτές, αν και ήσαν τότε τροχοπέδη για την οργάνωση των Ελλήνων σε ενιαίο κράτος, εν τούτοις απετέλεσαν την γενεσιουργό δύναμη των επιτευγμάτων και της πολιτισμικής τους πορείας.  Είναι φανερό ότι ο συνεχής αγώνας των πολιτών των ελληνικών πόλεων-κρατών, που αποσκοπούσε στην εξασφάλιση της ελευθερίας, της αυτονομίας και της αυτάρκειας της πόλης τους, ήταν ένα κίνητρο που οδηγούσε τότε σε μία ιδιαίτερη μορφή πατριωτισμού.  Σήμερα όμως αυτές οι τρεις σημαντικές επιδιώξεις θα μπορούσαν όχι μόνο να σώσουν την Ελλάδα αλλά και να την καταστήσουν ισχυρή και υπερήφανη. 
Ας δούμε όμως τι σημαίνουν όμως οι τρεις αυτές λέξεις, προτού δούμε την ιδιαίτερη χρήση τους ως οδηγών επιτυχίας ενός κράτους.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
1. Η λέξη «ελευθερία» είναι μέρος τών βασικών συστατικών τού DNA των Ελλήνων. Επειδή σήμερα όλοι ομιλούν για ειρήνη, έχουμε να τονίσουμε ότι η Ειρήνη είναι μία ιδεατή κατάσταση, η οποία για να υπάρξει, απαιτεί να υφίστανται κάποιες προϋποθέσεις. Οι Έλληνες το γνώριζαν.  Γνώριζαν ότι «Ειρήνη είναι ακήρυχτος πόλεμος»… καθώς και ότι «αν θέλεις ειρήνη να προετοιμάζεσαι για πόλεμο». Η ειρήνη λοιπόν είναι μία κατάσταση, η οποία επιβάλλεται από κάποιον ισχυρό ακριβώς λόγω της δυνάμεώς του.  Είναι γνωστή η «Pax Minoica», την αρχαία εποχή, η «Pax Romana» την Ρωμαϊκή περίοδο, και σήμερα η περίφημη «Pax Americana».  Όμως η καταξίωση έρχεται μέσα από τον αγώνα για την Ελευθερία, η οποία είναι η πεμπτουσία τού Αγώνα εναντίον τού δυνατού! «Αν η ειρήνη είναι το παν, τότε γιατί πολεμάμε για ελευθερία» έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.  Οι Έλληνες δεν αγωνίζοντο λοιπόν για την ειρήνη αλλά μόνο για την ελευθερία.  Αν είχαμε ελευθερία είχαμε και ειρήνη.
Γι’ αυτό και ο Εθνικός Ύμνος τής Ελλάδος είναι «Ύμνος προς την Ελευθερία» και όχι «Ύμνος προς την Ειρήνη»! Το σύνθημα του Ρήγα την περίοδο τής τουρκοκρατίας ήταν «Ελευθερία ή Θάνατος» και όχι «Ειρήνη ή Θάνατος»… Μόνο για τους Μανιάτες το σύνθημα ήταν «Νίκη ή Θάνατος», και τούτο διότι η Ελευθερία για τους Μανιάτες ήταν δεδομένη, εφ’ όσον δεν υποτάχθηκαν ποτέ.
Η λέξη «Ελευθερία», λένε τα λεξικά, σημαίνει την ανεξαρτησία από κάθε βία ή επίδραση και κατ’ επέκταση την εθνική ή πολιτική ανεξαρτησία, την αυτοτέλεια: Σήμερα έχουν δώσει στην λέξη ιδιαίτερες ερμηνείες που δεν αντιπροσωπεύουν την ουσιαστική σημασία της. Για παράδειγμα τα λεξικά αναφέρουν ότι «ελευθερία» σημαίνει το σύνολο τών δικαιωμάτων τού πολίτη σύμφωνα με τα συνταγματικά θέσμια, την άνεση και ευκινησία αλλά και την έλλειψη ηθικού περιορισμού.
Όμως η λέξη «ελευθερία» προέρχεται από τον μέλλοντα «ελεύσομαι», τού ρήματος «έρχομαι». Το Γουδιανό Ετυμολογικό Λεξικό μας πληροφορεί ότι «ελευθερία, από του εάν ελεύθεσθαι ούπερ αν εθέλη τις, ο εστιν έρχεσθαι όπου βούλεται». Υπάρχει όμως μία διαφορά. Ο μέλλων «ελεύσομαι» τού ρήματος «έρχομαι» σημαίνει «θα έλθω».  Επομένως «ελευθερία» είναι αυτή που «θα έλθει».  Και «θα έλθει», μόνον εάν ο άνθρωπος αγωνισθεί για να την κατακτήσει.  Ο εκ των εθνικών ποιητών Ανδρέας Κάλβος όμως είχε γράψει: «θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία».  Και πράγματι.  Για να έχεις Ελευθερία, πρέπει να έχεις Αρετή!  Σήμερα λοιπόν η Ελευθερία που κατακτήθηκε με αγώνες, αγώνες αιματηρούς, έχει κατοχυρωθεί συνταγματικά!  Πέρασε όμως στο άλλο άκρο. Ελευθερία σημαίνει ότι τα δικαιώματά σου σταματούν εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα τών άλλων και το αντίστροφο!  Αυτό δεν τηρήθηκε. Η ασυδοσία πήρε την θέση τής υπέρτατης αυτής αξίας των Ελλήνων. Αλλά και αυτή ταύτη η έννοια τής Ελευθερίας έπεσε σε δεύτερη μοίρα στην συνείδηση τών ταγών τής πατρίδος μας. Περιόρισαν την ελευθερία των Ελλήνων για το καλό, υποτίθεται, της ενότητος τής Ευρώπης.  Η πρώτη λοιπόν επιδίωξη τών σημερινών Ελλήνων πρέπει να είναι η επανάκτηση της Ελευθερίας τους, της αρετής δηλαδή που θα τους επιτρέπει να δρουν και να εκφράζονται χωρίς περιορισμούς από άλλους αλλά και χωρίς ασυδοσία από τους ίδιους!

ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ
2. Η αυτονομία είναι η δεύτερη κατά σειράν επιδίωξη τής αρχαίας πόλης. Είμαι αυτόνομος σημαίνει ότι κυβερνώμαι μόνος μου. Τα λεξικά λένε ότι αυτονομία είναι η διακυβέρνηση μιας χώρας ή μιας περιοχής, με δικούς της νόμους, χωρίς αλλότριες επιρροές ή επεμβάσεις, γενικά η ανεξαρτησία.  Σήμερα αυτή η ιδιότητα έχει δεσμευθεί από τις συνθήκες τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, και δυστυχώς όχι αμοιβαία, εφ’ όσον οι δυνατοί επιβάλλουν ό,τι θέλουν στην Ελλάδα.  Και αφού την εξάρτησαν πρώτα οικονομικά, στην συνέχεια την εξάρτησαν και πολιτικά, μιας και η απαίτηση παραχώρησης μέρους τής εθνικής κυριαρχίας σημαίνει ότι ούτε ελεύθεροι είμαστε πια, ούτε ανεξάρτητοι.

ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ
3. Η αυτάρκεια, η τρίτη δηλαδή επιδίωξη, είναι η κατάσταση εκείνου που επαρκεί στις ανάγκες του, η οικονομική ανεξαρτησία, το να έχει κάποιος κάθε τι που χρειάζεται, χωρίς να εξαρτάται σε τίποτε από άλλον!  Η αυτάρκεια επομένως είναι η σημαντικότερη παράμετρος για την ανεξαρτησία μιας χώρας. Όταν έχεις όσα σου χρειάζονται, τότε δεν έχεις ανάγκη οικονομική από κανέναν.  Και όταν δεν εξαρτάσαι οικονομικά, δεν εξαρτάσαι και πολιτικά.

Η Ελλάδα είναι μία ευλογημένη χώρα! Έχει τα πάντα! Από το απλούστερο προϊόν μέχρι το πιο σπάνιο ορυκτό! Έχει ακόμη θάλασσα, ήλιο, υπέροχο κλίμα, ιστορία, πολιτισμό!  Έτσι, αυτοί που είχαν βάλει στο μάτι την πατρίδα μας, την οδήγησαν διά των ταγών της στην απώλεια της αυτάρκειάς της.  Πρώτα κατέστρεψαν την γεωργία και την κτηνοτροφία. Ανάγκασαν τους Έλληνες διά των επιδοτήσεων να σταματήσουν να δουλεύουν και να παραχωρήσουν την δυνατότητα συγκομιδής τής σοδειάς τών χωραφιών τους στους αλλοδαπούς.  Κατέστρεψαν ακόμη και κάθε άλλη παραγωγική πηγή.  Την ναυτιλία, και τα κεφάλαια σε συνάλλαγμα των ναυτικών μας!  Την βιομηχανία με το σκόπιμο κλείσιμο κάθε μεγάλης επιχείρησης κ.λπ.
Για να μπορέσει λοιπόν σήμερα η Ελλάδα να ορθοποδήσει θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει αυτές τις τρεις επιδιώξεις των προγόνων μας.  Να ξαναγίνει ελεύθερη.  Αυτό θα το επιτύχει πετώντας από πάνω της τις εξαρτήσεις!  Στην συνέχεια να επιδιώξει να γίνει πάλι ουσιαστικά ανεξάρτητη, χωρίς αλλότριες επιρροές ή επεμβάσεις.  Κυρίως όμως τα δύο προηγούμενα θα τα επιτύχει αν ξαναγίνει αυτάρκης.  Με παραγωγή, γεωργία, κτηνοτροφία, ναυτιλία, βιομηχανία, τουρισμό και ενέργεια.  Έτσι, όταν η Ελλάδα ξαναγίνει αυτάρκης δεν θα έχει ανάγκη να ζει, όπως σήμερα, με δανεικά, ακόμη και για τις βασικές της ανάγκες διατροφής.  Προϋπόθεση όμως για την επιτυχία όλων των προηγουμένων είναι να εκλεγούν στην πατρίδα μας οι ηγέτες, που θα έχουν κλεισμένη στην καρδιά τους την Ελλάδα και θα νοιώσουν το μεγαλείο της.  Έτσι η πατρίδα μας θα μεγαλουργήσει και πάλι!  
Αλλά η επιλογή αυτών των αξίων ηγετών είναι υπόθεση αποκλειστικά δική μας και της πολιτικής μας απόφασης.  Δηλαδή της ψήφου μας!

http://dsymeonidis.blogspot.com.au

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τα 45 χάπια των αρχαίων Ελλήνων.

Πηγή: Τεσσαρακονταετηρίς Θεόφιλου Βορέα-Τόμος 1ος-Εν Αθήναις-1940

Το αλίευσα ΕΔΩ

Σκελετοί ἀγνοουμένων Ἑλλήνων καί Ἑλληνοκυπρίων θαμμένοι σέ τουρκική φυλακή.

Τριάντα ὀκτώ (38) σκελετοί πού βρέθηκαν στίς φυλακές τοῦ Ντιαρμπακίρ στήν Τουρκία φαίνεται ὅτι ἀνήκουν σέ φυλακισμένους Ἕλληνες καί Ἑλληνοκύπριους αἰχμαλώτους ἀγνοουμένους  τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς στήν Κύπρο τό 1974. Τήν σοκαριστική πληροφορία μετέφερε στό  Εὐρωκοινοβούλιο, ἡ Εὐρωβουλευτής τοῦ ΔΗΣΥ καί τοῦ ΕΛΚ, Ἑλένη Θεοχάρους. Πρίν ἀπό λίγο καιρό βρέθηκαν θαμμένοι 38 σκελετοί στίς φυλακές τοῦ Ντιαρμπακίρ μέ τρύπες στό κεφάλι ἀπό ὅπλο τῶν 9 χλστ. Ἡ ἀνακάλυψη αὐτό προκάλεσε περισσότερα ἐρωτηματικά ὅταν μετά ἀπό ἐξετάσεις DNA ἀποκαλύφτηκε ὅτι οἱ σκελετοί αὐτοί δέν ἀνῆκαν οὔτε σέ Τούρκους ἀλλά οὔτε καί σέ Κούρδους. Ἐπισημαίνεται ὅτι στίς φυλακές τοῦ Ντιαρμπακίρ εἶχαν μεταφερθεῖ ἀριθμός ἑλληνοκυπρίων αἰχμαλώτων ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο τό καλοκαίρι τοῦ 1974.

Οἱ ἀνακαλύψεις μαζικῶν τάφων στήν Τουρκία ἔχει μετατραπεῖ σέ ἕνα συνηθισμένο φαινόμενο πού ἀποκαλύπτει τήν φρικιαστική πολιτική τῶν μαζικῶν ἐκτελέσεων Κούρδων πολιτῶν καί Τούρκων ἀντιφρονούντων τῶν κυβερνήσεων τῆς....

 δεκαετίας τοῦ 1990.

Ὅμως ἡ ἀποκάλυψη ὅτι 38 ἐκτελεσθέντα ἄτομα δέν ἔχουν DNA πού νά ἐμπίπτει σέ Τούρκους καί Κούρδους πολίτες ἀποτελεῖ μία ἀπίστευτη ἐξέλιξη ἡ ὁποία θά πρέπει νά διερευνηθεῖ καί νά ἐξακριβωθεῖ ἄν πρόκειται τελικά γιά ἑλληνοκύπριους αἰχμαλώτους τῶν ὁποίων οἱ συγγενεῖς ἀκόμα περιμένουν νά μάθουν τήν μοίρα τους. 

Ἡ Κύπρια Εὐρωβουλευτής ἤγειρε τό ζήτημα χθές ἐνώπιόν της Ἐπιτροπῆς Ἐξωτερικῶν του Εὐρωκοινοβουλίου καί ζήτησε τήν διερεύνηση.  Τό αἴτημα τῆς Ε. Θεοχάρους ἔγινε δεκτό ἀπό τόν Πρόεδρο τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, ὁ ὁποῖος κάλεσε τήν Εἰσηγήτρια γιά τήν ἔκθεση ἀξιολόγησης τῆς τουρκικῆς ἐνταξιακῆς πορείας Ρία Ὄμεν νά διευθετήσει συνάντηση μέ τόν Μόνιμο Ἀντιπρόσωπο τῆς Τουρκίας στήν ΕΕ γιά νά συζητήσει καί νά διερευνήσει τό θέμα.

Γιά μία ἀκόμα φορᾶ ἡ Τουρκία θά κληθεῖ νά ἀπολογηθεῖ γιά τά ἐγκλήματα πού προκάλεσε στό παρελθόν καί γιά μία ἀκόμη φορᾶ εἶναι βέβαιο ὅτι θά ἀρνηθεῖ νά συνεργαστεῖ γιά τήν ἐξακρίβωση τῶν ταυτοτήτων αὐτῶν τῶν ἄτυχων ἀνθρώπων.

Τόσο ἡ κυπριακή ὅσο καί ἡ ἑλληνική κυβέρνηση θά πρέπει νά ζητήσουν τήν σύσταση μίας διεθνοῦς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία θά ἐπιληφθεῖ τῆς ἔρευνας διαφορετικά ἕνα ἀκόμα τουρκικό ἔγκλημα ὅπως αὐτό τῶν ἐμπρησμῶν στά ἑλληνικά δάση θά βρεθεῖ στίς καλένδες τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς.

defencenet.grΤο αλίευσα ΕΔΩ

Τα Σκόπια, η Τουρκία και οι εθνικές μας διεκδικήσεις

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης
Σε δορυφόρο της Τουρκίας (με τις ευλογίες ή όχι των ΗΠΑ) μετατρέπονται σταδιακά τα Σκόπια, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την χώρα μας.
Το τραγικό είναι ότι υπάρχουν (ή τουλάχιστον υπήρχαν) προσωπικότητες ή κινήσεις, που υποστήριζαν την ανάγκη διατήρησης του Τιτοστάν στα βόρεια σύνορά μας, με την φαιδρή δικαιολογία ότι τυχόν διαμελισμός του κρατιδίου των Σκοπίων θα δημιουργούσε μια μεγάλη Βουλγαρία και μια μεγάλη (;) Αλβανία στα βόρεια σύνορά μας, ενώ εμείς πρέπει να περιορισθούμε σε οικονομική "άλωση" των Σκοπίων. Οι κύκλοι αυτοί (προερχόμενοι παλαιότερα κυρίως από τον χώρο της Ν.Δ. -γραμμή Ντόρας Μπακογιάννη-, αλλά όχι μόνον) προφανώς αγνοούν πολλά πράγματα για την σκοπιανή πραγματικότητα (στην Αθήνα, πρέπει μάλλον να συμπεράνω, κατά πάσα πιθανότητα πιστεύουν ότι τα Σκόπια βρίσκονται κάπου κοντά στην Κορέα ή την Βραζιλία), τις δυνάμεις που κρύβονται στο παρασκήνιο, τους μηχανισμούς τους εντός ελληνικού εδάφους, που παίζουν το παιχνίδι των Σκοπίων, τα πάσης φύσεως συμφέροντα, τους ξεπουλημένους πολιτικούς και ένα σωρό άλλους παράγοντες, με αποτέλεσμα να εκστομίζουν αυτές τις ουρανομήκεις ανοησίες και αυτά τα βλακώδη επιχειρήματα. Όσο για την πολυδιαφημισμένη (!) "οικονομική άλωση", το μόνο που συνέβη είναι να υπάρχουν σήμερα δεκάδες Εταιρείες και Επιχειρήσεις ελληνικών συμφερόντων, που είναι κυριολεκτικά όμηροι των Σκοπιανών!
Ερωτώ λοιπόν:
α. Πιστεύουν ότι σε περίπτωση διαμελισμού ή αυτοδιάλυσης των Σκοπίων η όλη υπόθεση θα επιλυθεί μόνον μεταξύ Αλβανίας και Βουλγαρίας;
β. Ποια νομίζουν ότι θα είναι η στάση της Σερβίας; Θα μείνει αδιάφορη για αυτά που συμβαίνουν στα νότια σύνορά της και σε έναν διαμελισμό που θα συμβεί σε περιοχή ζωτικού γεωπολιτικού και γεωστρατηγικού ενδιαφέροντος για την ίδια;
γ. Για να είμαι όμως ακριβής, υπάρχουν και απόψεις για το ενδεχόμενο τριμερούς διαμελισμού των Σκοπίων μεταξύ Σερβίας-Βουλγαρίας-Αλβανίας, αλλά θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να συμμετάσχει στην επιτάχυνση αυτών των διαδικασιών, αλλά να τηρήσει στάση αναμονής, χωρίς να παραχωρήσει το όνομα "Μακεδονία", μέχρις ότου επέλθει η διάλυση.
δ. Εκείνο πάντως που με εντυπωσιάζει είναι ότι από τους κάθε είδους και προελεύσεως αναλυτές ΟΥΔΕΙΣ τολμά να αναφερθεί στις εθνικές διεκδικήσεις της Ελλάδος και να θέσει το θέμα της συμμετοχής και της χώρας μας στον διαμελισμό αυτόν, έστω και ως μία μακρινή προοπτική, με την απαίτηση της απελευθέρωσης ιστορικά ελληνικών περιοχών, όπως η πεδιάδα της Πελαγονίας με τον άλλοτε ακμάζοντα ελληνισμό (περιοχή Μοναστηρίου/Βιτωλίων ή Bitola, όπως αποκαλείται σήμερα) και την ζώνη που συνεχίζεται μέχρι τα βουλγαρικά σύνορα (περιοχή Γευγελής).
Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις έδωσε μια είδηση που δημοσιεύθηκε στην κυπριακή εφημερίδα "ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ" στις 20/10/2011 και αναδημοσιεύθηκε από τον "Ινφογνώμονα" και η οποία αναφέρει τα εξής:
Στα Σκόπια η 7η Διεθνής Διάσκεψη Ατατούρκ
Για πρώτη φορά πραγματοποιείται εκτός Τουρκίας.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της ΠΓΔΜ, Γκιόργκε Ιβάνοβ, χθες, στα Σκόπια, συναντήθηκε με τον Αντιπρόεδρο της τουρκικής Κυβέρνησης, Μπουλέντ Αρίντς, ο οποίος μετέβη εκεί με την ευκαιρία της πραγματοποίησης της 7ης Διεθνούς Διάσκεψης Κεμάλ Ατατούρκ, από 18 έως 22 Οκτωβρίου, στα Σκόπια και το Μοναστήρι.
Στο σχετικό της συνάντησης ανακοινωθέν του Προεδρικού Γραφείου αναφέρεται ότι ο κ. Αρίντς εξέφρασε την ικανοποίησή του για το ότι η εν λόγω Διάσκεψη, που για πρώτη φορά διοργανώνεται εκτός Τουρκίας, με τη συμμετοχή 200 και πλέον επιστημόνων από όλο τον κόσμο, πραγματοποιείται υπό την αιγίδα των Προέδρων των δύο χωρών.
Ο ίδιος τόνισε, σύμφωνα με το ίδιο ανακοινωθέν, ότι κατά την επερχόμενη περίοδο θα συνεχιστεί η αύξηση των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ Τουρκίας και ΠΓΔΜ. Ο κ. Αρτσίν υπογράμμισε ότι η ΠΓΔΜ μπορεί πάντοτε να υπολογίζει στην απροϋπόθετη στήριξη και υποστήριξη της Τουρκίας, αναφέρεται στο ανακοινωθέν.
Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος Ιβάνοβ τόνισε ότι η διοργάνωση της 7ης Διεθνούς Διάσκεψης για τον Κεμάλ Ατατούρκ στην πΓΔΜ συνιστά απόδειξη της εκτίμησης που τρέφει η Τουρκία για τη χώρα. Σύμφωνα με τον κ. Ιβάνοβ, η σε ακαδημαϊκό επίπεδο κατανόηση των ιστορικών, κοινωνικών, πολιτιστικών και οικονομικών δεσμών μεταξύ της πΓΔΜ, της Τουρκίας και συνολικά των Βαλκανίων, δεσμών παρελθόντων, σύγχρονων και μελλοντικών, είναι εξαιρετικής σημασίας για τις σχέσεις των βαλκανικών χωρών.
Με άλλα λόγια, η Τουρκία συνεχίζει με μεθοδικότητα και σαφή στόχευση προς τη κατεύθυνση της δορυφοροποίησης των Σκοπίων, μέσα στα πλαίσια της Νεο-Οθωμανικής πολιτικής της στα Βαλκάνια και γενικότερα στον ευρύτερο χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Όσο για την Ελλάδα και τους πολιτικάντηδες που την κυβερνούν, ασχολούνται απλώς με την επιβίωσή τους μπροστά στην επερχόμενη πλήρη κατάρρευση της χώρας μας. Δυστυχώς...
ΔΕΕ

Το αλίευσα ΕΔΩ

Εκτίθεται στο Walters Art Museum της Βαλτιμόρης, το παλίμψηστο του Αρχιμήδους

Υπερήφανος κάτοχος του «Παλίμψηστου» του Αρχιμήδη, το αμερικανικό μουσείο αποκαλύπτει δεκατρία χρόνια αργότερα, στις 16/10, όχι μόνον το ίδιο το χειρόγραφο αλλά και την «ανάγνωσή» του.

Το χειρόγραφο που ξεσήκωσε όλο τον επιστημονικό κόσμο πριν από μερικά χρόνια, ένα χειρόγραφο που «δένει» την ιστορία των Μαθηματικών από την αρχαιότητα ως σήμερα, του Αρχιμήδη φυσικά, παρουσιάζει το Walters Art Museum της Βαλτιμόρης σε έκθεση που εγκαινιάζεται στις 16 Οκτωβρίου.

Υπερήφανος κάτοχος του «Παλίμψηστου» του Αρχιμήδη, μετά τη δωρεά που του έγινε από «ανώνυμο» συλλέκτη, αυτόν που το είχε αγοράσει στη δημοπρασία των Κρίστις το 1998 στη Νέα Υόρκη, το αμερικανικό μουσείο αποκαλύπτει δεκατρία χρόνια αργότερα όχι μόνον το ίδιο το χειρόγραφο αλλά και την «ανάγνωσή» του. Και ακόμη την περιπέτειά του μέσα στους αιώνες, την προσπάθεια επανάκτησής του από ομάδα ειδικών επιστημόνων και εν τέλει τα κείμενα του Αρχιμήδη αποδεικνύοντας _όχι ότι το είχε ανάγκη_ τη μεγαλοφυΐα του. Η έκθεση θα διαρκέσει ως την 1η Ιανουαρίου

«Απωλεσθέντα και Ευρισκόμενα: Τα μυστικά του Αρχιμήδη» είναι ο τίτλος αυτής της έκθεσης που χρησιμοποιεί ευρέως τη σύγχρονη τεχνολογία, με την οποία άλλωστε και οι ερευνητές διάβασαν το χειρόγραφο, αφηγείται την ιστορία του βιβλίου και τις λεπτομέρειες της διατήρησής του, εξηγεί την πρωτοποριακή του ανάκτηση και επισημαίνει τις ανακαλύψεις που έκαναν οι μελετητές του.

Η πολύπλευρη επιστημονική προσωπικότητα του αρχαίου Έλληνα μαθηματικού, φυσικού, μηχανικού, αστρονόμου και εφευρέτη που ανακάλυψε τα μαθηματικά του απείρου _το Παλίμψηστο περιέχει το μόνο σωζόμενο αντίγραφο του σημαντικού συγγράμματος_ τη μαθηματική φυσική και τη συνδυαστική, έναν κλάδο των μαθηματικών που χρησιμοποιείται στην πληροφορική παρουσιάζεται σ΄ αυτή την έκθεση.

Ηλικίας χιλίων ετών είναι αυτό το χειρόγραφο μετρώντας από τον 10ο αιώνα που ένας ανώνυμος γραφέας της Κωνσταντινούπολης αντέγραψε έργα του Αρχιμήδη πάνω σε περγαμηνή κρατώντας τα ελληνικά του πρωτοτύπου! Δυόμισι αιώνες αργότερα ένα μοναχός στην Ιερουσαλήμ θα έσβηνε το κείμενο του Αρχιμήδη, θα έκοβε τις σελίδες του χειρόγραφου και περιστρέφοντας τα φύλλα του, θα τα δίπλωνε στη μέση για να γράψει προσευχές. Δεν είναι περίεργο λοιπόν, που και μόνο για να διαλυθεί το παλίμψηστο χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια ενώ σύγχρονες τεχνολογίες, όπως η πολυφασική απεικόνιση και ακτίνες Χ χρησιμοποιήθηκαν για την ανάγνωση του κειμένου, που βρισκόταν κάτω από τις ιερές προσευχές.

Το Walters Art Museum κατέχει μεγάλες συλλογές έργων αρχαίων πολιτισμών αρχίζοντας από την προ – δυναστική Αίγυπτο και φθάνοντας ως τον 20ο αιώνα με έναν μεγάλου σταθμό στην αρχαία ελληνική τέχνη και στη ρωμαϊκή. [Μαρία Θερμού, www.tovima.gr]

Το αλίευσα ΕΔΩ ellas2

Ο Ξενοφών και ο εσωτερικός εχθρός

Του Νίκου Αργεάδη

Την άνοιξη του 401 π. Χ. ο τριάντα ενός ετών Αθηναίος Ξενοφών, που διαβιούσε στα περίχωρα της πόλης της Παλλάδος, έλαβε μια άκρως ενδιαφέρουσα πρόσκληση από φίλο του που στρατολογούσε Έλληνες στρατιώτες ως μισθοφόρους για τον Κύρο, αδελφό του Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη. 

Η πρόσκληση ήταν ασυνήθης αφού Έλληνες και Περσες υπήρξαν εχθροί τα προηγούμενα 90 χρόνια.

Το πιο ασύνηθες όμως ήταν ότι ο Ξενοφών δεν ήταν στρατιώτης ούτε είχε στρατιωτική πείρα. Αγρότης ήταν…σε αγρόκτημα όπου μεγάλωνε σκύλους και άλογα, έχοντας κληρονομήσει μία ουκ ευκαταφρόνητη περιουσία από τον Πατέρα του. Επισκέπτονταν ενίοτε στην Αθήνα τον φίλο του Σωκράτη, τον φιλόσοφο για να συζητήσουν και να διαλογιστούν τα της ημέρας.

Όμως καθώς τον γοήτευε η περιπέτεια σκέφτηκε την πρόσκληση ως ευκαιρία να συναντήσει τον Κύρο, να μάθει την τέχνη του πολέμου και να γνωρίσει την Περσία. Αφού συμβουλεύτηκε το Μαντείο των Δελφών αποδέχτηκε την πρόταση και ξεκίνησε με 10.000 ‘Ελληνες οπλίτες, τους επιλεγόμενους και Μυρίους,  προερχόμενους από όλα σχεδόν τα μέρη της Ελλάδας για να συμβάλλει στην εκστρατεία του Κύρου εναντίον του αδελφού του.

Όλα έβαιναν καλώς στην αρχή μέχρις ότου οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στην πεδιάδα κοντά στα Κούναξα, όχι μακρυά από την Βαβυλώνα. Εκεί, παρά την νικηφόρα έκβαση της μάχης για τους Έλληνες, ο Κύρος φονεύθηκε και ο στρατός του διαλύθηκε. Ξαφνικά οι Μύριοι βρέθηκαν σε αχανή χώρα, μακρυά από την Πατρίδα τους και εν τω μέσω εχθρικών στρατευμάτων. Σύντομα τους επισκέφτηκαν απεσταλμένοι του Αρταξέρξη οι οποίοι τους διαβεβαίωσαν ότι ο ίδιος δεν είχε τίποτα εναντίον τους και ότι μοναδική του επιθυμία ήταν να αποχωρήσουν από την Περσία όσο το δυνατόν πιο σύντομα. Μάλιστα, έστειλε τον Τισσαφέρνη για να τους συνοδεύει και να τους προμηθεύει με τα απαραίτητα για την επιστροφή.

Από την αρχή της πορείας οι Έλληνες άρχισαν να αμφιβάλουν για την ειλικρίνια των Περσών. Ο Τισσαφέρνης τους υπέδειξε πορεία δύσκολη και επι πλέον οι προμήθειες ήταν, αν μη τι άλλο, συμβολικές. Έτσι άρχισαν τις φιλονικία, την πανάρχαιη συνήθειά τους, που ακόμα επιβιώνει. Ο διοικητής Κλέαρχος εξέφρασε τις ανησυχίες των Ελλήνων στον Τισσαφέρνη ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι τους κατανοούσε και ζήτησε από τον Κλεαρχο να φέρει όλους τους υπόλοιπους διοικητές των Ελλήνων σε ουδέτερο χώρο οπου θα μπορούσαν να συζητήσουν.

Ο Κλέαρχος συμφώνησε και την επομένη εμφανίστηκε με τους υφισταμένους του όπου όμως τους περίμενε η πιο οδυνηρή και τελευταία έκπληξη της ζωης τους: Μεγάλο απόσπασμα Περσών τους συνέλαβε και αποκεφάλισε αυθημερόν. Μόνο ένας διασώθηκε ο οποίος και μετέφερε τα νέα στο Ελληνικό στρατόπεδο. Εκείνο το βραδυ στο  παγωμένο Ελληνικό στρατόπεδο ο φόβος είχε κυριέψει τους πάντες, εκτός από τον Ξενοφώντα. Μερικοί φιλονικούσαν ακόμα για το ποιός έφταιγε, άλλοι μέθυσαν μέχρι τελικής πτώσεως.

Το ίδιο βράδυ ο Ξενοφών είδε σε  εφιάλτη τον Δία να καίει το Πατρικό του σπίτι. Ξύπνησε καταϊδρωμένος, καθώς η ιδέα ότι ο θάνατος κοιτούσε τους Έλληνες κατάματα πλημμύρισε τις σκέψεις του. Οί Έλληνες όμως συνέχιζαν τις αλληλοκατηγορίες και τις φιλονικίες. Ήταν σε απελπιστική κατάσταση. Το πρόβλημα υπήρχε μόνο μέσα στα μυαλά τους. Πολεμούσαν για το χρήμα αντί για κάποιο σκοπό που τους έδενε σαν Έλληνες, ανίκανοι να διακρίνουν φίλους και εχθρούς. Ήταν χαμένοι. Τα εμπόδια για το σπίτι τους δεν ήταν τα βουνά, ούτε ο εχθρικός στρατός ούτε η αχανής Περσία.

Τα εμπόδια ήταν ο συγχισμένος νους τους και η ανικανότητά τους να ορίσουν τον σκοπό τους σαν Έλληνες, στις συνθήκες που βρέθηκαν. Ο Ξενοφών αποφάσισε ότι δεν θα πέθαινε έτσι. Δεν ήταν στρατιωτικός, αλλά φιλόσοφος, και γνώριζε τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων. Γνώριζε ότι αν προσηλώνονταν στους θανάσιμους εχθρούς που καιροφυλακτούσαν θα άλλαζαν την μοίρα τους.

Η προσήλωση στην Περσική προδοσία θα τους ένωνε στο θυμό τους για την νέμεση που απαιτούσαν οι δολοφονημένοι σύντροφοί τους. Έπρεπε να σταματήσουν να είναι συγχυσμένοι μισθοφόροι και έπρεπε να ξαναγίνουν Έλληνες. Χρειαζόταν καθαρότητα στην  σκέψη και σκοπό. Ξύπνησε τους εναπομείνατες διοικητές και τους ανακοίνωσε την στρατηγική του:

Είμαστε σε ολοκληρωτικό πόλεμο, τους ανακοίνωσε.  Όλη μας η ενέργεια θα αφιερωθεί σε ένα σκοπό και μόνο: στην νίκη. Ούτε διαπραγματεύσεις, ούτε φιλονικίες ούτε μεμψοιμοιρίες. Θα είμαστε, είπε στους συμπολεμιστές του, εφευρετικοί και θα εμπνευστούμε από τους προγόνους μας στο Μαραθώνα. Θα είμαστε απόλυτα προσηλωμένοι στο μόνο μας σκοπό: Την νίκη. Δεν θα αποχωριστούμε κατ’ ελάχιστον τα όπλα μας, θα είμαστε ευέλικτοι και δεν θα λησμονήσουμε ούτε λεπτό τους πέριξ κινδύνους. Όποιος προτείνει κατευνασμό του εχθρού είναι ηλίθιος, δειλός κι εχθρός μας. Μόνο μία ιδέα θα έχετε στο νού σας: να επιστρέψουμε στην Πατρίδα μας ζωντανοί.

Όλοι γνώριζαν ότι ο Ξενοφών είχε δίκιο. Κάθε Περσική απόπειρα να τους δελεάσουν σε παγίδα ήταν πλέον αποτυχημένη. Ξεσηκωμένοι πια για δράση οι Έλληνες εξέλεξαν τον Ξενοφώντα αρχηγό και ξέκινησαν την κάθοδό τους προς την θάλαττα…

Αναγκασμένοι να στηριχθούν στις δυναμεις τους, απέκτησαν αυτοπεποίθηση και, προσηλωμένοι στο σκοπό τους, έμαθαν γρήγορα να προσαρμόζονται στο ανάγλυφο του εδάφους, να αποφεύγουν μάχες σε άγνωστα μέρη και να κινούνται την νύχτα. Τελικά σχεδόν όλοι επέστρεψαν ζωντανοί στην Ελλάδα.

http://1greek.wordpress.com

(mail από Siglitiki)

ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΤΕΣ, ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Άρθρο-καταπέλτης εναντίον των επιδοτούμενων "ελληνολατρών"!

Ο Σωκράτης πίνει το κώνειο: Ένα έγκλημα της ειδωλολατρείας, που "ξεχνούν" οι...αρχαιολάτρες

ΠΟΙΟΙ ΑΔΙΚΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ;

Του Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου-Καθηγητού

Ζούμε δυστυχώς στην εποχή των με­γάλων ανατροπών και συνάμα των πρω­τόγνωρων εκτροπών. Προαιώνια και πα­νανθρώπινα συστήματα άξιων τίθενται για πρώτη φορά τόσο επιτακτικά σε αμφισβήτηση και επιχειρείται η προβολή νεοφανών ιδεών και αντιλήψεων, όπως οι αρχές και τα διδάγματα του διαβόητου αποκρυφιστικού πλέγματος της «Νέας Εποχής». Για να επιταχυνθεί η πνευματική σύγχυση του συγχρόνου άνθρωπου και να γίνουν πιο «εύπεπτες» οι νεοεποχίτικες δοξασίες επιχειρείται η ανάδυση αρχαίων ξεχασμένων πνευματικών και θρησκευ­τικών απορριμμάτων, τα οποία η ιστορία είχε θέσει στο περιθώριο εδώ και πολλούς αιώνες. Ο σύγχρονος αποκρυφιστικός κυ­κεώνας χρειάζεται επειγόντως δεκανίκια, τα οποία αναζητεί στον πρωτογονισμό των αρχαίων παγανιστικών θρησκευμά­των, και τα οποία «βαπτίζει» ως «λαμπρές θρησκείες, χάρη στις οποίες αναπτύχθηκε ο παγκόσμιος πολιτισμός»! Πρόκειται βε­βαίως για κλασική περίπτωση κακοποίη­σης της ιστορικής αλήθειας, η οποία απευ­θύνεται στους αδαείς και στους διακείμε­νους εχθρικά η αδιάφορα στη χριστιανική πίστη, καθ' ότι αυτή είναι ο κύριος στόχος των σκοτεινών κύκλων του «υδροχοϊκού» αποκρυφισμού.

Στον πολύπαθο τόπο μας ομάδες φανα­τικών «αρχαιολατρών», διαπνεόμενες από­λυτα από το πνεύμα της «Νέας Εποχής», έχουν εγείρει τα τελευταία χρόνια μια άνευ προηγουμένου προβολή της ξεχασμένης εδώ και δεκαοκτώ αιώνες αρχαιοελληνικής θρησκείας, «το πιο, κατ’ αυτούς, υψηλό επί­τευγμα του ανθρωπίνου πνεύματος»! Εξα­πολύουν μια πρωτόγνωρη και λυσσώδη επί­θεση κατά της Εκκλησίας, χαρακτηρίζοντας την ως «σκοταδιστικό κατασκεύασμα των Εβραίων, ως ταφόπλακα του πολιτισμού, ως κατακτητή και ξένο σώμα στον Ελλη­νισμό και ως καταστροφέα της Ελλάδος»! Ταυτόχρονα αποθεώνουν την αρχαία Ελλά­δα, υπερτονίζοντας, όλα εκείνα τα στοιχεία που εξυπηρετούν τους νεοταξικούς στόχους. Επιχειρούν επίσης (παραποιώντας την ιστο­ρική πραγματικότητα) να εξωραΐσουν την αρχαία θρησκεία και να την καταστήσουν «ως τη μόνη ελληνική θρησκεία», αναβιώ­νοντας όπως θα δούμε κάθε πτυχή της.

Αλλά η επαναφορά στο προσκήνιο απορριπτέων από την ιστορική πορεία στοιχείων σημαίνει αφύσικη επιλογή. Εν προκειμένω επαναφορά και προβολή της αρχαιοελληνικής παγανιστικής θρησκεί­ας, με όλο τον πρωτογονισμό της, αποτε­λεί ύβρη και καταφρόνηση των αρχαίων προγόνων μας, οι όποιοι απέρριψαν αυτοί πρώτοι την ινδοευρωπαϊκής προελεύσεως δεισιδαίμονα θρησκεία.

Η αρχαιοελληνική θρησκεία προέρχε­ται, αποδεδειγμένα πια, από τις θρησκευ­τικές παραδόσεις των Αρίων, τμήματα των οποίων υπήρξαν και τα λεγόμενα «ελλη­νικά» φύλα (Αχαιοί, Ίωνες, Δωριείς, κλπ). Με την εγκατάσταση τους στον ελληνικό χώρο, εγκατέλειψαν την απρόσωπη φυσιολατρία τους και μετάλλαξαν τους απρό­σωπους «θεούς» των Ινδοευρωπαίων σε πρόσωπα. Αυτή ήταν μια από τις σημαντι­κότερες πνευματικές μεταρρυθμίσεις τού απώτερου παρελθόντος. Αυτό δε σήμανε βεβαίως και την αποβολή του πρωτογονι­σμού, που κουβαλούσε μαζί της και που θα τον διατηρήσει (στη λαϊκή μορφή της) ως το τέλος της. Το αδίστακτο και σκοταδι­στικό ιερατείο δεν θα επιτρέψει μεταμορ­φώσεις στο τελετουργικό επίπεδο, γιατί μέσω τού πρωτογονισμού μπορούσαν οι ιερείς και οι άλλοι πολυπληθείς παράγον­τες της θρησκείας να εκμεταλλεύονται τους όχλους. Απόδειξη η σύνδεση με τη θρησκεία των απειράριθμων μαντείων, όπου οι ιερείς μάντεις μέσα σ' ένα κλίμα αφάνταστου σκοταδισμού, δεισιδαιμονί­ας και πρωτογονισμού, θησαύριζαν καθ' όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Έστω για παράδειγμα το πασίγνωστο άντρο του αποκρυφισμού και του άνθελληνισμού, οι Δελφοί, που αποτελούσε το κέντρο της εκμετάλλευσης όλου τού αρχαίου κόσμου. Όλοι οι επιφανείς μελετητές συμφωνούν πως οι αρχαίες θρησκείες, και χωρίς εξαί­ρεση η αρχαιοελληνική, ήταν η «βαριά βιομηχανία» στην αρχαιότητα! Ο πλού­τος που έρεε στα μαντεία, και ιδιαίτερα στους Δελφούς είναι απερίγραπτος. Από το απώτερο παρελθόν το δελφικό «Ιερό» λειτουργούσε ως παγκόσμιο νομισματο-πιστωτικό σύστημα, κάτι σαν το σημερινό Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στο οποίο κατέφευγαν οι πόλεις - κράτη για να δα­νειστούν με επαχθείς όρους!

Ο μέγιστος μυθοποιός όλων των εποχών Αίσωπος τον 7ο π.Χ. αιώνα επισκέφτηκε το μαντείο των Δελφών και διαπίστωσε πως «Φοίβος άνευ χαλκού ου μαντεύεται»! Το αποτέ­λεσμα ήταν να δολοφονηθεί οικτρά από την ιερατική δελφική σπείρα! Οι τέσσερις φονικότατοι «ιεροί πόλεμοι» που προκά­λεσε το δελφικό μαντείο, και οι όποιοι αποδεκάτισαν τους Έλληνες για τριακό­σια χρόνια (696-332 π.Χ.) έγιναν για τη διασφάλιση των εσόδων του. Όλες οι ατέ­λειωτες εμφύλιες συρράξεις των αρχαί­ων, ακόμα και αυτού του αδελφοκτόνου πελοποννησιακού πολέμου, έγιναν με την υποδαύλιση τού ιερατείου των Δελφών, με σκοπό πάντα την απόδοση στο «ιερό» της «δεκάτης» από τα λάφυρα των πολέμων! Τέλος αξίζει να αναφέρουμε την προδοτι­κή και ανθελληνική στάση του μαντείου των Δελφών κατά τους περσικούς πολέ­μους, που είχε συνταχθεί με τους Πέρσες και διέτασσε τους Έλληνες με τους ψευτοχρησμούς του να υποταχτούν στους ασιάτες εισβολείς, γεγονός που στοίχησε τη ραγδαία παρακμή του στους ύστερους χρόνους!

Ορέγονται οι σύγχρονοι «αρχαιολάτρες» να ανασυστήσουν τα «μυστήρια» της αρχαίας θρησκείας, όπως τα ελευσί­νια, τα καβείρια κλπ. Όμως μελετώντας κάποιος τις λίγες (έστω) αρχαίες πληρο­φορίες, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει ότι αυτά ήταν συνάρτηση πνευματιστικών τελετουργιών και απάτης. Διαπρεπείς αρ­χαίοι σοφοί, όπως ο Αισχύλος, ο Διογένης ο κυνικός, ο Αλκιβιάδης, ο Λουκιανός ο Σαιαοσατέας και άλλοι άσκησαν κριτική και λοιδόρησαν αυτόν τον σκοταδιστικό θεσμό, που σκοπό είχε την ολοκληρωτική επιρροή της θρησκείας στους ανθρώπους!

Χαρακτηρίζουν τα πολυπληθή παράσι­τα της αρχαίας θρησκείας ως «σπουδαί­ες προσωπικότητες», (μάγους, μάντεις, ορφεοτελεστές, μητραγύρτες, εξορκιστές, καθαρτές μιασμάτων, τσαρλατάνους θρησκειοθεραπευτές, θαυματοποιούς, γόητες, φαρμακούς κλπ), όπως για παράδειγ­μα τους διαβόητους μάγους και αγύρτες: Αγλαόφαμο, που δίδαξε τη μαγεία στον Πυθαγόρα, Ερμότιμο τον Κλαζομένιο, Αριστέα Προκόννησο, τη μάγισσα Αγλαονίκη, τον Απολλώνιο Τυανέα, τον Αλέξαν­δρο Αβονοτειχίτη, τον Επιμενίδη Κνώσιο, τον Μάξιμο τον Εφέσιο, κλπ. Ας μελετή­σουν τον Πλάτωνα να δουν με ποιο τρό­πο αντιμετωπίζει ο μεγάλος σοφός όλον αυτόν τον συρφετό του σκοταδισμού, της αγυρτείας και της δεισιδαιμονίας.

Αποκαλούν την αρχαία θρησκεία «μή­τρα του πολιτισμού και της επιστήμης». Θέλουν να λησμονούν πως εξαιτίας της θρησκείας καταδιώχτηκαν άγρια όλοι οι σοφοί της αρχαίας Ελλάδος και έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από πεντα­κόσιοι γνωστοί επιστήμονες, μόνο στην Αθήνα!

Στο ενεργητικό της αρχαίας θρησκείας υπήρχαν πρακτικές που με τα σημερινά κριτήρια δε δικαιολογούνται με τίποτε. Οι ανθρωποθυσίες, συνηθέστατο φαινό­μενο στο απώτερο παρελθόν, αν και πε­ριορισμένο στους πρόσφατους ιστορικούς χρόνους, ήταν τελετουργικό της αρχαίας θρησκείας, τουλάχιστον ως τον 4ο μ. Χ. αι­ώνα, σύμφωνα με σαφή μαρτυρία του νε­οπλατωνικού Πορφυρίου. Η επαίσχυντη «Ιερή Πορνεία» ασκούνταν στους ναούς της Αφροδίτης καθ' όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Η ανθρωπολατρία είχε πά­ρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις μετά τον 4ο π. Χ. αιώνα. Οι διονυσιασμοί ευθύνονταν για την εξάπλωση της ανηθικότητας και τού εγκλήματος στις λαϊκές μάζες. Στα ρωμαϊκά χρόνια οι θρησκευτικοί σύλλο­γοι των «Βακχών» τέθηκαν εκτός νόμου, επί ποινή θανάτου, για τις ανείπωτες εγ­κληματικές πράξεις που γινόταν κατά τις εορτές του Διονύσου! Η άσκηση της μαγεί­ας από τους νεοπλατωνικούς είχε πάρει παροιμιώδεις διαστάσεις στους ύστερους χρόνους.

Κανένας μας δεν αρνείται ότι οι αρχαί­οι μας πρόγονοι δημιούργησαν πολιτισμό και μάλιστα τη βάση του παγκόσμιου πολιτισμού. Όμως ο πολιτισμός αυτός δημιουργήθηκε ξέχωρα από την επίσημη θρησκεία και το ιερατείο της, διότι αυτή στάθηκε απόλυτα εχθρική απέναντι στην επιστήμη και τους επιστήμονες, παρ' όλο που ο πολιτισμός είχε και θρησκευτικό χαρακτήρα. Δεν υπάρχει η παραμικρή νύ­ξη για επιστημονική διερεύνηση σε ολό­κληρο το φάσμα της αρχαιοελληνικής θρησκευτικής γραμματείας, παρά μόνο πλεονάζουν ανόητες, γραώδεις, παράλο­γες και άκρως ανήθικες μυθοπλασίες, στις οποίες οι αρχαίοι έδιναν νόημα κατά το δοκούν. 
Οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι, οι όποιοι έβαλαν τα θεμέλια της επιστή­μης, έδρασαν ερήμην της θρησκείας. Ο υπέροχος Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος (6ος π. Χ. αιώνας) είναι ο πρώτος που έθεσε το μοχλό της εκθεμελίωσης του σαθρού αρχαιοελληνικού θρησκευτικού οικοδομή­ματος, με τη σαφέστατη μονοθεϊστική του διακήρυξη. Ο Θαλής, ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης, ο Παρμενίδης, ο Αναξαγόρας παραμέρισαν τις θρησκευτικές δοξασίες και τους μύθους, πρόταξαν τη λογική εμ­πειρία και παρατήρηση και θεμελίωσαν την επιστήμη. Ο βαθυστόχαστος Ηράκλειτος θεμελιώνει τον ενοθεϊσμό και στη­λιτεύει τον πρωτογονισμό της θρησκείας, όπως λ.χ. οι βακχισμοί. Ο Πυθαγόρας εναντιώθηκε στην ηθική κατάπτωση της θρησκείας και ίδρυσε «αιρετική» ασκητική ομάδα με πνευματικό υπόβαθρο. Ο πα­τέρας της ιστορίας Ηρόδοτος κατάγγειλε την επαίσχυντη «ιερή πορνεία» και από­δειξε την ξενική προέλευση των «θεών». Οι παρεξηγημένοι σοφιστές δάσκαλοι κα­τάδειξαν τα παράλογα και τρωτά στοιχεία της αρχαίας θρησκείας και εισήγαγαν τον σκεπτικισμό. Ο μέγιστος των φιλοσόφων Σωκράτης απέρριψε τη δεισιδαίμονα πο­λυθεϊστική θρησκεία και εισήγαγε «καινά δαιμόνια», που για την ενέργεια του αυτή έχασε τη ζωή του από το αδίστακτο ιερα­τείο. Ο Πλάτων εξοβέλισε τον Όμηρο και τον Ησίοδο από την εκπαίδευση, ως αρνη­τικά πρότυπα για τους νέους. Ο Αριστο­τέλης παρά λίγο να χάσει τη ζωή του από τα παράσιτα τού ιερατείου των Αθηνών πεθαίνοντας εξόριστος στη Χαλκίδα. Ο Θεόφραστος στηλίτευσε τη δεισιδαιμονία και το βάρβαρο τελετουργικό των θυσιών. Ο Φειδίας, ο μέγιστος καλλιτέχνης όλων των εποχών, έχασε τη ζωή του από το ειδωλολατρικό ιερατείο. Οι μεγάλοι τρα­γικοί ποιητές κατάδειξαν τα απαράδεκτα για το θείον ελαττώματα των «θεών». Ο Αισχύλος επιχείρησε να κάνει γνωστά τα σκοταδιστικά «ελευσίνια μυστήρια», ο Ευ­ριπίδης φανέρωσε με τον πιο παραστατικό τρόπο την ανηθικότητα των «θεών» και το μίσος τους για τους ανθρώπους. Ο πατέ­ρας της ιατρικής επιστήμης Ιπποκράτης προσπάθησε να αποδεσμεύσει την ιατρική επιστήμη από τα χέρια των ιερέων και τα σκοταδιστικά «ασκληπιεία», όπου διαδρα­ματίζονταν σκηνές αφάνταστης δεισιδαι­μονίας και τσαρλατανισμού. Ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς διακωμώδησε με τον πιο σαρκαστικό τρόπο τα παράλογα τερτίπια της αρχαίας θρησκείας. Ο Αλκιβιάδης διακωμώδησε τα «ελευσίνια μυστήρια» και εναντιώθηκε σφοδρά στην απίστευτη δεισιδαιμονία της εποχής του. Το ίδιο και ο ποιητής ιερών ασμάτων Διαγόρας ο Μήλιος και ο μαθηματικός Θεόδωρος. Ο επι­κούρειοι φιλόσοφοι, από σφοδρή αντίδρα­ση κατά τού θρησκευτικού κατεστημένου έφτασαν σε ακρότητες, όπως ο Λουκρήτιος (95-55 π.Χ.).

Για οικονομία χώρου δεν μπορούμε να παραθέσουμε τις αναρίθμητες περιπτώ­σεις εναντίωσης των αρχαίων σοφών, επιστημόνων και καλλιτεχνών στο θρη­σκευτικό κατεστημένο της αρχαίας θρη­σκείας. Μπορούμε όμως να αναφέρουμε απερίφραστα πως δεν υπάρχει περίπτωση σοφού η επιστήμονα που να είχε παγιδευ­τεί απόλυτα και άκριτα στην επιρροή της θρησκείας και τού σκοταδιστικού ιερα­τείου και να ακολούθησε πιστά την πρω­τόγονη λαϊκή μορφή των δοξασιών και τελετουργιών της! Δε μπορούμε να ταυ­τίσουμε τους μεγάλους αυτούς άνδρες με τον συρφετό τού Ιερατείου, των μάντεων, των οιωνοσκόπων, των ορφεοτελεστών, των γυρολόγων αγυρτών και όλα τα άλλα παράσιτα της αρχαίας θρησκείας, αφού όλοι αυτοί οι σοφοί είχαν δημιουργήσει μια ιδεοκρατική φιλοσοφική θρησκευτική πίστη, μονοθεϊστικής βάσης, εντελώς ξέ­χωρη από τη λαϊκή θρησκεία τού 99% του λαού.

Όμως από τις επίσημες εκπεφρασμένες επιθυμίες των συγχρόνων μας «αρχαιολατρών» συμπεραίνουμε ότι επιθυμούν να νεκραναστήσουν και να επιβάλουν στους νεοέλληνες τη λαϊκή μορφή της θρησκεί­ας που ακολουθούσε το 99% των αρχαίων προγόνων μας, αυτή που απορρίφτηκε από το σύνολο των μορφωμένων ανθρώ­πων, οι όποιοι δημιούργησαν τον κλασικό πολιτισμό. Οι πιο πολλές από τις «αρχαιολατρικές» ομάδες έχουν συστήσει ιερατεία και τελετουργικά, ανάλογα με αυτά της αρχαιοελληνικής λαϊκής θρησκείας, ιεροφάντες και μάντεις. Έχουν δηλώσει πως σκοπεύουν να συστήσουν μαντεία και οιωνοσκοπεϊα. Στήνουν βωμούς για θυσίες, στους οποίους για την ώρα προσφέρουν αναίμακτες θυσίες. Προβαίνουν σε υπαί­θριες ιεροπραξίες και κάνουν σπονδές και χοές για να «αποκτήσουν» την εύ­νοια των «θεών» τους, ανάλογες με αυτές των αρχαίων ιερέων. Ενθαρρύνουν τους διονυσιασμούς, τις εκστάσεις και τις πυ­ροβασίες. Ομιλούν για ενύπνια, οράσεις και «θείες» αποκαλύψεις. Εκτελούν τελε­τές αποτροπής μιασμάτων. Καθιερώνουν και «ιεροποιούν» χώρους και αντικείμενα. Πιστεύουν σε απόκρυφες δυνάμεις της φύσεως και σε προικισμένους τόπους με «θεϊκή» δύναμη.

Όλα αυτά όμως δεν έχουν καμιά σχέση με τις ιδεοκρατικές θρησκευτικές αντι­λήψεις των αρχαίων σοφών και των επι­στημόνων, τα οποία είχαν απορρίψει με βδελυγμία. Γι' αυτό θεωρούμε πως η οποι­αδήποτε «εμπλοκή» τους σε αυτές τις μορ­φές θρησκευτικότητας αποτελεί φρικτή ύβρη και κατάφορη αδικία προς αυτούς, οι όποιοι χάραξαν φωτεινή πορεία για την ανθρωπότητα, απαλλαγμένη από πρωτο­γονισμούς και παράλογα. Δε μπορούν να αναμιγνύουν τους Έλληνες σοφούς και να τους ταυτίζουν με τη λαϊκή θρησκεία, διότι η ιδεοκρατική φιλοσοφική τους θρησκευτι­κότητα ουδέποτε αποτέλεσε θρησκευτικό σύστημα, αλλά μόνο δυναμική θρησκευ­τική αναζήτηση. Οι φιλοσοφικές σχολές των Πυθαγορείων, των Ελεατών, του Πλά­τωνα, τού Αριστοτέλη, των Στωικών, των Κυνικών και βέβαια των Επικούρειων ήταν απόλυτα απαλλαγμένες από ιερείς, τελε­τουργικά, θυσίες, κλπ.

Στις ασύστολες και αστήρικτες κατη­γορίες των «αρχαιολατρών» ότι δήθεν η Χριστιανική Ορθοδοξία αδίκησε τον Ελ­ληνισμό απαντούμε με επιχειρήματα και σθένος πως αυτοί που πραγματικά τον αδικούν είναι εκείνοι. Εξυπηρετώντας τις επιδιώξεις της «Νέας Εποχής» -τού κατ' εξοχήν ανθελληνικού πνευματικού κλίματος- και θέλοντας να δώσουν στήριγμα στο σύγχρονο αποκρυφιστικό κατασκεύασμα της, ανασύρουν τα πρωτόγονα θρησκευ­τικά απορρίμματα της αρχαιότητας, εκθέ­τοντας έτσι ανεπανόρθωτα τη διαχρονική ελληνικότητα. Μειώνουν επίσης τα εκα­τομμύρια των νεοελλήνων ορθοδόξων, με τον χαρακτηρισμό της εθελοδουλίας στη «χριστιανική σκλαβιά», παραβλέποντας οι αυτόκλητοι «σωτήρες» μας το γεγο­νός, πως το αθάνατο ελληνικό πνεύμα δεν υπήρξε ποτέ δουλικό, διότι έχει τη δύναμη να αποτινάσσει την οποιαδήποτε ανελευθερία. Στον πνευματικό τομέα επί­σης ουδέποτε υπήρξε στατικό, αλλά στη διαχρονική του πορεία είναι εκλεκτικό, έχοντας τη διάκριση να αποβάλλει κάθε παρείσακτη σαθρότητα, όπως ήταν η ινδο­ευρωπαϊκή θρησκευτική παράδοση, δηλα­δή η αρχαία θρησκεία, η οποία επιβλήθηκε στους κατοίκους της Ελλάδος από τις ημιάγριες ορδές των ασιατικών στεπών. Ο,τι παραμένει ως αξία στην ελληνική ψυχο­σύνθεση είναι απόλυτα φιλτραρισμένο και βεβαιωμένο. Μια τέτοια ύψιστη αξία είναι η Ορθοδοξία, η οποία υπάρχει εδώ και εί­κοσι αιώνες, ως η ζώσα πνοή, στο σώμα τού Ελληνισμού. Αν δεν ήταν η Ορθόδοξη Εκκλησία αληθινή άξια και τρόπος υπάρ­ξεως για τους Έλληνες, είναι απολύτως βέβαιο ότι θα είχε προ πολλού αποβληθεί από αυτούς ως πνευματικό απόρριμμα, όπως αποβλήθηκε η αρχαία θρησκεία, ως απαξία, πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια!

Από το περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ τεύχος 61, 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010.

Το αλίευσα ΕΔΩ hellas-orthodoxy