Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διεθνή θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διεθνή θέματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 12 Ιουνίου 2013

Η Ελλάδα στο τραπέζι με ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και Ιαπωνία για τα νέα περάσματα της Αρκτικής..


 

Αναγνώριση του παγκόσμιου ρόλου της ελληνικής ναυτιλίας απ΄τις υπερδυνάμεις..


Στο τραπέζι με οικονομικές υπερδυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Ιαπωνία και η Κίνα κάθισε η Ελλάδα προκειμένου να συμμετάσχει στις συζητήσεις για την εκμετάλλευση των θαλασσίων περασμάτων από την Αρκτική που.. ανοίγουν νέες θαλάσσιες οδούς και μειώνουν τον χρόνο των ταξιδιών.

Πρόκειται για μία σημαντική εξέλιξη για την Ελλάδα, η οποία μέσω της ναυτιλίας δίνει τα «παρών» σε συναντήσεις κορυφής για οικονομικά θέματα.

Ειδικότερα, στο Όσλο για θέματα ναυτιλίας, έδωσαν το παρών τα κορυφαία οικονομικά κράτη, ενώ παρέστη ο Υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, Κωστής Μουσουρούλης. Επρόκειτο για διεθνή υπουργική διάσκεψη, που διεξήχθη στο πλαίσιο του διεθνούς ναυτιλιακού συνεδρίου «Nor-Shipping Conference». Συμμετείχαν, πέραν του Έλληνα Υπουργού, οι Υπουργοί Μεταφορών, αρμόδιοι και για τη ναυτιλία της Νορβηγίας, της Ιαπωνίας, της Ρωσίας και της Σιγκαπούρης, ο γενικός γραμματέας του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO) Κόχι Σεκιμίζου και ανώτατα στελέχη της κυβέρνησης των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011

Τρίζει η Ευρωζώνη, οι μάσκες των υποκριτών πέφτουν…



Όταν το «defence-point.gr» επέμενε να γράφει, σχεδόν στερεοτυπικά, ότι πολλοί στην Ευρωζώνη κρύβουν τα δικά τους χάλια με τη μέθοδο της συγκέντρωσης των ευθυνών στον «αδύναμο κρίκο», ο οποίος την παρούσα συγκυρία εκπροσωπείται από την Ελλάδα, τόνιζε ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι το ύψος του ελληνικού χρέους.


Μπορεί το ιταλικό χρέος να ανέρχεται στο 120% του ΑΕΠ περίπου, έναντι άνω του 175% που είναι η ελληνική περίπτωση, ωστόσο, μπορεί τα ποσοστά να έχουν τη δική τους σημασία, ακόμα μεγαλύτερη όμως σημασία έχουν τα απόλυτα νούμερα.


Διότι όπως αποδεικνύεται πλέον κάθε μέρα που περνά, εφιάλτης έχει καταντήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ενδεχόμενο να προκληθούν σοβαρά προβλήματα σε δυο από τις μεγάλες οικονομίες της Ευρωζώνης, την Ιταλία και την Ισπανία.






Έχουμε επίσης προειδοποιήσει ότι οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης έχουν ήδη προειδοποιήσει και τη Γαλλία, ότι τα χρήματα που θα χρειαστεί για να χρηματοδοτήσει το χρέος της την επόμενη τριετία δεν είναι και λίγα. Τα χρήματα αυτά πρέπει να βρεθούν μέσω διεθνούς δανεισμού, από τις αγορές δηλαδή, ενώ η όλη κατάσταση και ο φόβος που επικρατεί αυξάνει αργά αλλά σταθερά το κόστος του γαλλικού δανεισμού.


Τα… μαντάτα όμως, όσο κι αν ακούγεται αυτή τη στιγμή παράξενο, δεν είναι ρόδινα ούτε για την ηγέτιδα της Ενωμένης Ευρώπης, τη Γερμανία, μια χώρα η οποία καυχάται διαρκώς για το «οικονομικό θαύμα» που έχει πετύχει και ζητά να βρει μιμητές, ή ακόμα και να επιβληθεί στους «απείθαρχους» το γερμανικό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης.


 Θα διακινδυνεύσουμε λοιπόν την εξής πρόβλεψη:


Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι όταν χρωστάει ένα κράτος, καθότι αυτό, καλώς ή κακώς, άπτεται των διακρατικών σχέσεων και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορεί να κλειστεί συμφωνία ώστε το χρέος να τύχει πολιτικής διαχείρισης – διευθέτησης εάν υπάρχει η βούληση των ηγετών.


Το πραγματικό πρόβλημα θα έρθει εάν η οικονομική ύφεση πλήξει τις τράπεζες και τεθεί όχι μόνο θέμα δημοσίου χρέους, αλλά και του ιδιωτικού!


Τα στοιχεία που έχουμε πληροφορηθεί και επιχειρούμε να διασταυρώσουμε δεν είναι και ιδιαίτερα ενθαρρυντικά για τη Γερμανία, όπως δεν είναι καλά και για άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως για την Ιρλανδία.


Κατά συνέπεια, εάν ανοίξει τέτοιο ζήτημα πολλοί στον διεθνή Τύπο θα αρχίσουν να υποστηρίζουν ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός», προκαλώντας πραγματικό πανικό στις διεθνείς αγορές.


Σε μια τέτοια περίπτωση είναι απολύτως βέβαιον ότι οι Γερμανοί θα το μετανιώσουν πολύ πικρά για τη στάση τους απέναντι στην Ελλάδα και κυρίως για την αδυναμία επίδειξης ηγεσίας και αντιμετώπισης του θέματος χωρίς πολλές φωνές και κραυγές λαϊκισμού που στοχοποίησαν όχι μόνο μια οικονομία, αλλά και έναν ολόκληρο λαό.



Τότε θα έχει έρθει η ώρα να επαναληφθούν – διαχυθούν τα δραματικά γεγονότα με τα επεισόδια στην Αθήνα και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ή/και μητροπόλεις.


Τότε θα αντιληφθούν εάν εφαρμοζόταν μια γενναία επενδυτική στρατηγική παράλληλα με τα μέτρα λιτότητας που έχουν φέρει στο όριο της εξαθλίωσης και της κατάθλιψης εκατομμύρια Έλληνες πολίτες, τότε ίσως και να υπήρχε ελπίδα εξόδου από την κρίση.


Όπως έχουμε γράψει η έλλειψη συνοχής στην Ευρωζώνη αποτελεί ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας. Δυστυχώς, ενώ Γαλλία και Γερμανία θέτουν σε χαμηλούς τόνους την ανάγκη αναθεώρησης της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να αποκτήσει η ΕΕ μεγαλύτερη δυνατότητα συντονισμού και εξορθολογισμού των οικονομικών πολιτικών, έρχεται ο Ιταλός πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι και επιτίθεται στο «σύστημα»:


Σε δηλώσεις του ανέφερε, ότι καμία χώρα της Ευρωζώνης (βλ. Γερμανία και λιγότερο η Γαλλία), δεν δικαιούνται να κάνουν κήρυγμα στην κυρίαρχη Ιταλία για το πώς θα αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση.


Το ζήτημα είναι εάν η Ιταλία θα ζητήσει να ενταχθεί στον μηχανισμό του EFSF.


Εάν το αιτηθεί, τότε αυτομάτως θα σταματήσει να σχολιάζει και θα προβεί σε διορθωτικές κινήσεις και αναδιαρθρώσεις τομέων της οικονομίας της.


Και όσο συνεχίζεται αυτό το γαϊτανάκι, θα περιμένουμε να διαπιστώσουμε εάν τα λόγια που θα ακουστούν από τους υπεύθυνους θα είναι εξίσου σκληρά με αυτά που άκουσε και ακούει η χώρα μας.



Η στοχοποίηση μιας μεγάλης οικονομίας της Ευρωζώνης θα δοκιμάσει τα όρια του συστήματος που θα αρχίσει να φλερτάρει με αυτό που απέρριπτε μέχρι σήμερα:


Το να τυπωθεί χρήμα, προσεκτικά και με φειδώ, ώστε να αποφευχθούν μη ελεγχόμενες πληθωριστικές πιέσεις, ώστε να προκύψει ένα έμμεσο πρώτο «κούρεμα» του χρέους απ’ άκρου εις άκρον στην Ευρωζώνη, ενδεχομένως και με τη συμμετοχή εξωτερικών παραγόντων που διαθέτουν ρευστότητα και έχουν κάθε συμφέρον από την οικονομική σταθεροποίησης της Ένωσης, όπως για παράδειγμα η Κίνα.


Όσο η υποκρισία στην Ευρωζώνη θα περισσεύει με άξονα την σκληρή αντιμετώπιση της Ελλάδας με σκοπό τον παραδειγματισμό των υπολοίπων, τόσο θα καθυστερεί η πραγματική αντιμετώπιση της κατάστασης, προϋπόθεση της οποίας είναι κυρίως η πολιτική βούληση και δευτερευόντως τα οικονομικά «γιατροσόφια».


Κατάντησε ανιαρό το να αναμασάνε και να μηρυκάζουν άπαντες τα περί «κατευνασμού, ανάκτησης εμπιστοσύνης των αγορών», ώστε να μας κάνουν τη χάρη και να μας δανείσουν με λογικά επιτόκια.


Αυτό αποτελεί υποταγή της πολιτικής εξουσίας στην οικονομική, το οποίο ιστορικά αποτελούσε συνταγή ολέθρου.


 Εάν δεν ανακτηθεί ο πολιτικός έλεγχος της κατάστασης, απλά «θα κάνουν μάγκα» τον άσημο και εν ανυποληψία προ της έναρξης της κρίσης οικονομολόγο, τον Νουριέλ Ρουμπινί, ο οποίος κομπάζοντας ότι είχε προβλέψει τη σημερινή κατάσταση, περιοδεύει τον κόσμο δίνοντας διαλέξεις έναντι αδρής αμοιβής, εις υγείαν των πολιτικών κορόιδων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Θα κουνιόταν άραγε και αυτός και οι αγορές αν στο «τιμόνι» βρισκόταν ένα Ζακ Ντελόρ ή ένας Κόνραντ Αντενάουερ, ή έστω ένας Χέλμουτ Κολ και όχι τα σημερινά ανδρείκελα των Βρυξελλών;


defence-point.gr

Το αλίευσα ΕΔΩ

Σάββατο 23 Ιουλίου 2011

Ποιοί έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;


Ποιοί έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα; Στο διαδίκτυο ο κατάλογος με τα χρέη όλων των χωρών της γης.
Ενδεικτικά:
-Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
-Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο 188% του ΑΕΠ της.
-ΟΙ ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 94% του ΑΕΠ της.
Είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:

Ερώτηση 1. Πώς γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν μεγαλύτερο ποσοστό χρέους από...
 εμάς, αυτοί να μην χρειάζονται σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;

Ερώτηση  2. Πώς γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;

 Ερώτηση 3. Πώς γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

Ερώτηση 4. Πώς γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;

Ερώτηση 5. Ερώτηση 5. Πώς γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;

Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

Ερώτηση 7. Πώς γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του; (Και σε ποιόν τα χρωστάει τελικά;;;;)

Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

 Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;

Τελικά, μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;
Ολόκληρος ο κατάλογος με τα χρέη παγκοσμίως βρίσκεται εδώ.

Από το Κατοχικά νέα. Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.epirus-ellas.gr/2011/07/blog-post_9350.html

Τρίτη 12 Ιουλίου 2011

Η Γερμανία και τα διλήμματα της ανάπτυξης


Μόλις δέκα χρόνια πριν η γερμανική οικονομία παρουσίαζε μια μάλλον απογοητευτική εικόνα: η ανεργία βρισκόταν μόνιμα σε υψηλά επίπεδα και οι ρυθμοί ανάπτυξης ήταν κάτω του μετρίου. Σήμερα η γερμανική οικονομία βρίσκεται στην πρωτοπορία της εξόδου από τη μεγάλη οικονομική κρίση του 2008. Οι παραδοσιακές και συντηρητικές οικογενειακές επιχειρήσεις της Γερμανίας κατακλύζουν τις παγκόσμιες αγορές με προϊόντα υψηλού τεχνικού επιπέδου. Η πειθαρχία, η τεχνική τελειότητα και η τελειομανία των Γερμανών κατασκευαστών βρίσκονται στη βάση της ανάπτυξης της εξαγωγικής δραστηριότητας της χώρας αυτής. Μόνο το έτος 2010 οι γερμανικές εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 18,5%. Η Γερμανία διαθέτει πλέον τα πιο ανταγωνιστικά βιομηχανικά προϊόντα, από αυτά που προσφέρουν σήμερα οι προηγμένες οικονομίες και μάλιστα προϊόντα υψηλής ποιότητας, που πωλούνται σε ικανοποιητικές τιμές παρά το υψηλό σχετικά κόστος τους. Οι Γερμανοί εργαζόμενοι απολαμβάνουν σχετικά υψηλούς μισθούς, χωρίς αυτό να προηγείται της αύξησης της παραγωγικότητας, αλλά και χωρίς να παρεμποδίζει τις εξαγωγές, ενώ παράλληλα η χώρα προσπαθεί συστηματικά να περιφρουρήσει και να συγκρατήσει την παραγωγή μέσα στα εθνικά σύνορα. Οι Γερμανοί δύσκολα μεταφέρουν την παραγωγή τους σε τρίτες χώρες, όπως κάνουν άλλες βιομηχανικές χώρες και μάλιστα αυτό γίνεται μόνο όταν πεισθούν ότι αποτελεί απόλυτη ανάγκη.

Τα προηγούμενα δέκα χρόνια οι Γερμανοί εργάσθηκαν συστηματικά πάνω σε συγκεκριμένους στόχους: περιορισμό των δαπανών, έρευνα και ανάπτυξη, ρυθμίσεις στην αγορά της εργασίας. Έτσι, με τη συναίνεση και τη συνεργασία των συνδικάτων, η Γερμανία είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης που παρουσιάζει συνεχώς μειούμενο εργατικό κόστος. Η Γερμανία έγινε η μόνη χώρα εκτός από την Ιαπωνία, όπου οι εξαγωγές αυξάνουν ως πηγή συνεισφοράς στο εθνικό εισόδημα και η μόνη χώρα, η οποία έδωσε μία απάντηση στο ερώτημα για το πώς οι ανεπτυγμένες χώρες θα μπορέσουν να ανταγωνισθούν τις χαμηλού εργατικού κόστους αναδυόμενες οικονομίες.

Η γερμανική οικονομία –η τέταρτη σε μέγεθος στον κόσμο και η πρώτη της Ευρώπης– είναι σήμερα η πιο ανταγωνιστική οικονομία όχι μόνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και ίσως όλης της υφηλίου. Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν της Γερμανίας αυξήθηκε το 2010 με ρυθμό ανώτερο αυτού των ΗΠΑ, ενώ το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε σε αντίθεση προς τις ΗΠΑ και τους εταίρους της Γερμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 2010 ήταν για τη Γερμανία έτος κατά το οποίο οι οικονομικοί δείκτες σημείωσαν ρεκόρ.

Ο συντηρητισμός των Γερμανών παραγωγών και οι προσεκτικές κινήσεις τους, η γερμανική συστηματικότητα και επιμονή τοποθέτησαν τη Γερμανία σε ηγετικό ρόλο και σε ρυθμιστή των οικονομικών τάσεων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Γερμανία είναι υπεύθυνη και το 60% της αύξησης του μικτού προϊόντος σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή αποτελεί πλέον την οικονομική ατμομηχανή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρόκειται για ένα μοντέλο αντιδιαμετρικό της ελληνικής πρακτικής. Στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια η άνοδος της παραγωγικότητας δεν είχε σχέση με την άνοδο των εισοδημάτων. Επιδιώχθηκε μια μορφή σύγκλισης προς τους μέσους όρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά μόνο στους καταναλωτικούς δείκτες και αυτό έγινε με εγκληματική κατασπατάληση δανείων. Παραγωγή και παραγωγικότητα αφέθηκαν στην τύχη τους. Αυτό σημαίνει καταναλωτικό παρασιτισμό.

Ωστόσο, η αναγέννηση της γερμανικής οικονομίας και η επιθετική εξαγωγική της διάθεση δημιουργούν ανισορροπίες και αντιφάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για μια ακόμη φορά, ο γερμανικός δυναμισμός συνιστά ένα πανευρωπαϊκό πρόβλημα. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση δύο ταχυτήτων, στην οποία η περιφέρεια δεν μπορεί να παρακολουθήσει και να ανταγωνιστεί τη γερμανική οικονομία. Το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας προέρχεται κατά 80% από τις χώρες της Ευρώπης. Όσο γιγαντώνεται η γερμανική οικονομία, τόσο συρρικνώνονται οι οικονομίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Η απάντηση των Γερμανών για την αντιμετώπιση της απειλητικής αυτής ανισορροπίας εξαντλείται στις μονότονες υποδείξεις για να γίνουν οι άλλες χώρες ανταγωνιστικές. Η Γερμανία απαιτεί από τις άλλες χώρες να γίνουν σαν κι αυτήν.

Η προσαρμογή της ευρωπαϊκής περιφέρειας στην αντίληψη του συνεχούς εκσυγχρονισμού και η προσέγγιση των άλλων οικονομιών προς την ανταγωνιστικότητα της γερμανικής οικονομίας αποτελούν μάλλον ανέφικτους στόχους. Τα αιτήματα αυτά συνδέονται με την πολιτιστική συγκρότηση των λαών και δεν μπορούν να αποτελέσουν απλώς τεχνικούς στόχους. Η προσαρμογή των ευρωπαϊκών κοινωνιών προς την προτεσταντική ηθική, η οποία βρίσκεται πίσω από τα γερμανικά επιτεύγματα, είναι όχι μόνο αδύνατη, αλλά και παράλογη. Η τοποθέτηση της παραγωγικότητας και της εργαλειακής αποτελεσματικότητας στην κορυφή των αξιών δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή. Τέτοιες μονομερείς και ζηλωτικές συμπεριφορές είναι εν τέλει δείγματα ελλείμματος πολιτισμού και δημιουργούν ανισορροπίες. Αλλά και η αντίληψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως ενός οικονομικού συνεταιρισμού, στον οποίο το κάθε μέλος έχει ανταγωνιστική θέση, αποτελεί μέγα σφάλμα και αποστερεί τη δυνατότητα της ισορροπημένης ανάπτυξης. Η αποδοχή της αντίληψης για τη χωρίς όριο ανάπτυξη οδηγεί σε αδιέξοδα. Η παραγωγή σε παγκόσμιο επίπεδο δεν δικαιολογεί τις υπάρχουσες ανισότητες. Στο κάτω-κάτω ο προηγμένος κόσμος δεν έχει επιτακτική ανάγκη από αναπτυξιακή γιγάντωση. Οι λαοί κυρίως ζητούν καλύτερη ζωή και αυτή δεν μπορεί να βρεθεί στην εντατικοποίηση της εργασίας και τη συστηματική πειθαρχία, που για λόγους ανταγωνισμού και οικονομικού γιγαντισμού επιβάλλουν οι αγορές.

Μεγάλη ευθύνη για τον διαχωρισμό του κόσμου και την περιθωριοποίηση του Νότου φέρουν οι ΗΠΑ, οι οποίες και για διάστημα ενός αιώνα παγίωσαν την αντίληψη της αχαλίνωτης ανταγωνιστικότητας, της χωρίς όριο κατανάλωσης και της κατασπατάλησης των πόρων. Η ανάπτυξη του νέου πολυπολικού κόσμου συνεχίζεται πάνω στα ίδια πρότυπα. Η κατάσταση αυτή οδηγεί νομοτελειακά σε ανατροπή της οικολογικής ισορροπίας σε παγκόσμια κλίμακα. Η ανάπτυξη ως όρος επιβίωσης των οικονομιών πρέπει να αποκτήσει όρια.

Το αναπτυξιακό μοντέλο της γιγάντωσης και της ανεξέλεγκτης κατανάλωσης που ακολουθούν οι αναδυόμενες οικονομικές δυνάμεις του νέου πολυπολικού κόσμου ενδέχεται να αποδειχθεί μοιραίο. Τα τριακόσια εκατομμύρια αγροτών που συνωθούνται στις νέες πόλεις της Κίνας και τα τριακόσια εκατομμύρια της αστικής τάξης της Ινδίας, της μεγαλύτερης του κόσμου, είναι η χειρότερη υποθήκη για την μελλοντική κατάσταση του περιβάλλοντος σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Το αλίευσα ΕΔΩ http://neo.antibaro.gr/node/3215

«Η Γερμανία υπήρξε ο μεγαλύτερος κακοπληρωτής ως οφειλέτης χρεών κατά τον 20ο αιώνα»

Συνέντευξη στην Yasmin El-Sharif

Μετάφραση mafalda
Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιουνίου 2011
Πιστεύετε ότι η τρέχουσα οικονομική δυσπραγία στην Ελλάδα είναι η χειρότερη που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη; Ξανασκεφτείτε το. Όπως υποστηρίζει ο οικονομικός ιστορικός Albrecht Ritschl σε συνέντευξή του στο SPIEGEL ONLINE, η Γερμανία είναι, ως χώρα, ο χειρότερος οφειλέτης του περασμένου αιώνα. Και προειδοποιεί ότι η χώρα θα πρέπει να υιοθετήσει μια πιο καλή προσέγγιση απέναντι στην κρίση του ευρώ καθώς σε αντίθετη περίπτωση θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με νέα αιτήματα για αποζημιώσεις που χρωστά από τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο.



SPIEGEL ONLINE: Η Γερμανία εμφανίζεται ως ο παντογνώστης στη συζήτηση που διεξάγεται για βοήθεια προς την Ελλάδα. Το Βερολίνο εμφανίζεται αδιάλλακτο και απαιτεί υπακοή από την Αθήνα. Είναι δικαιολογημένη αυτή η στάση;
Ritschl: Όχι, αυτή η στάση δεν βασίζεται πουθενά.
SPIEGEL ONLINE: Οι περισσότεροι Γερμανοί μάλλον θα διαφωνήσουν μαζί σας.
Ritschl: Αυτό μπορεί όντως να συμβαίνει. Είναι, όμως, γεγονός ότι κατά τον 20ο αιώνα, η Γερμανία ήταν αυτή που είχε την ευθύνη για όλες τις μεγάλες εθνικές χρεωκοπίες της πρόσφατης ιστορίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν αυτές που θυσίασαν τεράστια χρηματικά ποσά μετά τον Α’ και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, και χάρη σε αυτά η Γερμανία, σήμερα, είναι οικονομικά σταθερή και κατέχει τη θέση του ηγέτη της Ευρώπης. Δυστυχώς, όμως, το γεγονός αυτό φαίνεται ότι συχνά το ξεχνάμε.
SPIEGEL ONLINE: Τι ακριβώς συνέβει;
Ritschl: Από το 1924 μέχρι το 1929, η Δημοκρατία της Βαϊμάρης ζούσε με πίστωση. Δανείστηκε από τις ΗΠΑ ακόμη και τα χρήματα που χρειάζονταν για να καταβάλει τις αποζημιώσεις για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η πιστωτική πυραμίδα κατέρρευσε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 1931. Τα χρήματα είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν τεράστια, και οι συνέπειες όλου αυτού στην παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.
SPIEGEL ONLINE: Η κατάσταση ήταν παρόμοια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ritschl: Ναι. Αλλά αμέσως μετά, η Αμερική έλαβε αμέσως μέτρα για να εξασφαλίσει ότι δεν θα επαναδιατυπωθούν εξίσου μεγάλες απαιτήσεις πολεμικών αποζημιώσεων προς τη Γερμανία, όπως μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με λίγες μόνο εξαιρέσεις, όλες αυτές οι απαιτήσεις τέθηκαν στο περιθώριο μέχρι την μελλοντική επανένωση της Γερμανίας. Για τη Γερμανία, αυτή ήταν ήταν μια σωτήρια χειρονομία, και ήταν η πραγματική οικονομική βάση του Wirtschaftswunder, δηλαδή του οικονομικού θαύματος (που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950). Ταυτόχρονα, αυτό σήμαινε ότι και τα θύματα της γερμανικής κατοχής στην Ευρώπη θα έπρεπε να παραιτηθούν των αποζημιώσεων, και σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και οι Έλληνες.
SPIEGEL ONLINE: Στην τρέχουσα κρίση, στην Ελλάδα δόθηκαν αρχικά € 110 δισεκατομμύρια από την ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τώρα, ένα ακόμη πακέτο διάσωσης παρόμοιων διαστάσεων έχει καταστεί αναγκαίο. Πόσο μεγάλα ήταν τα ποσά που χρειάστηκε, στο παρελθόν, σε αντίστοιχη θέση η Γερμανία;
Ritschl: Θέτοντας ως συγκριτικό μέγεθος τις οικονομικές επιδόσεις της αμερικανικής οικονομίας στις αντίστοιχες περιόδους, το γερμανικό πρόβλημα χρέους μόνο τη δεκαετία του ’30, ήταν τόσο σημαντικό όσο το κόστος της οικονομικής κρίσης του 2008. Σε σύγκριση με αυτό, τα ελληνικά προβλήματα πληρωμής του χρέους σήμερα είναι πραγματικά ασήμαντα.
SPIEGEL ONLINE: Αν υπήρχε μια λίστα με τις χειρότερες χρεωκοπίες κρατών παγκοσμίως στην πορεία της ιστορίας, σε ποια θέση θα κατατασσόταν η Γερμανία;
Ritschl: Η Γερμανία λαμβάνει τη θέση του βασιλιά όταν πρόκειται για χρέος. Αν ο υπολογισμός γίνει με γνώμονα το συνολικό ποσό των απωλειών σε σύγκριση με τις οικονομικές επιδόσεις, τότε πραγματικά η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος παραβάτης ως προς την αποπληρωμή του χρέους της κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα.
SPIEGEL ONLINE: Η Ελλάδα δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτό;
Ritschl: Όχι. Η συγκεκριμένη χώρα έχει διαδραματίσει πολύ μικρό οικονομικό ρόλο. Το μόνο πρόβλημα που υφίσταται είναι ο κίνδυνος «μόλυνσης» των άλλων οικονομιών της ευρωζώνης.
SPIEGEL ONLINE: Η Γερμανία του σήμερα θεωρείται η προσωποποίηση της σταθερότητας. Πόσες φορές στο παρελθόν έχει υπάρξει αφερέγγυα;
Ritschl: Αυτό εξαρτάται από το πώς κάνει κανείς μαθηματικούς υπολογισμούς. Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα και μόνο, όμως, υπήρξε αφερέγγυα τουλάχιστον τρεις φορές. Μετά το πρώτο πρόβλημα χρέους που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’30 (και καλύφθηκε από τις ΗΠΑ), οι ΗΠΑ, πάλι, προχώρησαν σε «κούρεμα» το 1953, εκμηδενίζοντας ουσιαστικά το πρόβλημα χρέους που αντιμετώπιζε. Η Γερμανία, έκτοτε, είναι σε πολύ καλή θέση, πολύ περισσότερο καθώς οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι έπρεπε να αντιμετωπίσουμε τα βάρη του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου και τις συνέπειες της γερμανικής κατοχής. Στη Γερμανία δόθηκε μία ακόμη περίοδος μη πληρωμής, το 1990.
SPIEGEL ONLINE: Σοβαρά; Και πάλι επρόκειτο για μη αποπληρωμή χρέους;
Ritschl: Φυσικά. Ο τότε Καγκελάριος Helmut Kohl αρνήθηκε, τότε, να αποδεχτεί αλλαγές ως προς την Συμφωνία του Λονδίνου για το Γερμανικό Εξωτερικό Χρέος του 1953. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, σε περίπτωση επανένωσης της Γερμανίας, το ζήτημα των Γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο θα έπρεπε να ρυθμιστεί εκ νέου. Το μόνο αίτημα που διατυπώθηκε είχε να κάνει με ένα πολύ μικρό εναπομείναν ποσό, αλλά μιλάμε πραγματικά για μηδαμινά ποσά. Με εξαίρεση τις αποζημιώσεις που καταβλήθηκαν σε όσους εργάστηκαν σε καταναγκαστικά έργα, η Γερμανία δεν πλήρωσε καμία αποζημίωση μετά το 1990. Και ούτε αποπλήρωσε τα δάνεια και το κόστος της κατοχής που απομύζησε από τις χώρες που είχε καταλάβει κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ούτε στους Έλληνες πλήρωσε το ο,τιδήποτε.
SPIEGEL ONLINE: Σε αντίθεση με το 1953, η σημερινή συζήτηση στη Γερμανία για τη διάσωση της Ελλάδας δεν επικεντρώνεται τόσο στο ενδεχόμενο «κουρέματος», αλλά μάλλον στην επέκταση της λήξης των ομολόγων του Δημοσίου, δηλαδή στην προοπτική μιας «ομαλής αναδιάρθρωσης του χρέους.» Μπορεί κανείς ως εκ τούτου, να μιλά για επικείμενη πτώχευση;
Ritschl: Εννοείται. Ακόμα κι αν μια χώρα δεν έχει ξεμείνει 100% από χρήματα, θα μπορούσε να λυγίσει κάτω από αυτές τις συνθήκες. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 1950, είναι εξωπραγματικό να σκεφθεί κανείς ότι οι Έλληνες θα μπορούσαν ποτέ μόνοι τους να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Όσοι δεν είναι σε θέση να το κάνουν αυτό θεωρούνται χρεωκοπημένοι. Είναι πλέον αναγκαίο να καθοριστεί πόσο πολύ θα χάσουν από τα κρατικά ομόλογα και πόσα χρήματα θα πρέπει να θυσιάσουν οι πιστωτές της χώρας. Είναι, πάνω από όλα, αναγκαίο να βρεθεί ποιος θα είναι αυτός που θα το κάνει.
SPIEGEL ONLINE: Αυτός που θα πρέπει να το κάνει, σε μεγάλο βαθμό αυτό, είναι σίγουρα η Γερμανία.
Ritschl: Ναι έτσι φαίνεται. Αλλά υπήρξαμε και εξαιρετικά απερίσκεπτοι. Όλη μας η εξαγωγική βιομηχανία έχει αναπτυχθεί στη βάση παραγγελιών. Το ανθελληνικό συναίσθημα, που είναι διαδεδομένο σε πολλά γερμανικά μέσα ενημέρωσης, είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Πατάμε σε πάγο: η ​​αναβίωση της Γερμανίας κατέστη δυνατή μόνο επειδή παραιτήθηκαν από εκτεταμένες απαιτήσεις αποπληρωμής χρεών τα θύματα της στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και επειδή σταμάτησε και η καταβολή αποζημιώσεων.
SPIEGEL ONLINE: Λέτε, δηλαδή, ότι η Γερμανία θα έπρεπε να υποχωρήσει;
Ritschl: Τον 20ο αιώνα, η Γερμανία άρχισε δύο παγκοσμίους πολέμους. Ο δεύτερος, μάλιστα, εξελίχθηκε σε έναν πόλεμο ισοπέδωσης και εξόντωσης. Οι εχθροί της, κατά συνέπεια, μετά το τέλος του, παραιτήθηκαν από την καταβολή αποζημιώσεων εκ μέρους της Γερμανίας αν όχι ολοκληρωτικά, σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό. Κανείς στην Ελλάδα δεν έχει ξεχάσει ότι η Γερμανία οφείλει την οικονομική της ευμάρεια στη χάρη που της έκαναν άλλα κράτη.
SPIEGEL ONLINE: Τι εννοείτε με αυτό;
Ritschl: Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά τα άρθρα που δημοσιεύονται στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης. Αν η συνολική διάθεση στη χώρα αλλάξει, παλιές διεκδικήσεις για αποζημιώσεις θα εγερθούν μετά βεβαιότητας και από την Ελλάδα αλλά και από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες επίσης. Και αν η Γερμανία καλούνταν ποτέ πραγματικά να ανταποκριθεί σε αυτά τα αιτήματα, τότε θα έπρεπε όλοι να γίνουμε καθαρίστριες. Αντί γι αυτό, μπορούμε να είμαστε ευγνώμονες που η Ελλάδα, και μάλιστα με μέτρο, αναδιοργανώνεται με δικά μας έξοδα. Αν ακολουθήσουμε την κοινή γνώμη εδώ με τη φτηνή προπαγάνδα και επιμείνουμε στην άρνησή μας να πληρώσουμε, τελικά οι παλιοί λογαριασμοί θα έρθουν και πάλι στην επιφάνεια και θα ζητούν αποπληρωμή.
SPIEGEL ONLINE: Με γνώμονα την ιστορία, ποια θα ήταν η καλύτερη λύση για την Ελλάδα και για την Γερμανία;
Ritschl: Οι γερμανικές πτωχεύσεις κατά τον τελευταίο αιώνα δείχνουν ότι το μόνο λογικό πράγμα που μπορεί κανείς να κάνει τώρα, είναι μια πραγματική μείωση του χρέους. Όποιος έχει δανείσει χρήματα στην Ελλάδα, θα πρέπει να παραιτηθεί από ένα σημαντικό μέρος της των οφειλών αυτών. Ορισμένες τράπεζες δεν θα μπορέσουν να το αντιμετωπίσουν αυτό, οπότε θα πρέπει να εκπονηθούν καινούργια προγράμματα βοήθειας. Για τη Γερμανία, αυτό θα μπορούσε να κοστίσει αρκετά, αλλά θα πρέπει να πληρώσουμε είτε έτσι είτε αλλιώς. Τουλάχιστον η Ελλάδα θα έχει τότε την ευκαιρία να ξεκινήσει από την αρχή.
Το αλίευσα ΕΔΩ http://greeknation.blogspot.com/2011/07/20.html

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011

Αμερικάνικες τράπεζες: Όλα όσα δεν ξέρεις (ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΜΑΘΕΙΣ)

Το παρακάτω άρθρο είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό και ενδιαφέρον γιατί μας αφορά όλους.


Αν νομίζετε οτι αφορά κάποιον άλλο λαό, κάπου μακριά απο εδώ μάλλον κάνετε λάθος όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία που παραθέτονται εδω αναλυτικά και τα βιντεο στο τέλος του άρθρου. Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΙΣΩΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΤΡΕΛΟΥΣ ΠΟΥ ΑΥΤΟΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΣΟΦΟΙ…που με τον ιδιο τρόπο της καταχρέωσης και εξ αυτού υποδούλωσης, όπως θα δουμε βήμα – βήμα να συνέβη στην Αμερική, συνέβη και στην Ελλάδα απο την πρώτη στιγμή της “απελευθέρωσης” μας.

Τα βίντεο είναι αποκαλυπτικά



“Η Τράπεζα που εμφανίζουν διαρκώς σαν κεντρική τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτιών της Αμερικής FED ( Federal Reserve η Federal Reserve Bank) δεν ειναι άλλο από μια ιδιωτική εταιρία που είναι καταχωρημένη στην πολιτεία του Delaware ,την Federal Reserve Bank.”

Η ομοσπονδιακή Τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών (δηλαδή η Κεντρική Τράπεζα της Αμερικής) δεν είναι «σαν τις άλλες», στις οποίες την πλειοψηφία των μετοχών έχουν οι εθνικές κυβερνήσεις, που επιλέγουν τις διοικήσεις .

Η Federal Reserve, (Fed), (Κεντρική Τράπεζα της Αμερικής η οποία ορίζει την τύχη της Αμερικάνικης οικονομίας και κατ επέκταση του Αμερικάνικου λαού και του κόσμου ολου)… είναι ΠΑΡΑΝΟΜΑ ιδιωτική.
Το άρθρο 1, παράγραφος 8, εδάφιο 5, του συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών ορίζει ότι το Κογκρέσο έχει το δικαίωμα να εκδίδει νόμισμα και να ρυθμίσει την ισοτιμία του με τα ξένα νομίσματα.

Η συνταγματική αυτή πρόνοια ΜΕ ΔΟΛΟ ΠΑΡΑΚΑΜΦΘΗΚΕ και έμεινε στα χαρτιά.

Η έκδοση του δολαρίου δεν ανήκει στη σφαίρα αρμοδιοτήτων της αμερικανικής κυβέρνησης η οποία δεν ελέγχει πλέον την κυκλοφορία του Χρήματος.

Αυτές οι αρμοδιότητες έχουν εκχωρηθεί σε μια ιδιωτική εταιρία που είναι καταχωρημένη στην πολιτεία του Delaware ,την Federal Reserve Bank. (την εταιρεία δηλαδή που αυτοαποκαλείται Κεντρική Τράπεζα).

Το Ομοσπονδιακό τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ, δημιουργήθηκε από τον Πρόεδρο Woodrow Wilson το 1913, για «να αντικαταστήσει την δικτατορία των ιδιωτικών τραπεζών», (θεωρητικά), και «για να σταθεροποιήσει την κυκλοφορία τραπεζογραμματίων». Το προηγούμενο «φεουδαλικό » τραπεζικό σύστημα, επέτρεπε στους τραπεζίτες να εκδίδουν δικά τους τραπεζογραμμάτια και να ελέγχουν τις τοπικές κοινότητες.

Η αμερικανική κυβέρνηση δεν είχε κανέναν έλεγχο στο σύστημα.

ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ (εν έτη 1927)…

ΙΔΡΥΕΤΑΙ Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΤΕ ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ και Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΧΑΝΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

(Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://www.greek-politics.gr/archives/469 για να καταλάβετε ποιοι και πως κυβερνούν την Ελλάδα)

Έτσι, από το απόλυτο χάος, το σύστημα πέρασε από την «δικτατορία των πολλών τραπεζιτών», στην απόλυτη δικτατορία των Ρότσιλντ –Ροκφέλερ.
Ο βουλευτής Charles Α. Lindberg, (πατέρας του διάσημου πιλότου), αντέδρασε στις προτάσεις του Woodrow Wilson και σε δημόσια ομιλία του ,στις 20 Ιανουαρίου 1915, είχε πει: «Το σύστημα είναι Καθαρά ιδιωτικό, και αποβλέπει σε έναν μόνο σκοπό, την μεγιστοποίηση των πιθανών κερδών από τη χρήση των χρημάτων άλλων ανθρώπων, προς όφελος των μετόχων και εκείνων που συνδέονται με αυτούς ».
Η καρδιά του συστήματος του Wilson ήταν και είναι η ομοσπονδιακή τράπεζα της Νέας Υόρκης, Federal Reserve Bank of New York, οποία κατέχει το 53% της ομοσπονδιακής τράπεζας, και γύρω από αυτήν λειτουργούν 12 ακόμα περιφερειακές ομοσπονδιακές τράπεζες.
Η νομισματική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της ομοσπονδιακής τράπεζας, δηλαδή των ιδιωτών ίδιο και όχι της κυβέρνησης. Αυτή η πρακτική βρίσκεται σε άμεση αντίφαση με το αμερικανικό σύνταγμα που εκχωρεί αυτή την αρμοδιότητα στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο. Η Βουλή των αντιπροσώπων και η Γερουσία προσπάθησαν το 1936 να ανακτήσουν αυτό το δικαίωμα χωρίς επιτυχία.
Όταν άρχισαν οι ακροάσεις η επιτροπή του Κογκρέσου εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: «Το Κογκρέσο θεωρεί η μόνιμη ευημερία των ανθρώπων και η προστασία της οικονομικής ζωής του έθνους εξαρτώνται από την καθιέρωση ενός νομισματικού συστήματος που θα βρίσκεται πλήρως υπό τον έλεγχο του, το οποίο θα υποστηρίζει τα συμφέροντα των αγροτών, των εργαζομένων, της βιομηχανίας, και του εμπορίου, και που θα εξασφαλίζει επαρκή χρηματοδότηση, εμπόριο, σταθερή μέση αγοραστική δύναμη, και θα αποφύγει την υπερβολική επέκταση ή την καταστρεπτική περικοπή των πιστώσεων».
Ο καθηγητής Allen B. Brown, στην κατάθεσή του στο Κογκρέσο, είχε υποστηρίξει την εκτύπωση νομίσματος αντί για δανεισμό για την κάλυψη των ελλειμμάτων του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού, τονίζοντας ότι ο αμερικανικός λαός πληρώνει με ιδρώτα και αίμα τους τόκους των δανείων.
Οι τράπεζες είχε πει ο καθηγητής δεν δανείζονται αλλά εκδίδουν χρήμα. Για κάθε δολάριο που οι τραπεζίτες προσφέρουν στο πιστωτικό σύστημα, δημιουργούν αλλά 10 πιστωτικά δολάρια, που το θεωρούν δικά τους, αν και τα πιστωτικά δολάρια στηρίζονται στον ανθρώπινο ιδρώτα και την εργασία και στις παραγωγικές ιδέες που δεν είναι δικιες τους . Τα σχόλια Allen B. Brown ήταν ένα άμεσο ράπισμα στο Ομοσπονδιακό σύστημα που ήταν μόνο 23 ετών, τότε.

Το 1963, ο Πρόεδρος John Kennedy αποφάσισε να κάνει τη μεγάλη δημοκρατική μεταρρύθμιση να σταματήσει τον κατήφορο του δανεισμού του Αμερικάνικου κράτους των χρημάτων που διανέμονται και αναλογούν στους πολίτες, και να καταργήσει το Ομοσπονδιακό Τραπεζικό Σύστημα.

Ετσι υπέγραψε διάταγμα με το οποίο έδινε εντολή στην κυβέρνηση του, να αποκαταστήσει την συνταγματική τάξη για τον έλεγχο της εκδόσης του αμερικανικού νομίσματος.
Ο Πρόεδρος Kennedy ήταν νεκρός τρεις εβδομάδες αργότερα.

Όταν ο Πρόεδρος Lyndon Johnson ανέλαβε τα καθήκοντά του, ακύρωσε αμέσως το διάταγμα Kennedy και οι Ρότσιλντ – Ροκφέλερ κέρδισαν έναν ακόμα πόλεμο.
Περισσότερο από το 50% των μετοχών της Federal Reserve Bank ανήκαν στις μεγάλες τράπεζες της νέας Υόρκης, η National City Bank του Ροκφέλερ, η National Bank of Commerce, η First National Bank, η Chase National Bank, και η Marine National Bank. Όταν η National City Bank του Ροκφέλερ συγχωνευθηκε με την J.P. Morgan – First National Bank το 1955, ο όμιλος Ροκφέλερ ελέγχε το 22% των μετοχών της Federal Reserve Bank of New York.

Οι βασικοί μέτοχοι της Federal Reserve Bank είναι:

1. Οι Τράπεζες Rothchild του Λονδίνου και του Βερολίνου. Οι ναυαρχίδες του συστήματος.
Ο πατριάρχης το συστήματος βαρόνος M. A. Rothschild είχε πει: «Δώστε μου τον έλεγχο του νομίσματος ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος κάνει τους νόμους».

2. Η επενδυτική Τράπεζα των αδελφών Lazard του Παρισιού, (Lazard Brothers Bank ) που ανήκει στο σύστημα Rothchild. Ιδρύθηκε το 1848, και μέχρι το 2005 ήταν ιδιωτική εταιρεία.

3. Οι Τράπεζες Warburg Bank του Αμβούργου και του Άμστερνταμ, που και αυτές ανήκουν στο σύστημα Rothchild. Οι τραπεζιτική δραστηριότητα της εβραϊκής οικογένειας Warburg ξεκίνησε με την ίδρυση της M.M. Warburg & Company, το 1798 . Οι αδελφοι Max και Sidney Warburg, ήταν οικονομικοί υποστηρικτές του Χίτλερ από το 1929. Από το ημερολόγιο του Αμερικανού πρέσβη στο Βερολίνο William Dodd, γνωρίζουμε ότι συναντήθηκαν το 1933 με τον καγκελάριο πια Χίτλερ και έκλεισαν «δουλειές» ο Henry Mann της National City Bank ,ο Winthrop W. Aldrich της Chase. Bank και ο διευθυντής δημοσίων σχέσεων του Rockefeller, Ivy Lee. (Ακούσατε ποτέ την Wall Street να καταγγέλλει το «Ολοκαύτωμα» των ομοθρήσκων και ομοεθνών τους, και τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως;). Ο Paul Moritz Warburg, που διορίστηκε από τον πρόεδρο Wilson στο πρώτο συμβούλιο της ομοσπονδιακής τράπεζας ,(1913-1918), εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1902 και μπήκε συνεταίρος στην Kuhn, Loeb & Company όπου εργαζόταν σαν στέλεχος ο κουνιάδος της γυναίκας του, ο Jacob Schiff, ο οποίος αργότερα χρηματοδότησε με 20 εκατ. δολ, τον Τρότσκι, για να φέρει εις πέρας την επανάσταση των μπολσεβίκων. Ο Paul Moritz Warburg ήταν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της ανάγκης δημιουργίας της Federal Reserve. Ο Paul Moritz Warburg τοποθετήθηκε διευθυντής στο πρώτο συμβούλιο του περίφημου Council on Foreign Relations κατά την ίδρυση του,το 1921.

4. Η «Israel Moses Seif Bank» της Ιταλίας

5. Η Lehman Brothers Bank της Νέας Υόρκης, του συστήματος Ρότσιλντ (που χρεοκόπησε). Ο Henry Lehman, Εβραίος μετανάστης από τη Γερμανία εγκαταστάθηκε στο Montgomery της Alabama το 1844 και άνοιξε ένα μπακαλικάκι. Έξι χρόνια μετά ήρθαν κοντά του τα αδέλφια Emanuel και Mayer και έτσι δημιουργήθηκαν οι Lehman Brothers που ασχολήθηκαν με το βαμβάκι. Το 1858 ανοιξαν υποκατάστημα στη νέα Υόρκη, τους γνώρισαν οι Ρότσιλντ που προστάτευαν όλους τους Γερμανοεβραίους, και τους έκαναν τραπεζίτες. .

6. Η «Kuhn-Loeb bank» της Νέας Υόρκης

7. Η « New York Chase Manhattan Bank» των Ροκφέλερ , που ελέγχει τις άλλες 11 περιφερειακές ομοσπονδιακές τράπεζες.

8. Η «Goldman-Sachs» της Νέας Υόρκης.
Λίγοι Εβραίοι Τραπεζίτες, οι Lehman, Goldman, Sachs, Kuhn, Loeb, Rockefeller, Max, Sidney και Paul Warburg, Jacob Schiff, Henry Mann, Rothchild είναι αυτοί που σπέρνουν την καταστροφή , τον όλεθρο και τον πόλεμο, που ρουφάνε καθημερινά το αίμα των ανθρώπων για τους τόκους. Είναι αυτοί που δολοφόνησαν τον Τζον Κένεντι.
Αυτοί προκάλεσαν, την κρίση που θα πληρώσουμε όλοι μας.
Η μόνη λύση είναι εκείνη που προσπάθησε να επιβάλει ο πρόεδρος Κένεντι. Το εκδοτικό προνόμιο στο κράτος. Έκδοση νομίσματος, με κανόνες, και όχι δανεισμός για την κάλυψη του δημοσίου ελλείμματος.
Τέρμα στην ασυδοσία των τραπεζιτών. Ο έλεγχος της ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας, πρέπει να περάσει στα κοινοβούλια. Τέρμα το « ποίημα» η για την δήθεν ανεξαρτησία της. Θυγατρική του συστήματος Ρότσιλντ –Ροκφέλερ είναι.

Η μόνη διέξοδος από το δόκανο που έχουν στήσει οι τραπεζίτες, όπου το δημόσιο χρέος αυτοαναπαράγεται είναι να φορολογηθούν ως έσοδα οι τόκοι του εξωτερικού χρέους.
Επίσης ν αναλάβει πλέον η κυβέρνηση της Αμερικής -όπως οφείλει- την διαχείρηση του νομίσματος της, να το εκδίδει η ίδια ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΟ ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ FED ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΑΤΗ ΕΧΕΙ ΣΥΣΤΑΘΕΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ, ΔΗΜΟΙΟΥΡΓΕΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ, κρατώντας όμοιρους στις διαθέσεις της, ολες της κυβερνήσεις του κόσμου.

Επίσης ν αναλάβει πλέον η κυβέρνηση της Αμερικής -όπως οφείλει- την διαχείρηση του νομίσματος της, να το εκδίδει η ίδια ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΟ ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ FED ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΑΤΗ ΕΧΕΙ ΣΥΣΤΑΘΕΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ, ΔΗΜΟΙΟΥΡΓΕΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΩΣ, κρατώντας όμοιρους στις διαθέσεις της, ολες της κυβερνήσεις του κόσμου.

Μέχρι τώτα δεν βρέθικαν ικανοί άνθρωποι να βάλουν στην θέση της αυτη τη λερναία ύδρα που εχει ρίζες και κεφαλή στα μεγαλύτερα κράτη, αφίνοντας να δουλεύουν ανενόχλητοι, επαλυθεύοντας ένα – ενα τα προτόκολα της παγκόσμιας διακυβέρνησης:

(Αποσπάσματα)
Πρωτόκολλο Εικοστό Πρώτο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Επωφεληθήκαμε τη διαφθορά των διοικητών και την αμέλεια των κυβερνητών, για να εισπράξουμε ποσά διπλάσια, τριπλάσια και ακόμη μεγαλύτερα, δανείζοντας στις κυβερνήσεις των Χριστιανών χρήμα που δεν ήταν καθόλου αναγκαίο στο Κράτος…
(Για να πάρουν κάποιοι προμήθειες δανείστηκαμε έντοκα χρήματα από αυτούς στους οποίους υποδουλωθήκαμε, αντί να τυπώσουν τραπεζογραμμάτια (χαρτονομίσματα) και να αυτοδανειστούμε άτοκα)

Πρωτόκολλο Εικοστό Δεύτερο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Έχουμε στα χέρια μας τη μεγαλύτερη δύναμη της σημερινής εποχής, το χρυσό…
το ακόλουθο βίντεο είναι τα λέει ολα:
http://www.youtube.com/user/kataggelies?feature=mhum&hl=el&hl=el#p/u/2/4BB1YohPjBM

Πρωτόκολλο Τρίτο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Λίγο χρόνο ακόμη και οι αταξίες, οι χρεωκοπίες θα εμφανισθούν παντού.
http://www.youtube.com/user/kataggelies?feature=mhum&hl=el&hl=el#p/u/3/HpqRhvHI9ZQ

Πρωτόκολλο Τέταρτο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Ποιος θα μπορούσε να ανατρέψει μια αόρατη δύναμη; Διότι τέτοια είναι η δική μας. Η εξωτερική επιφάνεια του Μασονισμού δε χρησιμεύει παρά στο να καλύπτει τους σκοπούς μας.Το σχέδιο της ενέργειας της αόρατης αυτής δύναμης και επιπλέον ο τόπος της διαμονής της θα μένουν πάντοτε άγνωστα στο λαό.
Οι κοινωνίες αυτές θα έχουν μία απόλυτη απέχθεια προς την ανώτερη πολιτική και προς τη Θρησκεία.

Πρωτόκολλο Πέμπτο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Οι δυνάμεις δε μπορούν να συνάψουν ούτε την πιο ασήμαντη συμφωνία χωρίς να παίρνουμε εμείς μέρος σ’ αυτή.
Θα κουράζουμε τόσο πολύ τους Χριστιανούς μ’ αυτή την ελευθερία, ώστε θα τους εξαναγκάζουμε να μας προσφέρουν μια διεθνή εξουσία, η διάταξη της οποίας θα είναι τέτοια, ώστε να κατορθώσει, χωρίς να τις συντρίψει, να περιλάβει τις δυνάμεις όλων των Κρατών του Κόσμου και να σχηματίσει την Υπέρτατη Κυβέρνηση.

Πρωτόκολλο Έκτο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Η αριστοκρατία των Χριστιανών σαν πολιτική δύναμη εξαφανίσθηκε. Δε χρειάζεται να την λάβουμε υπόψη. Αλλά επειδή είναι ιδιοκτήτρια εδαφικών περιουσιών, και μπορεί ως εκ τούτου να μας βλάψει λόγω των ανεξάρτητων πόρων της, είναι απόλυτα αναγκαίο να αφαιρέσουμε την κατοχή των γαιών της.
το ακόλουθο βίντεο είναι τα λέει ολα:
http://www.youtube.com/user/kataggelies?feature=mhum&hl=el&hl=el#p/u/7/cOyxM2Z9U98

Πρωτόκολλο Έβδομο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Σ’ όλη την Ευρώπη, όπως και στις άλλες Ηπείρους, πρέπει να ξεσηκώνουμε την ταραχή, τη διχόνοια και το μίσος. Το όφελος είναι διπλό.
Ο ασφαλέστερος δρόμος της επιτυχίας στην πολιτική είναι η μυστικότητα των ενεργειών της. Ο λόγος του Διπλωμάτη δεν οφείλει να συμφωνεί με τις πράξεις του.
Η κοινή γνώμη θα μας βοηθήσει σ’ αυτό, αυτή η κοινή γνώμη, την οποία η “μεγάλη δύναμη”, δηλαδή ο τύπος, έχει ήδη βάλει μυστικά μέσα στα χέρια μας. Πράγματι, εκτός από μερικές εξαιρέσεις, τις οποίες είναι περιττό να λάβουμε υπόψη, ο τύπος είναι εντελώς στην εξουσία μας.

Πρωτόκολλο Ένατο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Θα κυβερνήσουμε με χέρι σταθερό, διότι έχουμε να κάνουμε με συντρίμμια ενός κόσμου άλλοτε ισχυρού, σήμερα όμως υποταγμένου σε μας. Κρατούμε στα χέρια μας υπέρμετρες φιλοδοξίες, ένθερμες απληστίες, ανελέητες εκδικήσεις, μνησίκακες έχθρες.
Εμείς είμαστε εκείνοι από τους οποίους προέρχεται ο τρόμος, που έχει κυριεύσει το παν. Έχουμε στην υπηρεσία μας ανθρώπους όλων των αρχών, όλων των δογμάτων. Επανορθωτές της μοναρχίας, δημαγωγούς, κοινωνιστές, επαναστάτες, και κάθε είδους ουτοπιστές. Έχουμε αναθέσει σε όλο τον κόσμο από μία εργασία: Καθένας τους υποσκάπτει τα τελευταία λείψανα της εξουσίας, προσπαθεί να ανατρέψει οτιδήποτε μένει ακόμη όρθιο.
Ο λαός άρχισε να κραυγάζει ότι είναι αναγκαίο να λύσουμε το κοινωνικό ζήτημα με διεθνή συνεννόηση.
Ο λαός άρχισε να κραυγάζει ότι είναι αναγκαίο να λύσουμε το κοινωνικό ζήτημα με διεθνή συνεννόηση. Η διαίρεση του λαού σε κόμματα τους έχει φέρει όλους στην διάθεσή μας, διότι, για να υποστηρίξει κάποιος μια πάλη συναγωνισμού, χρειάζεται χρήμα, και το χρήμα βρίσκεται ολόκληρο στα χέρια μας.

Πρωτόκολλο Δέκατο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Επαναλαμβάνω σήμερα ό,τι ήδη είπα, και παρακαλώ να το θυμηθείτε, ότι δηλαδή ασφαλώς οι Κυβερνήσεις και οι λαοί δε βλέπουν παρά μόνο την εξωτερική επιφάνεια των πραγμάτων. Και πως θα μπορούσαν να διερευνήσουν την εσωτερική σημασία τους, αφού οι αντιπρόσωποί τους δε σκέφτονται τίποτε άλλο παρά να διασκεδάζουν;

Πρωτόκολλο Δωδέκατο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Απέναντι στον Τύπο θα ενεργούμε με τον εξής τρόπο. Ποιο ρόλο παίζει τώρα ο Τύπος; Χρησιμεύει για να αναφλέγει τα πάθη ή να συντηρεί τους εγωισμούς των κομμάτων. Είναι μάταιος, άδικος, ψεύτης και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν καθόλου σε τι χρησιμεύει. Θα του φορέσουμε σαμάρι και θα του βάλουμε γερά χαλινάρια…
Αν βρεθούν πρόσωπα που θα θέλουν να γράψουν εναντίον μας, δε θα βρεθεί κανείς για να εκτυπώσει τα γραπτά τους.

Πρωτόκολλο Δέκατο Τρίτο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Ο Τύπος άλλωστε θα τραβάει αμέσως την προσοχή πάνω σε νέα ζητήματα (έχουμε, όπως γνωρίζετε, συνηθίσει τους ανθρώπους να ζητούν πάντοτε το νέο).
Χάνοντας λίγο-λίγο τη συνήθεια να σκέπτονται με δική τους πρωτοβουλία, θα καταλήξουν να μιλάνε για συνταύτιση των ιδεών μας, διότι θα είμαστε οι μόνοι που θα προτείνουμε νέες κατευθύνσεις της σκέψης μέσω τέτοιων προσώπων, που να μη θεωρούνται συνεργάτες μας.
Ο ρόλος των Φιλελεύθερων ουτοπιστών θα λήξει οριστικά όταν το πολίτευμά μας θα αναγνωριστεί. Μέχρι τότε θα μας προσφέρουν καλές υπηρεσίες, γιατί υποτάξαμε αυτούς τους βλακοχριστιανούς με πλήρη επιτυχία με τη λέξη “πρόοδος” και δεν υπάρχει ούτε ένας μεταξύ τους, ο οποίος να βλέπει ότι κάτω απ’ αυτή τη λέξη κρύβεται πλάνη σε όλες τις περιπτώσεις που δεν πρόκειται για υλικές εφευρέσεις, αφού η αλήθεια είναι μία και μόνη και δε μπορεί να έχει πρόοδο.

Πρωτόκολλο Δέκατο Πέμπτο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Κάθε νέα δημιουργία οποιασδήποτε μυστικής οργάνωσης θα τιμωρείται επίσης με θάνατο.
Με τον ίδιο τρόπο θα μεταχειρισθούμε και τους Χριστιανούς Μασόνους που γνωρίζουν περισσότερα απ’ όσα πρέπει.
Όσοι συμμετέχουν στις μυστικές οργανώσεις είναι συνήθως φιλόδοξοι τυχοδιώκτες και γενικά άνθρωποι ως επί το πλείστον κενοί, με τους οποίους δε θα δυσκολευτούμε να συνεννοηθούμε για την εκπλήρωση των σκοπών μας.
Ο θάνατος είναι το αναπόφευκτο τέλος καθενός. Είναι προτιμότερο να επισπεύδουμε το τέλος εκείνων, οι οποίοι βάζουν εμπόδια στο έργο μας, παρά το τέλος το δικό μας, που δημιουργήσαμε αυτό το έργο.

Πρωτόκολλο Δέκατο Έκτο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Η κακή γνώση που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν για τα πολιτικά ζητήματα δημιουργεί ουτοπιστές και κακούς πολίτες. Μπορείτε και μόνοι σας να καταλάβετε σε ποια κατάσταση έφερε τους Χριστιανούς η γενική μόρφωσή τους.
Το σύστημα της κατάπνιξης της σκέψης μπήκε ήδη σε εφαρμογή με τη μέθοδο που ονομάστηκε “διδασκαλία με εικόνες” και που θα μεταβάλλει τους Χριστιανούς σε υπάκουα ζώα που δε θα σκέπτονται και θ’ αναμένουν την παράσταση των πραγμάτων με εικόνες, για να τ’ αντιληφθούν…

Πρωτόκολλο Δέκατο Όγδοο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Θα εξαναγκάσουμε τις Κυβερνήσεις ν’ αναγνωρίσουν την αδυναμία τους με τα φανερά μέτρα ασφαλείας που θα παίρνουν, και με τον τρόπο αυτό θα καταστρέφουμε το γόητρο της εξουσίας.

Πρωτόκολλο Δέκατο Ένατο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Οι επαναστάσεις δεν είναι δυνατό να χαρακτηριστούν αλλιώς εκτός από γάβγισμα μικρού σκυλιού εναντίον ενός ελέφαντα. Για μια καλά διοργανωμένη Κυβέρνηση, όχι από άποψη αστυνομικής, αλλά κοινωνικής οργάνωσης, το μικρό σκυλί γαβγίζει εναντίον του ελέφαντα, γιατί αγνοεί την ξεχωριστή του θέση και αξία. Αρκεί κάποιος να αποδείξει μ’ ένα καλό παράδειγμα την αξία της μιας ή της άλλης, για να πάψουν τα σκυλάκια να γαβγίζουν και να συνηθίσουν να κουνάνε την ουρά τους μόλις εμφανίζεται ο ελέφαντας.
Για να αφαιρέσουμε το γόητρο της ανδρείας από το πολιτικό έγκλημα, θα τους καθίζουμε στο εδώλιο των κατηγορουμένων δίπλα με τους κλέφτες, τους δολοφόνους και τους κάθε λογής φτηνούς και ταπεινούς εγκληματίες.
Τότε η κοινή γνώμη θα συγχύσει στη σκέψη της αυτή την κατηγορία των εγκληματιών με τον εξευτελισμό των άλλων και θα τους αντιμετωπίσει με την ίδια περιφρόνηση. Είμαστε διατεθειμένοι (και ελπίζω ότι το έχουμε κατορθώσει) να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να καταπολεμήσουν τις επαναστάσεις μ’ αυτό τον τρόπο.
Γι’ αυτό το σκοπό, μέσω του τύπου, των λόγων μας που δημοσιεύονται και των ωραίων εγχειριδίων της ιστορίας έχουμε διαφημίσει το μαρτύριο που προτίμησαν δήθεν οι επαναστάτες για το κοινό καλό. Αυτή η διαφήμιση αύξησε τις τάξεις των φιλελευθέρων και έριξε χιλιάδες Χριστιανούς στις τάξεις του κοπαδιού μας.

Πρωτόκολλο Εικοστό – Έλληνες αφυπνισθείτε
Μια προοδευτική φορολογία θα δώσει πολύ μεγαλύτερο εισόδημα από τη σημερινή αναλογική φορολογία, η οποία μας είναι χρήσιμη μόνο για να διεγείρουμε αναταραχές και δυσαρέσκειες μεταξύ των Χριστιανών.
Προκαλέσαμε στους Χριστιανούς οικονομικές κρίσεις με μοναδικό σκοπό ν’ αποσύρουμε το χρυσό από την κυκλοφορία.
Τεράστια κεφάλαια έμειναν στάσιμα, αποσύροντας και το χρήμα των Κρατών, που υποχρεώνονταν έτσι ν’ απευθύνονται στα ίδια αυτά κεφάλαια, για να βρουν χρήματα. Τα δάνεια αυτά επιβάρυναν τα οικονομικά των Κρατών με την πληρωμή τόκων.
Όσο καιρό τα δάνεια παρέμειναν εσωτερικά, οι Χριστιανοί δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να μεταβιβάζουν το χρήμα από την τσέπη του φτωχού στις τσέπες του πλούσιου. Όταν όμως εξαγοράσαμε τα πρόσωπα που χρειάζονταν για να μεταφέρουμε τα δάνεια σε εξωτερικό έδαφος, όλα τα πλούτη των Χριστιανών διοχετεύθηκαν στα ταμεία μας και όλοι οι Χριστιανοί άρχισαν να μας πληρώνουν φόρο υποτέλειας.
Πόσο φανερή είναι η απουσία της κρίσης από τα καθαρά ζωώδη μυαλά των Χριστιανών! Δανείζονταν από μας με τόκο και χωρίς να σκέπτονται ότι θα χρειαζόταν ν’ αφαιρέσουν το χρήμα αυτό επιβαρυμένο με τους επιπλέον τόκους από τα ταμεία του Κράτους για να μας εξοφλήσουν! Υπήρχε τίποτε απλούστερο από το να παίρνουν το χρήμα που είχαν ανάγκη από τους φορολογουμένους τους;

Πρωτόκολλο Εικοστό Πρώτο – Έλληνες αφυπνισθείτε
Επωφεληθήκαμε τη διαφθορά των διοικητών και την αμέλεια των κυβερνητών, για να εισπράξουμε ποσά διπλάσια, τριπλάσια και ακόμη μεγαλύτερα, δανείζοντας στις κυβερνήσεις των Χριστιανών χρήμα που δεν ήταν καθόλου αναγκαίο στο Κράτος.

Πρωτόκολλο Εικοστό Δεύτερο- Έλληνες αφυπνισθείτε
Έχουμε στα χέρια μας τη μεγαλύτερη δύναμη της σημερινής εποχής, το χρυσό.

κ.α.
Το πλήρες κείμενο για τις οδηγίες της παγκόσμιας διακυβέρνησης από τους εβραίους, εδώ:
http://www.kalami.net/2005/cosmos/prwtokolla_siwn.html


Ολόκληρο το video με τα αποκαλυπτικά στοιχεία για το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα εδώ:



ΤΟ ΒΡΗΚΑΜΕ ΕΔΩ
Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.greekalert.com/

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

Η ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ, ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΟ;



ΟΧΙ ΜΕ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΑΛΛΑ ΑΦΟΥ ΑΦΗΣΕ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΝΑ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΟΥΝ…..Η Ισλανδία γελά, η Ιρλανδία κλαίει…

Θεαματική είναι η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας μετά την επιβλητική αντίσταση του λαού της, ο οποίος με δημοψήφισμα συνέτριψε την ψοφοδεή πολιτική της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης που είχε υποκύψει στους ξένους δανειστές και την εξανάγκασε να μην πληρώσει στους ξένους καταθέτες τις οφειλές των ιδιωτικών ισλανδικών τραπεζών, αφήνοντας τες να χρεοκοπήσουν. «Η ύφεση αποδείχθηκε λιγότερο βαθιά από όσο προβλεπόταν», ομολογεί ο Μαρκ Φλάνιγκαν, επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στην Ισλανδία, δηλώνοντας εντυπωσιασμένος από το γεγονός ότι οι Ισλανδοί κατόρθωσαν να διαφυλάξουν «το πολύτιμο σκανδιναβικό μοντέλο κοινωνικής προστασίας»….

Η Ισλανδία, η οποία δεν ανήκει στην ευρωζώνη, αντιμετώπισε τη χρεοκοπία της χώρας με μια συνολική πολιτική.
Πρώτον, υποτίμησε το εθνικό νόμισμα, την ισλανδική κορώνα, και επέβαλε ελέγχους και περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Αρχικά η κορώνα υποτιμήθηκε έναντι του δολαρίου κατά 50%, αλλά ήδη η υποτίμηση έχει περιοριστεί στο 30% και συρρικνώνεται.

Η χαμηλότερη ισοτιμία της κορώνας οδηγεί αμέσως στην αύξηση των εξαγωγών και στη μείωση των εισαγωγών, αντικαθιστώντας ένα τμήμα τους με τοπικά προϊόντα, με
αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο της Ισλανδίας να παρουσιάζει ήδη πλεόνασμα από ελλειμματικό που ήταν.

Το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 1,2% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Ο πληθωρισμός, ο οποίος είχε εκτιναχθεί στο 18,6%, έπεσε ήδη κοντά στο 2,5%, που είναι ο στόχος της ισλανδικής κεντρικής τράπεζας. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού θα είναι 6,3% φέτος, και ταχύτατα, ίσως και μέσα στο 2011, θα οδηγηθεί σε πλεόνασμα. Το δημόσιο χρέος, το οποίο έχει εκτιναχθεί στο 115% του ΑΕΠ, θα μειωθεί σταδιακά στο 80% του ΑΕΠ μέχρι το 2015.

Το δεύτερο μέτρο που πήραν οι Ισλανδοί ήταν ότι άφησαν τις ιδιωτικές τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Κατόπιν τις εθνικοποίησαν, αλλά υπό τους εξής όρους:

Πρώτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες αναγνώρισαν όλες τις καταθέσεις των Ισλανδών πολιτών ώστε κανένας Ισλανδός να μη χάσει ούτε μία κορώνα από τις καταθέσεις του.

Δεύτερον, τα δάνεια που είχαν πάρει οι Ισλανδοί μεταφέρθηκαν στις εθνικοποιημένες τράπεζες, αλλά επειδή το νόμισμα είχε υποτιμηθεί, μειώθηκε και το ονομαστικό ύψος των δανείων, πέρα από τις σοβαρές άλλες διευκολύνσεις αποπληρωμής που έκανε το κράτος στους Ισλανδούς οφειλέτες για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που προκάλεσε η κρίση, ιδίως τον πρώτο καιρό (πάγωμα της πληρωμής δόσεων για μήνες κ.λπ.).

Τρίτον, οι εθνικοποιημένες τράπεζες δεν αναγνώρισαν καμιά υποχρέωση των ιδιωτικών χρεοκοπημένων τραπεζών σε χώρες του εξωτερικού. Ετσι οι Ισλανδοί φορολογούμενοι φορτώθηκαν τα βάρη διάσωσης των καταθέσεων των δικών τους και των συμπατριωτών τους, ενώ φόρτωσαν στους ξένους επενδυτές και καταθέτες τον λογαριασμό των συναλλαγών τους με τις ιδιωτικές ισλανδικές τράπεζες που χρεοκόπησαν. Απολύτως σωστό.

Η ανάκαμψη της ισλανδικής οικονομίας, γράφει το βρετανικό περιοδικό «Εκόνομιστ», δείχνει ότι «το έξτρα κόστος για μια χώρα που δεν στηρίζει τις τράπεζές της μπορεί να είναι εκπληκτικά μικρό. Η Ισλανδία άφησε τις τράπεζές της να χρεοκοπήσουν και το ΑΕΠ της έπεσε αθροιστικά κατά 15% από το ανώτατο στο κατώτατο σημείο πριν αρχίσει να ανακάμπτει. Η Ιρλανδία ”έσωσε” τις τράπεζές της και είδε το ΑΕΠ της να πέφτει 14%».

Αν συνυπολογίσει κανείς ότι το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ιρλανδίας απογειώθηκε στο ασύλληπτο 32% του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος της εκτινάχθηκε από το 25% του ΑΕΠ το 2007 στο 100% φέτος και θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2013, με την ανεργία να ανέρχεται στην Ιρλανδία στο 14,1% έναντι 7,3% στην Ισλανδία, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η «υπάκουη» Ιρλανδία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη μοίρα από την «απείθαρχη» Ισλανδία.

«Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι αν το σοκ μιας υποτίμησης μπορεί να πυροδοτήσει μια βίαιη κρίση και πολύ επώδυνη, μια πολιτική λιτότητας και αποπληθωρισμού εξαιτίας του χρέους καταλήγει να προκαλεί περισσότερες ζημιές» συμπεραίνει η βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Τέλεγκραφ».
«ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ»

Οταν το ευρώ γίνεται παγίδα

Ενα μάθημα των αντίθετων επιλογών Ισλανδίας και Ιρλανδίας είναι ότι «τα οφέλη τού να ανήκει μια μικρή χώρα σε μια μεγάλη νομισματική ένωση δεν είναι καθόλου αυτά που κάποτε εκθειάζονταν ότι είναι» γράφει το περιοδικό «Εκόνομιστ» και συνεχίζει: «Οταν πανικόβλητοι επενδυτές εγκατέλειπαν τα μικρά νομίσματα το φθινόπωρο του 2008, το ευρώ φαινόταν καταφύγιο.

Δύο χρόνια μετά, το ευρώ μοιάζει περισσότερο με παγίδα για χώρες που αγωνίζονται να ξανακερδίσουν εξαγωγική ανταγωνιστικότητα. Η Ελλάδα και η Ιρλανδία έχασαν την εμπιστοσύνη των αγορών, παρόλο που και οι δύο εκδίδουν ομόλογα σε ευρώ». Οσο για τους Ισλανδούς, που αρχικά θεώρησαν το ευρώ σωτηρία, τώρα δεν θέλουν ούτε να το ακούσουν!

Το αλίευσα ΕΔΩ http://olympia.gr/

Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ:ΑΝΟΙΓΕΙ ΘΕΜΑ ΒΟΣΠΟΡΟΥ ΚΑΙ ΔΑΡΔΑΝΕΛΙΩΝ Η ΤΟΥΡΚΙΑ-ΠΡΟΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ;

Bookmark and Share

Ανοίγει θέμα Βοσπόρου και Δαρδανελίων

Η Τουρκία ανοίγει ξανά το θέμα της διέλευσης των τάνκερ από τον Βόσπορο και τα Στενά των Δαρδανελίων, το οποίο είχε θέσει και πάλι με έμφαση στα μέσα της δεκαετίας του '90. Τότε είχε προκληθεί μεγάλη αναταραχή στις σχέσεις της με την Ρωσία, ενώ έντονα είχαν αντιδράσει η ελληνική και η διεθνής ναυτιλιακή κοινότητα.

Σύμφωνα με αμερικανικά δικτυακά μέσα, η τουρκική κυβέρνηση έχει καλέσει σε συνάντηση την 1η Ιουλίου διεθνείς εταιρείες πετρελαιοειδών. Θα συζητήσει μαζί τους τρόπους παράκαμψης του Βοσπόρου και τα Δαρδανελίων, για τα φορτία αργού πετρελαίου που προέρχονται από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και κατευθύνονται στις διεθνείς αγορές.

Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010

Η ανατολή της ημισελήνου. Η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε ανερχόμενη περιφερειακή δύναμη

Bookmark and Share

Quantcast


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΟΥΛΓΕΡΙΔΗΣ

«Η Τουρκία είναι έτοιμη». Το κεντρικό σλόγκαν της τουριστικής καμπάνιας στην ΚωνσταντινούποληΠολιτιστική Πρωτεύουσα για το 2010- είναι ταυτόχρονα το σύνθημα μιας νέας εθνικής αυτοπεποίθησης.

Κυριακή 18 Απριλίου 2010

Στην Ισλανδία βρήκαν τους ενόχους της χρεοκοπίας,στην Ελλάδα πότε;;

Bookmark and Share

Στην Ισλανδία την χώρα που χρεοκόπησε, άρχισε αμέσως επίσημη έρευνα κα ι τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν σήμερα. Ενοχοι ο πρώην πρωθυπουργός Γκ.Χάαρντε (φωτό), ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, ο τέως υπουργό Οικονομικών, ο τέως υπουργός Τραπεζικού Τομέα, ο τέως επικεφαλής του εποπτικού οργάνου για την οικονομία και τους συνδιοικητές της Κεντρικής Τράπεζας διότι λειτούργησαν «εξαιρετικά αμελώς» αποτυγχάνοντας να αποτρέψουν την κατάρρευση.
Το Κοινοβούλιο της χώρας θα αποφασίσει εάν και τι είδους ποινικές διαδικασίες θα κινηθούν εναντίον τους.
Να δούμε πότε στην Ελλάδα θα μάθουμε και επισήμως ποιός φταίει για τα σημερινά μας χάλια  πηγη


Πηγή

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης