Παρασκευή 11 Μαΐου 2012

Ο «οικολογικός ρατσισμός» των οικολόγων «αντιρατσιστών»..

Κανένα “πράσινο” κίνημα δεν ξεχνά τον “ρατσισμό”, (όπως και τα «δικαιώματα των μειονοτήτων» και «τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων»). Ο αντιρατσισμός τους όμως, πάει περίπατο όταν πρόκειται για ζώα και φυτά.

 
«Θέλουμε μια κοινωνία που να ανήκει σε όλους, εξαλείφοντας κάθε μορφή διακρίσεων... Επιδιώκουμε αλλαγές στον τρόπο ενημέρωσης αλλά και στο εκπαιδευτικό σύστημα και το ίδιο το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, ώστε οι πολίτες αλλά και τα παιδιά να μάθουν να σέβονται και να αγαπούν την πολυχρωμία και τη διαφορετικότητα», λένε οι Οικολόγοι Πράσινοι.
 
Η υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας από τους «αυτόχθονες ιθαγενείς» και η αντίδραση στην ανεξέλεγκτη εισροή λαθρομεταναστών που οδηγεί στην υποβάθμιση της ζωής τους και την αλλοίωση του γηγενούς πληθυσμού είναι «ρατσισμός». 

Κι όμως είναι τόσο απλό: Εάν οι άνθρωποι ήταν φυτά ή ζώα θα είχαν την αμέριστη συμπαράσταση των πράσινων αντιρατσιστών…

Μέσα στην Παγκόσμια Χάρτα των Πρασίνων αναφέρεται:

“Θα αντιταχθούμε με όλη μας τη δύναμη στην καταστροφική για το περιβάλλον αγροτική και βιομηχανική ανάπτυξη και θα δώσουμε προτεραιότητα στην προστασία των αυτόχθονων φυτών και ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον..
Μία επίσης σημαντική απειλή είναι η εισβολή ξενικών ειδών σε πολλές περιοχές, τα οποία, καθώς δεν αντιμετωπίζουν φυσικούς εχθρούς στο νέο τόπο που βρίσκονται, προκαλούν προβλήματα στην επιβίωση των ντόπιων ειδών”.
Και αμέσως παρακάτω: “...Οι εισβολείς αυτοί μεταφέρονται με τα εμπορευματοκιβώτια και με τα σκουπίδια που πλέουν στη θάλασσα και με την λανθασμένη εισαγωγή νέων ειδών για παραγωγικούς και άλλους λόγους από μακρινά οικοσυστήματα.”.

Για να δούμε τι κακό φέρνουν στα «Ελληνικά Οικοσυστήματα» τα «Ξενικά και Ξενόφερτα Zώα» που μετακινούνται - «μεταναστεύουν» καταργώντας τα «φυσικά σύνορα» και απειλούν με εξαφάνιση τα «ντόπια είδη»…


Ξενικά και Ξενόφερτα Zώα που Απειλούν τα Ελληνικά Οικοσυστήματα


Το μύδι του γλυκού νερού Ζέβρα, μια ''πληγή εισβολής''
Είναι γνωστό, ότι η χλωρίδα και η πανίδα της Γης εξελίχθηκαν στη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών. Από την άλλη, οι ωκεανοί, οι θάλασσες, τα νησιά, οι οροσειρές, οι έρημοι, ακόμη και οι μεγάλοι ποταμοί της, παρεμβάλλουν φυσικά εμπόδια στη μετακίνηση των ζωικών και φυτικών ειδών. Έτσι, συμβάλλουν με αυτό τον τρόπο σημαντικά στην πλούσια βιοποικιλότητα του πλανήτη και στην ανάπτυξη ζωικών και φυτικών κοινοτήτων που θεωρούνται χαρακτηριστικές συγκεκριμένων περιφερειών ή περιοχών ή τοποθεσιών. Ωστόσο, σε αυτή την πορεία, ο Δαρβίνος μας αποκάλυψε τον τρόπο με τον οποίο τα ισχυρότερα είδηκαταφέρνουν να επικρατήσουν για εκατοντάδες, χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια. 
Όμως, τα ζώα και τα φυτά ανέκαθεν μετακινούνταν και ταξίδευανείτε μόνα τους ή σε αγέλες, είτε με σπόρια, σπέρματα, προνύμφες, κύστεις με ζωή σε νάρκη και άλλα, είτε με τη βοήθεια των ανέμων, με τις βροχοπτώσεις, τη φυσική μετανάστευση κυρίως των πτηνών, τις υδάτινες επικοινωνίες και άλλες φυσικές ή ανθρωπογενείς διαδικασίες ή και τυχαία συμβάντα.

Οι πιο πάνω μετακινήσεις της ζωής, εξακολουθούν να γίνονται μεταξύ περιοχών, ηπείρων, θαλασσών, ωκεανών,λιμνών, ποταμών κ.ά. Και είναι ζήτημα, τοπικών περιβαλλοντικών και οικολογικών ιδιαιτεροτήτων και συνθηκών, τα ξενικά και αλλόχθονα είδη να εγκατασταθούν, να ευδοκιμήσουν και να γίνουν τελικά αυτά κυρίαρχα (χωροκατακτητικά είδη) στο καινούργιο περιβάλλον τους. Και ''από δημιουργίας κόσμου''ξενικά, ξενόφερτα είδη απειλούσαν τη βιοποικιλότητα κάθε τόπου, ενώ σήμερα ο κίνδυνος της υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντοςείναι ''προ των πυλών'', προβληματίζοντας ειδικούς και μη ειδικούς.

Εξάλλου, και η σύγχρονη κινητικότητα παρεμβαίνει στην πιο πάνω διαδικασία, φέρνοντας σε επαφή ανταγωνιστικά είδη με πρωτόγνωρους και τεχνητούς ρυθμούς. Έτσι, η εντατικοποίηση σε κάθε είδους μεταφορές (ειδών, υλικών, τροφίμων, ανθρώπων, ζώων και φυτών) και  στα ταξίδια,έχει ουσιαστικά καταργήσει και τα φυσικά σύνορα σε παγκόσμια κλίμακα, φέρνοντας τα διάφορα είδη σε άμεση επαφή μεταξύ τους. 

Οι στεριές, τα νησιά, τα βουνά, οι πλαγιές, οι θάλασσες, οι λίμνες και τα ποτάμια που κάποτε είχαν αρκετούς πληθυσμούς από γηγενή και ενδημικά είδη ζώων, σήμερα βρίσκονται σε απειλές συρρίκνωσης ή και εξαφάνισης της ντόπιας πανίδας. ......
Όμως σημειώνεται από πολλούς ερευνητές, παρότι τα ιθαγενή είδη είναι ανθεκτικά στις τοπικές συνθήκες και ιδιαιτερότητες, με τις σημερινές αλλαγές, απειλές και μεταβολές, αυτά τα είδη συχνά έχουν λίγες ή μηδενικές φυσικές άμυνες, σε σχέση με τα ξενικά και ξένα είδη που εισέρχονται στην περιοχή τους. Ομοίως, τα ζώα που παραμένουν υπό τον έλεγχο των ‘’αρπακτικών’’ του περιβάλλοντός τους, μπορούν να αναπαραχθούν γρήγορα και να κατακλύσουν ένα καινούριο περιβάλλον, όταν απουσιάζει αυτός ο περιορισμός και έλεγχός τους. 
 
Πέρα από οικολογικές επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα, τα ξενικά είδη έχουν επίσης κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, για παράδειγμα στη γεωργία και στην παραγωγή τροφίμων, στην υγεία του ανθρώπου,στην αλιεία και σε άλλους τομείς της σύγχρονης ζωής.
Τα ξενικά-χωροκατακτητικά είδη ζώων, θεωρούνται ως μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τη βιοποικιλότητα και την οικονομία. Μεταξύ των άλλων, επιδρούν στην τοπική οικολογία με τον ανταγωνισμό τους με τα γηγενή είδη για τροφή και ενδιαίτημα, με μεταβολή της δομής των οικοσυστημάτων, με υβριδισμό με τα ιθαγενή είδη, με άμεση ή έμμεση τοξικότητα. Αποτελούν πηγή ασθενειών, μετάδοσης ιών και παρασίτων, αλλά και φορείς παθογόνων οργανισμών. Είναι ικανά να διαταράσσουν την επικονίαση των φυτών, να ελαττώνουν το διαθέσιμο νερό και να υποβαθμίζουν το έδαφος. Μπορούν να προκαλούν ζημίες στις υποδομές μέσω όρυξης ή του ριζικού τους συστήματος. Ορισμένα είδη έχουν προκαλέσει πτώση των αξιών αναψυχής και πολιτιστικής κληρονομιάς που συνδέονται με διάφορα αξιοθέατα τοπία και σημαντικά υδατικά οικοσυστήματα.
Ολόκληρο το άρθρο εδώ

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ




Το αλίευσα ΕΔΩ

Πέμπτη 10 Μαΐου 2012

O ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΗΤΤΑΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΦΙΑΛΤΑΣ

 

