Ο ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΗ Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

«Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Οἱ τά πάντα καλῶς διαταξάμενοι Θεῖοι Πατέρες ἐθέσπισαν ὅπως τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου προηγῆται περίοδος ἀσκήσεως καί πνευματικῆς καθάρσεως, διαρκείας τεσσαράκοντα ἡμερῶν. Ἡ ἄσκησις πραγματοποιεῖται καί διά τοῦ περιορισμοῦ τῶν τροφῶν, δηλονότι τῆς νηστείας, ἀλλά κυρίως διά τῆς ἀποχῆς ἀπό τό κακόν.
Τονίζει χαρακτηριστικῶς ὁ ἱερός ὑμνογράφος ὅτι ἀληθής καί εὐπρόσδεκτος ἀπό τόν Θεόν νηστεία εἶναι ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις, ἡ ἐγκράτεια γλώσσης, ἡ θυμοῦ ἀποχή, ὁ χωρισμός ἀπό τῶν κακῶν ἐπιθυμιῶν, τῆς καταλαλιᾶς, τοῦ ψεύδους καί τῆς ἐπιορκίας, ἡ ἐπανόρθωσις τῆς ἀδικίας, ἡ δίωξις τοῦ ἐμπαθοῦς λογισμοῦ, ἡ θερμή ἐξομολόγησις, ὁ καθαρμός τῆς συνειδήσεως, «ἧς οὐδέν ἐν κόσμῳ βιαιότερον», ἡ ἐγκράτεια ἀπό «παθῶν βλαβερῶν, ἀπό φθόνου καί μίσους, ἀπό πάσης κακίας», ἡ ἀποφυγή τῆς «ἐκτροπῆς τοῦ νοός», ἡ ὁμολογία τῶν ἐσφαλμένων· ὅτι «ἐγγύς ἐπί θύραις ὁ Κριτής ἐστιν», ὁ ἐτάζων καρδίας καί νεφρούς, «ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν» (Μέγας Κανών Ἁγίου Ἀνδρέου Κρήτης).    

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Αδελφοί καί τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
Ο Θεός, ο δημιουργήσας τό Σύμπαν καί διαμορφώσας τήν γήν εις τέλειον κατοικητήριον τού ανθρώπου, έδωκεν εις αυτόν εντολήν καί δυνατότητα νά αυξάνηται καί νά πληθύνηται καί νά πληρώση αυτήν καί νά κυριεύση αυτής καί πάντων τών εν αυτή ζώων καί φυτών (Γεν. α΄ 28).
Ο περιβάλλων ημάς κόσμος εχαρίσθη ημίν υπό τού Δημιουργού ως στάδιον κοινωνικής δραστηριοποιήσεως, αλλά καί αγιασμού, πρός κληρονομίαν τής ανακαινισθησομένης εν τώ μέλλοντι αιώνι κτίσεως. Τήν τοιαύτην θεολογικήν θέσιν έχει καί βιοί αείποτε η Μήτηρ Αγία τού Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, διό καί η ημετέρα Μετριότης ετέθη, ως γνωστόν, επίκεφαλής τής αναληφθείσης παρά τού καθ' ημάς πανιέρου Οικουμενικού Θρόνου οικολογικής προσπαθείας διά τήν προστασίαν τού πολλά ταλαιπωρουμένου υφ ημών εν επιγνώσει καί ανεπιγνώστως πλανήτου μας.

Η β ι ο π ο ι κ ι λ ό τ η ς, η οποία είναι τό έργον τής πανσοφίας τού Θεού, δέν εδόθη ασφαλώς εις τήν ανεξέλεγκτον εξουσίαν τού ανθρώπου. Κ α τ α κ υ ρ ί ε υ σ ι ς τής γής καί τών εν τή γή υπό τού ανθρώπου σημαίνει έλλογον χρήσιν καί απόλαυσιν τών προσφερομένων αγαθών καί όχι καταστρεπτικήν εκ πλεονεξίας αντλησιν καί κάρπωσιν ή καταστροφήν τών πόρων αυτής.

Εν τούτοις, ιδία επί τών ημερών μας, παρατηρούμεν μίαν υπερβολικήν εκμετάλλευσιν τών φυσικών πόρων, μέ συνέπειαν τήν καταστροφήν τής περιβαλλοντικής ισορροπίας τών οικοσυστημάτων καί γενικώτερον τών περιβαλλοντικών συνθηκών, εις τρόπον ώστε οι υπό τού Θεού τεταγμένοι όροι διαβιώσεως τού ανθρώπου επί τής γής νά γίνωνται δυσμενέστεροι δι' αυτόν. Επί παραδείγματι, ως παρατηρούμεν άπαντες, επιστήμονες, εκκλησιαστικοί καί πολιτικοί άρχοντες καί εν γένει η ανθρωπότης, αυξάνεται η θερμοκρασία τής ατμοσφαίρας, εκδηλούνται υπερβολικαί βροχοπτώσεις, μολύνονται επίγεια καί θαλάσσια οικοσυστήματα, καί, γενικώτερον, διαταράσσεται, ενίοτε δέ καί καταστρέφεται πλήρως, η δυνατότης συνεχίσεως τής ζωής εις ωρισμένας περιοχάς.

Βλέπουσα καί εμπειρικώς αξιολογούσα τούς εκ τής τοιαύτης εξελίξεως τών περιβαλλοντικών συνθηκώνκινδύνους διά τήν ανθρωπότητα, η Μήτηρ Εκκλησία καθιέρωσεν ήδη από τής εποχής τού προκατόχου ημών αοιδίμου Πατριάρχου Δημητρίου τήν πρώτην Σεπτεμβρίου εκάστου έτους ως ημέραν προσευχής διά τό περιβάλλον.

Αλλ' οφείλομεν νά παραδεχθώμεν ότι τά αίτια τών δυσαρέστων περιβαλλοντικών αλλαγών δέν είναι θεοκίνητα αλλά ανθρωποκίνητα καί, επομένως, η παράκλησις καί η προσευχητική δέησις τής Εκκλησίας καί ημών πρός τόν Θεόν,τόν Κύριον τών κυρίων καί Κυβερνήτην τού παντός, πρός βελτίωσιν τών περιβαλλοντικών συνθηκών, είναι ουσιαστικώς αίτημα μ ε τ α ν ο ί α ς τής ανθρωπότητος διά τό α μ α ρ τ η μ ά της νά καταστρέφη τά εν τή γή, αντί νά καρπώται μετάλόγου καί προσοχής διά τήν διατήρησιν τής α ε ι φ ο ρ ί α ς τούς πόρους αυτής.

Προσευχόμενοι καί αιτούμενοι παρά τού Θεού τήν διατήρησιν τού περιβάλλοντος τής γής καταλλήλου διά τήν εν αυτή ζωήν τού ανθρώπου, κατ' ουσίαν παρακαλούμεν όπως ο Θεός αλλάξη τόν λογισμόν τών ισχυρών τής γής καί φωτίση αυτούς νά μή καταστρέφουν τό γήϊνον οικοσύστημα διά λόγους οικονομικού οφέλους καί συμφέροντος παροδικού. Τούτ' αυτό όμως ισχύει καί διά πάντα άνθρωπον εξ ημών, διότι καί έκαστος εξ ημών εν τώ μέτρω τών μικρών δυνατοτήτων του επιφέρει τάς μικράς περιβαλλοντικάς καταστροφάς, τάς οποίας η αφροσύνη του τού επιτρέπει.

Επομένως, προσευχόμενοι υπέρ τού περιβάλλοντος, προσευχόμεθα υπέρ τής μετανοίας ενός εκάστου εξ ημών διά τήν μικράν ή μεγάλην συμβολήν μας εις τήν βλάβην καί καταστροφήν τού περιβάλλοντος, τήν οποίαν βιούμεν συνολικώς ως άθροισμα μερικωτέρων επιζημίων επεμβάσεων διά τών κατά τόπους καί χρόνους μεγάλων καί καταστροφικών καιρίων φαινομένων.

Τήν έκκλησιν, προσευχήν καί προτροπήν ταύτην απευθύνοντες από τού Ιερού Κέντρου τής Ορθοδοξίας πρός τήν οικουμένην καί πρός συνόλην τήν ανθρωπότητα, δεόμεθα όπως ο αγαθοδότης Κύριος, ο χαρισάμενος εις ημάς πάντας τούς επί τού πλανήτου γή οικούντας τόν γήϊνον παράδεισον, λαλήση αγαθά εις τάς καρδίας όλων τών ανθρώπων, διά νά σεβώμεθα τήν περιβαλλοντικήν ισορροπίαν, τήν οποίαν Ούτος εν τή πανσοφία Του καί τή αγαθότητί Του μάς παρέδωκεν, ώστε καί ημείς καί αι επερχόμεναι γενεαί νά απολαμβάνωμεν τάς δωρεάς τού Θεού μετ' ευχαριστίας καί δοξολογίας.

Αυτής τής Σοφίας, τής Ειρήνης καί τής Δυνάμεως τού Θεού, τής δημιουργησάσης καί συντηρούσης καί κατευθυνούσης τήν αποκαραδοκούσαν τήν σωτηρίαν αυτής κτίσιν πρός τά έσχατα, δεόμεθα όπως διαφυλάττη τό περιβάλλον αειφόρον καί προσφέρον συνεχώς εις τήν ευημερίαν τού ανθρώπου καί οδηγή καρποφόρως τά αγαθά έργα τών χειρών τών εργαζομένων πρός τούτο συνανθρώπων, καί επικαλούμεθα τήν Χάριν καί τό άπειρον Έλεος Αυτού επί πάντας τούς ανθρώπους, μάλιστα τούς σεβομένους τήν δημιουργίαν καί φυλάσσοντας αυτήν.
,βιβ΄ Σεπτεμβρίου α΄ Το αλίευσα ΕΔΩ

Η «Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών» για την επίσκεψη και τους λόγους του Οικουμενικού Πατριάρχη στο Άγιον Όρος

Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΙΣΤΗΝ ΛΑΥΡΑΝ ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ ΛΕΓΕΙ ΠΟΛΛΑ

Μετά τήν ἀποτυχίαν τῶν θεολογικῶν Διαλόγων προωθεῖται ἡ Ἕνωσις τῶν «Ἐκκλησιῶν» ἐκ τῶν κάτω, ἐκ τοῦ ποιμνίου, τό ὁποῖον διατηρεῖται εἰς πνευματικήν ἄγνοιαν.

Οἱ λόγοι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου περί ὑπακοῆς καί ἡ δικαίωσις τῆς «Ὁμολογίας Πίστεως»

Τήν 17ην Ὀκτωβρίου ἐπραγματοποιήθη σύναξις Ὀρθοδόξων κληρικῶν καί μοναχῶν। Αὐτή ἠσχολήθη μέ τήν ἐπίσκεψιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου εἰς τό Ἅγιον Ὄρος καί τήν ὁμιλίαν του εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Μεγίστης Λαύρας. Ἡ Σύναξις διεπίστωσε τά ἀκόλουθα:

«῞Ενα ἀκόμη ἀδιάψευστο τεκμήριο τῆς μεγάλης ζημίας πού ἔχει ὑποστῇ ἡ θεολογική σκέψη τῶν ὀρθοδόξων Προκαθημένων ἀπό τήν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπετέλεσε ἡ πρός τόν ῾Ηγούμενον Πρόδρομον ἀντιφώνηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στήν ῾Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας τό Σάββατο 8 ᾿Οκτωβρίου· ταυτοχρόνως ἀποτελεῖ καί πλήρη δικαίωση γιά μιά ἀκόμη φορά τῆς “῾Ομολογίας Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ”, ἡ ὁποία εὑρέθη ἀφανῶς στό στόχαστρο τῆς πατριαρχικῆς ὁμιλίας...

Τό κείμενο τῆς ὁμιλίας πάσχει καί πάλι τόσο ἀπό τήν ἀδυναμία νά ἀρθρώσει στερεό ἐκκλησιολογικό λόγο ἔναντι τῆς “῾Ομολογίας Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ”, ὅσο καί ἀπό τό ὅτι ἀγνοεῖ ἤ ἀποκρύπτει τήν αἰτία τῆς θεολογικῆς ἀντιπαραθέσεως μεταξύ οἰκουμενιστῶν καί τῶν καλουμένων “ζηλωτῶν”· ἡ ὁποία βεβαίως δέν εἶναι οἱ διάλογοι μέ τούς ἐκτός ᾿Εκκλησίας, ἀλλά ἡ ἔγγραφος ἀποδοχή αἱρετικῶν ἐκκλησιολογικῶν καί ἄλλων γενικωτέρων δογματικῶν θέσεων ὑπό τοῦ Φαναρίου καί ἄλλων δικαιοδοσιῶν, καί ἡ de facto σταδιακή ἕνωση με τούς αἱρετικούς, μέσῳ τῆς λατρευτικῆς κοινωνίας μέ αὐτούς καί τῆς λοιπῆς ψυχολογικῆς προετοιμασίας τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος.

Οἱ τῆς Μεγίστης Λαύρας ὀρθοφρονοῦντες Μοναχοί, τούς ὁποίους ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης, μετ’ ἐκεῖνον δέ καί τά ΜΜΕ, ἀδίκως προσομοίωσαν πρός τήν παλαιά ἀδελφότητα τῆς ᾿Εσφιγμένου, ὑπέστησαν τό κατηγορητήριο καί τή σειρά τῶν νουθεσιῶν ὑπέρ μιᾶς τυφλῆς ἄλογης ὑπακοῆς, ὄχι διότι διέκοψαν τό μνημόσυνον (ὅπως ἡ παλαιά ῾Ι. Μ. ᾿Εσφιγμένου) ἤ διότι συνεπλάκησαν περί τήν κυριότητα Μονῶν καί κτιρίων, ἀλλ’ ἐπειδή ἁπλῶς προσυπέγραψαν καί ὑπερασπίσθηκαν τήν “῾Ομολογία κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ”, ἡ ὁποία καί μόνη θέτει ὀρθῶς τό ζήτημα τῶν σχέσεων μέ τούς αἱρετικούς ἑτεροδόξους καί ἑτεροθρήσκους. Δυστυχῶς, τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ποτέ δέν προσεπάθησε -οὔτε καί τώρα- νά ἀντιπαρατεθεῖ ἐκκλησιολογικῶς πρός τό κείμενο τῆς “῾Ομολογίας κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ”· προφανῶς, διότι τότε θά ἔπρεπε νά συνειδητοποιήσει ὅτι ἀπαιτεῖται ἐπισήμως νά μεταπηδήσει στήν πλευρά τῆς “μεταπατερικῆς” θεολογίας καί ἐκκλησιολογίας πού ὁπωσδήποτε –καθ’ ὅτι δέν εἶναι ἡ “ἅπαξ παραδοθεῖσα τοῖς ῾Αγί οις πίστις” (᾿Ιούδα 3) - δέν εἶναι ὀρθόδοξη, ἀλλά “παρ΄ ὅ” οἱ ᾿Απόστολοι “εὐηγγελίσαντο ἡμῖν” (Γαλ. 1, 8).

῾Ο πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος χρησιμοποίησε μιά συρραφή χωρίων ἁγιογραφικῶν καί πατερικῶν ὑπέρ τῆς ὑπακοῆς πρός τούς Προεστῶτας καί τοῦ ἀτέρμονος διαλόγου μέ τούς ἑτεροδόξους. ᾿Αλλά τό γεγονός ὅτι ἔφερε σέ κατά πρόσωπον ἀντιπαράθεση καί ἀνυπακοή τόν ῞Αγιο ᾿Ιωάννη τῆς Κλίμακος πρός τόν ᾿Απόστολο Παῦλο, πού παραγγέλλει “μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτεῖσθαι” (Τίτον 3, 10) τούς αἱρετικούς, ἀποδεικνύει ὅτι τά χωρία αὐτά ἑρμηνεύθηκαν ἐκτός συναφείας καί παρά τόν γενικόν “νοῦν” τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας. ᾿Εντός τῶν ἑπομένων ἡμερῶν λεπτομερής σχολιασμός τοῦ πατριαρχικοῦ λόγου θά ἀποδείξει τά ἀνωτέρω. ῾Ο ἴδιος ὁ ῞Οσιος ᾿Αθανάσιος ὁ ᾿Αθωνίτης, ὁ κτίτωρ τῆς Μεγίστης Λαύρας, νουθεσίες τοῦ ὁποίου χρησιμοποίησε ὁ κ. Βαρθολομαῖος, κατοχυρώνει τήν συνειδησιακή ἀποστασιοποίηση τῶν Μοναχῶν ἀπό στοιχεῖα “ἑτερόθρησκα καί ἑτερόδοξα”.

Συμφωνοῦμε μετά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου διαπιστώσαντος ὅτι ἡ “κατέχουσα τήν ᾿Αλήθειαν ᾿Ορθόδοξη ᾿Εκκλησία δέν ἔχει νά φοβᾶται οἱανδήποτε ἔκπτωσιν ἤ παραχάραξιν τῆς ἁγίας ἡμῶν Πί στεως”, κατά τήν ῾Αγίαν Γραφήν (Ματθ. 16, 18). Δέν συμβαίνει ὅμως τό ἴδιο καί μέ ὅσους ἀρχιερεῖς, λοιπούς κληρικούς, θεολόγους καί λαϊκούς παρεχάραξαν τήν Πίστη καί κατετάγησαν δυσφήμως ὑπό τῆς συλλογικῆς ἐκκλησιαστικῆς μνήμης μεταξύ τῶν αἱρεσιαρχῶν καί αἱρετικῶν.

Διά τοῦτο, ἐπειδή ἡ ὑπακοή τῶν Μοναχῶν εἶναι ἔλλογος καί Θεανθρωποκεντρική καί ὄχι γκουρουϊστική, καί ἔτσι ἀπαιτεῖ νά διακρίνει στόν ᾿Επίσκοπο καί στόν Γέροντα ἕνα minimumὁμοιώσεως πρός τόν Χριστόν, ἀπαγορεύεται ὑπό τῶν ῾Αγίων ἡ ὑπακοή σέ Προεστῶτες πού ἀποκλίνουν τῶν δογμάτων καί τῶν ἱ. Κανόνων. Καί μόνον τό προδοτικό κείμενο τοῦ Ρorto Allegre, ὅπου ἔγινε δεκτή ἡ προτεσταντική ἐκκλησιολογία καί τό ὁποῖο “φωτογραφίζεται” ἀπό τά ἴδια τά ἀντιαιρετικά βιβλία τῆς ᾿Εκκλησίας μας ὡς κακόδοξο, ἀρκεῖ νά ἀποδείξει ὅτι -ἀντιθέτως μέ τά λεγόμενα τοῦ Πατριάρχου - τό πρόβλημα δέν ἔγκειται στή διεξαγωγή διαλόγων, ἀλλά στό τί συμφωνεῖται ἐκεῖ πανηγυρικῶς καί ἐνυπογράφως, πρός καθησυχασμό καί ἀπώλεια τῶν ἑτεροδόξων, καί εἰς πρόσκομμα τῶν ᾿Ορθοδόξων.

Εἶναι ἐμφανές ὅτι μετά τήν ἀποτυχία τῶν “κορυφῶν” νά συμφωνήσουν θεολογικῶς, προωθεῖται ἕνωση ἐκ τῶν κάτω, ἐκ τοῦ ποιμνίου, τό ὁποῖο διατηρεῖται σέ δογματική ἄγνοια. ᾿Επειδή ἡ “῾Ομολογία Πίστεως” ἀποσοβεῖ τήν ἐξέλιξη αὐτή, εἰσπράττει τόν πόλεμον τοῦ κ. Βαρθολομαίου. Αὐτή εἶναι ἡ ἑρμηνευτική κλείδα, πού ἐξηγεῖ τήν πατριαρχική καταφορά κατά τῶν παραδοσιακῶν Λαυρεωτῶν, ἐνῷ ὁ Πατριάρχης μετέβη στόν ῎Αθωνα, ὑποτίθεται, πρός ἤρεμον δοξολογίαν καί εὐχαριστίαν. ῾Η κλείδα αὐτή φανερώθηκε σέ ὁμιλία τοῦ Πατριάρχου στόν Λαγκαδᾶ λίγες ἡμέρες ἀργότερα, ὅπου καί πάλι ἐπιτέθηκε σέ “ὀργανώσεις ζηλω τῶν οὐ κατ’ ἐπίγνωσιν”, οἱ ὁποῖοι ὑπογράφουν “ὁμολογίες πίστεως”. Πάντως, κατά εἰρωνεία τῆς συναφείας τῆς πατριαρχικῆς ἐπισκέψεως καί ὁμιλίας, ἡ Μεγίστη Λαύρα εἶναι τό μέρος ὅπου ἡ θεία Δίκη τιμώρησε παραδειγματικῶς ὅσους ἐπί τοῦ ἀποστάτου πατριάρχου Βέκκου προτίμησαν τήν ὑπακοή σέ σφάλλοντες προεστῶτες ἀπό τήν ὑπακοή στόν “Χριστόν παρατεινόμενον εἰς τούς αἰῶνας”, στό Σῶμα Του τῆς ᾿Εκκλησίας καί στά ἄτρεπτα δόγματά Του.

Γιά τήν Σύναξη ᾿Ορθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν
17ῃ ᾿Οκτωβρίου 2011
᾿Αρχιμ. ᾿Αθανάσιος ᾿Αναστασίου, Προηγούμενος, Ἱερά Μονή Μεγάλου Μετεώρου,
᾿Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος, ᾿Εφημέριος ῾Ι. Ναοῦ Κοιμήσεως Θεοτόκου, ᾿Αμαρούσιον ᾿Αττικῆς,
᾿Αρχιμ. Γρηγόριος Χατζηνικολάου, Καθηγούμενος ῾Ι. Μ. ῾Αγ. Τριάδος, ῎Ανω Γαζέας Βόλου,
Γέρων Εὐστράτιος ῾Ιερομόναχος, ῾Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας ῾Αγ. ῎Ορους,
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, ῾Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου ᾿Αθηνῶν,
Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, ῾Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης».
πηγή              Το αλίευσα ΕΔΩ trelogiannis

Συμβούλιο Ευρώπης υπέρ Οικουμενικού Πατριαρχείου

Υπέρ του δικαιώματος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως να χρησιμοποιεί τον τίτλο “Οικουμενικό” τάσσεται, με πόρισμα της, η “Επιτροπή Βενετίας” του Συμβουλίου της Ευρώπης, ενώ σημειώνει, για την Τουρκία, ότι θα πρέπει να ελαχιστοποιήσει τους περιορισμούς στην ελευθερία της θρησκείας.  Η “Επιτροπή της Βενετίας” του Συμβουλίου της Ευρώπης, το μοναδικό πανευρωπαϊκό όργανο, που προωθεί την ενίσχυση της Δημοκρατίας δια του Νόμου, ανταποκρινόμενο σε σχετικό αίτημα του τουρκικού υπουργείου Δικαιοσύνης, συνέταξε και δημοσιοποίησε σήμερα, πόρισμα, σχετικά με το αν στην Τουρκία εφαρμόζονται τα ευρωπαϊκά “στάνταρντς”, στον τομέα των θρησκευτικών ελευθεριών .

Στο πόρισμα της η Επιτροπή επικρίνει εμμέσως την Τουρκία, υπογραμμίζοντας ότι εμποδίζει τα μη μουσουλμανικά θρησκευτικά ιδρύματα να αποκτήσουν νομική οντότητα, ενώ η απόκτηση νομικής προσωπικότητας από τα εν λόγω ιδρύματα, προβλέπεται ρητά από την Σύμβαση Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η απόκτηση νομικής οντότητας από τα μη μουσουλμανικά θρησκευτικά ιδρύματα στην Τουρκία είναι ιδιαίτερα σημαντική, δεδομένου ότι τους επιτρέπει να εξασφαλίσουν την πρόσβαση τους στην δικαιοσύνη και στην προστασία των ιδιοκτησιών τους, τονίζει η Επιτροπή της Βενετίας.

Σ’ ότι αφορά στο δικαίωμα του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, να χρησιμοποιεί τον όρο “Οικουμενικό”, η Επιτροπή κρίνει ότι η οποιαδήποτε παρέμβαση των τουρκικών αρχών για την μη αναγνώριση και χρησιμοποίηση του όρου “Οικουμενικό” από το Πατριαρχείο, θα συνιστούσε παραβίαση της αυτονομίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Τουρκία, σύμφωνα με το άρθρο 9 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η Επιτροπή της Βενετίας σημειώνει ότι δεν βλεπει κανένα λόγο, πραγματικό ή νομικό, να εμποδίζουν οι τουρκικές αρχές το Πατριαρχείο να χρησιμοποιεί τον γενικά και ιστορικά αναγνωρισμένο όρο “Οικουμενικόν”.

Το αλίευσα ΕΔΩ ΕΔΩ

Πρωτοφανής Μογγολοτουρκική πρόκληση!

ΜΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ ΣΤΟΝ ΚΡΟΤΑΦΟ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕ Η ΑΓΚΥΡΑ ΤΟΝ ΣΚΛΑΒΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΘΕΙ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΚΑΝΓΚΣΤΕΡ ΨΕΥΤΟΜΟΥΦΤΗΔΕΣ! ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ ΣΤΟΝ ΚΡΟΤΑΦΟ ΤΟΥ ΣΚΛΑΒΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΑΝ ΟΙ ΜΟΓΓΟΛΟΤΟΥΡΚΟΙ ΤΟΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ!

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΚΑΝΕΝΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΑΠΟ
ΤΟΥΣ ΑΧΑΪΡΕΥΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ! ΘΕΛΗΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΞΕΦΤΙΛΙΣΟΥΝ ΟΙ

Εντολή Βαρθολομαίου στον Κρήτης Ειρηναίο να μιλήσει στην Ελληνική

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο έδωσε εντολή στον εκπρόσωπό του στην 40ή Συνέλευση της Αρχιεπισκοπής Αμερικής στην Ατλάντα, Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο, να μιλήσει στην ελληνική γλώσσα.

Στην αποκάλυψη αυτή προέβη ο ίδιος ο κ. Ειρηναίος το βράδυ της Τετάρτης 7 Ιουλίου στο επίσημο δείπνο ενώπιον χιλίων πεντακοσίων ατόμων κληρικών και λαϊκών, με το οποίο επισφραγίστηκε η Κληρικολαϊκή Συνέλευση.

Οταν σηκώθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Ειρηναίος στο βήμα για να μιλήσει είπε πως «μου ελέχθη να μιλήσω στα αγγλικά, αλλά μου είπαν από το Οικουμενικό Πατριαρχείο να ομιλήσω στην ελληνική γλώσσα, κι αυτό θα κάνω».

Η αποκάλυψη αυτή έγινε με ανακούφιση δεκτή στην αίθουσα του ξενοδοχείου «Μάριοτ Μαρκίς», καθότι όλες αυτές τις μέρες η ελληνική γλώσσα είχε τελείως παραγκωνιστεί από όλες τις εργασίες και δραστηριότητες της Κληρικολαϊκής Συνέλευσης. Ακόμα και ο επιχώριος Μητροπολίτης Ατλάντας Αλέξιος μίλησε στην Αγγλική.

Μεντβέντεφ: "Παναγιώτατε, η επίσκεψή σας συμβάλει στην ενίσχυση του διαλόγου"

"Η Ρωσική Κυβέρνηση δίνει πολύ μεγάλη σημασία στο διάλογο με την Ρωσική Εκκλησία", δήλωσε ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Ντιμίτρι Μεντεβέντεφ, κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Παλάτι του Κρεμλίνου με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τον Πατριάρχη Μόσχας.
"Στη Ρωσία, πρόσφατα, έχουν γίνει πάρα πολλές αλλαγές. Eίμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που μπορείτε να δείτε από κοντά αυτές τις αλλαγές, οι οποίες είναι πολύ ευεργετικές για την ζωή μας, όσον αφορά το διάλογο Εκκλησίας και Κράτους", πρόσθεσε ο Πρόεδρος Ντιμίτρι Μεντβέντεφ.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Ρωσίας, ένας τέτοιος διάλογος μπορεί να λύσει πάρα πολλά και πολύπλοκα προβλήματα, που αντιμετωπίζει το Κράτος, και ειδικά τώρα με την οικονομική κρίση. "Γι΄ αυτό εκτιμούμε πολύ τον εποικοδομητικό και ουσιαστικό διάλογο".

Το Πασχαλινό μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη σε 10 γλώσσες

"Ανέστη εκ του Τάφου ο Χριστός, ο Θεάνθρωπος, και μαζί Του ανέστη ο άνθρωπος! Η καταδυναστεία  του θανάτου αποτελεί παρελθόν. Η απελπισία της αιχμαλωσίας του άδου παρήλθεν ανεπιστρεπτί.", αναφέρει μεταξύ άλλων ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στο Πασχαλινό μήνυμα για το 2010.
Παρακάτω το Πασχαλινό μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, σε δέκα διαφορετικές γλώσσες
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
Χριστός ανέστη!
Ευφρόσυνος και φωτεινή ανέτειλε και πάλιν  η αγία ημέρα του Πάσχα και σκορπίζει χαράν, παρηγορίαν, αγαλλίασιν και βεβαίαν ελπίδα ζωής εις όλους τους πιστούς, παρά την επικρατούσαν ανά τον κόσμον βαρείαν ατμόσφαιραν εξ αιτίας της πολυδιαστάτου κρίσεως, με όλας τας γνωστάς οδυνηράς επιπτώσεις της εις τον καθημερινόν βίον της ανθρωπότητος.
Ανέστη  εκ του Τάφου ο Χριστός, ο  Θεάνθρωπος, και μαζί Του ανέστη ο άνθρωπος! Η καταδυναστεία  του θανάτου αποτελεί παρελθόν. Η απελπισία της αιχμαλωσίας του άδου παρήλθεν ανεπιστρεπτί.
Ο μόνος Ισχυρός και Χορηγός της ζωής, αφού ανέλαβεν εθελουσίως δια της Ενσαρκώσεώς Του όλην την δυστυχίαν της φύσεώς μας και το ίδιον το κεφάλαιόν της, τον θάνατον, ήδη «τον άδην ενέκρωσε τη αστραπή της Θεότητος» και εχάρισεν εις τον άνθρωπον ζωήν και «περισσόν» ζωής.
Αυτήν την περίσσειαν ζωής, την οποίαν ο Αναστάς εχάρισεν εις ημάς, δεν παύει να συκοφαντή και να διαβάλη πάντοτε με συνέπειαν προς το όνομά του ο διάβολος, καίτοι απονευρωμένος πλέον και εντελώς ανίσχυρος και καταγέλαστος.

Συνέντευξη του Οικουμενικού Πατριάρχη, κ.κ. Βαρθολομαίου, στην εφημερίδα Μιλιέτ

«Το οξυγόνο μας εξαντλείται» και «Το βαθύ κράτος δεν την ανοίγει»(σ.σ. τη Σχολή της Χάλκης). Με τους χαρακτηριστικούς αυτούς τίτλους παρουσιάστηκε η συνέντευξη του Οικουμενικού Πατριάρχου, κ.κ. Βαρθολομαίου στην εφημερίδα Μιλιέτ (Milliyet), στην οποία εκφράζει με ξεκάθαρο τρόπο, με ειλικρίνεια και χωρίς περιστροφές, την αγωνία του, τις ανησυχίες του και τους προβληματισμούς του, για τις αδικίες που έχει υποστεί, εδώ και δεκαετίες, το Πατριαρχείο και η Ρωμαίϊκη Κοινότητα.

Ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας αναφέρεται στον Πρωθυπουργό Ερντογάν λέγοντας ότι η γνωριμία τους ξεκινά από την εποχή που ήταν Δήμαρχος, υπενθυμίζοντας την συνάντηση που είχε μαζί του το Δεκαπενταύγουστο, στο γεύμα στο νησί της Πριγκήπου, και στις επισκέψεις του Πρωθυπουργού στο Ορφανοτροφείο και στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, υπογραμμίζοντας: «Μας ετίμησε και μας χαροποίησε. Μας έδωσε ευχάριστα μηνύματα. Τώρα περιμένουμε τη συνέχεια».

Για τα όσα είπε στη συνέντευξη του στο CBS, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δηλώνει ότι «είναι αλήθεια» και εξηγεί τη σημασία της επίμαχης απάντησης του στο ερώτημα του αμερικανού δημοσιογράφου, εάν αισθάνεται «σταυρωμένος». Υπενθυμίζει τα σχέδια δολοφονίας του και επαναλαμβάνει ότι «η μη επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής θέτει σε κίνδυνο το μέλλον του Πατριαρχείου».

Ο Πατριάρχης εξεγείρεται, σημειώνει η δημοσιογράφος της Μιλιέτ, Ασλί Αιντιντάσμπας, στο άκουσμα της θέσης που διατυπώνεται συχνά ότι «θα ικανοποιήσουμε το Πατριαρχείο μόνο στο πλαίσιο της αμοιβαιότητας με τους Τούρκους της δυτικής Θράκης».

Μας έχουν αιχμάλωτους του Κυπριακού και της μειονότητας της δυτικής Θράκης, σημειώνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, αναφερόμενος στο ζήτημα της αμοιβαιότητας

που θέτει κατά καιρούς η Άγκυρα.

«Η αμοιβαιότητα δεν έχει λογική για την επαναλειτουργία της Σχολής. Ως τούρκοι υπήκοοι ζητούμε τα δικαιώματά μας. Το ποίμνιό μας λιγόστεψε λόγω των γεγονότων των προηγούμενων δεκαετιών», σημειώνει. Και συνεχίζει: «Η Σχολή άνοιξε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στην εποχή του Ατατουρκ ήταν ανοικτή. Γιατί δεν την έκλεισε τη Σχολή ο Ατατούρκ; Δεν την έκλεισε ο Ινονού. Ούτε και ο Μεντερές. Την έκλεισαν άδικα το 1971. Η Λωζάνη μας δίνει αυτό το δικαίωμα», σημειώνει στη συνέντευξή του ο Οικουμενικός Πατριάρχης και τονίζει: «Το βαθύ κράτος δεν την ανοίγει».

Ο κ.κ. Βαρθολομαίος υπενθυμίζει ότι οι δύο τελευταίοι υπουργοί Παιδείας της Τουρκίας έχουν δηλώσει ότι δεν υπάρχει νομικό κώλυμα για την επαναλειτουργία της Σχολής, η οποία, όπως έχουν πει οι ίδιοι, θα μπορούσε να ανοίξει αμέσως.

Στη συνέχεια ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισημαίνει ότι ακούγονται διάφορες λύσεις για την επαναλειτουργία της Σχολής και εκφράζει παράπονο ότι κανείς ως τώρα δεν ρώτησε την άποψή του και τονίζει: «Το βαθύ κράτος δεν το θέλει, κατά πάσα πιθανότητα».

• «Ο Ερντογάν ασχολείται περισσότερο από άλλους πολιτικούς»

«Στην πραγματικότητα μεταξύ των πολιτικών που ασχολήθηκαν περισσότερο με τα ζητήματά μας είναι ο σημερινός Πρωθυπουργός. Ο Ερντογάν, σε σχέση με άλλους, ενδιαφέρεται περισσότερο. Είναι θαρραλέος και καλών διαθέσεων. Κάνει τολμηρά ανοίγματα προς τους Αρμενίους, τους Κούρδους, τους Αλεβίτες, κάνει θαρραλέα βήματα. Αυτά για την Τουρκία είναι χρήσιμα πράγματα. Είμαστε σίγουροι ότι θα έρθει και η δική μας σειρά», σημειώνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Αναφερόμενος στην πρόσφατη συνέντευξή του σε αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο, που προκάλεσε αντιδράσεις στην Τουρκία, ο Οικουμενικός Πατριάρχης τονίζει: «Ό,τι έχω πει στο CBS είναι αλήθεια. Η σταύρωση έχει μεταφορική έννοια.

Και στο σημείο αυτό ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας θυμίζει την σταυρική πορεία του Πατριαρχείου και της Ομογένειας της Πόλης κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στις χειροβομβίδες που ρίχθηκαν στον Πατριαρχικό Οίκο, αλλά και στα σχέδια της Εργκενεκόν και της υπόθεσης «Κλουβί», που αποκάλυψαν πρόσφατα οι Αρχές.

«Ήθελαν να με σκοτώσουν, αν αυτό δεν είναι να σε σταυρώνουν, τι είναι;» διερωτάται ο Οικουμενικός Πατριάρχης και αναφέρεται στις καταστροφές τάφων, στα κατειλημμένα ιδρύματα (mazbut), στα γεγονότα του ’55, αλλά και στα τάγματα.

Πηγή: εφημερίδα «Απογευματινή», της Κωνσταντινούπολης

 Αναδημοσίευση από:  :http://omogeneia.ana-mpa.gr

Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου

Χαρμόσυνο μήνυμα για την ενανθρώπηη του "Θείου Λόγου" απευθύνει ο οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος στους απανταχού της γης Χριστιανούς, τονίζοντας ιδιαίτερα ότι εκείνοι που πιστεύουν στον Ιησού, τη διδασκαλία και τις εντολές του, καθίστανται "φίλοι και κοινωνοί του Θεού"...

Κι αυτό -όπως σημειώνει ο προκαθήμενος της ορθοδοξίας στο μήνυμά του για τα Χριστούγεννα - "συντελείται αποκλειστικά μέσα στην Εκκλησία όπου ο άνθρωπος αναγεννάται".

Το πλήρες μήνυμα του οικουμενικού πατριάρχη Βαρθολομαίου έχει ως εξής:



"Αδελφοί συλλειτουργοί και τέκνα εν Κυρίω ευλογημένα,

``Ο ουρανός και η γη σήμερον ηνώθησαν, τεχθέντος του Χριστού. Σήμερον Θεός επί γης παραγέγονε, και άνθρωπος εις ουρανούς αναβέβηκε``

(Ιδιόμελον Λιτής Χριστουγέννων)



Η απόστασις και πόλωσις ανάμεσα εις τον Θεόν και τον άνθρωπον, την οποίαν είχεν επιφέρει η αμαρτία του ανθρώπου, κατηργήθη με την πρόσληψιν ακεραίας της ανθρωπίνης φύσεως από τον Μονογενή Υιόν και Προαιώνιον Λόγον του Θεού. Η κατά την "ευδοκίαν" του Θεού, κατά το πρώτον δηλαδή και ολόθυμον θέλημά Του, Σάρκωσις του Υιού Του, καταργεί κάθε απόστασιν, ενώνει τον ουρανόν με την γην και συνάπτει το δημιούργημα με τον Δημιουργόν.

``Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις``, έψαλεν η Εκκλησία κατά την εορτήν των Εισοδίων της Θεοτόκου, η οποία, δια της αφιερώσεως της μακαρίας Μαρίας εις τον Ναόν και της εκεί προετοιμασίας της δια να γίνη χωρίον του Αχωρήτου Θεού, ήνοιγε τον δρόμον της Ενσάρκου Οικονομίας του Θεού και προεκήρυττε την σωτηρίαν μας.

``Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και του απ' αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις, ο Υιός του Θεού Υιός της Παρθένου γίνεται``, έψαλε πάλιν η Εκκλησία κατά την εορτήν του Ευαγγελισμού, τότε που συνετελέσθη εκ Πνεύματος Αγίου η άσπορος σύλληψις του Ασυλλήπτου εις την αγίαν κοιλίαν της Θεοτόκου και ήρχισε να ``συνυφαίνεται``, η θεία με την ανθρωπίνη φύσιν, και ο Θεός άνθρωπος γέγονεν, ``ίνα ημείς θεοποιηθώμεν``, κατά την έκφρασιν του Μ. Αθανασίου. Η ``ευδοκία``, λοιπόν, η οποία εχαιρετίσθη κατά τα Εισόδια, και η σωτηρία, η οποία ``εκεφαλαιώθη`` και εφανερώθη κατά τον Ευαγγελισμόν, σήμερον, κατά την μεγάλην και αγίαν ημέραν των Χριστουγέννων, καθίσταται απτή πραγματικότης! Σήμερον ``ο Λόγος σάρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν``, και οι Αγγελοι επανηγύρισαν το γεγονός ψάλλοντες: ``Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία``.

Με την Σάρκωσιν, την Ενανθρώπησιν του Λόγου, ήδη η σωτηρία του ανθρωπίνου γένους έχει δυνάμει συντελεσθή. Διότι, εκείνοι οι οποίοι, αφού πιστεύσουν εις τον Ιησούν, ζήσουν ζωήν σύμφωνον με την πίστιν αυτήν, σύμφωνον με τας εντολάς και την όλην διδασκαλίαν του Ιησού, υψώνονται με την τοιαύτην θεάρεστον βιοτήν και καθίστανται φίλοι και κοινωνοί του Θεού! Γίνονται ``θείας κοινωνοί φύσεως``, θεοί κατά χάριν! Τούτο συντελείται αποκλειστικώς μέσα εις την Εκκλησίαν, όπου ο άνθρωπος αναγεννάται εν Χριστώ και υιοθετείται υπό τους Πατρός δια του αγίου Βαπτίσματος, και, εν συνεχεία, δια των αγίων Μυστηρίων και της καλλιεργείας της αρετής, πληρούται θείας χάριτος και Πνεύματος Αγίου και αυξάνει ``εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού``, μέχρις ότου φθάσει να λέγη μετά του Αποστόλου Παύλου: ``ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός``. Τους ούτω τελειουμένους ο Χριστός δεν τους θεωρεί απλώς φίλους Του ή αδελφούς Του, αλλά τους αναγνωρίζει ως μέλη του Σώματός Του. Δια τούτο και έλεγεν από του ύψους του Σταυρού προς την Παναγίαν Μητέρα Του περί του Ευαγγελιστού Ιωάννου: ``Γύναι, ίδε ο υιός σου`` και εις τον Ιωάννης ``ιδού η Μήτηρ σου``. Τα Χριστούγεννα, λοιπόν, ανοίγουν διάπλατα την θύραν τής κατά χάριν χριστοποιήσεως και θεοποιήσεως του ανθρώπου, και ένεκα τούτου ακριβώς ``άγει εορτήν, εν χαρά πάσα η κτίσις, και οι ουρανοί συν ημίν αγαλλιώνται`` κατά την εύσημον και σωτήριον αυτήν ημέραν!

Με αυτά τα χαρμόσυνα και ελπιδοφόρα δεδομένα εις χείρας, απευθύνομεν, από της εν Φαναρίω καθηγιασμένης καθέδρας του πανσέπτου Οικουμενικού Πατριαρχείου, θερμά εόρτια συγχαρητήρια και εγκαρδίους Πατριαρχικάς ευχάς επί τη ``μητροπόλει των εορτών`` προς άπαντα τα ανά τον κόσμον προσφιλή και επιπόθητα τέκνα της αγιωτάτης Μητρός Εκκλησίας, κληρικούς παντός βαθμού, μονάζοντας και λαϊκούς, άρχοντας και αρχομένους, μικρούς και μεγάλους, μάλιστα δε προς τους εμπεριστάτους, τους εν θλίψει, ανάγκη και δοκιμασία ευρισκομένους. Είθε, ο εν σπηλαίω γεννηθείς και εν φάτνη ανακλιθείς προαιώνιος Υιός του Θεού και χάριν ημών Υιός του Ανθρώπου, να καταστήση πάντα ημάς αξίους της κενωτικής αγάπης και της αγίας και προσκυνητής ενσάρκου οικονομίας Του.

Φανάριον Χριστούγεννα, βθ'

Ο Κωνσταντινουπόλεως

Διάπυρος προς Θεόν ευχέτης πάντων υμών



1. Ιωάν. 1:14

2. Λουκ. 2:14

3. Β' Πετρ. 1:4

4. Εφεσ. 4:13

5. Γαλ. 2:20

6. Ιωάν. 19:26-27

7. Απόστιχον Αίνων 28ης Δεκεμβρίου

Αναδημοσίευση από trontiko