Ὑπνοβάτες
Ἀδελφοί,
«ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι» (῾Ρωμ. 13,11)
Ἀρχίζω
τὸ κήρυγμα μὲ ἕνα παράδειγμα.Σᾶς ἐρωτῶ· ἔχετε δεῖ ποτέ σας ὑπνοβάτη; Εἶνε κάτι
φοβερό. Ὁ ὑπνοβάτης σηκώνεται τὴ νύχτα καί, ἐνῷ κοιμᾶται, ἀνοίγει τὴνπόρτα,
βγαίνει ἔξω καὶ περπατάει! Κι ἂν βοηθήσῃ ὁ Θεὸς καὶ δὲν πέσῃ σὲ κανένα
πηγάδι ἢ ἀπὸ καμμιὰ ταράτσα, θὰ ἐπιστρέψῃ πάλιστὸ κρεβάτι του. Τὸ πρωί, ὅταν
ξυπνήσῃ καὶτὸν ρωτοῦν τί ἔγινε τὴ νύχτα, δὲ θυμᾶται τίποτε. Αὐτὸς εἶνε ὁ ὑπνοβάτης.
Ἕνα φαινόμενο, ποὺ καὶ ἡ ἐπιστήμη δὲν μπορεῖ καλὰ -καλὰ νὰ τὸ ἐξηγήσῃ.
Ὁ
ὑπνοβάτης εἶνε ἕνα παράδειγμα· εἶνε εἰκόνα μιᾶς ἄλλης καταστάσεως γιὰ τὴν ὁποία
μιλάει σήμερα ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Φωνάζει καὶ μᾶς λέει, ὅτι πρέπει νὰ
ξυπνήσουμε ἀπὸ τὸν ὕπνο (βλ. Ῥωμ. 13,11) .
Ποιόν ὕπνο; Δὲν πρόκειται γιὰ τὸν φυσικὸ ὕπνο. Αὐτὸς εἶνε ἕναδῶρο τοῦ Θεοῦ. Εἶνε
ἀνάπαυσις τοῦ σώμα-τος, ἀνανέωσις τῶν δυνάμεων, φάρμακο ζωῆς, ὑγεία καὶ εὐλογία·
ὅπως ἀντιθέτως ἡ ἀϋπνία εἶνε μιὰ τιμωρία, μιὰ μάστιγα.Ὥστε ὅταν λέῃ ἐδῶ ὁ ἀπόστολος,
ὅτι πρέπει νὰ ξυπνήσουμε, ἐννοεῖ ἀπὸ κάποιον ἄλλο ὕπνο, ὕπνο σὰν τοῦ ὑπνοβάτου,
ὕπνο ἐπικίνδυνο καὶ θανατηφόρο , ὕπνο κατηραμένο.
Εἶνε ὁ ὕπνος ποὺ ἔλεγε κι ὁ
Δαυΐδ· Βοήθησέ με,Θεέ μου· «φώτισον τοὺς ὀφθαλμούς μου, μήποτε ὑπνώσω εἰς
θάνατον, μήποτε εἴπῃ ὁ ἐχθρός μου· Ἴσχυσα πρὸς αὐτόν»(Ψαλμ.
12,4-5). Καὶ ὁ ὕπνος αὐτός, ἀδελφοί μου, εἶνε ὁ ὕπνος ποὺ φέρνει στὴν ὕπαρξί μας
ἡ ἁμαρτία· κάθε ἁμαρτία. Θέλετε παραδείγματα;Νά μία συγκεκριμένη ἁμαρτία, ποὺ τὴν
ἀναφέρει σήμερα ὁ ἀπόστολος. Εἶνε ἡ μέθη (βλ.Ῥωμ.
13,13). Ὅταν ὁ ἄνθρωπος μεθύσῃ, ζαλίζεται,χάνει τὶς αἰσθήσεις του, δὲν κυριαρχεῖ
πλέονστὸν ἑαυτό του.