Τοῦ πρωτ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

 Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

ΜΕΓΑΛΟ σάλο προκάλεσε πρίν ἀπό κάποια χρόνια ἡ γνωστή δήλωση τοῦ κ. Χένρυ Κίσιγκερ, πρώηνὙπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ, γιά τόν τρόπο, μέ τόν ὁποῖο μπορεῖ νά τιθασευθῆ ὁ Ἑλληνισμός.
Σημασία ὅμως ἔχει ὅτι μέ τήν δήλωσή του ὁ κ. Κ. διετύπωσε μέ ἄλλο τρόπο κάτι, πού εἶχε συλλάβει ὁ συμπατριώτης του Γιάκομπ Φιλίπ Φαλλμεράγερ (1790-1861) στά μέσα τοῦ 19ου αἰῶνος…
Ὁ τελευταῖος ἀπό τον Ἰούλιο τοῦ 1840 ὥς τον Μάϊο τοῦ 1842 ταξίδευσε σέ πολλά μέρη τῆς “καθ᾽ ἡμᾶς Ἀνατολῆς”, μεταξύ τῶν ὁποίων συμπεριέλαβε καί το Ἅγιον Ὄρος.
Στη σειρά “FRAGMENTE AUS DEM ORIENT” (1845) ἐκθέτει τίς ἐντυπώσεις του καί πολλές σημαντικές θέσεις, πού ἄμεσα μᾶς ἐνδιαφέρουν. Μιλώντας γιά τό ἍγιονὌρος, ἀναφέρεται στή νοερά προσευχή, τον “λατινέλληνα” Βαρλαάμ τόν Καλαβρό, τήν ἡσυχαστική κίνηση τοῦ 14ου αἰῶνος, τήν Ἀθωνιάδα Σχολή καί τόν Εὐγένιο Βούλγαρη, γιά τόν ὁποῖο ἐκφράζεται μέ θαυμασμό (βλ.Ἀθανασίου Ε. Καραθανάση,ὉJ.PH. FALLMERAYER (1790-1861) καί οἱ ἀναμνήσεις του ἀπό το Ἅγιον Ὄρος καί την Θεσσαλονίκη, στήν: Ἐπιστημονική Ἐπετηρίδα τοῦ Τμήματος Ποιμαντικῆς καί Κοινωνικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπ. Θεσσαλονίκης, τόμ. 11, 2006, σελ. 7-28. Σπουδαία μελέτη).
Ὁ γερμανός καθηγητής ἀναφέρεται καί στή σχέση τοῦ Ἑλληνισμοῦ με τήν Ὀρθοδοξία καί γράφει τά ἑξῆς, ὅπως παραθέτει τά λόγια του ὁ ἐκλεκτός συνάδελφος κ. Καραθανάσης: «Ἀπ᾽ ἔξω -ἄς τό θυμοῦνται αὐτό στην Εὐρώπη, ὅλες οἱ ἐπιθέσεις κατά τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους, πού εἶναι ταυτόσημο μέ τό ἀνατολικό ὀρθόδοξο δόγμα, εἶναι μάταιη προσπάθεια. Ὁ κίνδυνος μπορεῖ νά εἶναι  μ ό ν ο  ἐ σ ω τ ε ρ ι κ ό ς…..
Ὅλοι οἱ καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπο ἐπιβουλευόμενοι τήν ἀκεραιότητα, ὕπαρξη καί ἱστορική συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ, γνωρίζουν καλά τήν ἀδιαίρετη, ἀλλά καί ἀσύγχυτη ἕνωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ μέ τήν Ὀρθοδοξία, καί τό ἀδιάλυπο αὐτῆς τῆς ἑνώσεως. Καί τοῦτο, διότι ὁ Ἑλληνισμός, ὡς ἡ ὑπεροχότερη στήν ἱστορία συλλογική λυτρωτική ἀναζήτηση, καταξιώθηκε -κατά κάποιο τρόπο- ὡς ἀνθρώπινη φύση σέ μία θεανθρώπινη ἕνωση, τό θεῖο στοιχεῖο τῆς ὁποίας εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία. Ὁ Χριστός, δηλαδή, ὡς ἔνσαρκη Παναλήθεια. Γνωρίζουν ἀκόμη ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ ζωτική δύναμη τοῦ Ἑλληνισμοῦ στούς αἰῶνες, ὅπως ἔχει ἀποδείξει ἡ Ἱστορία, καί ὅτι εἶναι ἀδύνατο «ἀπ᾽ ἔξω» νά πληγεῖ ὁ Ἑλληνισμός. Αὐτό μπορεῖ νά γίνη ΜΟΝΟ «ἀπό μέσα». Ἀλλ᾽ αὐτό σημαίνει προδοσία, γιά την ὁποία χρειάζεται ἡ «πέμπτη φάλαγξ», ὅπως μᾶς διδάσκει -πάλι- ἡ Ἱστορία. Χωρίς Ἐφιάλτες δέν ἡττᾶται ὁ Ἑλληνισμός…
Αὐτό λοιπόν γνωρίζουν πολύ καλά οἱ ἐχθροί τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί γι᾽ αὐτό, ὅταν θελήσουν νά τόν πλήξουν, ὑπολογίζουν στούς πολυώνυμους Ἐφιάλτες μας. Κυρίως σέ ἐκείνους, πού διαθέτουν ἀξίωμα, οἰκονομική εὐρωστία καί δύναμη (πολιτική λ.χ.). Διότι ὅλοι αὐτοί, ὅπως τό ξαναζοῦμε στίς ἡμέρες μας, ταυτιζόμενοι δουλοπρεπῶς μέ τούς ὁποιουσδήποτε «Μήδους», τούς «ἀφήνουν νά διαβοῦνε». Καί αὐτό, διότι ἐνεργοῦν ὡς θύματα τῶν ἀνόμων φιλοδοξιῶν τους.
Οἱ «Ἐφιάλτες» εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπειλή γιά τό Ἔθνος μας, στή σχέση του μάλιστα μέ τή ζωτική του δύναμη, πού εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία τοῦ Χριστοῦ, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων μας. Καί αὐτό συμβαίνει, ὅταν με τούς τρόπους καί τά μέσα, πού διαθέτουν διαφθείρουν τούς Ἕλληνες, καθιστώντας μας ὄχι φορεῖς, ἀλλά ἀχθοφόρους τοῦ ἐνδόξου αὐτοῦ ὀνόματος. Ἀπό τήν ἵδρυση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους (1830), ὡς «προτεκτοράτου» τῶν Δυτικῶν Δυνάμεων, ὑπό μόνιμη κατοχή, οἱ Ξένοι ἐξουσιάζουν καί κατευθύνουν τήν Χώρα μας μέ ὄργανα τούς «Ἐφιάλτες» αὐτοῦ τοῦ τόπου.
Αὐτό ὑπό μία μόνο προϋπόθεση μπορεῖ νά ἀποφευχθεῖ: Ὅταν ΟΛΟΙ ἐνεργοῦμε -καί ἰδιαίτερα οἱ (πολιτικοί) Ἡγέτες μας- ὡς Ἕλληνες πρός τά ἔξω καί ὄχι ὡς Ξένοι στήν Ἑλλάδα. Αὐτή εἶναι ἡ αἰτία τῆς σημερινῆς κακοδαιμονίας μας.

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 16/3/2012
Το αλίευσα ΕΔΩ

Την «Μακεδονική» γλώσσα αναγνωρίζει το Φεστιβάλ του Λονδίνου

 ImageΓια μία ακόμη φορά η ελληνική πολιτεία αποδεικνύει την ανικανότητα της την αδιαφορία της την αδράνεια της για οτιδήποτε έχει να κάνει για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων και θέσεων. Αυτή την φορά το υπουργείο Πολιτισμού επέτρεψαν με την άγνοια τους στην κυβέρνηση των Σκοπίων να πραγματοποιήσει μία εξόχως σημαντική και συμβολικού χαρακτήρα παρουσία στην πολιτιστική Ολυμπιάδα του Λονδίνου με την ανοχή φυσικά των Βρετανών.
Πιο συγκεκριμένα όπως αναφέρει στην επίσημη ιστοσελίδα http://festival.london2012.com/events/event.php?titleId=9000961214&fb_commen. το Εθνικό θέατρο της Βίτολα θα παρουσιάσει στην «Μακεδονική» γλώσσα  στο πλαίσιο των εκδηλώσεων  Globe to Globe – Henry VI Part 3, by William Shakespeare (12 Μαΐου 2012 - 13 Μαΐου 2012) παραδοσιακά τραγούδια της Μακεδονίας.
Δυστυχώς οι γείτονες μας δεν σταματούν να προωθούν την δική τους έκδοση της πολιτιστικής τους ταυτότητας, όπως τουλάχιστον αυτοί την βλέπουν, περνώντας σιγά-σιγά στο υποσυνείδητο των ακροατών τους ότι Μακεδονία είναι αυτοί, ότι ο μακεδονικός πολιτισμός είναι αυτοί, ότι η γλώσσα των Μακεδόνων είναι η δική τους.
Εμείς φυσικά ως λαός και ως κράτος με αυτοκτονικές τάσεις, αρνούμεθα να αγωνιστούμε για τα δίκαια μας και απλά όταν οι καταστάσεις έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο προσπαθούμε να διαχειριστούμε όχι το πρόβλημα αλλά την αντίδραση του ελληνικού λαού που βλέπει με απογοήτευση τους αντιπάλους μας να έχουν πλήρη ελευθερία κινήσεων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr  
Το αλίευσα ΕΔΩ

Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Τέλος η «ξενομανία» – Επιλέγουμε ελληνικά προϊόντα.

