Επιμέλεια –παρουσίαση της Ρ/Φ εκπομπής Χρήστος Τσακούμης.
Μετατροπή Ρ/Φ εκπομπής σε βίντεο ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ τομέας ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ.
Το πρώτο μέρος της εορτής είναι αφιερωμένο στην εορτή του αγίου
Δημητρίου και στο δεύτερο μέρος θα προσπαθήσουμε να θυμηθούμε τα
δραματικά γεγονότα του 1940-41.
Να θυμηθούμε το ΟΧΙ των Ελλήνων, το ΟΧΙ του ελεύθερου ανθρώπου.
Να αποτίσουμε ελάχιστο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης στους
χιλιοτιμιμένους μας νεκρούς εκείνου του ιερού αγώνα και να
αναβαπτισθούμε από τα διδάγματα αυτής της εποποιίας.
Να τους προσφέρουμε την διαβεβαίωση πως όποτε η πατρίδα χρειαστεί το
ίδιο και καλλίτερα θα προστατεύουμε τα αγαθά της εθνικής μας ελευθερίας,
της ορθόδοξης πίστης μας και της εθνικής μας ανεξαρτησίας.
Ακούγονται τα τραγούδια:
1. Τον Αη Δημήτρη, Δημήτρη μου.
2. Ξυπνάτε σεις οι σταυραετοί του ‘21.
3. Εσείς βουνά της Κορυτσάς.
4. Δέλβινο και Τσαμουριά.
5. Σαν πάτε στα Καλάβρυτα.
6. Ο Κωσταντίνος ο μικρός.
7. Τα όρη, τα ψηλά βουνά.
8. Του Μίχου Σαμαρνιώτη.
9. Φύσα μαϊστραλάκι μου.
10. Ζακόνι το ΄χουν τα βουνά
Από την εκπομπή ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ του Ρ/Φ της Εκκλησίας της Ελλάδος
(26/10/2002).
Σχόλιο ΠΑΖΛ : Η
παρούσα ανάρτηση αναφέρεται στην εορτή των Αγίων Θεοφανείων. Στην 3η ενότητα αναφέρεται ότι:
“ Το
βάπτισμα του Ιωάννη του Βαπτιστή είναι η αφετηρία της επανασύνδεσής μας με το
δημιουργό μας, που είναι και ο αρχηγός και τελειωτής της σωτηρίας μας. Το
βάπτισμα του Προδρόμου ήταν βάπτισμα μετανοίας, που υποδήλωνε την επιστροφή του
ανθρώπου στον Θεό και την υπακοή του στο θείο θέλημα. Ήταν ένα είδος
προπαρασκευής και προετοιμασίας, που απέβλεπε στη μεσολάβηση του Θεού μέσω του
Μεσσία, δηλαδή στη δικαίωση των ανθρώπων και στη δωρεά του Αγίου Πνεύματος.
Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στα λόγια του Χριστού προς τον Βαπτιστή Ιωάννη (Ματθ. Γ:
14-17). Όταν ο Χριστός προσήλθε στο βάπτισμα του Ιωάννη, σαν άνθρωπος
αποδέχτηκε το θείο θέλημα εκ μέρους ολόκληρης της ανθρωπότητας. Και τότε η
μαρτυρία του ουράνιου Πατέρα, που τον αναγνώρισε σαν τον Υιό Του τον αγαπητό
και η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος σωματικά εν είδη περιστεράς σήμανε την
αποδοχή του Χριστού από τον Πατέρα ως τον Μεσσία, που θα φέρει τη βασιλεία του
Θεού στους ανθρώπους. Στον Εσπερινό της παραμονής των Θεοφανείων, ακούγεται το
Λύτρωση έρχεται ο Χριστός να δώσει με τη βάπτιση σε όλους τους πιστούς. Γιατί
με αυτήν καθαρίζει τον Αδάμ, υψώνει τον πεσμένο, ντροπιάζει τον τύραννο, που
προκάλεσε την πτώση, ανοίγει τους ουρανούς, κατεβάζει το θείο Πνεύμα, και
χαρίζει την αφθαρσία (Ωδή 8η). Ακόμη, σήμερα στα ρείθρα του Ιορδάνη ήρθε ο
Κύριος, και λέει στον Ιωάννη: Μη δειλιάσεις να με βαπτίσεις, γιατί ήρθα να σώσω
τον Αδάμ τον πρωτόπλαστο (Οίκος). Τέλος, ως άνθρωπος ήρθες Χριστέ Βασιλεύ στον
ποταμό, και δουλικό βάπτισμα σπεύδεις να λάβεις από τα χέρια του Προδρόμου, για
τις δικές μας αμαρτίες, φιλάνθρωπε! (Σωφρονίου Ιεροσολύμων)”
“Η
γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν εμήνυσε πάση τη οικουμένῃ· εκ σου γαρ ανέτειλεν ο
ήλιος της δικαιοσύνης, Χριστὸς ο Θεὸς ημών, και λύσας την κατάραν, έδωκε την
ευλογίαν· και καταργήσας τον θάνατον, εδωρήσατο ημίν ζωὴν την αιώνιον.”
Καμιά
πληροφορία δεν μας δίδουν τα ευαγγελικά κείμενα γύρω από την γέννηση της
Παναγίας και τους γονείς της, αλλ’ ό,τι γνωρίζουμε σχετικά με το θέμα αυτό προέρχεται
από την αρχαία παράδοση, που ανάγεται στους αποστολικούς χρόνους. Σ’ ένα από τα
απόκρυφα βιβλία της εποχής εκείνης, το πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου,
διασώζονται ορισμένα γνήσια στοιχεία της αρχέγονης παράδοσης, τα οποία μας
πληροφορούν για την γέννηση της Θεοτόκου και την παιδική και νεανική της
ηλικία. Βέβαια αν και οι άγιοι Πατέρες γενικά απέρριψαν τα απόκρυφα ευαγγέλια
και δεν τα συμπεριέλαβαν στον Κανόνα της αγίας Γραφής, διότι περιείχαν πολλές
ανακρίβειες και πλάνες, ωστόσο όμως η εκκλησιαστική συνείδηση σεβάστηκε τα
στοιχεία εκείνα, που αναφέρονται στην γέννηση της Θεοτόκου και τα συμπεριέλαβε
στην γνήσια εκκλησιαστική μας Παράδοση, διότι τα θεώρησε κατά τον πυρήνα τους
ως γνήσια. Σύμφωνα λοιπόν με την παραπάνω Παράδοση, γονείς της Θεοτόκου ήταν οι
Άγιοι Ιωακείμ και Άννα, τους οποίους μνημονεύει η Εκκλησία μας πάντοτε στις
ιερές ακολουθίες της και στην απόλυση πριν από την μνημόνευση των εκάστοτε
εορταζομένων αγίων. Παρά το γεγονός δε ότι και οι δύο ήταν άμεμπτοι και δίκαιοι
και κατ’ εξοχήν ενάρετοι, εν τούτοις ήταν άτεκνοι, διότι η αγία Άννα ήταν
στείρα και επί πλέον είχαν φθάσει σε γεροντική ηλικία, οπότε και λόγω ηλικίας
ήταν αδύνατη η τεκνογονία. Ωστόσο παρά το προχωρημένο της ηλικίας των δεν
έπαυαν να παρακαλούν τον Θεόν με θερμές προσευχές να τους δώσει ο Θεός τέκνο
και να πάρει από πάνω τους το όνειδος της ατεκνίας. Υποσχέθηκαν δε ότι αν
φέρουν στον κόσμο παιδί, να το προσφέρουν ως αφιέρωμα σ’ Εκείνον.
Η
Εκκλησία μας τιμάει στις 30 Ιανουαρίου τους τρεις μεγάλους Ιεράρχες:
Βασίλειο το Μέγα, Γρηγόριο το Θεολόγο και Ιωάννη το Χρυσόστομο. Τους
«τρεις μεγίστους φωστήρες της Τρισηλίου Θεότητος», που ορθόδοξα
ερμήνευσαν το Ευαγγέλιο του Χριστού, διέδωσαν το λόγο της χάριτος,
μελέτησαν τις ανθρώπινες επιστήμες σε μεγάλο βαθμό και πάλεψαν με όλες
τους τις δυνάμεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα: Πνευματικά, προσωπικά,
κοινωνικά, οικονομικά.
Η πρώτη σημασία της λέξης άγγελος στην Αγία
Γραφή είναι αυτή του αγγελιαφόρου (Μτθ. ια΄10, Λουκ. ζ΄24).
Πολλές φορές σημαίνει τον φέροντα την αγγελία (Ιώβ α΄14, Α΄ Βασ. ια΄3),
άλλες τον Προφήτη (Ησ. μβ΄19, Αγγ.α΄13), άλλες τον ιερέα (Εκκλ.
ε΄6, Μαλαχ. β΄7), άλλες τον ιεροκήρυκα (Αποκ.β΄1,8,12) και τέλος τον
ίδιο τον Ιησού Χριστό ως μέγα άγγελο της Διαθήκης (Μαλαχ. γ΄1).
Κυρίως,
όμως, με τη λέξη άγγελος η Αγία Γραφή εννοεί το πνευματικό και λογικό ον,
που είναι ανώτερο από τον άνθρωπο στο χαρακτήρα, στιςδιαθέσεις και
Βιογραφία Σήμερα
η Εκκλησία μας εορτάζει την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή αρχή του νέου
Εκκλησιαστικού έτους. Για την περίπτωση αυτή, ο Άγιος Νικόδημος ο
Αγιορείτης γράφει στον Συναξαριστή του:
(ένα καταπληκτικό κείμενου του Φ.Κόντογλου, όπου περιγράφεται
ολόκληρος ο βίος του Τιμίου Προδρόμου καθώς και άγνωστα στοιχεία
σχετικά με τον Ηρώδη και την εποχή του.)