του Δημήτρη Καμπουράκη
Κτίστηκε εκ θεμελίων στην υψηλή τοποθεσία που είναι και σήμερα σε απόσταση 2,5 χιλ. από το χωριό Μαρκόπουλο. Θεμελιώθηκε το 1968. Δύο χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκαν μόνιμα οι 4 πρώτες αδελφές μέσα στον έρημο και άγριο τότε τόπο. Με πρωτόγονα μέσα διαβιώσεως και πολλές στερήσεις κατάφεραν με την πίστη και την αυτοθυσία τους να ολοκληρώσουν και να πραγματοποιήσουν τον άγιο πόθο τους. |
Πρόκειται για Βυζαντινό Μοναστήρι που ερημώθηκε πιθανότατα με την κατάληψη του νησιού από τους Τούρκους (1462), ενώ ο μοναστηριακός Ναός ανοικοδομήθηκε εκ βάθρων το 1879.
Η Μονή Σκιάδι βρίσκεται στο Ν.Δ. μέρος της Ρόδου και είναι κτισμένη στους πρόποδες του βουνού Σκιάδι. 
Η πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση επηρέασε όχι μόνο τις χρηματιστηριακές αγορές και τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων αλλά και κάποια μοναστήρια
Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος ή Νέας Ζωοδόχου Πηγής βρίσκεται στη θέση Κατραφίλι, πλησίον της κωμοπόλεως των Μυτιληνιών. Ιδρύθηκε στην θέση ενός παλαιού Ναού της Αγίας Τριάδος μόλις το 1824 από τον ιερομόναχο Νεόφυτο, ο οποίος ήταν Μοναχός της Ι.Μ. Ζωοδόχου Πηγής, γι΄ αυτό ονομάστηκε και Νέα Ζωοδόχος Πηγή. 
Είναι το νεότερο Μοναστήρι της Σάμου. Η ανέγερση των κελιών άρχισε το 1824, ενώ το σημερινό Καθολικό ανοικοδομήθηκε το 1905 και διατάσσεται λοξά μέσα στην εσωτερική αυλή σε σχέση με το λοιπό τετράπλευρο σχεδόν Ορθογώνιο κτιριακό συγκρότημα, πού το περιβάλλει το Καθολικό αρχιτεκτονικά ανήκει στον τύπο του αθωνιτικού τετρακιονίου τρικόγχου ναού. Οι τέσσερις κίονες πού στηρίζουν τον τρούλλο μεταφέρθηκαν σύμφωνα με την παράδοση από αρχαίο κτίσμα της Γλυφάδας της αρχαίας Σάμου (σημερινό Πυθαγόρειο). Το τέμπλο είναι μαρμάρινο του 1920 καθώς και τα δύο προσκυνητάρια, ενώ σημαντικής τέχνης είναι ή ασημωμένη εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής του 1884.
Ορισμένες τοιχογραφίες μαρτυρούν, ότι παλαιοτέρα το Καθολικό ιστορείτο εικονογραφικός. Το μαρμάρινο κωδωνοστάσιο κατασκευάστηκε το 1884 και ανακαινίστηκε το 1908.
Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής ή Αηλιώτισσας δεσπόζει στο ανατολικότερο τμήμα της Σάμου επάνω στο βουνό Ραμπαηδόνι και το ακρωτήριο Πράσσο σε ύψος 400 μ., εποπτεύει τον επταστάδιο πορθμό και αντικρίζει την Μυκάλη, την Έφεσο και τα παράλια της Μικράς Ασίας. Ιδρύθηκε το 1756 στην πευκόφυτη τοποθεσία, όπου άλλοτε βρισκόταν ένα παρεκκλήσιο της Ζωοδόχου Πηγής, το όποιο παραχωρήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Σάμου Καλλίνικο στον πρώτο κτήτορα Ιερομόναχο Δωρόθεο και ακολουθεί πιστά τον μοναστηριακό τύπο των μεγάλων τετράπλευρων συγκροτημάτων με διώροφες πτέρυγες. Το 1782 οικοδομήθηκε το Καθολικό στον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδούς συνθέτου τετρακιονίου τρικόγχου αθωνιτικού ναού, με ευρύχωρο τρουλλαίο νάρθηκα, χτισμένο στον τύπο του δικιονίου απλού ναού.
Κατά την παράδοσιν οι τέσσερις κίονες του κυρίως Ναού, επί των οποίων στηρίζεται ο τρούλος, μεταφέρθηκαν από αρχαίο ναό της Μιλήτου. Ξεχωριστό είναι το πολύκογχο σχήμα της Πρόθεσης και του Διακονικού. Διασώζονται ελάχιστες τοιχογραφίες μόνο στο Νάρθηκα και στο ιερό Βήμα, οι οποίες μαρτυρούν ότι παλαιότερα το Καθολικό ιστορείτο εικονογραφικώς. Μέσα στο Καθολικό κυριαρχεί το πλουσίως διακοσμημένο και επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο το οποίο χρονολογείται από το 1802, έργο του Γεωργίου Τάνταλο. Οι δεσποτικές εικόνες που ευρίσκονται επ' αυτού είναι παλαιότερες, θαυμάσιας τέχνης επίσης είναι τόσο ο ξυλόγλυπτος δεσποτικός θρόνος, ο οποίος είναι στραμμένος προς ανατολάς, όσο και τα δύο προσκυνητάρια, τα οποία φέρουν το ένα την εφέστιο εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής, επενδεδυμένη με αργυρή διακόσμηση του 1793 και το άλλο την Μεγάλη Δέηση του 1819.
Σημαντική θεωρείται η αρκετά επιμελημένη μαρμάρινη πλακόστρωση των δαπέδων. Οι θύρες του Ναού είναι κατασκευασμένες από μικρά ξύλινα τεμάχια συμβολίζοντας τις 365 ήμερες του έτους. «Υπεράνω της εξωτερικής πύλης της Ί. Μονής υπάρχει μαρμάρινη πλάκα παριστάνουσα ναό με πολλούς οβελίσκους του 1833.
22730-27582
ά Μονή Μεγάλης Παναγίας ή «των πέντε οσπιτίων», ευρίσκεται εις το μέσο της νοτιάς πλευράς του Νησιού και ιδρύθηκε το 1586 από τους μοναχούς Νείλο και Διονύσιο, οι όποιοι είχαν μονάσει στο ορός Λάτρος κοντά στην αρχαία Μίλητο.
Ιερά Μονή του Τιμίου Σταυρού ιδρύθηκε από τον μοναχό Νείλο τον Λατρινό, έναν από τους δύο κτήτορες της Ι.Μ. Μεγάλης Παναγίας το 1592, επί πατριαρχείας Ιερεμίου του Β΄.