 


Επιτέλους οι καταναλωτές αφήνουν πίσω  τους τη «ξενομανία» και επιλέγουν  προϊόντα που παράγονται εντός των συνόρων της ελληνικής επικράτειας.
 «Οι καταναλωτές θέλουν να στηρίξουν έμπρακτα τους Ελληνες παραγωγούς καθώς γνωρίζουν πως με τον τρόπο αυτό συνεισφέρουν στην προσπάθεια της χώρας να ανακάμψει και παράλληλα προστατεύουν χιλιάδες θέσεις εργασίας», αναφέρουν άνθρωποι της αγοράς στην εφημερίδα «Ημερησία».
Τη στροφή στα εγχώρια προϊόντα όχι για εθνικιστικούς λόγους ή χάριν προστατευτισμού, αλλά ως απόλυτη αναγκαιότητα για την υπέρβαση της κρίσης στην Ελλάδα, επισημαίνουν και εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου, οι οποίοι επικαλούνται μελέτες που δείχνουν πως «αν υποκαταστήσουμε το 20% των εισαγόμενων προϊόντων με εγχώρια, τότε θα πέφτουν κάθε χρόνο στην ελληνική οικονομία 10 δισ. ευρώ».
Το «στοίχημα» που καλούνται να κερδίσουν οι επιχειρηματίες είναι να εκμεταλλευτούν τη νέα τάση που διαμορφώνεται και να κρατήσουν τους καταναλωτές πιστούς σε αυτές, όχι μόνο όσο διαρκεί η κρίση αλλά και την επόμενη ημέρα.

prionokordela.gr
Το αλίευσα ΕΔΩ

Το ηλεκτρικό χωριό


Ένα οδοιπορικό στη Σητεία, και συγκεκριμένα στο χωριό Σίτανος, αποκαλύπτει στην πράξη την εικόνα ενός κρητικού χωριού που «αναπτύχθηκε» μέσα από τις επενδύσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

Οι κάτοικοι μιλούν για τα οφέλη που αρχικά πίστεψαν ότι θα αποκόμιζαν, όπως τις νέες θέσεις εργασίας και τη μείωση ή κατάργηση του τιμολογίου της ΔΕΗ. Για το ποια ανταλλάγματα τελικά ήρθαν από την Πράσινη Ενέργεια στο χωριό τους και το πόσο επηρεάστηκε η ζωή τους μέσα σε μερικούς μήνες.


Ακόμα, για το μέγεθος των σημερινών επενδύσεων και το πώς προσεγγίστηκαν οι ίδιοι προκειμένου να διαθέσουν τη γη τους προς "αξιοποίηση", πουλώντας την σε εξευτελιστικές τιμές.


ην ίδια ώρα όμως, οι τοπικοί φορείς φαίνεται να πείθονται για την ανταποδοτικότητα των βιομηχανικών εγκαταστάσεων ΑΠΕ που σχεδιάζονται όχι μόνο στην περιοχή της Σητείας, αλλά σε ολόκληρο το νησί. Έτσι η Σίτανος, άλλοτε ιστορικό χωριό στο ιδιόμορφο τοπίο του «οροπεδίου των βράχων» κοντά στο Καρύδι, με το εντυπωσιακό σπήλαιο Όξω Λατσίδι στα βορειοδυτικά του και περικυκλωμένο από σημαντικά μνημεία-σταθμούς για την τοπική ιστορία, σήμερα αποτελεί μικρογραφία της αντίληψης των εταιρειών και των τοπικών φορέων για τη μελλοντική έννοια της ανάπτυξης της υπαίθρου…


Ωστόσο, οι κάτοικοι της Κρήτης αντιδρούν πλέον στην αλόγιστη και μη αναστρέψιμη καταστροφή μεγάλων εκτάσεων του νησιού και μάλιστα χωρίς σημαντικά ανταλλάγματα για τις τοπικές κοινωνίες.

goodnet.


http://vimeo.com/41256479


Το αλίευσα ΕΔΩ

Άγιος Νικόλαος ο Παντοπώλης

 ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΠΩΛΟΥ
Εξαπάτησις
Ο Νικόλαος, ο ένδοξος νεομάρτυρας του Χριστού, γεννήθηκε στο Καρπενήσι της Ευρυτανίας από γονείς ευσεβείς και φιλόθεους. Οι γονείς του τον ανάθρεψαν πολύ καλά και χριστιανικά και τον έστειλαν στο σχολείο, όπου και έμαθε τα ιερά γράμματα. Όταν έγινε δέκα πέντε ετών τον πήρε ο πατέρας του στην Κωνσταντινούπολη, όπου ήταν παντοπώλης και τον είχε στο εργαστήρι του σ’ ένα μέρος που λεγόταν Ταχτά Καλέ.
Απέναντι απ’ το εργαστήρι του είχε το κουρείο του ένας Αγαρηνός φίλος του πατέρα του και που ήξερε καλά τα τουρκικά γράμματα. Σ’ αυτόν λοιπόν έστειλε τον Νικόλαο ο πατέρας του για να μάθει και τουρκικά γράμματα. Αυτό φυσικά ήταν πολύ επικίνδυνο και μπορούσε να έχει άσχημες συνέπειες για τον νέο και να τον χωρίσει σιγά - σιγά απ' την πίστη του Χριστού.
Στον Νικόλαο όμως έγινε εντελώς το αντίθετο. Καθώς, λοιπόν, διδασκόταν τα τουρκικά γράμματα και όπως ήταν πολύ έξυπνος, τα μάθαινε τόσο γρήγορα κι εύκολα, ώστε τον θαύμαζε ο δάσκαλός του και τον φθονούσε για τη γρήγορη πρόοδό του. Έτσι, έβαλε στο μυαλό του και πήρε την απόφαση αν βρει τρόπο να τουρκέψει τον νέο, να τον κάνει δηλαδή Μωαμεθανό. Μηχανεύτηκε, λοιπόν, το εξής κακούργημα.
Μία μέρα φώναξε κι άλλους Τούρκους, αυτούς που τους έλεγαν Γενίτσαρους. και τους είπε:
- O παντοπώλης αυτός έχει ένα γιο πολύ φρόνιμο και πολύ έξυπνο στα γράμματα, τόσο, ώστε μόλις του παραδώσω το μάθημα το μαθαίνει αμέσως. Σας παρακαλώ, λοιπόν, αδελφοί, να βοηθήσετε και σεις για να τουρκέψουμε ένα τέτοιο προκομμένο παιδί.
Βρήκε ακόμη και τον τρόπο αυτός και τους τον εξήγησε κι εκείνοι του υποσχέθηκαν ότι θα τον βοηθήσουν σ’ αυτό όσο μπορούν.
Έπειτα από λίγες μέρες έγραψε ο κουρέας το σαλαβάτι, δηλαδή την ομολογία της πίστεώς τους, και το είχε έτοιμο. Όταν ήρθε για το μάθημα ο Νικόλαος, όπως συνήθιζε, αφού του παρέδωσε το μάθημα ο δάσκαλος, στο τέλος του έδωσε στα χέρια το σαλαβάτι και του είπε μπροστά στους Γενίτσαρους που είχαν έρθει εν τω μεταξύ.
- Διάβασε αυτόν τον τεσκερέν.
Πήρε το γράμμα ο Νικόλαος, χωρίς να ξέρει ότι είναι το σαλαβάτι τους, και το διάβασε. Αμέσως εκείνοι οι Τούρκοι, σύμφωνα με την εντολή του κουρέα, φώναξαν και του είπαν:
- Έγινες Τούρκος, Νικόλαε, γιατί διάβασες το σαλαβάτι.
Ξαφνιάστηκε από το τέχνασμα ο Νικόλαος και είπε:
- Είμαι Χριστιανός και όχι Μωαμεθανός, όπως λέτε εσείς. Εγώ είμαι υποχρεωμένος να διαβάσω ότι μάθημα μου δώσει ο δάσκαλός μου.

Στον κριτή
Εκείνοι τότε άρπαξαν τον νέο και τον οδήγησαν με τη βία στον καϊμακάμη, δηλαδή στον επίτροπο του Βεζύρη. Όταν τον πήγαν, λοιπόν, στον καϊμακάμη άλλοι φώναζαν, άλλοι ψευδομαρτυρούσαν κι άλλοι κατηγορούσαν κι έλεγαν:
- Αυτός ο άνθρωπος, αφέντη, έκανε σαλαβάτι μπροστά μας κι αν θέλεις να βεβαιωθείς για την αλήθεια δες και τον τεσκερέ που το έχει γραμμένο και το διαβάζει κάθε ώρα. Τώρα τον παρακινούμε να γίνει Τούρκος κι αυτός κοροϊδεύει την πίστη μας.
- Νικόλαε, αφού έγραψες και διαβάζεις το σαλα­βάτι, γιατί έπειτα δε γίνεσαι Τούρκος; του είπε ο καϊμακάμης.
 Τότε χωρίς καμιά δειλία και με τόνο πολύ έντονο αποκρίθηκε στον κριτή ο Νικόλαος.
- Σήμερα, ύστερα απ' το μάθημα, ο δάσκαλός μου μου έδωσε κι αυτό το γράμμα και μου είπε να το διαβάσω, αλλά εγώ δεν ήξερα ότι είναι το σαλαβά­τι σας. Εγώ, νόμιζα ότι επειδή είναι δάσκαλός μου είμαι υποχρεωμένος να διαβάσω ότι γράμμα μου δώσει.
- Επειδή, Νικόλαε, διάβασες το σαλαβάτι πρέπει να γίνεις Τούρκος, ξαναείπε ο κριτής. Εγώ έπειτα θα σού δώσω μεγάλο αξίωμα, όποιο θέλεις. Θα σε πλουτίσω, θα σε τιμήσω και θα σε δοξάσω μέσα στα βασίλεια.
- Εγώ είμαι Χριστιανός και τον Χριστό μου πιστεύω Θεό αληθινό, απάντησε ο Άγιος. Οι τιμές και τα αξιώματα που μου υπόσχεσαι δε μου χρειάζονται. Εγώ τον Χριστό μου δεν τον αρνούμαι. Στο Χριστό πιστεύω. για το όνομά Του πεθαίνω. Τούρκος δεν γίνομαι.

Περιτομή με τη βία
 Βλέποντας ο καϊμακάμης ότι δεν κατορθώνει τίποτε, κάνει το εξής: Διατάζει να δέσουν τα χέρια του πίσω και να τον κρεμάσουν σ’ ένα στύλο του μεγάρου του κι έπειτα του λέει:
- Νικόλαε, δες τι πρόκειται να σου κάνομε. Γι' αυτό γίνε με το καλό Τούρκος.
- Είσαι εξουσιαστής, γι' αυτό κάνε ότι θέλεις, απάντησε ο νέος. Εγώ είμαι Χριστιανός. Δε λέει το κιτάπι σας (το Κοράνιο) να μη κάνετε Τούρκο με τη βία κανένα;
Τότε έδωσε διαταγή ο κριτής να του κάνουν περιτομή νομίζοντας ότι θα πεισθεί έτσι και θα ομολογήσει τη θρησκεία τους σαν αληθινή. Αυτός όμως πιο έντονα ακόμη φώναζε:
- Γιατί με κόβετε; εγώ είμαι Χριστιανός. Στον Χριστό μου πιστεύω σαν Θεό αληθινό. Και το σώμα μου όλο αν το κατακόψετε σε μικρά κομματάκια τον Χριστό μου δεν τον αρνούμαι. Σ' αυτόν πιστεύω, αυτόν λατρεύω, αυτόν έχω βοηθό, που στέκεται αόρατα και με δυναμώνει.
- Συ έκανες σαλαβάτι, Νικόλαε, του είπαν πάλι οι Τούρκοι, κι εμείς σου κάναμε περιτομή, τώρα είσαι Τούρκος.
- Ψέματα λέτε. εγώ είμαι Χριστιανός και μόνο στον Χριστό μου πιστεύω, ήταν η σταθερή απάντηση του Αγίου.

Φυλάκιση και βασανιστήρια
 Βλέποντας ο καϊμακάμης ότι ούτε και με την περιτομή δεν κατόρθωσε τίποτε, έδωσε διαταγή να τον βάλουν στη φυλακή των κακούργων και των φονιάδων δίνοντας παραγγελία στους φύλακες να μη του δώσουν ούτε ψωμί, ούτε νερό. Έτσι έμεινε στη φυλακή εξηνταπέντε μέρες. Έπειτα τον αποφυλάκισαν και τον πήγαν πάλι στον καϊμακάμη, ενώ το πρόσωπό του ήταν χαρούμενο και λαμπρό σαν να ήταν σε συμπόσιο γάμου. Οι κατήγοροί του εν τω μεταξύ φώναζαν:
- Ή να γίνει Τούρκος ή να θανατωθεί.
Ο καϊμακάμης τον ρώτησε πάλι αν τυχόν μετανόησε και δέχεται την πίστη του Μωάμεθ. Αυτός όμως πήρε περισσότερο θάρρος και με μεγαλύτερη τόλμη φώναζε:
- Είμαι Χριστιανός και στον Χριστό μου πιστεύω. Δεν αρνούμαι των Χριστό μου κι αν μου κάνετε μύρια βασανιστήρια.
Τον φυλάκισαν, λοιπόν, πάλι και συχνά τον έδερναν αλύπητα. Ενώ βρισκόταν στη φυλακή και μαστιγωνόταν άσπλαχνα απ' τους αιμοβόρους δημίους, τον επισκέφθηκε ο Αγαρηνός που ήταν ιδιοκτήτης του εργαστηρίου κι επειδή ήταν πάμπλουτος του υποσχόταν να του δώσει την θυγατέρα του μαζί με πολύ μεγάλη προίκα και εργαστήρια με μεγάλη αξία, αν γινόταν Τούρκος. Αυτά όμως όλα τα θεώρησε ο Νικόλαος σαν όνειρα και σκιά και σκόνη.
- Εγώ, έλεγε, έχω πλούτο που δεν μπορούν να τον κλέψουν μέσα στην καρδιά μου, την πίστη του Χριστού μου. Αυτός μου έχει ετοιμάσει στον ουρανό δόξα αμάραντη και τιμή ανυπέρβλητη, χαρά και βασιλεία ατέλειωτη, που για το πολλοστημόριό της δεν είναι αντάξιος όλος ο κόσμος.
Όταν τ' άκουσε αυτά απ' το Μάρτυρα ο Αγαρηνός, έφυγε άπρακτος. Έπειτα πάλι με διαταγή του καϊμακάμη αποφυλάκισαν τον Άγιο και τον πήγαν στον κριτή. Ο κριτής βλέποντάς τον πολύ νέο και το πρόσωπό του φωτεινό άρχισε με πολλή ημερότητα να τον κολακεύει.
- Άκουσέ με, νέε μου, και μη θέλεις τόσο πρόωρα να χάσεις τη ζωή σου. Έλα στην πίστη μας και τότε θα καταλάβεις την ωφέλεια και το καλό της επειδή τώρα είσαι ανήλικος και δε μπορείς να καταλάβεις την αλήθεια.
- Είμαι Χριστιανός και Χριστιανός θέλω να πεθάνω, επανέλαβε με θάρρος πάλι ο μάρτυρας. Γιατί καθυστερείτε; Αυτή τη χάρι μόνο σας ζητώ, να μου δώσετε όσο γίνεται γρηγορότερα τον θάνατο.

Μαρτύριο
 Ακούγοντας αυτά ο κριτής και βλέποντας απ' την ασάλευτη στάση του ότι δεν ήταν δυνατό να τον αλλάξει απ' την πίστη του Χριστού, για να μη ντροπιάζεται περισσότερο, διέταξε να τον αποκεφαλίσουν. Τον παρέδωσε, λοιπόν, στον έπαρχο κι εκείνος τον έδεσε και τον έφερε στο εργαστήρι του, στον Ταχτά Καλέ. Περνώντας απ' εκεί ο Μάρτυρας ήταν όλος χαρά και το πρόσωπό του άστραφτε σαν να πήγαινε σε γάμο κι όχι στον θάνατο.
Όταν έφθασε στον καθορισμένο τόπο του Μαρτυρίου γονάτισε ο Άγιος και όσο μπορούσε άπλωσε το λαιμό του, για να τον αποκεφαλίσει ο δήμιος εύκολα και γρήγορα. Του έκοψαν το κεφάλι ενώ προσευχόταν στις 23 Σεπτεμβρίου του έτους 1672 και έτσι πήρε το στεφάνι του Μαρτυρίου.
Μερικοί Χριστιανοί πήγαν στον κριτή και του έδωσαν αρκετά χρήματα, για να πάρουν το Άγιο λείψανο. Έπειτα το μετέφεραν και το έθαψαν με ευλάβεια στο Μοναστήρι της Παναγίας που ονομάζεται Χάλκη.
Πολλά θαύματα έγιναν με το αίμα το μαρτυρικό του Αγίου και θεραπεύτηκαν πολλές αρρώστιες. Κάποιος ευλαβής πήρε το μαντήλι που είχαν δεμένα τα μάτια του Μάρτυρα, όταν τον αποκεφάλισαν, όπως ήταν συνήθεια, κι αφού το έβαλε πάνω σε κάποιον άνθρωπο που είχε θέρμη χρόνια, τον γιάτρεψε αμέσως με τη χάρη και τη μεσιτεία του Αγίου.
Η Εκκλησία μας τιμά και γιορτάζει τη μνήμη του Μάρτυρα Νικολάου στις 23 Σεπτεμβρίου.
ΠΗΓΗ: ΒΙΟΙ ΑΓΙΩΝ
ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
«Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ»
Το αλίευσα ΕΔΩ

Τρίτη 8 Μαΐου 2012

Η κυρά της Ρω ( Δέσποινα Αχλαδιώτη, +13 Μαίου 1982).

 

ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ: 07/05/2012
Γράφει Ευάγγελος ο Σάμιος

         Σχόλιο ΠΑΖΛ:  Θα μια σας παρουσιάσω « την  ενσάρκωση της απλότητας, του πατριωτισμού και της μεγαλοψυχίας. Ήταν η γνήσια Ελληνίδα πατριώτισσα, ήταν αυτή που επέκτεινε τα χωρικά μας ύδατα κατά 75 μίλια. Θέλω να κάνω έκκληση σε όλους να φυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού αυτά που μας παρέδωσε η Κυρά της Ρω. Τίμησε με τη ζωή της και τη δράση της το Καστελόριζο και την Ελλάδα».

        Το νέο πάζλ αποτελείται από τις παρακάτω ενότητες:

1. Η Κυρά της Ρω: Η μακαριστή Δέσποινα Αχλαδιώτη.
2. Αναφορές-Αφιερώματα - Κυρά της Ρω 
3. Η Κυρά της Ρω (ποίημα).
4. Το Καστελόριζο ανήκει στην Κυρά της Ρω! 
5. Η Κυρά της Ρω και ο τόπος της, στην Τelegramm.gr (Απόσπασμα).
6. Κυρά της Ρω και τα νησάκια μας.
7. Βίντεο αναφερόμενα στην κυρά της Ρω.
8. Η κυρά της Ρω - 'Αθως παιδικά (βιβλίο).
Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Το φυσικό αέριο και το Σχέδιο Ανάν


(Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στον “Φιλελεύθερο”, Σάββατο, 5 Μαίου 2012  και στη “Σημερινή”, Κυριακή 6 Μαίου 2012)
  
