Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2013

ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟ ΠΕΡΙ ΑΣΥΝΕΧΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Στάθη Σταυρόπουλου

Τὸ ἀ­ξί­ω­μα (καὶ ἡ ἀ­ξί­ω­ση) γιὰ ἀ­συ­νέ­χεια τῶν Ἑλ­λή­νων ποὺ ἁ­λω­νί­ζει τὰ τε­λευ­ταῖα δέ­κα-δε­κα­πέν­τε χρό­νια στὰ ἀ­κα­δη­μα­ϊ­κὰ πράγ­μα­τα, ἀλ­λὰ καὶ ἐ­πη­ρε­ά­ζει ὅ­λο ἐ­κεῖ­νο τὸ μέ­ρος τοῦ πο­λι­τι­κοῦ φά­σμα­τος ποὺ ἔ­χει ὡς κοι­νὸ πα­ρο­νο­μα­στὴ τὸν «ἐκ­συγ­χρο­νι­σμὸ» καὶ τὶς «με­ταρ­ρυθ­μί­σεις», εἶ­χε ἕ­ναν πρό­δρο­μο. Ἕ­ναν (πτω­χο­πρό­δρο­μο) «λα­γό», ποὺ ρί­χθη­κε στὴν ἀ­γο­ρὰ κι ἀ­πέ­τυ­χε οἰ­κτρά: τὴν «ἀ­συ­νέ­χεια τῆς γλώσ­σας».
Οἱ κήν­σο­ρες τῶν δύ­ο αὐ­τῶν «δι­α­κυ­βευ­μά­των» οὐ­δέ­πο­τε ἔ­κα­ναν δι­ά­λο­γο γιὰ δαῦ­τα! Ἁ­πλῶς τὰ ἀ­να­κοί­νω­ναν· κι ἔ­κτο­τε τὰ ἐ­πα­να­λαμ­βά­νουν· κα­τὰ κό­ρον. Λέ­γε-λέ­γε-λέ­γε, σὲ κά­ποι­ους ἐγ­κε­φά­λους θὰ πιά­νουν τό­πο.
Ὅ­μως στὸ θέ­μα τῆς γλώσ­σας σκόν­τα­ψαν – αἰ­δη­μό­νως λοι­πὸν ἀ­πέ­συ­ραν τὴν πο­λὺ φα­σα­ρί­α γιὰ τὴν ἀ­συ­νέ­χειά της.
Τώ­ρα ἐ­πι­μέ­νουν στὴν ἀ­συ­νέ­χεια τοῦ Ἔθνους. Δὲν ἔ­χουν σκον­τά­ψει ἀ­κό­μα. Ἔ­χουν ἁ­πλῶς πα­ρα­πα­τή­σει, ἀλ­λὰ τὸ πα­λεύ­ουν μὲ ὅ­λες τους τὶς δυ­νά­μεις. Για­τί; Τὸ «δι­α­κύ­βευ­μα», ὅ­πως θὰ ἔ­λε­γαν οἱ ἴ­διοι, ἔ­χει ὕ­ψι­στη πο­λι­τι­κὴ ἀ­ξί­α. Ἀ­φο­ρᾶ τὸ αἴ­σθη­μα τῆς κοι­νω­νί­ας γιὰ τὸν ἑ­αυ­τόν της, τὸν αὐ­το­σε­βα­σμὸ τῶν πο­λι­τῶν καὶ τὴ λει­τουρ­γί­α τοῦ κρά­τους πλη­σι­έ­στε­ρα ἢ μα­κρύ­τε­ρα ἀ­π᾿ τὸ προ­τάγ­μα τῆς Ἐθνι­κῆς κυ­ρι­αρ­χί­ας. Συ­νε­πῶς θὰ ἐ­πι­μεί­νουν.
Ἴ­σως μὲ τὸ βι­βλί­ο τῆς ΣΤ’ Δη­μο­τι­κοῦ ὁ κύ­κλος αὐ­τῶν τῶν ἀν­θρώ­πων νὰ ἔ­κα­νε τὸ μοι­ραῖ­ο του σφάλ­μα. Ἴ­δω­μεν.
Ἡ ἀ­κα­δη­μα­ϊ­κή τους «ἀ­θω­ό­της» πλέ­ον ἀμ­φι­σβη­τεῖ­ται.
Ἐ­πι­κα­λοῦν­ται τὸν Δι­α­φω­τι­σμό, ὅ­μως τὸν σκυ­λεύ­ουν.
Για­τί ἔ­χει τό­ση με­γά­λη «ἀ­ξί­α» αὐ­τὴ ἡ θε­ω­ρί­α τῆς ἀ­συ­νέ­χειας τῶν Ἑλ­λή­νων, τὴν ὁ­ποί­αν, εἰ­ρή­σθῳ ἐν πα­ρό­δῳ, προ­ω­θοῦν καὶ οἱ Τοῦρ­κοι στὴν ἐκ­παί­δευ­ση καὶ τὶς ἔ­νο­πλες δυ­νά­μεις τους; (Κα­τ᾿ αὐ­τούς, ἡ «ση­με­ρι­νὴ Ἑλ­λά­δα, ποὺ δὲν ἔ­χει καμ­μί­α σχέ­ση μὲ τοὺς ἀρ­χαί­ους Ἕλ­λη­νες, ἔ­χει ἱ­δρυ­θεῖ τε­χνη­τὰ στὰ 1830 στὸ πλαί­σιο τῆς πο­λι­τι­κῆς τῶν Με­γά­λων Δυ­νά­με­ων τῆς ἐ­πο­χῆς πά­νω στὴ Χερ­σό­νη­σο τοῦ Μο­ριᾶ…»). Γιὰ δὲς κά­τι συμ­πτώ­σεις! (Μὲ τὴν κα­λὴ ἔν­νοι­α τῆς λα­τρεί­ας αἴφ­νης στὸν Δι­α­φω­τι­σμὸ ποὺ ἐ­πι­δει­κνύ­ουν οἱ Τοῦρ­κοι).
Ἂν ἐξαι­ρέ­σου­με τοὺς Τούρ­κους στρα­τι­ω­τι­κοὺς καὶ τὸ κε­μα­λι­κὸ κα­θε­στὼς στὸ ἐκ­παι­δευ­τι­κὸ σύ­στη­μα τῆς γεί­το­νος, θέ­μα ἀ-συ­νέ­χειας τῶν Ἑλ­λή­νων (κά­νον­τας πολ­λοὺς ἀ­πὸ μᾶς «Τούρ­κους» μὲ τὴν εὔ­θυ­μη ἔν­νοι­α), ἔ­χουν θέ­σει μό­νον οἱ κα­θ᾿ ἡμᾶς ἀ­να­θε­ω­ρη­τὲς τῆς Ἱ­στο­ρί­ας.
Χω­ρὶς ἔ­ρευ­να, χω­ρὶς στοι­χεῖ­α, μὲ ἐ­πι­λε­κτι­κὲς ἀ­να­φο­ρὲς στὴ βι­βλι­ο­γρα­φί­α κι ἀ­κό­μα ἐ­πι­λε­κτι­κό­τε­ρες ἑρ­μη­νεῖ­ες, εἰ­ση­γοῦν­ται στὰ Ἑλ­λη­νι­κὰ γράμ­μα­τα ἕ­να θε­ώ­ρη­μα ποὺ δὲν δύ­ναν­ται νὰ ἀ­πο­δεί­ξουν καὶ ταυ­το­χρό­νως προ­σφέ­ρουν σὲ ὁ­ρι­σμέ­νες πο­λι­τι­κὲς δυ­νά­μεις τὴν Ἱ­στο­ρί­α ὡς προ­πα­γάν­δα στὸ τα­ψὶ προ­κει­μέ­νου νὰ νο­μι­μο­ποι­η­θοῦν πο­λι­τι­κὲς ἐ­πι­λο­γὲς ἐ­πι­κίν­δυ­νες γιὰ τὸν λα­ὸ κα­θώς, γιὰ νὰ ἐ­πι­τευ­χθοῦν, προ­ϋ­πο­θέ­τουν τὴν ἀ­πο­σύν­δε­ση τῆς λα­ϊ­κῆς πα­ρά­δο­σης (καὶ τῆς ἰ­σχυ­ρῆς ἀν­τι­στα­σια­κῆς συ­νέ­χειας ποὺ τὴ δι­α­τρέ­χει) ἀ­πὸ τὸ αἴ­σθη­μα τῆς Ἐ­θνι­κῆς ταυ­τό­τη­τας, δη­λα­δὴ τὴ συ­νε­κτι­κὴ αἴ­σθη­ση τοῦ συ­να­νή­κειν (μὲ ὅ­λες τὶς ἀ­ξι­ώ­σεις γιὰ αὐ­τε­ξού­σιο ποὺ συ­νε­πά­γε­ται κά­τι τέ­τοι­ο).
Τὸ μα­γι­κὸ κλει­δὶ ποὺ ξε­κλει­δώ­νει ἢ κλει­δώ­νει πο­λι­τι­κὲς συμ­πε­ρι­φο­ρὲς ποὺ ἅ­πτον­ται τῶν ἀ­παι­τή­σε­ων τοῦ λα­οῦ γιὰ Ἐ­θνι­κὴ κυ­ρι­αρ­χί­α, ἔ­χει νὰ κά­νει μὲ τὴν αὐ­το­γνω­σί­α τοῦ ἴ­διου τοῦ λα­οῦ· μὲ τὸ αἴ­σθη­μα αὐ­το­σε­βα­σμοῦ καὶ ἀ­ξι­ο­πρέ­πειας, ὄ­χι μό­νον στὴν αὔ­ρα του, ἀλ­λὰ στὸν τρό­πο του. Πολ­λοὶ ἄλ­λοι (λα­οὶ) ποὺ δὲν δι­α­θέ­τουν αὐ­τὴν τὴ συ­νέ­χεια τὴν ἐ­πι­νο­οῦν ἢ τὴν κα­τα­σκευά­ζουν, «ἐ­μεῖς» τὴν ἀ­πο­δο­μοῦ­με. Για­τί;
Ἡ συ­νέ­χεια ἐ­πι­βάλ­λει χρέ­η, ὑ­πο­χρε­ώ­σεις – ὅ­ποι­ος τὰ ἀν­τέ­χει. Αὐ­τοὶ ποὺ δὲν τὰ ἀν­τέ­χουν, για­τί θέ­λουν «νὰ κό­ψουν καὶ οἱ ἄλ­λες ἀ­λε­ποῦ­δες τὴν οὐ­ρά τους;».
Μπο­ρεῖ ὁ­ρι­σμέ­νοι ἀ­π᾿ τοὺς ἀ­να­θε­ω­ρη­τὲς τῆς Ἱ­στο­ρί­ας νὰ δη­λώ­νουν Μαρ­ξι­στὲς ἢ ἀ­ρι­στε­ροὶ ἀλ­λά, γιὰ νὰ θυ­μη­θοῦ­με τὸν Μπρέ­χτ, δὲν ἐν­δι­α­φέ­ρει μό­νον αὐ­τὸ ποὺ λέ­νε, ἀλ­λὰ καὶ ὁ τρό­πος ποὺ τὸ λέ­νε.
Δι­α­λέ­γον­ται μό­νον με­τα­ξύ τους. Στοὺς ἄλ­λους ἁ­πλῶς ἀ­να­κοι­νώ­νουν. Ἀ­πο­φεύ­γουν τὸν ἀν­τί­λο­γο διὰ ζώ­σης, ἐ­νῷ δὲν ἀ­πο­φεύ­γουν τὶς ὕ­βρεις, τὶς γε­νι­κεύ­σεις καὶ τὶς συ­κο­φαν­τί­ες γιὰ τοὺς ἀν­τι­πά­λους τους.
Ἐ­πα­να­λαμ­βά­νουν δια­ρκῶς τὰ ἴ­δια, ἀ­νε­ξαρ­τή­τως ἂν στὸ με­τα­ξὺ τὰ λε­γό­με­νά τους ἔ­χουν ἀν­τι­κρου­σθεῖ κι ἐκ­πέ­σει. Ὑ­πέρ­μα­χοι τοῦ λέ­γε-λέ­γε-λέ­γε κά­τι θὰ μεί­νει, ἐ­πι­μέ­νουν ἐ­νῷ, ὅ­ταν ζο­ρι­στοῦν πο­λύ, κα­τα­φεύ­γουν στὴν ἐ­ξου­σί­α, κι ὅ­ταν ζο­ρι­στοῦν πε­ρισ­σό­τε­ρο στὶς (πα­νί­σχυ­ρες) πα­ρέ­ες τους στὰ ΜΜΕ.
Δὲν ξέ­ρω πό­σον ἀ­ρι­στε­ρὰ εἶ­ναι ὅ­λα αὐ­τά, ἀλ­λὰ «ἀ­ρι­στε­ροὶ» – ξα­ρι­στε­ροί, χρό­νια τώ­ρα, αὐ­τοὶ οἱ ἄν­θρω­ποι συν­δι­α­χει­ρί­ζον­ται μὲ τὴν ἐ­ξου­σί­α καὶ τὸν ἑ­κά­στο­τε Ὑ­πουρ­γὸ Παι­δεί­ας τὴν ἐκ­παι­δευ­τι­κὴ ἀ­πορ­ρύθ­μι­ση ἢ μᾶλ­λον Ἀν­τι­με­ταρ­ρύθ­μι­ση.
Πό­τε μὲ τοὺς «ἐκ­συγ­χρο­νι­στές», πό­τε μὲ τοὺς «με­ταρ­ρυθ­μι­στὲς», ἀλ­λὰ πάν­τα μέ­σα στὰ κον­δύ­λια συγ­γρα­φῆς ἐκ­παι­δευ­τι­κῶν βι­βλί­ων (ὅ­σο πιὸ συ­χνὰ γί­νε­ται) δὲν πα­ρα­λεί­πουν νὰ κα­τα­σκευά­ζουν ἕ­ναν εὔ­κο­λο ἀν­τί­πα­λο -ἀλ­λὰ καὶ ἄλ­λο­θι- (τὸ σκιά­χτρο τοῦ ἐ­θνι­κι­σμοῦ) ὥ­στε νὰ τὸν κα­τα­τρο­πώ­νουν. Πρὸς τοῦ­το, εὔ­κο­λα συ­κο­φαν­τοῦν τὸν πα­τρι­ω­τι­σμὸ ποὺ ἀν­τι­στέ­κε­ται ὡς ἐ­θνι­κι­σμὸ ποὺ ἐ­πι­τί­θε­ται! Ὡ­ραῖ­οι! Ἀλ­λὰ ἕ­ως ἐ­δῶ.
Εἶ­ναι ἀ­λή­θεια ὅ­τι ἀ­νά­με­σα στοὺς ἀ­να­θε­ω­ρη­τὲς τῆς Ἱ­στο­ρί­ας καὶ τοὺς ἀν­τι­λέ­γον­τες ὑ­πάρ­χει μί­α δι­α­χω­ρι­στι­κὴ γραμ­μή, τὴν ὁ­ποί­αν δὲν μπο­ροῦ­με νὰ πα­ρα­βλέ­που­με.
