Ειδικοί επιστήμονες για το νέο υπερόπλο της Τουρκίας (Etv,6-12-16)

Ένα ενδιαφέρον δεκάλεπτο βίντεο όπου ειδικοί αποκαλύπτουν τις δυνατότητες του νέου τουρκικού δορυφόρου που αλλάζει δραματικά την κατάσταση στην παρακολούθηση αλλά και στον σύγχρονο διαστημικό ηλεκτρονικό πόλεμο από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις κατά οποιουδήποτε.

 

 πηγη

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Αμφίβια μπουλντόζα για τον Έβρο,έφτιαξαν οι Τούρκοι!

 Οι Τούρκοι έχουν εμμονή με τον Έβρο και δεν έμειναν μόνο στις πλωτές γέφυρες Samur.
Η εφημερίδα Χουριέτ δημοσιεύει ρεπορτάζ και φωτογραφία από την “τουρκική θωρακισμένη μπουλντόζα η οποία μπορεί να…κολυμπήσει”!

Απόφαση SSM: Κέντρο διαστημικών & βαλλιστικών όπλων δημιουργεί η Τουρκία!

"Ζαλίζει" το εύρος και το επιχειρησιακό βάθος των αποφάσεων νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων της Τουρκίας που ελήφθησαν πριν λίγες ώρες από την πανίσχυρη Εκτελεστική Επιτροπή του Υφυπουργείου Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM) της Τουρκίας με κυριότερη όλων την απόφαση δημιουργίας κέντρου βαλλιστικών-διαστημικών εκτοξεύσεων!

Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε υπό την προεδρία του Ρ.Τ.Ερντογάν της Τουρκίας με τη συμμετοχή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου και του υφυπουργού αμυντικής βιομηχανίας (SSM) και σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση που εκδόθηκε ελήφθησαν αποφάσεις που αφορούν τρία βασικά επίπεδα: Νέα προγράμματα, εκσυγχρονισμούς υφισταμένων συστημάτων και έναρξη διαδικασιών για εμπλοκή της τουρκικής βιομηχανίες σε νέες δραστηριότητες.
Σημειώνουμε μία από αυτές την οποία θεωρούμε κάτι παραπάνω από κρίσιμη: Το διάστημα! Πέρα από τα ήδη υπάρχοντα τουρκικά διαστημικά προγράμματα (όπως έχει αποκαλύψει το περιοδικό ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ στην Τουρκία λειτουργεί ήδη σχολή για μελλοντικούς ... αστροναύτες!), επαναβεβαιώθηκαν οι αυξημένες διαστημικές ανάγκες για την ασφάλεια της χώρας.
Για αυτό τον λόγο αποφασίστηκε η έναρξη των εργασιών για τη δημιουργία κέντρου εκτόξευσης διαστημικών – δορυφορικών συστημάτων, τα οποία φυσικά είναι διπλής χρήσεως: Και κέντρα βαλλιστικών όπλων! Όταν στην Ελλάδα μετράμε την βενζίνη και τα βλήματα στα άρματα στην Τουρκία φτιάχνουν κοσμοδρόμιο για την εκτόξευση της οικογένειες πυραύλων για διαστημική χρήση που ετοιμάζουν. Ο σχεδιασμός είναι το 2020 να εκτοξεύονται τουρκικής κατασκευής..
δορυφόροι από τουρκικής κατασκευής πυραυλικά οχήματα!

Μια "λεπτομέρεια": Οι πύραυλοι για διαστημικοί χρήση από τους βαλλιστικούς πυραύλους μέσου βεληνεκούς (MRBM) ακτίνας δράσης 5.000 χλμ. διαφέρουν μόνο ως προς την κεφαλή!
α. Προωθείται άμεσα ο εκσυγχρονισμός του στόλου των ελικοπτέρων των Ειδικών Δυνάμεων.

β. Επίσης αποφασίστηκε ο εκσυγχρονισμός των συστημάτων ναυτιλίας και ηλεκτρονικών των μέσω μεταφορικών αεροσκαφών CN-235.

γ. Επιταχύνεται η ναυπήγηση Πλοίου Γενικής Υποστήριξης (ΠΓΥ) για τη Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων (TDK). Ένα πολύτιμο πλοίο ειδικά για τις επιχειρήσεις της Μediterranean Shield (σχετικό αποκαλυπτικό άρθρο στην ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ που κυκλοφορεί)

Επίσης αποφασίστηκε όπως:

-Να συνεχιστεί το πρόγραμμα προμήθειας συστήματος αντιαεροπορικής άμυνας μακρού βεληνεκούς. Η Επιτροπή δεν κατέληξε στην επιλογή συγκεκριμένου συστήματος, αλλά αποφάσισε τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων με ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα (που έχουν προσφέρει συστήματα για την κάλυψη της συγκεκριμένης απαίτησης) για την επίτευξη καλύτερων όρων βιομηχανικής συνεργασίας, κυρίως. Υπενθυμίζεται ότι ο προϋπολογισμός του προγράμματος ανέρχεται στο ύψος των 4 δισ. δολαρίων και στόχος είναι να υπάρξει η μέγιστη μεταφορά τεχνογνωσίας στην τουρκική αμυντική βιομηχανία.

-Την ανάθεση σύμβασης στην τουρκική αεροδιαστημική βιομηχανία εταιρεία TUSAS (TAI) για την ενσωμάτωση στο τουρκικής σχεδίασης και κατασκευής μη επανδρωμένου αεροχήματος ΑΝΚΑ κινητήρα turbo prop ώστε να αυξηθεί το μεταφερόμενο φορτίο, το βεληνεκές και η αυτονομία του. Πλέον το ΑΝΚΑ θα μπορεί να επιχειρεί μέχρι και 24 ώρες επάνω από τις περιοχές που θα επιτηρεί.

-Να προχωρήσει ο εκσυγχρονισμός των 10 σκαφών τύπου SAR-33 της Διοίκησης Ακτοφυλακής, στο πλαίσιο σύμβασης που θα ανατεθεί στην Instabul Denizcilik Gemi.

-Να αρχίσουν άμεσα οι διαπραγματεύσεις με τη Havelsan για την κατάρτιση της σύμβασης προμήθειας καταδυτικού εξομοιωτή υποβρυχίων.

-Να ανατεθεί στην Aselsan σύμβαση για τη σχεδίαση, ανάπτυξη και εγκατάσταση στις τέσσερις φρεγάτες Yavuz (MEKO-200TN Track I), ενός νέου ενισχυμένων επιχειρησιακών δυνατοτήτων ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης μάχης. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα εκσυχγρονισμού που θα δώσει άλλες τέσσερις εκσυγχρονισμένες φρεγάτες στην Τουρκία μέχρι την έλευση των TF-2000 κλπ.

-Να υλοποιηθεί άμεσα η συμφωνία με την αμερικανική Bell Helicopters για την προμήθεια πέντε ελικοπτέρων για τις ανάγκες της Γενικής Διεύθυνσης Δασών (στη συγκεκριμένη περίπτωση εξουσιοδοτήθηκε το SSM για την ολοκλήρωση των γραφειοκρατικών διαδικασιών).

-Να αρχίσει η κατασκευή δεύτερου αεροδιαδρόμου στο διεθνές αεροδρόμιο Sabiha Gokcen (στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης) για χρήση από τις ένοπλες δυνάμεις.

Τέλος αποφάσεις λήφθηκαν και για σειρά από θεσμικά ζητήματα με σημαντικές μακροπρόθεσμες συνέπειες. Πρώτον, αποφασίστηκε να δοθούν τα αναγκαία κίνητρα για την ανάπτυξη της τεχνολογικής υποδομής των τουρκικών βιομηχανιών ώστε να μεγιστοποιηθεί η απεξάρτηση της χώρας από ξένους προμηθευτές.

Δεύτερον, να αρχίσουν αμέσως διαβουλεύσεις με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς για την ορθολογική και πληρέστερη κάλυψη των αναγκών των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων με προμήθειες από την εγχώρια αγορά, την περαιτέρω ανάπτυξη του υπάρχοντος συστήματος προγραμματισμού αμυντικού και λοιπών υλικών και τον συγχρονισμό του με την παραγωγική ανάπτυξη και δυνατότητες της εγχώριας βιομηχανίας, και την περαιτέρω διεύρυνση της συνεργασίας με τα τουρκικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και ερευνητικά κέντρα.

Και οι γείτονες έχουν μια συνήθεια: Αυτά που λένε, τα κάνουν πράξη δεν μένουν ευχολόγια. Δεν θα μπούμε στον πειρασμό συγκρίσεων με τα καθ'ημάς. Σε τελική ανάλυση ο καθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν και την μοίρα που του αξίζει...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.grΤο αλίευσα ΕΔΩ

ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΑΚΤΟΦΥΛΑΚΗ

Περί Αλός

Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος

Δημοσιογράφος-Αμυντικός Αναλυτής

Σύντομα στη θάλασσα του Αιγαίου θα δούμε τη νέα κλάση πλοίων έρευνας και διάσωσης ανοικτής θάλασσας όπως το εικονιζόμενο «Dost» (701). Παρατηρείστε τον κύριο οπλισμό στην πλώρη με το δίδυμο πυροβόλο των 40 χλστ. ΦΩΤΟ:

http://sanayilesme.ssm.gov.tr/FirmaDokumanlari/15/13/TCSG%20DOST_4.JPG 

Οι βλέψεις της Τουρκίας στις θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, υποστηρίζονται από τις ναυτικές μονάδες της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων (TDK) και από τα σκάφη της Διοίκησης Ασφάλειας Ακτών. Η Τουρκική Ακτοφυλακή, όπως είναι ευρύτερα γνωστή, αποτελεί έναν από τους πολλαπλασιαστές ισχύος της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής έναντι της χώρας μας, καθώς τα τελευταία χρόνια υλοποιείται ένα μεγαλεπήβολο πρόγραμμα ναυπηγήσεων νέων σκαφών, ορισμένα από τα οποία έχουν εκτόπισμα 1.700 τόνων. Η Διοίκηση Ασφάλειας Ακτών υπαγόταν στο Υπουργείο Εσωτερικών ενώ από το 2003 υπήχθη στο Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων ως ανεξάρτητη διοίκηση. Σύμφωνα με το σχέδιο αναδιοργάνωσης που έχει εκπονηθεί το 2014 θα στελεχώνεται από 7.000 άτομα με τελικό στόχο να φθάσει τα 10.000. Η διοίκηση διαθέτει 65 βάσεις και λιμάνια από τα οποία επιχειρούν 14 ελικόπτερα ΑΒ-412 και τρία Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας (ΑΦΝΣ) τύπου CN-235. Εκτός αυτών η Ακτοφυλακή επανδρώνει τουλάχιστον 160 σκάφη και λέμβους.  

Μεταξύ των σκοπών της Ακτοφυλακής είναι η ανάληψη αποστολών έρευνας και διάσωσης (SAR), καθώς και η προστασία των τουρκικών συμφερόντων σε θέματα που άπτονται της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Προκειμένου η Τουρκία να μπορεί να χρησιμοποιήσει και την Ακτοφυλακή της ως εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής, αποφασίσθηκε η υλοποίηση ενός μεγαλεπήβολου προγράμματος ναυπηγήσεων πλοίων διαφόρων εκτοπισμάτων. Κορωνίδα των προγραμμάτων είναι η κατασκευή τεσσάρων πλοίων έρευνας και διάσωσης ανοικτής θάλασσας εκτοπίσματος 1.700 τόνων, τα οποία μπορούν να φιλοξενήσουν ελικόπτερο. Η σχεδίαση βασίστηκε στην κλάση Sirio των ιταλικών Ναυπηγείων Fincantieri. Το πρώτο πλοίο – που έδωσε και το όνομα στην κλάση – «Dost» (701) (Φίλος) καθελκύστηκε από τα Ναυπηγεία RMK τον Ιούνιο του 2010 και αναμένεται να ενταχθεί στην δύναμη της Ακτοφυλακής. Το δεύτερο πλοίο ονομάστηκε «Guven» (702) (Εμπιστοσύνη) καθελκύστηκε τον Δεκέμβριο του 2010 και σύντομα θα ξεκινήσει η επιχειρησιακή του αξιοποίηση. Το τρίτο πλοίο της κλάσης «Umut» (703) (Ελπίδα) καθελκύστηκε στις 31 Μαίου 2011 και έχει ξεκινήσει τις δοκιμές εν πλω. Εντός του 2012 αναμένεται η καθέλκυση του τελευταίου σκάφους «Yasam» (704) (Ζωή) που ολοκληρώνει το πρόγραμμα. Τα τέσσερα αυτά σκάφη είναι πολύ μεγαλύτερα από οτιδήποτε πλοίο διαθέτει το Λιμενικό Σώμα, καθώς λόγω μεγέθους (88,4 x 12,2 x 4,6 μέτρα) σχεδιάστηκαν να φιλοξενούν ελικόπτερο και να επιχειρούν υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Αναπτύσσουν ταχύτητα 22 κόμβων και έχουν εμβέλεια 3.500 μιλίων με οικονομική ταχύτητα 14 κόμβων. Το πλήρωμα τους είναι 60 άτομα. Οι αποστολές που αναλαμβάνουν είναι SAR, περιπολία, επιτήρηση ακτών, θαλάσσιος έλεγχος, αποτροπής λαθρεμπορίου και λαθρομετανάστευσης (σ.σ. εδώ διαφαίνεται ο κυνισμός των Τούρκων που ναυπηγούν πλοία με σαφείς επιχειρησιακούς στόχους κατά της χώρας μας, τα οποία στη συνέχεια τα «βαπτίζουν» κυνηγούς λαθρομεταναστών…), αποτροπής ρύπανσης, κατάσβεσης πυρκαγιών. Ο οπλισμός του σκάφους αποτελείται από ένα δίδυμο πυροβόλο των 40 χλστ και δύο σταθεροποιημένα πολυβόλα των 12,7 χλστ, ενώ στο υπόστεγο που φέρει μπορεί να φιλοξενήσει ένα ελικόπτερο AB-412 EP. Εντός του 2012 καθώς έχουν σημειωθεί καθυστερήσεις θα ενταχθούν σε υπηρεσία τα δύο πρώτα πλοία της κλάσης Dost και οι νέες «γκιουβενλίκες» θα αποτελέσουν το νέο καύχημα της Διοίκησης Ασφάλειας Ακτών.

Το αλίευσα ΕΔΩ

ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡΟ ΕΝ ΟΨΕΙ

Στόχος η Κρήτη

Περί Αλός

Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος

Δημοσιογράφος – Αμυντικός Αναλυτής

Περίληψη από το άρθρο του Ι.Σ. Θεοδωράτου που δημοσιεύθηκε

στο περιοδικό «Στρατιωτική Ισορροπία και Γεωπολιτική»,

τεύχος 26, σελ. 80, Αιγίς Εκδοτική, Απρίλιος 2012.



Η φιλοξενία μαχητικών F-35B VSTOL

θα επιτρέψει στο αεροπλανοφόρο

να εκτελέσει επιχειρήσεις αεροπορικής

 υποστήριξης σε αποβατικές ενέργειες

 με στόχο νησιά όπως η Κρήτη.

ΦΩΤΟ: http://i217.photobucket.com/

  Η ανάδειξη της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης διέρχεται ή μάλλον «διαπλέει» μέσω της ανάπτυξης της ναυτικής ισχύος. Η υλοποίηση ενός φιλόδοξου μεσομακροπρόθεσμου προγράμματος ναυπηγήσεων, αποτελεί προϊόν σχεδιασμών οι οποίοι συνδέονται στενά με τις γεωστρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας. O Τούρκος αρχηγός Ναυτικών Δυνάμεων (TDK) προέβη σε αποκαλυπτικές όσο και κατατοπιστικές ανακοινώσεις, βάσει των οποίων γνωστοποιήθηκε η πρόθεση απόκτησης πέραν του πλοίου αμφιβίων επιχειρήσεων τύπου LPD, και ενός αεροπλανοφόρου, από το οποίο θα επιχειρούν αεροσκάφη βραχείας από-προσνήωσης τύπου VSTOL (Very Sort Take Off and Landing). Η βαρύγδουπη αυτή δήλωση-εκδήλωση μεσομακροπρόθεσμων προθέσεων απηχεί την μεταβολή του τουρκικού-νεοθωμανικού επιχειρησιακού δόγματος, το οποίο επαναπροσανατολίζει προς μια νέα κατεύθυνση. Βάσει των νέων δεδομένων το TDK της τρίτης δεκαετίας του 21^ου αιώνα (2021-2030) θα μπορεί να σχεδιάσει και να πραγματοποιήσει για πρώτη φορά μείζονα επιθετική ενέργεια πίσω από την ζώνη άμυνας του Ανατολικού Αιγαίου, στοχεύοντας την κατάληψη της Κρήτης αλλά  και την εισβολή στην Πελοπόννησο. Εφόσον αυτοί οι σχεδιασμοί υλοποιηθούν καμία περιοχή της νότιας Ελλάδας δεν θα μπορεί να θεωρείται ασφαλής, ενώ θα απαιτηθεί η λήψη επιπρόσθετων μέτρων για την ενίσχυση της άμυνας. Ουσιαστικά ολόκληρος ο εθνικός αμυντικός σχεδιασμός θα χρειαστεί να επανεξεταστεί εκ βάθρων…     

  Το πόση μεγάλη προτεραιότητα συνιστά για την Τουρκία η συγκρότηση μιας ισχυρής ναυτικής δύναμης, η οποία θα επιτρέψει στην Άγκυρα να αναδειχθεί μεσοπρόθεσμα στην μεγαλύτερη ναυτική δύναμη της Μεσογείου, αναλύεται στο έργο του νυν υπουργού των Εξωτερικών της χώρας Αχμέτ Νταβούτογλου. Από την έναρξη του 21^ου αιώνα, το Τουρκικό Ναυτικό (TDK) προωθεί ένα γοργά υλοποιήσιμο μεσομακροπρόθεσμο πρόγραμμα ναυπηγήσεων και εξοπλισμών, το οποίο όταν ολοκληρωθεί θα επιτρέψει στη Διοίκηση Ναυτικών Δυνάμεων να αποτελεί διοίκηση του νέο-οθωμανικού Blue Water Navy!  

  H ανακοίνωση προμήθειας ενός πλοίου αμφιβίων επιχειρήσεων – τύπου LPD – δεν αποτελεί «οροφή» των τουρκικών ναυπηγικών βλέψεων, αλλά το επιστέγασμα θα είναι η απόκτηση ενός αεροπλανοφόρου. Μετά από το τέλος του 2009, οπότε οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εισήλθαν στη σκοτεινή σήραγγα των περικοπών, το ενδιαφέρον – σε επίπεδο στρατηγικής πληροφόρησης και ανάλυσης – για τις μελλοντικές ναυπηγήσεις πολεμικών πλοίων από την Τουρκία, υποβαθμίστηκε καθώς η πολιτική ηγεσία της χώρας (και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας) εστίασε στην αντιμετώπιση άλλων κατεπειγουσών ζητημάτων. Όπως μας εκμυστηρεύθηκε ανώτατος αξιωματικός: «… είχαν να ασχοληθούν κατά προτεραιότητα με αρκετά δυσάρεστες οικονομικού περιεχομένου υποθέσεις, οι οποίες συνέτριβαν σε καθημερινή βάση την πίστη των πολιτών αλλά και των ενστόλων στα κόμματα. Συνεπώς κάθε σοβαρή και επιβεβαιωμένη πληροφορία περί αναβάθμισης της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος, αντιμετωπιζόταν με επικίνδυνη αδιαφορία…». Υπό αυτό το πρίσμα και την λογική γιατί θα έπρεπε να υπάρξει ανησυχία από μια νέα δήλωση Τούρκου επισήμου, η οποία αφορά ένα σχέδιο που θα υλοποιηθεί την επόμενη δεκαετία;

Στην φωτογραφία του 1991 εικονίζονται τέσσερις τύποι αεροπλανοφόρων διαφόρων εκτοπισμάτων και αποστολών και συγκεκριμένα:  το ισπανικής κατασκευής Principe de Asturias (R-11), τα αμερικανικό πλοίο αμφίβιας επίθεσης Wasp (LHD-1), το Forrestal (CV-59) συν το βρετανικό Invincible (R-05). Η Τουρκία σχεδιάζει να ναυπηγήσει ένα σκάφος εκτοπίσματος 25.000 τόνων.

ΦΩΤΟ: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Principe-de-Asturias_Wasp_Forrestal_Invincible_1991_DN-ST-92-01129s.jpg

  Η νέα σοβαρή εξέλιξη που θα ανατρέψει πλήρως την όποια ισορροπία δυνάμεων, γνωστοποιήθηκε στις 12 Μαρτίου μέσα από τα τουρκικά ΜΜΕ. Ο αρχηγός των ναυτικών δυνάμεων της Τουρκίας ναύαρχος Μουράτ Μπιλγκέλ (Murat Bilgel) στο πλαίσιο συνέντευξης που έδωσε και δημοσιεύθηκε στο γνωστό περιοδικό PROCEEDINGS που εκδίδεται από τη Ναυτική Ακαδημία των Ηνωμένων Πολιτειών, αποκάλυψε ότι στον μελλοντικό σχεδιασμό του TDK θα πρέπει να περιληφθεί και η ναυπήγηση ενός αεροπλανοφόρου. Για να γίνει καλύτερα αντιληπτό το ακριβές νόημα των λόγων του Τούρκου ναυάρχου παραθέτουμε σε μετάφραση όπως δημοσιεύθηκε στο geostrategy.gr από τον Χρήστο Μηνάγια το πλήρες κείμενο της συνέντευξής: «…Οι στρατηγικές προτεραιότητες του στόλου μας τα επόμενα πέντε, 10 και 20 χρόνια είναι η δημιουργία ναυτικών δυνάμεων καλά εκπαιδευμένων και άρτια εξοπλισμένων, οι οποίες θα μπορούν να προωθούνται σε σύντομο χρονικό διάστημα και να επιχειρούν στις περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος. Ο σχεδιασμός των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων για την επόμενη δεκαετία περιλαμβάνει και την απόκτηση ενός αεροπλανοφόρου το οποίο θα εστιασθεί στην κάλυψη των επιχειρησιακών αναγκών πέραν των πολεμικών επιχειρήσεων. Σκοπεύουμε να αυξήσουμε τη μεταφορική δυνατότητα των αεροπορικών μας μέσων και να αποκτήσουμε πλοίο υποστήριξης πολεμικών επιχειρήσεων, φρεγάτες πολλαπλού ρόλου, μη επανδρωμένα ελικόπτερα και υποβρύχια που θα επιχειρούν εν καταδύσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σχεδιάζουμε την απόκτηση ενός πλοίου πολλαπλών δυνατοτήτων απο-προσνήωσης, το οποίο θα έχει περιορισμένες δυνατότητες προσβολής στόχων».

  Ο Τούρκος ναύαρχος επισήμανε επίσης ότι η Τουρκική Αεροπορία σήμερα δεν διαθέτει κατάλληλα αεροσκάφη που θα μπορούν να από-προσνηώνονται σε αεροπλανοφόρο. Όμως για την κάλυψη της συγκεκριμένης επιχειρησιακής ανάγκης αναφέρθηκε στην προμήθεια αεροσκαφών τύπου F-35Β (STOVL) βραχείας απο-προσνήωσης. Η αποκάλυψη του αρχηγού των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων συνεχίστηκε με την αναφορά του στο πρόγραμμα προμήθειας 100+ μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35. Η έκπληξη προήλθε από την δήλωσή του ότι μελετάται εάν ένας αριθμός από αυτά θα είναι τύπου F-35B STOVL ή θα αποκτηθεί ένας επιπλέον αριθμός (περί των 40 μαχητικών), ώστε να μπορούν να επιχειρούν από το νέο αεροπλανοφόρο. Συνεχίζοντας ο ναύαρχος Μπιλγκέλ και θέλοντας να αιτιολογήσει την απόφαση της χώρας του να εισέλθει στην ολιγομελή λέσχη ναυτικών που διαθέτουν αεροπλανοφόρα στη δύναμη του Στόλου τους, υποστήριξε ότι το σκάφος θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη συμμαχικών επιχειρησιακών απαιτήσεων! Συγκεκριμένα το τουρκικό αεροπλανοφόρο προορίζεται να παρέχει υποστήριξη στα μαχητικά του ΝΑΤΟ κατά τη διεξαγωγή διεθνών επιχειρήσεων.

  Αναφορικά με το μέγεθος του σκάφους προανήγγειλε ότι ένα τέτοιο σκάφος θα πρέπει να έχει εκτόπισμα της τάξης των 24.000 τόνων, το μήκος θα είναι της τάξης των 140 μέτρων και θα μπορεί να φιλοξενήσει 40 μαχητικά. Υπό τις σημερινές συνθήκες και μελέτες, το πιο φιλόδοξο ναυπηγικό πρόγραμμα της χώρας θα κοστίσει 1,5 δισ. δολάρια, χωρίς τον εξοπλισμό και τα αεροσκάφη που θα φέρει και το σημαντικότερο μπορεί πλέον να ναυπηγηθεί σε τουρκικό ναυπηγείο. Ολοκληρώνοντας ο Τούρκος ναύαρχος έθεσε μάλιστα και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης του φιλόδοξου νέο-οθωμανικής έμπνευσης προγράμματος, ισχυριζόμενος ότι η υλοποίηση του μπορεί να ξεκινήσει σε πέντε χρόνια (περί το 2017) και να ενταχθεί στο TDK μετά από διάστημα έξι έως επτά χρόνια. Δηλαδή συνολικά μετά από παρέλευση 12 χρόνων, περί το 2024 η ημισέληνος θα κυματίζει στο πλέον επιβλητικό σκάφος της Ανατολικής Μεσογείου στο αεροπλανοφόρο «Μεχμέτ Β΄ Φατίχ», όπως πιστεύουμε ότι είναι πολύ πιθανό να ονομαστεί…

Με στόχο την Κρήτη!

  Η αποκάλυψη των μεγαλεπήβολων τουρκικών σχεδίων προκαλεί σειρά εύλογων ερωτημάτων, τα οποία επικεντρώνονται στην ανεύρεση των λόγων που οδήγησαν τους επιτελείς του TDK στην απόφαση προμήθειας ενός σκάφους μοναδικών επιχειρησιακών δυνατοτήτων, οι οποίες προδίδουν μια σοβαρή αλλαγή της εθνικής στρατηγικής. Στο σημείο αυτό θα χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του ναυάρχου ε.α. σήμερα Σαλίμ Ντερβίσογλου (Salim Dervisoglu), ο οποίος διατέλεσε αρχηγός του TDK. Τον περασμένο Απρίλιο ο Ντερβίσογλου είχε πραγματοποιήσει ομιλία στο τουρκικό think tank BILGESAM. Τα όσα ανέφερε ο Τούρκος ναύαρχος είναι εξίσου αποκαλυπτικά των προθέσεων που επιβεβαιώθηκαν ένα χρόνο μετά με τις δηλώσεις του διαδόχου του ναυάρχου Μπιλγκέλ, επιβεβαιώνοντας τη συνέχεια των σχεδίων, όπως αυτά προγραμματίζονται και εκτελούνται από την ηγεσία του ΤDK. Το κείμενο της ομιλίας λάβαμε σε μετάφραση από τον Χρήστο Μηνάγια και το geostrategy.gr και έχει ως εξής: «Οι ναυτικές μας δυνάμεις σε σχέση με τον Στρατό και την Πολεμική Αεροπορία έχουν ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό: κατά την ειρηνική περίοδο είναι πολύ σημαντικές διότι με την επίδειξη της τουρκικής σημαίας στα λιμάνια διαφόρων χωρών που επισκέπτονται αλλά και στα δρομολόγια που ακολουθούν προβάλλουν την ισχύ της χώρας μας. Οι ναυτικές δυνάμεις αναπτύσσουν δραστηριότητες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, όπως, επιχειρούν συνεχώς στις ανοικτές θάλασσες και επιδεικνύουν, με τη παρουσία τους στις περιοχές των κρίσεων, τη στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας…. Ο Στρατός Ξηράς αποτελεί μια δύναμη που διαφυλάττει την άμυνα, τα κυριαρχικά δικαιώματα και την εσωτερική ασφάλεια της χώρας μας. Η Πολεμική Αεροπορία, σε διεθνές επίπεδο, πραγματοποιεί επιχειρήσεις στο διεθνή εναέριο χώρο και στις ανοικτές θάλασσες, ωστόσο όμως για μικρό χρονικό διάστημα. Επομένως μόνο οι ναυτικές δυνάμεις δύνανται να επιχειρούν επί μακρόν και σε πολύ μεγάλες αποστάσεις…. Στην επίλυση των προβλημάτων του Αιγαίου οι ναυτικές μας δυνάμεις αποτέλεσαν το σημαντικότερο μέσο. Παρόλο που στο παρελθόν βιώσαμε περιόδους πολύ έντονης κρίσης, η ναυτική μας ισχύς ήταν ένας από τους παράγοντες που δεν δημιουργήθηκε μια σοβαρή σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος….. Ο στόλος των υποβρυχίων μας έχει μεγάλη ισχύ και το προσωπικό του είναι πολύ καλά εκπαιδευμένο και ικανό.…. Η αμφίβια δύναμη των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων ίσως είναι η μεγαλύτερη της Μεσογείου. Διαθέτουμε μια Ταξιαρχία Πεζοναυτών και τα απαραίτητα αποβατικά και αρματαγωγά πλοία για να τη μεταφέρουν. Επίσης, υπάρχει σε εξέλιξη το πρόγραμμα ναυπήγησης του πλοίου LSD, το οποίο θα μπορεί να μεταφέρει ένα τάγμα πεζοναυτών με τον εξοπλισμό του και 7-9 ελικόπτερα. Ως εκ τούτου, οι ναυτικές μας δυνάμεις διαθέτουν μια επιχειρησιακή δύναμη που μπορεί να συμμετάσχει σε εθνικές και συμμαχικές επιχειρήσεις σε μεγάλες αποστάσεις…... Πρέπει να προγραμματίσουμε την απόκτηση αεροπλανοφόρου για τους εξής λόγους: πρώτον, αυτό θα εξασφαλίσει πολύ μεγάλο γόητρο στις ναυτικές μας δυνάμεις, οι οποίες αποτελούν βασικό μέσο υποστήριξης της εξωτερικής μας πολιτικής. Δεύτερον, θα μειωθούν οι επιχειρησιακές δαπάνες δεδομένου ότι το αεροπλανοφόρο θα μεταφέρει αεροσκάφη κάθετης από-προσνήωσης και ελικόπτερα. Τρίτον, ένα αεροπλανοφόρο 14.000 τόνων, όπως της Ταϋλάνδης, μαζί με τις φρεγάτες που θα το συνοδεύουν θα αποτελούν μία ναυτική δύναμη που θα έχει το δικαίωμα λόγου και την ικανότητα ανάληψης διοικήσεως στα πλαίσια συμμαχικών δυνάμεων…. Μια ναυτική δύναμη υποστηρίζεται με τη δημιουργία βάσεων και τον ανεφοδιασμό στη θάλασσα. Πέραν τούτου, δεν είναι δυνατόν τον 21ο αιώνα να διεξαχθεί μια ναυτική επιχείρηση χωρίς την απαραίτητη αεροπορική υποστήριξη. Φυσικά, θα πρέπει τα μέσα της αεροπορικής υποστήριξης, συμπεριλαμβανομένων και των μαχητικών αεροσκαφών, να ανήκουν οργανικά στις ναυτικές δυνάμεις. Τούτο όμως έχει άμεση εξάρτηση από την οικονομική κατάσταση…. Η Μεσόγειος είναι μια θάλασσα ιδιαίτερης σημασίας για την Τουρκία. Εκτός από την πολιτική και εμπορική της αξία, σημαντική είναι η ασφάλεια των θαλασσίων διαδρόμων και ο έλεγχος της θαλάσσιας κυκλοφορίας λόγω της μεταφοράς των προϊόντων ενέργειας….»

Το ισπανικό αεροπλανοφόρο Juan Carlos (L-61)είχε επισκεφθεί την Τουρκία πρόσφατα και αποτελεί άλλη μια ενδιαφέρουσα πρόταση για το TDK. ΦΩΤΟ: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Spanish_ship_Juan_Carlos_I_entering_Ferrol.jpg.   

  Από τα προαναφερόμενα διαφαίνεται καθαρά ότι η πρόθεση των επιτελών του TDK είναι να ρίξουν στο «γεωστρατηγικό τραπέζι» την πιο βαριά πλατφόρμα που μπορεί να επιστρατεύσει μια ναυτική δύναμη και συγκεκριμένα ένα αεροπλανοφόρο συν την ομάδα μάχης που θα το συνοδεύει. Η στρατηγική σύλληψη της Τουρκίας ξεδιπλώνεται και αποκαλύπτεται μέσω των εξοπλιστικών της προγραμμάτων – όπως το συγκεκριμένο –  εκ του οποίου όμως συνάγονται ορισμένα ανησυχητικά συμπεράσματα: α) Το TDK σκοπεύει να συγκροτήσει μια ομάδα μάχης με το αεροπλανοφόρο, με στόχο την παροχή αεροπορικής υποστήριξης και κάλυψης αμφιβίων επιχειρήσεων, και τη διενέργεια αποβάσεων μακράν των συνόρων της χώρας, β) το αεροπλανοφόρο συν την ομάδα μάχης που θα το συνοδεύει, θα επιτρέψει την υλοποίηση παράτολμων και μέχρι πρότινος επιχειρησιακά μη υλοποιήσιμων σχεδιασμών, όπως για παράδειγμα εκτέλεση αποβατικών ενεργειών κατά της Κρήτης, της Πελοποννήσου ή κατά νήσων του Ιονίου, γ) η παραδοχή της σπουδαιότητας της αποστολής προάσπισης της ασφάλειας των θαλασσίων διαδρόμων και ο έλεγχος της θαλάσσιας κυκλοφορίας λόγω της μεταφοράς των προϊόντων ενέργειας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου από το TDK, προοιωνίζει την διαμόρφωση νέας επιχειρησιακής απαίτησης μέσω της αναβάθμισης και ισχυροποίησης της αεροναυτικής παρουσίας στην «διακεκαυμένη» ζώνη Κρήτης-Κύπρου-Ισραήλ και αποκαλύπτει ένα πολύ πιο επιθετικό δόγμα.

  Ποιοι είναι οι αντικειμενικοί σκοποί που στοχοποιεί η νέα ναυτική νέο-οθωμανική πολιτική; Ασφαλώς όχι το Κουρδιστάν, οι παρευξείνιες χώρες ή η Ρωσία, καθώς δεν απαιτείται η ύπαρξη τέτοιας μεγάλης ναυτικής μονάδας στην κλειστή Μαύρη Θάλασσα. Συνεπώς θα πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας νοτιότερα προς την περιοχή όπου διακυβεύονται αρκετές δεκάδες δις ευρώ σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, στην καυτή θαλάσσια περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Χάρτης επί του οποίου καταγράφονται οι χώρες που έχουν εντάξει στη δύναμη του στόλου τους αεροπλανοφόρο. ΦΩΤΟ: http://cdn3.chartsbin.com/chartimages/l_jyw_787a569df569c5eaacc9d2b52612c86d

   Αν προσπαθήσουμε να εισέλθουμε στην σφαίρα του αντιπάλου μας και δούμε το «πεδίο μάχης» από την άλλη πλευρά του λόφου, θα παρατηρήσουμε τα εξής: α) Η Τουρκία έχει εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα με Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ στον τομέα της ενεργειακής πολιτικής, β) Η Άγκυρα επιθυμεί διακαώς την όσο το δυνατόν συνεχή ναυτική παρουσία στην περιοχή, στο πλαίσιο της νέο-οθωμανικής στρατηγικής επίδειξης/προβολής σημαίας, γεγονός που έχει προδιαθέσει εχθρικά το Τελ Αβίβ, γ) μια μείζονα περιφερειακή κρίση με στόχο το ενεργειακό – μέσω της ΑΟΖ – θα μπορούσε να ξεσπάσει τώρα, αλλά θα ήταν προτιμότερο να «αναβληθεί» για μια δεκαετία αργότερα, όταν θα έχει μεταβληθεί περισσότερο προς όφελος της Τουρκίας το στρατιωτικό ισοζύγιο και η εν γένει γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή (σ.σ. εάν και εφόσον οι Αγγλοσάξονες αναστείλουν τους σχεδιασμούς τους για την αλλαγή συνόρων και δρώντων στην περιοχή), όπως ευελπιστούν οι Τούρκοι, δ) η Ελλάδα θα βρίσκεται σε καθεστώς οικονομικής ομηρίας και συνεχούς κοινωνικο-πολιτικής κρίσης, η οποία βαθμιαία θα αποδυναμώνει τις Ένοπλες Δυνάμεις της, ε) το Ισραήλ την επομένη δεκαετία θα βρεθεί ενώπιον μιας πολύ πιο μαζικής και καλύτερα συντονισμένης και στρατιωτικά ενισχυμένης πανισλαμικής δράσης, ενώ δεν η Αίγυπτος θα έχει εισέλθει σε φιλο-ισλαμική τροχιά, στ) η ουσιαστική ενεργειακή εκμετάλλευση των πιο πλούσιων και πολλά υποσχόμενων κοιτασμάτων στα βάθη της Μεσογείου, θα ξεκινήσει να απασχολεί τους περιφερειακούς δρώντες μετά το 2022 και ζ) η συνεχής αύξηση της τουρκικής ναυτικής ισχύος (σ.σ. αλλά και των Ενόπλων της Δυνάμεων εν γένει) θα ενδυναμώνει τις πολιτικές θέσεις της Άγκυρας, η οποία ελπίζει ότι θα μπορέσει να φρενάρει ή να ελαχιστοποιήσει τις όποιες πρωτοβουλίες ή αποφάσεις αφορούν τον καθορισμό ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου ή Ελλάδας με την Αίγυπτο και τη Λιβύη και βλάπτουν τα τουρκικά συμφέροντα.

  Η Άγκυρα σχεδιάζει με προοπτική εικοσαετίας, στοχεύοντας την επίτευξη γεωστρατηγικών στόχων εντός της ερχόμενης δεκαετίας. Σε ένα ολοένα και πιο ασαφές και ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον με την Ρωσία να έρχεται όλο και πιο κοντά σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ και τη Γερμανία να λειτουργεί ως «δούρειος ίππος» της Μόσχας, οι συνθήκες ευνοούν τις αναθεωρητικές δυνάμεις, που επιδιώκουν την αναδιανομή των σφαιρών επιρροής. Εάν υποθέσουμε ότι η Αθήνα θα έχει διαπράξει το τραγικό και ιστορικό λάθος να μην προχωρήσει σε ανακήρυξη της ΑΟΖ, ιδιαίτερα τώρα που οι συνθήκες και οι περιφερειακές συμμαχίες την ευνοούν, η Τουρκία μετά από 10 χρόνια θα έχει καταφέρει να επιβάλλει στην Ελλάδα μια νέα πολιτική κατευνασμού και φινλανδοποίησης με ολέθρια αποτελέσματα. Σε αυτό το ζοφερό αλλά κοντινό μέλλον η ύπαρξη μιας ισχυρής ομάδας μάχης με ένα αεροπλανοφόρο και 40 αεροσκάφη STOVL (F-35B ή κάποιος άλλος τύπος…) θα επιτρέψει στην Άγκυρα να προκαλέσει ένοπλη ρήξη με αντικείμενο την ΑΟΖ και τα ζωτικά συμφέροντα και να απειλήσει την Κρήτη εξαπολύοντας επιχείρηση κατάληψής της.

  Η στόχευση στον άξονα Κύθηρα-Κρήτη-Κάσος-Κάρπαθος-Καστελόριζο δεν είναι ουτοπική, καθώς με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται ο έλεγχος του Αιγαίου και παράλληλα επιτυγχάνεται ο γεωπολιτικός «στραγγαλισμός» της Ελλάδας κατ’ απόλυτο τρόπο. Η αφαίρεση του πλεονεκτήματος ελέγχου της Κρήτης από την Αθήνα θα σημάνει την πιο σημαντική επιτυχία του νέο-οθωμανικού αναθεωρητισμού, ακόμη και αν υποχρεωθεί δια της βίας να εγκαταλείψει εδάφη στην Ανατολική Τουρκία! Πρακτικά θα έχει επιτύχει να σπάσει την συνέχεια της ΑΟΖ μεταξύ Ισραήλ και Ευρώπης, γεγονός που θα φέρει το Τελ Αβίβ προ τετελεσμένων γεγονότων. Εάν οι Ισραηλινοί αφήσουν την Τουρκία να καταφέρει να καταλάβει την Κρήτη αυτομάτως θα καταστεί όμηρός της και βαθμιαία θα μετατραπεί σε υποτελή του νέο-οθωμανισμού. Για να μπορέσει η Τουρκία να επιτύχει όλα αυτά θα πρέπει προηγουμένως να έχει επενδύσει στην αναβάθμιση της ναυτικής της ισχύος μέσω της απόκτησης αεροπλανοφόρου, που θα προσδώσει στο TDK επιχειρησιακές δυνατότητες προσβολής του αντιπάλου πίσω από την πρώτη γραμμή άμυνας που διατηρεί στο Αιγαίο.

  Ακόμη και αν η Αθήνα δεν καμφθεί και παρά τις τουρκικές πιέσεις-προκλήσεις ανακηρύξει ΑΟΖ και στηριζόμενη στην συμμαχία με το Ισραήλ και την υποστήριξη των Αγγλοσαξόνων – παρά την κρίση – ξεκινήσει την εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων, η αναγκαιότητα προμήθειας ενός αεροπλανοφόρου με την ανάλογη αεροπορική και ναυτική συνοδεία, συνιστά μονόδρομο για το TDK. Η απάντηση βρίσκεται στο διακύβευμα που κρύβει ο βυθός της Μεσογείου και στο γεγονός ότι σύμφωνα με τον Θουκυδίδη, οι πόλεμοι εκδηλώνονται με στόχο την μείωση της ισχύος του αντιπάλου, πριν αυτή καταστήσει το τελικό αποτέλεσμα μη αναστρέψιμο. Η Ελλάδα της τρίτης δεκαετίας του 21^ου αιώνα (2021-2030) θα έχει τεθεί σε τροχιά ταχείας ανάκαμψης, ενώ η αξιοποίηση των γεωτρήσεων από τα οικόπεδα εντός της ελληνικής ΑΟΖ θα διαμορφώνουν συνθήκες και παραμέτρους ανάδειξής της ως περιφερειακής δύναμης. Ο επωφελής αντίκτυπος που θα υπάρξει και στον τομέα των εξοπλισμών δεν θα αργήσει να εκδηλωθεί. Η Αθήνα δεν χρειάζεται να σπαταλήσει χρήματα για προμήθεια αεροπλανοφόρου, αλλά κονδύλια για την ανασυγκρότηση και αναβάθμιση της αεροπορικής της ισχύος και δευτερευόντως της ναυτικής. Συνεπώς η Τουρκία εφόσον αποφασίσει να προχωρήσει στην δαπάνη σημαντικών ποσών για την κατασκευή αεροπλανοφόρου και την συγκρότηση μιας ισχυρής ομάδας μάχης που θα το συνοδεύει, ουσιαστικά ξεκινά έναν αγώνα με τον χρόνο. Όταν θα έχει ολοκληρωθεί το γιγαντιαίο πρόγραμμα ναυπήγησης τότε το επιτελείο του TDK στο πλαίσιο του ευρύτερου στρατηγικού σχεδιασμού, θα θέσει σε ενέργεια την επιχείρηση κατάληψης της Κρήτης, καθώς θα έχει πλέον την επιχειρησιακή δυνατότητα να προβεί σε μια ενέργεια, η οποία δεν θα θυμίζει τίποτε από την επιχείρηση κατά της Κύπρου το 1974.   
  Ωστόσο το πιο ενδιαφέρον στοιχείο προήλθε τον περασμένο Μάιο όταν η εφημερίδα Sabah δημοσίευσε συνέντευξη του υφυπουργού Αμυντικής Βιομηχανίας (SSΜ) Μουράτ Μπαγιάρ, ο οποίος συμπεριέλαβε όλες τις παραμέτρους που απαιτούνται προκειμένου να υλοποιηθεί ένα τέτοιο φιλόδοξο σχέδιο υπογραμμίζοντας ότι: «…Προκειμένου η Τουρκία να γίνει μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη δεν έχει σημασία εάν έχει τη δυνατότητα να ναυπηγήσει αεροπλανοφόρο, αλλά εάν υπάρχει η ανάγκη απόκτησής του, δεδομένου ότι: α) Το κόστος απόκτησης του είναι πολύ υψηλό, β)
απαιτούνται ειδικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις συντήρησής του και γ) για μια επιχειρησιακή του αποστολή απαιτείται η συνοδεία τουλάχιστον δύο φρεγατών, ενός υποβρυχίου, τεσσάρων πυραυλακάτων, αριθμού ελικοπτέρων συμβατικής υποστήριξης, ενός πλοίου ανθυποβρυχιακού πολέμου, ενός πλοίου αεράμυνας, ενός πετρελαιοφόρου και 40 αεροσκαφών που θα έχουν τη δυνατότητα από-προσνήωσης σε αεροπλανοφόρο. Επίσης, πέραν των παραπάνω θα πρέπει να λάβουμε υπόψη και το προσωπικό που απαιτείται, 1.000-5.000 άτομα ανάλογα με το μέγεθος του αεροπλανοφόρου».

Το αεροπλανοφόρο θα ναυπηγηθεί στην Τουρκία ενώ δεν έχουν καθοριστεί οι προδιαγραφές του, με συνέπεια να υπάρχει χρόνος για συζήτηση όσον αφορά το σχήμα και τον ευρύτερο σχεδιασμό του. ΦΩΤΟ: http://forums.spacebattles.com/threads/primers-shipyard.164584/page-3

  Ο Μπαγιάρ πραγματοποίησε ένα σαφές βήμα εξωτερικεύοντας τις μύχιες σκέψεις του Υπουργείου Άμυνας προέβη όμως σε ορισμένες αξιοσημείωτες αποκαλύψεις. Για πρώτη φορά Τούρκος επίσημος αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα συγκρότησης μιας ομάδας μάχης αεροπλανοφόρου προσδιορίζοντας επακριβώς και με σαφήνεια ποια σκάφη, με ποιες δυνατότητες πρέπει να την απαρτίζουν. Επίσης προσδιόρισε ακριβή αριθμό και επιχειρησιακές δυνατότητες μαχητικών, που θα αναλάβουν καθήκοντα υπεράσπισης της εν λόγω ομάδα μάχης, καθώς υπογράμμισε ότι θα είναι τύπου VSTOL. Παρότι μας χωρίζει περίπου ένας χρόνος από αυτήν την καίρια τοποθέτηση, η οποία αποτελεί την πλέον σημαντική εκδήλωση πρόθεσης από τον επικεφαλής της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, στην Ελλάδα ελάχιστοι έλαβαν σοβαρά υπόψη τα λεγόμενά του.