Οι «Λεπτομέρειες» για το Φυσικό Αέριο    

του Κώστα Μαυρίδη  

Στο προηγούμενο άρθρο συνοψίσαμε μερικά στοιχεία της συνομωσίας στο Σχ. Ανάν για τα ενεργοφόρα κυπριακά κοιτάσματα και επεξηγήσαμε πως ο διάβολος συγκαλύφτηκε στις «λεπτομέρειες» των παραρτημάτων και υποσημειώσεων. Με πάσα «λεπτομέρεια» στήθηκε μια πρωτοφανής συνομωσία εντός κειμένου, όσο και εκτός, μέχρι και αναλύσεις οι οποίες συσκότιζαν το σκόπιμα ασαφές κείμενο του Σχεδίου. Μερίδα πολιτών για την οποία τα πράγματα ήταν ήδη δύσκολα να κατανοήσει -πόσο μάλλον να αντιληφθεί την συνομωσία στις διαβολικές «λεπτομέρειες»-, επέλεξε να εμπιστευτεί πολιτικούς, τεχνοκράτες και αναλυτές.   
Εξηγήσαμε πως οι «κυρίαρχες αγγλικές βάσεις» επιχειρούσαν να αποκτήσουν δικαίωμα επέκτασής τους στη θάλασσα. Προς τούτο άλλωστε, επίσημα και με χάρτες οριοθέτησαν τα αγγλικά  «χωρικά ύδατα» με εφαλτήριο τις δύο περιοχές των «κυρίαρχων βάσεων» (Λεμεσό και Δεκέλεια) και με δικαίωμα παρέμβασης στη σημερινή Κυπριακή ΑΟΖ. Εδώ θα περιοριστούμε στην αντικατάσταση μιας μόνο λέξης, ενδεικτικό της συνομωσίας των «λεπτομερειών». Στις συμφωνίες του 1960, η Αγγλία δήλωνε ότι οι αγγλικές βάσεις θα χρησιμοποιούνται μόνο για ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ σκοπούς. Όταν πριν το δημοψήφισμα του 2004 επεξηγούσαμε τις διαβολικές «λεπτομέρειες» στο Παράρτημα ΙΙ του Σχ. Ανάν (σελ. 64) για τις αγγλικές βάσεις, οι τότε «διαμορφωτές άποψης» («opinion leader») και προστάτες του Ντάουνερ σήμερα, τα χαρακτήριζαν φαντασιώσεις. Αργότερα, απέναντι στην εμπεριστατωμένη μας ανάλυση, πρόβαλαν την ανάλυση τους που υποδείκνυε ότι με τις «ρυθμίσεις (του Σχ. Ανάν), … οι βάσεις θα έχουν ακριβώς το ίδιο καθεστώς όπως και σήμερα, με μόνη διαφορά την επιστροφή 40 τετραγωνικών χιλιομέτρων εδάφους, τεράστιας οικονομικής αξίας… Όλα τα υπόλοιπα είναι σενάρια συνωμοσίας».
Επαναλαμβάνουμε ότι οι συμφωνίες του ’60 περιόριζαν τη χρήση των βάσεων μόνο για στρατιωτικούς σκοπούς και απέκλειαν οικονομικές δραστηριότητες για … εξόρυξη φυσικού αερίου. Γι αυτό, στο Παράρτημα ΙΙ του Σχ. Ανάν (σελ. 64), η χρήση των «κυρίαρχων» βάσεων -που αποχτούσαν και  θάλασσα-, ήταν για «οποιοδήποτε» σκοπό! Όχι μόνο για στρατιωτικούς σκοπούς. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Για κάποιους όλα αυτά ήταν ασήμαντες λεπτομέρειες και φαντασιώσεις. Για τον Χάνευ όπως έμμεσα ομολογεί στο “The Search for a Solution”, ήταν μια καλοστημένη πλεκτάνη που θα καθόριζε και τα τεχνικά θέματα,… προφανώς το φυσικό αέριο. Ακούοντας τώρα τον υποψήφιο Ν. Αναστασιάδη να αναφέρεται σε «θεόσταλτο δώρο», θα ήταν ενδιαφέρον να εξηγήσει σε ποια από τις δύο κατηγορίες ανήκε ο ίδιος. Γνώριζε για την συνομωσία και εντούτοις επέμενε υπέρ του Σχ. Ανάν;  Εάν δεν γνώριζε, καλό είναι να θυμηθεί την αντίδρασή του όταν του υποδείχθηκε δημόσια το συγκεκριμένο ζήτημα. Τέλος, επιβάλλεται να εξηγήσει γιατί ζητούσε την επαναφορά του Σχεδίου, ακόμη και μετά το δημοψήφισμα.
Σήμερα, όλοι είναι υποχρεωμένοι ενόψει προεδρικών να αναγνωρίζουν τις ιστορικές δυνατότητες από την αξιοποίηση του φυσικού αερίου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποχτούν τα ευφυολογήματα εκείνων που μερίδα πολιτών εμπιστεύτηκε το 2004, αλλά αποδείχτηκε ότι ο ενεργειακός πλούτος δεν ήταν μια «λεπτομέρεια», ούτε φαντασίωση. Οκτώ χρόνια μετά, θυμήθηκαν τον Θεό και αναφέρονται σε «θεόσταλτο δώρο» ως περίπου να προέκυψε ουρανοκατέβατα σήμερα. Η πραγματικότητα είναι πως με το Σχέδιο όλα ήταν τελειωμένα. Την αξία από τα θεόσταλτα κοιτάσματα την αντιλήφθηκαν πρωτίστως οι πολίτες που έκριναν ελεύθερα.
Για τα συμβάντα στο Μαρί, η κοινωνία απαίτησε σε πολιτικό επίπεδο λογοδοσία από όσους διαχειρίζονταν την εξουσία και είχαν ευθύνη για το θέμα. Τι πρέπει να απαιτείται από πολιτικούς και … τεχνοκράτες που αποδέχονταν την παρέμβαση Τουρκίας-Αγγλίας στον ενεργειακό πλούτο της Κύπρου και σήμερα διαγκωνίζονται για την Προεδρία της Δημοκρατίας;
Τα ενεργειακά κοιτάσματα στην Κυπριακή ΑΟΖ παρέχουν τη δυνατότητα πρόκλησης ενός γεωπολιτικού σεισμού ο οποίος μπορεί να ανατρέψει την δυσβάσταχτη θέση μας και την επικυρίαρχη θέση που επιδιώκει η Τουρκία στην Αν. Μεσόγειο. Πρόκειται για ευκαιρία αιώνων. Ποιος μπορεί να χειριστεί ένα τέτοιο ιστορικό εγχείρημα; Πάντως, όχι κάποιος που τα θεωρούσε λεπτομέρειες και φαντασιώσεις.
Το αλίευσα ΕΔΩ

Παρακολουθούν τους πάντες και τα πάντα.

Στη 16η σελίδα της «Wall Street Journal» της περασμένης Τρίτης υπάρχει, σκόπιμα χαμένη ανάμεσα σε ασήμαντα ειδησάρια, μια δίστηλη είδηση: «Οι ΗΠΑ αποκτούν μια νέα υπηρεσία παρακολούθησης: τη Μυστική Υπηρεσία Αμυνας, προϊόν του υπό πλήρη ανασυγκρότηση Πενταγώνου». Είναι φανερό ότι «κάποιοι» δεν θα ήθελαν να γίνει ευρύτατα γνωστή η δημιουργία μιας νέας μυστικής υπηρεσίας. Της 17ης!

Δεν είναι κάτι καινούργιο ο «πυρετός της παρακολούθησης» που έχει καταλάβει την Αμερική μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Ο Τζορτζ Μπους έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα, αλλά η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα με την πλήρη υποστήριξη του Κογκρέσου τον ανέβασε σε παροξυσμό. Αυτόν τον καιρό κτίζεται στο απόμακρο Μπλαφντέιλ της Γιούτα ένα οικοδόμημα πέντε και πλέον φορές μεγαλύτερο από το κολοσσιαίο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον, με (υπολογιζόμενο) κόστος 2 δισ. δολάρια, το οποίο πρόκειται να στεγάσει τα «προσωπικά δεδομένα» εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών - όχι μόνο της Αμερικής, αλλά από όλον τον κόσμο.

Ο Tom Engelhardt στο βιβλίο του «The United States of Fear», το οποίο μόλις κυκλοφόρησε, δίνει συγκλονιστικά στοιχεία. Το «πληροφοριακό υλικό» το οποίο συγκεντρώνουν οι αμερικανικές υπηρεσίες - και το οποίο θα αποθηκευθεί σε αυτό το κτίριο - αποτελείται από «πλήρη καταγραφή των προσωπικών e-mail τα οποία ανταλλάσσουμε, θα καταχωρεί τα ιδιωτικά, προσωπικά και επαγγελματικά τηλεφωνήματα, τις αναζητήσεις που κάνουμε στο Google και σε ό,τι σχετικό, τις εντελώς προσωπικές επικοινωνίες μας, από την απόδειξη του πάρκινγκ και το δρομολόγιο των ταξιδιών μας ως τις αποδείξεις των βιβλίων και περιοδικών που αγοράζουμε, και βεβαίως τις συνομιλίες μας...».
Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Wired» ο James Bamford, ειδικός και πρώην στέλεχος της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSA), αποκαλύπτει ότι έχουν τοποθετηθεί απ' άκρου σε άκρο της Αμερικής «μηχανισμοί» οι οποίοι «καταγράφουν και κοσκινίζουν δισεκατομμύρια μηνύματα e-mail και τηλεφωνήματα όχι μόνο με προέλευση την Αμερική αλλά και από το εξωτερικό. Το NSA κατασκεύασε ένα σούπερ-υπερκομπιούτερ απίστευτης ταχύτητας για την αποκωδικοποίηση των εισερχομένων. (...) Τρισεκατομμύρια λέξεις, σκέψεις και ψίθυροι συλλαμβάνονται από το ηλεκτρονικό δίκτυο», το οποίο έχει απλωθεί σε όλη τη χώρα.
Το κτίριο της Μπλαφντέιλ δεν είναι το μόνο που ανήκει στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ. Η ιστοσελίδα του περιοδικού «Wired» γράφει ότι ανάλογες εγκαταστάσεις«ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στο δάσος σε όλη τη χώρα». Και αναφέρει το νέο κτίριο του Εθνικού Γραφείου Γεωδιαστημικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (NG-IA) στη Βιρτζίνια - το τρίτο σε μέγεθος οικοδόμημα στην περιοχή της Ουάσιγκτον -, το οποίο κόστισε 1,7 δισ. δολάρια. Θα στεγάσει 16.000 υπαλλήλους και τα ετήσια έξοδα λειτουργίας του υπολογίζονται σε 5 δισ. δολάρια.
Η «Washington Post» σχολίαζε επικριτικά πριν από λίγες ημέρες το ότι οι διάφορες μυστικές υπηρεσίες της χώρας στεγάζονται σε 33 μεγάλα οικοδομήματα, όλα κτισμένα μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Η εφημερίδα σημείωνε ότι έκτοτε η «κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών» υπερδεκαπλασιαστηκε σε προσωπικό, ο προϋπολογισμός της ξεπέρασε τα 80 δισ. δολάρια, αλλά, όπως τόνιζε χαρακτηριστικά, «σε εποχές κρίσης, οικονομικής αβεβαιότητας (...) και κοινωνικών αντιδράσεων, ίσως θα έπρεπε να υπήρχε μεγαλύτερο "δολαριο-σφίξιμο"».
Η εξάπλωση της «αντιτρομοκρατικής φιλοσοφίας» άρχισε να ενοχλεί ακόμη και τους πλέον συντηρητικούς Αμερικανούς. Χωρίς να το καταλάβουμε, «μετασχηματιζόμαστε σε (κράτος) μυστικών πληροφοριών, η ταυτότητά μας εξαφανίζεται και μπαίνουμε σε έναν λαβύρινθο δεδομένων, τα οποία εξορύσσονται κατά βούλησιν από αγνώστους», γράφει ο William Binney, πρώην αξιωματούχος αποκωδικοποιητής των μυστικών υπηρεσιών. Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού «American Conservative» δημοσιεύει δύο άρθρα και ένα σχόλιο που συγκλίνουν στο ότι η φιλελεύθερη και ιδεολογικά πρωτοπόρα Αμερική τείνει να γίνει «ολοκληρωτικό κράτος». Δεν πρόκειται, φυσικά, για κράτος «σοβιετικού κρατικού συστήματος, μολονότι έχει αποκτήσει μερικά τέτοια χαρακτηριστικά, αλλά και αυτό το κράτος σάς παρακολουθεί και καταγράφει κάθε ίχνος που αφήνετε οπουδήποτε».