Οἱ ὑ­πέρ­μα­χοι τῆς ἀ­συ­νέ­χειας τῶν Ἑλ­λή­νων ὑ­πῆρ­ξαν ἐ­πί­σης ὑ­πέρ­μα­χοι τοῦ Σχε­δί­ου Ἀ­νᾶν, ὑ­πὲρ τῶν βομ­βαρ­δι­σμῶν τῆς Σερ­βί­ας καί, οἱ πιὸ προ­χωρημένοι, ὑ­πὲρ τῆς εἰ­σβο­λῆς στὸ Ἰ­ρὰκ καὶ στὸ Ἀφ­γα­νι­στάν.
Εἶ­ναι οἱ ἴ­διοι ποὺ κα­τη­γο­ροῦν γιὰ «ἀν­τι­α­με­ρι­κα­νι­σμὸ» τοὺς ἀν­τι­ϊμ­πε­ρι­α­λι­στὲς ἢ γιὰ ἀν­τι­ση­μι­τι­σμὸ τοὺς ἐ­πι­κρί­νον­τες τὴ φα­σι­στι­κὴ ἰσ­ρα­η­λι­νὴ πο­λι­τι­κή.
Εἶ­ναι οἱ ἴ­διοι ποὺ συ­κο­φαν­τοῦν τοὺς ἐρ­γα­ζό­με­νους πό­τε ὡς ὑ­ψη­λό­μι­σθους (τρα­πε­ζι­κοὺς καὶ λι­με­νερ­γά­τες), πό­τε ὡς θρα­σεῖς κι ἀ­παι­τη­τι­κοὺς (κα­θη­γη­τές), πό­τε ὡς δι­ε­φθαρ­μέ­νους καὶ ἄ­ξιους τῆς τύ­χης τους (γε­ωρ­γοὺς) καὶ πό­τε ὡς ὑ­πο­κι­νού­με­νους (φοι­τη­τές).
Εἶ­ναι οἱ ἐμ­βλη­μα­τι­κοὶ πα­ρά­γον­τες αὐ­τοῦ τοῦ κυ­ρί­αρ­χου σή­με­ρα «πο­λι­τι­σμοῦ» τῶν μὴ-κυ­βερ­νη­τι­κῶν ὀρ­γα­νώ­σε­ων (μὲ κάρ­γα κυ­βερ­νη­τι­κὲς χρη­μα­το­δο­τή­σεις), τῶν ἀ­νε­ξάρ­τη­των Ἀρ­χῶν (ποὺ δι­ο­ρί­ζει ἡ ἐ­ξου­σί­α) κι ἄλ­λων τέ­τοι­ων φαι­δρῶν. Τὴ συ­νέ­χειά τους, μέ­σῳ τῆς ἀ-συ­νέ­χειάς μας, θέ­λουν νὰ ἐ­ξα­σφα­λί­σουν οἱ ἄν­θρω­ποι.
Τὸ βλέ­πω δύ­σκο­λο.
Μὲ τὰ κα­μώ­μα­τά τους ξύ­πνη­σαν πολ­λούς!
Το αλίευσα ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Οι αναρτήσεις του ¨Ῥωμηῶν Ἐνημέρωση¨

alt

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης



Προσοχή

Για ανάγνωση επιλέγεις ¨ ΠΛΗΡΗΣ ΟΘΟΝΗ¨ και το διαβάζεις τόσο άνετα, σαν να είναι σε μορφή pdf.

ΟΔΥΣΣΕΙΑ Web TV


Σκοπός της «ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ» είναι να ανακτήσουν οι Έλληνες τις αξίες, τις αρχές και τα ιδανικά της φυλής μας, μέσα από μια υγιή ενημέρωση, αφύπνιση και ψυχαγωγία.
ΣΥΝΔΕΘΕΙΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΕΔΩ.