Ετσι χάθηκε το ελληνικό σχολείο στο Μόναχο – Δριμύ κατηγορώ από την ομογένεια

 

  
Το όνειρο δεκαετιών του ελληνισμού στο Μόναχο για την δημιουργία ελληνικού σχολείου έγινε μπάζα εξαιτίας της ανυπαρξίας του ελληνικού κράτους.
Η Ολομέλεια του Δήμου Μονάχου ψήφισε υπέρ του γκρεμίσματος του ελληνικού σχολείου, καθώς αν και πέρασαν 15 χρόνια από την ευνοϊκή ρύθμιση για την Ελλάδα δεν μπόρεσε να δημιουργηθεί το έργο.
Σε μια οξύτατη ανοιχτή επιστολή η Ελληνική Κοινότητα Κάρλσφελντ Μονάχου λέει:
«Ανίκανοι εκπρόσωποι όσων κυβέρνησαν από το 2001 μέχρι σήμερα, καταφέρατε με την προμελετημένη απόφασή σας να χάσουμε μετά από τόσες θυσίες, αγώνες και αγιασμούς με κορδέλες, το όνειρό μας. Η Ελληνική Κοινότητα σας καταγγέλλει ανοιχτά στον ελληνικό λαό και καλεί την επίσης ανίκανη σημερινή κυβέρνηση αν έχει το θάρρος να αναλάβει να ξεσκεπάσει τους υπευθύνους για το αποτέλεσμα. Καλούμε επίσης την δικαστική εξουσία να ρίξει φως στην υπόθεση». Και κατόπιν θέτει στο υπ. Παιδείας (υπεύθυνος για τον απόδημο ελληνισμό είναι ο υφυπουργός Θεοδόσιος Πελεγρίνης) μεταξύ άλλων τα εξής ερωτήματα: «Γιατί η νέα πρόταση από τις 6 Σεπτεμβρίου 2016, που κατατέθηκε μετά βαΐων και κλάδων, τελικά ήταν χωρίς αντίκρισμα; Οι πληροφορίες μας –που δυστυχώς συνεχώς επιβεβαιώνονται– λένε ότι καμία απολύτως παρέμβαση σε υψηλό πολιτικό επίπεδο δεν έγινε στους Γερμανούς. Μόνο κάποιος γραμματέας πήρε τηλέφωνο. Τελικά άλλη μία “σκληρή διαπραγμάτευση”;».
Το ιστορικό
Στις 30 Ιουλίου το ελληνικό κράτος έχασε το δικαίωμα ανέγερσης ελληνικού σχολείου σε οικόπεδο στο Μόναχο με το 70% των δαπανών καλυμμένο από τη βαυαρική κυβέρνηση, γιατί από το 2001(!) που είχε υπογραφεί η συμφωνία δεν είχε γίνει καμία εργασία από την ελληνική πλευρά.
Η υπόθεση του οικοπέδου 15.000 τ.μ. στο Μόναχο αποτελεί μια ιστορία τραγελαφική και ενδεικτική της αδράνειας της Ελληνικής Πολιτείας.
Εντατικές εργασίες ξεκίνησαν από τον Φεβρουάριο του 2016 με προθεσμία την ολοκλήρωση του έργου μέχρι το τέλος του χρόνου. Οι ενδιάμεσες προθεσμίες όμως που είχε θέσει το δημοτικό συμβούλιο για την ολοκλήρωση του κλειστού δομικού σκελετού στις 30 Ιουνίου δεν τηρήθηκαν από την ελληνική πλευρά και αποτέλεσαν το ιδανικό πάτημα για τον Δήμο Μονάχου να λάβει την απόφαση να επιστρέψει στη δικαιοδοσία του το οικόπεδο.
Το εν λόγω ακίνητο αγοράστηκε από το Ελληνικό Δημόσιο έναντι 2,5 εκατ. ευρώ στο 2001, με στόχο να ανοικοδομηθεί ένα ελληνικό σχολείο. Το συμβόλαιο περιελάμβανε ρήτρα ότι ο Δήμος Μονάχου θα μπορούσε να διεκδικήσει το οικόπεδο, ενώ υπήρχε και πρόβλεψη υποχρέωσης του αγοραστή να οικοδομήσει το κτιριακό σχολικό συγκρότημα εντός τεσσάρων ετών από την έκδοση οικοδομικής άδειας. Παρ’ όλα αυτά, καμία από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, και παρά το γεγονός ότι είχαν συμφωνήσει στην αγορά υπό τις παραπάνω προϋποθέσεις, δεν προχώρησε στην ανοικοδόμηση του σχολείου.
Μετά από επτά χρόνια, το 2008 εκδόθηκε η οικοδομική άδεια και, τρία χρόνια μετά, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης είχε ξεκινήσει ήδη τις διαδικασίες για να επιστρέψει σε αυτήν ο χώρος. Ο Δήμος προχώρησε σε αγωγή, η οποία εκδικάστηκε τον Απρίλιο του 2015. Νωρίτερα, μέσα στο 2014, ήταν και η πρώτη φορά που η ελληνική πλευρά θορυβήθηκε μετά από 13 χρόνια απραξίας και προχώρησε στην προκήρυξη του διαγωνισμού για το έργο, και πάλι με καθυστερήσεις, καθώς οι πρώτες κινήσεις έγιναν οκτώ μήνες μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού.
Και πάλι η ελληνική πλευρά είχε σύμμαχο τη δικαστική απόφαση, η οποία κάλεσε το 2015 τα δύο μέρη για τροποποίηση του συμβολαίου αγοράς αν και, κατά την κρίση του δικαστηρίου, το ελληνικό κράτος υπείχε καταρχήν την υποχρέωση επιστροφής του οικοπέδου.
Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, υπεγράφη από τις δύο μεριές τροποποιητική σύμβαση, σύμφωνα με την οποία θα έπρεπε ως τις 30-12-15 να έχει ολοκληρωθεί ο κλειστός δομικός σκελετός του κτιρίου και στις 30-12-16 να έχει ολοκληρωθεί το σύνολο της κατασκευής. Η ελληνική πλευρά πέτυχε και νέα εξάμηνη παράταση και για τις δύο ημερομηνίες, όμως τελικά δεν κατάφερε να παραδώσει το έργο στην ώρα του.
eleftherostypos.gr
 
Το αλίευσα ΕΔΩ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΣΚΙΜΩΟΥΣ…

 

«Αλάσκα» στη γλώσσα των Εσκιμώων σημαίνει η «γη που δεν είναι νησί».

Στην 49η αυτή πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών, το τελευταίο σύνορο της γης, όπως τη χαρακτηρίζουν, με τους εντυπωσιακούς παγετώνες, τα σιωπηλά φιόρδ, τις απέραντες τούνδρες και την εκπληκτική άγρια φύση, με το βόρειο πολικό κύκλο να τη διασχίζει, 75 ελληνικές οικογένειες, από κάθε γωνιά της πατρίδας μας, κάνουν αισθητή την παρουσία τους.
Στην ευλογημένη αυτή γη, με τον απίστευτο φυσικό πλούτο (χρυσό, πετρέλαιο, φυσικό

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ ΣΤΟ ΠΕΡΟΥ

H Ἑλληνικὴ Κοινότητα τῆς Λίμας, Περοῦ, μετὰ ἀπὸ μακροχρόνιες προσπάθειες καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴ ἐνίσχυση τῶν Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν, ἀπέκτησε, πρόσφατα, τὴ δικὴ της στέγη. Μεταξύ τῶν δραστηριοτήτων ποὺ προγραμμάτισε, σημαντικὴ σημασία εἶχε ἕνα σεμινάριο Ἑλληνικῶν Παραδοσιακῶν χορῶν,  ἀφιερωμένο ἰδιαίτερα στὴ Νεολαία.

Τὸ Συμβούλιο Ἀπόδημου Ἑλληνισμοῦ, Περιφέρεια Κεντρικῆς και Νοτίου Ἀμερικῆς, εἰσακούοντας τὸ αἰτημα τῆς Ἑλληνικῆς Κοινότητας, ἔστειλε τὴ χοροδιδάσκαλο Μαργαρίτα Ραπανάκη ἀπὸ τὴ Χιλή.

Τὰ μέλη τῆς Κοινότητας, μὲ τὴ δραστήρια Πρόεδρο κ. Σόνια Ραπτοπούλου-…. Διαβάστε περισσότερα…

Η ομογένεια της Αυστραλίας τίμησε την 28η Οκτωβρίου

Προβληματισμένοι οι κάτοικοι μετά τα επεισόδια στους εορτασμούς που έγιναν στην Ελλάδα.

Σεμνά αλλά και σε κλίμα πατριωτικής υπερηφάνειας τίμησε η ομογένεια την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου αν και κύριο θέμα συζήτησης και προβληματισμού και ανησυχίας όλων ήταν τα επεισόδια και η ένταση που επικράτησε στους εορτασμούς που έγιναν στην Ελλάδα.
Ειδικότερα με δοξολογία στο ναό του Άξιον Εστί η Ένωση Κοινοτήτων Μελβούρνης και Βικτωρίας τίμησε την ιστορική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.

Μετά την δοξολογία ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από την Ένωση Κοινοτήτων και Ενοριών, την Ένωση Ελλήνων Αποστράτων Εφέδρων και Παλαιών Πολεμιστών, την Παγκρήτιο Ένωση, τους Αρκάδες και άλλους φορείς και ακολούθησε το ετήσιο πανηγύρι της ενορίας του Άξιον Εστί με την συμμετοχή πολλών συγκροτημάτων της ομογένειας και πλήθος κόσμου.
Την Παρασκευή το Ελληνικό Παράρτημα του RSL (Οργάνωση Αυστραλών Πολεμιστών) οργάνωσε τρισάγιο αλλά και την κατάθεση στεφάνων πολλών ομογενειακών φορέων και Ελλήνων και Αυστραλών επισήμων στο Ελληνοαυστραλιανό Μνημείο, στο κέντρο της Μελβούρνης για να τιμηθεί το ιστορικό «Όχι».
Στο συγκεκριμένο μνημείο αναφέρονται και τα ονόματα εκατοντάδων Αυστραλών στρατιωτών που έπεσαν πολεμώντας στην Ελλάδα κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Οι υπεύθυνοι βράβευσαν και Ελληνόπουλα για εργασίες τους γύρω από το Ελληνοαυστραλιανό Μνημείο.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ

Το αλίευσα ΕΔΩ

ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΜΟΓΕΝΗΣ ΑΠΟ ΑΘΕΟΣ ΡΟΚΑΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

                                                                                        Πηγή: omogeneia.ana-mpa, mystagogy

Ὅ­ταν ἕ­να πρω­ΐ ὁ νε­α­ρὸς Θέ­μης εἶ­πε στὴ μη­τέ­ρα του ὅ­τι “ἡ θρη­σκεί­α εἶ­ναι τὸ ὄ­πιο τοῦ λα­οῦ”, δί­νον­τάς της μί­α γεύ­ση τοῦ νέ­ου μαρ­ξι­σμοῦ, ἐ­κεί­νη ἔ­κα­νε ἔν­τρο­μη τὸν σταυ­ρό της καὶ πῆ­γε στὸ εἰ­κο­νο­στά­σι νὰ προ­σευ­χη­θεῖ. Ὁ Θέ­μης ἦ­ταν στὸ πρῶ­το ἔ­τος τῆς Σχο­λῆς Ἐμ­πο­ρι­κῶν Ἐ­πι­στη­μῶν τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Μελ­βούρ­νης, σπου­δὲς ποὺ δὲν ἐ­πρό­κει­το ὅ­μως νὰ ὁ­λο­κλη­ρώ­σει. Συ­νά­μα, ἐ­πη­ρε­α­σμέ­νος ἀ­πὸ τὴ μου­σι­κὴ τῶν “Beatles” καὶ τῶν “Rolling Stones”, σχη­μά­τι­σε τὸ γκροὺπ “The Flies”.
Συ­νά­μα, ἔ­παιρ­νε μέ­ρος σὲ κι­νη­το­ποι­ή­σεις νέ­ων γιὰ νὰ στα­μα­τή­σει ὁ πό­λε­μος στὸ Βι­ετ­νάμ, ἐν­δι­α­φε­ρό­ταν γιὰ τὰ ἀν­θρώ­πι­να δι­και­ώ­μα­τα καὶ με­λε­τοῦ­σε μὲ πά­θος τὰ δι­ά­φο­ρα θρη­σκεύ­μα­τα, προ­σπα­θών­τας νὰ βρεῖ ἀ­πάν­τη­ση στὰ ὑ­παρ­ξια­κὰ ἐ­ρω­τή­μα­τα ποὺ τὸν βα­σά­νι­ζαν. “Τό 1972 πα­ρα­τῶ τὰ πάν­τα, ἀ­κα­δη­μα­ϊ­κὴ κα­ρι­έ­ρα, τί­τλους, φι­λο­δο­ξί­ες, ὁ­ρά­μα­τα καὶ ξα­να­γυ­ρί­ζω στὴν Ὀρ­θο­δο­ξί­α. Ἔ­βλε­πα τὸ ἔρ­γο τῆς μη­τέ­ρας Τε­ρέ­ζας καὶ πα­ρ᾿ ὅ­τι ἡ πα­νε­πι­στη­μια­κή μου θέ­ση μοῦ ἐ­ξα­σφά­λι­ζε ἕ­ναν κα­λὸ μι­σθό, ἔνιω­θα φτω­χός, πάμ­φτω­χος”. “Ἀρ­χί­ζω τό­τε μί­α νέ­α ζω­ή. Ἔ­χον­τας στὶς ἀ­πο­σκευ­ές μου τὸ ἀ­κα­δη­μα­ϊ­κό μου πα­ρελ­θόν, ἀρ­χί­ζω νὰ με­λε­τῶ τὴ Θε­ο­λο­γί­α. Παίρ­νω τὸ πτυ­χί­ο μου ἀ­πὸ τὴν Κα­θο­λι­κὴ Θε­ο­λο­γι­κὴ Σχο­λὴ “Κόρ­πους Κρί­στι” (Corpus Christi) καὶ με­τά, μὲ τὴν κα­θο­δή­γη­ση τοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που Στυ­λια­νοῦ, φοι­τῶ στὴ Θε­ο­λο­γι­κὴ Σχο­λὴ τοῦ Τι­μί­ου Σταυ­ροῦ στὴ Βο­στώ­νη. Συ­νά­μα, με­λε­τῶ τὴν Ἑ­βρα­ϊ­κὴ καὶ ἀρ­χαί­α Ἑλ­λη­νι­κὴ στὸ Πα­νε­πι­στή­μιο Χάρ­βαρντ (Harvard). Στὴ συ­νέ­χεια, παίρ­νω τὸ δι­δα­κτο­ρι­κό μου στὴ Θε­ο­λο­γί­α ἀ­πὸ τὸ Πα­νε­πι­στή­μιο Πρίν­στον (Princeton) καὶ γυ­ρί­ζω στὴν Αὐ­στρα­λία­, ὅ­που ἀ­πὸ τὸ 1988 μέ­χρι τὸ 1998 δί­δα­σκα στὴ Θε­ο­λο­γι­κὴ Σχο­λὴ τοῦ Σίδ­νε­ϋ “Ἅ­γιος Ἀν­τρέ­ας”, κα­θὼς ἐ­πί­σης καὶ στὸ Πα­νε­πι­στή­μιο τοῦ Σίδ­νε­ϋ Θε­ο­λο­γί­α καὶ τὴν ἀρ­χαί­α Αἰ­γυ­πτια­κή. Ὡς ἀ­κα­δη­μα­ϊ­κὸς εἶ­χα μέλ­λον. Δὲν ἤ­μουν, ὅ­μως, ἱ­κα­νο­ποι­η­μέ­νος, ἔ­νιω­θα ἕ­να τε­ρά­στιο κε­νὸ μέ­σα μου. Δὲν ἤ­μουν μὲ τὸν φτω­χό… Μέ­σα μου φούν­τω­σε ἕ­νας πό­θος νὰ εἶ­μαι δί­πλα στοὺς φτω­χοὺς καὶ νὰ κά­νω ὅ,τι εἶ­ναι δυ­να­τὸν γιὰ νὰ εἶ­ναι ἡ ζω­ὴ τους πιὸ ἀν­θρώ­πι­νη. Ζή­τη­σα τό­τε ἀ­πὸ τὸν Σε­βα­σμι­ώτα­το τὴν εὐ­λο­γία­ του ν᾿ ἀρ­χί­σω Ἱ­ε­ρα­πο­στο­λὴ στὴν Ἀ­φρι­κή. Τὸ 1999 ξε­κι­νῶ τὸ ἔρ­γο μου στὴν Κέ­νυ­α μὲ τὴν ἐν­το­λὴ τοῦ Μα­κα­ρι­ωτά­του Πα­τριά­ρχη Ἀ­λε­ξαν­δρεί­ας καὶ πά­σης Ἀ­φρι­κῆς, Πέ­τρου, ἀ­φοῦ φρόν­τι­σε νὰ χει­ρο­το­νη­θῶ διά­κονος, ἱ­ε­ρέ­ας καὶ με­τὰ Ἀρ­χι­μαν­δρί­της”.
Ἐ­κεῖ ἱ­δρύ­ει τὸ πρῶ­το πα­νε­πι­στη­μια­κὸ Ὀρ­θό­δο­ξο κο­λέ­γιο, τὸ «Orthodox Teacher’s College of Africa».
“Πι­στεύ­ω ὅ­τι ἡ μόρ­φω­ση εἶ­ναι τὸ με­γα­λύ­τε­ρο ὅ­πλο τοῦ ἀν­θρώ­που στὴ ζω­ή. Ἂν θέ­λεις νὰ βο­η­θή­σεις τὸν…
συ­νάν­θρω­πό σου, νὰ τοῦ μά­θεις τὴν τέ­χνη νὰ ψα­ρεύ­ει καὶ ὄ­χι νὰ τοῦ δί­νεις τὸ ψά­ρι ἕ­τοι­μο. Στὸ κο­λέ­γιο προ­ε­τοι­μά­ζα­με νέ­ους νὰ γί­νουν δά­σκα­λοι Νη­πι­α­γω­γεί­ου καὶ Δη­μο­τι­κοῦ.
Ἀ­νοί­ξα­με σχο­λὴ Ρα­πτι­κῆς, ὅ­που οἱ γυ­ναῖ­κες μά­θαι­ναν τὴν τέ­χνη καὶ κέρ­δι­ζαν τὸ ψω­μί τους τί­μια”.
Ἀ­πὸ τὴν Κέ­νυ­α, τὸ 2007, ὁ νέ­ος Πα­τριά­ρχης Θε­ό­δω­ρος, ποὺ πα­ρα­κο­λου­θεῖ ἀ­πὸ κον­τὰ τὸ ἔρ­γο τοῦ Ἱε­ρα­πό­στο­λου καὶ ἀν­θρω­πι­στὴ Θέ­μη Ἀ­δα­μό­που­λου, τοῦ δί­νει ἐν­το­λὴ νὰ πά­ει στὴν Δυ­τι­κὴ Ἀ­φρι­κή, στὴ Σι­έ­ρα Λε­ό­νε, ὅ­που ὁ ἐμ­φύ­λιος πό­λε­μος δώδεκα ὁ­λό­κλη­ρων χρό­νων ἔ­χει ἰ­σο­πε­δώ­σει τὸν τό­πο καὶ ἔ­χει ἀ­φή­σει πί­σω του φρι­κι­α­στι­κὲς εἰ­κό­νες. “Ἐ­κεῖ χτί­ζου­με ἕ­να χω­ριὸ γιὰ 100 ἀ­νά­πη­ρους ποὺ ζη­τι­ά­νευ­αν στοὺς δρό­μους καὶ ἡ Ἀ­στυ­νο­μί­α τοὺς κυ­νη­γοῦ­σε καὶ τοὺς ἔδιω­χνε ἀ­πὸ παν­τοῦ. Ξε­κι­νή­σα­με μὲ τὴν Ἐκ­κλη­σί­α Ἅγιος Μω­ϋ­σῆς ὁ Ἀ­φρι­κα­νός, στὴν πε­ρι­ο­χὴ Γου­ό­τερ­λου (Waterloo), Τε­χνι­κὴ Σχο­λὴ Ξυ­λουρ­γι­κῆς καὶ Ρα­πτι­κῆς, σπί­τια, κλι­νι­κὴ καὶ Σχο­λεῖ­α. Στὸ (Freetown), τὴν πρω­τεύ­ου­σα τῆς Σι­έ­ρα Λε­ό­νε, ἱ­δρύ­σα­με τὸ πρῶ­το Σχο­λεῖ­ο γιὰ 1.200 παι­διά, ὅ­που δι­δά­σκουν 60 δά­σκα­λοι. Τοῦ χρό­νου θὰ ἱ­δρύ­σου­με Ὀρ­θό­δο­ξο Πα­νε­πι­στη­μια­κὸ κο­λέ­γιο γιὰ τοὺς φτω­χούς.
Οἱ γυ­ναῖ­κες στὶς φυ­λα­κὲς τοῦ Φρι­τά­ουν εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νες ποὺ θὰ τρα­βή­ξουν στὴ συ­νέ­χεια τὴν προ­σο­χή του καὶ θὰ φρον­τί­σει γιὰ τὴν ἀ­πο­κα­τά­στα­σή τους με­τὰ τὴν ἀ­πο­φυ­λά­κι­σή τους: “Ἂν δὲν ἔ­χουν μί­α δου­λειὰ ἔν­τι­μη, δὲν ἀ­πο­κλεί­ε­ται νὰ κα­τα­λή­ξουν πά­λι ἐ­κεῖ. Ἔ­τσι, φρον­τί­ζω νὰ κά­νουν ἐ­κεῖ μέ­σα μα­θή­μα­τα ρα­πτι­κῆς καὶ ὅ­ταν βγοῦν τοὺς δί­νω μί­α δι­κή τους ρα­πτο­μη­χα­νή”. Τὸ ἑ­πό­με­νο βῆ­μα του εἶ­ναι νὰ δώ­σει χέ­ρια καὶ πό­δια στὰ ἀ­κρω­τη­ρι­α­σμέ­να παι­διά: “Μέ­χρι τοῦ χρό­νου ἐλ­πί­ζω νὰ εἶ­ναι ἕ­τοι­μη ἡ κλι­νι­κὴ ποὺ θὰ δώ­σει τε­χνη­τὰ χέ­ρια καὶ πό­δια σὲ χι­λιά­δες παι­διὰ καὶ νέ­ους γιὰ νὰ ἐ­πι­βι­ώ­σουν καὶ νὰ πά­ρουν πί­σω τὴν ἀ­ξι­ο­πρέ­πειά τους. Σή­με­ρα ζη­τι­α­νεύ­ουν καὶ ἐκ­δι­ώ­κον­ται ἀ­πὸ τὴν Ἀ­στυ­νο­μί­α”.
Στὸ εὔ­λο­γο ἐ­ρώ­τη­μα “ἀ­πὸ ποι­οὺς στη­ρί­ζε­ται οἰ­κο­νο­μι­κὰ ἕ­να τό­σο με­γά­λο ἔρ­γο”, πλη­ρο­φο­ρού­μα­στε ὅ­τι στὴν Αὐ­στρα­λί­α ὑ­πάρ­χουν δύ­ο με­γά­λοι φι­λαν­θρω­πι­κοὶ ὀρ­γα­νι­σμοὶ οἱ “Paradise Kids for Africa” καὶ “Light of the World Australia” ποὺ ἔ­χουν ἐ­πι­τρο­πὲς σὲ ὅ­λες τὶς πό­λεις τῆς Αὐ­στρα­λί­ας γι᾿ αὐ­τὸν τὸν σκο­πό. Ἐ­πί­σης, στὴν Ἑλ­λά­δα, συγ­κε­κρι­μέ­να στὴ Θεσ­σα­λο­νί­κη ὑ­πάρ­χει με­γά­λη στή­ρι­ξη ἀ­πὸ Χρι­στι­α­νι­κὲς Ἀ­δελ­φό­τη­τες. Μί­α ἀ­πὸ αὐ­τὲς εἶ­ναι ὁ “Ἅ­γιος Κο­σμᾶς ὁ Αἰ­τω­λός”.
Το αλίευσα ΕΔΩ romnios

Αυστραλία: Ανδριάντας του Σπύρου Λούη θα στηθεί στη Μελβούρνη, δίπλα στον συναθλητή του Ε. Φλακ για να συμβολίζει την αυστραλοελληνική φιλία

του ανταποκριτή μας Σ. Χατζημανώλη

Άγαλμα του Σπύρου Λούη, του θρυλικού χρυσού μαραθωνοδρόμου των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 1896 θα στηθεί στο Μπέργουϊκ της Μελβούρνης δίπλα από το άγαλμα ενός άλλου θρύλου, εκείνης της εποχής, του Έντγουϊν Φλακ, που μάλιστα έτρεξε μαζί με τον Λούη στον μαραθώνιο.

Το άγαλμα, το οποίο θα χρηματοδοτηθεί και από την πολιτειακή κυβέρνηση, θα συμβολίζει την φιλία Αυστραλίας-Ελλάδας.

Η πρωτοβουλία ανήκει στον Ελληνικό Οργανισμό Στήριξης των Ολυμπιακών Αγώνων και της Ολυμπιακής Ιδέας, του οποίου ηγείται ο ομογενής Αριστείδης Παναγάκης, ο οποίος είπε ότι ο Λούης θα παρουσιάζεται με την κλασική φουστανέλα του.

Για την ιστορία να πούμε πως 1896 η Αυστραλία είχε ένα και μόνο εκπρόσωπο στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες που τα πήγε καλύτερα από κάθε άλλο συναθλητή του. Κέρδισε τρία μετάλλια, δύο χρυσά ένα χάλκινο, άσχετα εάν οι τρίτοι δεν έπαιρναν μετάλλιο, σε δύο διαφορετικά αγωνίσματα. Στον στίβο και στο τένις. Αυτός ήταν ο Εντγουϊν Φλακ

Στην Αυστραλία ελάχιστοι έμαθαν για τις επιτυχίες του. Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να μάθουν ότι ένας συμπατριώτης του είχε καταφέρει τόσα πολλά στην Αθήνα!

Όταν έγινε γνωστό ότι θα γίνουν στην Ελλάδα Ολυμπιακοί Αγώνες ο Φλακ, που τότε σπούδαζε στo Λονδίνο, δεν έχασε την ευκαιρία. Γοητευμένος για την Ελλάδα, είχε άλλωστε σπουδάσει ελληνική ιστορία στην Αυστραλία, αποφάσισε να πάει στην Αθήνα. Έξι μέρες ταξίδευε με πλοία, τρένα και… κάρα για να φθάσει στο προορισμό του.

Στα προκριματικά των 800μ τερμάτισε πρώτος παίρνοντας θριαμβευτικά το εισιτήριο για τον τελικό. Την επόμενη αγωνίστηκε στα 1.500 μέτρα. Λίγο πριν τον τερματισμό έτρεχε δίπλα-δίπλα με τον Αμερικανό Άρθουρ Μπλέικ που ήταν φαβορί για το χρυσό. Το δυνατό φίνις του Φλακ τον βοήθησε να κερδίσει αφήνοντας πέντε, τουλάχιστον, μέτρα πίσω τον αντίπαλό του.

Επόμενο τεστ ο Μαραθώνιος. Αν και δεν είχε τρέξει ποτέ του περισσότερο από 10 χιλιόμετρα μπήκε στον επίπονο αυτό αγώνισμα και "κοντραρίστηκε" σκληρά με τον Λούη.

Όπως έγραψαν οι εφημερίδες της εποχής ο Φλακ, που ποτέ δεν είχε συμμετάσχει σε αγώνα μεγαλύτερο των 10 μιλίων, ζοριζόταν, με τον Λούη στο κατόπι του.

Στα 34 χιλιόμετρα, ο "νερουλάς από το Μαρούσι" έφτασε τον Αυστραλό λογιστή. Για λίγο έτρεξαν δίπλα δίπλα, αλλά γρήγορα ο Φλακ άρχισε να παραπαίει. "Βοηθήστε τον, θα πέσει", ζήτησε από τους θεατές ένας φίλος του Φλακ, που ακολουθούσε τους δρομείς. Ο Φλακ, στα πρόθυρα του ντελίριο, νόμισε ότι δεχόταν επίθεση και χτύπησε έναν ανύποπτο Έλληνα με γροθιές. Λίγες στιγμές αργότερα, τον φόρτωσαν σ' ένα κάρο και τον μετέφεραν στο Στάδιο, όπου δέχθηκε τις περιποιήσεις του ίδιου του πρίγκιπα Νικολάου.

Με λίγο μπράντι κι έναν κρόκο αβγού, ο Φλακ συνήλθε. Στα αυτιά του ηχούσαν ήδη οι ζητωκραυγές του πλήθους που παραληρούσε για τη νίκη του Λούη.

Οι Βρετανοί αθλητές που ήταν και φίλοι του Φλακ τον ονόμασαν "λιοντάρι της Αθήνας"

Στην Αυστραλία επέστρεψε το 1898 κι ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση. Αργότερα αγόρασε μια φάρμα στο Μπέργουϊκ κι έζησε το υπόλοιπο της ζωής του. Ενδιάμεσα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και εκπροσώπησε σε συνέδρια την Ολυμπιακή Επιτροπή της Αυστραλίας.

Εκεί στήθηκε ανδριάντάς του, το 1996, έναν αιώνα μετά την αναβίωση των Ολυμπιακών και τώρα θα έρθει να τον συντροφεύσει ο ανδριάντας του Λούη.

"Είναι ξέχωρη τιμή μας αλλά και σωστό να έχουμε στο Μπέργουϊκ τους ανδριάντες δυο θρύλων των Ολυμπιακών Αγώνων", είπε ο Φιλελεύθερος βουλευτής του Γκέμπρουκ, Μπραντ Μπάτιν.

Αξίζει να αναφερθεί πως άγαλμα του Σπύρου Λούη έχει στηθεί και σε δήμο του Σίδνεϊ.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=15400

Οι παράγοντες που διατηρούν τον Ελληνισμό στην Αμερική. Θρησκεία, Γλώσσα και Πολιτιστική εκπαίδευση .

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Η θεωρία που αφορά το «χωνευτήρι» (melting pot), σύμφωνα με την οποία σε κάθε γενιά ο μετανάστης χάνει την εθνική του ταυτότητα και γίνεται πιο πολύ Αμερικανός δεν ικανοποίησε ποτέ τον ψυχολόγο Τζέιμς (Δημήτρη) Κουτρελάκο. Ελεγε στον εαυτό του: «Εάν οι Ελληνες διατήρησαν το χαρακτήρα τους για 400 χρόνια επί τουρκοκρατίας, θα τον έχαναν τόσο γρήγορα στην Αμερική σε μια γενιά;».

Ετσι, εδώ και τρία χρόνια ο συνταξιούχος πρώην ψυχολόγος του Κολεγίου Χάντερ της Νέας Υόρκης αποφάσισε να ξεκινήσει τη δική του μελέτη για την εθνική ταυτότητα, μοιράζοντας ερωτηματολόγια σε πάνω από 700 μαθητές και φοιτητές από Λύκεια και Πανεπιστήμια της Νέας Υόρκης. Μεταξύ τους υπήρχαν 257 Ελληνοαμερικανοί.

Η έρευνα αυτή απέδειξε ότι η εθνική ταυτότητα δεν σβήνει απαραιτήτως αλλά μπορεί να διατηρείται καλά σε κάθε γενιά εάν υπάρχουν οι σωστές συνθήκες.

Ο μύθος του Melting Pot

Ο Δρ. Κουτρελάκος, 83 ετών, ο οποίος είναι γιος μεταναστών που μεγάλωσε στο «Ελληνικό χωριό» (τότε) του Ντόβερ (Dover), Νιου Χαμσάιρ, είναι πολύ παθιασμένος με το θέμα της μελέτης. Οταν τον συναντώ για να συζητήσουμε τη μελέτη, που δεν έχει ακόμα εκδοθεί και ονομάζεται «Εθνική Ταυτότητα: Διαφορές Ομάδων Ανάλογα με την Πολιτιστική Eκπαίδευση (Ηeritage Εducation), Γλώσσα και Θρησκεία» στο γεμάτο βιβλία και έργα τέχνης διαμέρισμά του κοντά στο «Νιου Γιορκ Γιουνιβέρσιτι» (New York University), εξηγεί την έρευνά του με άφθονες αναφορές σε ψυχολογία, κοινωνιολογία, ιστορία και προσωπικές εμπειρίες.

Είναι η τρίτη μελέτη που έχει κάνει σε παρόμοια θέματα από τότε που πήρε σύνταξη το 2004, μεταξύ των οποίων είναι και μία μελέτη για την πολιτιστική προσάρμοση (acculturation) των Ελλήνων της Αμερικής που εκδόθηκε στο International Journal of Psychology.

«Συνήθως θεωρείται ότι η πορεία της πολιτιστικής προσάρμοσης των μεταναστών είναι μια απλή διαδικασία που ξεκινάει στο Ellis Island», εξηγεί ο Δρ. Κουτρελάκος «και με κάθε γενιά το άτομο γίνεται πιο πολύ ‘Αμερικανός’ και πιο λίγο Ελληνας’ - ή όποια άλλη εθνικότητα». Μεταξύ των ακαδημαϊκών υποστηρικτών της θεωρίας αυτής είναι ο καθηγητής Ρίτσαρντ Δ. Αλβα της CUNY. Αλλά ο Δρ. Κουτρελάκος βρήκε κάτι διαφορετικό με τη δική του έρευνα.

Εθνική ταυτότητα στη Νέα Υόρκη

Για τη μελέτη αυτή, ο δραστήριος, κομψός, χαμογελαστός συνταξιούχος με τόση εμπειρία εξετάζοντας την εσωτερική ζωή των άλλων, το έβαλε στα πόδια μοιράζοντας τα 20 λεπτά ερωτηματολόγιά του σε μαθητές και φοιτητές σε διάφορα σχολεία στη Νέα Υόρκη. Τα πάνω από 700 άτομα που συμμετείχαν στη μελέτη ήταν όλοι παιδιά μεταναστών, από πρώτης (με γονείς μετανάστες), δεύτερης, τρίτης, κτλ. γενιάς. Η μελέτη ήταν σχεδιασμένη να εξετάσει τους εξής παράγοντες σε σχέση με εθνική ταυτότητα: ηλικία, φύλο, γενιά, πολιτιστική εκπαίδευση («heritage education», ή μαθήματα της κουλτούρας και γλώσσας μίας εθνικής ομάδας), διατήρηση πατρικής γλώσσας και αυτοεκτίμηση.

Τα άτομα που πήραν μέρος ήταν σε τρεις κατηγορίες - λευκοί, μειονότητες και άτομα από πρόγονους πολυεθνούς καταγωγής. Αλλά ο Δρ. Κουτρελάκος χώρισε την κατηγορία «λευκοί» σε δύο - «λευκοί» και «λευκοί συγκεκριμένης καταγωγής (specific white)». Η τελευταία ομάδα ήταν μαθητές/φοιτητές αρμενικής, εβραϊκής και ελληνικής καταγωγής και αντιστοιχούν στο 45% του συνόλου της μελέτης.

Εξηγεί ο ψυχολόγος ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ των όρων «φυλή» και «εθνική ταυτότητα». Οπως εκτιμά, ο όρος «φυλή» χρησιμοποιείται από αυτούς που έχουν εξουσία για να βάλουν τους άλλους σε μια τάξη. Σε αντίθεση, ο όρος «εθνική ταυτότητα» έχει να κάνει με το πώς μια ομάδα βλέπει τον εαυτό της. Πιστεύει ότι δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την ιστορία του ρατσισμού στην Αμερική, αλλά όλες οι εθνότητες στην κατηγορία «λευκοί» δεν είναι το ίδιο. Αποφάσισε να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον του σε απόγονους Αρμενίων, Εβραίων και Ελλήνων μεταναστών λόγω κάποιων ομοιοτήτων στις κουλτούρες και ιστορίες τους.

Για να μετρήσει την εθνική ταυτότητα στη μελέτη χρησιμοποίησε μια επιστημονική εκτίμηση της εθνότητας (Multiethnic Identity Measure). Υπήρχαν ερωτήσεις όπως «Είμαι υπερήφανος για την εθνική μου ομάδα;» με απαντήσεις, όπως 1 = Διαφωνώ απόλυτα, μέχρι 4 = Συμφωνώ εντελώς. Η μελέτη επίσης είχε ερωτήσεις που εξέταζαν την αυτοεκτίμηση, πολιτιστική εκπαίδευση («heritage education»), διατήρηση πατρικής γλώσσας και θρησκευτική συμμετοχή.

Πολιτιστική εκπαίδευση, Γλώσσα και Θρησκεία οι κύριοι παράγοντες

Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα της μελέτης είναι ότι οι κυριότεροι παράγοντες στη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας είναι η πολιτιστική εκπαίδευση, η γλώσσα και η θρησκεία. Αυτά συνδέονται παραπάνω από άλλα με μια ισχυρή εθνική ταυτότητα. Οταν υπάρχει συμμετοχή σε κάποια πολιτιστική εκπαίδευση για την κουλτούρα της ομάδας, «η εθνική ταυτότητα δεν διαφέρει (δηλαδή δεν μειώνεται) από τη δεύτερη στην τρίτη γενιά».

Επίσης, στη μελέτη, τα άτομα που είχαν αρμενική, εβραϊκή ή ελληνική καταγωγή είχαν πιο ισχυρό αίσθημα της εθνικής ταυτότητας ακόμα και από τα άτομα στην κατηγορία μειονοτήτων. Στη μελέτη, το 86% των «συγκεκριμένων λευκών» απάντησαν ότι θεωρούν την εθνική τους ταυτότητα «πολύ σημαντική» σε σχέση με μόνο το 44% των «λευκών» και το 70% των μειονοτήτων (Αφροαμερικανοί, Ασιάτες, Λατινο-Αμερικανοί, κ.τλ.). «Ηταν η πρώτη φορά που έγινε μελέτη στην οποία μια λευκή ομάδα έχει πιο υψηλή εθνική ταυτότητα από ομάδα μειονοτήτων», επισημαίνει ο Δρ. Κουτρελάκος.

«Αυτά τα αποτελέσματα», γράφει στην ερευνά του, «μας δείχνουν πόσο σημαντικό ρόλο έχει η εκπαίδευση και η θρησκεία στη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας».

Ελληνοαμερικανοί

Από τους φοιτητές/μαθητές ελληνικής καταγωγής στη μελέτη 80% ονομάζουν τον εαυτό τους «Ελληνοαμερικανοί», σχεδόν 1/5 «Ελληνες» και λιγότερο από 1% «λευκός, Καυκάσιος ή Ορθόδοξος». Από το Κουίνς στο Μπρούκλιν και Μανχάταν, οι πιο σημαντικοί παράγοντες στην εθνική τους ταυτότητα ήταν η γνώση της ελληνικής γλώσσας και η θρησκευτική συμμετοχή.

Ο Δρ. Κουτρελάκος απολαμβάνει της απαντήσεις τους, λέγοντας πως «είναι έξυπνα παιδιά» και διαβάζει μερικές από τις απαντήσεις τους. «Αγαπώ και αυτήν την πατρίδα και την Ελλάδα», λέει ο ένας. «Είμαι πιο πολύ Ελληνας στο σπίτι και πιο πολύ Αμερικανός με τους φίλους μου από το σχολείο», γράφει ό άλλος. Μερικές απαντήσεις εξέφραζαν μια εθνική ταυτότητα ακόμα πιο πολύπλοκη, όπως αυτή που γράφει: «Είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι από την Ελλάδα και από το Περού». Ελάχιστα άτομα από μεικτούς γάμους ομολογούν ένα προβληματισμό, όπως «Νοιώθω πολύ μπερδεμένος όσον αφορά την εθνική καταγωγή μου».

Ο ψυχολόγος επαίνεσε την ικανότητα των Ελληνοαμερικανών στη μελέτη να ζουν μεταξύ δύο κόσμων. «Εχει κανείς το συναίσθημα ότι τα πάνε καλά με τον εαυτό τους», είπε. Ο Δρ. Κουτρελάκος πιστεύει ότι η μελέτη απέδειξε πως μια πολιτιστική προσαρμογή ήταν αποτέλεσμα της πολιτιστικής επανάστασης της δεκαετίας του 1960, όταν -σύμφωνα με τον επιστήμονα Αλέξανδρο Κιτροέφ-, έγινε «σικ» να είσαι «έθνικ». Αυτό είναι το αντίθετο, τόνισε ο Δρ. Κουτρελάκος, με την προηγούμενη άποψη ότι έπρεπε να αφομοιώνεται (assimilate) o μετανάστης, με αρνητικές επιπτώσεις στη νοηματική του υγεία, προσπαθώντας να αντικαταστήσει την εθνική του ταυτότητα με μια εντελώς άλλη, νέα αμερικανική ταυτότητα.

Κάνει καλό ψυχολογικά να νοιώθεις μέλος μιας ομάδας και να συμμετάσχεις στους θεσμούς της, πιστεύει ο Δρ. Κουτρελάκος. «Να μάθεις Ελληνικά δεν είναι μόνο κάτι που κάνεις για να ασκείς το μυαλό σου, σε κάνει να πάρεις μέρος σε μια ομάδα και να δείξεις την ελληνικότητά σου. Να πας στην εκκλησία, δεν είναι μόνο πνευματική διαδικασία, αλλά προσφέρει μια ευκαιρία να έχεις επαφές με άλλα άτομα της ομάδας σου... Δεν μπορούμε να είμαστε μόνοι και να είμαστε άνθρωποι», πρόσθεσε.

Ο Δρ. Κουτρελάκος, όμως, υποστηρίζει ότι μια υγιής εθνική ταυτότητα δεν περιλαμβάνει φανατισμό και μια λανθασμένη ιδέα της σημασίας της ομάδας σου.

Ενα ελληνικό χωριό στη Νέα Αγγλία

Μιλώντας για την ερευνά του, ο ψυχολόγος επιστρέφει συχνά στα πρώτα του χρόνια στην πόλη του Ντόβερ, Νιου Χαμσάιρ, μια πόλη που είχε παλιά μεγάλη κλωστοϋφαντουργική βιομηχανία. Εκεί κατέληξαν οι μετανάστες γονείς του όταν ήρθαν στην Αμερική, και συγκεκριμένα στο «Ελληνικό χωριό» του Ντόβερ, που ήταν τοποθετημένο σε ένα κάπως ανεπιθύμητο μέρος της πόλης δίπλα στο ποτάμι.

Υπήρχε μια εκκλησία, σχολείο, μαγαζιά και δύο καφενεία μόνο για τους άνδρες. Στο «χωριό» του, δεν ήταν τότε ο «Δρ. Κουτρελάκος», αλλά «ο Δημήτριος, γιος του Αναστάσιου», εξηγεί. «Εκείνοι μου έδιναν την ταυτότητα, μου λέγανε ποιος ήμουν και που ανήκα. Δεν υπήρχε καθόλου η αμερικανική ιδέα ότι έπρεπε να φύγεις από το σπίτι για να βρεις τον εαυτό σου. Ηδη ήξερες ποιος ήσουν», τόνισε.

Ο ίδιος -που ήταν πάντα από τους πρώτους μαθητές στο αμερικανικό σχολείο (μάλλον γιατί του έκαναν πολλά μαθήματα οι μεγαλύτερες σε ηλικία του αδελφές) ένοιωσε για πρώτη φορά το ρατσισμό όταν ήταν στο Γυμνάσιο στη δεκαετία του ‘40. Μια ημέρα διάβασε στην ίδια την εφημερίδα που μοίραζε για να βγάλει το χαρτζιλίκι του ότι η επιτροπή της κοντινής πόλης της Hampton Beach είχε ψηφίσει ότι «απαγορεύεται στους Ελληνες η άλλους ‘μελαμψούς Ευρωπαίους’ να είναι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων ή να αγοράσουν ακίνητα στην πόλη». Την ίδια εποχή, θυμάται «μερικά Ιρλανδάκια μας φώναξαν grease balls», μια ρατσιστική έκφραση. Εχουν περάσει αρκετές δεκαετίες από τότε, αλλά περνάει για μια στιγμή από το συνήθως χαμογελαστό πρόσωπό του η έκφραση ενός αδικημένου παιδιού. «Αυτό μας πλήγωσε».

Σήμερα ξέρει ότι αυτές οι δυσάρεστες εμπειρίες είχαν να κάνουν με την αρνητική αντίδραση στο κύμα μεταναστών από τη Νότιο Μεσόγειο στις αρχές του 1900 και το «φόβο της βαλκανοποίησης».

Ωστόσο, δεν ήταν αρκετά δυνατό το κύμα για να σταματήσει την πρόοδο του «γιου του Αναστάσιου». Στα 18 του, το 1946, υπηρέτησε στο αρχηγείο του Στρατηγού Ντάγκλας Μακάρθουρ στο Τόκιο της Ιαπωνίας, και μετά σπούδασε, καταλήγοντας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη δεκαετία του ‘50. Εκανε το δοκιμαστικό του και ήταν κλινικός ψυχολόγος στο Veteran’s Administration, και μετά δούλεψε ως ψυχολόγος σε ανώτερα εκπαιδευτήρια όπως τη μουσική σχολή Julliard και, για πολλά χρόνια, στο Hunter College.

Σήμερα περνάει πολλές ώρες στο διαμέρισμά του στην Πέμπτη Λεωφόρο, δουλεύοντας στις μελέτες του αλλά βρίσκει και χρόνο να συμμετάσχει σε θεσμούς όπως την επιτροπή του Ελληνικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης.

Αλλες μελέτες

Αυτή η μελέτη μπορεί να έχει συνέχεια. Μεταξύ άλλων, η μελέτη επίσης απέδειξε μια ισχυρή σχέση μεταξύ εθνικής ταυτότητας και αποτελεσματικότητας στο σχολείο, αλλά και αυτοεκτίμησης. Διευρύνεται επίσης σε ένα μέρος, επισημαίνοντας ότι το θηλυκό γένος των «συγκεκριμένων λευκών» έχει πιο υψηλή εθνική ταυτότητα, που ίσως, λέει ο Δρ. Κουτρελάκος, έχει να κάνει με πολιτιστικές συμπεριφορές.

Παρόλο που είναι ενθουσιασμένος με τα αποτελέσματα της μελέτης του, ο ψυχολόγος είναι προσεκτικός. Υποστηρίζει ότι έχει τα όριά της γιατί ήταν περιορισμένη στην πόλη της Νέας Υόρκης και Ελληνοαμερικανοί που δεν έχουν πρόσβαση στην ελληνική πολιτιστική εκπαίδευση μπορεί να έχουν άλλες εμπειρίες. Ηταν δύσκολο επίσης λογικά- να μελετήσει την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων που δεν παίρνουν μέρους σε ελληνικούς θεσμούς. «Εάν δεν πάνε σε ελληνικό σχολείο ή στην εκκλησία, είναι πολύ δύσκολο να τους βρούμε», υποστήριξε.

Ομως, τα συμπεράσματα που βγαίνουν άνετα από την έρευνα είναι ότι αυτοί οι θεσμοί έχουν ένα σημαντικό κοινωνικό και ψυχολογικό ρόλο. Ο Δρ. Κουτρελάκος τελειώνει, λέγοντας: «Η μελέτη μου δείχνει ότι οι ομογενείς αναπλάθουν τους παραδοσιακούς εκπαιδευτικούς και θρησκευτικούς θεσμούς για να διατηρήσουν την κληρονομιά και την ταυτότητα τους».

«Εθνικός Κήρυξ»07/01/2011

Το αλίευσα ΕΔΩ

Σχέδιο Αφελληνισμού της Παιδείας!

Τον έντονο προβληματισμό των ελληνικών σωματείων και ενώσεων του εξωτερικού έχει προκαλέσει η πολιτική του υπουργείου Παιδείας και οι στόχοι που εξυπηρετούν μια σειρά από κινήσεις της κυρίας Άννας Διαμαντοπούλου σε ζητήματα που άπτονται της εκπαίδευσης της ομογένειας.

Ιδιαίτερη εντύπωση έχει προκαλέσει η δήλωση της κυρίας Διαμαντοπούλου προς το δήμαρχο Χειμάρρας κ. Βασίλη Μπολάνο σε συνάντηση που είχαν προ δεκαημέρου στο υπουργείο Παιδείας, ότι έχει ζητήσει τη κατάργηση του άρθρου 17 που θέλει τη διδακτέα ύλη μέχρι και την 9η τάξη να μοιράζεται κατά 75% στα ελληνικά και κατά 25% στα αλβανικά. Μέσα στις προθέσεις της υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων είναι οι Έλληνες μαθητές στα Ελληνικά σχολεία της Βόρειας Ηπείρου να διδάσκονται τα μαθήματα σε ποσοστό 50% στα ελληνικά και 50% στην αλβανική γλώσσα. Να σημειώσουμε ότι το άρθρο 17 το είχε δεχτεί η αλβανική κυβέρνηση κατόπιν ισχυρών πιέσεων και κινητοποιήσεων της ελληνικής ομογένειας στη Βόρεια Ήπειρο, ενώ η κατάργησή του θεωρείται ότι θα αποτελέσει καίριο πλήγμα στη διατήρηση των πολιτισμικών δεσμών των Ελλήνων ομογενών και ιδιαίτερα της νέας γενιάς με την Ελλάδα.

Οι ομογενείς που «σχόλασαν» τη συναυλία της Λόπεζ.

H βασιλική σουίτα ήταν έτοιμη, τα 3 εκατ. δολάρια… περίμεναν, αλλά η Τζένιφερ Λόπεζ επέλεξε τελικά να ακυρώσει τη συναυλία της στην κατεχόμενη Κερύνεια…

Χρειάστηκαν χιλιάδες e-mails, μεγάλη κινητοποίηση των νέων παιδιών από την ομογένεια στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και άλλες χώρες αλλά και του ελληνικού λόμπι που έδρασε στο παρασκήνιο στην Ουάσιγκτον, το Μαϊάμι και το Λος Αντζελες προκειμένου να αποτραπεί τελικά η συναυλία που θα λάμβανε χώρα στις 24 Ιουλίου, τέσσερις ημέρες μετά την 36η μαύρη επέτειο της τουρκικής εισβολής.

Πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξαν ο γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ και η βουλευτής Νίντια Βελάσκεζ, η οποία το 1992 είχε νικήσει στις βουλευτικές εκλογές της Νέας Υόρκης τον αρχηγό του τουρκικού λόμπι, Στίβεν Σόλαρζ. Λατινοαμερικανοί στην καταγωγή, όπως και η Λόπεζ, οι 2 πολιτικοί ήταν οι μόνοι που είχαν προσωπική επαφή με την ηθοποιό, η οποία όταν πληροφορήθηκε τα πραγματικά γεγονότα είπε: «Δεν θα πάω, ακυρώστε (το ταξίδι)».

Εξοντώνουν την ελληνική ομογένεια

Η απόφαση για την παύση των πληρωμών στους 2000 Έλληνες εκπαιδευτικούς που είναι αποσπασμένοι σε ελληνικά σχολεία του εξωτερικού από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, μόνο ως εγκληματική και εθνοκτόνα μπορεί να χαρακτηριστεί. Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Παιδείας, οι Έλληνες εκπαιδευτικοί μπορούν να παραμείνουν στις θέσεις τους, μόνο αν την καταβολή των μισθών τους αναλάβουν τα σχολεία όπου υπηρετούν. Λιτότητα λοιπόν και λαβή στο ΠΑΣΟΚ για αντεθνικά μέτρα. Και όλα αυτά ξαφνικά, αφήνοντας τα σχολεία μετέωρα, χωρίς οι ελληνικές κοινότητες να έχουν το χρόνο να προγραμματίσουν το τι θα κάνουν!

Τα προβλήματα της ομογένειας και το Μητροπολιτικό Κέντρο

Διαβάζοντας κανείς τη συνέντευξη της Προέδρου της Μόνιμης Επιτροπής της Βουλής για τον Ελληνισμό της Διασποράς, της Βουλευτού Χίου, κυρίας Ελπίδας Τσουρή, στην εφημερίδα μας, εξάγει ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα για τις σχέσεις των Αποδήμων με το Μητροπολιτικό Κέντρο και τα προβλήματα που τους απασχολούν.

Ας δούμε τα σημαντικότερα από αυτά, όπως τα ιεραρχεί η κυρία Ελπίδα Τσουρή, η οποία αν και δεν έχει στο παρελθόν ασχοληθεί με τον Απόδημο Ελληνισμό, εντούτοις, επιδεικνύει μία καθ 'όλα επαινετή διάθεση και μία αξιοπρόσεκτη έφεση να μάθει, να εμβαθύνει και να εργασθεί για μία αποδοτική και λειτουργική σχέση της γενέτειρας, με τους Έλληνες Αποδήμους. Ιδού, λοιπόν, τα προβλήματα, όπως τα ιεραρχεί η κυρία Τσουρή:

ΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ

Οι συμμετέχοντες στην προαναφερόμενη ανοικτή πανομογενειακή συγκέντρωση, όλοι Έλληνες στη καταγωγή που ζούμε στη μητροπολιτική περιοχή της Νέας Υόρκης, άνθρωποι που νοιαζόμαστε για την πατρίδα μας αν και ζούμε μακριά της, άνθρωποι που υπηρετούμε την πατρίδα μας εθελοντικά και με ανιδιοτέλεια και που θυσιαζόμαστε για αυτή όταν κληθούμε, καταλήξαμε στα εξής συμπεράσματα και αιτήματα:

Οι ομογενείς δεν είναι μετανάστες

Η κυβέρνηση δεν ασχολείται με τα οξύτατα προβλήματα κωλυσιεργιών και τερτιπιών στην απόδοσης Ιθαγένειας στους έλληνες ομογενείς από την πρώην Σοβιετική Ένωση.
Το ζήτημα αφορά χιλιάδες οικογένειες που ζουν στην χώρα, είτε βρίσκονται στην ατέρμονα διαδικασία επίλυσης προβλημάτων για μόνιμη εγκατάσταση. Εν γένει, επισημαίνεται ότι η αντιμετώπιση των ελλήνων ομογενών από την κυβέρνηση και το επίσημο κράτος είναι απαράδεκτη.
Ειδικά σε θέματα ιθαγένειας το νομοθετικό πλαίσιο (από τον ν. 2790/2000, ν. 2910/2001 κοκ έως σήμερα) είναι προβληματικό, συχνά διακείμενο αλαζονικά και εχθρικά στον Ελληνισμό από/στην πρ. ΕΣΣΔ, συμπεριλαμβανομένου και ορισμένων φωτογραφικών εγκυκλίων. Βασίζεται σε στρεβλωτική και ασυμβίβαστη με την πραγματικότητα αρχή προσέγγισης του παρευξείνιου Ελληνισμού, πού προέρχεται από γηγενείς εστίες Ελληνισμού και όχι από διασπορά εκ του ελλαδικού χώρου.
Κωλυσιεργίες, πολύχρονες καθυστερήσεις και προσκόμματα στις Περιφέρειες και στα περισσότερα ελληνικά προξενεία στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, αποτελούν τον κανόνα (τίθεται και ζήτημα αντι-συνταγματικότητας στην μαζική άρνηση ανανέωσης των παλαιών ελληνικών διαβατηρίων τους).
Στον ελλαδικό χώρο προκαλούνται τετελεσμένες καταστάσεις με συλλήψεις, κρατήσεις στα κρατητήρια αστυνομικών τμημάτων και απελάσεις μελών ελληνικών οικογενειών ή ελληνικής κοινότητας από τις χώρες της πρώην Σοβιετική Ένωσης.
Το στρεβλωτικό νομικό πλαίσιο επιτρέπει σε κάθε προκατειλημμένο, με προσωπικές ιδεοληψίες ή εχθρικά διακείμενο προϊστάμενο/υπάλληλο τμήματος ιθαγένειας Περιφέρειας να κωλυσιεργεί για πολλά χρόνια, όποτε και όπως θέλει, τις υποθέσεις απόδοσης ιθαγένειας, να εμπαίζει με πρόσχημα την ευθυνοφοβία τις οικογένειες των ελλήνων ομογενών, καταστρέφοντας την ζωή τους. Επίσης, διαχωρισμοί μελών ιδίας οικογένειας(!) σε «έλληνες» και «μη έλληνες» - ήτοι, οι «μη έλληνες» πρέπει να εγκαταλείψουν την οικογένειά τους και να φύγουν ή να δεχθούν την «χάρη» να τους επιτραπεί να υποβάλλουν αίτηση για άδεια παραμονής με καθεστώς αλλογενούς αλλοδαπού...
Παράλληλα, διαιωνίζονται και δεν επιλύονται προβλήματα, όπως: η μη χορήγηση συντάξεων και η μη αναγνώριση της εργασιακής προϋπηρεσίας, η αθέμιτη κερδοσκοπία και τοκογλυφία από τα δάνεια υποτιθέμενης αρωγής για απόκτηση στέγης, τα τερτίπια στην αναγνώριση και αντιστοίχηση των διπλωμάτων, συντεχνιακοί και αυθαίρετοι αποκλεισμοί στην άσκηση επαγγέλματος ομογενών πτυχιούχων ανώτατων ή ανώτερων σχολών, νομοθετικό κενό - εξοστρακισμός από τα ΑΕΙ-ΤΕΙ των (νέο)προσφύγων μαθητών/φοιτητών, υψηλότατα ποσοστά ανεργίας, απώλειες εισφορών πραγματοποιηθείσης ασφάλισης στην Ελλάδα, κραυγαλέες διακρίσεις (δια κομματικών κριτηρίων) στην χορήγηση στεγαστικών δανείων από τον ΟΕΚ και άλλα.
Ενώ, αυτά συμβαίνουν σε βάρος χιλιάδων ελλήνων από την πρώην Σοβιετική Ένωση η κυβέρνηση προωθεί σε πρώτη προτεραιότητα νομοσχέδιο εκχώρησης ελληνικής ιθαγένειας σε όλους ουσιαστικά αλλογενείς αλλοδαπούς (νόμιμους και μη) δια των παιδιών τους που γεννήθηκαν στον ελλαδικό χώρο (Θα ακολουθήσει η νομιμοποίηση όλων των γονέων τους, κατόπιν και άλλων συγγενών που θα «επιβάλλεται» για λόγους οικογενειακής συνένωσης κ.ο.κ.). Εξαντλούνται πόροι και μέσα σε βάρος χιλιάδων οικογενειών ελλήνων από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, με εκμηδενισμό των ελάχιστων σχετικών κονδυλίων που προορίζονταν γι' αυτές, για την εξυπηρέτηση πάσης φύσεως αλλογενών μεταναστών, κυρίως από μουσουλμανικές χώρες, - εν δυνάμει φορέων της καταστροφικής για λαούς και Ελληνισμό ισλαμικής ιδεολογίας.

Παμποντιακός Σύλλογος «η Αργώ»
www.argo-pga.org

Επιτέλους και κάτι από την πλευρά μας !

Τελικά όσο πιο μακριά ζουν οι Έλληνες από την Ελλάδα, τόσο περισσότερο την αγαπούν ...

Το σενάριο του τελευταίου επεισοδίου της δημοφιλέστερης αμερικανικής αστυνομικής σειράς μυστηρίου CSI (που μεταδίδεται μάλιστα σε 74 χώρες) έκρυβε μια ευχάριστη έκπληξη..
Γράφτηκε απ΄την συμπρωταγωνίστρια του επιτυχημένου σήριαλ Ελληνοαμερικανίδα κ.Μελίνα Κανακαρίδη και είναι γεμάτο από αναφορές στην Μακεδονία, την Ελλάδα και τα Μακεδονικά σύμβολα!
Τα σκηνικά που έχουν στηθεί υποτίθεται πως παριστάνουν την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη ενώ γίνονται αναφορές σε θρύλους της Μακεδονίας αλλά και σε ένα απ΄τα μεγαλύτερα μυστήρια της αρχαιότητας, τον τάφο του Μεγ.Αλεξάνδρου!
Οι σκοπιανοί βέβαια ήδη κατακλύζουν το διαδίκτυο με μηνύματα εναντίον της σειράς...
Δείτε χαρακτηριστικά αποσπάσματα του επεισοδίου, στο video που ακολουθεί:

http://www.youtube.com/watch?v=rcPxgAHkveA&feature=player_embedded











Αναδημοσίευση από ¨Σύνδεσμο 71¨