Εδώ Μπλαφντέιλ
Στο στόχαστρο 185 εκατομμύρια άνθρωποι!


Τα στοιχεία που συλλέγονται δεν πρόκειται να εξαφανιστούν σε 90 ή σε 180 ημέρες, όπως απαιτεί η δικαστική τακτική στην Αμερική. Πριν από έναν μήνα ο υπουργός Δικαιοσύνης και ο διευθυντής της NSA συνυπέγραψαν «αμετάκλητη απόφαση» η οποία δίνει το δικαίωμα στη διεύθυνση του Εθνικού Αντιτρομοκρατικού Κέντρου να διατηρεί τα «προσωπικά δεδομένα» αμερικανών πολιτών ως πέντε χρόνια. Αυτό το χρονικό διάστημα θα μπορεί να επεκταθεί «κατά την κρίση αρμοδίων στελεχών» των υπηρεσιών ασφαλείας και αντιτρομοκρατίας. Και θα είναι πάντοτε «στη διάκριση» της αρμοδίας διεύθυνσης αν αυτός ο κανόνας θα επεκταθεί και σε πολίτες άλλων χωρών. Να θυμίσουμε ότι δεν πρόκειται για δεδομένα μόνο τρομοκρατών ή υπόπτων για τρομοκρατικές ενέργειες. Δημοσιεύματα τα οποία δεν διαψεύστηκαν κάνουν λόγο για περισσότερα από 185 εκατομμύρια άτομα που έχουν ήδη καταχωρηθεί. Το κτίριο του Μπλαφντέιλ θα έχει χώρο για «επτάκις εκατομμύρια (!) πληροφοριακά στοιχεία», γράφει ο Tom Engelhard στο βιβλίο του «The United States of Fear».
Το αλίευσα ΕΔΩ

Ο παππούς Χατζηφλουρέντζος από τη Μηλιά Αμμοχώστου († 10 Οκτωβρίου 1969)


της Ζήνας Λυσάνδρου Παναγίδη
Φιλολόγου
Αφορμή  για το παρόν άρθρο, μου έδωσε  μια συνέντευξη του Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεοφύτου στο ιστολόγιο των φίλων της Μονής Βατοπαιδίου για τον παππού τον Παναή του Ιλαμιού από τη Λύση. Ο παππούς ο Παναής είναι αγαπημένος μου, από τότε που νεαρή καθηγήτρια εργαζόμουν στη Λάρνακα και τον επισκεπτόμαστε στο προσφυγικό του σπιτάκι στους Αγίους Αναργύρους, όπου ζούσε μαζί με τα αδέλφια του, τον παππού Βασίλη και την Τρυφωνού.
Όμως, εκείνο που δεν ήξερα για τον παππού τον Παναή είναι ότι ήταν φίλος με τον παππού Χατζηφλουρέντζο, από τη Μηλιά της Αμμοχώστου, που τον ήξερα από τον καιρό που ήμουν στο Γυμνάσιο Λευκονοίκου. Μιλώντας με τον Άγιο Μόρφου μου είπε ότι έχει γραφτεί βιβλίο για τον Χατζηφλουρέντζο από μαρτυρίες δικών του ανθρώπων, και μου υποσχέθηκε να μου το φέρει. Όμως, ο πόθος μου να διαβάσω γι’ αυτόν τον άνθρωπο ήταν τόσο μεγάλος, που το ίδιο απόγευμα ο πατέρας της γειτόνισσάς μου, μου είπε ότι το έχει σε φωτοτυπία. Την επομένη μου το έφερε και το διάβασα απνευστί.
Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη, διαβάζοντας για έναν άγιο άνθρωπο που είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε.. Θυμάμαι ότι ο θεολόγος μας ο κ. Παρασκευάς Παρασκευά τότε, και πατήρ Παρασκευάς σήμερα, μας μιλούσε γι’ αυτόν τον άγιο άνθρωπο που ερχόταν συχνά με το ποδήλατό του στο Γυμνάσιό μας για να τον δει και να μιλήσει μαζί του για θεολογικά θέματα. Θυμάμαι πόσο απλά ήταν ντυμένος, με ρούχα φτωχικά, σαν ρακένδυτος ζητιάνος έμοιαζε, αλλά η μορφή του ήταν οσιακή, ασκητική, σαν τους ασκητές της ερήμου, έτσι ψηλόλιγνος που ήταν με την ατημέλητη λευκή γενειάδα του και το μαύρο μαντίλι στο κεφάλι. Μόλις τον βλέπαμε, σαν να μας καθήλωνε με την αυστηρότητα της μορφής του.
Θυμάμαι μια σκηνή που εμείς οι μικρές μαθητριούλες της Α΄ή Β΄ Γυμνασίου τότε, σχολάγαμε, και έξω από το Γυμνάσιό μας τον συναντήσαμε να έρχεται με το ποδήλατό του σκυφτός και σκεφτικός. «Ώρα καλή», μας είπε, όπως συνήθιζε. Τότε, εμείς, τον χαιρετήσαμε με σεβασμό: «Χαίρετε» του είπαμε, κι εκείνος μας απάντησε με πολλή αγάπη: «Χαίρετε, λένε μόνο στην Παναγία». Φαινόταν να μη νοιάζεται για τον κόσμο τούτο, ότι ήταν δοσμένος στον ουρανό.
Ξέραμε ότι έμενε στο μοναστήρι της Παναγίας της Αυγασίδας, λίγο έξω από το χωριό του. Ξέραμε, επίσης, ότι ήταν ένας άνθρωπος του Θεού που προσευχόταν νυχθημερόν. Ως εδώ. Εξάλλου, τότε δεν ξέραμε για γέροντες, ήμασταν και μικρά κοριτσάκια, δεν πολυκαταλαβαίναμε από τέτοιες καταστάσεις.
Αυτή, λοιπόν, η εικόνα του παππού Χατζηφλουρέντζου, έμεινε καταχωνιασμένη στη μνήμη μου και κάποιες φορές την ανέσυρα, μέχρι τώρα που διάβασα γι’ αυτόν στη συνέντευξη του Πανιερωτάτου, τον οποίο και ευγνωμονώ γι’ αυτή την ευκαιρία να μάθω για έναν άγιο που ζούσε μαζί μας στα χωριά μας, αλλά οι περισσότεροι δεν είχαμε ιδέα για τον θησαυρό που κρυβόταν πίσω από την ατημέλητη εμφάνιση.
Ομολογώ ότι διαβάζοντας γι’ αυτόν τον άγιο άνθρωπο, που ο κόσμος τον κοροΐδευε, τον ειρωνευόταν και τον έλεγε «τρελό», που τον αντιμετώπιζε περίπου ως γραφικό και θρησκόληπτο, κι ακόμα ίσως ενοχλητικό για πολλούς, συγκλονίστηκα από τα χαρίσματά του που επιμελώς τα απέκρυβε, και κυρίως από την προορατική του δύναμη. Όταν όλοι ανησυχούσαν το 1964 για μια ενδεχόμενη εισβολή της Τουρκίας, αυτός έβλεπε καθαρά ότι οι Τούρκοι θα έρθουν αργότερα κι εμείς θα φύγουμε, ενώ εκείνος θα έμενε. «Θα μαυροφορήσει όλη η Κύπρος και θα γυρεύετε την πιο μικρή σπηλιά, την πιο μικρή τρύπα να τρυπώσετε. Θα γίνει μεγάλο κακό στην Κύπρο. Εσείς θα φύγετε, εγώ όμως θα μείνω».
Σε άλλη περίπτωση τους ανέφερε: «Οι Τούρκοι θα έρθουν, αλλά δεν θα έρθουν τώρα, μετά θα έρθουν και θα πάρουν την Κύπρο τη μισή». Πραγματικά, είχε πληροφορίες πολλές από την Παναγία, όπως πληροφορήθηκε και για τον θάνατό του, στις 10 Οκτωβρίου 1969.
Εκείνο, όμως, που κέρδισα, διαβάζοντας γι’ αυτόν τον όσιο Γέροντα είναι η βεβαιότητα ότι θα επιστρέψουμε πίσω στον τόπο μας, όταν μετανοήσουμε και έρθουμε πιο κοντά στον Θεό. Εξάλλου, το είπε ξεκάθαρα στους δικούς του: «Και τότε θα αφήσετε τα σπίτια σας όπως είναι και θα φύγετε. Θα πέφτετε ο ένας πάνω στον άλλο, χωρίς να πειράζει όμως ο ένας τον άλλον. Μετά ο κόσμος θα αμαρτήσει. Θα αργήσετε λίγο να έρθετε πίσω. Όταν θα έρθετε πίσω, τότε θα είναι τα κλάματά σας. Τότε θα δώσει νόηση στον κόσμο ο Θεός, να καταλάβει τον δρόμο τον ορθό ποιος είναι. Πολλοί Τούρκοι από τα έργα τα καλά, θα γίνουν χριστιανοί. Ο κόσμος θα περπατά με το κεφάλι σκυφτό. Η Κύπρος θα ελευθερωθεί από μόνη της, χωρίς να τη βοηθήσει κανένας».
Σε κάποια άλλη ευκαιρία, τόνισε τα εξής: «Θα έρθει μια ώρα που θα τρέχετε σαν τις καμήλες, θα φοβάστε να κοιτάξετε πίσω σας. Εκεί που θα πάτε, θα νομίζετε πως πήγατε στο πανηγύρι. Ούτε θα πεινάσετε ούτε θα διψάσετε. Πολλά κράτη θα ενδιαφερθούν, αλλά οι Τούρκοι θα είναι ανένδοτοι. Όμως, θα έρθει η ώρα που θα ξαναρθείτε στα σπίτια σας. Την ώρα αυτή που θα έρθετε, θα πέσετε κατά γης, θα ταπεινωθείτε».
Και συνέχισε, απαντώντας στον γιο του Αντωνή: «Θα έρθετε. Θα το θελήσει η Παναγία και θα έρθετε, αλλά σας το ξαναλέω ότι θα ταπεινωθείτε, θα πέσετε καταγής. Ο Θεός γνωρίζει πότε θα σας ελευθερώσει, όταν θα είσαστε εντάξει μεταξύ σας».
Με εντυπωσίασε κάτι που είπε στον μεγαλύτερο γιο του: «Το χωριό μας μια μέρα θα δοξαστεί.Θα δοξαστεί το όνομα του Κυρίου». Αυτή η πρόβλεψη μού δημιουργεί πολλές σκέψεις. Ίσως θα πρέπει να περιμένουμε θαύματα από αυτόν τον άγιο άνθρωπο του θεού, που υπέμενε τους χλευασμούς και απαντούσε με προσευχή για τους υβριστές να τους ελεήσει ο Θεός, λέγοντας στον πατέρα Παρασκευά, τον θεολόγο μας: «Τον Χριστό τον κοροΐδευαν πάνω στον σταυρό αλλά και παντού, και όμως είναι ο Σωτήρας του κόσμου».
Στον ιερέα π. Αντρέα, τον νεαρότερο του χωριού, μια Κυριακή του 1968, είπε μετά το τέλος της θείας λειτουργίας: «Παπά, σύντομα θα μείνουν πολλές εκκλησιές ανοικτές και θα μπαίνουν κοπάδια μέσα».
Ένα στοιχείο από τη ζωή του που με στεναχώρησε είναι που του απαγόρευσαν από την Αρχιεπισκοπή να κοιμάται μέσα στην εκκλησία του μοναστηριού της Παναγίας της Αυγασίδας, όπως του υπέδειξε, όπως φαίνεται, η ίδια η Παναγία. Έτσι, του πήραν τα κλειδιά της εκκλησίας και κοιμόταν έξω από τον ναό. Όμως, από τη στενοχώρια του «δεν έπαιρνε ούτε φαΐ ούτε νερό, και ήταν εξαντλημένος». Έτσι, με το ζόρι τον πήγαν στο σπίτι για να τον περιποιηθούν. Όταν ήταν έξω από την εκκλησία, μόνο ένας Τουρκοκύπριος τον επισκέφτηκε και προθυμοποιήθηκε να του πάρει ό,τι χρειαζόταν, αλλά αυτός του ζήτησε μόνο νερό
Δεν θα μπορούσα να παραλείψω το οσιακό τέλος του Γέροντα αυτού που από τις 25 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 10 Οκτωβρίου που μακαρίστηκε, δεν έβαλε τροφή στο στόμα του, παρά μόνο τρία κουταλάκια τσάι, μετά από πολλές πιέσεις, για να τους κάνει το χατίρι. Η μόνη αξίωση που είχε από τα παιδιά του ήταν να τον πάρουν στο μοναστήρι να κάνει μπάνιο μέσα στο αγίασμα, γιατί ήξερε ότι ήρθε η ώρα του.
Γι’ αυτό ζήτησε από τον γιο του τον Αντωνή να του φέρει το κλειδί της Αυγασίδας από τον πατέρα Ανδρέα, ο οποίος, παρόλο που είχε ρητές εντολές από την Αρχιεπισκοπή να μην το δώσει το κλειδί, τελικά του το πήγε ο ίδιος, όπως διέταξε ο παππούς, λέγοντας: «Έλα Χατζή και σου το έφερα και ό,τι θέλεις να μου πεις να σου το κάνω». Τότε, ο παππούς του ζήτησε να το αφήσει μέσα στην κούπα με το νερό. Μετά από λίγο σκούπισε το κλειδί και είπε με τη χαμηλή κι αδύνατη φωνή του στον ιερέα: «Δάσκαλε, εγώ δεν μπορούσα να πάω και να μην πάρω το κλειδί τούτο. Αυτό είναι το κλειδί της Κύπρου». Είναι και αυτή μια φράση που δεν μπορούμε να την καταλάβουμε, όμως σίγουρα δεν έλεγε ποτέ άστοχα λόγια.
Στις 9 Οκτωβρίου, του Αγίου Ανδρονίκου, τον μετάφεραν στη μονή της Παναγίας της Αυγασίδας που τόσο επιθυμούσε και πέρασε τη νύκτα ξαπλωμένος μπροστά από την εικόνα της Παναγίας. Το πρωί τον κοινώνησαν και του έκαναν Άγιο Ευχέλαιο. Μόλις τελείωσε το Άγιο Ευχέλαιο μπήκε μέσα στην εκκλησία ο γιος του Γιακουμής που είχε πάει στην Αγγλία για θεραπεία και ο παππούς τους είπε να του τηλεφωνήσουν να έρθει και δεν έχει τίποτε. «Ο παππούς τότε έκανε να τον αγκαλιάσει, πέρασε το χέρι πάνω από τον ώμο του, και όπως το προείπε ξεψύχησε, αφού περίμενε να δει τον γιο του. Ήταν το πρωινό της Παρασκευής, 10 Οκτωβρίου του 1969».
Ο θεολόγος μας πατήρ Παρασκευάς, τότε είπε στον επικήδειό του: «Έχει έναν Άγιο η Μηλιά.»
Έγραψα αυτό το κείμενο για να μοιραστώ τη συγκίνηση που ένιωσα, διαβάζοντας για έναν σύγχρονο Γέροντα, που έμαθε σαν άλλος Μακρυγιάννης λίγα γράμματα σε μεγάλη ηλικία για να διαβάζει τα θρησκευτικά βιβλία, που έζησε ζωή πολύ ασκητική, ζωή μεγάλης εγκράτειας, νηστείας, προσευχής και αγρυπνίας. Η μεγάλη αγάπη του στον Χριστό και η αφοσίωσή του στην Παναγία μας, τον έκαναν άνθρωπο μεγάλης άσκησης και πνευματικού αγώνα, που προφήτευε τα μέλλοντα και με την όλη βιοτή του έγινε πρότυπο χριστιανού. Γι’ αυτό και οι σύγχρονοί του δεν μπορούσαν να τον καταλάβουν και τα σοφά λόγια του τους φαίνονταν εξωπραγματικά.
Επιπλέον, νιώθω ότι εδώ έχουμε το παράδειγμα ενός πολύ πνευματικού ανθρώπου που ζούσε μέσα στον κόσμο, απέκτησε έξι παιδιά, κι όμως έγινε σκεύος εκλογής του θεού, έγινε Άγιος. Έτρωγε πολύ λίγο, λίγα χόρτα και ψωμί, μαζί με φρούτα, κοιμόταν ελάχιστα, και εργαζόταν πολύ. Μάλιστα, βοηθούσε και τους άλλους στις δουλειές τους αμισθί. Όσο ζούσε, ένιωθε θλίψη για την απομάκρυνση του κόσμου από τον Θεό, ενώ ο ίδιος είχε το πένθος της μετάνοιας και την αίσθηση ότι ήταν αμαρτωλός. Γι’ αυτό και είχε συνέχεια δάκρυα και συμβούλευε τους ανθρώπους και στα γύρω χωριά να μετανοήσουν και να έρθουν κοντά στον Χριστό. Κυρίως, τόνιζε σε όλους να πηγαίνουν την Κυριακή στη Θεία Λειτουργία, ενώ ο ίδιος καθημερινά καθάριζε τις εκκλησίες και βοηθούσε με προθυμία τους ιερείς στα καθήκοντά τους.
Ας έχουμε την ευλογία του παππού Χατζηφλουρέντζου, αυτού του Αγίου της Μηλιάς και ας πιστέψουμε στα λόγια του ότι θα μας λυπηθεί ο Θεός και θα γυρίσουμε πίσω στα σπίτια μας. Φτάνει να ακολουθούμε τον δρόμο του θεού και να αγαπούμε τον άλλο άνθρωπο.
Αιωνία η μνήμη του!
Το αλίευσα ΕΔΩ

Δευτέρα 7 Μαΐου 2012

STRATFOR προς Τουρκία: «Όχι και τόσο κακή ιδέα ένα ελληνικό πλήγμα»!


Του Μιχαήλ Βασιλείου
(Συνεργάτης του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ και ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ)


ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!!

Τεράστια αίσθηση προκαλεί ανάλυση του γνωστού αμερικανικού think tank «Strategic Forecasting» (STRATFOR) αφού προβαίνει σε προειδοποιήσεις προς την Άγκυρα ότι ο δρόμος που έχει πάρει στην υπόθεση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι ολισθηρός…

Η προειδοποίηση έχει διπλή σημασία εάν αναλογιστεί κανείς ότι η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι το συγκεκριμένο ίδρυμα θα μπορούσε μάλλον να χαρακτηριστεί ως φιλοτουρκικό, με τον ιδρυτή του Δρ. Τζορτζ Φρίντμαν (εβραϊκού θρησκεύματος με οικογένεια προερχόμενη από την κεντρική Ευρώπη) να έχει ουκ ολίγες φορές ταξιδέψει τους τελευταίους μήνες στην Άγκυρα απ’ όπου έστελνε αναλύσεις και εκτιμήσεις για την ικανότητα της Τουρκίας να αποτελέσει τον νέο ηγέτη στην ευρύτερη περιοχή.

Κι όλα αυτά μετά από επαφές σε ανώτατο επίπεδο (πολιτικές, στρατιωτικές) κάτι το οποίο προκύπτει τόσο από ανάγνωση των αναλύσεων «πίσω από τις γραμμές» όσο και από την πληρότητα της πληροφόρησης που έδειχνε να διαθέτει ένας κατά τεκμήριο δεινός αναλυτής τν διεθνών σχέσεων και της γεωπολιτικής.
Η ανάλυση ξεκινάει με μια αμφισβητούμενη θα μπορούσε να πει κανείς εκτίμηση, ότι η αμερικανική εταιρία που εμπλέκεται στην εξόρυξη των υδρογονανθράκων, η Noble Energy, καθώς επίσης η Κύπρος, οι Ηνωμένες Πολιτείες και μεγάλο τμήμα της Ευρώπης, δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν εγκαίρως ότι η Τουρκία, μη διαθέτοντας καλύτερες επιλογές, «θα χρησιμοποιούσε τη διένεξη για να επιστρέψει στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου».
Κάτι τέτοιες αναφορές σε αναλύσεις μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι οι δυνατότητες των Ελλήνων αναλυτών, τουλάχιστον στα ζητήματα ασφαλείας της ευρύτερης περιοχής, είναι πολύ ανώτερες των ξένων συναδέλφων τους. Το περιοδικό ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ το οποίο μάλιστα στο τρέχων τεύχος που κυκλοφορεί στα περίπτερα σε όλη τη χώρα πραγματεύεται στο κεντρικό του θέμα, για μία ακόμη φορά, το συγκεκριμένο θέμα με τίτλο «Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ: Η Αντάντ της Ανατολικής Μεσογείου», έχει κατ’ επανάληψη ασχοληθεί με το θέμα προβλέποντας με εντυπωσιακή ακρίβεια το που οδεύουν τα πράγματα και ποια είναι τα γεωπολιτικά και μη συμφέροντα της κάθε εμπλεκόμενης πλευράς τα οποία διακυβεύονται στην υπόθεση.

Στη συνέχεια, η ανάλυση αναφέρει ορθώς, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες που από την αρχή της θητείας του Μπάρακ Ομπάμα στην προεδρία κατέβαλλαν και εξακολουθούν να καταβάλλουν προσπάθεια για την αλλαγή της εικόνας της χώρας στον μουσουλμανικό κόσμο και κυρίως στη Μέση Ανατολή, έχουν διακρίνει στην Τουρκία μία χώρα με σημαντική πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ισχύ η οποία μπορεί να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν τα προβλήματα και να ελέγξουν – καθοδηγήσουν την περιοχή πιο αποτελεσματικά. Στη φρασεολογία αυτή υποκρύπτεται – περιλαμβάνεται και η αμερικανική αναζήτηση συμμάχων για τον έλεγχο των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης, με την Τουρκία να παίζει σημαντικό ρόλο, κυρίως ελέω γεωγραφίας.

Από το σημείο αυτό αρχίζει η άσκηση ευγενικής μεν, αλλά σκληρότατης κριτικής στην Τουρκία, η οποία είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει συζητήσεις στα κέντρα εξουσίας στην Άγκυρα. Η Τουρκία θεωρείται ότι χρησιμοποιεί σκληρή ρητορική η οποία όμως στερείται ουσίας: Εναντίον του Ισραήλ, με θετικά γι’ αυτήν αποτελέσματα σε επίπεδο δημόσιας εικόνας και επικοινωνιακής διείσδυσης στον αραβικό κόσμο, με σημαντικές όμως απώλειες στον τομέα της αξιοπιστίας, αφού όπως αναφέρεται στην ανάλυση, δεν φαίνονται οι Τούρκοι να είναι διατεθειμένοι να υλοποιήσουν τις απειλές τους για την αποστολή πολεμικών πλοίων που θα συνοδεύσουν έναν νέο «στόλο ελευθερίας» για τη Γάζα. Επειδή γνωρίζουν ότι οι Ισραηλινοί ποτέ δεν αστειεύτηκαν, ούτε σκοπεύουν να το πράξουν τώρα, με θέματα τα οποία άπτονται της εθνικής τους ασφάλειας.
Με απλά λόγια, οι υψηλής δημοσιότητας επισκέψεις του Ερντογάν στο Κάιρο και η προσπάθεια οργάνωσης της υποστήριξης του παλαιστινιακού αιτήματος για αναγνώριση από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως κράτους, καταντούν από ένα σημείο και πέρα αντιπαραγωγικές, αφού πέραν των θετικών επιπτώσεων σε τμήμα των αραβικών κοινωνιών, περιπλέκουν την πολιτική μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή, οδηγούν σε ρητορική του τύπου «κι εμείς θα ενισχύσουμε το PKK» (δεν το ξέραμε, μέχρι και το όνομα της εταιρίας συνιδιοκτήτης της οποία ήταν πρώην αρχηγός της Mossad έχει γίνει γνωστό…) και αυτό είναι απείρως σημαντικότερο στο τέλος της ημέρας…

Στη συνέχεια, η ανάλυση του STRATFOR αναφέρεται στην έμμεση προειδοποίηση των ΗΠΑ στη Τουρκία να υπαναχωρήσει στις απειλές της οι οποίες σχετίζονται με τη διαδικασία των ερευνών και των εξορύξεων: Όντως οι ΗΠΑ είχαν μείνει «εξαιρετικά σιωπηλές» (extremely quiet) αν και μη κατονομαζόμενοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έστειλαν ειδικά προς την Τουρκία μήνυμα (deliberate message) «να μην υπολογίζει στην αμερικανική βοήθεια σε αυτό το ζήτημα». Το STRATFOR με απλά λόγια και ευθέως υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν υπολόγισε σωστά (miscalculated) το πόσο πολύ απαραίτητη είναι για τις Ηνωμένες Πολιτείες ως γεωπολιτικός εταίρος, είτε για όλα τα προαναφερθέντα, είτε ως παράγοντας στην έμμεση πολιτική ανάσχεσης containment) της Ρωσίας. Με αυτό το σκεπτικό το STRATFOR προβλέπει ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας το προσεχές διάστημα.


Το τελευταίο μέρος της ανάλυσης είναι και το πιο ενδιαφέρον, αφού αξιολογεί τις πιθανότητες ξεσπάσματος στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία: Μπορεί η Ελλάδα να είναι απασχολημένη με την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, αναφέρεται, αν όμως η Τουρκία επιμείνει και στείλει πολεμικά πλοία να συνοδεύσουν ερευνητικά σκάφη για τη διενέργεια δικών της ερευνών σε «αμφισβητούμενα» (disputed) ύδατα στην κυπριακή ΑΟΖ, τότε η ελληνική κυβέρνηση ίσως μπει στον πειρασμό να επιχειρήσει τη συσπείρωση του λαού της, οπότε μια σύγκρουση με την Τουρκία δεν προβάλει και ως μια τόσο κακή ιδέα!Εάν αυτή η εκτίμηση αντιμετωπιστεί «κυριολεκτικά», ίσως τα πράγματα να μην είναι και ακριβώς έτσι. Δεδομένου όμως του ρόλου – ενίοτε – τέτοιων ιδρυμάτων στην διαβίβαση μηνυμάτων, ενδεχομένως μια εναλλακτική ερμηνεία της αναφοράς θα ήταν «ίσως οι ΗΠΑ να εξυπηρετούνται από μια τέτοια προοπτική». Και για να επεκτείνουμε το συλλογισμό λίγο, εμμέσως διαμηνύεται στην Άγκυρα «δεν είστε όσο ισχυροί υποστηρίζεται» ή/και «γνωρίζεται ποιες είναι οι επιχειρησιακές δυνατότητες των Ελλήνων»…

Τα υπόλοιπα θα τα δούμε σύντομα…


defence-point.gr(Αντιγραφή από http://antistasi.org/?p=26155)
Το αλίευσα ΕΔΩ

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης