Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης: Ο μεγάλος αρχαιολόγος που ανακάλυψε τον χρυσό της Βακτρίας

 Αλεξάντρα Γκορμπατένκο, 

Ανήμερα των ελληνικών Χριστουγέννων έγινε στη Μόσχα η κηδεία του Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη. Πρόκειται για τον «Σοβιετικό-Ελληνα-Ρώσο», θρύλο της παγκόσμιας Αρχαιολογίας που ανακάλυψε τον περίφημο «Χρυσό της Βακτριανής».

 

Φωτογραφία από το προσωπικό αρχείο του Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη

Τον αποκαλούσαν θρύλο της παγκόσμιας αρχαιολογίας, καθώς έκανε δύο από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα: Βρήκε τη νεκρόπολη του Γκονούρ στο έδαφος του σημερινού Τουρκμενιστάν και επτά βασιλικούς τάφους στο βόρειο Αφγανιστάν, όπου ανακαλύφθηκαν 20 χιλιάδες αντικείμενα από χρυσό, ο λεγόμενος «Χρυσός της Βακτριανής» (ή της Βακτρίας).

Οι Μεξικανοί «μυούνται» στην μοναδική αρχιτεκτονική και τέχνη του Παρθενώνα

 

Τον Παρθενώνα, ένα μνημείο εμβληματικό για τον δυτικό πολιτισμό, σύμβολο αρχιτεκτονικής τελειότητας, ευρυθμίας και αρμονίας, θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν οι φιλότεχνοι και φιλέλληνες στο Μεξικό, μέσα από την έκθεση «Παρθενώνας, αρχιτεκτονική και τέχνη», που φιλοξενείται στο Εθνικό Μουσείο Αρχιτεκτονικής, στο Μέγαρο Καλών Τεχνών της χώρας, τον σημαντικότερο εκθεσιακό χώρο στη Λατινική Αμερική.
Η έκθεση περιλαμβάνει ένα ολοκληρωμένο σύνολο φωτογραφικού υλικού και πολυμέσων σχετικά με την τέχνη και την αρχιτεκτονική του Παρθενώνα, καθώς και αντίγραφα από το μνημείο, αναδεικνύοντας το εξαιρετικό έργο της αναστήλωσής του τα τελευταία χρόνια, ως παράδειγμα για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η πρωτοβουλία γι” αυτή τη διοργάνωση ανήκει στην Ελληνική Κοινότητα Μεξικού και συγκεκριμένα στον Αλέξανδρο Αποστολάκη, αρχαιολόγο, ιστορικό τέχνης, συντηρητή μνημείων και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Κοινότητας.

Στην Ουρουγουάη χτυπά η καρδιά της Ελλάδας!

Από τον Δημήτρη Παρούση

Στη λατινική Νότιο Αμερική, ζεί και βασιλεύει το Ελληνικό Πνεύμα! Στην Ουρουγουάη δε, υπάρχουν χιλιάδες ουρουγουανοί οι οποίοι μιλάνε…άπταιστα Ελληνικά και πολλοί απο αυτούς…Αρχαία Ελληνικά!

Στην Ουρουγουάη συμβαίνει το παράδοξο φαινόμενο να υπάρχουν πάνω από 3.000 Έλληνες μετανάστες αλλά και διπλάσιος αριθμός Ουρουγουανών που μιλούν ελληνικά. Σε αυτή τη μικρή χώρα της Λατινικής Αμερικής οι πολίτες της δεν είναι απλά φιλέλληνες, είναι ελληνολάτρες.

Ο ΜΥΤΙΛΗΝΙΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΧΑΡΒΑΡΝΤ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΒΑΡΝΟΣ

Από κορυφαίος καθηγητής του Χάρβαρντ, μοναχός στην Αριζόνα.

Απεβίωσε σε ηλικία 93 ετών ο Κωνσταντίνος Καβαρνός.

Υπήρξε καθηγητής του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, φιλόσοφος, ιστορικός και γνώστης της θεολογικής γραμματολογίας, γνωστός στο χώρο της διανόησης, από τα συγγράμματα, τις διαλέξεις και τις διδαχές του, στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ελλάδα και ανά τον κόσμο.

Ο λόγος για τον Κωνσταντίνο Καβαρνό, ο οποίος όπως αναφέρει ο Εθνικός Κήρυκας, απεβίωσε πρόσφατα σε ηλικία 93 ετών ως απλός καλόγερος στο Μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα.

Γεννήθηκε στη Βοστόνη, στις 19 Οκτωβρίου του 1918, από γονείς μετανάστες, τον Παναγιώτη και την Ειρήνη, με καταγωγή από τη Λέσβο, οι οποίοι πήραν τα τρία τους παιδιά, την Φραγκούλα, τον Ιωάννη και τον Κωνσταντίνο και επέστρεψαν στο χωριό τους, τον Τρίγωνα – Πλωμαρίου. Ο Κωνσταντίνος τελείωσε εκεί το Δημοτικό Σχολείο και στη συνέχεια η οικογένεια επέστρεψε στη Βοστόνη.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΣΚΙΜΩΟΥΣ…

 

«Αλάσκα» στη γλώσσα των Εσκιμώων σημαίνει η «γη που δεν είναι νησί».

Στην 49η αυτή πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών, το τελευταίο σύνορο της γης, όπως τη χαρακτηρίζουν, με τους εντυπωσιακούς παγετώνες, τα σιωπηλά φιόρδ, τις απέραντες τούνδρες και την εκπληκτική άγρια φύση, με το βόρειο πολικό κύκλο να τη διασχίζει, 75 ελληνικές οικογένειες, από κάθε γωνιά της πατρίδας μας, κάνουν αισθητή την παρουσία τους.
Στην ευλογημένη αυτή γη, με τον απίστευτο φυσικό πλούτο (χρυσό, πετρέλαιο, φυσικό

Η «άλλη Ελλάδα» που μας κρύβουν

ΣΕ ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΩΝ ΗΠΑ
 Η «άλλη Ελλάδα» που μας κρύβουν

Χρήστος Προυκάκης, δημοσιογράφος

 

Η βραβευθείσα καθηγήτρια στο Purdue,
κ. Δήμητρα Ευαγγέλου

Η είδηση πέρασε εντελώς απαρατήρητη, αν και είναι από τις λιγοστές στιγμές που η Ελλάδα προβάλλεται θετικά στο εξωτερικό. Το προεδρικό Βραβείο PECASE, απονεμήθηκε φέτος από τον ίδιο τον Πρόεδρο Ομπάμα σε δύο Ελληνίδες καθηγήτριες, ζωντανή απόδειξη ότι η χώρα μας έχει όλα τα εχέγγυα και τις εφεδρείες σε ανθρώπινο δυναμικό για να σταθεί στα πόδια της.

Το βραβείο είναι η κορυφαία διάκριση για νέους επιστήμονες και οι Ελληνίδες που τιμήθηκαν με αυτό είναι  η κ. Δήμητρα Ευαγγέλου, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Purdue και η κ. Φωτεινή Κατωπόδη, καθηγήτρια περιβαλλοντολόγος στους πολιτικούς μηχανικούς του Berkley.

Όπως εκτιμάται για τα πληθυσμιακά δεδομένα της Ελλάδας η επιλογή των δυο διακεκριμένων Ελληνίδων αποτελεί κορυφαία διάκριση καθώς και μια νότα αισιοδοξίας για το σκληρό παρόν και το αβέβαιο μέλλον που αντιμετωπίζουμε στο τόπο μας.

Ακολουθεί η συνέντευξη που μου παραχώρησε λίγο πριν από τη βράβευσή της, την προηγούμενη Παρασκευή, η κ. Δήμητρα Ευαγγέλου.

-Ως Ελληνίδα ποια σημασία θεωρείτε ότι έχει για εσάς και τον τόπο μας  η επιλογή της επιτροπής βραβευομένων της αμερικανικής κυβέρνησης να σας συμπεριλάβει στο κατάλογο των 94 νέων ερευνητών;

Η διάκριση αυτή είναι σημαντική διότι αναδεικνύει μεν την ερευνητική δραστηριότητα καθενός βραβευόμενου αλλά αυτό με κάποια έννοια είναι το έλασσον.
Το πιο σημαντικό είναι ότι επιβραβεύει τις επιστημονικές περιοχές και τα παιδιά που θεωρούνται σημαντικά για το μέλλον των επιστημών.

Ως Ελληνίδα, αλλά και ως αποδέκτης μιας παιδείας που περνά μέσα από τη μεταπολίτευση στην Αθήνα δεν θα μπορούσα ίσως να φανταστώ πιο σπουδαία αναγνώριση για μένα, αλλά και για το εκπαιδευτικό και κοινωνικό σύστημα που καλλιέργησε σε όλους εμάς την κριτική σκέψη, την τόλμη των ιδεών και την επιθυμία για γνώση.

Στην τελετή στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών των ΗΠΑ (NSF), θα έχω την ευκαιρία να ευχαριστήσω όλους όσους θεωρώ πως σημάδεψαν με την παρουσία τους την πορεία μου και περισσότερο από όλους τους φορείς των ιδεών που χαρακτήρισαν την γενιά μου και υποστήριξαν τη μάθηση ως το υπέρτατο αγαθό.

Αυτό το χρωστώ συνολικά στην Ελληνική παιδεία.

-Πώς θα περιγράφατε το πλαίσιο μέσα από το οποίο το πανεπιστήμιο Purdue προσεγγίζει την εκπαίδευση των νέων μηχανικών από την αρχή έως και το τέλος των σπουδών τους και πως εσείς την υλοποιείτε;
Το πανεπιστήμιο Purdue είναι ένα από τα πιο σημαντικά πολυτεχνεία της Αμερικής και στα 150 χρόνια της ιστορίας του έχει συνδέσει το όνομα του όχι μόνο με μια σειρά από σπουδαίες ανακαλύψεις, όπως αυτή της εκπαίδευσης των αστροναυτών με το όνομα του Neil Armstrong να είναι πρώτο στην λίστα αυτή, αλλά επίσης συχνά έχει ηγηθεί εκπαιδευτικών καινοτομιών που οδηγούν στην αρτιότερη εκπαίδευση όλων των μηχανικών.

Η πρόσφατη καινοτομία στην οποία συμμετέχω αφορά την ίδρυση ξεχωριστής σχολής που στόχο έχει να μελετήσει τις παιδαγωγικές συνθήκες μέσα από τις οποίες η εκπαίδευση των μηχανικών μπορεί να βελτιωθεί κατά τρόπο ώστε όχι μόνο να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις αλλά να τις καθοδηγεί και ταυτόχρονα να τις διαμορφώνει.

Μέρος αυτής της νέας προσπάθειας είναι να κατανοήσει κανείς τις αρχικές συνθήκες ανάπτυξης του ατόμου μέσα από την επαφή με τον κόσμο των αντικείμενων, έναν κόσμο που κατ’ εξοχήν είναι προιόν των μηχανικών.

-Μέσα από ποιες επιλογές θεωρείτε ότι πρέπει να εμπλουτισθεί η γενική εκπαίδευση στα σχολεία των ΗΠΑ και της Ευρώπης ώστε να προσελκυσθούν περισσότεροι νέοι στο τομέα εκπαίδευσης μηχανικών;
Ο εμπλουτισμός της γενικής εκπαίδευσης στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, αλλά και παντού, πρέπει να προκύψει από την επιστημονική κατανόηση του φαινομένου σε δυο επίπεδα.

Πρώτον, να κατανοήσουμε καλύτερα τη σχέση του ατόμου με τον υλικό πολιτισμό, και αυτό είναι που προσπαθούμε να κάνουμε στο δικό μας ερευνητικό εργαστήριο.

Και δεύτερον, να κατανοήσουμε τους ατομικούς και κοινωνικούς λόγους που οδηγούν τους νέους στην επιλογή αυτών των επιστημών μέσα από τις παρούσες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες καθώς και τα μεγάλα ανοιχτά ζητήματα που επιζητούν λύσεις όπως οι ανάγκες για καθαρό νερό, ενέργεια, υγεία, εκπαίδευση.

Όλα αυτά τα σύγχρονα ζητήματα απαιτούν τη συμμετοχή των μηχανικών μαζί και άλλων επιστημόνων.

Ο εμπλουτισμός της εκπαίδευσης είναι σημείο εκκίνησης και ο σχεδιασμός των εκπαιδευτικών προγραμμάτων πρέπει να βασιστεί στην εμπειρική κατανόηση των δυο αξόνων που προανέφερα.

-Θεωρείτε ότι υπάρχει σημαντική διαφορά κουλτούρας ανάμεσα στη παιδεία των Ευρωπαίων και Αμερικανών μηχανικών έτσι ώστε να διαφοροποιεί τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν την καθημερινότητα της δουλειάς τους;
Ναι, είναι γνωστό και μελετώνται ήδη από πολλούς συναδέλφους οι διαδικασίες μέσω των οποίων το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο διαμορφώνει το τρόπο εκπαίδευσης των μηχανικών οδηγώντας σε τρόπους σκέψεις και επίλυσης προβλημάτων με χαρακτηριστικά το δεδομένο πλαίσιο.

Για παράδειγμα, συχνά αναφέρεται στη βιβλιογραφία ότι οι Γάλλοι μηχανικοί εξειδικεύονται όχι μόνο για να απασχοληθούν με τα τεχνολογικά ζητήματα της εποχής τους αλλά φαίνεται να συνεισφέρουν με το σκεπτικό τους και στη διαμόρφωση πολιτικής γύρω από αυτά τα ζητήματα κατέχοντας συχνά θέσεις ηγετικές.

Κάτι παρόμοιο δεν συμβαίνει, για παράδειγμα, στην Αμερική όπου παρότι οι μηχανικοί ηγούνται της ανάπτυξης η διαμόρφωση πολιτικής πραγματοποιείται κυρίως μέσα από τη συνεισφορά τους στον ιδιωτικό τομέα των επιχειρήσεων.

-Επειδή συχνά αποτελεί ζήτημα διαφωνιών ποιος πιστεύετε ότι πρέπει να είναι ο διακριτός ρόλος των μηχανικών στην έρευνα και στην εφαρμογή έτσι ώστε να είναι αλληλοσυμπληρούμενοι τομείς προς όφελος της βιομηχανίας και της οικονομίας;
Σε όλες τις χώρες του κόσμου οι μηχανικοί και το έργο τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την σύγχρονη ανάπτυξη αλλά και με τη συνολική πορεία του ανθρωπίνου πολιτισμού.

Αυτή είναι μια σπουδαία διαπίστωση που αν την κατανοήσει κανείς διαπιστώνει και τα τεράστια περιθώρια διαμόρφωσης μιας σύγχρονης κοινωνίας ισότητας και προόδου όπου ο ρόλος των μηχανικών δεν οδηγεί μόνο την ατμομηχανή της τεχνολογικής ανάπτυξης αλλά, επιπλέον, στηρίζει τον ανθρωπισμό και το σεβασμό για το περιβάλλον.

Οι μηχανικοί, λόγω της κατάρτισης τους, που βασίζεται στις θετικές επιστήμες, είναι σε θέση να θέτει σε κοινό έλεγχο τα ζητήματα της ανθρώπινης ανάπτυξης σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο με όραμα τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής για όλους.

-Με δεδομένη την εμπειρία σας στο τομέα εκπαίδευσης νέων μηχανικών θεωρείτε αναγκαία την απόλυτη εξειδίκευση σε ένα μόνο τομέα η μια γενικότερη παιδεία που περιλαμβάνει αρκετούς τομείς;
Νομίζω ότι χρειαζόμαστε και τα δυο. Διαπιστώνουμε τα τελευταία χρόνια ότι για να γίνει κάποιος μηχανικός περνάει από πολλά στάδια ανάπτυξης τα οποία, με διαφορετικά στοιχεία κάθε φορά, καθορίζουν τη συμπεριφορά του.

Για παράδειγμα, μπορεί αρχικά να απαιτείται ένα επίπεδο προετοιμασίας αρκετά γενικό ούτως ώστε με το πέρασμα του χρόνου και των συσσωρευμένων εμπειριών να μπορεί κανείς να διαμορφώσει συγκεκριμένη πορεία γύρω από ενδιαφέροντα και χώρους δουλειάς που συχνά αλλάζουν λόγω και της φύσης του αντικειμένου.

Άλλωστε η δουλειά των μηχανικών είναι από τη φύση της πολυσχιδής γι αυτό και απαιτεί ευελιξία στη σκέψη.

-Με ποιο τρόπο θα επιχειρούσατε να μεταφέρετε αυτό το πνεύμα πρώιμης προσέλκυσης νέων φοιτητών στο πλαίσιο σπουδών μηχανικού της Ελλάδας τόσο στη κατεύθυνση ΑΤΕΙ όσο και στα πολυτεχνεία;
Στην Ελλάδα, από όσο μπορώ να γνωρίζω, οι πολυτεχνικές σχόλες διατηρούν το υψηλό κύρος τους αφού μέσα από το σύστημα των εξετάσεων φαίνεται να προσελκύουν φοιτητές που είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι στις θετικές επιστήμες, κάτι που δεν συμβαίνει στην Αμερική.

Αναρωτιέμαι τι θα συμβεί αν, όπως και σε άλλα ζητήματα, διαπιστώσουμε σύντομα και στο τομέα αυτό μελλοντικά λιγότερα παιδιά να επιλέγουν αυτές τις επιστήμες.
Προς το παρόν δεν φαίνεται να υπάρχει αυτό το πρόβλημα.

Σε μια τέτοια περίπτωση για ποιο λόγο να εισάγει κανείς έννοιες από την επιστήμη του μηχανικού στην Ελλάδα;

Ο λόγος θα μπορούσε να αναζητηθεί στην εγγενή άξια που έχει ο τρόπος σκέψης των μηχανικών επειδή αυτός χαρακτηρίζεται από δημιουργικότητα, τόλμη, εξερευνητική διάθεση και εμπειρισμό.

Όλα αυτά τα στοιχεία που είναι αναγκαία στους μηχανικούς της σύγχρονης κοινωνίας μπορούν να εισαχθούν στην εκπαιδευτική διαδικασία από νωρίς, πάντα με το κατάλληλα τρόπο.

-Θεωρείτε αναγκαίο να συμπεριληφθούν κάποια επιπλέον ειδικά στοιχεία στην εκπαίδευση των νέων Ελλήνων μηχανικών ώστε η ειδικότητα τους να γίνει κατά το δυνατόν πιο αποτελεσματική στο οικονομικό περιβάλλον της νότιας Ευρώπης;
Ζούμε σε έναν κατεξοχήν υλικό πολιτισμό και πολλοί ισχυρίζονται ότι και τα ζητήματα μας είναι απόρροια αυτής της πραγματικότητας.

Συμφωνώ εν μέρει στο βαθμό που πιστεύω ότι το ανθρώπινο πνεύμα είναι ικανό να αντιληφθεί τη σπουδαιότητα της δράσης του και έχει τη γενναιότητα να την αλλάξει όταν πρέπει.

Ο τρόπος οργάνωσης των σπουδών στον δυτικό κόσμο αλλά από ότι φαίνεται και παντού, έχει αναθέσει πολλές από αυτές τις ευθύνες διαμόρφωσης των συνθηκών στους μηχανικούς.

Πιστεύω ότι όσο καλλίτερα είναι καταρτισμένοι, όχι μόνο ως προς τα τεχνολογικά ζητήματα, αλλά και ως προς τον κοινωνικό ρόλο που εμμέσως η αμέσως έχουν, τόσο καλλίτερο θα είναι το αποτέλεσμα της συνεισφοράς τους.

Πρέπει δηλαδή να εμπλουτιστεί η κατάρτιση τους με την αντίληψη για τη σπουδαιότητα του ρόλου τους και να τους δοθεί η δυνατότητα να αναλάβουν ρόλους ηγετικούς στη διαμόρφωση της πολιτικής και της ανάπτυξης.

-Πώς κρίνετε το γενικότερο επίπεδο της παρεχόμενης παιδείας στην Ελλάδα και ποιες είναι οι προτάσεις σας στο τομέα που διδάσκετε;
Το γενικότερο επίπεδο παιδείας στην Ελλάδα πιστεύω πως είναι καλό. Όμως, όπως και σε άλλους τομείς, διάγουμε μια περίοδο αναζήτησης νέων τρόπων προσέγγισης της γνώσης και αυτό έρχεται συχνά σε σύγκρουση με τον άλλο σημαντικό στόχο της παιδείας που είναι η διαιώνιση αξιών και η διαμόρφωση προσωπικότητας μέσα σε πολιτισμικά πλαίσια.

Μοιραζόμαστε δηλαδή και στην Ελλάδα τις αγωνίες της σύγχρονης παιδαγωγικής διαδικασίας ενώ ταυτόχρονα θέλουμε να διαφυλάξουμε την Ελληνική ταυτότητα.

Δεν λέω πως δεν υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης και στο Ελληνικό, όπως και σε άλλα συστήματα, όμως υποστηρίζω πως πρέπει πάντα να υιοθετούμε μακρόχρονη πολιτική γύρω από αυτά.

Μια σειρά από πρακτικά ζητήματα, όπως αυτά των υποδομών, θα έπρεπε να είχαν λυθεί διότι αποτελούν τροχοπέδη στη μελέτη των πιο σπουδαίων ζητημάτων που είναι το κατά περίπτωση επιστημονικό αντικείμενο και η κατάρτιση των διδασκόντων.

Τα ζητήματα των υποδομών, όπως κτίρια και υλικοτεχνική υποδομή, οι δυνατότητες να ανοίξει το σχολείο στην κοινωνία, καθώς και η ευελιξία στον προγραμματισμό απαιτούν πολιτική βούληση.

Αν αυτά αντιμετωπισθούν, τότε οι Ελληνες εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, και οι ερευνητές της εκπαίδευσης, μπορεί να ασχοληθούν με τα ουσιαστικά ζητήματα της επιστήμης και της εφαρμογής της.

Οι Έλληνες παιδαγωγοί όλων των βαθμίδων είναι παρόντες στην διεθνή βιβλιογραφία και η παρουσία τους μπορεί να γίνει ισχυρότερη εάν το έργο τους υποστηριχθεί σωστά.

Οι προϋποθέσεις της βράβευσης:Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν αναρτηθεί στην σχετική ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου το βραβείο αυτό θεσπίσθηκε το 1996 από τον πρόεδρο Κλίντον με σκοπό να βραβεύει κάθε χρόνο τους κορυφαίους επιστήμονες που ασχολούνται σε νέες περιοχές έρευνας.

Κάθε χρόνο ο αριθμός των βραβευομένων είναι μεταξύ 80 έως 100 και η επιλογή τους γίνεται με τον εξής τρόπο:

Οι συνολικά 16 εθνικοί φορείς έρευνας των Ηνωμένων Πολιτειών, που δραστηριοποιούνται στο χώρο της βασικής έρευνας, προτείνουν υποψήφιους οι οποίοι προέρχονται από μια ομάδα ειδικών που ήδη έχει επιλεγεί να χρηματοδοτηθεί με δεδομένο ότι οι τομείς που ερευνούν είναι πρωτοπόρες.

Αυτό είναι και το πιο σημαντικό κριτήριο επιλογής που συνοψίζεται σε τρία επί μέρους σημαντικά στοιχεία, την τόλμη, την πρωτοτυπία και τις περιοχές έρευνας.

Ειδικότερα σε ότι αφορά την εργασία μου, αναφέρει η κ. Ευαγγέλου, ήδη είχα λάβει αυτή την αναγνώριση πριν από δυο χρόνια λαμβάνοντας παράλληλα σημαντική επιχορήγηση από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών των ΗΠΑ.

Έχοντας λάβει την επιχορήγηση αυτή έγινα υποψήφια για το βραβείο PECASE μέσω συγκεκριμένης διαδικασίας που πραγματοποιείται μεταξύ των ερευνητικών φορέων και της ειδικής επιτροπής του γραφείου του Λευκού Οίκου για την διαμόρφωση πολιτικής σε θέματα επιστήμης και την τεχνολογίας.

Επειδή προφανώς η διαδικασία της αξιολόγησης γίνεται με όλες τις προϋποθέσεις του απορρήτου, που είναι απαραίτητες σε κάθε τέτοια περίπτωση, κανείς εξ όσων εργάζονται ερευνητικά στους τομείς αυτούς δεν γνωρίζει το παραμικρό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ποσοστό επιτυχίας σε περιπτώσεις όπως της κυρίας Δήμητρας Ευαγγέλου κυμαίνεται μόλις στο 2-3% στο σύνολο όσων έχουν λάβει αρχικά την χρηματοδότηση «CAREER grant» του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών των ΗΠΑ και 0,06% από όσους υποβάλλουν ερευνητικές προτάσεις στο πλαίσιο αυτό.

Η σημασία της βράβευσης εντοπίζεται στην επικύρωση νέων περιοχών έρευνας από τον Λευκό Οίκο. Στη συνέχεια οι νέοι αυτοί τομείς θα υποστηριχθούν ευρύτερα μέσα από την χάραξη επιστημονικής, τεχνολογικής και εκπαιδευτικής πολιτικής.

Όπως σχολιάζει ο διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών των ΗΠΑ (NSF ) δρ. Subra Suresh η αξία του βραβείου PECASE επισφραγίζεται από το γεγονός ότι οι αποδέκτες του θεωρούνται μελλοντικοί υποψήφιοι για το Νόμπελ.Το αλίευσα ΕΔΩ elzoni

Ξεριζωμός και αντάμωμα...

Στό τριήμερο 2/4 Σεπτεμβρίου 2011, στην Ελληνική Καργκέζε της Κορσικής ξαναντάμωσαν για πρώτη φορά μετά 338 χρόνια οι Μανιάτες. Η γιορτή του ΝΟΣΤΟΥ 2011 ευόδωσε αυτό το ιστορικό αντάμωμα. 338 χρόνια ξεριζωμού και χωρισμού δεν κατάφεραν να σβήσουν την μνήμη του αίματος και των ριζών.
Αντάμωσαν και πάλι οι Μανιάτες της Μάνης, οι Μανιάτες της Σαρδηνίας και οι,,,

Μανιάτες της Κορσικής. Τρεις κλάδοι μιας φαμίλιας ξαναβρήκαν την οικογενειακή τους συνοχή στο χωριό του Καργκέζε.

 Όσοι είχαν την τύχη να είναι στην Κορσική εκείνο το τριήμερο έζησαν μια ιστορική συγκυρία που θα μείνει ζωντανή στη μνήμη όλων.

Από τη Μάνη ξανάκαναν, νοερά μεν αεροπορικώς δε, το ταξίδι του ΄Σωτήρα΄ο αντιδήμαρχος της Ανατολικής Μάνης Νικόλας Μαυροειδόγγονας, ο Πέτρος και ο Ηλίας Κατσιβέλης, η Ελένη Κούβαρη, δημοτικός σύμβουλος Πειραιά και η Μαρία Καβούρη.

Από τη Σαρδηνία προσόρμισαν στον φιλόξενο όρμο της Καργκέζε τα αδέλφια των Μανιατών της Κορσικής. Αρχηγός της αποστολής ο δήμαρχος της Μοντρέστας, Antonio Zedda, πρωτοστάτης του ΝΟΣΤΟΥ, μαζί με τον αντιδήμαρχο Cosimo και το δημοτικό σύμβουλο Pasqualino και κατοίκους της Ελληνικής Μοντρέστας. Μαζί τους πάντα ο Gianmario Marica, η ψυχή του οικείου εκπολιτιστικού συλλόγου και πρώτιστος συνοδοιπόρος στα μονοπάτια του ΝΟΣΤΟΥ.

Στην Καργκέζε τους υποδέχτηκαν και τους φίλεψαν με όλα τα καλά της περιοχής οι καλόκαρδοι και προσηνείς Μανιάτες της Κορσικής, με επικεφαλής το δήμαρχο François Garidacci, τη Michele, τη Lilou, την Alexia, την Constance, τον Jerome και όλους τους φιλόξενους κατοίκους της Cargèse la Grecque, που διατηρούν τα οικογενειακά τους μανιάτικα επίθετα.

Στις εκδηλώσεις του ΝΟΣΤΟΥ 2011 συμμετείχε ενεργά και η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων Ιταλίας.
Οι τρείς εκπρόσωποι των τριων δήμων που προωθούν τους στόχους του ΝΟΣΤΟΥ, François Garidacci, Antonio Zedda και Νικόλας Μαυροειδόγγονας ανανέωσαν το σύμφωνο τριμερούς πολιτιστικής συνεργασίας που είχαν συνυπογράψει στη Μοντρέστα κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων του ΝΟΣΤΟΥ 2010.

Ο πνευματικός ταγός της Καργκέζε τα τελευταία πενήντα χρόνια, πατήρ Αθανάσιος, συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχία του φετινού ΝΟΣΤΟΥ.
Η σύναξη στον ελληνικό ναό της Καργκέζε ήταν μια αληθινή μυστηριακή κοινωνία που αγκάλιαζε τους τρεις κλάδους αυτής της διασποράς των Μανιατών. Η μνημόνευση των ονομάτων του Πάπα και του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως στη Θεία Λειτουργία έδωσε το οικουμενικό χριστιανικό στίγμα αυτής της σύναξης.

Η εκκλησία ήταν κατάμεστη και ο ιερουργών εφημέριος ζέστανε τις συγκινημένες και παλλόμενες καρδιές όλων των παρευρισκομένων Ελλήνων, Γάλλων και Ιταλών Μανιατών. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η επίσκεψη στην Παόμια, που ήταν ο πρώτος οικισμός των Μανιατών της Κορσικής από το 1676 και για περίπου εξήντα χρόνια. Είχαμε έτσι τη ζηλευτή ευκαιρία να επισκεφτούμε τη μικρή εκκλησούλα της και να σημάνουμε πάλι την καμπάνα της κατά τη διάρκεια του προσκυνήματός μας στα μνήματα των Μανιατών στο γειτονικό και εγκαταλειμμένο κοιμητήριο.
Αιωνία νά ΄ναι η μνήμη τους!

Ελληνική Διασπορά Γαλλίας.Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.epirus-ellas.gr/2011/09/blog-post_5161.html

Δύο εκατομμύρια επισκέπτες στο Ελληνικό Φεστιβάλ του Τορόντο!

Η πολυπληθέστερη εκδήλωση στη Βόρεια Αμερική 

Του Χρήστου Μαγγούτα
Το μεγαλύτερο ελληνικό φεστιβάλ εντός και εκτός Ελλάδας

Πλησίασαν τα 2 εκατομμύρια οι επισκέπτες — κατά τις πρώτες εκτιμήσεις– στο φετινό Ελληνικό Φεστιβάλ του Τορόντο “Taste of the Danforth” που οργανώνεται εδώ και 18 χρόνια από το Greek Town, τη Μικρή Ελλάδα του Τορόντο.
Έχει ονομαστεί το μεγαλύτερο ελληνικό φεστιβάλ εντός και εκτός Ελλάδας. Οι μεγαλύτερες καναδικές εφημερίδες, όπως η Toronto Star και η Globe and Mail, το θεωρούν ως την… πολυπληθέστερη εκδήλωση στη Βόρεια Αμερική. Ο Καναδικός Οργανισμός Τουρισμού την προβάλει σαν μια από τις μεγαλύτερες ατραξιόν της χώρας. Η εταιρεία δημοσκοπήσεων Decima αναφέρει ότι το 90% των κατοίκων του Τορόντο το θεωρεί ως την σημαντικότερη εκδήλωση της πόλης.
Οργανώνεται το πρώτο Π-Σ-Κ του Αυγούστου στην Ελληνική περιοχή του Τορόντο που ανάμεσα στα άλλα έχει και μια άλλη παγκόσμια πρωτιά: είναι η περιοχή με τα περισσότερα εστιατόρια παγκοσμίως στα τρία χιλιόμετρα που εκτείνεται το Φεστιβάλ.
Οι χορηγοί ανταγωνίζονται ποιος θα πρωτοστατήσει και πρόκειται για τις μεγαλύτερες καναδικές εταιρείες (η Ελλάδα φυσικά πάντα απούσα, όχι μόνο τώρα που έχει οικονομική κρίση και έκλεισε και το γραφείο του ΕΟΤ στο Τορόντο, αλλά και για 18 χρόνια που υπάρχει η εκδήλωση αυτή).
Πολλές πολιτιστικές εθνότητες προσπάθησαν να το αντιγράψουν χωρίς καμιά επιτυχία. Το ίδιο και μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες. Και ποιος δε θα ήθελε να διαφημίσει το προϊόν του σε 2 εκατομμύρια επισκέπτες. Το γεγονός της επιτυχίας αποτελεί εφτασφράγιστο ανοιχτό μυστικό (!): κοντολογίς, μεράκι και εθελοντική δουλειά της ομογένειας του Τορόντο.
Η ιδέα είχε ξεκινήσει από μερικούς συμπατριώτες για να προβάλουν τα καταστήματά τους στην περιοχή. Η πρώτη χρονιά φάνηκε ως πλήρης αποτυχία, μόνο 5,000 επισκέπτες, αλλά αυτό δεν τους έκαμψε. Σε πέντε χρόνια οι επισκέπτες είχαν φτάσει το μισό εκατομμύριο, πράγμα που αναγκαστικά οδήγησε την πολιτεία να πάρει στα σοβαρά την υπόθεση. Το 2004, και με το πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, οι επισκέπτες είχαν φτάσει το 1.4 εκατομμύριο.
Όλα είχαν αλλάξει πια. Η πολιτεία πήρε στα σοβαρά την υπόθεση. Ουσιαστικά θέτει σε επιφυλακή όλο τον κρατικό μηχανισμό, με χιλιάδες αστυνομικούς, πυροσβέστες, ιατρικό προσωπικό κλπ γιατί πρέπει να είναι πανέτοιμη αν κάτι πάει στραβά.
Πώς μπορείς να εξυπηρετήσεις τόσο κόσμο; Αυτό είναι η αγωνία και η μέριμνα του Προέδρου του Greek Town και του Taste of the Danforth κ. Ντίνου Βοϊδονικόλα: να μπορείς να υποδεχτείς σχεδόν 2 εκατομμύρια φιλοξενούμενους, να τους προσφέρεις την καλύτερη ποιότητα υπηρεσιών και ασφάλεια. Ευτυχώς ποτέ δεν τέθηκε θέμα ασφάλειας στο Φεστιβάλ, ίσως γιατί η Ελλάδα δεν έχει εχθρούς και οι Έλληνες του Καναδά θεωρούνται από τους πιο φιλήσυχους μετανάστες. Αλλά με την τρομοφοβία που υπάρχει στη Βόρεια Αμερική, εύκολα είναι να θεωρήσει κανείς ότι 2 εκατομμύρια επισκέπτες μπορούν να αποτελέσουν στόχο. Ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο. Δεν έχει σπάσει καν μύτη, (εκτός αν κάποιος γλίστρησε και έπεσε!). Όπως και με τους Ολυμπιακούς στην Αθήνα που όλοι περίμεναν «το μεγάλο πλήγμα», αλλά οι μόνες εκρήξεις που τελικά ακούστηκαν ήταν αυτές των βεγγαλικών.
Πόσο ελληνικό είναι το Ελληνικό Φεστιβάλ του Τορόντο; Πιο πολύ από όσο φαντάζεστε! Μπορείτε να δείτε και ένα μοντάζ – βίντεο στο http://www.youtube.com/watch?v=6_Tgth7EHcE που έφτιαξα για την περσινή εκδήλωση. Η ελληνική κουλτούρα επικρατεί με μια πληθώρα καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, αλλά σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, όπως η καναδική από κανένα δε μπορείς να αφαιρέσεις το δικαίωμα να παρουσιάσει την κουλτούρα ή έστω την κουζίνα του. Όπως γράφουν χαρακτηριστικά οι καναδικές εφημερίδες: «Δε χρειάζεσαι να ταξιδέψεις σ’ όλο τον κόσμο για να γευτείς τις κουζίνες διαφόρων λαών: στο Taste of the Danforth του Greek Town τα έχεις όλα σε μερικά χιλιόμετρα». Μια δημοσιογράφος έγραψε: «Κρίμα που η μεσογειακή μας διατροφή κρατάει μόνο τρεις μέρες!». Μια άλλη σημείωσε ότι «τόσο γαλάζιο (εννοεί τις ελληνικές σημαίες), μόνο στα νησιά του Αιγαίου μπορείς να δεις».
Μπορεί να φαίνεται παράξενο που μια πόλη όπως το Τορόντο, με 4 εκατομμύρια κατοίκους, στέλνει το μισό πληθυσμό της στην ελληνική περιοχή. Δεν είναι μόνο αυτό. Με τη φήμη που έχει αποκτήσει το Ελληνικό Φεστιβάλ, κάτοικοι από τις γύρω περιοχές, ακόμα και από τις βόρειες πολιτείες των ΗΠΑ είναι τακτικοί επισκέπτες. Δε μας έκανε εντύπωση λοιπόν που στα ταμεία πολλών καταστημάτων είδαμε αμερικάνικα δολάρια.

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στο θέμα μας: η ελληνική παροικία του Τορόντο κατάφερε να βρει το «μυστικό» για να οργανώσει αυτή την εκδήλωση που δεν υπάρχει δεύτερη στον κόσμο. Σίγουρα υπάρχει μεράκι, γιατί χωρίς αυτό δε γίνεται τίποτα. Υπάρχει επίσης τεράστιος εθελοντισμός, γιατί αν δεν υπήρχε σε λίγο θα είχαν τα πάντα διαλυθεί με το ποιος παίρνει τα πιο πολλά. Υπάρχει τρομερή οργάνωση κι αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο μπορεί να φαίνεται. Και τελικά μπορεί και να υπάρχει ο καημός του απόδημου Έλληνα να κάνει κάτι για την Ελλάδα. Μας συγκίνησαν οι επιγραφές: «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» και η πιο σκληρή «Ποτέ δε θα πεθάνουμε κουφ— νεκροθάφτες». «Είναι λαϊκή ρήση, γιατί να μην τη χρησιμοποιήσουμε γι’ αυτούς που θέλουν να θάψουν την πατρίδα μας;» δηλώνει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο πρόεδρος της οργάνωσης. Ας τολμήσει κανείς να θίξει την Ελλάδα σε ομογενή… Κι αυτά δεν είναι λόγια του αέρα. Για το Δήμο του Τορόντο δεν υπήρξε ποτέ πρόβλημα αν ο Αλέξανδρος ήταν Έλληνας: μας διέθεσαν χώρο να δημιουργήσουμε την Πλατεία Μεγάλου Αλεξάνδρου και να τοποθετήσουμε και την προτομή του προγόνου μας – κι αυτό δεν έγινε καθόλου χωρίς πάλη μια και οι Σκοπιανοί έχουν πολύ δυνατή παρουσία στο Τορόντο.

Όλα αυτά δεν είναι ασύνδετα μεταξύ τους, δείχνουν την ψυχή του Έλληνας ομογενή που ξέρει να παλεύει.
Γιατί άραγε να μη γίνει κάτι παρόμοιο και στην Ελλάδα; Ας πούμε ένα Greek Civilization Festival ή Eternal Greece με εκατομμύρια επισκέπτες, όχι από την πρώτη χρονιά, αλλά ίσως σε δέκα χρόνια; Αρκεί βέβαια να μη το αναλάβουν οι πολιτικοί αλλά καθαρά εθελοντικοί οργανισμοί γιατί αλλιώς όχι μόνο δε θάχει κέρδος αλλά θα χρεώσουν και τα εγγόνια μας. Με την ευκαιρία φέτος το Φεστιβάλ του Τορόντο, που διαθέτει τα κέρδη του σε νοσοκομεία, ελληνικούς φορείς κλπ θα επιδοτήσει και το «Χαμόγελο του Παιδιού» λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα.
Στις κρίσιμες εποχές που ζούμε το Ελληνικό Φεστιβάλ αποτελεί σημαντικό οικονομικό αιμοδότη για την περιοχή αφού μέσα σε τρεις μόνο μέρες (ουσιαστικά 26 ώρες συνολικά είναι ανοιχτό) δημιουργεί, σύμφωνα με σχετική μελέτη, οικονομική δραστηριότητα 32 εκατομμυρίων δολαρίων και βοηθά το κράτος με 4 εκατομμύρια σε φόρους.

Καταλήγουμε με το συμπέρασμα ότι λύσεις υπάρχουν. Αρκεί να μην έχει πέσει σε χειμέρια νάρκη «το ελληνικό δαιμόνιο». Πάντως στο Τορόντο, με μια ομάδα αφοσιωμένων εθελοντών ηγετών και με την υποστήριξη όλης της παροικίας, ο Ελληνισμός βρίσκεται σε πλήρη εγρήγορση.

Χρήστος Μαγγούτας
Τορόντο Καναδά
Chris@Mangoutas.com

ΥΓ Η φωτογραφία – κολάζ έχει φόντο την πλατεία Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην οδό Danforth, στο κέντρο της ελληνικής παροικίας του Τορόντο, με τον πρόεδρο του Greek Town κ. Ντίνο Βοϊδονικόλα σε πρώτο πλάνο.

Πηγές:
http://www.greektowntoronto.com/ * Email: bia@greektowntoronto.com * 001- 416-469-5634
http://www.tasteofthedanforth.com/ * Email: info@tasteofthedanforth.com * 001- 416-469-5634

Χρήστος Μαγγούτας

http://taxalia.blogspot.com/2011/08/blog-post_7620.html

Το αλίευσα ΕΔΩ http://olympia.gr/

Η Ελληνική Κοινότητα του Κάρδιφ (Cardiff, N. Ουαλίας) 1873 – 2010

του Πρωτοπρ. Αναστασίου Δ. Σαλαπάτα
Λονδίνο

Α).     Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
Το Κάρδιφ (Cardiff) είναι μια όμορφη παραθαλάσσια πόλη της Νότιας Ουαλίας και βρίσκεται στα δυτικά της Βρετανικής νήσου. Για πολλές δεκαετίες, από τα μέσα του 19ου αι. μέχρι το τέλος της δεκαετίας 1960, το Κάρδιφ ήταν το μεγαλύτερο εξαγωγικό λιμάνι κάρβουνου στο κόσμο. Υπ’ όψιν ότι η Ουαλία, ιδιαίτερα το νότιο τμήμα της, φημίζεται για την εξαιρετική ποιότητα κάρβουνου που περιέχει στα σπλάχνα της Κέλτικης γης της.

Οι Έλληνες, σπουδαίοι θαλασσοπόροι και πολυπράγμονες όπως πάντα, έσπευσαν να εξυπηρετήσουν την μεγάλη αυτή ανάγκη για μεταφορά –μέσω των θαλασσίων οδών- του σημαντικού την εποχή εκείνη προϊόντος, που άκουγε στο όνομα κάρβουνο. Φαίνεται δε πως η περιοχή της Ουαλίας δεν ήταν απλά ένα πέρασμα γι’ αυτούς, αλλά τους είχε αρέσει ιδιαίτερα, και για τούτο άρχισαν να επικεντρώνουν το επιχειρηματικό ενδιαφέρον τους στο λιμάνι του Κάρδιφ, όπως επίσης και στα παραπλήσια λιμάνια του Νιούπορτ (Newport), Μπάρυ (Barry) και αλλού. Σιγά – σιγά μάλιστα άρχισαν να φέρνουν τις οικογένειές τους και να εγκαθίστανται κυρίως στην πόλη του Κάρδιφ, αλλά και στις γύρω περιοχές.

Έτσι, λοιπόν, στις 18 Δεκεμβρίου του 1873 πραγματοποιήθηκε η πρώτη γνωστή Συνέλευση Ελλήνων στην πόλη του Κάρδιφ. Στην Συνέλευση εκείνη αποφασίστηκε η ίδρυση Ελληνικής Εκκλησίας, κοντά στο λιμάνι της πόλης, αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο, Προστάτη των ναυτικών. Η αφιέρωση είναι βέβαια αυτονόητη, αφού το σύνολο των Ελλήνων που βρίσκονταν στην Νότια Ουαλία την εποχή εκείνη ήταν ναυτικοί.

Την Συνέλευση αυτή του 1873 φαίνεται να είχε οργανώσει ο Άγγλος Ορθόδοξος Ιερέας π. Τιμόθεος Hatherly, που είχε χειροτονηθεί το 1870 στην Κωνσταντινούπολη και είχε επιστρέψει στην πατρίδα του, με σκοπό να διακονήσει τους Έλληνες Ορθοδόξους που κατοικούσαν εκεί. Λίγα χρόνια μάλιστα αργότερα, στις 4 Μαρτίου 1877, ο ίδιος Ιερέας οργανώνει την Ελληνική Εκκλησία του Μπρίστολ (Bristol), που βρίσκεται κοντά στην Νότια Ουαλία.

Ο εκλεκτός δημοσιογράφος και ιστορικός Βάσος Τσιμπιδάρος, στο βιβλίο του «Οι Έλληνες στην Αγγλία» (σ. 218), αναφέρει χαρακτηριστικά πως στο Κάρδιφ «υπήρχε Ελληνικό Προξενείο πριν το 1900, γιατί και Έλληνες ζούσαν εκεί και πολλά ελληνικά καράβια προσέγγιζαν στο λιμάνι. Έφερναν κυρίως δημητριακά και φόρτωναν κάρβουνα για την Μεσόγειο και την Νότιο Αμερική. Μετά το 1900, η κίνηση των καραβιών ήταν τόσο μεγάλη, ώστε πολλοί ναυτικοί Έλληνες παρατούσαν την θάλασσα και βγαίνανε στην στεριά για ν’ αναμιχθούν σε διάφορες επιχειρήσεις», όπως καφενεία ή μικρά ξενοδοχεία, που εξυπηρετούσαν κυρίως τους ναυτικούς, Έλληνες και άλλους.

Οι Έλληνες της Ουρουγουάης

Στην Ουρουγουάη συμβαίνει το παράδοξο φαινόμενο να υπάρχουν πάνω από 3.000 Ελληνες μετανάστες αλλά και διπλάσιος αριθμός Ουρουγουανών που μιλούν ελληνικά. Σε αυτή τη μικρή χώρα της Λατινικής Αμερικής οι πολίτες της δεν είναι απλά φιλέλληνες, είναι ελληνολάτρες.
Σε πρόσφατη έρευνα της Eurostat το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων ουρουγουανών απάντησε ότι πολιτιστικά ταυτίζονται με την Ευρώπη και στην δεύτερη ερώτηση για το ποια χώρα από την Ευρώπη έρχεται πρώτη στο μυαλό τους, η πλειοψηφία απάντησε: Η Ελλάδα. Η εκπαίδευση στην Ουρουγουάη είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο και από μικρά παιδιά μαθαίνουν για την Ελλάδα. Μάλιστα στο Μοντεβιδέο έρχονται χιλιάδες φοιτητές από άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής τόσο για την ποιότητα των σπουδών όσο γιατί η Παιδεία εδώ είναι δωρεάν με πολλές παροχές και κίνητρα για τους φοιτητές.
Ετσι εξηγείται κατά ένα μέρος η ελληνολατρία. Λέξη που την πρωτοάκουσα στην Ουρουγουάη έναν από τους σταθμούς της περιπλάνησής μου στον κόσμο. Οι περισσότεροι Ουρουγουανοί που συνάντησα ήξεραν και κάποιες ελληνικές λέξεις. Κάποιοι μάλιστα αντί να μάθουν αγγλικά επέλεξαν τα ελληνικά. Όπως ο Λουίς, η Ταμπάρε, ο Βαλεντίν. Ο Valentin Abitante και πολλοί άλλοι δεν γνωρίζουν άλλες γλώσσες. Μόνο τη μητρική τους και ελληνικά.
Η Μαργκαρίτα μιλά άπταιστα ελληνικά. Σπίτι της θα ακούσεις πολύ ελληνική μουσική. Ακόμη και βιντεοκασέτες από τις “Τρεις Χάριτες” και τους “Απαράδεκτους”. Από το ίντερνετ παρακολουθεί ελληνική τηλεόραση. «Χιλιάδες Ουρουγουανοί, ανάμεσά τους κι εγώ, μάθαμε να μιλάμε την Ελληνική Γλώσσα. Μάθαμε να λατρεύουμε την Ελλάδα και τον Ελληνικό Πολιτισμό. Είχαμε την τύχη να νιώσουμε την ουσία του. Πιστεύω αυτό που είπε ο Νίτσε ότι ο κόσμος μπορεί να είναι όσο θέλει σκοτεινός, όμως αρκεί να παρεμβάλουμε σε αυτόν ένα κομμάτι ελληνικής ζωής για να φωτιστεί αμέσως άπλετα». Κουβέντες της Margarita Larriera. Η Margarita Larriera είναι σήμερα διευθύντρια του Ιδρύματος «Μαρία Τσάκος» που ιδρύθηκε το 1978 από τον καπετάν Παναγιώτη Ν. Τσάκο με σκοπό τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
Όσοι Ουρουγουανοί είχαν την τύχη να έρθουν στην χώρα μας και αντίκρισαν τον Παρθενώνα, δάκρυσαν. «Εσείς οι Ελληνες υποτιμάτε αυτό που έχετε. Όταν πρωτοείδα τον Παρθενώνα στα 50 μου χρόνια, εγώ και ο άντρας μου βάλαμε τα κλάματα. Οι Ελληνες φίλοι μας που ήταν μαζί μας μάς κοίταξαν περίεργα. Δεν μπόρεσαν να καταλάβουν γιατί. Ούτε εμείς περιμέναμε να αντιδράσουμε έτσι. Τα δάκρυα ίσως ήταν ένας τρόπος για να εκφράσουμε όσα αισθανόμασταν και δεν μπορούσαμε να τα εξηγήσουμε με λόγια. Και πίστεψέ με Δημήτρη, ακόμα και σήμερα θεωρώ μεγάλη τιμή μου που είδα με τα μάτια μου και άγγιξα με τα χέρια μου τον Παρθενώνα και όλα όσα συμβολίζει για την Ελλάδα αλλά και για τον κόσμο ολόκληρο». Λόγια της Σίλβιας, μιας ακόμη Ουρουγουανής που συνάντησα στο Μοντεβιδέο. Ο Κάρλος είναι 28 χρόνων. Όταν βρέθηκε στην Ελλάδα του είπαν ότι αυτό που βλέπει είναι η Ακρόπολη, απομακρύνθηκε από την παρέα του και κάθισε σε μια γωνιά του δρόμου. Δεν ήθελε να τον δουν να κλαίει.

Ώστε Έλληνες ήσαν, λοιπόν, αυτοί που έσκαψαν το τούνελ της ελευθερίας στη Χιλή;

Φωτο: Ο Μιχάλης Προεστάκης (δεξιά με το πορτοκαλί γιλέκο) μαζί με τον ανιψιό του Ιγκόρ (αριστερά, με το πορτοκαλί γιλέκο) επί 33 ημέρες βοήθησαν άοκνα στην επιχείρηση απεγκλωβισμού των μεταλλωρύχων.

Ώστε Έλληνες ήσαν, λοιπόν, αυτοί που έσκαψαν το τούνελ της ελευθερίας στη Χιλή;

Διαβάστε τι αποκαλύπτει το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού για την συγκινητική προσπάθεια δύο Ελλήνων, αλλά και η εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής» για ένα θέμα που συγκλόνισε ολόκληρο τον πλανήτη με τη διάσωση των 33 μεταλλωρύχων της Χιλής!...

Tα κείμενα που ακολουθούν τα αλιεύσαμε από την επίσημη ιστοσελίδα του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού και έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Το γιατί είναι ευνόητο. Διαβάζουμε, λοιπόν, τα εξής:

 Δύο Έλληνες έσκαψαν το τούνελ της ελευθερίας
Αθήνα, 19.10.2010

Έλληνας χτίζει το μεγαλύτερο ουρανοξύστη!

Τον μεγαλύτερο ουρανοξύστη στον κόσμο, 2,5 φορές υψηλότερο από τους άλλοτε δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης, κατασκευάζει στη Σαουδική Αραβία ένας Κρητικός μηχανικός. Πρόκειται για το στέλεχος της ελληνικής Ομογένειας της Αμερικής, Μανόλη Βεληβασσάκη, που έφυγε από την Κρήτη το 1970, σπούδασε μηχανικός στις ΗΠΑ και είναι ένας από τους κύριους μετόχους σε μία από τις μεγαλύτερες διεθνώς μελετητικές - τεχνικές εταιρείες, που ειδικεύεται στην κατασκευή μεγάλων εμπορικών κέντρων, σταδίων και ουρανοξυστών. Η εταιρεία του κ. Μανόλη Βεληβασσάκη ανέλαβε τις διαδικασίες κατεδάφισης και εκκαθάρισης των χτυπημένων από τους τρομοκράτες δίδυμων πύργων στη Νέα Υόρκη.

ΕΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ: Οι Έλληνες της Γεωργίας

Εκπληκτικό συναίσθημα να ανακαλύπτει κάποιος, στην πράξη, τους δεσμούς της πατρίδας, με χώρες και λαούς, που βρίσκονται μίλια μακριά. Δεσμοί πανάρχαιοι, δομημένοι σε γερές βάσεις, που ενισχύονται από την παρουσία των Ελλήνων. Μία από αυτές της χώρες είναι και η Γεωργία, η πανέμορφη αυτή χώρα του N. Καύκασου, που γνωρίζουμε από τους μύθους του Προμηθέα, του Φρίξου και της Έλλης, του Ηρακλή, των Aργοναυτών και του Χρυσόμαλλου Δέρατος.

Αν και έχουν παραμείνει μόλις 15.000 ομογενείς, από τους συνολικά 150.000 που ζούσαν εκεί, πριν από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι Έλληνες της Γεωργίας- δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί- αποτέλεσαν τη "χρυσή γέφυρα" μεταξύ των δύο χωρών. Για τους ίδιους, η κάθε έλευση αντιπροσωπείας από την Ελλάδα αποτελεί γιορτή, για την οποία προετοιμάζονται καιρό πριν. Μία επίσκεψη στα γραφεία της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Γεωργίας, στην Τιφλίδα, μαζί με τους ανθρώπους του Δικτύου Ελλήνων Αιρετών Αυτοδιοίκησης της Ευρώπης, δεν μπορεί παρά να μας συγκινήσει.

ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΥΦΗΛΙΟΥ, επιστολή "φωτιά" προς Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών κ. Γεώργιο Παπανδρέου.

Εξοχότατε κύριε Πρωθυπουργέ,
Η ηγεσία των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίουμείζον εθνικό θέμα της Μακεδονίας.
Εφ’ όσον δεν κατέστη δυνατόν να επιτευχθεί αυτή η συνάντηση θα θέσουμε γραπτώς τις ερωτήσεις και τους ενδοιασμούς μας και ευελπιστούμε στην άμεση ανταπόκρισή σας.Πριν από λίγους μήνες διορίστηκε από την Κυβέρνηση στη θέση του Προέδρου της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ο δικηγόρος Γιάννης Κωνσταντίνου. Μείναμε κατάπληκτοι από αυτή την...

επιλογή διότι ο κ. Κωνσταντίνου όχι μόνον δηλώνει « Ευρωπαίος Ελληνόφωνος Κεντροαριστερός Δικηγόρος», αλλά επιπλέον συμμετείχε στη Θεσσαλονίκη το 2006 στην παρουσίαση του «ABECEDAR» («Μακεδονικού» αναγνωστικού) το οποίο προωθείται από τη Σκοπιανή προπαγάνδα. Ο κ. Κωνσταντίνου ήταν μαζί με το γνωστό Βοσκόπουλο του Ουράνιου Τόξου, τον πολιτευτή ψυχίατρο Ιμπράμ Ονσούνογλου, που δήλωνε Οθωμανός και το γνωστό υποστηριχτή της Σκοπιανής προπαγάνδας κ. Νακρατζά.

Καταδίκη της Ελλάδας για τη στέρηση του δικαιώματος ψήφου στους Έλληνες της Διασποράς...

Ως Έλληνας της Διασποράς ο Πρωθυπουργός μας θα πρέπει να λάβει άμεσα μέτρα παρά το γεγονός πως είχε αρνηθεί ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να δοθεί ψήφος στους Έλληνες της Διασποράς.Έχει τεθεί σε αχρησία το άρθρο 51 παρ. 4 (εδάφια γ’ και δ’) του Συντάγματος που αναφέρεται στην άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους Έλληνες του εξωτερικού.
Αλλά και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ο Πρωθυπουργός προσπάθησε...με κάθε μέσο να αποτύχει η απονομή ψήφου στους απόδημους, στερώντας τους το προνόμιο της ενεργούς συμμετοχής στα πολιτικά και όχι μόνο δρώμενα της μητέρας πατρίδας.

Η αλληλοστήριξη ανάμεσα στους Έλληνες είναι ο μόνος πραγματικός σύμμαχος

• "...Η αλληλοστήριξη ανάμεσα στους Έλληνες είναι ο μόνος πραγματικός σύμμαχος που έχει απομείνει και οφείλουμε να κτίσουμε γέφυρες οικονομικής ενίσχυσης και ηθικής στήριξης κάθε είδους αναμεταξύ μας..."

Ο Μητροπολιτικός Ελληνισμός δοκιμάζεται από την οικονομική κατρακύλα και την λαίλαπα των σκληρών μέτρων υπό την εποπτεία τρίτων με ότι αυτό συνεπάγεται. Όσοι Έλληνες βρίσκονται μακριά από το εθνικό κέντρο παρακολουθούν τις εξελίξεις απογοητευμένοι και βαθιά προβληματιζόμενοι για το τι μέλλει γενέσθαι.

Το κανάλι μας : ΕΛΛΗΝΕΣ των Σκοπίων-ΣΚΟΠΙΑ- Μοναστήρι

Οι Έλληνες των Σκοπίων

Κ.Αιβαλιώτης,    04/02/2008
Σχετικά με το μέγεθος της ελληνικής κοινότητας στα Σκόπια «η οποία έχει φθάσει τις 250.000 ψυχές δηλ.το 12-18% του πληθυσμού της χώρας σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν φθάσει σε υπηρεσίες των οργάνων της Ε.Ε στις Βρυξέλλες» κατέθεσε στην βουλή ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κ.Κώστας Αιβαλιώτης.Ο Κ.Αιβαλιώτης τονίζει ότι «ο τ.πρόεδρος της χώρας Κίρο Γκλιγκόρωφ έχει παραδεχθεί την ύπαρξη 100.000 ελληνικής καταγωγής πολιτών στα Σκόπια σε συνέντευξη του στην Τσεχική εφημερίδα «Τσέτσκι Ντένικ».Κατόπιν τούτου ζητεί να πληροφορηθεί από την υπουργό εξωτερικών εάν έθεσε η Ελλάδα στις αρχές των Σκοπίων το ζήτημα της αναγνώρισης όλων των δημοκρατικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ελληνικής καταγωγής πολιτών της χώρας αυτής και ποια ήταν η τυχόν απάντηση των Σκοπιανών αξιωματούχων.
 Το αλίευσα ΕΔΩ

Δείτε την συλλογή βίντεο με θέμα ¨ Έλληνες των Σκοπίων¨  στο κανάλι του ιστολογίου.





ΕΛΛΗΝΕΣ των Σκοπίων-ΣΚΟΠΙΑ-FYROM  κλικ ΕΔΩ 
  

Αικατερίνη Βίδα: “Υπάρχουν 300.000 Ελληνες στα Σκόπια”

Υπάρχουν Έλληνες στα Σκόπια. Πρέπει να ανέρχονται σε 300.000.
 

Η Αικατερίνη Βίδα, εξήντα τεσσάρων ετών, είναι κόρη αντάρτη του Δημοκρατικού Στρατού που κατέφυγε στα Σκόπια έπειτα από μακρόχρονες περιπλανήσεις στις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ. Η οικογένειά της απώλεσε την ελληνική ιθαγένεια αλλά όχι και την ελληνικότητά της. Ζει και εργάζεται για την Ελλάδα. Είναι έτοιμη να πεθάνει γι’ αυτό το ιδανικό, την πατρίδα. Διδάσκει Ελληνικά στην πόλη όπου ζει, το Πρίλεπ (Περλεπέ). Παλαιότερα, είχε φροντιστήριο.
Τώρα διδάσκει τη γλώσσα μας στο Ιδρυμα Δουρίοπος (αρχαία ονομασία της πόλης). Εκείνη αλλά και όλοι όσοι αγαπούν την Ελλάδα είναι αντικείμενα διώξεων και διακρίσεων στο γειτονικό κρατίδιο. Ενας από τους λόγους είναι το σκληρό καθεστώς που έχει επιβάλει ο (ελληνικής καταγωγής) Νίκολα Γκρουέφσκι. Ο αντιδημοκρατικός χαρακτήρας του καθεστώτος δεν είναι αισθητός μόνο στους ελληνόφρονες πολίτες της χώρας αλλά σε όλους. Η κομματοκρατία είναι ασφυκτική. Οι υψηλότατοι δείκτες ανεργίας και η οικονομική δυσπραγία καθιστούν τον έλεγχο του πληθυσμού ευκολότερο για το κυβερνών κόμμα. Οι εξαρτημένοι και οι φοβισμένοι δεν φωνάζουν πολύ.

Kαραθεοδωρή ο Έλληνας

Γράφει ο Μιχάλης Καρλής
” Λίγο να σηκωθούμε

Λίγο ψηλότερα
Λίγο,ακόμα θα ιδούμε
τα μάρμαρα να λάμπουν ,να λάμπουν στον ήλιο.. “
Τα μαθηματικά είναι ένα νοητικό δημιούργημα της ανθρώπινης ευφυϊας και φαντασίας.
Σύμφωνα με το Πυθαγόρα η φύση εκφράζεται με αριθμούς.
Τα μαθηματικά κατά αρχάς είχαν αφετηρία την αισθητή πραγματικότητα,και δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετήσουν πρακτικές ανάγκες ,έτσι δημιουργήθηκε η Γεωμετρία από του Αρχαίους Έλληνες για να …………
εξυπηρετήσει τις ανάγκες της καθημερινότητας και μετέπειτα της αρχιτεκτονικής.
Με τη πάροδο των αιώνων τα μαθηματικά απομακρύνθηκαν από τον αισθητό κόσμο και κατέληξαν να είναι ένα καθαρά αφηρημένο νοητικό δημιούργημα.
Τα αφηρημένα αυτά μαθηματικά είναι δυσνόητα και καθόλου προσεγγίσιμα από το κοινό νου.
Ένας μεγάλος υπηρέτης των αφηρημένων μαθηματικών με πίστη όμως ότι θα πρέπει να εξυπηρετούν πρακτικές ανάγκες επίλυσης των προβλημάτων της επιστήμης και της τεχνολογίας είναι ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής δάσκαλος του Αλβέρτου Αϊνστάιν.
Ήταν γόνος οικογένειας από τη Κωνσταντινούπολη με καταγωγή από τη Βύσσα της Θράκης,γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1873 όπου ο πατέρας του ήταν πρεσβευτής της Τουρκίας.Έδειξε από νωρίς τη κλίση στα μαθηματικά αλλά ο πατέρας του έλεγε για τα μαθηματικά “επάγγελμα χωρίς μέλλον” και γιαυτό τον προέτρεψε να σπουδάσει στο τμήμα μηχανικών της στρατιωτικής Ακαδημίας όπου πήρε το βαθμό του ανθυπολοχαγού του μηχανικού το 1895.
Το 1897 τον βρίσκει στη Αίγυπτο βοηθό Μηχανικού στο φράγμα του Ασουάν στο Νείλο.
Μέχρι αυτό το χρονικό διάστημα συμμετέχει σε μαθηματικούς διαγωνισμούς και συνεχίζει να μελετά μαθηματικά.

Περού, Σαν Αντρές, Φώτα, 8 Ιανουαρίου 2010

Λίμα/Δημήτρης Παρούσης/ΑΠΕ- Μια ελληνική σημαία έσωσε πριν από 130 χρόνια επτά Έλληνες και τις οικογένειές τους, στον Πόλεμο του Ειρηνικού, μεταξύ Περού και Χιλής. Ήταν το 1880, όταν Χιλιανοί στρατιώτες εισέβαλαν στο χωριό Σαν Αντρές, ένα ψαροχώρι του Περού. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι οι στρατιώτες σκότωναν τους κατοίκους. Ανάμεσα στους ντόπιους ήταν και επτά Έλληνες ναυτικοί που βρέθηκαν τυχαία στο Σαν Αντρές, κοντά στο Πίσκο, το 1870 και αποφάσισαν να ζήσουν εκεί. Για να σωθούν οι Έλληνες από τη σφαγή, ύψωσαν σε ένα σπίτι την ελληνική σημαία και κλείστηκαν εκεί με τις οικογένειές τους και με αρκετούς περουβιανούς. Οι Χιλιανοί στρατιώτες δεν τους πείραξαν. Οι Έλληνες και οι οικογένειές τους γλίτωσαν την καταστροφή. Σήμερα οι απόγονοί τους είναι κάπου 600. Τα επίθετα Κομνηνός, Γκίκας, Παπαφάβας, Φαλκόνης, Κωσταντίνου, είναι από τα πιο συνηθισμένα στο ψαροχώρι.  

Εκατόν τριάντα χρόνια μετά η ελληνική σημαία υψώθηκε και πάλι. Η ελληνική κοινότητα της Λίμα μαζί με την ελληνική κοινότητα του Σαν Αντρές αποφάσισαν να γιορτάσουν για πρώτη φορά τα Φώτα στο χωριό. Ο δήμαρχος έδωσε εντολή να υψωθούν στην πλατεία η περουβιανή και η ελληνική σημαία. Πολλοί από τους απόγονους των πρώτων Ελλήνων ήταν συγκινημένοι. «Οι Έλληνες για μας είναι αδέλφια μας, σας οφείλουμε πολλά. Η ανάπτυξη στην περιοχή οφείλεται στο όραμα και στη δουλειά των πρώτων Ελλήνων που έφεραν νέες ιδέες στον τόπο μας», είπε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο δήμαρχος της περιοχής, Χουάν Βεργάρα Μάτα. Οι Έλληνες του Σαν Αντρές είναι καθολικοί. Ο ιερέας του χωριού είναι ο Αλφόνσο Κομνηνός. «Όταν πέθαναν οι παππούδες μας, χάθηκαν πολλά από τα έθιμα που είχαν φέρει από την Ελλάδα. Μαζί με όλα αυτά χάθηκε και η Ορθοδοξία. Είμαστε πια Καθολικοί. Δεν γινόταν διαφορετικά. Όμως πολλοί κρατάμε ακόμη πολλά έθιμα. Για αυτό σήμερα γιορτάζουμε όλοι μαζί τα Φώτα», δήλωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο πάτερ Αλφόνσο Κομνηνός, ο οποίος είναι Έλληνας πέμπτης γενιάς.

Η θεία λειτουργία ήταν σύντομη και τελέστηκε στην παραλία, όπου έγινε και η κατάδυση του Τίμιου Σταυρού. Το ρόλο του ιερέα ανέλαβαν η πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας της Λίμα, Σόνια Βαβούλης και ο πάτερ Αλφόνσο. Οι λιγοστοί που μιλούν πια ελληνικά είχαν μοιράσει φωτοτυπίες με το απολυτίκιο των Θεοφανίων γραμμένο με ισπανικά γράμματα και έτσι συμμετείχαν όλοι στην ψαλμωδία. Ο ασημένιος σταυρός ρίχτηκε στη θάλασσα και όλοι μαζί σε κλίμα συγκίνησης έψαλαν «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου, Κύριε». Ένας πιτσιρικάς, έκτης γενιάς Έλληνας, βούτηξε στη θάλασσα και έφερε πίσω τον σταυρό. «Είναι η πρώτη φορά που γιορτάζουμε έτσι εδώ. Είναι μια ιδιαίτερη στιγμή για όλους μας. Είναι παράλληλα και μια τιμή στη μνήμη των παππούδων μας. Είναι μεγάλη η χαρά για μας να βλέπουμε την ελληνική σημαία να κυματίζει στην πλατεία. Το 2007 ένας μεγάλος σεισμός κατάστρεψε το χωριό μας. Η Ελλάδα στάθηκε δίπλα μας και την ευχαριστούμε», δήλωσε ο πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας του Σαν Αντρές, Φερνάντο Ερνέστο Κομίνα Σεβάγιας.

«Εκδηλώσεις όπως και η σημερινή είναι πολύ συγκινητικές για μας. Δεν είναι μόνο φορτισμένες συναισθηματικά, αλλά ξυπνούν μέσα μας την πατρίδα, τη νοσταλγία, μας μαθαίνουν να μην ξεχνούμε την καταγωγή μας», είπε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ η πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας της Λίμα, Σόνια Βαβούλης. Ο συνεργάτης του ΑΠΕ - ΜΠΕ, Δημήτρης Παρούσης, που εδώ και 1.379 μέρες πραγματοποιεί το γύρο του κόσμου αναζητώντας «χαμένους» Ελληνες, βρίσκεται αυτές τις μέρες στην περιοχή και ερευνά την ιστορία των «χαμένων» Ελλήνων του Σαν Αντρές.
Περισσότερα για την περιπλάνησή του στον κόσμο μπορείτε να βρείτε στο www.godimitris.gr

Αναδημοσίευση από www.greekinsight.com