  Η υπόθεση του τουρκικού αεροπλανοφόρου ξεφεύγει από οποιασδήποτε μορφής φιλολογία περί τα θέματα άμυνας. Σήμερα συνιστά ξεκάθαρη εκδηλωμένη πρόθεση της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας της, καθώς αποτελεί απόρροια στρατηγικής σκέψης, η οποία βασίζεται σε επιχειρησιακά κριτήρια, δόγματα και γεωστρατηγικές επιδιώξεις. Συνεπώς αυτό που πρέπει να πράξουμε το δυνατόν συντομότερο είναι να σκεφτούμε τρόπους ακύρωσης ή μη υλοποίησης της συγκεκριμένης απόφασης (αποτρεπτικός σχεδιασμός) και δεύτερον υπολογίζοντας τον ορίζοντα ολοκλήρωσης του προγράμματος, να έχουν ληφθεί αντίστοιχα αποφάσεις και προμήθειες ανάλογων όπλων, ώστε οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να είναι σε θέση να εξουδετερώσουν το αεροπλανοφόρο και την ομάδα μάχης που θα το συνοδεύει (επιθετικός σχεδιασμός).

 

Επίλογος

  Από τα προλεγόμενα γίνεται σαφές ότι η Τουρκία έχει ήδη φτάσει σε ένα κομβικό σημείο όπου θα πρέπει να ξεδιπλώσει την κρυφή όψη της αναθεωρητικής της αποστολής, η οποία αφορά τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεών της με όπλα που θα της επιτρέψουν να μετασχηματισθεί σε περιφερειακή υπερδύναμη. Εάν αθροίσουμε όλες αυτές τις φιλόδοξες προσπάθειες που ήδη υλοποιούνται θα παρατηρούσαμε ότι το μόνο που λείπει είναι η ναυπήγηση αεροπλανοφόρου. Σύμφωνα με μια τάση μια χώρα που επιθυμεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε αποστολές προβολής σημαίας, πρέπει να έχει στη δύναμή της ένα τέτοιο επιβλητικό σκάφος. Μια χώρα που σχεδιάζει βαλλιστικούς πυραύλους βεληνεκούς 2.500 χιλιομέτρων, που δηλώνει ότι της χρειάζεται η ισχύς ενός αεροπλανοφόρου και που φλερτάρει υπόγεια με την απόκτηση πυρηνικών όπλων, κάθε άλλο παρά εμπνέει εφησυχασμό. Η Τουρκία είναι μια ισλαμική δύναμη που καθοδηγείται από το όραμα του νέο-οθωμανισμού. Για την Άγκυρα και τους παροικούντες αυτήν, η χώρα έχει εισέλθει σε μια σταθερή πορεία που τα επόμενα χρόνια θα της επιτρέψει να αναμετρηθεί στρατιωτικά με τους περιφερειακούς της ανταγωνιστές. Η πολιτική των «μηδενικών προβλημάτων» θυμίζει την ρητορική του Χίτλερ τον μεσοπόλεμο. Για τους Τούρκους ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε λαό που ασπάζεται την ελληνορωμαϊκή κληρονομιά, ισχύει το διαχρονικό απόφθεγμα του Θουκυδίδη περί εφαρμογής της ισχύος και τον βαθμό υποχωρητικότητας που επιβάλλει στον ασθενέστερο αντίπαλο…

Το αλίευσα ΕΔΩ

Η πυραυλική απειλή της Τουρκίας

Του Χρήστου Μηνάγια

Στις 13/1/2012 ο καθηγητής Yücel Altınbaşak, πρόεδρος του Τουρκικού Ιδρύματος Επιστημονικών και Τεχνολογικών Ερευνών (ΤÜBITAK), σε ενημέρωση δημοσιογράφων αναφορικά με τις εξελίξεις στο πυραυλικό πρόγραμμα της Τουρκίας δήλωσε ότι την παρούσα περίοδο πραγματοποιούνται δοκιμές στο βεληνεκές των 300 χλμ, ενώ εντός του 2012 θα αρχίσουν οι δοκιμές για επίτευξη βεληνεκούς 500 χλμ.

Στη συνέχεια, ο Τούρκος καθηγητής ανέφερε ότι θα ακολουθήσουν δοκιμές για επίτευξη βεληνεκούς 1.500 χλμ με τελική επιδίωξη, το 2014, αυτό να φθάσει στα 2.500 χλμ. Επισημαίνεται ότι, το Ινστιτούτο Μελετών και Ανάπτυξης της Αμυντικής Βιομηχανίας (Savunma Sanayii Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü/SAGE), που υπάγεται στο ΤÜBITAK, είναι υπεύθυνο για το πυραυλικό πρόγραμμα της Τουρκίας και σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ κατά τις δοκιμαστικές βολές πυραύλων εδάφους-εδάφους προσβάλλονται στόχοι στα 300 χλμ με απόκλιση 5 μέτρων.

Σε ότι αφορά την πληροφορία για το βεληνεκές των 2.500 χλμ. είχε προηγηθεί ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρ. Τ. Ερντογάν, ο οποίος, κατά τη συνεδρίαση του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου στις 15/12/2011, απευθυνόμενος στην ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων ζήτησε να μάθει το βεληνεκές των τουρκικών πυραυλικών συστημάτων. Όταν οι Τούρκοι στρατηγοί ανέφεραν ότι το μέγιστο βεληνεκές είναι 150 χλμ ο Ερντογάν τους είπε τα εξής:
«Αυτό είναι αδύνατο. Πρέπει να βελτιώσουμε το βεληνεκές. Το Ιράν κατασκεύασε πυραύλους με βεληνεκές 2.000!2.500 χλμ. Και εμείς μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό. Αυτό ζητάω από εσάς.»

Αυτό που προκύπτει από την ανάλυση του συνόλου των τουρκικών εξοπλιστικών προγραμμάτων είναι ότι αποκαλύπτονται τα στοιχεία μιας χαρακτηριστικής προσπάθειας για παραγωγή στρατιωτικών πληροφοριών μεγάλου βάθους και διεξαγωγή επιχειρήσεων, ημέρα και νύκτα, σε μεγάλες αποστάσεις με την υποστήριξη οπλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς, στηριζόμενες στην αρχή της διακλαδικότητας. Ειδικότερα για τα πυραυλικά
συστήματα εδάφους-εδάφους κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί το ακόλουθο απόσπασμα από το βιβλίο του συντάκτη του παρόντος άρθρου με τίτλο: «Η γεωπολιτική στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας», απ’ όπου διαπιστώνεται ότι αυτά εντάσσονται σε μια μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική, την οποία όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις αποφάσισαν να κρατήσουν μακριά από τα κόμματα και τις εσωτερικές πολιτικές διενέξεις.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία με την Κίνα για την αγορά 19 εκτοξευτών F-302T Kasırga 302 mm, με βεληνεκές 80 χλμ. Στη συμφωνία προβλεπόταν η μεταφορά τεχνογνωσίας στην Τουρκία, η οποία κατασκεύασε στη συνέχεια 35 εκτοξευτές και πέτυχε να αυξήσει το βεληνεκές τους στα 100 χλμ. Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί κάνουν λόγο για την κατασκευή επιπλέον 6 εκτοξευτών του ιδίου τύπου, βεληνεκούς 150 χλμ, στους οποίους εδόθη η ονομασία Jaguar. Οι Kasırga ανήκουν στην 58 Ταξιαρχία Πυροβολικού που εδρεύει στο Polatli της Άγκυρας. Στις 22-3-2007 η Τουρκία ενημέρωσε, για πρώτη φορά, επίσημα τον Ο.Η.Ε. ότι κατασκεύασε 54 εκτοξευτές Kasırga, οι οποίοι μάλιστα παρουσίασθηκαν στην παρέλαση της 30-08-2006
(Ημέρα Νίκης). Σύμφωνα με το υφιστάμενο οργανόγραμμα, η κάθε πυροβολαρχία
Kasırga διαθέτει 1 όχημα διοικήσεως, 9 οχήματα εκτοξευτές και 9 οχήματα μεταφοράς. Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί κάνουν λόγο για 100 εκτοξευτές.

Η ενασχόληση της Τουρκίας με την κατασκευή πυραυλικών συστημάτων εδάφους-εδάφους δεν είναι καινούργια υπόθεση. Το πρώτο τουρκικό εθνικό πυραυλικό σύστημα, κατασκευάσθηκε το 1999 από το TÜBİTAK/SAGE (Τουρκικό Ίδρυμα Επιστημονικών Ερευνών/Ινστιτούτο Αμυντικών Ερευνών και Ανάπτυξης) με την ονομασία Toros. Πρόκειται για ένα πυραυλικό σύστημα εδάφους-εδάφους ή θαλάσσης-εδάφους που έχει δύο τύπους. Το Toros-230 (230 mm βεληνεκούς 65 χμ) και το Toros-260 (260 mm βεληνεκούς 110 ή 115 χλμ). Το σύστημα
παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά στην έκθεση IDEF 1999, την οποία είχε επισκεφθεί ο τότε πρόεδρος της ∆ημοκρατίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ με τον τότε αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων ∆υνάμεων Χουσεΐν Κιβρίκογλου.

Η Τουρκία, συνεχίζοντας το πυραυλικό της πρόγραμμα, κατασκεύασε εν συνεχεία
τους πυραύλους F600T Yıldırım 607 mm βεληνεκούς 150 χλμ. Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί αναφέρουν ότι το βεληνεκές τους είναι 250 χλμ. Το πρόγραμμα των Yıldırım άρχισε 7με κάθε μυστικότητα το 2002. Στις 22-3-2007, η Τουρκία ενημέρωσε τον Ο.Η.Ε. για την κατασκευή 6 εκτοξευτών και 97 πυραύλων. Για πρώτη, όμως, φορά, παρουσιάστηκαν στην παρέλαση της 30-8-2007 (Ημέρα Νίκης). Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί κάνουν λόγο για 36 εκτοξευτές. Στο τουρκικό περιοδικό Savunma ve Havacilik (Άμυνα καιΑεροπορία), τεύχος 124/2007, αναφέρονται τα ακόλουθα τα οποία
αναδημοσιεύθηκαν από τουρκικές εφημερίδες:

«Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, στο βασικό σχεδιασμό που έγινε για τον καθορισμό των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων αναγκών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, αποφασίσθηκε να αποκτηθεί τεχνολογία ώστε το βεληνεκές των πυραυλικών συστημάτων να φθάσει στα 500 χλμ το 2008 και στα 1.000 χλμ το 2009. Με την τεχνολογία όμως που διαθέτει η Τουρκία, στην παρούσα φάση, δεν είναι δυνατόν να φθάσει τα 1.000 χλμ και έχει εστιάσει την προσπάθειά της στην επίτευξη βεληνεκούς μεταξύ 300 και 600 χλμμ. Η Τουρκία την πυραυλική τεχνολογία την πήρε αρχικά από την Κίνα, στη συνέχεια όμως ανέπτυξε δική της τεχνολογία και συνεχίζει μόνη της και ανεξάρτητη από το εξωτερικό. ∆ύο είναι οι κύριες αιτίες που η Τουρκία αποφάσισε να δώσει εμφαση στην ανάπτυξη πυραυλικής τεχνολογίας. Το πρώτο κρίσιμο σημείο εστιάζεται στο γεγονός ότι οι γειτονικές χώρες της Τουρκίας διαθέτουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. Συγκεκριμένα το Ιράν απέκτησε μία σημαντική δύναμη κατασκευάζοντας τους πυραύλους Sahab, των οποίων το βεληνεκές φθάνει στα 2.000 χλμ. Γι’ αυτό το λόγο και προκειμένου η Τουρκία να δημιουργήσει τις ισορροπίες που επιθυμεί με τις γειτονικές χώρες επιτάχυνε τις εργασίες ανάπτυξης πυραυλικής τεχνολογίας..»

Σημειώνεται πάντως ότι η ανάπτυξη πυραύλων με τόσο μεγάλα βεληνεκή αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη περί αναπτύξεως πυρηνικών όπλων, διότι πύραυλοι συμβατικής γομώσεως με αυτά τα βεληνεκή έχουν περιορισμένη στρατιωτική αξία σε σύγκριση με το κόστος ανάπτυξης και κατασκευής τους. Η ίδια ένδειξη, κατά την άποψή μας, είναι χαρακτηριστική τόσο των προθέσεων του Ιράν όσο και της Τουρκίας. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται από σχετικό δημοσίευμα στο φύλλο της εφημερίδος Milliyet, 23-11-2009, το οποίο αναγράφει τα ακόλουθα:

«Η Τουρκία είναι μία μουσουλμανική χώρα. Η πρώτη μουσουλμανική χώρα παγκοσμίως που κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας είναι το Πακιστάν, το οποίο αμέσως μετά κατασκεύασε ατομική βόμβα. Η δεύτερη μουσουλμανική χώρα που κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας είναι το Ιράν, το οποίο εισήλθε στη διαδικασία κατασκευής ατομικής βόμβας. Η Τουρκία, η οποία αποτελεί μία χώρα κλειδί στη Μέση Ανατολή, αν κατασκευάσει εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, είναι σαφές ότι θα επιχειρήσει να κατασκευάσει ατομική βόμβα.»

http://www.geostrategy.gr/Το αλίευσα ΕΔΩ

Ποια όπλα της Τουρκίας, καταστρέφει με μία κίνηση το Ισραήλ. Ελέγχει λογισμικό!

Μία πολύ ενδιαφέρουσα διάσταση για την ενδεχόμενη ένοπλη σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας και Ισράηλ, προβάλλει η τουρκική εφημερίδα TARAF. Σύμφωνα με δημοσίευμά της το λογισμικό κρίσιμων οπλικών συστημάτων της Τουρκίας, είναι …ανοιχτό βιβλίο για τους ισραηλινούς, γιατί πολύ απλά εκείνοι το τοποθέτησαν!

Άγκυρα και Τελ Αβίβ ήταν στενοί σύμμαχοι μέχρι τη στιγμή που ο Ερντογάν επέλεξε τη “μεγαλοϊδεατική” στροφή επιχειρώντας να γίνει
ο “προστάτης” του αραβικού και μουσουλμανικού κόσμου. Αυτή η συμμαχία είχε επισφραγιστεί με πολλές αγορές οπλικών συστημάτων αλλά και εκσυγχρονισμών από ισραηλινές εταιρείες.

Τώρα που η πιθανότητα στρατιωτικής αντιπαράθεσης των δύο χωρών εξετάζεται ακόμη και σε θεωρητικό επίπεδο, το ερώτημα που προέκυψε και θέτει η TARAF είναι αν μπορεί το Ισραήλ να επέμβει στο λογισμικό οπλικών συστημάτων των τουρκικών ΕΔ. Η εκτίμηση που κάνει η εφημερίδα είναι πως ναι!

Η επέμβαση στο λογισμικό ενός οπλικού συστήματος μπορεί πραγματικά να το αχρηστεύσει. Στο ρεπορτάζ της η εφημερίδα επισημαίνει δύο πρόσφατα παραδείγματα:

• Την κατάρρευση των συστημάτων του Ιράν πριν απο περίπου ένα χρόνο,η οποία αποδόθηκε σε ισραηλινό δάκτυλο.

• Την βοήθεια που λέγεται ότι ζήτησαν οι ΗΠΑ από το Ισραήλ σε θέματα λογισμικού,κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Βορείου και Νοτίου Κορέας.

Μπορεί η Τουρκία να αντιμετωπίσει αυτό το κίνδυνο. Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από το ρεπορτάζ της εφημερίδας, σίγουρα όχι.

Πόσα είναι τα τουρκικά οπλικά συστήματα με τα οποία έχει εμπλακεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το Ισραήλ;

Πολλά:

Οι στρατιωτικές συμφωνίες Τουρκίας-Ισραήλ που ήρθαν στο φως μετά την κρίση του πλοίου Μαβί Μαρμαρά υπολογίζονται πως είναι περίπου στα 500 εκ $. Στρατιωτικές πηγές υπολογίζουν στα 4,5 δις $ τα χρήματα που έχει πληρώσει η Τουρκία στο Ισραήλ μέσα σε 20 χρόνια για στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Τα μεγάλα προγράμματα τελείωσαν , συνεχίζονται μόνο μικρά αλλά κρίσιμης τεχνολογίας σχέδια. Μερικά από τα σχέδια που συνεχίζονται με το Ισραήλ όπως τα δημοσίευσε πριν λίγο καιρό το περιοδικό Ακσιόν είναι τα εξής :

• Εκσυγχρονισμός στα μαχητικά αεροπλάνα F-4 και F-16 με κύριο ανάδοχο την ASELSAN και εταίρο την Ισραηλινή εταιρία Elbit-IAI.

• Εκσυγχρονισμός των αρμάτων μάχης Μ-60. Έστω και αν αυτό το πρόγραμμα 687 εκ $ έχει ολοκληρωθεί πρόσφατα, θα συνεχίσει να υπάρχει η ανάγκη των Ισραηλινών για ανταλλακτικά.

• Εκσυγχρονισμός 4 ελικοπτέρων Σικόρσκι της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων (ÖKK). Με κύριο ανάδοχο την ΤΑΙ και υπεργολάβο την ισραηλινή Elbit στα πλαίσια του διαγωνισμού θα γίνουν οι μετατροπές που επιθυμεί η ÖKK. Στην κατεύθυνση αυτή μεγάλο μέρος το κόκπιτ θα γίνει από τζάμι, ώστε να διευρυνθεί το οπτικό πεδίο του ελικοπτέρου. Το Ισραήλ τελείωσε το λογισμικό, αλλά όπως και στο σχέδιο για τα Μ-60, η Τουρκία μπορεί να χρειαστεί την στήριξη της Elbit για τα ανταλλακτικά και το λογισμικό. Από το 100 εκ $ σχέδιο το μερίδιο της Ισραηλινής εταιρίας ήταν 25 εκ. $.

• Ο από κοινού εκσυγχρονισμός των F-4 της Τουρκίας τελείωσε πριν από 5 χρόνια. Το κόστος έφτασε στο 1 δις $.

πηγη

ΠΗΓΗ:

Το αλίευσα ΕΔΩ  http://www.pentapostagma.gr/2011/09/blog-post_8932.html#ixzz1Xrqw835r

Σε αναζήτηση «θηριοδαμαστή»! KORNET-E Vs LEOPARD 2HEL.

Μια πολύ σημαντική εξέλιξη στο συσχετισμό ελληνοτουρκικής στρατιωτικής ισχύος στα επίγεια συστήματα σημειώθηκε, όταν η Τουρκία επίσημα ανακοίνωσε την απόφασή της για την προμήθεια από τη ρωσική κρατική εταιρεία Rosoboronexport 80 αντιαρματικών συστημάτων Kornet-E μαζί με 800 βλήματα και διάφορα υλικά υποστήριξης.

Αν και ο αριθμός των προς προμήθεια οπλικών συστημάτων αλλά και το οικονομικό κόστος τους δεν είναι υψηλά, εν τούτοις η συγκεκριμένη εξέλιξη απαιτεί ενδελεχή εξέταση και ανάλυση.

Ο λόγος είναι πολύ απλός: ακόμη και στους παρατηρητές των στρατιωτικών ζητημάτων έγινε αμέσως αντιληπτό ότι τα τουρκικά Kornet-E προορίζονται ως αντίμετρο αποκλειστικά για τα ελληνικά άρματα μάχης Leopard 2HEL.

 Βρήκαν άραγε οι εξ Ανατολών γείτονές μας τον κατάλληλο «θηριοδαμαστή» για τις ελληνικές «λεοπαρδάλεις»; Σε αυτό το πολύ κρίσιμο ερώτημα επιχειρούμε να δώσουμε μια απάντηση.

Προτού προχωρήσουμε στην ανάλυσή μας, ας δούμε μερικά επιπλέον στοιχεία για τη συγκεκριμένη προμήθεια αλλά και το γενικότερο πλαίσιο στο οποίο αυτή υλοποιείται.

Την απόφαση για την ύψους 80 περίπου εκατ. δολαρίων προμήθεια των 80 αντιαρματικών συστημάτων (εκτοξευτών) Kornet-E, των 800 βλημάτων (ως αναχορηγία) αλλά και των λοιπών υποστηρικτικών-εκπαιδευτικών υλικών, έλαβε η Εκτελεστική Επιτροπή Αμυντικής Βιομηχανίας (SSIK) στη συνεδρίαση της 9ης Απριλίου.

Στη SSIK προήδρευσε ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ, μεταξύ των συμμετεχόντων, ήταν και ο υπουργός Άμυνας της γειτονικής χώρας Βεκντί Γκιονούλ και ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Γιασάρ Μπουγιούκανιτ.

Η απόφαση αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού ο οποίος περιλαμβάνει τρία εξοπλιστικά προγράμματα που αποσκοπούν στην κατακόρυφη ενίσχυση της αντιαρματικής ικανότητας της Τουρκίας.

Τα προγράμματα αυτά, που η παρακολούθηση της υλοποίησής τους γίνεται από τη Γενική Γραμματεία Αμυντικής Βιομηχανίας (SSM), είναι:

> Αντιαρματικό κατευθυνόμενο βλήμα μακρού βεληνεκούς. Σκοπός του είναι η ανάπτυξη, με μέγιστη αξιοποίηση των εγχώριων δυνατοτήτων, ενός συστήματος αυτής της κατηγορίας για τη Διοίκηση Τουρκικών Χερσαίων Δυνάμεων.

Το βλήμα θα χρησιμοποιηθεί για να εξοπλίσει τα νέα τουρκικά επιθετικά ελικόπτερα T-129/A-129 International, και η υλοποίηση του προγράμματος θα περιλαμβάνει τρεις φάσεις: σχεδίαση, ανάπτυξη και παραγωγή σειράς. Ήδη από τις 29 Σεπτεμβρίου 2005, το συμβόλαιο για τη φάση σχεδίασης (που, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, συνεχίζεται μέχρι σήμερα) έχει ανατεθεί στη γνωστή τουρκική εταιρεία Roketsan AS.

> Αντιαρματικό κατευθυνόμενο βλήμα μέσου βεληνεκούς (απευθείας ανάθεση).

Το πρόγραμμα αποσκοπεί στην κάλυψη επειγουσών επιχειρησιακών αναγκών της Διοίκησης Τουρκικών Χερσαίων Δυνάμεων.

Η αίτηση για προσφο- ρές (RfP: Request for Proposal) εκδόθηκε από την SSM στις 27 Ιανουαρίου 2007, και οι απαντήσεις των ενδιαφερόμενων προμηθευτών ελήφθησαν στις 29 Ιουνίου 2007. Αυτό ακριβώς είναι και το πρόγραμμα για το οποίο ελήφθη απόφαση στη συνεδρίαση της SSIK της 9ης Απριλίου. Οι άλλοι δύο υποψήφιοι ήταν η αμερικανική Raytheon και η ισραηλινή Rafael.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, μεταξύ των απαράβατων όρων για την ανάθεση της σύμβασης, περιλαμβανόταν και η ελεύθερη χωρίς κανένα γεωγραφικό περιορισμό χρήση του συστήματος κατά τις επιθυμίες του χρήστη.

> Αντιαρματικό κατευθυνόμενο βλήμα μέσου βεληνεκούς (εγχώριας ανάπτυξης). Το πρόγραμμα αποσκοπεί στην ικανοποίηση σε βάθος χρόνου των επιχειρησιακών απαιτήσεων της Διοίκησης Τουρκικών Χερσαίων Δυνάμεων για ένα αντιαρματικό σύστημα μέσου βεληνεκούς.

Η υλοποίηση του προγράμματος θα περιλαμβάνει τρεις φάσεις: σχεδίαση, ανάπτυξη και παραγωγή σειράς. Στις 17 Μαΐου 2006, το συμβόλαιο για την πρώτη φάση ανατέθηκε στην τουρκική εταιρεία Roketsan AS. Την παρούσα περίοδο, η πρώτη φάση (σχεδίαση) δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Από τα παραπάνω, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι η Τουρκία, εδώ και τρία περίπου έτη, έχει αρχίσει τη συστηματική υλοποίηση μιας τριών κατευθύνσεων στρατηγικής για τη δραματική ενίσχυση του αντιαρματικού της οπλοστασίου.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ

defencenet.gr
Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΨΗΦΙΑΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Εφ. Σαμπάχ 9-5-2011

 Έτοιμη η πρώτη ψηφιακή ομάδα του στρατού

Ανέλαβε τα καθήκοντα της η πρώτη ομάδα του στρατού που κατ΄αντιστοιχία του Πενταγώνου, είναι σχεδιασμένη για να αγωνίζεται ενάντια σε ψηφιακές απειλές. Η αποτελούμενη από 8 άτομα ομάδα, πέρα από ¨άμυνα¨, θα μπορεί να κάνει και ¨επιθέσεις¨.

Τα 8 άτομα-ειδικοί ανέλαβαν καθήκοντα με πρότυπο την Ψηφιακή Διοίκηση του Πενταγώνου που αποστολή της είναι η προστασία των 15.000 υπολογιστών του Πενταγώνου.

Το προσωπικό της ομάδας αυτής επελέγη από απόφοιτους σχολών μηχανικών ηλεκτρονικών υπολογιστών που εισήλθαν ως δόκιμοι αξιωματικοί στις Τ.Ε.Δ.

  Το προσωπικό αυτό θα ασχολείται με τις εγχώριες αλλά και τις παγκόσμιες ψηφιακές απειλές. Θα εντοπίσουν με ποιο τρόπο οι πειρατές φτάνουν στις πληροφορίες των φορέων και ποια προγράμματα χρησιμοποιούνε. Θα κατέχουν την μεθοδολογία που χρησιμοποιούνε οι επονομαζόμενοι κακόβουλοι ¨ Μαύροι χάκερ¨.

Έτσι παράλληλα με τον αγώνα ενάντια σε αυτούς που θέλουν να επιτεθούνε στα στοιχεία των ΤΕΔ, θα μπορούνε να πραγματοποιούνε και οι ίδιοι επιθέσεις στους μαύρους χάκερ. Η ομάδα πρωτίστως θα σχηματίσει έναν ¨ψηφιακό άτλα¨. Η ¨ψηφιακή απειλή¨ αναφέρεται και στο ¨Ερυθρό βιβλίο¨ -περισσότερο γνωστό ως Έγγραφο Πολιτικής Εθνικής Ασφάλειας- και έχει αρχίσει προσπάθεια σε εθνικό επίπεδο για την αντιμετώπιση της.

Ο πρώτος κλάδος του τομέα αυτού που τελεί υπό την προεδρία της TÜBITAK είναι οι κινήσεις ενημέρωσης.

Στα πλαίσια της του προγράμματος ¨Εθνική Πολιτική Ασφάλειας σε Ψηφιακό Περιβάλλον¨ όλες οι υπηρεσίες θα ενημερωθούνε για τις ψηφιακές απειλές. Θα τους εξηγηθεί το πώς οι ψηφιακοί πειρατές φτάνουν στα στοιχεία των υπηρεσιών και με ποιό σκοπό τα χρησιμοποιούνε.

 TourkikaNea.gr

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/...

ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ "ΑΟΡΑΤΟ" ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΠΛΟΙΟ

ΑΠΕΠΛΕΥΣΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ
ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ
"ΑΟΡΑΤΟ" ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΠΛΟΙΟ

Τον προηγούμενο Νοέμβριο, ο Τουρκικός τύπος, με τίτλους όπως «Ανοίχθηκε στη θάλασσα το πρώτο εγχώριας κατασκευής πολεμικό πλοίο» (Zaman), «Απέπλευσε το πρώτο "εθνικό" πολεμικό πλοίο "Heybeliada"» (Hürriyet), «Τούρκος....-φάντασμα» (Milliyet) και «Πρώτος απόπλους για το πλοίο-φάντασμα» (Türkiye), αναφέρεται στο πρώτο Τουρκικής κατασκευής πολεμικού πλοίο που ξεκίνησε δοκιμαστικά ταξίδια.

Η κορβέτα "Heybeliada" (F-511) στοίχισε 260 εκατομ.U.S.$ και η κατασκευή της έχει γίνει με υλικά ώστε να μην εντοπίζεται από τα ραντάρ. Τα οπλικά και ηλεκτρονικά συστήματα του έχουν κατασκευαστεί από τις εταιρίες ASELSAN και TÜBİTAK.

Δείτε το σχετικό video, με συνοδεία εμβατήριου που θυμίζει πολλά ...