Η διαχείριση των ενεργειακών πηγών του Αιγαίου «ωρολογιακή βόμβα» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις

Του Χρήστου Καπούτση
Η δυναμική των γεωστρατηγικών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, θα υποχρεώσει την Ελληνική Κυβέρνηση, να πάρει σημαντικές αποφάσεις στον ενεργειακό τομέα, προστατεύοντας ζωτικά εθνικά συμφέροντα.
Αλλά για να υπάρξει «περιχαράκωση» του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου της χώρας, θα πρέπει να ανακηρυχτεί η Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών που στηρίζουν την Κυβέρνηση (Α. Σαμαράς, Β. Βενιζέλος και Φ. Κουβέλης) ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η Κυβέρνηση θα πρέπει να ακολουθήσει «σκληρή γραμμή» , ώστε να διασφαλιστεί η αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου.
Πρόκειται ασφαλώς για πολύ σοβαρό θέμα. Οι αποφάσεις του Πρωθυπουργού είναι δυνατόν να έχουν καθοριστική σημασία για το μέλλον της Ελλάδας. Και ενδεχομένως, να καθορίσουν όχι μόνο το πολιτικό μέλλον του Αντώνη Σαμαρά, αλλά και τη θέση του στην ελληνική ιστορία, είτε πολύ θετικά, είτε πολύ αρνητικά.

Παρενέργειες από τις εξελίξεις στη Συρία

Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στη Συρία  δεν είναι τοπικού χαρακτήρα. Διαμορφώνουν μια δυναμική που επηρεάζει τις υφιστάμενες γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, και έτσι ερμηνεύεται και το έντονο ενδιαφέρον των ισχυρών κρατών  του Πλανήτη.

Από τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία των γεγονότων στη Συρία, είναι η ενεργός ανάμειξη της Τουρκίας.

Οικονομική και πολιτική σύμμαχος της Συρίας ήταν η Τουρκία πριν από τα εσωτερικά προβλήματα σε αυτή τη χώρα. Η Τουρκία τώρα καταδικάζει  έντονα την χρήση στρατιωτικής βίας  του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ ,  για να καταστείλει την λαϊκή εξέγερση, κατά του τυραννικού καθεστώτος του. Ο  Πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε ότι έκοψε τους δεσμούς του με το καθεστώς της  Δαμασκού.

 Τη στάση της Τουρκίας απέναντι στον Σύρο πρόεδρο χαιρέτισε ο Λευκός Οίκος, που «βλέπει» την Τουρκία ως τη χώρα προώθησης των αμερικανικών επιδιώξεων στην ευρύτερη περιοχή.

Από τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία είναι η απόφαση του Αραβικού Συνδέσμου να αποβάλει τη Δαμασκό και κάλεσε το στρατό της να τερματίσει τη βία εναντίον των πολιτών.

 Υπενθυμίζω ότι, η απόφαση του Αραβικού Συνδέσμου να αποβάλλει τη Λιβύη, ήταν το έναυσμα για την στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη. Ωστόσο, στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ ή Δυτικών Δυνάμεων στη Συρία, είναι μάλλον απίθανη, για μια σειρά από σοβαρούς λόγους. Από τους σημαντικότερους είναι ότι η Ρωσία και η Κίνα θα συνεχίσουν να μπλοκάρουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας τις προσπάθειες της Δύσης για καταδίκη των εξελίξεων στο εσωτερικό της Συρίας. Επίσης το ΙΡΑΝ προσφέρει σημαντική στήριξη στο καθεστώς ΑΣΣΑΝΤ.

 Γι’ αυτό υφαίνεται ότι η Τουρκία έχει επιλεγεί να προσφέρει στρατιωτικά κάλυψη στους αντικαθεστωτικούς , ενώ η Δύση θα τους στηρίζει πολιτικο-διπλωματικά.

Η ανατροπή του καθεστώτος του Προέδρου   Ασσαντ, σχεδιάζεται να εξελιχτεί σε εσωτερική υπόθεση της Συρίας.

Και υπάρχουν οι προϋποθέσεις.

Οι ένοπλες δυνάμεις της Συρίας τελούν υπό τον έλεγχο του αδελφού του Ασαντ, του Μάχερ, και μελών της μειονότητας του Αλαουιτών. Όμως ,  ο συριακός στρατός απαρτίζεται κυρίως από σουνίτες μουσουλμάνους, που αποτελούν επίσης την πλειοψηφία του πληθυσμού της Συρίας. Γι’ αυτό ακριβώς, μεγάλος αριθμός στρατιωτών αυτομολεί από τις τάξεις των συριακών ενόπλων δυνάμεων και εντάσσεται στις αντικαθεστωτικές δυνάμεις.

 Οι Αλαουίτες (που σημαίνει «οι ακόλουθοι του Άλι») είναι μέλη της Σιιτικής μουσουλμανικής σέχτας , και αποτελούν περίπου το 11% του πληθυσμού Συρίας. Όμως, από τις τάξεις των Αλαουιτών  έχει προκύψει το καθεστώς Άσαντ,  και σε αυτούς  στηρίζει την καθεστωτική ισχύ του.

Επίσης μια σημαντική παράμετρος των  σχεδίων ανατροπής του καθεστώτος Ασαντ είναι και οι Κούρδοι.   Οι Κούρδοι στη Συρία ζουν στις βόρειες περιοχές και αριθμούν σήμερα 2,5 έως 3 εκατομμύρια. Ένα εκατομμύριο από αυτούς ζει στη συνοριακή ζώνη Συρίας – Τουρκίας - Ιράκ. Οι Κούρδοι της Συρίας δεν θεωρούν εαυτούς μειονότητα. Πιστεύουν ότι τα εδάφη τους αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της γης του Κουρδιστάν. Ίσως ο έλεγχος του φρονήματος των Κούρδων της Συρίας να αποτελεί ένα ισχυρό κίνητρο για την Τουρκία, να κατευθύνει τις εσωτερικές εξελίξεις στη Συρία.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Γιατί «τινάχτηκε στο αέρα» η Ναυτική βάση στην Κύπρο;

Του Χρήστου Καπούτση

«Σήμερα καταγράφεται μια ακόμη μαύρη μέρα Ιουλίου για την Κυπριακή Δημοκρατία και το λαό της", είναι τα πρώτα λόγια του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημ.Χριστόφια, το μεσημέρι της Δευτέρας 11 Ιουλίου όταν μετέβη στον τόπο και καταστροφής στη Ναυτική βάση «ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ» στη νότια  Κύπρο.

Όλα ξεκίνησαν στις 04:27 το πρωί. Μια φωτιά ξεσπάει μεταξύ της Ναυτικής Βάσης "Ευάγγελος Φλωράκης" στο Ζύγι και του Ηλεκτροπαραγωγικού Σταθμού της ΑΗΚ στο Βασιλικό.

Στην περιοχή μεταβαίνουν 14 οχήματα με 60 πυροσβέστες και μαζί με αξιωματικούς και στρατιώτες της Βάσης προσπαθούν να σβήσουν την φωτιά. Μία ώρα αργότερα, στις  05:30 , γίνεται μια πολύ ισχυρή έκρηξη, αλλά μέσα στη Ναυτική Βάση.  Δύο (2) από τα  98 κιβώτια με πυρίτιδα και άλλα εύφλεκτα στρατιωτικά υλικά εκρήγνυνται και σκορπούν το θάνατο και την καταστροφή.

Οι νεκροί ανέρχονται σε 17 (ίσως και περισσότεροι) σε 55 οι τραυματίες από τους οποίους οι 7 είναι πολύ σοβαρά! Ανάμεσα στους νεκρούς και ο Διοικητής της Βάσης και  αρχηγός του Πολεμικού Ναυτικού της Κύπρου πλοίαρχος Ανδρέας Ιωαννίδης. Καταστράφηκαν   σε ποσοστό 80%  οι εγκαταστάσεις και το Ναυτικό της Εθνοφρουράς!   Από την έκρηξη επηρεάστηκαν επίσης οι κοινότητες Ζυγίου, Μαρωνίου και Ψεματισμένου, όπου και σημειώθηκαν οι περισσότερες υλικές ζημιές.

Η αιτία της έκρηξης των πυρομαχικών δεν  έχει ακόμη εντοπιστεί. Είναι η φωτιά που προκάλεσε την έκρηξη, ή κάτι άλλο;

 Οι κυπριακές αρχές εξετάζουν με παρά πολύ προσοχή, αλλά και με μεγάλη μυστικότητα,  το ενδεχόμενο δολιοφθοράς.

Διαπιστώθηκαν ωστόσο, και μάλιστα με τραγικό τρόπο, οι  σοβαρότατες ελλείψεις στην Ασφάλεια και φύλαξη εύφλεκτων στρατιωτικών υλικών, από τις Κυπριακές αρχές.  Είναι αδιανόητο, να συμβεί το γεγονός αυτό μέσα σε καλά φυλασσόμενη στρατιωτική βάση.  Γι’ αυτό ακριβώς , υπέβαλλαν τις  παραιτήσεις τους  ο Υπουργός Άμυνας, Κώστας Παπακώστας και ο Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς, Πέτρος Τσαλικίδης οι οποίες και έγιναν αποδεκτές από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Επίσης θα πρέπει να επισημάνουμε ότι, αυτό το τραγικό γεγονός έγινε σε μία  περίοδο που συζητείται η κατασκευή του νέου τερματικού σταθμού υγροποιημένου αερίου λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις εγκαταστάσεις του Στρατοπέδου «ΕΥΑΓΕΛΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ», που   θα τροφοδοτείται με υποθαλάσσιο αγωγό από το φυσικό αέριο που θα παράγεται στα ισραηλινά και κυπριακά κοιτάσματα της Αν. Μεσογείου. Το έργο αυτό συμπεριλαμβάνεται  στην ενεργειακή συμφωνία που έχει συνάψει η Κύπρος με το Ισραήλ και η εγκυρότητά της έχει αμφισβητηθεί από την Τουρκία.

Η Ελλάδα απόστειλε εξειδικευμένο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, προκειμένου να συνδράμει στις έρευνες των Κυπριακών Αρχών

                       *

Ερωτήματα για το ύποπτο φορτίο, προέλευση- προορισμός  

από τα Wikileaks!

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2009. Πλήρωμα του αμερικανικού ναυτικού λαμβάνει άδεια από τον καπετάνιο Σμιρνόφ να επιβιβαστεί στο «Μόντσιεγκορσκ» για μία επιθεώρηση, στο πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το ρωσικών συμφερόντων πλοίο με την κυπριακή σημαία είχε ναυλωθεί από την IRISL, τις κρατικές ναυτιλιακές γραμμές του Ιράν, για τη μεταφορά φορτίου από το ιρανικό λιμάνι του Μπαντάρ Αμπάς στην Ταρτούς της Συρίας. Άμεσα οι επιθεωρητές ενημερώνουν την Ουάσιγκτον για τα ευρήματα των ελέγχων σε μερικά από τα 98 κοντέινερ που μετέφερε το πλοίο.

«Ισχυρά εκρηκτικά 120, 122, 125 και 160 χιλιοστών που έχουν προορισμό τη Συρία. Η επιθεώρηση αποκάλυψε επίσης κελύφη 7,62 χιλιοστών, πεπιεσμένη πυρίτιδα, ασημένιες σφαίρες σε μέγεθος δολαρίου, γομώσεις απλές και γομώσεις μαγνησίου», ανέφερε το απόρρητο τηλεγράφημα 09State5968 που στάλθηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην αμερικανική πρεσβεία στη Λευκωσία και είχε υπογραφή Κλίντον.

 Η Αμερικανίδα ΥΠΕΞ Χ.Κλίντον έδινε εντολή να ζητηθεί από αξιωματούχους της κυπριακής κυβέρνησης η εκτροπή του «Μόντσιεγκορσκ» σε λιμάνι της Κύπρου και «να κατακρατηθεί το φορτίο του» - οι Κύπριοι είχαν το δικαίωμα να το κάνουν, επειδή το πλοίο έφερε κυπριακή σημαία.

 Μετά από μία ημέρα, η πρεσβεία με απόρρητο τηλεγράφημα (09Nicosia75) γνωστοποιεί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ την είσοδο του «Μόντσιεγκορσκ» σε κυπριακά ύδατα και την έλευσή του στο λιμάνι της Λεμεσού, όπου και αγκυροβόλησε. Το φορτίο κρατήθηκε στο νησί και αποθηκεύτηκε στη  Ναυτικής Βάσης "Ευάγγελος Φλωράκης" στο Ζύγι.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://christoskapoutsis.blogspot.com/2011/07/blog-post_11.html

Η εκκωφαντική σιωπή των νεκρών

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ

Την ευθύνη των στρατιωτικών επιχειρήσεων  εναντίον της Λιβύης έχει αναλάβει από το περασμένο Σάββατο το ΝΑΤΟ. Οι αεροπορικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ παρέχουν αεροπορική υποστήριξη στους αντικαθεστωτικούς επαναστάτες. Ουσιαστικά ενεργούν ως η αεροπορία τους!

Σκληρές μάχες δίνουν οι  καθεστωτικές δυνάμεις του Καντάφι που σφυροκοπούν  την στρατηγικής σημασίας πόλη Μιζράτα, που είναι πετρελαϊκός κόμβος. Πολλά είναι τα θύματα , οι περισσότεροι άμαχοι, κάτοικοι της πόλης.

Επίσης η «πρεμιέρα»  του ΝΑΤΟ είχε οδυνηρά τα πρώτα αποτελέσματα. Σε αεροπορική επιδρομή του ΝΑΤΟ τη πόλη Μπρέγκα , έχασαν τη ζωή τους αρκετοί άμαχοι πολίτες ανάμεσα τους  και πολλά παιδιά.

Προέχει επιτέλους να αντιληφτούμε ότι:  Ο πόλεμος που γίνεται στη Λιβύη, όπως κάθε πόλεμος άλλωστε, δε μπορεί και δεν πρέπει  να αντιμετωπίζεται ως ανώδυνο   τηλεοπτικό θέαμα, προς τέρψη αποχαυνωμένων τηλεθεατών. Τα μαχητικά αεροσκάφη , είτε του ΝΑΤΟ, είτε της «συμμαχίας των προθύμων», δεν ρίχνουν «κουφέτα» σε γάμο στη Λιβύη, αλλά φονικές βόμβες αέρος-εδάφους.

 Ο πόλεμος έχει  και μια πολύ σκληρή πραγματικότητα, που συντίθεται από φρίκη, θάνατο και καταστροφή.

 Η αποκρουστική  όψη του πολέμου, είναι τα ανθρώπινα θύματα.

Είναι   η εκκωφαντική σιωπή των νεκρών, αλλά  και τα ανθρώπινα ράκη που περιφέρονται στα ερείπια των  κατεστραμμένων  πόλεων, άνθρωποι απελπισμένοι , πονεμένοι , σακατεμένοι , που  αναζητούν εναγωνίως κάτι , από κάπου να πιαστούν,   για να μείνουν όρθιοι και έτσι να αντιμετωπίσουν  τη συμφορά.  

Ο πόλεμος περιέχει  πολύ ανθρώπινο πόνο και απερίγραπτες οικογενειακές και προσωπικές  τραγωδίες. Και θα πρέπει να γίνεται συχνά αναφορά και στα  θύματα των στρατιωτικών επιχειρήσεων.  Σε όλα τα θύματα, χωρίς την παραμικρή εξαίρεση,  είτε αυτά προέρχονται από τις δυνάμεις του Καντάφι, είτε από αντικαθεστωτικούς , είτε από μισθοφόρους,   είτε από τις «ανθρωπιστικές» βόμβες των βομβαρδιστικών αεροσκαφών και των πυραύλων «τόμαχοκ» των Δυτικών.  Οι άνθρωποι πονούν το ίδιο, ανεξαρτήτως, φυλής, καταγωγής, χρώματος και φύλου. Ας καταλάβουμε αυτά τα αυτονόητα και ας αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας για στρατιωτικές επεμβάσεις. Ειδικά μάλιστα για τις «ανθρωπιστικές» αποστολές του ΝΑΤΟ με χιλιάδες θύματα, άμαχους πολίτες, πολλά παιδιά που δεν τους επιτρέψαμε να ζήσουν, να ονειρευτούν , να ερωτευτούν…

Και χρησιμοποιώ  πληθυντικό συνενοχής ως έλληνας πολίτης, διότι σε αυτές τις σφαγές μετέχει και η Ελλάδα, έστω σε «υποστηριχτικό»  ρόλο! Τα προσωπεία, τα προσχήματα, τα υποκριτικά λεκτικά σχήματα, γρήγορα καταρρέουν και το αποκρουστικό πρόσωπο του Πολέμου γίνεται εφιάλτης για τους μεγαλόσχημους αξιωματούχους, που με τις αποφάσεις τους πρωταγωνιστούν, έστω και αν δεν το ομολογούν , στις ανθρωποσφαγές. Οι Ερινύες εκδικούνται τον θάνατο των αμάχων...

Το αλίευσα ΕΔΩ ΕΔΩ

Σε αναζήτηση της επόμενης μέρας για τη Λιβύη. Αρχίζουν τα δύσκολα…

Του Χρήστου Καπούτση

Την επόμενη μέρα στη Λιβύη, μετά την ολοκλήρωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων,  αναζήτησαν  στη Διάσκεψη που έγινε χθες στο Λονδίνο, οι   Υπουργοί Εξωτερικών από  35 χώρες που μετέχουν στις επιχειρήσεις κατά του καθεστώτος του Συνταγματάρχη Καντάφι.

Σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, το μήνυμα το οποίο έστειλε η Διάσκεψη είναι για άλλη μια φορά ισχυρό: Ότι πρέπει να γίνει σεβαστή η διεθνής νομιμότητα, ότι πρέπει να γίνουν  σεβαστές οι αποφάσεις 1970 και 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Ο κύριος στόχος είναι  η άμεση κατάπαυση πυρός και να σταματήσει η βία εναντίον του άμαχου πληθυσμού της Λιβύης, υποστηρίζουν οι 35 Υπουργοί Εξωτερικών.

Και ακόμη διακηρύσσουν ότι, η  στρατιωτική δράση δεν μπορεί να δώσει μακροχρόνια βιώσιμη λύση. Προέχει  ο σεβασμός της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Λιβύης. Πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στον λιβυκό λαό να αποφασίσει μόνος του για το μέλλον του. Αυτά τα «πολύ όμορφα, τα αθώα, τα αγγελικά», από τους Υπουργούς Εξωτερικών των κρατών που βομβαρδίζουν ανηλεώς τη Λιβύη, σπέρνοντας το θάνατο και τη καταστροφή.

Ενημερώνοντας της Δημοσιογράφους ο ΥΠΕΞ Δ.Δρούτσας που εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Διάσκεψη του Λονδίνου, επισήμανε ότι:

«τα εύλογα ερωτήματα είναι ποιά είναι η επόμενη μέρα, διότι η στρατιωτική δράση δεν μπορεί να δώσει μακροχρόνια βιώσιμη λύση. Προέχει - και αυτό το τονίζω αποτελεί βασικό άξονα και της πολιτικής της Ελλάδας - ο σεβασμός της κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Λιβύης. Αυτό είναι το πρώτο. Το δεύτερο είναι ότι πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στον λιβυκό λαό να αποφασίσει μόνος του για το μέλλον του. Και ακριβώς αυτό προσπαθεί και η διεθνής κοινότητα. Να σταθεί στο πλάι του λιβυκού λαού σε αυτά τα βήματα που κάνει ή που ελπίζουμε ότι θα κάνει -και ελπίζουμε στο άμεσο μέλλον - προς τη δημοκρατία.»

Αναδύεται  όμως και ένα ακόμη εύλογο ερώτημα: Υπάρχει άραγε  σχέδιο σχετικά ανώδυνης απεμπλοκής των κρατών που εκόντες άκοντες, μετέχουν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Λιβύης;

Το αλίευσα ΕΔΩ http://christoskapoutsis.blogspot.com/2011/03/blog-post_30.html

Στα 7 εκατομμύρια το μήνα το κόστος της ελληνικής συμμετοχής στις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λιβύη

Του Χρήστου Καπούτση

«Σύντομη παρένθεση οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λιβύη. Η λύση δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι στρατιωτική, αλλά θα πρέπει να είναι πολιτική, βιώσιμη και ευρύτατης αποδοχής»,  δήλωσε ο ΥΠΕΘΑ Ευάγγελος Βενιζέλος ενημερώνοντας την Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, για τις εξελίξεις στη Λιβύη και την ανατολική Μεσόγειο, καθώς επίσης και για την ελληνική συμμετοχή στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ.

Η Ελλάδα, επισήμανε ο Β.Βενιζέλος, δεν έχει αποικιοκρατικό παρελθόν, δεν έχει ενεργειακά συμφέροντα στη Λιβύη. Τα κίνητρα συμμετοχής της Ελλάδας είναι κίνητρα αρχών,  Δικαίου και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Ελλάδα φιλοδοξεί να έχει συμμετοχή σε αμιγώς ανθρωπιστικού χαρακτήρα αποστολές στη Λιβύη.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Λιβύη είναι νόμιμη. Οι αποφάσεις του Σ.Α. του ΟΗΕ συνιστούν κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και η Ελλάδα υποχρεούται να συμμορφωθεί προς τη Διεθνή νομιμότητα. Η συμμετοχή της χώρας μας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις, εξυπηρετεί τα εθνικά μας συμφέροντα και επιπλέον αναβαθμίζεται το διεθνές κύρος της χώρας μας. Επίσης ο ΥΠΕΘΑ Β.Βενιζέλος,  είπε ότι το κόστος της ελληνικής συμμετοχής είναι 20 εκατομμύρια ευρώ το τρίμηνο.  Και ακόμη, είπε ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας,   έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα ώστε το προσωπικό της Φρεγάτας «ΛΗΜΝΟΣ» που μετέχει στις επιχειρήσεις ναυτικού αποκλεισμού της Λιβύης να είναι ασφαλές,  κατά το δυνατόν, αφού βρίσκεται σε εμπόλεμη ζώνη.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://christoskapoutsis.blogspot.com/2011/03/7.html

Ο «φίλος» μας Α.Νταβούτογλου, δεν μας τα λέει και πολύ καλά …

·       Πριν από τη   συμφωνία συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου,  θα πρέπει  να συμφωνηθεί το εύρος των εκατέρωθεν  χωρικών υδάτων και να οριοθετηθούν οι θαλάσσιες ζώνες.   

Του Χρήστου Καπούτση

Η  Τουρκία γνωρίζει καλά να αξιοποιεί  τις  αδυναμίες των γειτονικών της κρατών και να προωθεί Στρατηγικούς στόχους της εξωτερικής της πολιτικής.  Η Ελλάδα, επειδή  βιώνει ίσως τη μεγαλύτερη οικονομική και πολιτική κρίση της ιστορίας της, είναι ευάλωτη σε πολιτικές πιέσεις ισχυρών κρατών, άρα τα διπλωματικά της ερείσματα είναι μάλλον ασθενή.  Γι’ αυτό απαιτείται πολύ μεγάλη προσοχή στα Εθνικά μας θέματα, αφού η Τουρκία καραδοκεί.

Πρόσφατα, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη χώρα μας ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Α.Νταβούτογλου. Θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε κάποιες πτυχές της επίσκεψης του τούρκου ΥΠΕΞ στην Αθήνα, ώστε να αντιληφθούμε το  επίπεδο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, όπως αυτό έχει σήμερα διαμορφωθεί με ευθύνη των πρωθυπουργών των δύο χωρών Γ.Α. Παπανδρέου και Τ.Ερντογάν. 

Ο Α.Νταβούτογλου είναι διπλωμάτης υψηλού επιπέδου, που γνωρίζει να αξιοποιεί τις Δημόσιες σχέσεις για την προώθηση στόχων της εξωτερικής πολιτικής. Και φυσικά αποφεύγει να κάνει δημόσιες σχέσεις με την εξωτερική πολιτική. Στην επίσημη επίσκεψή του  στην Αθήνα, ο επικεφαλής της Τουρκικής διπλωματίας προσπάθησε να πείσει τους συνομιλητές του, ότι η Κυβέρνηση Ερντογάν, δεν συνιστά απειλή για την Ελλάδα και ότι εργάζεται για τη συνεργασία των δύο γειτονικών κρατών και ότι, έχει απαλλάξει τις διμερείς ελληνοτουρκικές σχέσεις από τις ιδεοληψίες του παρελθόντος!  Η διπλωματική «επίθεση»  του Α.Νταβούτογλου είχε στόχο να καλύψει την ουσία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, που είναι η ένταξη της Αθήνας στα πολιτικο-διπλωματικά σχέδια της Άγκυρας. Είναι σαφές ότι οι Ερντογάν- Νταβούτογλου προωθούν την νέο-οθωμανική πολιτική τους ακλουθώντας ήπιες μορφές ισχύος.

 Ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας Καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου κατά την παραμονή του στην Αθήνα,  προέβη σε δηλώσεις , που εμπεριέχουν τις πάγιες αναθεωρητικές  θέσεις της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, διατυπωμένες όμως,  με άψογη διπλωματική  γλώσσα.

·        Για το Καστελόριζο: ο κ.Νταβούτογλου είπε ότι «Το Καστελόριζο φυσικά είναι ένα ελληνικό νησί.
Δεν υπάρχει θέμα αμφισβήτησης του καθεστώτος που ισχύει για το Καστελόριζο». Σωστά,  δεν υπάρχει θέμα αμφισβήτησης της ελληνικότητας του Καστελόριζου, το αντίθετο θα ήταν παραλογισμός. Το θέμα όμως δεν είναι η αδιαμφισβήτητη ελληνικότητα του Καστελόριζου, αλλά  στο γεγονός  ότι η Τουρκία, δεν αναγνωρίζει ότι το Καστελόριζο διαθέτει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) και υφαλοκρηπίδα. Και γι’ αυτό άλλωστε ζητεί η Τουρκία να εξαιρεθεί το Καστελόριζο από την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Και θα επιμείνει η Τουρκία σε αυτή τη θέση της, διότι  αν αναγνωρίσει ότι το Καστελόριζο διαθέτει ΑΟΖ, τότε αλλάζει ο ενεργειακός χάρτης της Ανατολικής Μεσογείου, σε βάρος της Τουρκίας. Θέλω να θυμίσω ότι, η  γραμμή οριοθέτησης που συμφώνησαν το 1932  η Ιταλία (που είχε τότε τα Δωδεκάνησα άρα και το Καστελλόριζο), με την Τουρκία, συμφωνία που περιλαμβάνεται στο σχετικό  Πρωτόκολλο,  αναφέρεται πολύ συγκεκριμένα σε μια γραμμή  που πιάνει περίπου από τη Σάμο και φτάνει μέχρι το Καστελλόριζο. Αυτή λοιπόν η συνεχής γραμμή οριοθέτησης, υποστηρίζουν οι   διπλωμάτες   μας, είναι  για την Ελλάδα και  η γραμμή οριοθέτησης  των θαλασσίων ζωνών με την Τουρκία. Θέση απλή και απόλυτα ξεκάθαρη.

Για να διαμορφώσουμε άποψη για τις θέσεις Νταβούτουγου, και γιατί δήλωσε ότι το Καστελόριζο είναι μεν ελληνικό νησί, αλλά ανήκει στη… Μεσόγειο, η  απάντηση βρίσκεται  στο βιβλίο του Τούρκου υπουργού, «Στρατηγικό Βάθος», όπου επισημαίνει ότι: «Το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των νησιών του Αιγαίου βρίσκεται υπό ελληνική κυριαρχία αποτελεί το σημαντικότερο αδιέξοδο της πολιτικής της εγγύς θαλάσσιας περιοχής της Τουρκίας (…). Το ότι ο πολιτικός διαχωρισμός που έχει προκύψει, σε αντίθεση με τις γεωπολιτικές αναγκαιότητες, έχει επικυρωθεί υπέρ της Ελλάδας, παρέχουν το κατάλληλο έδαφος για να αναφύονται διάφορα ζητήματα, όπως η υφαλοκρηπίδα, τα χωρικά ύδατα, ο εναέριος χώρος, η ζώνη FIR, τα πεδία διοίκησης και ελέγχου και ο εξοπλισμός των νησιών» («Στρατηγικό Βάθος», εκδόσεις Ποιότητα, Αθήνα, σελ. 268 κ. επ.).

Η εξαίρεση του Καστελόριζου: Ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου αποκάλυψε ότι η Τουρκία ζητάει την εξαίρεση του Καστελόριζου από τις ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις, για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ».

 Ο κ.Νταβούτογλου επισημαίνει ότι, «Το Καστελόριζο βρίσκεται στη Μεσόγειο. Η Τουρκία έχει βάσιμες νομικές και πολιτικές θέσεις, σε συμφωνία με το Διεθνές Δίκαιο, για αυτό το νησί!   Και γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα και η Τουρκία διαφωνούν σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες στην Ανατολική Μεσόγειο». Πράγματι, είναι πολύ προσεχτικά διατυπωμένες  και με μειλίχιο ύφος, , οι σκληρές έως και θρασύτατες  απόψεις του καθηγητή Αχμέτ Νταβούτογλου, για το μείζον θέμα του Καστελόριζου.

Επισημαίνουμε ότι, μέχρι τώρα,  έχουν γίνει 49 γύροι συνομιλιών διάρκειας 9 ετών, ανάμεσα σε εμπειρογνώμονες των υπουργείων εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας. Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών υποστηρίζει ότι το μοναδικό θέμα της συζήτησης είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Και δεν επιβεβαίωνε δημοσιεύματα ελληνικών ΜΜΕ σύμφωνα με τα οποία η Τουρκία ζητεί την εξαίρεση του Καστελόριζου από τις ελληνοτουρκικές συνομιλίες, με πρόσχημα ότι δεν ανήκει στο Αιγαίο , αλλά στην ανατολική Μεσόγειο. Όμως ο Α.Νταβούτογλου με τις δηλώσεις του «ξεμπρόστιασε»  το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών…

Το Καστελόριζο, το μικρό ελληνικό νησί που βρίσκεται στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας και κρίνει υπέρ της Ελλάδας τα πιθανά  κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου της Ανατολικής Μεσογείου και αλλάζει ολόκληρο τον ενεργειακό χάρτη της περιοχής, φαίνεται ότι αποτελεί τον κορυφαίο στόχο της Τουρκίας, ώστε να προκληθεί ένας διάλογος αμφισβήτησης  εθνικών κυριαρχικών του δικαιωμάτων. Ας ελπίσουμε ότι η Ελληνική Κυβέρνηση θα αντέξει στις πιέσεις και δεν θα συναινέσει σε «διάλογο» με την Τουρκία για το Καστελόριζο.

·         Για την επίσκεψή του  στη Θράκη: Είπε ο Α.Νταβούτογλου ότι είναι πολιτιστικού ενδιαφέροντος η επίσκεψή του στη Θράκη. Και πάλι σωστά τα είπε ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας. Όμως, βασική πτυχή του νέο-οθωμανισμού που προωθεί ο Αχμέτ Νταβούτογλου και διεξοδικά αναλύει στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος», είναι η πολιτισμική διείσδυση της Τουρκίας, στα γεωγραφικά όρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ως μέσο αύξησης της πολιτικής της επιρροής. Η πολιτική Νταβούτογλου είναι,  τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των μουσουλμανικών ή τουρκικών μειονοτήτων (θρησκεία, καταγωγή, γλώσσα, κουλτούρα) της Βαλκανικής χερσονήσου, να αποκτήσουν κοινωνική  δυναμική , που θα εξελιχτεί σε μέσο πολιτικής πίεσης των Εθνικών Κυβερνήσεων.

·        Για το επίπεδο του ελληνοτουρκικού διαλόγου: Ο επικεφαλής της Τουρκικής Διπλωματίας είπε, ότι, “Έχουμε δρασκελίσει το κατώφλι του ψυχολογικού αρνητισμού, έχουμε αλλάξει σελίδα”. Πολύ καλή και μετριοπαθής δήλωση, από τον κ. Νταβούτογλου. Όμως όταν ρωτήθηκε για τις υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικό έδαφος, δηλαδή πάνω από ελληνικά νησιά, αρκέστηκε στην παρατήρηση ότι αυτή είναι η Θέση της Ελλάδας, μια διπλωματική απάντηση που προσπαθεί ανεπιτυχώς να καλύψει, τις πάγιες επιδιώξεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Είναι δυνατόν η έμπρακτη αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, να υποβαθμίζεται σε «μαχητή άποψη» της Ελλάδας , από τον τούρκο «Κίσιγκερ»;

·        Για το    casus belli  : Σε δηλώσεις του, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών επιβεβαίωσε την ισχύ του casus belli, όπως αυτό αποφασίστηκε από τη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση ως αντίδραση στο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της από 6 σε 12 ναυτικά μίλια.
Ο Νταβούτογλου παρουσίασε στους Έλληνες δημοσιογράφους την «πρόταση» να αποσυρθούν ταυτόχρονα η απόφαση της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης για το casus belli, και η επικύρωση από τη Βουλή των Ελλήνων της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, που δίνει το δικαίωμα στην Ελλάδα να επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της στα 12 ν.μ., όπως δικαιούται να πράξει με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας (1982). Όμως η  Τουρκία δεν υπέγραψε ακόμα τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Γιατί άραγε; Με απλά λόγια, ο Νταβούτογλου απαιτεί την πλήρη υποταγή της Ελλάδας στις αξιώσεις της Τουρκίας, διαφορετικά επισείει την απειλή του casus belli (αιτία πολέμου), ενώ παράλληλα διατηρεί ετοιμοπόλεμη τη λεγόμενη «στρατιά του Αιγαίου» απέναντι από τα ελληνικά νησιά.
Το πιο εξωφρενικό είναι ότι ο Τούρκος υπουργός επιχειρεί εξίσωση της τουρκικής απειλής για πόλεμο κατά της Ελλάδας, διά του casus belli, με τη νόμιμη θέση της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της στα 12 ν.μ.. Οι θέσεις αυτές επιβεβαιώνουν την πάγια τακτική της Τουρκίας που είναι, η εξίσωση του θύτη με το θύμα.

·        Συνεκμετάλλευση του Αιγαίου:  Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών επανέφερε το θέμα της συνεκμετάλλευσης των πιθανών ενεργειακών κοιτασμάτων του Αιγαίου. Να επισημάνουμε ότι, οι ΗΠΑ πιέζουν Αθήνα και Άγκυρα να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο συμφωνίας για την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Όμως για να υπάρξει αυτή η συμφωνία συνεκμετάλλευσης θα πρέπει πρωτίστως να συμφωνηθεί το εύρος των εκατέρωθεν  χωρικών υδάτων και να οριοθετηθούν οι θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο. Όμως, οι διαφορές Ελλάδας και Τουρκίας είναι μάλλον αξεπέραστες. Η Τουρκία όταν κάνει λόγο για  συνεκμετάλλευση, εννοεί μοίρασμα του Αιγαίο στη λογική του μισό-μισό (με βάση τη γραμμή του 25^ου μεσημβρινού). Όμως αν  η Ελλάδα επιμείνει , όπως δικαιούται, στην εφαρμογή του  Δικαίου της Θάλασσας (1982), τότε η Τουρκία , λόγω της ύπαρξης των ελληνικών νησιών που θα έχουν δική τους  Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), θα έχει στη δικαιοδοσία της για αξιοποίηση ένα πολύ μικρό τμήμα του Αιγαίου. Η ιδέα της συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, που βασίζεται στην τουρκική αυθαιρεσία και την επεκτατική πολιτική Άγκυρας,  συγκρούεται  και μάλιστα κατά μέτωπο, με τη Διεθνή νομιμότητα. Συμφωνία για Συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, όπως την εννοεί η Τουρκία, συνιστά εκχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η Τουρκία, όπως έχει κατ’ επανάληψη δηλώσει,  δεν αναγνωρίζει την ΑΟΖ, όχι μόνο στο Καστελόριζο, αλλά ούτε στην Κύπρο και την Κρήτη!!

·         Για τις δραματικές εξελίξεις στην Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή. Ο κ.Νταβούτουγλου είπε ότι Τουρκία και Ελλάδα έχουν κάθε λόγο να συνεργάζονται και να αντιμετωπίσουν από κοινού τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν στην Λιβύη , την Αίγυπτο και την Τυνησία και απειλούν τη σταθερότητα στην περιοχή μας. Και πάλι μπορούμε να πούμε σωστή καταρχήν η τοποθέτηση του ΥΠΕΞ της Τουρκίας. Όμως συνεργασία σημαίνει ταύτιση συμφερόντων. Η Τουρκία μετά τη ρήξη των σχέσεών της με το Ισραήλ και τη στήριξη που παρέχει  στο Θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης,  ακολουθεί μια πορεία που δεν συγκλίνει  με την αντίστοιχη της Ελλάδας,  που έχει αναβαθμίσει σημαντικά τις σχέσεις της με το Ισραήλ, ειδικά στον ενεργειακό τομέα.  Επομένως, η πρόταση  Νταβούτογλου , Τουρκία και Ελλάδα να συνεργαστούν για να αντιμετωπίσουν την κρίση στη Βόρεια Αφρική και την Ανατολική μεσόγειο, δεν έχει ουσιαστικό αντίκρισμα, πρόκειται μάλλον για τουρκική διπλωματική «φιοριτούρα».

Κατά τα άλλα,  το κλίμα της συνάντησης των   ΥΠΕΞ Ελλάδας Δ.Δρούτσα και Τουρκίας Α.Νταβούτογλου, ήταν πολύ καλό και διατυπώθηκαν “εποικοδομητικές προτάσεις”,  για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων! Στα όσα υπεροπτικά και αλαζονικά είπε ο Α.Νταβούτογλου, η ελληνική αντίδραση ήταν περιορισμένης εμβέλειας. Μια « χαμηλόφωνη»  πρόταση που διατυπώθηκε  από τον Υπουργό Εξωτερικών Δ.Δρούτσα, ότι «η Ελλάδα συζητά με την Τουρκία μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας από την Θράκη μέχρι και το Καστελόριζο.»

   

    Το νομικό καθεστώς που αμφισβητεί η Τουρκία

Η Τουρκία με συστηματικές και επίμονες προσπάθειες, από το 1974 επιχειρεί να ανατρέψει το υφιστάμενο νομικό και κυριαρχικό καθεστώς στη Θράκη και το Αιγαίο και μάλιστα με την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας. 

Τι ισχύει όμως;

 Με τα άρθρα 12, 13, 14 (ειδικά για την κατάσταση σε Ίμβρο και Τένεδο), 15 (με Ιταλία για Δωδεκάνησα), 16, 20, 21 (για Κύπρο), της Συνθήκης Λοζάννης, η Τουρκία ξεκαθαρίζει την θέση της σ’ ότι αφορά την Μεσόγειο και Αιγαίο. Ειδικά σ’ ότι αφορά τα Δωδεκάνησα, υπογράφονται επιπλέον δύο συμβάσεις με την Ιταλία:

Α) Traité de Neutralité, de Conciliqtion et de Règlement Judiciqire entre la République Turque et la Royaume d’Italie. Στη Ρώμη στις 30/5/1928.

Β) Convetion relative â la délimitation des eaux territoriαles entre la côte d’Anatolie et I’lle de Cαstellorize. Στην Άγκυρα στις 4/11/1932.

Με τις εν λόγω συμβάσεις καθορίζεται με τρόπο μοναδικό και αδιαμφισβήτητο η εθνική κυριαρχία σε όλα τα νησιά τις νησίδες και τις  βραχονησίδες στο Αιγαίο, με τις εξαιρέσεις της Τενέδου και Ίμβρου.  Ειδικά με τις Συνθήκες Μοντρέ (1936), Γενεύης και Νιών (1937) αποκρυσταλλώνεται ο πολιτικός χάρτης των Στενών και της Μεσογείου. Από την άλλη, το εύρος των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από το 1936 ορίζεται  σε έξι ναυτικά μίλια (6 ν.μ.) και του εναέριου χώρου από το 1931 σε 10 ν.μ..  Επισημαίνουμε ότι, το εύρος του εθνικού εναερίου  χώρου και των χωρικών υδάτων της Ελλάδας, ουδέποτε αμφισβητήθηκαν  από την Τουρκική Δημοκρατία μέχρι το 1974, όταν οι στρατιωτικές ορδές του Αττίλα εισέβαλαν παρανόμως στην Κύπρο.

Επιπλέον, στις Συνθήκες του Παρισιού το 1947 η Ελλάδα υποκαθιστά την Ιταλία ως διάδοχο κράτος σε όλες τις υποχρεώσεις και συνθήκες που αφορούν τα Δωδεκάνησα. Η Τουρκική πλευρά ούτε επιφυλάσσεται,  αλλά ούτε και ενίσταται σ’ οποιαδήποτε σύμβαση που υπογράφεται τότε στο Παρίσι.

Παρόλα αυτά όμως, η  τουρκική πλευρά δείχνει ειδικό ενδιαφέρον για τις βραχονησίδες του Αιγαίου, αλλά μόνο προφορικά. Οι İnönü (Ινονού, τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας και βασικός διαπραγματευτής στην Λοζάννη) και Saraçoğlu (Σαράτσογλου, εμπνευστής ληστρικού φόρου), προσπαθούν να σημειώσουν σε χάρτες, νησιά που δεν συμπεριλαμβάνονται στις συνθήκες, ενώ ο στρατάρχης Fevzi Çakmak (Φεβζί Τσακμάκ) παρατηρεί «…Αυτά τα νησιά θα φέρουν αντιμέτωπες τις δύο χώρες…». Ωστόσο η Τουρκία δέχτηκε τότε ανεπιφύλαχτα, τα όσα επιχειρεί να ανατρέψει μετά το 1974.

Συμπερασματικά, σε μια  περίοδο βαθειάς οικονομικής κρίσης και αδιεξόδου, όπου η χώρα μας βρίσκεται υπό τον έλεγχο των δανειστών, χάνοντας έτσι την  εθνική της κυριαρχία, όπως κυνικά έχει ομολογήσει και ο Πρωθυπουργός Γ.Α.Παπανδρέου, είναι επικίνδυνο για τα εθνικά μας συμφέροντα η εντατικοποίηση του  ελληνοτουρκικού  διαλόγου, διότι νομιμοποιεί τις παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας, που βρίσκεται σε προφανή δυσχερή διπλωματική θέση και συνεπώς, δεν έχει τη δυνατότητα να προβάλει ισχυρές αντιστάσεις, υπερασπιζόμενη τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.  Εδώ που φθάσαμε ως ελληνισμός (Ελλάδα και Κύπρος) με ευθύνη ανεπαρκών πολιτικών ηγετών,  ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να αποτρέψουμε την δορυφοριοποίηση της Ελλάδας στην Τουρκία!

** δημοσιεύτηκε  στο περιοδικό "πολιτικά ΘΕΜΑΤΑ"

Το αλίευσα ΕΔΩ http://christoskapoutsis.blogspot.com/2011/03/blog-post_25.html#more

Οι βομβαρδισμοί που πραγματοποιούν τα μαχητικά αεροσκάφη της Συμμαχίας των προθύμων στη Λιβύη , είναι ανθρωπιστικού χαρακτήρα;

Ερωτήσεις του Χ.Καπούτση προς τον εκπρόσωπο του Υπουργείου Εξωτερικών Γρ.Δελαβέκουρα, κατά τη σημερινή ενημέρωση των διπλωματικών συντακτών.

Χ. ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ: Οι βομβαρδισμοί που πραγματοποιούν τα μαχητικά αεροσκάφη της Συμμαχίας των προθύμων στη Λιβύη, είναι ανθρωπιστικού χαρακτήρα;

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ:  Πρώτα απ’ όλα δεν εκπροσωπώ τη Συμμαχία αυτή, στην οποία αναφέρεστε.  Η Ελλάδα δε συμμετέχει στρατιωτικά στις επιχειρήσεις…

Χ. ΚΑΠΟΥΤΣΗΣ:  Με συγχωρείτε, να τελειώσει αυτό το παραμύθι, διότι η Ελλάδα μετέχει παρέχοντας υποστήριξη στις δυνάμεις, οι οποίοι επιχειρούν στη Λιβύη.  Και μία επιχείρηση είναι οι ομάδες κρούσης και οι ομάδες υποστήριξης.  Δεν είμαστε στις ομάδες κρούσης, σαφές, είναι σαφές αυτό.  Είμαστε όμως στη δύναμη υποστήριξης.  

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ:  Η Ελλάδα δε συμμετέχει στρατιωτικά στις επιχειρήσεις που γίνονται αυτήν τη στιγμή.  Η Ελλάδα, στο πλαίσιο της απόφασης 1973, ανταποκρίνεται σε αιτήματα συμμάχων και φίλων χωρών προκειμένου, ακριβώς, αυτή η απόφαση να εφαρμοστεί.  Οπότε, αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο μιλάμε.  Από εκεί και πέρα έχουμε μία ξεκάθαρη απόφαση που ζητάει να σταματήσουν οι εχθροπραξίες.  Ζητάει να σταματήσουν να βάλλονται άμαχοι.  Αυτό πρέπει να συμβεί, είναι ανθρωπιστικό ζήτημα και είναι απαίτηση της Διεθνούς Κοινότητας. Αυτή είναι η εμπλοκή της χώρας μας, να δίνει υποστήριξη σε συμμάχους και φίλους, οι οποίοι ακριβώς ενεργούν επί τη βάση της απόφασης 1973.  Παρακαλώ.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://christoskapoutsis.blogspot.com/2011/03/blog-post_23.html

ΕΠΙΣΚΕΨΗ του ΥΠΕΞ ΤΟΥΡΚΙΑΣ Α.ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ

Πολλά ειπώθηκαν,  περισσότερα γράφτηκαν , διαβάσαμε και ακούσαμε πολλές αξιόλογες και διαφορετικές απόψεις.

Ένα θέμα όμως πέρασε σχεδόν απαρατήρητο. Οι ΥΠΕΞ Ελλάδας Τουρκίας οι κύριοι Δρούτσας και Νταβούτογλου, ανακοίνωσαν ότι τον Ιούνιο θα γίνει στην Άγκυρα η Συνεδρίαση του Ανωτάτου Στρατηγικού Συμβούλιου  Ελλάδας και Τουρκίας, υπό την προεδρία των δύο πρωθυπουργών ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΕΡΝΤΟΓΑΝ, και με τη συμμετοχή πολλών υπουργών τούρκων και ελλήνων.

Υπενθυμίζω ότι πέρυσι το Μάιο στην πρώτη συνεδρίαση αυτού  του Ανωτάτου Συμβούλου στην Αθήνα , υπογράφτηκαν   περισσότερες από 30 διμερείς συμφωνίες. Συμφωνίες , που έθεταν τα θεμέλια της ουσιαστικής βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Δεν μάθαμε όμως τι απόγιναν αυτές οι συμφωνίες. Υλοποιήθηκαν, ξεχάστηκαν, κάποιοι  εμπόδισαν την εφαρμογή τους, τι έγινε;

ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ: Θέλω να θυμίσω ότι, η  γραμμή οριοθέτησης που συμφώνησαν το 1932  η Ιταλία (που είχε τότε τα Δωδεκάνησα άρα και το Καστελλόριζο), με την Τουρκία, συμφωνία που περιλαμβάνεται στο σχετικό  Πρωτόκολλο,  αναφέρεται πολύ συγκεκριμένα σε μια γραμμή  που πιάνει περίπου από τη Σάμο και φτάνει μέχρι το Καστελλόριζο. Αυτή λοιπόν η συνεχής γραμμή οριοθέτησης, υποστηρίζουν οι   διπλωμάτες   μας, είναι  για την Ελλάδα και  η γραμμή οριοθέτησης  των θαλασσίων ζωνών με την Τουρκία. Θέση απλή και απόλυτα ξεκάθαρη.

·        Αρνητικό είναι για την Τουρκία το ψήφισμα το οποίο ενέκρινε η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά  με την πρόοδο της ενταξιακής της πορείας. Στο Ψήφισμα καλείται η Άγκυρα να επιδείξει πλήρη σεβασμό στις αρχές της καλής γειτονίας με Ελλάδα και Κύπρο, ενώ χαρακτηρίζεται «λυπηρό» το γεγονός ότι δεν έχει ανακληθεί ακόμη η απειλή του casus belli κατά της χώρας μας.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://christoskapoutsis.blogspot.com/2011/03/blog-post_12.html

Οι σκληρές και αναθεωρητικές θέσεις της Τουρκίας μέσα στο διπλωματικό περιτύλιγμα του Νταβούτογλου

Του Χρήστου Καπούτση

Ο ΥΠΕΞ της Τουρκίας Καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου κατά την παραμονή του στην Αθήνα,  προέβη σε δηλώσεις , που εμπεριέχουν τις πάγιες αναθεωρητικές  θέσεις της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, διατυπωμένες όμως,  με άψογη διπλωματική  γλώσσα.

·        Για το Καστελόριζο: ο κ.Νταβούτογλου είπε ότι «Το Καστελόριζο φυσικά είναι ένα ελληνικό νησί.  Δεν υπάρχει θέμα αμφισβήτησης του καθεστώτος που ισχύει για το Καστελόριζο». Σωστά. ΜΑ δεν υπάρχει θέμα αμφισβήτησης της ελληνικότητας του Καστελόριζου. Το θέμα έγκειται στο ότι η Τουρκία, δεν αναγνωρίζει ότι το Καστελόριζο διαθέτει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) και υφαλοκρηπίδα. Και γι’ αυτό άλλωστε ζητεί η Τουρκία να εξαιρεθεί το Καστελόριζο από την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Και θα επιμείνει η Τουρκία σε αυτή τη θέση της, διότι  αν αναγνωρίσει ότι το Καστελόριζο διαθέτει ΑΟΖ, τότε αλλάζει ο ενεργειακός χάρτης της Ανατολικής Μεσογείου, σε βάρος της Τουρκίας.

·        Για την επίσκεψή του  στη Θράκη: Είπε ότι είναι πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Και πάλι σωστά τα είπε. Όμως, βασική πτυχή του νέο-οθωμανισμού που προωθεί ο Αχμέτ Νταβούτογλου και διεξοδικά αναλύει στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος», είναι η πολιτισμική διείσδυση της Τουρκίας, στα γεωγραφικά όρια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ως μέσο αύξησης της πολιτικής της επιρροής.

·        Για το επίπεδο του ελληνοτουρκικού διαλόγου: ο επικεφαλής της Τουρκικής Διπλωματίας είπε, ότι, “Έχουμε δρασκελίσει το κατώφλι του ψυχολογικού αρνητισμού, έχουμε αλλάξει σελίδα”. Πολύ καλή και μετριοπαθής δήλωση, από τον κ. Νταβούτογλου. Όμως όταν ρωτήθηκε για τις υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικό έδαφος, δηλαδή πάνω από ελληνικά νησιά, αρκέστηκε στην παρατήρηση ότι αυτή είναι η Θέση της Ελλάδας, μια διπλωματική απάντηση που προσπαθεί ανεπιτυχώς να καλύψει, τις πάγιες επιδιώξεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

·         Για τις δραματικές εξελίξεις στην Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή. Ο κ.Νταβούτουγλου είπε ότι Τουρκία και Ελλάδα έχουν κάθε λόγο να συνεργάζονται και να αντιμετωπίσουν από κοινού τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν στην Λιβύη , την Αίγυπτο και την Τυνησία και απειλούν τη σταθερότητα στην περιοχή μας. Και πάλι μπορούμε να πούμε σωστή η τοποθέτηση του ΥΠΕΞ της Τουρκίας. Όμως συνεργασία σημαίνει ταύτιση συμφερόντων. Η Τουρκία μετά τη ρήξη των σχέσεών της με το Ισραήλ και τη στήριξη της στο Θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης,  ΑΚΟΛΟΥΘΕΊ μια πορεία που δεν τέμνεται με την αντίστοιχη της Ελλάδας,  που έχει αναβαθμίσει σημαντικά τις σχέσεις της με το Ισραήλ, ειδικά στον ενεργειακό τομέα.  

Κατά τα άλλα,  το κλίμα της συνάντησης των   ΥΠΕΞ Ελλάδας και Τουρκίας, ήταν πολύ καλό και διατυπώθηκαν εποικοδομητικές προτάσεις για το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων, χωρίς όμως και οι δύο πλευρές να μετακινηθούν από τις πάγεις Εθνικές θέσεις τους.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Άρθρο του Χρήστου Καπούτση για την Εξωτερική πολιτική και οικονομική κρίση

«Μια οργανωμένη κοινωνία πολιτών, δεν ζει για να  ασκεί εξωτερική πολιτική. Όμως , είναι αναγκαίο, να ασκήσει εξωτερική πολιτική, προκειμένου να επιβιώσει».  Αυτό υποστηρίζει ο Τζόρτζ Κέναν, ένας εκ των θεμελιωτών της Στρατηγικής της Ανάσχεσης,  που θα πρέπει να μελετηθεί πολύ προσεχτικά, από όσους διαπραγματεύονται τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. 

Η χώρα μας κλυδωνίζεται από μια πρωτοφανή οικονομική κρίση.

Οι δανειστές μας μέσω του περιβόητου Μνημονίου ή της δανειακής σύμβασης, έχουν επιβάλει στην Ελλάδα σκληρούς όρους.

 Ίσως ο απεχθέστερος των όρων του ΜΝΗΜΟΝΕΙΟΥ, να είναι, ότι η Ελλάδα παραιτήθηκε ακόμη και από την εκποίηση ακατάσχετων περιουσιακών μας στοιχείων. Δεχτήκαμε ως χώρα, ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης των δανειακών μας υποχρεώσεων, τα κράτη της ευρωζώνης μπορούν να κατάσχουν και να εκπλειστηριάσουν περιουσιακά στοιχεία της χώρας ανυπολόγιστης υλικής, πνευματικής  και πολιτισμικής αξίας, όπως πλουτοπαραγωγικές πηγές, νησίδες του Αιγαίου  και αρχαιολογικούς χώρους. Ήδη Βρετανικά έντυπα αξιολόγησαν  την αξία της Ακρόπολης σε 200- 250 δισεκατομμύρια ευρώ! Γι’ αυτό ακριβώς ο κ. Πρωθυπουργός μετά την υπογραφή του Μνημονίου, δήλωσε ότι η χώρα μας είναι περιορισμένης Εθνικής  Κυριαρχίας.

Η χώρα μας σε προφανή αδυναμία, λόγω της υπερχρέωσής της με τοκογλυφικούς όρους, με την ΤΡΟΙΚΑ να ασκεί , μέσω του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, μέρος της Κυβερνητικής εξουσίας, είναι σαφές ότι,  έχει μειωμένο διεθνές κύρος και περιορισμένη διαπραγματευτική ισχύ.

 Τα διπλωματικά και πολιτικά μέσα υπεράσπισης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, περιορίζονται.  Και σκόπιμα, για ευνόητους λόγους,  δεν αναφέρομαι και σε θέματα που σχετίζονται με τις Ένοπλες Δυνάμεις και την Άμυνα  και Ασφάλεια της Χώρας.

Γι αυτό, οι επόμενες μέρες ενδεχομένως να είναι εξαιρετικά κρίσιμες.

Η ιστορία διδάσκει ότι η Τουρκία, εκμεταλλεύεται στο έπακρο περιόδους αδυναμίας της Ελλάδας και προωθεί τα αναθεωρητικά της σχέδια.

Στη μάχη για την αντιμετώπιση της φτώχειας και στήριξης ανέργων που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν βασικά προβλήματα καθημερινότητας ρίχνονται οι και οι Ένοπλες Δυνάμεις.

Ραδιοφωνική ανάλυση του Χρήστου Καπούτση 11-12-10

 
Ή  ΕΔΩ    http://christoskapoutsis.blogspot.com/2010/12/blog-post_3144.htmlΤο αλίευσα ΕΔΩ

Τι κρύβει η νέα επίσκεψη Ερντογάν. Ετοιμάζεται να υπογράψει η Κυβέρνηση των δοσίλογων νέο «μνημόνιο» για τα Εθνικά μας Θέματα;

Καλοδεχούμενος είναι ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, που  θα βρίσκεται στην Αθήνα την Παρασκευή, προκειμένου να μας παρουσιάσει τις ενδιαφέρουσες απόψεις του , για το κλίμα της Μεσογείου.

Ο κ.Ερντογάν θα έχει κατ’ ιδίαν συνομιλίες με τον Πρωθυπουργό τον κ.Γ.Α. Παπανδρέου.  Σύμφωνα με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του τούρκου Πρωθυπουργού, στην συνάντηση με τον έλληνα ομόλογό του, θα γίνει: «Ανταλλαγή απόψεων σε διμερή και πολυμερή ζητήματα, υπό το φως της πρώτης συνεδρίασης του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας, που πραγματοποιήθηκε στις 14-15 Μαΐου στην Αθήνα, αλλά και των θετικών εξελίξεων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις».

Βέβαια προκύπτει ένα ερώτημα, πως ακριβώς εννοούν οι Τούρκοι, τις θετικές εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Και αν για παράδειγμα συμπεριλαμβάνουν σε αυτές και  τις υπερπτήσεις πάνω από το Αγαθονήσι, ή  τις «γκρίζες ζώνες»!

Διχοτόμηση και συγκυριαρχία του Αιγαίου

Του Χρήστου Καπούτση

Η Τουρκική Κυβέρνηση δεν έστειλε , τουλάχιστον μέχρι τώρα, το ωκεανογραφικό πλοίο  «ΤΣΕΣΜΕ»  για έρευνες στο Β.Α. Αιγαίο, όπως είχε ειδοποιήσει από την προηγούμενη Παρασκευή, αλλά προχώρησε σε μια ακόμη αμφιβόλου νομιμότητας ενέργεια.   

Προκήρυξε ανοιχτό Διεθνή Διαγωνισμό , για τον εντοπισμό κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου σε έκταση 1.100 τετραγωνικών χιλιομέτρων στη Μεσόγειο.

Στο φύλο της τουρκικής εφημερίδας της Κυβερνήσεως, αναφέρεται ότι, μέχρι τις 10 Αυγούστου θα πρέπει να έχουν κατατεθεί οι προτάσεις για τη διενέργεια «τρισδιάστατων απεικονίσεων του υπεδάφους».

Το περίεργο είναι ότι στην προκήρυξη δεν διευκρινίζεται , ποια θα είναι τα ακριβή σημεία των υποθαλάσσιων ερευνών.