Ὄχι εἰς τόν παγανιστικόν «ἑορτασμόν» τοῦ «Αὐγουστιάτικου φεγγαριοῦ»!

Ὄχι εἰς τόν παγανιστικόν «ἑορτασμόν» τοῦ «Αὐγουστιάτικου φεγγαριοῦ»!

ΕΡΧΕΤΑΙ Αὔγουστος καὶ οἱ λογῆς «φυσιολάτρες», στὴν «προτίμηση» τῶν ὁποίων κρύβονται νεοπαγανιστὲς καὶ κρυφονεοπαγανιστές, ἑτοιμάζονται γιὰ τὴ δεύτερη «μεγάλη γιορτὴ» τοῦ καλοκαιριοῦ, μετὰ τὴν «ἑορτὴ τοῦ θερινοῦ ἡλιοστασίου», τὴν «ἑορτὴ τοῦ αὐγουστιάτικου φεγγαριοῦ»! Ἔγινε πιὰ «θεσμὸς» καὶ αὐτὴ ἡ νεοπαγανιστικὴ ἑορτή, τὴν ὁποία ὑποστηρίζει δεόντως, καὶ τὸ ἑλληνικὸ κράτος, καλύπτοντας τὰ ἔξοδα, ἀπὸ τὰ ἀνύπαρκτα δημόσια ταμεῖα καὶ ἀνοίγοντας τοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους, γιὰ νὰ «δέσει» καλλίτερα ὁ καθαρὰ παγανιστικὸς ἑορτασμός! Εἶναι ἀπαραίτητο νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὸ σύγχρονο «φυσιολατρικὸ» κίνημα δὲν εἶναι ἀθώα ἀγάπη πρὸς τὸ φυσικὸ περιβάλλον, ἀλλὰ πραγματικὴ λατρεία πρὸς τὴν ἄψυχη φύση, τὸ λέει καὶ ἡ λέξη!

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ;

κλικ στις φωτογραφίες για μεγέθυνση

 ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ; 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

    Διαβάζουμε στο περιοδικό «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» άρθρο με τίτλο «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ» το οποίο μας παρουσιάζει τις θέσεις της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ (Χ.Α) για την Ορθοδοξία. Από το 5σέλιδο κείμενο απομονώσαμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα τα οποία και σας παρουσιάζουμε με λίγα σχόλια ώστε να γίνει κατανοητό το ασυμβίβαστο μεταξύ Χριστιανισμού και Εθνικοσοσιαλισμού. Το ιδεολόγημα που προωθεί η Χ.Α δεν διαφέρει από το αντίστοιχο του Ναζισμού όπως αυτό εκφράστηκε από τους θεωρητικούς του. Σε αυτό η Εκκλησία είναι απλά ένα εφόδιο, ένα εργαλείο το οποίο πρέπει να υποταχθεί στις εθνικοσοσιαλιστικες αρχές. Σε αντίθετη περίπτωση η Εκκλησία πρέπει να καταστραφεί για να μην αποτελεί εμπόδιο. Υπάρχει άλλωστε και το παράδειγμα που έδωσε η ναζιστική Γερμανία με τις διώξεις των Χριστιανών. Ο Ουίλιαμ Σίρερ παραθέτει ολόκληρο κεφάλαιο για τις διώξεις των εκκλησιών. Ο Χίτλερ, για λόγους στρατηγικής, φρόντισε να συγκαλύψει τους στόχους του και υπέγραψε «κονκορδάτο» με το Βατικανό το 1934. Ο Πάπας και η ρωμαιοκαθολική ιεραρχία ήταν πρόθυμοι να συνεργαστούν, αλλά απογοητεύθηκαν πλήρως. «Κατά την διάρκειαν των επομένων ετών χιλιάδες καθολικών ιερέων, κα­λογραιών και λαϊκών ηγετών συ­νελήφθησαν, πολλοί εξ αυτών βάσει χαλκευθεισών κατηγοριών περί «ανηθικότητος» ή 'λαθρεμπορίου ξένου συναλλάγματος'» (Σίρερ, ο.π., σελ. 353-354).¹

Εξάλλου η χριστιανική διδασκαλία περί αμαρτίας είναι εντελώς αντίθετη με την Άρεια ιδεολογία. Στο περιοδικό των Ες -Ες «Schwartze Korps» τονίζεται ότι «Η πτώση -και όλη η έννοια της αμαρτίας όπως έχει διατυ­πωθεί από την Εκκλησία, η οποία περιλαμβάνει ανταμοιβή ή τιμωρία σ' έναν άλλο κόσμο - είναι απαράδεκτη για το Βόρειο άνθρωπο, αφού είναι ασύμβατη με την «ηρωική» ιδεολογία τού αίματός μας» (Μπάρλεϊ, ο.π., σελ. 259). ²

-ΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ-

ΑΠΟ ΤΟ  ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ  «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» 

(Αρ.Τεύχους 133 - ΙΟΥΛΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2007)

Σύμφωνα με την Χ.Α η Ορθοδοξία για αιώνες ήταν ένα κράμα από «ανατολίτικες ακρότητες» μη συμβατές με το …Ελληνικό πνεύμα, Πυθαγορισμού και Ορφισμού  ενώ αν δεν υπήρχαν οι Πατέρες της Εκκλησίας (προσέξτε τα εισαγωγικά) να οριοθετήσουν την πίστη (δογματοποίηση) θα είχε ήδη καταργηθεί η Παλαιά Διαθήκη!

«Άλλαξε το πνευματικό μας επίπεδο» και άλλαξε και η θρησκεία! Προσέξτε ότι ο συγκρητισμός συνεχίζεται! … Ο Θεός – Υπερκοσμική δύναμη -…όπως κι αν ονομάζεται και ΟΠΩΣ ΚΙ ΑΝ ΤΟΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΥΜΕ! Για την Χ.Α τα δόγματα που οριοθετούν την γνησιότητα της πίστης περιττεύουν και σύμφωνα με την θρησκευτική ιδεολογία της υπάρχουν πολλοί δρόμοι προσέγγισης του Θεού. Ιδιαίτερα προσέξτε την τελευταία πρόταση η οποία καταλήγει με μια μάλλον υπόσχεση (απειλή;). «Ο χριστιανισμός εξέφραζε άριστα το νέο επίπεδο ωριμότητας όλους αυτούς τους τελευταίους αιώνες.» Ρωτάμε την Χ.Α. Το «νέο» αυτό επίπεδο είναι το τελευταίο; Αναμένει άλλο, ανώτερο επίπεδο το οποίο θα μας ωθήσει σε μια νέα ανώτερη θρησκεία; Όπως καταλαβαίνει ο αναγνώστης, το θρησκευτικό κατασκεύασμα της Χ.Α δεν έχει σχέση με την Ορθόδοξη πίστη των Αγίων Πατέρων αλλά όπως διαπιστώνουμε, έχει άμεση σχέση με τις διδασκαλίες της Νέας Εποχής του Υδροχόου.

Χωρίς σχόλια...

Όπως θα την επαναφέρουμε εμείς... 

Το άρθρο όσο προχωράει, τόσο ξεκαθαρίζει τα πραγματικά νοήματα που κρύβονται πίσω από τις λέξεις. Αυτός λοιπόν είναι ο χριστιανισμός της Χ.Α! «Αποκαθαρμένος» από τα «εβραϊκά στοιχεία» και με την πρόσληψη… αμιγώς γερμανικών (προφανώς Ελληνικών για την Χ.Α). Αλλά αναρωτιόμαστε ποια είναι αυτά τα αμιγώς γερμανικά (Ελληνικά) στοιχεία που θα προσθέσουν στην Ορθοδοξία;  

Η Χ.Α πιστή στο συγκριτισμό συνεχίζει. Ο "βαθμός ωριμότητος" καθορίζει και την θρησκεία του κάθε λαού...

   Αυτή είναι η αντικειμενική αλήθεια για την «Ορθοδοξία» της Χ.Α. : «Η θρησκεία είναι επιθυμητή ΕΦ’ ΟΣΟΝ δεν στέκεται εμπόδιο» στις επιδιώξεις της. Παραδείγματα θα φέρουμε πάλι από την Ναζιστική Γερμανία όπου ο ίδιος ο Χίτλερ, στις ιδιωτικές του συζητήσεις θεωρούσε το Χριστιανισμό οργανωμένο ψεύδος, προσδοκώντας ότι το «σάπιο κλαδί» θα έπεφτε μόνο του και ότι θα απομείνουν ως πιστοί οπαδοί «μερικές περίεργες γριές, όσο γίνεται πιο γκαγκά και πτωχές τω πνεύματι».³

Επίσης το ναζιστικό μόρφωμα με το όνομα «Γερμανοί-Χριστιανοί» προσπάθησαν να απαλλάξουν το Χριστιανισμό από τα κατά την άποψή τους ιουδαϊκά στοιχεία. «Η Παλαιά Διαθήκη καταργήθηκε ως Ιερό βιβλίο, ενώ τα Ευαγγέλια ξαναγράφτηκαν, για να αποδείξουν ότι ο Χριστός δεν ήταν Εβραίος... Ο Χριστός που συμπονούσε και υπέφερε αντικαταστάθηκε από έναν οργισμένο εκκαθαριστή τοκογλύφων (αργυραμοιβών) ή έναν Παγκόσμιο Στρατιώτη, κατά πως οι Γερμανοί Χριστιανοί «λύτρωναν το Λυτρωτή» (Μπάρλεϊ, ο.π., σελ. 258)^.4

Χωρίς Σχόλια...

Η αποκάλυψη εκ μέρους της Χ.Α! ΟΙ εθνικοσοσιαλιστές δεν πολέμησαν την Εκκλησία στο βαθμό που την πολέμησε ο κομμουνισμός, επειδή καταλάβαιναν ότι δεν θα μπορούσαν να επικρατήσουν στη συνείδηση του λαού! Αλλά και φιλοδοξίες για καθιέρωσή τους ως «κοσμικής θρησκείας»! 

Κι άλλη αποκάλυψη. Καταλαβαίνουμε ποιό είναι το θρησκευτικό - μεταφυσικό της υπόβαθρο; Έχει σχέση με τον Χριστιανισμό; Καθόλου.

 

    Και η αυλαία πέφτει με το τελευταίο απόσπασμα το οποίο δηλώνει ξεκάθαρα τις θρησκευτικές προθέσεις της οργάνωσης με το όνομα ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Άμεσος στόχος του μελλοντικού τους κράτους είναι η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ της γνήσιας Ελληνικής θρησκευτικότητας και ο εξοβελισμός της «ιουδαϊκής μοιρολατρίας». Όσο κι αν θέλουν να κρυφτούν πίσω από ταμπέλες Ορθοδοξίας οι θεωρητικοί της Χ.Α δεν μπορούν να αποκρύψουν τα χαμόγελά τους προς τις πραγματικές τους αγάπες. Προς τον Απόλλων, προς την Ηώ και τον Υπερίωνα. Οι Υπερβόριοι αδελφοί τους στη Ναζιστική Γερμανία είχαν προσπαθήσει να προσαρμόσουν τον Χριστιανισμό στα πλαίσια της ιδεολογίας χωρίς τελικά να το καταφέρουν.  Εδώ θα επιχειρήσουν το ίδιο;

Το αλίευσα ΕΔΩ

Η απάντηση της "ΕθνικήςΕταιρείας" στην ανάρτησή μας με τίτλο: "Εθνική Εταιρεία" ή Εταιρεία των "Εθνικών";

Εισαγωγικό σχόλιο  απο  την "Κλασσικοπερίπτωση" 

Πρίν απο λίγες ώρες   κάποιος κ, Βασιλειάδης  μας έστειλε  ένα σχόλιο σχετικά με την ανάρτησή μας Ο/Η Ἄγγελος Βασιλειάδης άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Εθνική Εταιρεία" ή Εταιρεία των "Εθνικών";  (βλ.εδώ )

Για λόγους δεοντολογίας την δημοσιεύουμε  και  του ανταπαντούμε  πως δεν μας έπεισαν καθόλου  για το "αγαθόν"  των προαιρέσών τους.Το επιχείρημα  πως χρησιμοποιούν στο έμβλημά τους τον Τίμιο Σταυρό  και άρα εξ αυτού αποδεικνύεται πως είναι  Ορθόδοξοι , είναι  πολύ  "φτωχό".Θα τους θυμίσω ότι  Σταυρό  έχουν  και οι πιό "μαύροι" της μασωνίας οι "Ροδόσταυροι" , Σταυρό  θα δεί  κάποιος  αν επισκεφθεί την  "εκκλησία της  Σαϊντελογίας", Σταυρούς  εικόνες και κομποσχοίνια  είχε  κρεμάσει  στους τοίχους του "μαγαζιού" του  γνωστός  τηλεαστέρας   μαγος - μέντιουμ.

Λένε επίσης ότι  τους " προξένησε μεγάλη ἔκπληξι, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ ἀπορία τὸ γεγονός, ὅτι κάποιοι -ὄχι ἀπαραιτήτως καλοπροαίρετοι καὶ ἀκριβοδίκαιοι- ἔσπευσαν νὰ χαρακτηρίσουν τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ὡς ἑταιρεία τῶν ἐθνικῶν, μὲ ἀφορμὴ τὴν ὁμιλία τῆς ἡρωΐδος δασκάλας Χαρᾶς Νικοπούλου".

Αν  ήταν  τόσο Ορθόδοξοι  όσο λένε  και "ανυποψίαστοι" για το  τι θα περιείχε η  ομιλία  της  κ. Νικοπούλου , τότε  δεν θα έπρεπε να  νοιώσουν  καμία έκπληξη  απο τις αντιδράσεις  εμφρόνων  Ορθοδόξων  χριστιανών που θεωρούν  βλάσφημα  τα όσα  είπε  η κυρία.

Αντί λοιπόν  να  βγούν και  να "μαζέψουν"  τα πράγματα  μιας και την ημέρα   της  "πρεμιέρας"  του κόμματός  τους  η κ Νικοπούλου  τους εξέθεσε  ανεπανόρθωτα, επιτίθενται  σε μας  που τολμήσαμε  να σχολιάσουμε  την απαράδεκτη  "μίξη των αμίκτων". Αν ήταν  στις "Ορθόδοξες επάλξεις" όπως διατείνονται  τότε  θα ήξεραν ποιοί  και γιατί είναι εχθροί  του Χριστού  και της  Εκκλησίας  και θα  μας προστάτευαν  απο δαύτους.

Οι θέσεις τους  δεν  αποσαφηνίστικαν  καθόλου  με μία πτωχότατη  επιχειρημάτων  ανάρτηση - απάντηση. Αυτό δυστυχώς που μας έμεινε  ως εντύπωση είναι  ότι  δεν θέλουν να τα "χαλάσουν" με χώρους  σαν εκείνους των  νεο- ειδωλολατρών , αρχαιοπλήκτων  και νεο- παγανιστών  οι οποίοι  ας μην το λησμονούμε  έχουν απλώσει τα πλοκάμια  τους σχεδόν παντού, απο το ΕΠΑΜ  του Καζάκη   μέχρι  και το  τελευταίο  αντιμνημονιακό  μαγαζάκι.

Για να τελειώνει  αυτή  η φάρσα, δηλώνουμε  ότι απο αυτό το μετερίζι  θα καταγγέλουμε  όποιον   στηρίζει τους  ορκισμένους  εχθρούς του Χριστού και της Εκκλησίας και της πατρίδας, παραμένοντας πιστοί  στο  καθήκον του αληθινού  εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα,  ό οποίος - όπως είπε ο Θεόδωρος  Κολοκοτρώνης-  γίνεται  "Πρώτα  δια την πίστιν του Χριστού  την Αγίαν  και ύστερα δια της πατρίδος  την  ελευθερίαν".

Οι κύριοι  αυτοί  δυστυχώς  όχι μόνο δεν κατάλαβαν την  τεράστια "γκάφα" τους  ( αν βέβαια πρόκειται για "γκάφα" και όχι  για  δόλια μεθόδευση) αλλά επιμένουν να δίνουν  "πιστοποιητικά ορθοδοξίας" στην κ. Νκοπούλου , λέγοντας  πως ήταν καλεσμένη  στην  αδελφότητα θεολόγων  "Η Ζωή".

Μας προκαλείτε  κ. Βασιλειάδη   να στείλουμε  στον συνεπώνυμό σας  υπεύθυνο  της  της "Ζωής" το  video  με την ομιλία  της κ. Νικοπούλου και να του ζητήσουμε να μας πεί  την γνώμη  του  καθώς επίσης και να μας απαντήσει εάν  τα μέλη  της αδελφότητας  στην Καβάλα γνώριζαν  σχετικά.

http://youtu.be/D02ib7jpLZQ
Λέτε  επίσης  πως  "...Εἶναι προφανές, ὅτι ὅσα ἀνέφερε ἡ κυρία Νικοπούλου ἐκφράζουν προσωπικές της ἀπόψεις, τὶς ὁποῖες δὲν συμμερίζεται ἀπαραιτήτως ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ."

Μα απο πού είναι προφανές  κύριοι  της "Εθνικής Εταιρείας";

Επειδή  έχετε  έναν Σταυρό στο έμβλημά σας , ή επειδή  λέτε ότι  είστε  στις "επάλξεις της Ορθοδοξίας";

Αν  "προστατεύετε" την Ορθοδοξία  επιμένοντας  στην υπεράσπιση  πεμπτοφαλαγγιτών της  Νέας Εποχής , τότε πως  είναι δυνατόν  να  σας εμπιστευθούμε  την υπεράσπιση  της  ελευθερίας της πατρίδος  μας.

Είχαμε μία μικρή  ελπίδα ότι  έστω και "κατόπιν εορτής" θα είχατε  αντιληφθεί   το λάθος σας και πως θα  προχωρούσατε  με ευθύ και Ορθόδοξα  λεβέντικο - ελληνικό τρόπο   στην  απκήρυξη  όλων αυτών  που  έχουν ή  "ασπάζονται"  απόψεις  ξένες  προς την  Ελληνορθόδοξη   παράδοση και ιστορία μας.Με αυτήν  την απάντηση  μας πείσατε  ότι  οι εκτιμήσεις  που εκφράσαμε στην  επικρινόμενη  απο εσάς  ανάρτησή μας  ήταν  δυστυχώς απολύτως  σωστές.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ Κ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ   ΚΑΙ  Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ  ΤΗΣ "ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ"

 
Εἰς ἀπάντησιν ὅσων ἀπαραδέκτων προσήψατε στὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ μὲ τὴν παροῦσα ἀνάρτησί σας, σᾶς παραπέμπω στὸν ἀκόλουθο σύνδεσμο ἀπὸ τὸ προσωπικό μου ἱστολόγιο, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ τὸ δημοσιεύσετε πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, ἀναφέροντας βεβαίως καὶ τὴν πηγή:
http://stisepalxeis.blogspot.com/2012/03/blog-post_30.html

  Ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ εἶναι μὲ τὸν Χριστό, ὄχι μὲ τὸν Δία!!!

Ὅσοι πήραμε τὴν μεγάλη ἀπόφασι νὰ ἱδρύσουμε τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, γνωρίζαμε ἐκ τῶν προτέρων ὅτι μιὰ τέτοια προσπάθεια θὰ ἀποκτοῦσε σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα πολλοὺς καὶ ἰσχυροὺς ἐχθρούς. Ἐν τούτοις, καὶ παρὰ τὰ ἐμπόδια ποὺ ἀντιμετωπίσαμε στὸν δρόμο μας, ξεκινήσαμε, ἔχοντες στήριγμα καὶ ὁδηγό μας τὴν Ὀρθόδοξη πίστι μας.

Στὴν πρώτη μας ἀνακοίνωσι καταστήσαμε σαφές, ὅτι ὅσοι συγκροτήσαμε τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ἔχουμε στὶς καρδιές μας Χριστὸ καὶ πατρίδα. Ἐπὶ πλέον, τὸ ἔμβλημά μας ἔχει στὸ κέντρο του τὸν Τίμιο Σταυρό, ὁ ὁποῖος ἀκτινοβολεῖ καὶ προστατεύει τὸν Ἑλληνισμό.

Μᾶς προξένησε μεγάλη ἔκπληξι, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ ἀπορία τὸ γεγονός, ὅτι κάποιοι -ὄχι ἀπαραιτήτως καλοπροαίρετοι καὶ ἀκριβοδίκαιοι- ἔσπευσαν νὰ χαρακτηρίσουν τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ὡς ἑταιρεία τῶν ἐθνικῶν, μὲ ἀφορμὴ τὴν ὁμιλία τῆς ἡρωΐδος δασκάλας Χαρᾶς Νικοπούλου, ἡ ὁποία εἶχε προσκληθῆ στὴν πρώτη μας ζωντανὴ ἐκδήλωσι στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο Ἀθηνὼν, ἡ ὁποία πρὸς ἀπογοήτευσιν κάποιων ἐστέφθη μὲ ἀπόλυτη ἐπιτυχία. Εἶναι προφανές, ὅτι ὅσα ἀνέφερε ἡ κυρία Νικοπούλου ἐκφράζουν προσωπικές της ἀπόψεις, τὶς ὁποῖες δὲν συμμερίζεται ἀπαραιτήτως ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ.

Ἄραγε, ἡ Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Ἀδελφότης «ΖΩΗ», ἡ ὁποία τὴν προσεκάλεσε νὰ ὁμιλήση τὴν παραμονὴ τῆς 25ης Μαρτίου στὴν Καβάλα, κινδυνεύει νὰ χαρακτηρισθῆ ἐνδεχομένως ἀδελφότης τῶν ἐθνικῶν;

Ὁλοκληρώνω μὲ δύο φιλικὲς συμβουλὲς πρὸς τοὺς ἐπικριτές μας:

Πρῶτον νὰ εἶναι πολὺ πιὸ προσεκτικοὶ πρὶν ἐκτεθοῦν καὶ χάσουν τὴν ἀξιοπιστία τους, καὶ δεύτερον νὰ εἶναι δίκαιοι στὴν κρίσι τους, διότι ἂν εἶχαν τὴν ἐντιμότητα νὰ δημοσιεύσουν ὁλόκληρη τὴν ἐκδήλωσι καὶ ὄχι μόνον τὴν ὁμιλία τῆς κυρίας Νικοπούλου, ὅλα ὅσα προσάπτουν στὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ θὰ εἶχαν καταρριφθῆ ὡς ἀνυπόστατα.

Ὁ Πρόεδρος

Ἄγγελος Βασιλειάδης

Το αλίευσα ΕΔΩ

Μέγας Κωνσταντῖνος καὶ Χριστιανισμός: Κείμενο-ἀπάντηση σὲ ἀρχαιολάτρες καὶ πολεμίους τοῦ Μ. Κωνσταντίνου.

Τοῦ Μοναχοῦ Ἀβραὰμ Ἁγιορείτου

Ἡ κρίση τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς θρησκείας τὴν ὁποία ἀντιμετώπιζε ἡ Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία τὸν τέταρτο αἰώνα, εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἀξιόλογα γεγονότα τῆς παγκόσμιας ἱστορίας. Ὁ παλαιός, εἰδωλολατρικὸς πολιτισμὸς ἦλθε σὲ σύγκρουση μὲ τὸν Χριστιανισμό, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ δοκιμάστηκε μὲ ἑκατομμύρια Μάρτυρες ἀναγνωρίστηκε ἐπίσημα κατὰ τῆς διάρκεια τῆς βασιλείας τοῦ Κωνσταντίνου, στὶς ἀρχὲς τοῦ τέταρτου αἰώνα, καθιερώθηκε δὲ ὡς ἐπίσημη θρησκεία τοῦ κράτους ἀπὸ τὸν Μεγάλο Θεοδόσιο στὰ τέλη τοῦ ἴδιου αἰώνα. Ἡ πρώτη ἐντύπωση βέβαια ἦταν ὅτι οἱ δύο αὐτόι ἀντίθετοι παράγοντες ποὺ ἀντιπροσώπευαν δύο ἐκ διαμέτρου ἀντίθετες ἀπόψεις, δὲν θὰ εὕρισκαν ποτὲ βάση γιὰ μία ἀμοιβαία συμφωνία. Ἀλλὰ ὁ Χριστιανισμὸς καὶ ὁ Εἰδωλολατρικὸς Ἑλληνισμὸς βαθμιαία ἀναμίχθηκαν (ὄχι ἀσφαλῶς στὶς δοξασίες) καὶ σχημάτισαν ἕνα Χριστιανικο-Ἑλληνο-Ἀνατολικὸ πολιτισμὸ γνωστὸν μὲ τὸ ὄνομα Βυζαντινό. Κέντρο τοῦ πολιτισμοῦ αὐτοῦ ὑπῆρξε ἡ Κωνσταντινούπολη, ἡ νέα πρωτεύουσα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας.

Ἐκεῖνος ποὺ ἔπαιξε τὸν κυριώτερο ρόλο στὶς πολλὲς μεταβολὲς ποὺ ἔγιναν στὴν Αὐτοκρατορία εἶναι ὁ Μέγας Κωνσταντίνος. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς βασιλείας τοῦ ὁ Χριστιανισμός, γιὰ πρώτη φορά, γνώρισε σταθερὸ ἔδαφος τῆς ἐπίσημης ἀναγνώρισης. Ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀναγνώριση αὐτή, ἡ παλιὰ εἰδωλολατρικὴ Αὐτοκρατορία, βαθμιαία ἄλλαξε καὶ ἔγινε Χριστιανικὴ Αὐτοκρατορία. Δύο ὑπῆρξαν τὰ γεγονότα ἐκεῖνα τῆς βασιλείας τοῦ Κωνσταντίνου ποὺ ἐπηρέασαν σημαντικὰ τὴν μελλοντικὴ ἐξέλιξη τῆς ἱστορίας: ἡ ἐπίσημη ἀναγνώριση τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ἡ μεταφορὰ τῆς πρωτεύουσας τῆς Αὐτοκρατορίας ἀπὸ τὶς ὄχθες τοῦ Τίβερη στὶς ὄχθες τοῦ Βοσπόρου, ἀπὸ τὴν παλαιὰ Ρώμη στὴ...

 «Νέα Ρώμη», τὴν Κωνσταντινούπολη.

Ἐπιπλέον, τὸ ὄνομα τοῦ Κωνσταντίνου συνδέεται μὲ τὴν ἀνέγερση πολλῶν ἐκκλησιῶν σὲ ὅλα τὰ μέρη τῆς τεράστιας Αὐτοκρατορίας. Ἡ βασιλική του Ἁγίου Πέτρου καὶ ἡ βασιλική του Λατερανοῦ τῆς Ρώμης ἀποδίδονται σὲ αὐτόν. Ἰδιαίτερα ἐνδιαφέρθηκε γιὰ τὴν Παλαιστίνη ὅπου ἡ μητέρα τοῦ Ἑλένη βρῆκε τὸν ἀληθινὸ Στυρὸ τοῦ Κυρίου. Στὴν Ἱερουσαλὴμ στὸν χῶρο τοῦ Παναγίου Τάφου ἐκτίστηκε ὁ τεράστιος καὶ ἐκπληκτικὸς ναὸς τῆς Ἀναστάσεως, στὸ Ὅρος τῶν Ἐλαιῶν, ἔκτισε τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀναλήψεως καὶ στὴν Βηθλεέμ, τὸν Ναὸ τῆς Γεννήσεως καθὼς καὶ ἄλλα προσκυνήματα. Ἡ νέα πρωτεύουσα ἡ Κωνσταντινούπολη καὶ τὰ περιχωρὰ τῆς ἐπίσης πλουτίστηκαν μὲ πολλὲς ἐκκλησίες κυριώτερες ἀπὸ τὶς ὁποῖες εἶναι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ ἡ ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Εἰρήνης. Πολλὲς ἄλλες ἐκκλησίες κατασκευάστηκαν σὲ διάφορα μέρη κατὰ τὴν διάρκεια τῆς βασιλείας τοῦ Κωνσταντιίνου, στὴν Ἀντιόχεια, τὴν Νικομήδεια καὶ τὴν Βόρειο Ἀφρική.

Πηγή: τὸ βιβλίο τοῦ π. Ἀβραὰμ Ἁγιορείτου «Ρωμαίϊκο Ὁδοιπορικὸ»

Το αλίευσα ΕΔΩ

ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΤΕΣ, ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Άρθρο-καταπέλτης εναντίον των επιδοτούμενων "ελληνολατρών"!

Ο Σωκράτης πίνει το κώνειο: Ένα έγκλημα της ειδωλολατρείας, που "ξεχνούν" οι...αρχαιολάτρες

ΠΟΙΟΙ ΑΔΙΚΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ;

Του Λάμπρου Σκόντζου, Θεολόγου-Καθηγητού

Ζούμε δυστυχώς στην εποχή των με­γάλων ανατροπών και συνάμα των πρω­τόγνωρων εκτροπών. Προαιώνια και πα­νανθρώπινα συστήματα άξιων τίθενται για πρώτη φορά τόσο επιτακτικά σε αμφισβήτηση και επιχειρείται η προβολή νεοφανών ιδεών και αντιλήψεων, όπως οι αρχές και τα διδάγματα του διαβόητου αποκρυφιστικού πλέγματος της «Νέας Εποχής». Για να επιταχυνθεί η πνευματική σύγχυση του συγχρόνου άνθρωπου και να γίνουν πιο «εύπεπτες» οι νεοεποχίτικες δοξασίες επιχειρείται η ανάδυση αρχαίων ξεχασμένων πνευματικών και θρησκευ­τικών απορριμμάτων, τα οποία η ιστορία είχε θέσει στο περιθώριο εδώ και πολλούς αιώνες. Ο σύγχρονος αποκρυφιστικός κυ­κεώνας χρειάζεται επειγόντως δεκανίκια, τα οποία αναζητεί στον πρωτογονισμό των αρχαίων παγανιστικών θρησκευμά­των, και τα οποία «βαπτίζει» ως «λαμπρές θρησκείες, χάρη στις οποίες αναπτύχθηκε ο παγκόσμιος πολιτισμός»! Πρόκειται βε­βαίως για κλασική περίπτωση κακοποίη­σης της ιστορικής αλήθειας, η οποία απευ­θύνεται στους αδαείς και στους διακείμε­νους εχθρικά η αδιάφορα στη χριστιανική πίστη, καθ' ότι αυτή είναι ο κύριος στόχος των σκοτεινών κύκλων του «υδροχοϊκού» αποκρυφισμού.

Στον πολύπαθο τόπο μας ομάδες φανα­τικών «αρχαιολατρών», διαπνεόμενες από­λυτα από το πνεύμα της «Νέας Εποχής», έχουν εγείρει τα τελευταία χρόνια μια άνευ προηγουμένου προβολή της ξεχασμένης εδώ και δεκαοκτώ αιώνες αρχαιοελληνικής θρησκείας, «το πιο, κατ’ αυτούς, υψηλό επί­τευγμα του ανθρωπίνου πνεύματος»! Εξα­πολύουν μια πρωτόγνωρη και λυσσώδη επί­θεση κατά της Εκκλησίας, χαρακτηρίζοντας την ως «σκοταδιστικό κατασκεύασμα των Εβραίων, ως ταφόπλακα του πολιτισμού, ως κατακτητή και ξένο σώμα στον Ελλη­νισμό και ως καταστροφέα της Ελλάδος»! Ταυτόχρονα αποθεώνουν την αρχαία Ελλά­δα, υπερτονίζοντας, όλα εκείνα τα στοιχεία που εξυπηρετούν τους νεοταξικούς στόχους. Επιχειρούν επίσης (παραποιώντας την ιστο­ρική πραγματικότητα) να εξωραΐσουν την αρχαία θρησκεία και να την καταστήσουν «ως τη μόνη ελληνική θρησκεία», αναβιώ­νοντας όπως θα δούμε κάθε πτυχή της.

Αλλά η επαναφορά στο προσκήνιο απορριπτέων από την ιστορική πορεία στοιχείων σημαίνει αφύσικη επιλογή. Εν προκειμένω επαναφορά και προβολή της αρχαιοελληνικής παγανιστικής θρησκεί­ας, με όλο τον πρωτογονισμό της, αποτε­λεί ύβρη και καταφρόνηση των αρχαίων προγόνων μας, οι όποιοι απέρριψαν αυτοί πρώτοι την ινδοευρωπαϊκής προελεύσεως δεισιδαίμονα θρησκεία.

Η αρχαιοελληνική θρησκεία προέρχε­ται, αποδεδειγμένα πια, από τις θρησκευ­τικές παραδόσεις των Αρίων, τμήματα των οποίων υπήρξαν και τα λεγόμενα «ελλη­νικά» φύλα (Αχαιοί, Ίωνες, Δωριείς, κλπ). Με την εγκατάσταση τους στον ελληνικό χώρο, εγκατέλειψαν την απρόσωπη φυσιολατρία τους και μετάλλαξαν τους απρό­σωπους «θεούς» των Ινδοευρωπαίων σε πρόσωπα. Αυτή ήταν μια από τις σημαντι­κότερες πνευματικές μεταρρυθμίσεις τού απώτερου παρελθόντος. Αυτό δε σήμανε βεβαίως και την αποβολή του πρωτογονι­σμού, που κουβαλούσε μαζί της και που θα τον διατηρήσει (στη λαϊκή μορφή της) ως το τέλος της. Το αδίστακτο και σκοταδι­στικό ιερατείο δεν θα επιτρέψει μεταμορ­φώσεις στο τελετουργικό επίπεδο, γιατί μέσω τού πρωτογονισμού μπορούσαν οι ιερείς και οι άλλοι πολυπληθείς παράγον­τες της θρησκείας να εκμεταλλεύονται τους όχλους. Απόδειξη η σύνδεση με τη θρησκεία των απειράριθμων μαντείων, όπου οι ιερείς μάντεις μέσα σ' ένα κλίμα αφάνταστου σκοταδισμού, δεισιδαιμονί­ας και πρωτογονισμού, θησαύριζαν καθ' όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Έστω για παράδειγμα το πασίγνωστο άντρο του αποκρυφισμού και του άνθελληνισμού, οι Δελφοί, που αποτελούσε το κέντρο της εκμετάλλευσης όλου τού αρχαίου κόσμου. Όλοι οι επιφανείς μελετητές συμφωνούν πως οι αρχαίες θρησκείες, και χωρίς εξαί­ρεση η αρχαιοελληνική, ήταν η «βαριά βιομηχανία» στην αρχαιότητα! Ο πλού­τος που έρεε στα μαντεία, και ιδιαίτερα στους Δελφούς είναι απερίγραπτος. Από το απώτερο παρελθόν το δελφικό «Ιερό» λειτουργούσε ως παγκόσμιο νομισματο-πιστωτικό σύστημα, κάτι σαν το σημερινό Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, στο οποίο κατέφευγαν οι πόλεις - κράτη για να δα­νειστούν με επαχθείς όρους!

Ο μέγιστος μυθοποιός όλων των εποχών Αίσωπος τον 7ο π.Χ. αιώνα επισκέφτηκε το μαντείο των Δελφών και διαπίστωσε πως «Φοίβος άνευ χαλκού ου μαντεύεται»! Το αποτέ­λεσμα ήταν να δολοφονηθεί οικτρά από την ιερατική δελφική σπείρα! Οι τέσσερις φονικότατοι «ιεροί πόλεμοι» που προκά­λεσε το δελφικό μαντείο, και οι όποιοι αποδεκάτισαν τους Έλληνες για τριακό­σια χρόνια (696-332 π.Χ.) έγιναν για τη διασφάλιση των εσόδων του. Όλες οι ατέ­λειωτες εμφύλιες συρράξεις των αρχαί­ων, ακόμα και αυτού του αδελφοκτόνου πελοποννησιακού πολέμου, έγιναν με την υποδαύλιση τού ιερατείου των Δελφών, με σκοπό πάντα την απόδοση στο «ιερό» της «δεκάτης» από τα λάφυρα των πολέμων! Τέλος αξίζει να αναφέρουμε την προδοτι­κή και ανθελληνική στάση του μαντείου των Δελφών κατά τους περσικούς πολέ­μους, που είχε συνταχθεί με τους Πέρσες και διέτασσε τους Έλληνες με τους ψευτοχρησμούς του να υποταχτούν στους ασιάτες εισβολείς, γεγονός που στοίχησε τη ραγδαία παρακμή του στους ύστερους χρόνους!

Ορέγονται οι σύγχρονοι «αρχαιολάτρες» να ανασυστήσουν τα «μυστήρια» της αρχαίας θρησκείας, όπως τα ελευσί­νια, τα καβείρια κλπ. Όμως μελετώντας κάποιος τις λίγες (έστω) αρχαίες πληρο­φορίες, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει ότι αυτά ήταν συνάρτηση πνευματιστικών τελετουργιών και απάτης. Διαπρεπείς αρ­χαίοι σοφοί, όπως ο Αισχύλος, ο Διογένης ο κυνικός, ο Αλκιβιάδης, ο Λουκιανός ο Σαιαοσατέας και άλλοι άσκησαν κριτική και λοιδόρησαν αυτόν τον σκοταδιστικό θεσμό, που σκοπό είχε την ολοκληρωτική επιρροή της θρησκείας στους ανθρώπους!

Χαρακτηρίζουν τα πολυπληθή παράσι­τα της αρχαίας θρησκείας ως «σπουδαί­ες προσωπικότητες», (μάγους, μάντεις, ορφεοτελεστές, μητραγύρτες, εξορκιστές, καθαρτές μιασμάτων, τσαρλατάνους θρησκειοθεραπευτές, θαυματοποιούς, γόητες, φαρμακούς κλπ), όπως για παράδειγ­μα τους διαβόητους μάγους και αγύρτες: Αγλαόφαμο, που δίδαξε τη μαγεία στον Πυθαγόρα, Ερμότιμο τον Κλαζομένιο, Αριστέα Προκόννησο, τη μάγισσα Αγλαονίκη, τον Απολλώνιο Τυανέα, τον Αλέξαν­δρο Αβονοτειχίτη, τον Επιμενίδη Κνώσιο, τον Μάξιμο τον Εφέσιο, κλπ. Ας μελετή­σουν τον Πλάτωνα να δουν με ποιο τρό­πο αντιμετωπίζει ο μεγάλος σοφός όλον αυτόν τον συρφετό του σκοταδισμού, της αγυρτείας και της δεισιδαιμονίας.

Αποκαλούν την αρχαία θρησκεία «μή­τρα του πολιτισμού και της επιστήμης». Θέλουν να λησμονούν πως εξαιτίας της θρησκείας καταδιώχτηκαν άγρια όλοι οι σοφοί της αρχαίας Ελλάδος και έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από πεντα­κόσιοι γνωστοί επιστήμονες, μόνο στην Αθήνα!

Στο ενεργητικό της αρχαίας θρησκείας υπήρχαν πρακτικές που με τα σημερινά κριτήρια δε δικαιολογούνται με τίποτε. Οι ανθρωποθυσίες, συνηθέστατο φαινό­μενο στο απώτερο παρελθόν, αν και πε­ριορισμένο στους πρόσφατους ιστορικούς χρόνους, ήταν τελετουργικό της αρχαίας θρησκείας, τουλάχιστον ως τον 4ο μ. Χ. αι­ώνα, σύμφωνα με σαφή μαρτυρία του νε­οπλατωνικού Πορφυρίου. Η επαίσχυντη «Ιερή Πορνεία» ασκούνταν στους ναούς της Αφροδίτης καθ' όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας. Η ανθρωπολατρία είχε πά­ρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις μετά τον 4ο π. Χ. αιώνα. Οι διονυσιασμοί ευθύνονταν για την εξάπλωση της ανηθικότητας και τού εγκλήματος στις λαϊκές μάζες. Στα ρωμαϊκά χρόνια οι θρησκευτικοί σύλλο­γοι των «Βακχών» τέθηκαν εκτός νόμου, επί ποινή θανάτου, για τις ανείπωτες εγ­κληματικές πράξεις που γινόταν κατά τις εορτές του Διονύσου! Η άσκηση της μαγεί­ας από τους νεοπλατωνικούς είχε πάρει παροιμιώδεις διαστάσεις στους ύστερους χρόνους.

Κανένας μας δεν αρνείται ότι οι αρχαί­οι μας πρόγονοι δημιούργησαν πολιτισμό και μάλιστα τη βάση του παγκόσμιου πολιτισμού. Όμως ο πολιτισμός αυτός δημιουργήθηκε ξέχωρα από την επίσημη θρησκεία και το ιερατείο της, διότι αυτή στάθηκε απόλυτα εχθρική απέναντι στην επιστήμη και τους επιστήμονες, παρ' όλο που ο πολιτισμός είχε και θρησκευτικό χαρακτήρα. Δεν υπάρχει η παραμικρή νύ­ξη για επιστημονική διερεύνηση σε ολό­κληρο το φάσμα της αρχαιοελληνικής θρησκευτικής γραμματείας, παρά μόνο πλεονάζουν ανόητες, γραώδεις, παράλο­γες και άκρως ανήθικες μυθοπλασίες, στις οποίες οι αρχαίοι έδιναν νόημα κατά το δοκούν. 
Οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι, οι όποιοι έβαλαν τα θεμέλια της επιστή­μης, έδρασαν ερήμην της θρησκείας. Ο υπέροχος Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος (6ος π. Χ. αιώνας) είναι ο πρώτος που έθεσε το μοχλό της εκθεμελίωσης του σαθρού αρχαιοελληνικού θρησκευτικού οικοδομή­ματος, με τη σαφέστατη μονοθεϊστική του διακήρυξη. Ο Θαλής, ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης, ο Παρμενίδης, ο Αναξαγόρας παραμέρισαν τις θρησκευτικές δοξασίες και τους μύθους, πρόταξαν τη λογική εμ­πειρία και παρατήρηση και θεμελίωσαν την επιστήμη. Ο βαθυστόχαστος Ηράκλειτος θεμελιώνει τον ενοθεϊσμό και στη­λιτεύει τον πρωτογονισμό της θρησκείας, όπως λ.χ. οι βακχισμοί. Ο Πυθαγόρας εναντιώθηκε στην ηθική κατάπτωση της θρησκείας και ίδρυσε «αιρετική» ασκητική ομάδα με πνευματικό υπόβαθρο. Ο πα­τέρας της ιστορίας Ηρόδοτος κατάγγειλε την επαίσχυντη «ιερή πορνεία» και από­δειξε την ξενική προέλευση των «θεών». Οι παρεξηγημένοι σοφιστές δάσκαλοι κα­τάδειξαν τα παράλογα και τρωτά στοιχεία της αρχαίας θρησκείας και εισήγαγαν τον σκεπτικισμό. Ο μέγιστος των φιλοσόφων Σωκράτης απέρριψε τη δεισιδαίμονα πο­λυθεϊστική θρησκεία και εισήγαγε «καινά δαιμόνια», που για την ενέργεια του αυτή έχασε τη ζωή του από το αδίστακτο ιερα­τείο. Ο Πλάτων εξοβέλισε τον Όμηρο και τον Ησίοδο από την εκπαίδευση, ως αρνη­τικά πρότυπα για τους νέους. Ο Αριστο­τέλης παρά λίγο να χάσει τη ζωή του από τα παράσιτα τού ιερατείου των Αθηνών πεθαίνοντας εξόριστος στη Χαλκίδα. Ο Θεόφραστος στηλίτευσε τη δεισιδαιμονία και το βάρβαρο τελετουργικό των θυσιών. Ο Φειδίας, ο μέγιστος καλλιτέχνης όλων των εποχών, έχασε τη ζωή του από το ειδωλολατρικό ιερατείο. Οι μεγάλοι τρα­γικοί ποιητές κατάδειξαν τα απαράδεκτα για το θείον ελαττώματα των «θεών». Ο Αισχύλος επιχείρησε να κάνει γνωστά τα σκοταδιστικά «ελευσίνια μυστήρια», ο Ευ­ριπίδης φανέρωσε με τον πιο παραστατικό τρόπο την ανηθικότητα των «θεών» και το μίσος τους για τους ανθρώπους. Ο πατέ­ρας της ιατρικής επιστήμης Ιπποκράτης προσπάθησε να αποδεσμεύσει την ιατρική επιστήμη από τα χέρια των ιερέων και τα σκοταδιστικά «ασκληπιεία», όπου διαδρα­ματίζονταν σκηνές αφάνταστης δεισιδαι­μονίας και τσαρλατανισμού. Ο Λουκιανός ο Σαμοσατεύς διακωμώδησε με τον πιο σαρκαστικό τρόπο τα παράλογα τερτίπια της αρχαίας θρησκείας. Ο Αλκιβιάδης διακωμώδησε τα «ελευσίνια μυστήρια» και εναντιώθηκε σφοδρά στην απίστευτη δεισιδαιμονία της εποχής του. Το ίδιο και ο ποιητής ιερών ασμάτων Διαγόρας ο Μήλιος και ο μαθηματικός Θεόδωρος. Ο επι­κούρειοι φιλόσοφοι, από σφοδρή αντίδρα­ση κατά τού θρησκευτικού κατεστημένου έφτασαν σε ακρότητες, όπως ο Λουκρήτιος (95-55 π.Χ.).

Για οικονομία χώρου δεν μπορούμε να παραθέσουμε τις αναρίθμητες περιπτώ­σεις εναντίωσης των αρχαίων σοφών, επιστημόνων και καλλιτεχνών στο θρη­σκευτικό κατεστημένο της αρχαίας θρη­σκείας. Μπορούμε όμως να αναφέρουμε απερίφραστα πως δεν υπάρχει περίπτωση σοφού η επιστήμονα που να είχε παγιδευ­τεί απόλυτα και άκριτα στην επιρροή της θρησκείας και τού σκοταδιστικού ιερα­τείου και να ακολούθησε πιστά την πρω­τόγονη λαϊκή μορφή των δοξασιών και τελετουργιών της! Δε μπορούμε να ταυ­τίσουμε τους μεγάλους αυτούς άνδρες με τον συρφετό τού Ιερατείου, των μάντεων, των οιωνοσκόπων, των ορφεοτελεστών, των γυρολόγων αγυρτών και όλα τα άλλα παράσιτα της αρχαίας θρησκείας, αφού όλοι αυτοί οι σοφοί είχαν δημιουργήσει μια ιδεοκρατική φιλοσοφική θρησκευτική πίστη, μονοθεϊστικής βάσης, εντελώς ξέ­χωρη από τη λαϊκή θρησκεία τού 99% του λαού.

Όμως από τις επίσημες εκπεφρασμένες επιθυμίες των συγχρόνων μας «αρχαιολατρών» συμπεραίνουμε ότι επιθυμούν να νεκραναστήσουν και να επιβάλουν στους νεοέλληνες τη λαϊκή μορφή της θρησκεί­ας που ακολουθούσε το 99% των αρχαίων προγόνων μας, αυτή που απορρίφτηκε από το σύνολο των μορφωμένων ανθρώ­πων, οι όποιοι δημιούργησαν τον κλασικό πολιτισμό. Οι πιο πολλές από τις «αρχαιολατρικές» ομάδες έχουν συστήσει ιερατεία και τελετουργικά, ανάλογα με αυτά της αρχαιοελληνικής λαϊκής θρησκείας, ιεροφάντες και μάντεις. Έχουν δηλώσει πως σκοπεύουν να συστήσουν μαντεία και οιωνοσκοπεϊα. Στήνουν βωμούς για θυσίες, στους οποίους για την ώρα προσφέρουν αναίμακτες θυσίες. Προβαίνουν σε υπαί­θριες ιεροπραξίες και κάνουν σπονδές και χοές για να «αποκτήσουν» την εύ­νοια των «θεών» τους, ανάλογες με αυτές των αρχαίων ιερέων. Ενθαρρύνουν τους διονυσιασμούς, τις εκστάσεις και τις πυ­ροβασίες. Ομιλούν για ενύπνια, οράσεις και «θείες» αποκαλύψεις. Εκτελούν τελε­τές αποτροπής μιασμάτων. Καθιερώνουν και «ιεροποιούν» χώρους και αντικείμενα. Πιστεύουν σε απόκρυφες δυνάμεις της φύσεως και σε προικισμένους τόπους με «θεϊκή» δύναμη.

Όλα αυτά όμως δεν έχουν καμιά σχέση με τις ιδεοκρατικές θρησκευτικές αντι­λήψεις των αρχαίων σοφών και των επι­στημόνων, τα οποία είχαν απορρίψει με βδελυγμία. Γι' αυτό θεωρούμε πως η οποι­αδήποτε «εμπλοκή» τους σε αυτές τις μορ­φές θρησκευτικότητας αποτελεί φρικτή ύβρη και κατάφορη αδικία προς αυτούς, οι όποιοι χάραξαν φωτεινή πορεία για την ανθρωπότητα, απαλλαγμένη από πρωτο­γονισμούς και παράλογα. Δε μπορούν να αναμιγνύουν τους Έλληνες σοφούς και να τους ταυτίζουν με τη λαϊκή θρησκεία, διότι η ιδεοκρατική φιλοσοφική τους θρησκευτι­κότητα ουδέποτε αποτέλεσε θρησκευτικό σύστημα, αλλά μόνο δυναμική θρησκευ­τική αναζήτηση. Οι φιλοσοφικές σχολές των Πυθαγορείων, των Ελεατών, του Πλά­τωνα, τού Αριστοτέλη, των Στωικών, των Κυνικών και βέβαια των Επικούρειων ήταν απόλυτα απαλλαγμένες από ιερείς, τελε­τουργικά, θυσίες, κλπ.

Στις ασύστολες και αστήρικτες κατη­γορίες των «αρχαιολατρών» ότι δήθεν η Χριστιανική Ορθοδοξία αδίκησε τον Ελ­ληνισμό απαντούμε με επιχειρήματα και σθένος πως αυτοί που πραγματικά τον αδικούν είναι εκείνοι. Εξυπηρετώντας τις επιδιώξεις της «Νέας Εποχής» -τού κατ' εξοχήν ανθελληνικού πνευματικού κλίματος- και θέλοντας να δώσουν στήριγμα στο σύγχρονο αποκρυφιστικό κατασκεύασμα της, ανασύρουν τα πρωτόγονα θρησκευ­τικά απορρίμματα της αρχαιότητας, εκθέ­τοντας έτσι ανεπανόρθωτα τη διαχρονική ελληνικότητα. Μειώνουν επίσης τα εκα­τομμύρια των νεοελλήνων ορθοδόξων, με τον χαρακτηρισμό της εθελοδουλίας στη «χριστιανική σκλαβιά», παραβλέποντας οι αυτόκλητοι «σωτήρες» μας το γεγο­νός, πως το αθάνατο ελληνικό πνεύμα δεν υπήρξε ποτέ δουλικό, διότι έχει τη δύναμη να αποτινάσσει την οποιαδήποτε ανελευθερία. Στον πνευματικό τομέα επί­σης ουδέποτε υπήρξε στατικό, αλλά στη διαχρονική του πορεία είναι εκλεκτικό, έχοντας τη διάκριση να αποβάλλει κάθε παρείσακτη σαθρότητα, όπως ήταν η ινδο­ευρωπαϊκή θρησκευτική παράδοση, δηλα­δή η αρχαία θρησκεία, η οποία επιβλήθηκε στους κατοίκους της Ελλάδος από τις ημιάγριες ορδές των ασιατικών στεπών. Ο,τι παραμένει ως αξία στην ελληνική ψυχο­σύνθεση είναι απόλυτα φιλτραρισμένο και βεβαιωμένο. Μια τέτοια ύψιστη αξία είναι η Ορθοδοξία, η οποία υπάρχει εδώ και εί­κοσι αιώνες, ως η ζώσα πνοή, στο σώμα τού Ελληνισμού. Αν δεν ήταν η Ορθόδοξη Εκκλησία αληθινή άξια και τρόπος υπάρ­ξεως για τους Έλληνες, είναι απολύτως βέβαιο ότι θα είχε προ πολλού αποβληθεί από αυτούς ως πνευματικό απόρριμμα, όπως αποβλήθηκε η αρχαία θρησκεία, ως απαξία, πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια!

Από το περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ τεύχος 61, 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2010.

Το αλίευσα ΕΔΩ hellas-orthodoxy

ΝΕΟ-ΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ και ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΑ

Είναι ιδιαίτερα λυπηρό να προσπαθούν μερικοί νεοπαγανιστές να βάλουν εναντίον τού Χριστιανισμού. Ποιος θα το φανταζόταν ότι μετά 20 ολόκληρους αιώνες ζωής τού Χριστιανισμού, μετά την εξάπλωση τής διδασκαλίας τού Ευαγγελίου στο μεγαλύτερο τμήμα τής Οικουμένης, μετά την ιστορική συμπόρευση Ελληνισμού και Χριστιανισμού, θα εμφανίζονταν στη σύγχρονη Ελλάδα μερικοί συμπατριώτες μας που εν ονόματι τού Ελληνισμού, τής ελληνικότητας και τής Ελλάδας θα στρέφονταν συλλήβδην εναντίον τής χριστιανικής θρησκείας, καλώντας σε επιστροφή στη λατρεία των ειδώλων, στην ειδωλολατρία, στον παγανισμό και στον πολυθεϊσμό!

Με κάποιες πρόσφατες νεοπαγανιστικές απόψεις που έχουν διατυπωθεί τα τελευταία χρόνια, δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να χαμογελάσει πικρά για όσα λένε αυτοί οι νοσταλγοί ενός «θρησκευτικού αττικισμού» ή αν πρέπει να προβληματιστεί σοβαρά για τα ακραία αναχρονιστικά φαινόμενα ορισμένων φιλόδοξων αμαθών ή ημιμαθών, οι οποίοι μέσα σε ένα κλίμα σύγχυσης φρενών που παρατηρείται σε ορισμένες εκφάνσεις τής σύγχρονης ζωής εκλαμβάνουν τη χριστιανική πίστη ως εχθρό των διδαγμάτων, των αρχών και των αξιών τού Ελληνισμού.

Υπάρχουν δηλ. σήμερα, στις αρχές τού 21ου αιώνα, συμπατριώτες μας, ελάχιστοι ευτυχώς, μερικοί από τους οποίους αποτελούν γραφικές μάλλον φιγούρες, που υποστηρίζουν ότι εχθρός τού Ελληνισμού υπήρξε και είναι ακόμη και σήμερα ο Χριστιανισμός και ότι όποιος πιστεύει στις αξίες και τα ιδανικά τού Ελληνισμού είναι αυτομάτως αντίθετος προς τον Χριστιανισμό, που ως θρησκεία υπέσκαψε και έβλαψε τον Ελληνισμό!

Το αποκορύφωμα αυτής τής φαεινής «σύλληψης» είναι ότι η αποδοχή τού Ελληνισμού συνδέεται αυτομάτως με την απόρριψη τής χριστιανικής θρησκείας και ότι περαιτέρω προϋποθέτει επιστροφή στην αρχαία ελληνική θρησκεία, δηλ. επιστροφή σε μια πολυθεϊστική ανθρωπομορφική αντίληψη τού θείου, σε ό,τι είναι γνωστό ως «Δωδεκάθεο».

Πρόκειται για μια αντίληψη που πολιτισμικά για την πορεία τού Ελληνισμού συμπίπτει, στην πράξη, με το ναυτικό παράγγελμα «πίσω ολοταχώς»!

Αυτός ο φολκλορικός «ελληνισμός της χλαμύδας», όταν περνάει σε τελετές αναβίωσης τής αρχαίας λατρείας των Ολυμπίων θεών με ανάλογη ενδυμασία, ύμνους και σύμβολα (δάδες, θυσίες ζώων κ.τ.ό.), ταυτίζει ανεπίτρεπτα και ανιστόρητα τον Ελληνισμό με φαιδρές καταστάσεις.

Μπορεί μάλιστα να πάρει και τη μορφή κωμικοτραγικής πρόκλησης, όταν «ζητείται πίσω» ο Παρθενώνας, για να αποτελέσει τον επίσημο ναό τής νεοπαγανιστικής λατρείας!

Όσο αυτή η νεοπαγανιστική αντίληψη είναι απλώς μια ευφάνταστη σύλληψη μερικών αρνητών τής χριστιανικής διδασκαλίας, που τους κάνει αναχρονιστικούς νοσταλγούς τού αρχαίου κόσμου, ενός κόσμου που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί, το θέμα δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.

Όταν όμως ταυτίζεται στο μυαλό κάποιων με την απόδοση τιμής προς τον Ελληνισμό και με την ανιστόρητη παραδοχή ότι Ελληνισμός και Χριστιανισμός υπήρξαν δύο αγεφύρωτα εχθρικοί κόσμοι, τότε πρόκειται για έμμονη ιδέα που καταλήγει σε επικίνδυνη έως ύποπτη πολιτισμική παραχάραξη μιας ιστορικής πραγματικότητας.

Η πραγματικότητα είναι ότι ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός, δύο μεγάλα πολιτισμικά μεγέθη, που ξεκίνησαν πράγματι με σύγκρουση κατόρθωσαν να περάσουν ήδη από τους πρώτους μεταχριστιανικούς χρόνους σε μια θαυμαστή, ιστορικά τεκμηριωμένη, συμπόρευση, η οποία στηρίχθηκε σε αναγνώριση τού συμπληρωματικού χαρακτήρα των δύο πολιτισμικών μεγεθών από τους ίδιους ανθρώπους, τους Έλληνες χριστιανούς.

Αυτό επιτεύχθηκε με πρωτοβουλία μεγάλων Πατέρων τής Εκκλησίας, όπως ο Μέγας Βασίλειος και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, οι οποίοι είχαν σπουδάσει στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών και γνώριζαν εις βάθος τη σημασία των ελληνικών γραμμάτων, τής ελληνικής γλώσσας και τής ελληνικής σκέψης και οι οποίοι πίστευαν και δίδασκαν ότι ο Χριστιανός έχει πολλά να κερδίσει από τη μελέτη των ελληνικών κειμένων.

Η διδασκαλία περί αθανασίας τής ψυχής, καθώς και οι ηθικές αξίες που αναδύονταν μέσα από τα κείμενα των μεγάλων τραγωδών, ακόμη και μέσα από την ποίηση (μην ξεχνάμε πως ο Γρηγόριος ο Θεολόγος ήταν και μεγάλος ποιητής) δεν διέφευγαν την προσοχή των Πατέρων που είναι γνωστό ότι γνώριζαν βαθιά την ελληνική φιλοσοφία, τη ρητορική και την ελληνική σκέψη και παιδεία γενικότερα.

Τιμούν και διδάσκονται οι Πατέρες από τον ορθό λόγο των αρχαίων Ελλήνων, ενώ προσπερνούν τη μυθολογία τους όσο αντανακλά τις ανθρώπινες αδυναμίες τού Δία ή της Ήρας ή διαφόρων μυθολογικών ηρώων.

Έτσι ένιωθαν, για να συνεχίσουμε την ιστορική περιπλάνηση, και ο Φώτιος και ο Αρέθας και ο Ευστάθιος, αυτές οι μεγάλες μορφές τής Εκκλησίας και των γραμμάτων τού Βυζαντίου, όταν μελετούσαν, παρέπεμπαν ή μιλούσαν για τους αρχαίους.

Και εκκλησιαστικοί άνδρες τού διαμετρήματος ενός Ευγένιου Βούλγαρη, ενός Νεόφυτου Δούκα, ενός Άνθιμου Γαζή ή ενός Κωνσταντίνου Οικονόμου ή ενός Νεόφυτου Βάμβα έτσι ένιωθαν όταν χρησιμοποιούσαν τα ελληνικά γράμματα και τα ελληνικά κείμενα για να συμβάλουν στον φωτισμό τού σκλαβωμένου Γένους.

Γι' αυτό είναι ιδιαίτερα λυπηρό και άδικο να προσπαθούν μερικοί, ελάχιστοι το ξαναλέω, νεοπαγανιστές να βάλουν εναντίον τού Χριστιανισμού εν ονόματι δήθεν τού Ελληνισμού!

Να αγνοούν μια ιστορική πραγματικότητα που πέρασε μέσα από την Παιδεία και την Εκπαίδευση των Ελλήνων, αυτή τής «αλληλοπεριχώρησης» Ελληνισμού και Χριστιανισμού, και να προβάλλουν ψευδοδιλλήματα που ξεπέρασε ο Ελληνισμός στον ιστορικό του βίο με ελάχιστες αποκλίσεις μερικών φανατικών ένθεν κακείθεν που όμως δεν επηρέασαν τη συμπόρευση.

Ας απομονωθούν αυτές οι φωνές και ας μην προβάλλονται από ανυποψίαστους υπεύθυνους τηλεοπτικών σταθμών, που στον βωμό τής θεαματικότητας αναζητούν πάσης μορφής «θέαμα».

Για τους γνωρίζοντες, όσοι αγαπάμε και έχουμε αγωνισθεί για τα ελληνικά γράμματα, τη διατήρηση και τη διάσωσή τους, υπάρχουν τόσα πεδία αγώνα για την ανάδειξη και αξιοποίηση των αρχών τού Ελληνικού πολιτισμού, ιδίως στον χώρο τής Ευρώπης που πρέπει να συνειδητοποιήσει τις πνευματικές ρίζες της, ώστε να μην περισσεύουν χρόνος και δυνάμεις για ψευδοκηρύγματα και ψευδοδιλλήματα τα οποία, αν βρουν σοβαρούς υποστηρικτές, ευτελίζουν τελικά τον ίδιο τον Ελληνισμό.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ Το αλίευσα ΕΔΩ http://1myblog.pblogs.gr/2010/09/508759.html

Δεν έχουμε την πολυτέλεια του "Εθνικού διχασμού"...

 ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΉ: Νέο εθνικό διχασμό προκαλούν οι  ¨Δωδεκαθεϊστές", με την γνωστή φράση ότι ο χριστιανός δεν είναι δυνατόν να είναι Έλληνας. Δεν γνωρίζω αν το πράττουν εν γνώσει ή εν αγνοία, επ΄αμοιβή ή δωρεάν. Το σίγουρο είναι ότι με την κατάργηση των παθών-διχασμό μεταξύ αριστερών και δεξιών, ένας νέος διχασμός εμφανίζεται εντός του ελληνικού έθνους από του νεο-παγανιστές, αρχίζω δε να  πιστεύω ότι είναι ξενοκίνητος. ¨Διαίρει και βασίλευε¨. Έλληνες είναι οι ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΟΙ  δηλαδή οι έχοντες την γαλανόλευκο βασίλισσα στην καρδιά τους.

epirus-ellas.

Θεωρούμε ότι όλοι είμαστε Έλληνες το γένος. Η θρησκεία του καθενός, όποια και να είναι, είναι σεβαστή. Είναι εγκληματικό, σήμερα με τόσους εχθρούς, να οδηγηθούμε σε διαχωρισμούς, με βάση τη θρησκεία. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Ισοδυναμεί με Εθνική καταστροφή. Κάθε τι λοιπόν που ωθεί προς τέτοιου είδους διαχωρισμούς, είναι Εθνικά επιζήμιο. Από όπου δε, και αν προέρχεται θα πρέπει να καταδικαστεί.

Οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν Έλληνες. Και ας μην ήταν χριστιανοί στο θρήσκευμα. Η πιο κάτω επιστολή, αναφέρεται στο Μουσείο Αρχαίας Τεχνολογίας στο Κατάκολο, το οποίο έχουμε παρουσιάσει στο economist.gr Στις 11/3/2011, με μια σεμνή τελετή, εγκαινιάστηκε στο Κατάκολο Ηλείας, το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας.
 Το μουσείο, είναι εθνικής σημασίας γιατί...
α) για πρώτη φορά έχει ανακατασκευαστεί ένα τόσο μεγάλο μέρος της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας, με αποτέλεσμα το μουσείο να είναι το πληρέστερο σε ολόκληρο τον κόσμο
β) υπάρχει δυνατότητα, εκτός από τους Έλληνες, να το επισκεφτούν και να γνωρίσουν τον αρχαίο Ελληνικό τεχνολογικό πολιτισμό, οι περίπου ένα εκατομμύριο ξένοι τουρίστες που προσεγγίζουν το -πρώτο σε αφίξεις κρουαζιερόπλοιων- λιμάνι της χώρας.

 Ενώ λοιπόν είναι τόσο σημαντικό το μουσείο που μας μυεί, σε μια μάλλον άγνωστη πτυχή του αρχαιοελληνικού θαύματος, η επίσημη Εκκλησία, προτίμησε να «απέχει». Συγκεκριμένα, ενώ είχε προσκληθεί, η τοπική μητρόπολη προτίμησε: Α) να μην εκπροσωπηθεί παρά σε επίπεδο τοπικού ιερέα: ενώ ο αναπληρωτής Μητροπολίτης (του έχοντος πολλά προβλήματα υγείας μητροπολίτη), τρέχει σε εγκαίνια γραφείων και .. καταστημάτων, δεν βρήκε χρόνο να έρθει σε ένα κέντρο πολιτισμού Β) όχι μόνο αυτό, αλλά …. δεν δέχτηκαν να κάνουν τον καθιερωμένο αγιασμό!!! Επίσημη τοποθέτηση για αυτή την συμπεριφορά, φυσικά δεν υπήρχε.

 Οι ανεπίσημες απαντήσεις όμως, είναι άκρως ανησυχητικές. Αυτό γιατί, ως αιτιολογία προτάθηκε, η άποψη, ότι τέτοιου είδους χώροι παραπέμπουν στο … δωδεκάθεο. Χρειάζεται ισχυρή δόση φαντασίας, για να καταλάβει κάποιος, πως από τα αρχαιοελληνικά ρολόγια π.χ. φτάνουμε στο δωδεκάθεο. Η σεβαστή Εκκλησία, φαίνεται πως την έχει. Ο καθένας μπορεί να περιηγηθεί το μουσείο, τουλάχιστον δικτυακά (Aρχαία Ελληνική Τεχνολογία) και να αποκτήσει ιδίαν αντίληψη του τι ακριβώς παρουσιάζεται εκεί. Εμείς δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως, ο βαρουλκός του Αρχιμήδη, μας παρωθεί να λατρέψουμε τον Δία. Ή πως, γνωρίζοντας τους γερανούς των Αρχαίων Ελλήνων, θα τρέξουμε προς τον Ήφαιστο. Ή αν γνωρίσουμε τα τετράδια των προγόνων μας, θα προσευχόμαστε στην θεά Αθηνά.

Πραγματικά θα θέλαμε κάποιος από την Εκκλησία, να μας εξηγήσει πως από, ρολόγια, γρανάζια, πολιορκητικές μηχανές, τηλεπικοινωνιακές συσκευές, σιντριβάνια, αργαλειούς, πιεστήρια, και άλλα τέτοιου είδους μηχανήματα, φτάνουμε αυτόματα στο να θεωρούμε δεδομένο ότι … αλλάζουμε και θρησκεία. Σήμερα που βαλλόμαστε από παντού, έχουμε ανάγκη να γνωρίσουμε περισσότερο τις ρίζες μας. Τον πολιτισμό μας. Μέρος του όποιου πολιτισμού, είναι και η τεχνολογία. Γιατί να μην γνωρίζουμε π.χ. πόσες από τις εφευρέσεις του Αρχιμήδη, αντέγραψε ο ‘μεγάλος’ Λεονάρντο Ντα Βίντσι; Ή τις αστρονομικές συσκευές που βοήθησαν τόσο πολύ στην ανάπτυξη της αστρονομίας, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος των αστεριών ακόμα και σήμερα να έχουν Ελληνικά ονόματα;

Ποιο είναι το κακό, κατά την Εκκλησία, στην γνώση του πρώτου υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας, του μηχανισμού των Αντικυθήρων; Δεν χρησιμοποιούν σήμερα υπολογιστές στις μητροπόλεις και στην Αρχιεπισκοπή; Σήμερα που οι ξένοι λένε πως τους χρωστάμε, σήμερα που πατεντάρονται οι εφευρέσεις και πωλούνται πανάκριβα, είναι κακό να ξέρουμε (με αποδείξεις), πως αυτός ο λαός, έδωσε τις βάσεις και για την τεχνολογική ανάπτυξη της Δύσης; Νομίζει η Εκκλησία, πως είναι ανάγκη να πιστεύουμε ό,τι οι ξένοι μας σερβίρουν ή να ψάχνουμε και να βρίσκουμε (βασιζόμενοι πάντα σε ιστορικά στοιχεία), την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας; Ας μην μας απαντήσουν με το γνωστό, πως η στάση της Εκκλησίας, απέναντι στον τελειότερο πολιτισμό της Ανθρωπότητας, είναι σαν τη μέλισσα: ‘Επισκέπτεται όλα τα λουλούδια και παίρνει ο,τι καλύτερο για να φτιάξει το μέλι.’ Αν είναι έτσι, δεν έχει τίποτα καλό, ο αρχαίος Ελληνικός τεχνολογικός πολιτισμός, για αυτό αρνήθηκαν να κάνουν αγιασμό (ας μην τα ρίξουν στον ιερέα, ήταν απόφαση τουλάχιστον σε επίπεδο μητρόπολης).

 Τέτοιου είδους συμπεριφορές, στην καλύτερη περίπτωση, προβληματίζουν τους Έλληνες, για το ρόλο της Εκκλησίας, ακόμα και σήμερα. Ωθούν τους πολίτες σε διαχωρισμούς. Από την μια μεριά οι ‘Χριστιανοκετρικοί’ και από την άλλη οι ‘Ελληνοκεντρικοί’. Θεωρούμε ότι όλοι είμαστε Έλληνες το γένος. Η θρησκεία του καθενός, όποια και να είναι, είναι σεβαστή. Είναι εγκληματικό, σήμερα με τόσους εχθρούς, να οδηγηθούμε σε διαχωρισμούς με βάση τη θρησκεία. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Ισοδυναμεί με Εθνική καταστροφή. Κάθε τι λοιπόν που ωθεί προς τέτοιου είδους διαχωρισμούς, είναι Εθνικά επιζήμιο.

Από όπου δε, και αν προέρχεται θα πρέπει να καταδικαστεί. Οι Αρχαίοι Έλληνες, ήταν Έλληνες. Και ας μην ήταν χριστιανοί στο θρήσκευμα. Το Ελληνικό Γένος πρέπει να σώσουμε. Αυτό κινδυνεύει. Ας πιστεύει ο καθένας, ότι θρησκεία θέλει.
Μας ενώνει ο Ελληνικός πολιτισμός. Ας μη μας χωρίσουν οι θρησκείες.

 ΟΜΑΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΗΛΕΙΑΣ
 economist.gr
 Από το thiva-nikolas

Το αλίευσα ΕΔΩ http://epirus-ellas.blogspot.com/2011/03/blog-post_4525.html

Οι σπίθες του Θεοδωράκη έχουν καθαρά νεοειδωλολατρική προέλευση

Σε προηγούμενες αναρτήσεις μας παρουσιάσαμε τις θέσεις μας απέναντι στον κίβδηλο πατριωτισμό και την δήθεν ανυπακοή που κηρύττει ο Θεοδωράκης και το κόμμα του , το οποίο για επικοινωνιακούς λόγους κατα τα πρότυπα του Ανδρέα Παπανδρέου το ονόμασε "κίνηση" ,για να αποφύγει την λέξη "κίνημα" που θα δημιουργούσε αναγκαστικούς συνειρμούς.

Εδώ και πολύ καιρό δημοσιεύσαμε μια παλαιότερη συνέντευξη του κ. Θεοδωράκη στο γνωστό νεοειδωλολατρικό περιοδικό των Δωδεκαθεϊστών "Δαυλός" (βλ.εδώ ),το περιεχόμενο της οποίας δεν αφήνει πολά περιθώρια σε έναν χριστιανό για να καταλαβει ότι αυτό το "σύμβολο" υιοθετεί πληρως τις απόψεις και τις θέσεις αυτών των σύγχρονων αποκρυφιστών της "Νέας Εποχής".

Λϊγες ημέρες πρίν την μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα εναντίον της κάρτας του πολίτη (6 Φεβρουαρίου 2011), ο Μίκης Θεοδωράκης μαγνητοσκοπούσε μια συνέντευξη στο στέλεχος του κόμματός του κ. Καραμπελιά στην οποία ομολογούσε ότι είναι αντισημίτης και αντισιωνιστής.Αντισιωνιστές είμαστε και εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και το έχουμε αποδείξει στην πράξη κάνοντας ανυπακοή σε κάθε σιωνιστικογεννή εντολή της "Νέας Τάξης Πραγμάτων".Εξ΄άλλου μεγαλύτερη και σημαντικώτερη εκδήλωση ανυπακοής απο την άρνηση παραλαβής της Κάρτας του Πολίτη υπάρχει;Το λέμε αυτό όχι για να υποβαθμίσουμε τις υπόλοιπες εκδηλώσεις ανυπακοής απο ομάδες συμπολιτών μας , αλλά για να καταδείξουμε ότι ο Θεοδωράκης και οι υποτακτικοί του δεν θελουν να χτυπήσουν το σύστημα στην καρδιά του αλλά να προσποιούνται ότι το χτυπούν κάνοντάς του αέρα με την βεντάλια.Αντισημίτες όμως δεν είμαστε.Οι αντιρρήσεις των Ορθόδοξων Χριστιανών δεν έχουν να κάνουν με φυλές ή  λαούς  αλλά με  κάθε αντίχριστη  άρα και μισάνθρωπη ιδεολογία.Ο  κ. Θεοδωράκης σαν αντισημίτης,  απλώς  μισεί κάθε τι  που έχει  σχέση  με  "Εβραίους"  και  φυσικά τον  χριστιανισμό ο  οποίος  κατά την διατυπωμένη του  θέση στον  "Δαυλό" έχει άμεση σχέση με τον "Ιουδαϊσμό". 

Τέτοιου είδους απόψεις δεν είναι επι της ουσίας εναντίον του σιωνισμού  αφού  μέσω  ενός προκατασκευασμένου "αντισημιτισμού"  εξυπηρετούν απόλυτα την "ταλμουδική προπαγάνδα"   εναντίον του υπ΄αριθμόν 1  εχθρού τους που είναι ο Χριστιανισμός.

Η  "Νέα Εποχή" λειτουργεί ακριβώς  με αυτόν τον τρόπο , γεμάτη παραπλανήσεις  , σκόπιμες αναμίξεις  μιάς αλήθειας και δέκα ψεμάτων,  ελκυστικά  δήθεν αντιεξουσιαστικά συνθήματα  και τέλος  την ανάπτυξη μιας  θολής και συγκεχυμένης  κοσμοαντίληψης  που δέχεται τα πάντα και στην οποία  κυριαρχεί  η εωσφορική  θέση   της  ανυπαρξίας του καλού και του κακού  στον κόσμο και στα άτομα.

Για να επανέλθουμε όμως στο θέμα του τίτλου της ανάρτησης, θα αναφερθούμε στο γεγονός ότι στις Σπίθες, οι οποίες ειρήσθω εν παρόδω βρήκαν σε χρόνο μηδέν χρήματα ,χορηγίες και υποστήριξη απο φορείς και εταιρείες ,προσέτρεξαν άνθρωποι απο τον ευρύτερο αντιεκκλησιαστικό χώρο όπως αυτόν των δωδεκαθεϊστών και νεοπαγανιστών.Χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη της κυρίας Τζάνη ή οποία έχει φιλοξενηθεί κατά κόρον στα ΜΜΕ προκειμένου να αναπτύξει την αντιχριστιανική και δωδεκαθεϊστική της προπαγάνδα.

Τον περασμένο Ιούνιο έγιναν τα "ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ " υπο την "αιγίδα" δωδεκαθεϊστικών οργανώσεων, όπως θα διαβάσατε σε προηγούμενη ανάρτησή μας (βλ. εδώ) , σε αυτές τις νεοπαγανιστικές λατρευτικές εκδηλώσεις μετείχε ως ομιλήτρια και η "σπίθα" κ. Τζάνη.

Ένα περίπου μήνα πριν απο αυτές τις "εκδηλώσεις" και κάμποσους μήνες πρίν την επισημη εμφάνιση των "Σπιθών" του Θεοδωράκη, η νεοπαγανιστική παρέα της κ. Τζάνη, έκανε λόγο και αυτή όλως τυχαίως για "Σπίθες" και αντίσταση, για "εθνική αξιοπρέπεια" και "δυνάμεις της διεθνούς τραπεζικής ολιγαρχίας και των εσωτερικών της φερεφώνων" υπο την προϋπόθεση όμως να "λουστούμε" με "απολλώνια ενατένιση τον ρέοντα λόγο και να κατανοήσουμε με διονυσιακή κατάνυξη την αρχαία ψυχή".

Εμείς προς το παρόν δεν θα κάνουμε κανένα αλλο σχόλιο και θα παραθέσουμε μικρά αποσπάσματα απο την "Έκκληση προς τους Έλληνες" που έκαναν οι "προδρομοι" της κίνησης "ανεξάρτητων πολιτών" λίγους μόνο μήνες πριν την επίσημη εμφάνισή τους:

Έκκληση προς τους Έλληνες

Στις δύσκολες στιγμές που περνάει η χώρα ...μας, εκείνο που πρωτίστως έχει ανάγκη ο λαός μας και το έθνος μας είναι το φρόνημα για ν' αντεπεξέλθει στην κατά μέτωπο και δίχως προσχήματα επίθεση που δέχεται από τις δυνάμεις της διεθνούς τραπεζικής ολιγαρχίας και των εσωτερικών της φερεφώνων. Μόνο όταν κατορθώσουν να κάμψουν το φρόνημα, τότε μόνον συρρικνώνονται οι αντιστάσεις.

Δεν μας αξίζει να αφηνόμαστε ανήμποροι, «μοιραίοι κι άβουλοι» στη γενική απαξία, κατάπτωση και εξαθλίωση που προωθούν εκείνοι που απεργάζονται το μέλλον και την ύπαρξή μας. Απόγονοι γενναίων και τιμωμένων απ' όλη την ανθρωπότητα προγόνων και κληρονόμοι υψηλών αξιών, χρειάζεται να ξαναβρούμε το μίτο της ατομικής και εθνικής μας αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας, εμβαπτισμένου στα νάματα της πατρογονικής μας κληρονομιάς. Για να αναπτερωθεί το ηθικό των πολιτών, απηυδισμένων απ' την υποκρισία και τη διπροσωπία ανευθύνων ιθυνόντων αλλά και την ανέχεια που επιδιώκουν να μας επιβάλλουν.

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που μια σπίθα αρκεί για ν' αφυπνίσει έναν λαό καταπονημένο απ' των αιώνων τα ψεύδη κι από τη συστηματική αλλοίωση και νόθευση των εννοιών, των ιερών και των προγονικών του αξιών. Έναν λαό που ωστόσο αναγνωρίζει ασυναίσθητα τις αρχέγονες πηγές της ύπαρξής του όταν αναδύεται και πάλι καθάρια, διαυγής και ρέουσα η Αλήθεια μέσ' απ' τα σκοτάδια της Λήθης.

Αυτές οι αρχέγονες πηγές που μας γέννησαν θα ζωντανέψουν για άλλη μια φορά επί ένα τριήμερο στις γιορτές των Προμηθείων 2010, στις υπώρειες του Ολύμπου. Για να έρθουμε σε επαφή με την κοσμοθέαση των προγόνων μας, να λουστούμε με απολλώνια ενατένιση τον ρέοντα λόγο τους και να κατανοήσουμε με διονυσιακή κατάνυξη την αρχαία ψυχή ανάμεσα στους δρυς, τα πλατάνια και τις Αμαδρυάδες Νύμφες του Όρους των Θεών. Στέλλοντας προς όλους το μήνυμα πως το ελληνικό πνεύμα των υψηλών ιδεωδών, του αρχαίου κλέους αλλά και της μαχητικότητας έναντι των «Μήδων» και των Μηδισάντων είναι πάντοτε εδώ, εσαεί παρών, ως διαχρονικός παράγοντας υπερηφάνειας, ελπίδας και ηθικής ανάκαμψης.

Τα Προμήθεια 2010 συνιστούν μια πράξη αντίστασης απέναντι στους μαζικούς ισοπεδωτικούς μηχανισμούς στους οποίους επιδιώκουν να μας εγκλωβίσουν. Αποτελούν έναυσμα επίκαιρου και γόνιμου προβληματισμού για διεξόδους στα αδιέξοδα του σήμερα, με άξονα σκέψης και πλαίσιο αναφορών τον καθάριο λόγο, τη διαύγεια σκέψης και την κοσμοαντίληψη Εκείνων στους οποίους αναγνωρίζει η σώφρων ανθρωπότητα ότι τους οφείλει τα πάντα.

Τα 15α Προμήθεια, η μεγαλύτερη γιορτή της ελληνικής κοσμοθεάσεως, θα τελεστούν με λαμπρότητα και με την παρουσία, την ηθική στήριξη ή και την ενεργό μετοχή όλων των φορέων και των εκπροσώπων του ελληνοπρεπούς χώρου που σέβονται το θεσμό. Τις στιγμές αυτές που προέχει κυρίως η ενότητα, η σύμπνοια και η ομοψυχία όλων των υγιών δυνάμεων, ας είμαστε όλοι μας ιδιαίτερα προσεκτικοί απέναντι σε αμφίσημες, ιδιοτελείς ή ύποπτες ενέργειες που θίγουν τον πανελλήνιο αυτό θεσμό. Η προστασία του από εκείνους που επιδιώκουν παντοιοτρόπως και ανεξαρτήτως προσχημάτων να τον πλήξουν, επαφίεται στη θέρμη και το αγκάλιασμα του κόσμου που τον εδραίωσε, τον ανέδειξε ως κορυφαία εκδήλωση του ελληνισμού και συνεχίζει να τον στηρίζει ενεργά με την ενθουσιώδη κάθε χρόνο παρουσία του και συμμετοχή του.

http://eineken.pblogs.gr 

Τον περασμένο Οκτώβριο ο Θεοδωράκης έστειλε  μια επιστολή  στους διοργανωτές  της εκδήλωσης  “Πανανθρώπινον Μαραθώνιον Κάλεσμα”. 

Σε αυτήν  την επιστολή  φαίνεται ξεκαθαρα  η αγάπη του σε αυτές τις νεοειδωλατρικές  λατρευτικές εκδηλώσεις, οι οποίες για να προσελκύσουν ανύποπτα θύματα έβαλαν   το ένδυμα του πατριωτισμού και τις αρχαιολατρείας.

Το παρακάτω  κείμενο και την επιστολή του  "Σπιθάρχη"την αλιεύσαμε  απο  ένα  γνωστό για τις δωδεκαθεϊστικές του θέσεις ιστολόγιο (βλ. εδώ):

“Ο Μαραθώνας ξανάναψε μέσα μου τη σβησμένη σπίθα, την χαμένη ελπίδα. Χαίρομαι γι’ αυτό. Σας συγχαίρω. Σας ευχαριστώ. Και δηλώνω «παρών».”

"...Ο Μίκης χρειάζεται την έμπρακτη στήριξη όλων μας. Η σχέση μας μαζί του είναι σχέση αμφίδρομη. Χρειάζεται να νοιώσει ότι ο λόγος του δεν πέφτει στο κενό, ότι δεν είναι  «φωνή βοώντος εν τη ερήμω» αλλά ότι η κάθε του φράση πιάνει τόπο και αγγίζει τις καρδιές εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων..

Την επιστολή του αυτή ο Μίκης την έγραψε στις 25/8/2010 με αφορμή την πρόσκλησή του από τον μουσικοσυνθέτη Αλέξανδρο Χάχαλη για τις εκδηλώσεις της επετείου των 2500 χρόνων από την Μάχη του Μαραθώνα. Οι εκδηλώσεις, γνωστές ως “Πανανθρώπινον Μαραθώνιον Κάλεσμα” που τελέστηκαν στον Τύμβο των Μαραθωνομάχων, προαναγγέλθηκαν στα Προμήθεια 2010 (βλ. εδώ: Εκδηλώσεις για τα 2500 χρόνια απο τη Μάχη του Μαραθώνα!).

Παραθέτουμε στη συνέχεια την επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη:

Ομολογώ ότι σήμερα, 25.8.10, ξύπνησα αποφασισμένος να αποσυρθώ δια παντός από τα κοινά αναμένοντας ήρεμος στη γωνιά μου το αναπόφευκτο. Κι αυτό γιατί άρχισα να ντρέπομαι, καθώς η φωνή μου κατάντησε φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

Όπως ασφαλώς γνωρίζετε, η ζωή, η σκέψη, το έργο και η στάση μου στηρίχθηκαν αποκλειστικά επάνω στον ελληνικό λαό, τον τωρινό, τον χθεσινό, τον παντοτινό. Η σκληρή διαπίστωση λοιπόν ότι αυτή η σχέση δεν υπάρχει πια ήταν φυσικό να με αφήσει μετέωρο. Δεν διαμαρτύρομαι. Δεν κραυγάζω. Άλλωστε αν και ξένος και μόνος στον τόπο που τόσο αγάπησα, είμαι εν τούτοις πλήρης αναμνήσεων που μπορούν να γεμίσουν την μοναξιά μου. Αυτά λοιπόν σκεφτόμουν έως ότου βρήκα στο γραφείο μου το «Πανανθρώπινον Μαραθώνιον Κάλεσμα» του Αλέξανδρου Χάχαλη μαζί με την πρόσκληση για την Τελετή Μνήμης στον Τύμβο των Μαραθωνομάχων.

Ώστε λοιπόν δεν είμαι τόσο μόνος όσο νομίζω. Φτάνει φυσικά η ωραία τελετή σας να μην είναι μια πράξη τυπική αλλά ουσιαστική, προς την κατεύθυνση μιας προσπάθειας για να ξυπνήσουν επί τέλους οι Έλληνες από τον λήθαργο στον οποίο τους έχει καταδικάσει αυτή η πρωτοφανής εισβολή των νεοβαρβάρων, που αυτή τη φορά δεν ήρθαν με ακόντια και σπαθιά που τρυπούν τις σάρκες αλλά με μεθόδους που παραλύουν τη σκέψη και υποτάσσουν τις ψυχές.

Έτσι μεθοδικά προσπαθούν να μεταλλάξουν τον ελληνικό λαό σε κάποιον άλλον με άλλες δοξασίες, αντιλήψεις, αρχές, συνήθειες και με άλλο ήθος, σε ανθρώπους υπάκουους, που να ακολουθούν υποτεταγμένοι και σιωπηλοί τη Μοίρα που τους επιφυλάσσουν οι σύγχρονοι Εξουσιαστές, Έλληνες και Αλλοδαποί.

Και πολύ φοβάμαι ότι αυτές οι ορατές και αόρατες δυνάμεις έχουν ήδη αιχμαλωτίσει την πλειοψηφία του λαού μας, ενώ η μειοψηφία είναι χωρισμένη, διάσπαρτη, αμήχανη χωρίς πυξίδα και οδηγό, έτοιμη να γίνει κι αυτή βορά στην προσπάθεια για την γενικευμένη πολτοποίηση του λαού μας.  Έως ότου, όπως είπα, προκύψει ένας άλλος λαός, που ουσιαστικά θα καγχάζει με το παρελθόν του, καθώς θα τον έχουν μεταβάλει και καταστήσει οργανικό μέρος της διεθνούς στρατιάς των παγκοσμιοποιημένων απρόσωπων ιδιωτών.

Από πού λοιπόν θα πιαστούμε όλοι εμείς οι εραστές της αιώνιας Ελλάδας; Εδώ σ’ αυτά τα ιερά χώματα δεν έγινε απλώς μια στρατιωτική σύρραξη αλλά γεννήθηκε ένας νέος κόσμος. Ο Κόσμος του Ελληνισμού. Ο Κόσμος της Λογικής, του Πολιτισμού, της Φιλοσοφίας, της Δημοκρατίας, της Επιστήμης και της Τέχνης. Ο Κόσμος του νεότερου ανθρώπου, που εγκαινιάζει την μεγαλύτερη ιστορική αλλαγή των αιώνων.

Πιστεύω ότι οι δυνάμεις του Χάους, που τώρα επικρατούν διεθνώς βυθίζοντας καθημερινά όλους τους λαούς σε βαθειά πολύπλευρη κρίση, θα ηττηθούν μόνο όταν όλες οι εναπομείνασες δυνάμεις της Αρμονίας συνενωθούν σε μια προσπάθεια να φωτίσουν και να κερδίσουν την πλειοψηφία των ανθρώπων, ώστε να την καταστήσουν δύναμη ιστορική.

Το σύμβολο της Μάχης του Μαραθώνα μπορεί να αποτελέσει μέσα σ’ αυτή την κοσμογονική σύγκρουση την σπίθα και την φλόγα που όσο θα απλώνεται μέσα στους ανθρώπους, τόσο θα συνειδητοποιούν τη δύναμή τους, θα αντλούν θάρρος και θα ακονίζουν τη θέλησή τους να παλέψουν για να σωθεί η Ελλάδα και οι Έλληνες, ο Άνθρωπος και η Ανθρωπότητα.

Ο Μαραθώνας ξανάναψε μέσα μου τη σβησμένη σπίθα, την χαμένη ελπίδα. Χαίρομαι γι’ αυτό. Σας συγχαίρω. Σας ευχαριστώ. Και δηλώνω «παρών».

Αθήνα,  25.8.2010    Μίκης Θεοδωράκης

Το αλίευσα ΕΔΩ

Η αλήθεια για την Υπατία - 1ο μέρος: Η αληθινή ιστορία τής Υπατίας

Η αλήθεια για την Υπατία

1ο μέρος: Η αληθινή ιστορία τής Υπατίας

πηγή: http://www.oodegr.com/neopaganismos/diogmoi/ypatia1.htm

Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, έχει κατασυκοφαντηθεί στη Δύση από πολλούς αστήρικτους δήθεν ιστορικούς, και τον τελευταίο καιρό συκοφαντείται ειδικά στην Ελλάδα, από τους ειδωλολάτρες, τους αθεϊστές και ακραίες Προτε- σταντικές ομάδες. Όμως η άδικη και κακόβουλη επίθεση κατά του αγίου, θα φανεί από τα στοιχεία που θα παραθέσουμε στη συνέχεια.

Ο άγιος Κύριλλος κατηγορείται από διαφόρους ανιστόρητους ως υπεύθυνος για την απάνθρωπη ΠΟΛΙΤΙΚΗ δολοφονία μας διάσημης φιλοσόφου, που ονομαζόταν Υπατία, το 415 Κ.Χ. Προσπαθούν να τον παρουσιάσουν ως "φονιά" χωρίς καμία απολύτως απόδειξη, απλούστατα γιατί δεν υπάρχει! Δεν θα αγνοήσουμε όμως την πρόκληση αυτή, γιατί αν και δεν υπάρχουν στοιχεία εναντίον τού αγίου Κυρίλλου, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ. Θα παραθέσουμε λοιπόν τις ιστορικές αποδείξεις τής περιόδου εκείνης, με τα γεγονότα τής Αλεξάνδρειας γύρω από το φόνο τής Υπατίας.

Οι ιστορικές ανακρίβειες της ταινίας «AGORA» του Αλεχάντρο Αμεναμπάρ

Της Ειρήνης Α. Αρτέμη

Πτ. Θεολογίας

Φιλολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών 

Mphil Θεολογίας Παν. Αθηνών

υπ. διδάκτορος Θεολογίας του Παν. Αθηνών

Η ταινία «Agora» διαπραγματεύεται τη ζωή της Αλεξανδρινής φιλοσόφου Υπατίας μέσα στην ταραγμένη περίοδο του τέλους του 4ου αιώνα και αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Αρχικά πρέπει να σημειωθεί ότι ο Αλεχάντρο Αμεναμπάρ, σκηνοθέτης της ταινίας είναι άθεος. Κατά δική του ομολογία γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε μία χριστιανική οικογένεια, μετά έγινε αγνωστικιστής και στη συνέχεια άθεος. Αυτό σημειώνεται, για να γίνει κατανοητο, γιατί ενώ φαίνεται ότι η ταινία επιφανειακά δεν στρέφεται εναντίον της χριστιανικής θρησκείας, στην πραγματικότητα παρουσιάζει τους χριστιανούς φονταμενταλιστές, σκοταδιστές, αδαεις, φανατικούς και τελειώνει αφήνοντας υπονοούμενο ότι ένας σημαντικός άγιος του Χριστιανισμού, ο Κύριλλος πατριάρχης Αλεξανδρείας, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένας φανατικός κληρικός και ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της Υπατίας.