Νεομάρτυς Ιωσήφ ο Χαλεπλής

Στις 4 Φεβρουαρίου 1686,
Αποκεφάλισαν τον χαλεπλή Χριστιανό Ιωσήφ.
(Από το νέο Μαρτυρολόγιο του Αγ. Νικοδήμου).

Τέμνου, Ιωσήφ, ανδρικώς, δια ξίφους,
και εκ Θεού στέφανον άφθαρτον δέχου. 

Αυτόν τον ευλογημένο από φθόνο μερικοί Αγαρηνοί τον συκοφάντησαν ότι είπε να γίνει Τούρκος. Κι επειδή αυτός δεν ήθελε να γίνει, τον άρπαξαν με μεγάλο θυμό και δέρνοντας και σπρώχνοντας τον πήγαν στον δικαστή ψευδομαρτυρώντας εναντίον του. Και μόλις τον είδε ο δικαστής, λέει στον Μάρτυρα: «έλα, άνθρωπέ μου, να γίνεις Μουσουλμάνος, να βγεις από την ψεύτικη πίστη και να έλθεις στην αληθινή, και να σε έχω κοντά μου, να γίνεις μεγάλος άρχοντας».

Αφού τα άκουσε αυτά ο Μάρτυρας, απάντησε με πολύ θάρρος και είπε: «Σιγά την πίστη που έχετε και παρακινείτε και άλλους να πιστέψουν! Τι τρισάθλιοι και κακορίζικοι που είστε! Και πού την βρήκατε εσείς την πίστη και την κάνατε και αληθινή; εσείς ταλαίπωροι, ούτε τη νηστεία σας δεν ξέρετε πότε είναι, ούτε το μπαϊράμι σας. Μόνο περιμένετε να δείτε το φεγγάρι για να αρχίσετε τη νηστεία σας, ή καλύτερα να πω την πολυφαγία σας. Που κάθεστε όλη τη νύχτα και τρώτε ώσπου να φέξει. Και τότε πέφτετε και κοιμάστε όλη τη μέρα, σαν νεκροί στον τάφο, κι αν ξυπνήσετε, κοιτάζετε τον ήλιο πότε να βασιλέψει, για να ορμήσετε και πάλι στο φαΐ . έπειτα παραφυλάτε πάλι πότε θα δείτε το φεγγάρι για να κάνετε το μπαϊράμι σας. Κι αν τύχει συννεφιά, το κάνετε άλλοι πιο μπροστά κι άλλοι πιο μετά και σας περιπαίζουν όλα τα έθνη και γελούν μαζί σας. 

Αυτή είναι η πίστη σας και μου λέτε να πιστέψω σε αυτήν; Και πώς να μιλήσω για τα άλλα, τα ψεύτικα και βρωμερά θρησκεύματά σας; Τα οποία είναι ότι ο Θεός σας τρώει και πίνει, και πως εσείς έχετε να απολαύσετε στον κατασκευασμένο από σας παράδεισο, φαγητά και ποτά και περισσότερες ασέλγειες, από όσες κάνετε εδώ». Αφού είπε αυτά και περισσότερα ο Μάρτυρας και εξευτέλισε τη θρησκεία τους, σιώπησε.

Κι εκείνοι, αφού τα άκουσαν αυτά, έτριξαν τα δόντια τους εναντίον του και ο αλιτήριος δικαστής τον καταδίκασε σε θάνατο με ξίφος. Και αφού τον παρέλαβαν, τον πήγαν χτυπώντας τον ως τον τόπο της καταδίκης. Και εκεί γονάτισε ο Μάρτυρας και δέχτηκε το μακάριο τέλος και έλαβε χαρούμενος τον στέφανο του μαρτυρίου για τη δόξα του Χριστού. Αμήν.

Απόδοση στα νέα Ελληνικά από τον Συναξαριστή Νεομαρτύρων
των Εκδόσεων  Ορθοδόξου Κυψέλης

Γεώργιος Τέζας - Φιλόλογος
Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τι συμβαίνει με την τροπολογία που χαρίζει 80% πρόστιμα σε Μουσουλμάνους και δεν μιλάει κανείς;

To πολιτικό μας σύστημα προσποιείται ότι δεν βλέπει τη χιονοστιβάδα διαμαρτυριών που προκάλεσε στο διαδίκτυο η αποκάλυψη-βόμβα των AegeanTimes.gr
	Αθανάσιος Τσίγκας aegeantimes.gr
Στην πρωτοσέλιδη έκδοση της 30ης Απριλίου 2012, στην προσπάθειά μας για να αφυπνίσουμε τους κοιμώμενους (ηθελημένα και μη) Έλληνες Βουλευτές του Κοινοβουλίου, ενημερώνοντας παράλληλα και τους Έλληνες πολίτες, αναρτήσαμε ένα άρθρο που αναφερόταν στην προώθηση τροπολογίας που απαλλάσσει σε ύψος 80% την μειονότητα της Θράκης, από τα επιβαλλόμενα πρόστιμα στην διαδικασία τακτοποίησης αυθαιρέτων κατασκευών [Διαβάστε το πρωτοσέλιδο της 30/4 ΕΔΩ]. Το εν λόγω άρθρο, όπως ήταν φυσικό, δημιούργησε χιονοστιβάδα διαμαρτυριών, όχι μόνο από τους αναγνώστες της ιστοσελίδας μας, αλλά σε χρόνο ρεκόρ, κοινοποιήθηκε στα πέρατα των απανταχού Ελλήνων, μέσω διαδικτύου. Εκατοντάδες ιστοσελίδες, με πρωτοσέλιδες αναρτήσεις βοήθησαν στην εξάπλωση της σοβαρότατης είδησης. Ορισμένες μάλιστα που θέλουν να κατατάσσουν τον εαυτό τους στις ... σοβαρές ιστοσελίδες, οικειοποιήθηκαν ως δικό τους ρεπορτάζ την είδηση, δίχως να αναφέρουν ως πηγή την ιστοσελίδα μας) Το παραπάνω άρθρο παράλληλα, κοινοποιήθηκε σε πολλούς Βουλευτές του Κοινοβουλίου (που ίσως λόγω ... φόρτου εργασίας και προώθησης νομοσχεδίων το τελευταίο διάστημα, δεν αντιλήφθηκαν την κατάφωρη αδικία σε βάρος Ελλήνων πολιτών). Η όλη διαδικασία γνωστοποίησης της κατάφωρης αυτής καταπάτησης του άρθρου 4, παράγραφος 1 του Συντάγματος (περί ισότητας μεταξύ των Ελλήνων πολιτών), όλο το Σαββατοκύριακο που πέρασε, αφορούσε σε προσωπικές μου επαφές με βουλευτές διαφορετικών κομματικών αποχρώσεων, προσωπικές μου επαφές με δημοσιογράφους αιχμής (αφού θεωρήσαμε ότι η φωνή τους θα έπιανε τόπο. Δυστυχώς όμως, το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, όχι μόνο νοσεί, αλλά επίσης δυστυχώς βρίσκετε σε πλήρη αποσύνθεση. Το αναφέρω αυτό, διότι, σε όποιους βουλευτές και να μίλησα, η απάντηση ήταν περίπου ίδια : «Αναγνωρίζουμε την αδικία, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Είναι ειλημμένη απόφαση, στηρίζεται από άλλες δυνάμεις και εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Θα προσπαθήσουμε στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού ελέγχου να διαμαρτυρηθούμε, αλλά δυστυχώς στηρίζεται η τροπολογία από άλλους συναδέλφους». Μάλιστα κατά την διάρκεια της συζήτησης στο Ελληνικό κοινοβούλιο, στις 29 Μαρτίου 2012, δεν τοποθετήθηκε κανείς (μα κανείς βουλευτής) στην ουσία της υπόθεσης (στο χάρισμα δηλαδή των προστίμων 80%), αλλά οι μόνες αναφορές που έγιναν (ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ, ΙΓ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΣΥΝΟΔΟΣ Γ΄, ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΙΖ΄, Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012), ήταν : Από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΛΑΟΣ, κ. Ηλία Πολατίδη (Βουλευτή Σερρών),οποίος ανέφερε επί λεξί για το ζήτημα: «Αυτό που έχετε κάνει με το άρθρο 29 -που το μετατρέψατε σε άρθρο 27 παράγραφος 4- δεν είναι ένα τέτοιο ρουσφέτι; Με αυτό τον τρόπο ένα καταρχήν σωστό νομοθέτημα, που το έχουμε στηρίξει, δεν προσπαθείτε να το καταστρέψετε βάζοντας ρουσφέτι; Δεν είναι ρουσφέτι αυτό που πάτε να κάνετε; Απορώ με τα κόμματα. Φυσικά, η Νέα Δημοκρατία, από ότι φαίνεται για τον ίδιο λόγο που το ψηφίζετε και εσείς, έχει μεγάλο ενδιαφέρον γι’ αυτό. Δεν θα έπρεπε να ντρέπεστε; Σε ένα νομοσχέδιο που θέλει να ρυθμίσει τα κακώς κείμενα του παρελθόντος και να κάνει μια νέα αρχή, βάζετε μια ρουσφετολογική τροπολογία, μια ρουσφετολογική ρύθμιση, η οποία υποθέτω -βασίμως βέβαια- ότι έχει γραφτεί από τουρκικό προξενείο Κομοτηνής... Θα έπρεπε να ήσασταν προσεκτικός όταν νομοθετείτε. Δεν μπορείτε ακρίτως να εισάγετε ότι σας δίνει ο οποιοσδήποτε. Είστε Υπουργός! ……….Και όλα αυτά γιατί γίνονται; Γιατί γίνεται αυτή η ιστορία; Γιατί ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία αγωνίζεστε στο ποιος θα πάρει μεγαλύτερο κομμάτι από τους μεταφερόμενους ψηφοφόρους από την Τουρκία. Μετά την αναδρομική άρση της ισχύος του άρθρου 19, περί αφαίρεσης ιθαγένειας για όσους αλλογενείς είχαν ανθελληνική δράση, δημιουργήθηκε -από τον κ. Παπανδρέου τότε προκειμένου να φανεί αρεστός σε ορισμένους- αυτή η βιομηχανία των μεταφερόμενων ψηφοφόρων. Είναι κάποιοι άνθρωποι που είναι στην Τουρκία και δεν έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα. Μπορεί πολλοί από αυτούς να έχουν πλαστά χαρτιά. Δεν το γνωρίζω αυτό. Πάντως δεν ξέρουν ελληνικά και δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον στην Ελλάδα. Τους «κουβαλάτε», το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, με λεωφορεία. Το ΠΑΣΟΚ είχε την πρωτοκαθεδρία. Από ότι είδα όμως και Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας έχουν μεγάλο άγχος γι’ αυτό, άρα κάτι θα πάρουν και αυτοί. Πάρτε πίσω το κατάπτυστο αυτό άρθρο! Μην συνδέετε το όνομά σας με αυτό το ρουσφετολογικό όργιο. Δεν είναι δυνατόν να λέμε ότι μόνο στη Θράκη όσοι χάνουν τα χαρτιά τους θα πηγαίνουν στο δήμαρχο και αυτός θα τους βγάζει καινούργια και πως έχουν ιδιοκτησία. Δηλαδή στην Καβάλα δεν μπορεί να χάσει κάποιος τα χαρτιά του; Μόνο στη Ξάνθη ή στην Κομοτηνή τα χάνει; Τι πράγματα είναι αυτά; Πάρτε το πίσω, σας παρακαλώ, γιατί αν δεν το πάρετε πίσω θα αναγκαστούμε να θέσουμε θέμα ονομαστικής ψηφοφορίας. Δεν μπορεί να νομοθετεί κατ’ αυτό τον τρόπο η Βουλή. Τουλάχιστον ας έρθουν εδώ όλοι οι Βουλευτές για να πάρουν θέση στο σημαντικό αυτό θέμα. Δεν μπορούμε να κάνουμε πτυελοδοχείο τη Βουλή κατ’ αυτό τον τρόπο! Δεν θα έπρεπε εσείς να το κάνετε αυτό. Φέρτε το ως ρύθμιση αν θέλετε σε άλλο νόμο. Μπορεί να έρθει ως τροπολογία με γενικές ρυθμίσεις για όλη την Ελλάδα. Ότι ισχύει για όλη την Ελλάδα θα ισχύει και για τη Θράκη. Δεν μπορεί να γίνεται αυτό που απαιτούν ορισμένοι τουρκόφρονες και το Προξενείο Κομοτηνής, να είναι η Θράκη κάτι μοναδικό. Δεν μπορεί κάθε φορά να νομοθετούμε ειδικά για τη Θράκη και τους δυο νομούς που έχουν και το μεγαλύτερο μουσουλμανικό πληθυσμό. Θέλουμε ισοπολιτεία για τους μουσουλμάνους; Φυσικά. Άρα θα ισχύει ότι ισχύει για όλους τους Έλληνες, όποιες απόψεις κι αν έχουν αυτοί για την Ελλάδα». Εκτός όμως του παραπάνω βουλευτή του ΛΑΟΣ, αναφορά στο ίδιο ζήτημα (τακτοποίησης αυθαιρέτων με ευνοϊκή μεταχείριση στις μειονότητες της Θράκης), έκανε και ο ανεξάρτητος βουλευτής κ. Ελευθέριος Αυγενάκης, ο οποίος επικεντρώνοντας την ομιλία σε μια άλλη έκφανση του προβλήματος από το χάρισμα προστίμων, στην παράνομη δικαιοδοσία των μουφτήδων να χορηγούν τίτλους ιδιοκτησίας, ανέφερε τα εξής : «Κλείνοντας, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα την προσοχή σας σε μία παράγραφο του άρθρου 29, το οποίο αναφέρει «για την απόδειξη της κατά παρέκκλιση αρτιότητας οικοπέδων ή γηπέδων τα οποία βρίσκονται στη Δυτική Θράκη των οποίων οι σχετικοί τίτλοι ιδιοκτησίας έχουν καταστραφεί, οι ενδιαφερόμενοι υποχρεούνται να προσκομίσουν στην αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης τα ακόλουθα δικαιολογητικά…». Και εδώ αναφέρεστε σε μια σειρά δικαιολογητικών. Το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο ζητά για τη χορήγηση έγκρισης δόμησης τα ακόλουθα: Αίτηση του κυρίου ή του έχοντος νόμιμο δικαίωμα με τις δηλώσεις αναθέσεων, αναλήψεων και φύλλου ελέγχου, τοπογραφικό διάγραμμα και διάγραμμα δόμησης σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 9, Αποδεικτικά καταβολής εισφορών και κρατήσεων για τις υπηρεσίες μηχανισμού. Επίσης, υποβάλλονται Τίτλος ιδιοκτησίας και Πρόσφατο πιστοποιητικό ιδιοκτησίας ή κτηματογραφικό απόσπασμα για κάθε ακίνητο, Αποδεικτικά στοιχεία νομιμότητας των υφισταμένων κτισμάτων σε περίπτωση προσθήκης και Εγκρίσεις άλλων υπηρεσιών και διοικητικών οργάνων που απαιτούνται. Υπάρχουν, όμως, κύριε Υπουργέ, ορισμένες περιπτώσεις ακινήτων στα οποία έχουν ήδη αναγερθεί τεμένη ιδιοκτησίας βακούφικων επιτροπών, όπου δεν υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας, δεδομένου ότι τα ακίνητα αυτά περιήλθαν στην κυριότητα των βακούφικων επιτροπών εδώ και δεκάδες ή και εκατοντάδες χρόνια, χωρίς να συνταχθεί σχετικό συμβολαιογραφικό έγγραφο για προφανείς λόγους. Συνεπώς, στην περίπτωση αυτή, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 1 του ν. 4030/2011 δεν είναι δυνατή η χορήγηση έγκρισης δόμησης λόγω έλλειψης τίτλου ιδιοκτησίας. Γι’ αυτό, παρακαλώ πάρα πολύ το β. όπου λέτε ότι ζητάτε βεβαίωση δημόσιας αρχής που να προσδιορίζει τους λόγους καταστροφής των σχετικών τίτλων ιδιοκτησίας να διαγραφεί εντελώς. Νομίζω ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει και βεβαίως, μια τέτοια βεβαίωση μπορεί να δίνεται από τους Μουφτήδες, οι οποίοι έχουν τη γνώση και φυσικά τη σχετική αρμοδιότητα. Θεωρώ ότι αυτό πρέπει να επανεξεταστεί. Παρακαλώ πάρα πολύ στο δεύτερο μέρος της συζήτησης επί των άρθρων να έχουμε και την άποψή σας σχετικά με το θέμα αυτό». Οι αντιδράσεις λοιπόν, όσων τουλάχιστον εμείς πλησιάσαμε, μας αποκάρδιωσε, αφού όλοι αναγνώρισαν την σοβαρότητα και την ανισότητα αντιμετώπισης των Ελλήνων, πλην όμως επίσης ομολόγησαν ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι, αφού είναι ειλημμένη πολιτική απόφαση να περάσει η τροπολογία. Φοβούμενοι ίσως της προεκλογικής περιόδου που έρχεται και δεδομένης της πρόθεσης αλίευσης ψήφων από την χοάνη της μειονότητας, δειλιάζουν να προτάξουν το συμφέρον των πολιτών και πολύ περισσότερο παρανομούν, καταστρατηγώντας το άρθρο του Συντάγματος που αναφέρεται στην ισότητα όλων των Ελλήνων. Τώρα για πια ισότητα μιλάμε, όταν υποτάσσονται (ή κιοτεύουν) στα προστάγματα των επιθυμιών ΕΡΝΤΟΓΑΝ και ΓΑΠ, είναι ένα ερώτημα, που αφού οι βο(υ)λευτές μας αδιαφορούν για εμάς, να το απαντήσουμε (ανταποδώσουμε) την ύστατη στιγμή της κάλπης. Άλλος δρόμος ενάντια στην αδιαφορία τους, την δειλία τους, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ...

Το αλίευσα ΕΔΩ

Χρήμα στα κόμματα με νυχτερινή τροπολογία.

Διαβάστε πως τα κόμματα με τροπολογία εξασφαλίζουν τη χρηματοδότησή τους. Πρόβλεψη για προστασία από τις τράπεζες. Εκλογικό επίδομα σε ακόμη περισσότερους υπαλλήλους

 

Οι τροπολογίες-πρόκληση συνεχίζουν να έρχονται στη Βουλή, κάνοντας τους πολίτες να αναρωτιούνται αν πράγματι λεφτά υπάρχουν και για ποιους.

Τη νύχτα της Δευτέρας κατατέθηκε τροπολογία, που εξασφαλίζει την απρόσκοπτη χρηματοδότηση των κομμάτων, ενόψει εκλογών,  προστατεύοντας μάλιστα όσα χρωστάνε στις τράπεζες.

Σύμφωνα με την τροπολογία των υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών στο νομοσχέδιο "Ρυθμίσεις για την τοπική ανάπτυξη, την αυτοδιοίκηση και την αποκεντρωμένη διοίκηση", αποδεσμεύονται τα ποσά της τελευταίας δόσης του 2011, καθώς και της πρώτης και δεύτερης του 2012, της χρηματοδότησης των κομμάτων.

Μάλιστα, προβλέπεται τα χρήματα της κρατικής χρηματοδότησης να μην μπορούν να κατασχεθούν από τους πιστωτές, όπως και να μην εκχωρούνται από τα κόμματα, προφανώς προς τις τράπεζες.

Σημειώνεται, ότι λόγω των ανεξόφλητων υποχρεώσεών τους προς τις τράπεζες, είχαν "παγώσει" οι κρατικές χρηματοδοτήσεις, οι οποίες τώρα απελευθερώνονται. Υπενθυμίζουμε ότι ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία χρωστάνε περίπου 240 εκατομμύρια ευρώ.

Όπως τονίζεται στην εισηγητική έκθεση, τα ποσά αποδεσμεύονται "προκειμένου να διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις απρόσκοπτης λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων ενόψει διενέργειας εθνικών εκλογών".

Οι τροπολογίες όμως δεν σταματούν εδώ. Με άλλη ρύθμιση του υπουργείου Εσωτερικών, προβλέπεται η χορήγηση εκλογικής αποζημίωσης σε υπαλλήλους τεσσάρων επιπλέον φορέων.

Έτσι, μετά τους υπαλλήλους του Εθνικού Τυπογραφείου, των Περιφερειών και των Δήμων, αποζημίωση θα λαμβάνουν και οι υπάλληλοι της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων των Υπηρεσιών Δημοσιονομικού Ελέγχου και του ΕΤΑΑ.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Περσικό Κόλπο: μια συγκέντρωση πολεμικών πλοίων που ανησυχεί

Ο Αμερικανός οικονομολόγος Lyndon LaRouche είχε παρατηρήσει τον περασμένο Ιανουάριο ότι οι δυτικές ναυτικές δυνάμεις που αναπτύσσονται στον Περσικό Κόλπο και τη γύρω περιοχή υπερβαίνουν κατά πολύ των δυνατοτήτων άμυνας του Ιράν.

Κατά συνέπεια, και δεδομένης της αποτυχίας ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού μονεταριστικού διατλαντικού συστήματος, αναγκάζεται κανείς να εξετάσει την χειρότερη περίπτωση, αυτή της παγκόσμιας σύγκρουσης με τη Ρωσία και την Κίνα που μπορεί να περιλαμβάνει και τη χρήση πυρηνικών όπλων.

Παρουσιάζουμε εδώ μια πρώτη αναθεώρηση των παρόντων δυνάμεων, σύμφωνα με δημόσιες πηγές στις 26 Μαρτίου 2012:

Ηνωμένες Πολιτείες: από τα 11 αεροπλανοφόρα και συνοδευτικά σκάφη (σχηματίζοντας ομάδες ναυτικής δράσης) που διαθέτει το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, το USS Abraham Lincoln βρίσκεται αυτή τη στιγμή στον Περσικό Κόλπο και το USS Carl Vinson περιπολεί στη νότια ακτή του Ιράν, στην Αραβική Θάλασσα. Ένα τρίτο, το USS Enterprise, θα περάσει σύντομα το Στενό του Γιβραλτάρ για να επισκεφθεί την ανατολική Μεσόγειο, και τελικά θα πάρει πορεία για το Περσικό Κόλπο, για τη περίπτωση επίθεσης κατά του Ιράν.

Τέσσερα ναρκαλιευτικά έχουν μόνιμη βάση στο Μπαχρέιν, και το αμερικανικό επιτελείο ζήτησε στις 16 Μαρτίου την αναχώρηση άλλων τεσσάρων ναρκαλιευτικών από το Σαν Ντιέγκο για να πάνε και αυτά στο Μπαχρέιν. Καμία ημερομηνία δεν έχει καθοριστεί.

Ηνωμένο Βασίλειο: σύμφωνα με ένα άρθρο της εφημερίδας The Sun της 26ης Φεβρουαρίου, το Βασιλικό Ναυτικό έχει συγκεντρώσει διακριτικά επτά πολεμικά πλοία στον Περσικό Κόλπο. Το HMS Daring (Τολμηρός), ένα νέο και ισχυρό καταστροφέα, έφτασε στον Κόλπο τον Ιανουάριο για να ενταχθεί στη δύναμη της φρεγάτας HMS Argyll .

Τα ναρκαλιευτικά Pembroke, Quora, Middleton και Ramsey έχουν τη βάση τους στο Μπαχρέιν και ένα πυρηνικό υποβρύχιο ήταν καθ 'οδόν στις 26 Φεβρουαρίου. Ένα δεύτερο πυρηνικό υποβρύχιο θα πρέπει να αποσταλεί, αλλά δεν έχει ορισθεί ημερομηνία.

Γαλλία: Το αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle απέπλευσε από τη Τουλόν στις 16 Μαρτίου για ασκήσεις στη Μεσόγειο (Ανατολική;), και θα συνοδευτεί από άλλα πολεμικά πλοία για να σχηματίσουν μια πλήρη ομάδα ναυτικής δράσης.

Πηγή

Το αλίευσα ΕΔΩ

Αποστολή: καταστρέψτε την οικογένεια.

«Οι πρόγονοί μας φύτευαν ελιές, αν και ήξεραν ότι δεν θα τις δουν να καρπίζουν»

Κορνήλιος Καστοριάδης

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

Δάσκαλος, Κιλκίς...

Κάποτε πλησίασε τον τροπαιούχο νομπελίστα μας ποιητή Γιώργο Σεφέρη, ένας ξένος διαπρεπής συνομιλητής, «πειράζων αυτόν και λέγων»: «Μα πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή;». Απαντά ο Σεφέρης: «Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε Ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει την Μεγάλη Παρασκευή, μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου».

(Το απόσπασμα περιέχεται στο βιβλίο της Μερόπης Σπυροπούλου, «Οικογένεια ώρα μηδέν», εκδ. «Αρχονταρίκι», σελ. 131). Δεν ξέρουμε αν κατ

Αποθηκεύτηκε

άλαβε ο… «πειραστής» ξένος την απάντηση του ποιητή, ο οποίος εξυμνεί την μάνα τη Ρωμηά και την οικογένεια, πριν αυτή ανοίξει τα πορτοπαράθυρά της και εισβάλλουν στο ευλογημένο καταφύγιο του Γένους, ο μαγαρισμένος αγέρας του δήθεν εξευρωπαϊσμού μας. Και η κρίση «τηγανίζει» και ταλανίζει κυρίως την οικογένεια.

Δεν σκοπεύω να γράψω για την σπουδαιότητα και ιερότητα του οικογενειακού θεσμού. Αυτό ακόμα και οι ανίατα προοδευτικοί το κατανοούν. Το βλέπω στο σχολείο. Για τα δικά τους βλαστάρια γίνονται κέρβεροι. Απαιτούν και πειθαρχία και καλή παιδεία, επιλέγουν τα καλύτερα και ακριβότερα κολέγια. Τις προοδευτικές σαχλαμάρες και ψευτοδημοκρατικότητες τις αφήνουν για τα παιδιά του, δηκτικώς λεγόμενου, κοσμάκη. Και οι αφελείς ζητωκραυγαστές τούς πιστεύουν και τους ψηφίζουν.

Στο βιβλίο «οικογένεια σε κρίση» (συλλογικός τόμος) διαβάζω σ’ ένα κείμενο της Ντίνας Πετροπούλου. «Από την δεκαετία του 1970, το διαζύγιο είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο με αυξητική τάση σε όλο τον δυτικό κόσμο. Στις ΗΠΑ για την τριετία 1977-79 ένας στους δύο γάμους κατέληγε σε διαζύγιο, ποσοστό που ανακοινώθηκε και στη χώρα μας 30 χρόνια μετά». («Αν θέλεις να δεις την Ελλάδα του μέλλοντος επισκέψου την σημερινή Αμερική», λέει ένα επιτυχημένο ρητό). Στο ίδιο κείμενο περιέχεται και το όνειρο ενός πεντάχρονου παιδιού.

Το ρώτησαν τι θα γίνει, όταν μεγαλώσει.

Απάντηση: «Ξέρεις εγώ όταν μεγαλώσω θα γίνω επιστήμονας… μεγάλος επιστήμονας… και θα φτιάξω μια κόλλα, την πιο δυνατή κόλλα του κόσμου… για να κολλήσω την μαμά και τον μπαμπά». Το μικρό παιδί ψάχνει την «κόλλα». Σε τούτο τον τόπο ξέρουμε, ήξεραν οι παλιότεροι – αυτό λέγεται Παράδοση – πως η μόνη «κόλλα», ατσάλινη και συμπαγής, που ένωνε δία βίου το ζευγάρι είναι ο Χριστός.

«Ένθα ανήρ και γυνή και παιδία και τοις της αρετής συνδεδεμένοι δεσμοίς, εκεί μέσος ο Χριστός», γράφει ο άγιος Χρυσόστομος. («Εις Γεν.», λόγος Ζ’, 5, ΕΠΕ 8,140). Όταν φεύγει ο Χριστός, από το «μέσον» και στην θέση του μπαίνει η καριέρα, η καλοπέραση, η ηδονοθηρία και η αδιαφορία τότε ο όμορφος και «χρηστός ζυγός» του γάμου καταλήγει σε διαζύγιο. (Και ας με συγχωρέσουν κάποιο ι -δεν μέμφομαι και δεν κρίνω κανέναν, για τα παιδιά γράφω- σπάνια βλέπουμε στα σχολεία, παιδιά διαλυμένων οικογενειών, στις οποίες υπάρχει αναφορά στο Χριστό και την εκκλησία μας.

Σπάνια βλέπουμε διαζύγια σε πολύτεκνες οικογένειες, γιατί τα παιδιά μεγαλώνουν με το «εμείς» και όχι με το καταστροφικό «εγώ» του μοσχοαναθρεμμένου μοναχογιού ή της μοναχοκόρης. Σκέφτομαι, αν θέλουν τα νέα ζευγάρια να τιμωρήσουν το ελεεινό κρατίδιο του μνημονίου, ας κάνουν πολλά παιδιά. Οι στατιστικές λένε ότι τα περισσότερα παιδιά γεννήθηκαν την περίοδο της Κατοχής, εν μέσω φρικτής και ανείπωτης σκλαβιάς. Με 5-6 παιδιά και φόρους δεν πληρώνεις και εργασία βρίσκεις και ο Θεός βοηθάει. Κατανοώ τις αντιδράσεις. Πώς θα τα μεγαλώσουμε, τι θα απογίνουν, είμαστε άνεργοι, μέλλον ζοφερό. Σε λίγα όμως χρόνια θα διδάσκουμε και θα παίρνουν τα προνοιακά επιδόματα οι οικογένειες και τα παιδιά από το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν. Ή μήπως περιμένουμε να λύσει την βραδυφλεγή βόμβα της λαθρομετανάστευσης ο κ. Χρυσοχοϊδης; Όπως το έλυσε στην προηγούμενη θητεία-κοροϊδία του.

Κι αν σήμερα «μες στην ερημιά του κόσμου» έχουμε περισσότερο ανάγκη την οικογένεια, έρχονται τα τρισάθλια κουρελουργήματα «περιοδικά ποικίλης ύλης» -βιβλία γλώσσας- και ευτελίζουν πλήρως τον ιερό θεσμό. Την εποχή του άκρατου ατομισμού και… κανιβαλισμού το «Νέο Σχολείο» τους, επιδιώκει να προσβάλλει και να μειώσει την σημασία που είχε -και έχει ακόμα- ως κοινωνική αξία και πρότυπο στην πατρίδα μας η οικογένεια (με τους δύο γονείς να ζουν μαζί και να φροντίζουν τα παιδιά τους). Πουθενά στα βιβλία αυτά δεν θα βρεις αυτό το εξαιρετικό που γράφει στο βιβλίο του «χάνω το παιδί μου», ο αειθαλής δάσκαλός μας Κωνσταντίνος Γανωτής, ότι «η οικογένεια είναι μια αγκαλιά προσώπων που αγαπιούνται και αγαπιούνται γι’αυτό που είναι και είναι εικόνες Θεού, γεννημένοι για την αιώνια ζωή στη βασιλεία του Θεού». (σελ. 76).

Σ’ όλο το Δημοτικό ελάχιστες αναφορές γίνονται στην οικογένεια και στον ανθρωποποιό ρόλο της. Στην Στ’ τάξη, (γλώσσα, β’ τεύχος) υπάρχει ενότητα με τίτλο «συγγενικές σχέσεις». Στο κείμενο «ώρες με την μητέρα μου», διαβάζουμε: Η μαμά μου… με τον μπαμπά μου παντρεύτηκαν από έρωτα στο άψε-σβήσε και οι ευχές που τους έδωσε ο παπάς όταν τους πάντρεψε πραγματοποιήθηκαν. Απόκτησαν καρπόν κοιλίας, δηλαδή εμένα και τον αδελφό μου». Ρηχή ειρωνεία, απαράδεκτη για σχολικό βιβλίο (σελ. 84). Στο κείμενο «πρέπει να φανώ γενναίος», το μοναχοπαίδι μιας οικογενείας, καλείται να επιδείξει την εξής γενναιότητα: να πάει διακοπές μόνο του, για να περάσουν οι γονείς του, προφανώς, καλύτερες διακοπές, χωρίς τις δεσμεύσεις από την παρουσία του μικρού τους παιδιού (σελ. 89).

Στο επόμενο κείμενο με τίτλο «μία οικογένεια ανάμεσα στις άλλες», αφού περιγράφει ένα παιδί, τρίτης δημοτικού, τα «είδη» των οικογενειών (πυρηνική, μονογονεϊκή, «ξαναπαντρεμένων») στο τέλος το παιδί αποφαίνεται: «Όταν μεγαλώσω και κάνω δική μου οικογένεια, δεν ξέρω ακόμα πώς θα μοιάζει…». (Το κείμενο είναι από το περιοδικό «ερευνητές», της εφ. «Καθημερινή»). Ολόκληρη ενότητα, χωρίς ένα κείμενο προβολής μιας φυσιολογικής οικογένειας. Πλήρης καταρράκωση του θεσμού και σαφές «δίδαγμα» στα παιδιά: δεν υπάρχει οικογένεια, «να είσαι ο εαυτός σου», μην ελπίζεις σε παρωχημένα πράγματα.

Στο Γυμνάσιο τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. (Εξαιρετική η κριτική που κάνει η συνάδελφος φιλόλογος-θεολόγος Ευδοξία Αυγουστίνου). Εδώ κυριαρχούν κείμενα καταθλιπτικά, ακατάλληλα για παιδιά, διασύρονται οι γονείς, απαξιώνεται πλήρως η παραδοσιακή, «ομαλή» οικογένεια.

Στα «κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας», Α’ γυμνασίου, στο διήγημα του Λ. Τολστόι, με τίτλο «Ο παππούς και το εγγονάκι», ο γιος και η νύφη φέρονται βάναυσα και απάνθρωπα στον ανήμπορο γέρο-πατέρα, έως ότου μαθαίνουν από τον μικρό εγγονό να του φέρονται σωστά. Στην σελ. 45 στο κείμενο «Νινέτ» της Ζωρζ Σαρή περιγράφεται, κατά την εισηγητική σημείωση της συγγραφικής ομάδας, «η αδυναμία επαφής των γονιών με τα παιδιά τους και με τις ενοχές που συχνά αισθάνονται αυτοί», όπως και «η κρίση ταυτότητας, την αγωνία, δηλαδή, του παιδιού για την καταγωγή του, τους γονείς, τις ρίζες του».

Στην σελ. 49, στο απόσπασμα με τον τίτλο «Τα πράγματα στρώνουν περισσότερο», από το μυθιστόρημα «Η εποχή του υακίνθου», της Τούλας Τρίγκας, η ηρωίδα, ένα νεαρό κορίτσι, καταγράφει τις εμπειρίες της από το διαζύγιο των γονέων και το δεύτερο γάμο της μητέρας της, βλέπει θετικά το γεγονός αυτό, εκφράζει μάλιστα τις θετικές εντυπώσεις της και στον (φυσικό) πατέρα της (τηλεφωνικώς).

Στα «Κείμενα» της Β’ γυμνασίου, στο κείμενο «Από το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» (σελ. 48), ο μαθητής θα διαβάσει: «περισσότερο απ’ τους άλλους, η μητέρα, με το χαρακτήρα της και τα ελαττώματά της, μου πλακώνει την καρδιά. Δεν ξέρω πια τι στάση να κρατήσω· δε θέλω να της πω βάναυσα πως είναι παράλογη, σαρκαστική και σκληρή».

Κείμενα απαισιόδοξα, παιδαγωγικά ναυάγια, που ελάχιστα συνάδουν με την δροσιά, και την χαρά που πρέπει να προσφέρουμε στην «άνοιξη» της ζωής, στην νιότη του γυμνασίου. Στην σελ. 52 «φιλοξενείται» κείμενο με τίτλο «Οι Κυριακές στην θάλασσα», πρωταγωνιστούν τρία κορίτσια, που οι γονείς τους είναι διαζευγμένοι. Ένα από τα κορίτσια εκθέτει τις αιτίες του διαζυγίου. Μιλά για τον πατέρα της: «Φαίνεται ότι στο παλιό μας σπίτι τον καιρό που ζούσανε με την μητέρα οι δουλειές του το ίδιο τον απασχολούσανε. Ήταν ίσως η κύρια αιτία που χωρίσανε. Αυτό, και το ότι μπορούσα να καταλάβω πώς ένας άνθρωπος κάνει απιστίες. Τώρα το κατάλαβα». Μάλιστα. Και εμείς καταλαβαίνουμε γιατί επιλέγονται τέτοια κείμενα για 13χρονα και 14χρονα παιδιά. Στη σελ. 42 άλλο απαισιόδοξο κείμενο με τίτλο «Η μάνα», εντελώς ακατάλληλο για παιδιά, στο οποίο ο πατέρας θύμωνε και ξυλοφόρτωνε άγρια τα παιδιά, όταν τον ξυπνούσαν πριν από την ώρα του» και η σύζυγος-μητέρα, που έκανε τα πάντα, ανεχόταν την συμπεριφορά του άντρα της και «ήταν ικανοποιημένη γιατί της έφτανε να γνωρίζει συχνά όλο τον πόθο του άντρα, να πιάνει παιδί μ’ αυτόν, να γεννάει…».

Θα μπορούσα να συνεχίσω, όπως για παράδειγμα με εκείνο το «εξαιρετικό», που περιέχεται στην «Νεοελληνική Γλώσσα», της γ’ γυμνασίου, όπου ο δύσμοιρος φιλόλογος καλείται να διδάξει το γνωστό τραγούδι των Κατσιμιχαίων «Don’t worry be happy», το οποίο είναι κατάλληλο για οινόφλυγες, μεταμεσονύκτιους θαμώνες διασκεδαστηρίου και όχι για τάξη σχολικού διδακτηρίου.

Παραθέτω την πρώτη στροφή:

«Άμα ξυπνήσεις και έχεις βγάλει ουρά,

αν κοιταχτείς και έχεις βγάλει βυζιά

don’t worry be happy.

Άμα η κόρη σου σε λέει μπαμπά ενώ ο γιος σου

σε φωνάζει μαμά

don’t worry be happy…».

Αυτά τα «ωραία» βγαίνουν σήμερα από τα σχολεία. Πνίγονται, ασφυκτιούν τα παιδιά από τις αναθυμιάσεις. Αντί για το «μάννα» της εξαίσιας παράδοσής μας, τα ποτίζουμε χολή, τα τρέφουμε με ακαθαρσίες. Μία Πνευματική Γενοκτονία, την οποία επιτρέπουμε, γιατί από Έθνος με ήθος θυσιαστικό και αντιστασιακό, καταντήσαμε, αξιολύπητο, δειλό σκορποχώρι. Εσχάτη ώρα εστί, να βρούμε τον εαυτό μας, να καθαρίσουμε την Ελλάδα από τις ανθρωποκάμπιες που την μαραζώνουν. Κάποτε, όχι πολύ παλιά, αλλιώς μεγάλωναν τα παιδιά τους. Ιδού ένα παράδειγμα:

«…Ένας ευσεβής γέροντας των ογδόντα χρόνων μου διηγείτο: Όταν ήταν μικρό παιδί αρρώστησε βαριά. Ήταν ετοιμοθάνατος. Οι γονείς του φέραν το γιατρό στο χωριό. Ο γιατρός εξέτασε τον άρρωστο, έδωσε τη συνταγή. Και ήταν Μ. Τεσσαρακοστή. Η οικογένεια πάμφτωχη. Αναγκάζονται και σφάζουν ένα κατσικάκι, για το άρρωστο παιδί. Πέρασαν μερικές μέρες και το άρρωστο παιδί έγινε καλά. Περίσσεψε όμως πολύ κρέας. Επειδή ήταν Μ. Τεσσαρακοστή, το πέταξαν στο ποτάμι! Ποιοί; Αυτοί που δεν είχαν τι να φάνε: Που τρώγαν κρέας Χριστούγεννα και Πάσχα! Έκαναν ή δεν έκαναν θυσία;». (αρχιμανδρίτη Β. Μπακογιάννη, «Τουρκοκρατία»).

πηγή Αντι Νεα Ταξη Πραγμάτων

Το αλίευσα ΕΔΩ

Η απάντηση της "ΕθνικήςΕταιρείας" στην ανάρτησή μας με τίτλο: "Εθνική Εταιρεία" ή Εταιρεία των "Εθνικών";

Εισαγωγικό σχόλιο  απο  την "Κλασσικοπερίπτωση" 

Πρίν απο λίγες ώρες   κάποιος κ, Βασιλειάδης  μας έστειλε  ένα σχόλιο σχετικά με την ανάρτησή μας Ο/Η Ἄγγελος Βασιλειάδης άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Εθνική Εταιρεία" ή Εταιρεία των "Εθνικών";  (βλ.εδώ )

Για λόγους δεοντολογίας την δημοσιεύουμε  και  του ανταπαντούμε  πως δεν μας έπεισαν καθόλου  για το "αγαθόν"  των προαιρέσών τους.Το επιχείρημα  πως χρησιμοποιούν στο έμβλημά τους τον Τίμιο Σταυρό  και άρα εξ αυτού αποδεικνύεται πως είναι  Ορθόδοξοι , είναι  πολύ  "φτωχό".Θα τους θυμίσω ότι  Σταυρό  έχουν  και οι πιό "μαύροι" της μασωνίας οι "Ροδόσταυροι" , Σταυρό  θα δεί  κάποιος  αν επισκεφθεί την  "εκκλησία της  Σαϊντελογίας", Σταυρούς  εικόνες και κομποσχοίνια  είχε  κρεμάσει  στους τοίχους του "μαγαζιού" του  γνωστός  τηλεαστέρας   μαγος - μέντιουμ.

Λένε επίσης ότι  τους " προξένησε μεγάλη ἔκπληξι, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ ἀπορία τὸ γεγονός, ὅτι κάποιοι -ὄχι ἀπαραιτήτως καλοπροαίρετοι καὶ ἀκριβοδίκαιοι- ἔσπευσαν νὰ χαρακτηρίσουν τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ὡς ἑταιρεία τῶν ἐθνικῶν, μὲ ἀφορμὴ τὴν ὁμιλία τῆς ἡρωΐδος δασκάλας Χαρᾶς Νικοπούλου".

Αν  ήταν  τόσο Ορθόδοξοι  όσο λένε  και "ανυποψίαστοι" για το  τι θα περιείχε η  ομιλία  της  κ. Νικοπούλου , τότε  δεν θα έπρεπε να  νοιώσουν  καμία έκπληξη  απο τις αντιδράσεις  εμφρόνων  Ορθοδόξων  χριστιανών που θεωρούν  βλάσφημα  τα όσα  είπε  η κυρία.

Αντί λοιπόν  να  βγούν και  να "μαζέψουν"  τα πράγματα  μιας και την ημέρα   της  "πρεμιέρας"  του κόμματός  τους  η κ Νικοπούλου  τους εξέθεσε  ανεπανόρθωτα, επιτίθενται  σε μας  που τολμήσαμε  να σχολιάσουμε  την απαράδεκτη  "μίξη των αμίκτων". Αν ήταν  στις "Ορθόδοξες επάλξεις" όπως διατείνονται  τότε  θα ήξεραν ποιοί  και γιατί είναι εχθροί  του Χριστού  και της  Εκκλησίας  και θα  μας προστάτευαν  απο δαύτους.

Οι θέσεις τους  δεν  αποσαφηνίστικαν  καθόλου  με μία πτωχότατη  επιχειρημάτων  ανάρτηση - απάντηση. Αυτό δυστυχώς που μας έμεινε  ως εντύπωση είναι  ότι  δεν θέλουν να τα "χαλάσουν" με χώρους  σαν εκείνους των  νεο- ειδωλολατρών , αρχαιοπλήκτων  και νεο- παγανιστών  οι οποίοι  ας μην το λησμονούμε  έχουν απλώσει τα πλοκάμια  τους σχεδόν παντού, απο το ΕΠΑΜ  του Καζάκη   μέχρι  και το  τελευταίο  αντιμνημονιακό  μαγαζάκι.

Για να τελειώνει  αυτή  η φάρσα, δηλώνουμε  ότι απο αυτό το μετερίζι  θα καταγγέλουμε  όποιον   στηρίζει τους  ορκισμένους  εχθρούς του Χριστού και της Εκκλησίας και της πατρίδας, παραμένοντας πιστοί  στο  καθήκον του αληθινού  εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα,  ό οποίος - όπως είπε ο Θεόδωρος  Κολοκοτρώνης-  γίνεται  "Πρώτα  δια την πίστιν του Χριστού  την Αγίαν  και ύστερα δια της πατρίδος  την  ελευθερίαν".

Οι κύριοι  αυτοί  δυστυχώς  όχι μόνο δεν κατάλαβαν την  τεράστια "γκάφα" τους  ( αν βέβαια πρόκειται για "γκάφα" και όχι  για  δόλια μεθόδευση) αλλά επιμένουν να δίνουν  "πιστοποιητικά ορθοδοξίας" στην κ. Νκοπούλου , λέγοντας  πως ήταν καλεσμένη  στην  αδελφότητα θεολόγων  "Η Ζωή".

Μας προκαλείτε  κ. Βασιλειάδη   να στείλουμε  στον συνεπώνυμό σας  υπεύθυνο  της  της "Ζωής" το  video  με την ομιλία  της κ. Νικοπούλου και να του ζητήσουμε να μας πεί  την γνώμη  του  καθώς επίσης και να μας απαντήσει εάν  τα μέλη  της αδελφότητας  στην Καβάλα γνώριζαν  σχετικά.

http://youtu.be/D02ib7jpLZQ
Λέτε  επίσης  πως  "...Εἶναι προφανές, ὅτι ὅσα ἀνέφερε ἡ κυρία Νικοπούλου ἐκφράζουν προσωπικές της ἀπόψεις, τὶς ὁποῖες δὲν συμμερίζεται ἀπαραιτήτως ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ."

Μα απο πού είναι προφανές  κύριοι  της "Εθνικής Εταιρείας";

Επειδή  έχετε  έναν Σταυρό στο έμβλημά σας , ή επειδή  λέτε ότι  είστε  στις "επάλξεις της Ορθοδοξίας";

Αν  "προστατεύετε" την Ορθοδοξία  επιμένοντας  στην υπεράσπιση  πεμπτοφαλαγγιτών της  Νέας Εποχής , τότε πως  είναι δυνατόν  να  σας εμπιστευθούμε  την υπεράσπιση  της  ελευθερίας της πατρίδος  μας.

Είχαμε μία μικρή  ελπίδα ότι  έστω και "κατόπιν εορτής" θα είχατε  αντιληφθεί   το λάθος σας και πως θα  προχωρούσατε  με ευθύ και Ορθόδοξα  λεβέντικο - ελληνικό τρόπο   στην  απκήρυξη  όλων αυτών  που  έχουν ή  "ασπάζονται"  απόψεις  ξένες  προς την  Ελληνορθόδοξη   παράδοση και ιστορία μας.Με αυτήν  την απάντηση  μας πείσατε  ότι  οι εκτιμήσεις  που εκφράσαμε στην  επικρινόμενη  απο εσάς  ανάρτησή μας  ήταν  δυστυχώς απολύτως  σωστές.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ Κ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗ   ΚΑΙ  Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ  ΤΗΣ "ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ"

 
Εἰς ἀπάντησιν ὅσων ἀπαραδέκτων προσήψατε στὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ μὲ τὴν παροῦσα ἀνάρτησί σας, σᾶς παραπέμπω στὸν ἀκόλουθο σύνδεσμο ἀπὸ τὸ προσωπικό μου ἱστολόγιο, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι θὰ τὸ δημοσιεύσετε πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας, ἀναφέροντας βεβαίως καὶ τὴν πηγή:
http://stisepalxeis.blogspot.com/2012/03/blog-post_30.html

  Ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ εἶναι μὲ τὸν Χριστό, ὄχι μὲ τὸν Δία!!!

Ὅσοι πήραμε τὴν μεγάλη ἀπόφασι νὰ ἱδρύσουμε τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, γνωρίζαμε ἐκ τῶν προτέρων ὅτι μιὰ τέτοια προσπάθεια θὰ ἀποκτοῦσε σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα πολλοὺς καὶ ἰσχυροὺς ἐχθρούς. Ἐν τούτοις, καὶ παρὰ τὰ ἐμπόδια ποὺ ἀντιμετωπίσαμε στὸν δρόμο μας, ξεκινήσαμε, ἔχοντες στήριγμα καὶ ὁδηγό μας τὴν Ὀρθόδοξη πίστι μας.

Στὴν πρώτη μας ἀνακοίνωσι καταστήσαμε σαφές, ὅτι ὅσοι συγκροτήσαμε τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ἔχουμε στὶς καρδιές μας Χριστὸ καὶ πατρίδα. Ἐπὶ πλέον, τὸ ἔμβλημά μας ἔχει στὸ κέντρο του τὸν Τίμιο Σταυρό, ὁ ὁποῖος ἀκτινοβολεῖ καὶ προστατεύει τὸν Ἑλληνισμό.

Μᾶς προξένησε μεγάλη ἔκπληξι, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ ἀπορία τὸ γεγονός, ὅτι κάποιοι -ὄχι ἀπαραιτήτως καλοπροαίρετοι καὶ ἀκριβοδίκαιοι- ἔσπευσαν νὰ χαρακτηρίσουν τὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ὡς ἑταιρεία τῶν ἐθνικῶν, μὲ ἀφορμὴ τὴν ὁμιλία τῆς ἡρωΐδος δασκάλας Χαρᾶς Νικοπούλου, ἡ ὁποία εἶχε προσκληθῆ στὴν πρώτη μας ζωντανὴ ἐκδήλωσι στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο Ἀθηνὼν, ἡ ὁποία πρὸς ἀπογοήτευσιν κάποιων ἐστέφθη μὲ ἀπόλυτη ἐπιτυχία. Εἶναι προφανές, ὅτι ὅσα ἀνέφερε ἡ κυρία Νικοπούλου ἐκφράζουν προσωπικές της ἀπόψεις, τὶς ὁποῖες δὲν συμμερίζεται ἀπαραιτήτως ἡ ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ.

Ἄραγε, ἡ Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Ἀδελφότης «ΖΩΗ», ἡ ὁποία τὴν προσεκάλεσε νὰ ὁμιλήση τὴν παραμονὴ τῆς 25ης Μαρτίου στὴν Καβάλα, κινδυνεύει νὰ χαρακτηρισθῆ ἐνδεχομένως ἀδελφότης τῶν ἐθνικῶν;

Ὁλοκληρώνω μὲ δύο φιλικὲς συμβουλὲς πρὸς τοὺς ἐπικριτές μας:

Πρῶτον νὰ εἶναι πολὺ πιὸ προσεκτικοὶ πρὶν ἐκτεθοῦν καὶ χάσουν τὴν ἀξιοπιστία τους, καὶ δεύτερον νὰ εἶναι δίκαιοι στὴν κρίσι τους, διότι ἂν εἶχαν τὴν ἐντιμότητα νὰ δημοσιεύσουν ὁλόκληρη τὴν ἐκδήλωσι καὶ ὄχι μόνον τὴν ὁμιλία τῆς κυρίας Νικοπούλου, ὅλα ὅσα προσάπτουν στὴν ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ θὰ εἶχαν καταρριφθῆ ὡς ἀνυπόστατα.

Ὁ Πρόεδρος

Ἄγγελος Βασιλειάδης

Το αλίευσα ΕΔΩ

Σαρακοστιανά Λαογραφικά

Η Σαρακοστή δεν είναι μόνο μια σημαντική χρονική περίοδος με θρησκευτικό νόημα, καθώς αποτελεί στάδιο νηστείας και ασκήσεως των αρετών εν αναμονή του Πάσχα. Αποτελεί και περίοδο με ιδιαίτερη λαογραφική σημασία, αφού συνδυάζει αρχαίες γονιμικές τελετουργίες με την ζέουσα πίστη του ελληνικού λαού στην ορθόδοξη παράδοση. Μεταξύ της Αποκριάς και της Μεγάλης Εβδομάδας, η Σαρακοστή τιμάται ιδιαιτέρως από τον ελληνικό λαό, ως στάδιο προετοιμασίας αλλά και ως κρίσιμη εορτολογική περίοδος, που προετοιμάζει την ανοιξιάτικη βλάστηση και την καλοκαιρινή συγκομιδή, γεγονότα κρίσιμα επίσης για την επιβίωση των παραδοσιακών κοινοτήτων.

Σε πολλές ελληνικές περιοχές, η αρχή της Σαρακοστής σημαδευόταν από απόλυτη νηστεία, από την τήρηση δηλαδή αυστηρού νηστίσιμου τριημέρου, μέχρι και την πρώτη Προηγιασμένη θεία λειτουργία της Τετάρτης. Το δε πρώτο Σάββατο, εορτή του διά κολλύβων θαύματος του αγίου Θεοδώρου, ο ελληνικός λαός το τιμά ως Ψυχοσάββατο, παρασκευάζει κόλλυβα και μνημονεύει τους προσφιλείς νεκρούς του, οι δε κοπέλες παλαιότερα έβαζαν από τα κόλλυβα αυτά κάτω από το μαξιλάρι τους, επικαλούμενες τελετουργικά τους αγίους Θεοδώρους, με την πίστη ότι έτσι θα προκαλούσαν μαντικά όνειρα περί γάμου, μέσω των οποίων θα μάθαιναν την οικογενειακή τους τύχη.

Ανάλογη γονιμική-ευλογητική της φύσης σημασία είχε και η λιτανεία των αγίων εικόνων, κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Με την περιφορά των εικόνων στα όρια του οικισμού και την πάνδημη συμμετοχή σε αυτήν, εξαγιαζόταν η φύση, ευλογούνταν οι παραγωγικές δραστηριότητες των κατοίκων και ευλογούνταν οι καλλιέργειες και οι προσδοκώμενες σοδειές, κάτι που ήταν ιδιαιτέρως σημαντικό για τις παραδοσιακές ελληνικές κοινότητες, με τον αγροτοκτηνοτροφικό χαρακτήρα τους. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το ότι γενικότερα οι σαρακοστιανές και οι πασχαλινές λιτανείες έχουν παρόμοιο αγιαστικό της φύσης χαρακτήρα, καθώς εντοπίζονται σε μια σημαντική και σημαδιακή για την πρόοδο της βλάστησης και της ανοιξιάτικης αναγέννησης της φύσης στιγμή, μια στιγμή πραγματικά διαβατήρια και οριακή, ένα εορτολογικό όριο με φυσικές συνιστώσες, καταβολές και ρίζες.

Αλλά και τα λουλούδια ή τα φυτά –συνήθως δενδρολίβανο– που στόλιζαν τον Τίμιο Σταυρό κατά την έκθεσή του για προσκύνηση, την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως, είχαν παρόμοιο αγιαστικό και προφυλακτικό χαρακτήρα. Οι γυναίκες τα μετέφεραν με ευλάβεια στα σπίτια τους και τα φύλαγαν στο εικονοστάσι, το κέντρο της οικιακής λατρευτικής τιμής. Εκεί τα αποξήραιναν και τα χρησιμοποιούσαν για να καπνίζονται με αυτά, καθώς τα έκαιγαν στο θυμιατό, σε περιπτώσεις ασθενειών, για να αποδιώχνουν την βασκανία, ακόμη και για να αποτρέπουν και να εξορκίζουν τις ξαφνικές, βίαιες και συχνά ολέθριες ανοιξιάτικες και καλοκαιρινές κακοκαιρίες. Την ενισχυτική των πιστών δύναμη του Τιμίου Σταυρού, όπως ακριβώς την διδάσκει και την πιστεύει η Εκκλησία, πίστευαν ότι αυτά τα «σταυρολούλουδα» την αποκτούσαν δια της επαφής τους με το σταυρό, και είχαν τη δύναμη να την μεταφέρουν στους πιστούς.

Αλλά και η παρόμοια χρήση των λουλουδιών με τα οποία είχε στολιστεί η εικόνα της Παναγίας, κατά τις ακολουθίες των Χαιρετισμών και του Ακαθίστου Ύμνου, στην ίδια κατηγορία τελετουργικών πράξεων εντάσσεται. Ο λαός μας παραδοσιακά παρακολουθούσε και παρακολουθεί τις ακολουθίες αυτές μαζικά και με πίστη, καθώς τιμά συστηματικά και εντατικά την Θεοτόκο, και περιμένει από εκείνην παραμυθία στις δυσκολίες και βοήθεια στα καθημερινά αδιέξοδα. Τα λουλούδια της εικόνας της είχαν, κατά την λαϊκή λατρευτική πίστη, μέρος της αγιαστικής δύναμης της Παρθένου Μαρίας, και ο ευσεβής λαός μας τα τιμούσε δεόντως και αναλόγως. Περιττό βεβαίως είναι να τονίσουμε την αυστηρή τήρηση της νηστείας από τους ανθρώπους του λαού, οι οποίοι συχνά δεν κατέλυαν λάδι όλη την εβδομάδα, σε περιπτώσεις δε σωματικής αδυναμίας μόνο Τετάρτη και Παρασκευή, προετοιμαζόμενοι έτσι για τη μεγάλη εορτή του Πάσχα.

Τέλος, παρόμοια αγιαστική επενέργεια στη φύση πίστευαν ότι ενείχε και το λαϊκό δρώμενο του Λαζάρου, που σε πολλές περιοχές της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας τελούσαν το Σάββατο του Λαζάρου, πριν την Κυριακή των Βαϊων, στο τέλος ουσιαστικά της Σαρακοστής. Το δρώμενο αυτό τελούνταν σχεδόν αποκλειστικά από κοπέλες, και ουσιαστικά περιλάμβανε την τελετουργική περιφορά ενός ομοιώματος του σπαργανωμένου με τα εντάφια σάβανα Λαζάρου, στολισμένου με λουλούδια και πρασινάδες, στα σπίτια του χωριού, ενώ παραλλήλως τραγουδούσαν ένα σχετικό άσμα. Σε ανταμοιβή, έπαιρναν από την κάθε νοικοκυρά αβγά, που θα έβαφαν αργότερα κόκκινα, ώστε να τηρήσουν το σχετικό ελληνικό πάγκοινο λατρευτικό έθιμο.

Κοζανίτισσες με παραδοσιακές στολές τραγουδούν τα Κάλαντα του Λαζάρου

Για το αγερμικό δρώμενο του Λαζάρου και το σχετικό τραγούδι πολλά έχουν γραφεί στην πλούσια ελληνική και βαλκανική λαογραφική βιβλιογραφία, καθώς το δρώμενο είναι ευρύτερα διαδομένο και σε άλλους ορθοδόξους λαούς της χερσονήσου του Αίμου. Κοινή ωστόσο συνισταμένη όλων αυτών των μελετών είναι η διαπίστωση πως η επίτευξη ευλογίας της φύσης, «καλοχρονιάς», ευετηρίας δηλαδή, και καλής σοδειάς βρίσκονταν πάντοτε στο επίκεντρο της τέλεσης του εθίμου. Κι αυτό επειδή όπως σημειώσαμε και στην αρχή, ο αγιασμός και η ευλογία της φύσης αποτελούσαν την κύρια μέριμνα των παραδοσιακών κοινοτήτων, ακριβώς επειδή από την καλή απόδοση και την επιτυχία της ετήσιας σοδειάς εξαρτώνταν η ζωή και η επιβίωση, τόσο σε ατομικό και οικογενειακό, όσο και σε ευρύτερα κοινωνικό επίπεδο.

Συνήθιζαν οι πρόγονοί μας, για τον υπολογισμό του χρονικού μήκους της «κυρά Σαρακοστής», να κατασκευάζουν από ζυμάρι ομοίωμα γυναίκας, κάτω από την ποδήρη φούστα της οποίας εξείχαν επτά πόδια, όσες και οι εβδομάδες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Μετά τον κατανυκτικό εσπερινό κάθε Κυριακής των Νηστειών, επιστρέφοντας στο σπίτι τους έκοβαν και από ένα πόδι, ώστε να γνωρίζουν με βεβαιότητα αν και κατά πόσο πλησίαζαν η Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα. Και γνώριζαν οι άνθρωποι του λαού, με την ανεπιτήδευτη και πηγαία ευσέβεια, ότι μπορούσαν να καταλάβουν την Σαρακοστή και το πλήρες νόημά της μόνο μέσα από την παρακολούθηση των σχετικών εκκλησιαστικών ακολουθιών, γι’ αυτό και συμμετείχαν σε όλες, ακόμη και στα καθημερινά Μεγάλα Απόδειπνα, τα γνωστά στο λαό μας ως «Δυνάμεους», από το επαναλαμβανόμενο σε αυτά γνωστό τροπάριο «Κύριε των Δυνάμεων μεθ΄ ημών γενού …».

Παραδοσιακά καλάντα του Λαζάρου στην Λευκοπηγή Κοζάνης

Στις σημερινές αγχώδεις και νόθα παγκοσμιοποιημένες κοινωνίες μας, η προσφυγή στους δοκιμασμένους και καθαγιασμένους αυτούς ρυθμούς και τρόπους ζωής θα ήταν ίσως μια δραστική απάντηση σε όσα καθημερινά ταλανίζουν τον άνθρωπο. Χωρίς ιδιαίτερα υλικά μέσα ή τεχνολογικές ευκολίες, οι άνθρωποι του λαού που τηρούσαν τα έθιμα αυτά, είχαν καταφέρει αυτό που για μας σήμερα φαντάζει άπιαστο όνειρο: Ζούσαν σε πλήρη συμφιλίωση με το θέλημα του Θεού, ολιγαρκείς, αλλά και ουσιαστικά ευτυχισμένοι. Κι ίσως εδώ βρίσκεται το βαθύτερο μήνυμα και νόημα της αναφοράς στα ελληνικά λαϊκά σαρακοστιανά έθιμα, στο ότι δηλαδή προβάλλουν απέναντί μας ως ένας συγκεκριμένος τρόπος ζωής και δράσης, ως μια ορθόδοξη και παραδοσιακή απάντηση στο άγχος και την κατάθλιψη των καιρών. Γι’ αυτό και όσα παραπάνω αναφέρθηκαν, πέραν της επιστημονικής και ιστορικής έχουν και πρακτική αξία και εφαρμογή, αφού αποτελούν μια οργανωμένη και δοκιμασμένη συνταγή εξόδου από τα σύγχρονά μας αδιέξοδα και υπέρβασης μιας κρίσης, η οποία πρωτίστως βρίσκεται μέσα στην καρδιά και την ψυχή μας, και δευτερευόντως μόνο σχετίζεται με οικονομικά μεγέθη και τεχνικές παραμέτρους.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Ανάσταση πριν την Ανάσταση εόρτασε η Βατοπαιδινή Αδελφότητα με την επιστροφή του Γέροντά της Εφραίμ.

Σε κλίμα αναστάσιμης χαράς υποδέχθηκε η Βατοπαιδινή Αδελφότητα και πλήθος προσκυνητών την Παρασκευή το βράδυ τον Γέροντα Εφραίμ.

Το Σάββατο το πρωί τελέσθηκε η Ακολουθία του Ακαθίστου, όπου ο Γέροντας Εφραίμ απήγγειλε την Α΄ και την Δ΄ Στάση των Χαιρετισμών.

Για ποιον χτυπάει η καμπάνα; Για τον Άσαντ, για τον Αχματινετζάν ή για τον Ερντογάν;

Του Σάββα Καλεντερίδη
Χθες, Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012, τα τουρκικά ΜΜΕ πρόβαλαν μια είδηση, που προβλημάτισε τόσο την τουρκική κοινή γνώμη όσο και την γραφειοκρατία του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών. Πρόκειται για το άρθρο που δημοσίευσε πρώτο το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy με τίτλο «Ο πόλεμος με το Ιράν θα αρχίσει από τον Καύκασο;», όπου αναφέρεται ότι υψηλόβαθμος αμερικανός διπλωμάτης, μιλώντας στον Mark Perry είπε ότι ο πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν παρεχώρησε προς χρήση στην πολεμική αεροπορία του Ισραήλ μια αεροπορική βάση που βρίσκεται στα νότια της χώρας, κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Μάλιστα, στην εν λόγω βάση δόθηκε η ονομασία «Αζερμπαϊτζάν».
Ο αμερικανός αξιωματούχος εξέφρασε τους φόβους του ότι η αποκάλυψη ύπαρξης της εν λόγω συμφωνίας είναι δυνατόν να αυξήσει ακόμα περισσότερο την ένταση μεταξύ Τεχεράνης και Τελ Αβίβ, ενώ σύμφωνα με πολιτικούς παρατηρητές, είναι πλέον προφανές ότι σε περίπτωση επίθεσης του Ισραήλ στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, ο πόλεμος εκτός από τη Μέση Ανατολή θα επεκταθεί και στον Καύκασο.
Επίσης, Τούρκοι παρατηρητές αναφέρουν ότι η εξέλιξη αυτή θα προκαλέσει σοβαρή κρίση και στις σχέσης Άγκυρας-Αζερμπαϊτζάν, οι οποίες είχαν ήδη διαταραχτεί λόγω της σύσφιξης των σχέσεων Ισραήλ-Αζερμπαϊτζάν τα τελευταία χρόνια σε όλα τα επίπεδα, τη στιγμή που η Άγκυρα τέντωνε το σχοινί των δικών της σχέσεων με το Τελ Αβίβ τόσο, που αν δεν έσπασε, κινδύνεψε να σπάσει.
Όσον αφορά τις αζερο-ισραηλινές σχέσεις, αυτές έχουν φθάσει σε τέτοιο επίπεδο, που εξόργισαν τον ίδιο τον Ερντογάν, όταν έμαθε πριν από ένα μήνα περίπου ότι το Αζερμπαϊτζάν παρήγγειλε από το Ισραήλ οπλικά συστήματα 1,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η οργή του Τούρκου πρωθυπουργού μάλλον θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη, όταν αντιληφθεί ότι τα οπλικά συστήματα που θα πληρώσει το Αζερμπαϊτζάν, θα εξυπηρετούν επιχειρησιακές ανάγκες του Ισραήλ, αφού η παραγγελία αφορά μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου HERON, που θα συλλέγουν πληροφορίες από το ΒΔ Ιράν επ’ ωφελεία του Ισραήλ, και εξελιγμένα αντιαεροπορικά συστήματα, που θα προστατεύουν το Αζερμπαϊτζάν από ενδεχόμενη πυραυλική ή αεροπορική επίθεση, αλλά θα προστατεύουν κυρίως την αεροπορική βάση που παραχώρησε το Αζερμπαϊτζάν στο Ισραήλ.
Επίσης, ένα στοιχείο που εξοργίζει την Άγκυρα, που έχει επενδύσει πολλά στον λεγόμενο τουρκικό κόσμο, είναι η δήλωση του προέδρου του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάμ Αλίεφ, ο οποίος, αναφερόμενος στις σχέσεις της χώρας του με το Ισραήλ είπε: «Οι σχέσεις μας με το Ισραήλ μοιάζουν με παγόβουνο. Αυτές που φαίνονται είναι μόνο το 10% ενώ το υπόλοιπο 90% είναι υπόγειες και δεν φαίνονται».
Την ίδια στιγμή που διακινείται η πληροφορία αυτή σε διπλωματικούς και στρατιωτικούς κύκλους στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη, ένα άλλο δημοσίευμα έρχεται να ταράξει τα ήδη ταραγμένα νερά στην Τουρκία.
Η εφημερίδα Ζαμάν δημοσίευσε δηλώσεις του εξόριστου πολιτικού εκ των Κούρδων της Συρίας, Σαλάχ Μπεντρεντίν, σύμφωνα με τον οποίον το καθεστώς Άσαντ, με τη μεσολάβηση του προέδρου του Ιράκ, του γηραιού Κούρδου πολιτικού, Τζελάλ Ταλαμπανί, εξομάλυνε τις σχέσεις του με το ΡΚΚ, το οποίο πλέον δραστηριοποιείται χωρίς κανένα εμπόδιο στο συριακό έδαφος, συνεργαζόμενο στενά με την Ελ Μουχαμπεράτ και τις άλλες υπηρεσίες ασφάλειας και πληροφοριών του συριακού κράτους. Μάλιστα, ο Σαλάχ Μπεντρεντίν, που αντιπολιτεύεται το ΡΚΚ,  είπε ότι τη στιγμή αυτή υπάρχουν δυο χιλιάδες αντάρτες του ΡΚΚ στα βουνά Κιουρμέν, που βρίσκονται στην περιοχή Αρφίν, κοντά στα σύνορα με το Βόρειο (τουρκικό) Κουρδιστάν. Είναι προφανές ότι σε περίπτωση που η πληροφορία αυτή είναι σωστή, το ΡΚΚ, που προετοιμάζει την εαρινή του επίθεση, με την κίνησή του αυτή δημιουργεί ένα επί πλέον πρόβλημα στο τουρκικό στρατό και τις άλλες δυνάμεις ασφαλείας, που προετοιμάζονται αναλόγως για την αντιμετώπιση της εαρινής επίθεσης.
Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο για την Τουρκία, αν σκεφθεί κανείς ότι οι εκπρόσωποι των Κούρδων της Συρίας αποχώρησαν από τις συνομιλίες που γίνονται στην Κωνσταντινούπολη, εν όψει της συνόδου των «Φίλων της Συρίας» το προσεχές Σαββατοκύριακο, δηλώνοντας ότι δεν εξασφαλίζονται τα συμφέροντα των συμπατριωτών τους. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με ανεξάρτητους παρατηρητές, το 75% των δυο εκατομμυρίων Κούρδων της Συρίας πρόσκειται στο κόμμα PYD (Partiya Yekikiya Demokratik, PYD), που αποτελεί την πολιτική πτέρυγα του ΡΚΚ στη Συρία, ενώ το υπόλοιπο 25% είναι μοιρασμένο σε 15 κόμματα και οργανώσεις!
Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με δικές μας κουρδικές πηγές, οι Κούρδοι της Συρίας ήδη έχουν δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για το αυτόνομο Μικρό Νότιο Κουρδιστάν, όπως αποκαλούν τα εδάφη της Συρίας που κατοικούνται στην πλειοψηφία τους από Κούρδους και ότι τηρούν αποστάσεις τόσο από το καθεστώς Άσαντ όσο και από την αντιπολίτευση, επιλέγοντας να εκδηλώσουν τις προθέσεις τους όταν δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες, με βάση πάντα τον μακρόπνοο σχεδιασμό για την ενότητα όλων των Κούρδων. Για όσους αναρωτιούνται τί σημαίνει αυτό για την Τουρκία και όχι μόνο, να υπενθυμίσουμε ότι σε περίπτωση που ιδρυθεί το αυτόνομο Μικρό Νότιο Κουρδιστάν, τότε οι Κούρδοι φθάνουν πολύ κοντά στο μεγάλο τους όνειρο, που είναι η απόκτηση εξόδου στη θάλασσα, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα του Μεγάλου Κουρδιστάν.
Τέλος, το σκηνικό τρόμου για την Άγκυρα κλείνει με την προοπτική παράτασης της αβεβαιότητας και της αστάθειας στη Συρία για τα επόμενα δυο χρόνια, μετά την υπαναχώρηση της Ουάσιγκτον από το ενδεχόμενο ένοπλης επέμβασης, πιθανόν μετά από συμφωνία με τη Ρωσία (ποιος ξέρει με τί αντάλλαγμα). Και μιλούμε για σκηνικό τρόμου γιατί πέραν του ότι η Άγκυρα αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα με τις εξαγωγές της προς τη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο, αφού οι δρόμοι μέσω Ιράκ και Συρίας είναι επί της ουσίας κλειστοί για τα τουρκικά φορτηγά, η παράταση της αβεβαιότητας στη Συρία, επεκτείνει την περιοχή δραστηριοποίησης των Κούρδων εκτός από το Νότιο Κουρδιστάν (Βόρειο Ιράκ) και στο υπό δημιουργίαν Μικρό Νότιο Κουρδιστάν. Το γεγονός αυτό, εισάγει νέες παραμέτρους στο «δικό» της Κουρδικό, με αποτέλεσμα να θεωρείται ήδη «νεκρό» το νέο σχέδιο που επεξεργάστηκε η κυβέρνηση Ερντογάν για την επίλυσή του.
Τελικά, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα για ποιον χτυπάει η καμπάνα. Για τον Άσαντ, για τον Αχματινετζάν ή για τον Ερντογάν;
Ακούει κανείς (την καμπάνα) στην Αθήνα και τη Λευκωσία;
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Το αλίευσα ΕΔΩ

Η φωτογραφία για τις εκλογές που σαρώνει στο Facebook

Διανύοντας μια άτυπη προεκλογική περίοδο και εν αναμονή της ανακοίνωσης της ημερομηνίας διεξαγωγής των εκλογών οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων δίνουν το δικό τους μήνυμα. Η παραπάνω φωτογραφία (κάντε κλικ) κάνει... τις τελευταίες ώρες το γύρο του Facebook και του Twitter και συγκεντρώνει εκατοντάδες likes και shares. «Εσύ φταις... Ναι ΕΣΥ! Που τόσα χρόνια τους ψήφιζες ε!!! Που τόσα χρόνια τους ανέχεσαι!!! Και που τώρα θα τους ξαναψηφίσεις!!!» είναι το κεντρικό μήνυμα. (mediagate.gr)

Το αλίευσα ΕΔΩ

Μας... παρακολουθούν οι τηλεοράσεις;

Τα δεδομένα καταγράφουν είτε χάκερ, είτε οι ίδιες οι εταιρίες.

 Τα νέα μοντέλα διαθέτουν αρκετές από τις λειτουργίες ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, συμπεριλαμβανομένων μιας ενσωματωμένης HD κάμερας, ενός μικροφώνου και ενός λογισμικού αναγνώρισης προσώπου και ομιλίας.

Αυτό το λογισμικό επιτρέπει στη Samsung να αναγνωρίζει τον εκάστοτε τηλεθεατή, που χρησιμοποιεί τηλεόραση της εταιρίας.

Ο διευθυντής της ιστοσελίδας HD guru, Γκάρυ Μέρσον, ισχυρίζεται ότι επειδή ακριβώς δεν υπάρχει τρόπος αποσύνδεσης της κάμερας και του μικροφώνου από τη τηλεόραση, οι χρήστες δεν μπορούν να είναι 100% σίγουροι ότι η Samsung, και κάθε άλλη εταιρία, δεν συλλέγει τα προσωπικά στοιχεία του κάθε χρήστη και δεν τα διαβιβάζει σε τρίτους.

«Όταν πρόκειται για ενσωματωμένη κάμερα και μικρόφωνο, δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος για τον αν λειτουργούν, ακόμα κι όταν κλείσει η τηλεόραση», αναφέρει καταληκτικά.

Όταν η Samsung κλήθηκε να απαντήσει στις αμφιβολίες αναφορικά με τη πολιτική της για τα προσωπικά δεδομένα των πελατών της, εκείνη δεν ανταποκρίθηκε.

http://www.newsbeast.gr/technology/arthro/322498/mas-parakolouthoun-oi-tileoraseis/Το αλίευσα ΕΔΩ

Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Η σταυροαναστάσιμη πορεία της Μετανοίας.

Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

Η σταυροαναστάσιμη πορεία της Μετανοίας

Ένα κλασικό παράδειγμα αγιότητας, το οποίο προέκυψε μέσα  από την διαδικασία της μετανοίας, παρά τον όγκο και το μέγεθος της  αμαρτίας στον πρότερο βίο, προβάλει σήμερα η Εκκλησία μας, αδελφοί  μου, στο πρόσωπο της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Σο παράδειγμά  της προβάλλεται και προτείνεται, σύμφωνα με τον ιερό Συναξαριστή,  «προς διέγερσιν των ραθύμων και αμαρτωλών εις μετάνοιαν»1.

Από τα δώδεκα έως τα εικοσιεννέα χρόνια της έζησε βίο αμαρτωλό, χρησιμοποιώντας την σάρκα της ως μέσο βιοπορισμού,  παρασύροντας τόσο τον εαυτό της, όσο και πλήθη ανδρών στην  ακολασία και στην απώλεια. Κάποτε, από περιέργεια, θέλησε να  επισκεφθεί τα Ιεροσόλυμα και να συμμετάσχει στην εορτή της  Υψώσεως του Σιμίου Σταυρού, μαζί τους πολυπληθείς προσκυνητές.

Καθώς, όμως, επεχείρησε να εισέλθει στον Ναό της Αναστάσεως,  ένιωσε μία υπέρλογη και αόρατη δύναμη να την εμποδίζει, την στιγμή  που το πλήθος κινούνταν ανεμπόδιστα. Το γεγονός αυτό τη  συγκλόνισε και την οδήγησε στον να κατανοήσει ότι η εμμονή στην  αμαρτωλή ζωή της ήταν η αιτία για την οποία στερούνταν την Χάρη  και την αγιαστική δύναμη του Θεού. Γι’ αυτό και μετανόησε με  συντριβή καρδιάς και αποχώρησε από τον κόσμο, ασκήτεψε στην  έρημο του Ιορδάνου, επί σειρά δεκαετιών, μη βλέπουσα τα πρόσωπα των ανθρώπων, μόνη ενώπιον του Θεού, κλαίουσα και μετανοούσα για την πρότερη έκλυτη και αμαρτωλή ζωή της. Αξιώθηκε δε οσιακού τέλους, λαμβάνοντας ως επισφράγιση της μετανοίας της, το ΢ώμα και το Αίμα του Κυρίου, από τα χέρια του Οσίου ασκητού Ζωσιμά. 

Ο βίος της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, μετά την μεταστροφή της στην ζωή του Χριστού, νοείται ως υπόδειγμα μετανοίας για κάθε  άνθρωπο που αντιλαμβάνεται την πτωτική κατάσταση της ψυχής του ως πνευματική ασθένεια και επιζητεί το έλεος του Θεού για την θεραπεία της. Αυτή η πορεία της μετανοίας, στη συνείδηση της Εκκλησίας είναι σταυρική και αναστάσιμη.  Είναι ΢ταυρική γιατί προϋποθέτει τη δύσκολη, μα και σωστική απόφαση της ενδοσκόπησης, της αυτοεξέτασης, του αυτοελέγχου και της αυτομεμψίας. Ο άνθρωπος της εποχής μας, που καλείται σε διαρκή εξωστρέφεια, που απογυμνώνεται από κάθε είδους πνευματικότητα, που ναρκισσεύεται διαρκώς στο κάτοπτρο των εφήμερων επιτυχιών του και αυτοπλανάται από την παραζάλη της πλασματικής παντοδυναμίας του, δύσκολα κοιτά μέσα του, δύσκολα αφιερώνει χρόνο για να τα βρει με τον εαυτό του, αρνείται να αναμετρηθεί με τα πάθη του, να σταθεί, ενώπιος ενωπίω, με το επηρμένο εγώ του.

Ταυτόχρονα, όμως, είναι και Αναστάσιμη, γιατί η απόφαση της ριζικής αντιμετώπισης της εσωτερικής πλάνης, αναδεικνύει τον όντως άνθρωπο, τον πλασμένο για τα υψηλά, για τα πνευματικά, αποκαθιστά την εσωτερική ειρήνη και οδηγεί στην συμφιλίωση με τον Θεό και τον συνάνθρωπο.

Αυτή η διαδικασία είναι διαρκής και όχι στιγμιαία.  «Δεν είναι μια παροδική συντριβή από τη συναίσθηση διαπράξεως κάποιας αμαρτίας, αλλά μια μόνιμη πνευματική κατάσταση, που σημαίνει σταθερή κατεύθυνση του ανθρώπου προς τον Θεό και συνεχή διάθεση για ανόρθωση, θεραπεία και ανάληψη του πνευματικού αγώνα.  Μετάνοια είναι το νέο φρόνημα, η νέα σωστή πνευματική κατεύθυνση που πρέπει να συνοδεύει τον άνθρωπο μέχρι τη στιγμή του θανάτου.  Μετάνοια είναι η δυναμική μετάβαση από την παρά φύσιν κατάσταση των παθών και της αμαρτίας στην περιοχή της αρετής και του κατά φύσιν, είναι η τέλεια αποστροφή για την αμαρτία και η πορεία επιστροφής στο Θεό»2

Απόληξη αυτής της πορείας της μετανοίας είναι το πετραχήλι του πνευματικού, η ευλογημένη στιγμή της συμμετοχής στο Ιερό Μυστήριο της Εξομολογήσεως, στο οποίο οφείλει ο άνθρωπος να οδηγεί τα βήματά του, κάθε φορά που νιώθει το βάρος της αμαρτίας και της πτώσης να ανακόπτει την διαδικασία της πνευματικής του ανόδου, την είσοδό του  «στην αποκαθαίρουσα κολυμβήθρα της πίστεως, της ταπεινώσεως, της συντριβής καρδίας»3. Μετάνοια χωρίς εξομολόγηση δεν υπάρχει, αλλά και εξομολόγηση δίχως μετάνοια δεν υφίσταται. Μπορεί η εξομολόγηση να  «είναι κάτι επώδυνο, αλλά  σώζει. Αναπόφευκτα, όποιος δεν έχει ζήσει τέτοια ριζική αποκοπή από  τον προηγούμενο εαυτό  του, δεν έχει ξεκινήσει ακόμη να ζει εν   μετανοία. Είναι αδύνατον ένας άνθρωπος να αρχίσει την διαδικασία  της κάθαρσης του εαυτού του, σε όλους τους τομείς, χωρίς να έχει  περάσει από αυτό το καμίνι»4.

Πορευόμενοι, αγαπητοί μου, προς τα Άγια των Αγίων της Μεγάλης Εβδομάδος, ας ακολουθήσουμε κι εμείς την σταυρική πορεία της μετανοίας, που βίωσε μαρτυρικά η Οσία Μαρία η Αιγυπτία, προσεγγίζοντας τα ιερά γεγονότα, με τρόπο βιωματικό και εμπειρικό και όχι επιφανειακό. Σότε η Ανάσταση του Θεανθρώπου θα είναι η απαρχή για την προσωπική μας ανάσταση και την εν Χριστώ αναγέννησή μας. ΑΜΗΝ!

Αρχιμ. Επιφάνιος Οικονόμου

1. Τριώδιον, εκδόσεις «Φως», σελ. 33

2.Ανέστης Κεσελόπουλος, «Πάθη και Αρετές», σελ. 82

3. Άγιος Ιωάννης ηης Κροστάνδης, «Η μετάνοια και η Θεία Μεηάληψη», σελ. 112

4. π. Σεραφείμ Ρόουζ, «Η ζωή και τα έργα του», Τόμος 1ος , σελ. 17Το αλίευσα ΕΔΩ