Τετάρτη 16 Ιουλίου 2025

Οι ΗΠΑ έχουν γίνει ένα απέραντο πεδίο ιεραποστολής – Αμερικανοί στρέφονται μαζικά στην Ορθοδοξία και έχουν συγκεκριμένους λόγους που το κάνουν

Οι ΗΠΑ έχουν γίνει ένα απέραντο πεδίο ιεραποστολής – Αμερικανοί στρέφονται μαζικά στην Ορθοδοξία και έχουν συγκεκριμένους λόγους που το κάνουν

Το θαυμαστό φαινόμενο της μεταστροφής χιλιάδων Αμερικανών στην Ορθοδοξία τα τελευταία 4-5 χρόνια, όχι μόνο δεν δείχνει κανένα σημάδι υποχώρησης, αλλά ολοένα εντείνεται και περισσότερο.

Όπως είχαμε αναδείξει σε προηγούμενο άρθρο, πλήθη νέων Αμερικανών ασπάζονται την Ορθοδοξία, ως απάντηση στην υπαρξιακή αγωνία τους όπου κάθε ιερή αξία δείχνει να καταρρέει. Όλες οι άλλες ψευδοεκκλησίες των ΗΠΑ δείχνουν σημάδια αποϊεροποίησης και βαθιάς παρακμής όσο απορροφούνται από το πανθρησκειακό στάτους και καταντούν περιγελάσματα του κόσμου, κενά από Θεό και ανήμπορα να αγγίξουν ψυχές.

Στον διαρκώς εντεινόμενο διπολισμό που παρουσιάζει η αμερικανική κοινωνία, οι – προδομένοι από τις προτεσταντικές εκκλησίες – συντηρητικοί, δείχνουν να γοητεύονται όλο και περισσότερο από την αρχαιότητα της Ορθοδοξίας, το αμετακίνητο πνεύμα της, τη βαθιά εκκλησιαστική ζωή της και την κραταιή στάση της απέναντι στη woke «θρησκεία». Φυσικά αναφερόμαστε στην ιεροκανονική πλευρά της Ορθοδοξίας και όχι στην παρασιτική δράση των οικουμενιστών εντός αυτής. 

Οι «εκσυγχρονιστικοί» κύκλοι των ΗΠΑ που μεθοδικά κατάφεραν να εκφυλίσουν (περεταίρω) τις Προτεσταντικές «εκκλησίες» και να συνδέσουν τον σκληροπυρηνικό προτεσταντισμό με την ακροδεξιά, βλέπουν τώρα προβληματισμένοι την Ορθοδοξία να καλύπτει με εντυπωσιακούς ρυθμούς αυτό το πνευματικό χάσμα.

Το τρίπτυχο του πατριωτισμού, της κραταιάς θρησκείας και της παραδοσιοκρατίας είναι μια ενιαία αξία που βρίσκεται βαθιά ριζωμένη στο ιστορικό «DNA» του μέσου συντηρητικού Αμερικανού, ο οποίος αναζητά την αναπλήρωσή του όποτε νιώθει ότι διαταράσσεται αυτή η ισορροπία. Και σίγουρα η αμερικανική κοινωνία δεν έχει βιώσει στην ιστορία της χειρότερη μηδενιστική αλλοίωση των αξιών της, όση βιώνει τα τελευταία χρόνια.

Η εκλογή Τραμπ μπορεί να φρέναρε αρκετά αυτήν την παρακμή, αλλά σε καμία περίπτωση δεν την έχει εξαλείψει. Η woke κουλτούρα έχει μετατραπεί πλέον σε ένα άτυπο υπερ – κράτος που έχει εισχωρήσει στους αρμούς όλης – σχεδόν – της Δύσης και έχει παγιώσει σε μεγάλο βαθμό την επιρροή της. Τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας συνεχίζουν να επενδύουν κολοσσιαία ποσά για την προώθηση της woke «θρησκείας» και δεν πρόκειται να χαριστούν στις συντηρητικές δυνάμεις χωρίς ολοκληρωτικό πόλεμο, εντός και εκτός εισαγωγικών.

Ο Προτεσταντισμός κάποτε αποτελούσε τον πυρήνα του αμερικανικού πολιτισμού και (έστω και ως μισερό δόγμα) λειτουργούσε ως ρυθμιστικός παράγοντας στο κράτος των ΗΠΑ, στην πολιτική, την επιχειρηματικότητα, την εργασία, τους νόμους, τη δομή της κοινωνίας. Πλέον οι συντηρητικοί Αμερικανοί βλέπουν το κράτος τους να καταλαμβάνεται από υπερεθνικές ελίτ που υποσκάπτουν τον πατριωτισμό, το θρησκεύειν και κάθε παραδοσιακή αξία. Οι δε Προτεστάντες έχουν διασπαστεί σε πολυάριθμα θλιβερά μορφώματα που δεν μπορούν πια να εγγυηθούν καμία αντίσταση στην γκλομπαλιστική ατζέντα, αλλά ίσα – ίσα την υπηρετούν κιόλας.

Σε αυτή την υπαρξιακή ανησυχία να διατηρηθούν οι βασικές χριστιανικές αρχές, συνέβη ένα ξεχωριστό θαύμα. Μέσα στην ίδια τη βαβυλωνία της πληροφορίας που η Νέα Τάξη χρησιμοποιεί ως όπλο πολιτισμικής σύγχυσης, φύτρωσε ο σπόρος της ορθόδοξης διδασκαλίας. Ορθόδοξα ιστολόγια και podcast άρχισαν να εμφανίζονται καθημερινά στις ΗΠΑ, προσελκύοντας εκατομμύρια θεάσεων με τον κόσμο να διψά να μάθει τι ακριβώς ευαγγελίζεται αυτή η αρχαία Εκκλησία.

Μια Εκκλησία για την οποία δεκαετίες πίσω έσπειρε τους ευλογημένους σπόρους του ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, ο ιερομόναχος Σεραφείμ Ρόουζ, ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς και άλλοι άοκνοι εργάτες της Ελληνικής, Ρωσικής και Σερβικής Εκκλησίας που φύτεψαν τον θείο λόγο στις ΗΠΑ, σε μια εποχή που η Ορθοδοξία ήταν ένα εξωτικό «παράδοξο» που άφηνε αδιάφορες τις πλατιές μάζες.

Ασπίδα απέναντι στη woke ατζέντα

Σε μια πιο κοσμική όψη του ζητήματος (που έχει κι αυτή όμως την ιδιαίτερη αξία της), η Ορθοδοξία δελεάζει πολλούς Αμερικανούς ως στάση ζωής που διαφυλάττει την αρρενωπότητα (και την υπεράσπιση των βιολογικών φύλων γενικότερα), ως αντιπρόταση στον ακραία πατριαρχικό μισογυνισμό του Ισλάμ, αλλά και ως άμυνα στην ομοφυλοφιλική παράκρουση της woke ατζέντας. Μπροστά στην κρίση ταυτότητας που έχει δημιουργήσει στην αμερικανική κοινωνία ο λυσσαλέος πόλεμος στη φυσιολογικότητα, η Ορθοδοξία λειτουργεί ως «άγκυρα» ανθρωπολογική τάξης. Προσφέρει μια δομημένη θεοκεντρική αποκάλυψη, σε μια εποχή που τα πάντα αποδομούνται.

Ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας των Αμερικανών, αλλά και η «νεανική» ηλικία του έθνους τους, τους κάνει πιο καταδεκτικούς στην αναζήτηση διαφορετικής πίστης. Η ιεραποστολή που γίνεται στο διαδίκτυο συνεχίζει να σημειώνει εντυπωσιακά ποσοστά απήχησης. Όλο και περισσότεροι Αμερικανοί εγκαταλείπουν το απατηλό δίπολο «δεξιάς – αριστεράς» και επικεντρώνονται στην πραγματική «κόψη» της εσχατολογικής εποχής μας: το αν θα είσαι υπέρ της ισοπεδωτικής παγκοσμιοποίησης ή ενάντια. Το αν είσαι πρόθυμος να ξεριζώσεις την κάθε ρίζα σου ή αν θέλεις να επιστρέψεις σε αυτές.

Η Αμερική έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο πεδίο με συγχυσμένες και θυμωμένες ψυχές, έτοιμες για ιεραποστολική παρηγοριά. Σε αυτό το χαοτικό τοπίο, η Ορθοδοξία ξεχωρίζει σαν ακλόνητος βράχος. Φυσικά σε μια κοινωνία που είναι παραδοσιακά αντι-σοβιετική και αντι-ρωσική, η μεταστροφή χιλιάδων Αμερικανών στην ίδια πίστη με τη Ρωσία, προκαλεί τεράστιο προβληματισμό στη νεοταξική πτέρυγα.

Εδώ προκύπτει μια τιτάνια σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων. Από τη μία οι χαοτικές δυνάμεις του γκλομπαλισμού και από την άλλη οι συντηρητικοί που επιθυμούν την επαναχριστιανοποίηση των ΗΠΑ – γιατί όχι; – ακόμα και στις βάσεις της Ορθοδοξίας.

Δεν ξέρουμε πόση διάρκεια θα έχει αυτό το θαύμα και που θα οδηγήσει. Αυτό που ξέρουμε και μαρτυρούμε όμως, είναι το πώς η Ορθοδοξία κατορθώνει διαχρονικά να ανθίζει στα ερείπια αυτοκρατοριών, γιατί μόνο η Ορθοδοξία σώζει αληθινά τον κόσμο…

 Το αλίευσα ΕΔΩ

ΚΥΠΡΟΣ 1974: ΕΙΠΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ! Τους έκαψε το σενάριο! Ετοίμαζαν να…

Τρίτη 15 Ιουλίου 2025

Δρ Θεοφάνης Μαλκίδης: «Δίστομο, 10 Ιουνίου 1944: Η ατιμώρητη βαρβαρότητα και η συνεχιζόμενη Ύβρις»

theofanhs malkidis 01


Από τον Θεοφάνη Μαλκίδη,
διδάκτορα του Παντείου Πανεπιστημίου και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών

«Αντίκρισα στη μέση του σπιτιού την αδελφή μου ανάσκελα, γυμνή από τη μέση και κάτω. Το φουστάνι της ήταν γυρισμένο προς τα πάνω και σκέπαζε το σχισμένο και κομματιασμένο στήθος της, το πρόσωπό της ήταν παραμορφωμένο, όλο το σώμα της κατακομματιασμένο.

Μα το χειρότερο και φρικαλεότερο θέαμα ήταν, όταν από τη στάση του σώματός της κατάλαβα ότι οι Γερμανοί είχαν βιάσει το άψυχο κορμί της.Δίπλα της βρισκόταν το τεσσάρων μηνών κοριτσάκι της λογχισμένο, με σπασμένο το κεφαλάκι του, και στο στόμα του είχε τη ρώγα του στήθους της μάνας του που είχαν κόψει εκείνοι οι κανίβαλοι.Το άλλο κοριτσάκι της, η 6χρονη Ελένη, βρισκόταν στο κατώφλι του σπιτιού μέσα σε μια λίμνη αίματος με βγαλμένα τα σπλάχνα του.

Το είχαν ξεκοιλιάσει με μαχαίρι.Το αγόρι της, ο 3χρονος Γιάννης, το βρήκα νεκρό στην αυλή με λιωμένο κεφάλι». (αφήγηση διασωθέντα από το ολοκαύτωμα του Διστόμου)

Με αφορμή την ημέρα μνήμης του Ναζιστικού ολοκαυτώματος στο Δίστομο την 10η Ιουνίου 1944 , είναι πλέον ξεκάθαρο πως όταν οι θύτες δεν τιμωρούνται τα εγκλήματα επαναλαμβάνονται και μάλιστα πολύ πιο σκληρά.

Η έρευνα στο δυτικό κόσμο, στην Ελλάδα απουσιάζει η σχετική ανάλυση λόγω του «εξαγνισμού» του Μουσταφά Κεμάλ, δείχνει ότι υπήρξε εξάρτηση του Χίτλερ από τον Κεμάλ, έχει αποδειχθεί ότι σημειώθηκε αντιγραφή του Ναζισμού από τον Κεμαλισμό ως προτύπου κατάκτησης της εξουσίας με μέσο τα διαστροφικά εγκλήματα, βαρβαρότητες, βία που δεν χωρά ο ανθρώπινος νους. Είναι πλέον σαφές ότι ο Ναζισμός άντλησε τις οργανωμένους μεθόδους εξαφάνισης των λαών από καθεστώτα και πρόσωπα όπως ο Κεμαλισμός και ο Κεμάλ, όπως γράφει χαρακτηριστικά ο Στέφαν Ίχριγκ στο έργο του «Ο Ατατούρκ στον κόσμο των Ναζί» από τις εκδόσεις του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.

Ο «δάσκαλος» ήταν ο Κεμάλ ,«μαθητής» ήταν ο Χίτλερ, όπως ανέφερε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Μιλιέτ» το 1933, ο επικεφαλής των Ναζί, χρίζοντας τον Κεμάλ ως «επιφανέστερο άνδρα του αιώνα» , προσθέτοντας πως «το τουρκικό κίνημα υπήρξε για εκείνον ένα λαμπρό άστρο». Το 1938 , ο Χίτλερ τόνιζε ότι «ο Ατατούρκ ήταν δάσκαλος, ο Μουσολίνι ήταν ο πρώτος του μαθητής και εγώ ο δεύτερος».

Έλληνες και Αρμένιοι παραλληλίζονταν με τους Εβραίους και με τους υπόλοιπους υπό εξόντωση λαούς και όπως είναι γνωστό όταν ο Χίτλερ προγραμμάτιζε και υλοποιούσε τη δολοφονία των λαών της Ευρώπης, είχε πει το «ποιος θυμάται τους Αρμένιους»…..

Είναι γεγονός ότι τα πρώτα μαθήματα ολοκληρωτικής εξαφάνισης της ύπαρξης ενός λαού, ο Χίτλερ και οι Γερμανοί Ναζί τα πήραν από τους Νεότουρκους και από τους Κεμαλικούς, με τους οποίους άλλωστε οι Γερμανοί αξιωματικοί είχαν συνεργαστεί στις αρχές του 20ου αιώνα. Η Γενοκτονία εναντίον των Ελλήνων στον Πόντο, στη Μικρά Ασία, στη Θράκη, μαζί με τη Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ασσυρίων αποτέλεσε σχέδιο, που εφαρμόστηκε με τον ίδιο τρόπο εναντίον των λαών της Ευρώπης πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Τη Γερμανική συνευθύνη και συνενοχή άλλωστε στο μαζικό έγκλημα εναντίον Ελλήνων και Αρμενίων, την έχει αποδεχθεί ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας Ι. Γκάουκ, μιλώντας το 2015 στο καθεδρικό ναό του Βερολίνου Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες που είδαν το σχέδιο εξολόθρευσής τους να εφαρμόζεται από τη Φώκαια, την Τραπεζούντα μέχρι τη Σμύρνη και την Αδριανούπολη, το είδαν να αναπαράγεται λίγα χρόνια αργότερα και στην κατεχόμενη Ελλάδα: Από το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, το Χορτιάτη, τα Κερδύλια, την Κάνδανο, τη Βιάννου, το Κοντομαρί και τους Λιγκιάδες, μέχρι το Κομμένο, την Κορμίστα, την Ξυλαγανή, το Δοξάτο , την Ερμακιά, την Κλεισούρα, το Δομένικο, το Λέχοβο, τους Πύργους και το Μεσόβουνο.

 Η Σφαγή του Διστόμου

Το σχέδιο εξόντωσης που υλοποιήθηκε από τους Γερμανούς Ναζί , είχε σαν αποτέλεσμα στο Δίστομο στις 10 Ιουνίου του 1944 να σημειωθεί μια από τις μεγαλύτερες σφαγές αμάχων Ελληνίδων και Ελλήνων από τις Γερμανικές κατοχικές δυνάμεις. Τον ιερέα του Διστόμου τον αποκεφάλισαν, εκτέλεσαν βρέφη και βίασαν γυναίκες και στη συνέχεια τις δολοφόνησαν. Η σφαγή σταμάτησε μόνο όταν νύχτωσε, αφού πρώτα κάηκαν όλα τα σπίτια του χωριού.

Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στην βάση τους, καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στον δρόμο τους. Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, από τους οποίους οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσα τους 53 παιδιά κάτω των δεκαέξι ετών , εκ των οποίων είκοσι βρέφη! Η μαρτυρία όμως του απεσταλμένου του Ερυθρού Σταυρού που έφτασε στο Δίστομο λίγες μέρες μετά το ολοκαύτωμα, αναφέρει για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή!                                                                                                                                                Η Σφαγή του Διστόμου. Ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα των Ναζί στην  κατεχόμενη Ελλάδα | evrytanikospalmos.gr

Η Γενοκτονία εναντίον των Ελληνίδων και των Ελλήνων δεν τιμωρήθηκε, έτσι επαναλήφθηκε λίγο αργότερα ως ατελείωτα Ολοκαυτώματα σε όλο το μήκος και το πλάτος της κατεχόμενης Ελλάδας. Η παραδοχή από τους «δασκάλους» της πρώτης Γενοκτονίας του 20ου αιώνα είναι αναγκαία, όπως και η αντίστοιχη παραδοχή οφείλουν να πράξουν και οι «μαθητές» για τις σφαγές στην Ελλάδα.

Έσχατο άλλα όχι τελευταίο: Ο Διοικητής της 4ης Μεραρχίας των Ες- Ες Κάρλ Σύμμερς, ο λοχαγός των SS Φριτς Λάουτενμπαχ, ο υπολοχαγός των SS Χάιντς Ζάμπελ, οι επίσης αξιωματικοί των SS Ρίκερ και Κόπφχερ εκτός από την ευθύνη τους για το συγκεκριμένο έγκλημα, ήταν υπεύθυνοι και για τις μαζικές δολοφονίες στην Ερμακιά Εορδαίας με 63 θύματα, στην Κλεισούρα Καστοριάς με 280 εκτελεσμένους και στους Πύργους Εορδαίας με 327 δ Ειδικότερα ο Χάιντς Ζάμπελ, παρότι συνελήφθη στην Ελλάδα, στη συνέχεια η τότε ελληνική κυβέρνηση τον παρέδωσε στη Δυτική Γερμανία και, όπως πολλοί άλλοι Ναζί δολοφόνοι, χρησιμοποιήθηκε σε κρατικές θέσεις. Με δύο λόγια κανένας από τους παραπάνω εγκληματίες δεν τιμωρήθηκε ποτέ!

Η Ύβρις δεν πρέπει να συνεχιστεί, κανένας και καμία, δεν πρέπει να αρνείται την ευθύνη για τα εγκλήματα ! Νέμεσις και Δικαιοσύνη τώρα!

Το αλίευσα ΕΔΩ

ΑΙΘΟΥΣΑ ΚΥΠΡΟΣ: «ΚΛΕΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΜΕΡΑ ΚΑΙ ΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ»! Εσύ αυτό το ήξερες; O Νίκος Αργυρόπουλος…

Δευτέρα 14 Ιουλίου 2025

Συγκλονιστική εικόνα: Ρωμιοί με τον Δικέφαλο περιφρουρούν την εκκλησία στην καρδιά της Δαμασκού

Ρωμιοί με τον Δικέφαλο περιφρουρούν την εκκλησία στην καρδιά της Δαμασκού.
Μόνο υπερηφάνια για τα αδέρφια μας, μόνο ντροπή για το εθνοκτόνο κρατίδιο του αγράμματου ομοτράπεζου του φραπέ.

Ποιοι είναι οι Ρωμιοί της Συρίας;

Οι Ρωμιοί της Συρίας είναι απόγονοι των Ελλήνων και ελληνόφωνων πληθυσμών της Ανατολικής Μεσογείου που παρέμειναν στη Συρία μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Άραβες, τους Σελτζούκους, τους Μογγόλους και αργότερα τους Οθωμανούς. Ο όρος «Ρωμιοί» προέρχεται από το Βυζαντινό κράτος, το οποίο οι ίδιοι αποκαλούσαν «Ρωμανία», και το οποίο οι Άραβες και οι Οθωμανοί αναγνώριζαν ως το «Ρουμ» (δηλ. των Ρωμαίων). Σήμερα, ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις ελληνικής καταγωγής ή ελληνορθόδοξες κοινότητες που ζουν στη Μέση Ανατολή, κυρίως στη Συρία, τον Λίβανο, την Ιορδανία και την Παλαιστίνη.

Θρησκεία και ταυτότητα

Οι Ρωμιοί της Συρίας είναι κυρίως Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί, μέλη του Πατριαρχείου Αντιοχείας, το οποίο έχει έδρα σήμερα στη Δαμασκό. Παρότι δεν μιλούν πια την ελληνική γλώσσα (οι περισσότεροι είναι αραβόφωνοι), διατηρούν ισχυρή πολιτισμική και εκκλησιαστική σύνδεση με το Βυζάντιο και την Ορθοδοξία. Η εκκλησία τους θεωρείται μία από τις πέντε αρχαίες πατριαρχικές έδρες (μαζί με αυτές της Ρώμης, Κωνσταντινούπολης, Αλεξάνδρειας και Ιεροσολύμων).

Πληθυσμός και γεωγραφική κατανομή

Η ακριβής καταμέτρηση των Ρωμιών της Συρίας είναι δύσκολη, καθώς η Συρία δεν δημοσιεύει αναλυτικά στατιστικά με βάση την εθνοτική ή θρησκευτική ταυτότητα. Πριν τον εμφύλιο πόλεμο που ξέσπασε το 2011, υπολογιζόταν ότι υπήρχαν περίπου 400.000–500.000 Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί στη Συρία, εκ των οποίων ένα μεγάλο μέρος θεωρείται ότι είναι Ρωμιοί ή φέρουν πολιτισμική κληρονομιά ρωμαίικης ταυτότητας.

Οι κύριες περιοχές όπου ζουν οι Ρωμιοί της Συρίας είναι:

  • Δαμασκός: Έδρα του Πατριαρχείου Αντιοχείας, με πολυάριθμη κοινότητα Ελληνορθοδόξων και πολλά ιστορικά μοναστήρια και ναούς.

  • Αλέππο (Χαλέπι): Μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Συρίας με ακμαία χριστιανική παρουσία μέχρι και την έναρξη του πολέμου.

  • Λαττάκεια: Πόλη στη δυτική Συρία, με σημαντικό αριθμό Ελληνορθόδοξων.

  • Χομς και Χάμα: Περιέχουν μικρότερες κοινότητες, αλλά με βαθιά ιστορική παρουσία.

  • Βόρειες και δυτικές επαρχίες: Σε χωριά γύρω από την Ταρτούς, τη Σαφίτα και την Καρακάς υπήρχαν παραδοσιακά κοινότητες με ρωμαίικη αυτοσυνείδηση.

Σύγχρονη κατάσταση

Ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία επέφερε μεγάλη μείωση του χριστιανικού πληθυσμού γενικότερα, καθώς πολλοί κατέφυγαν στο εξωτερικό για ασφάλεια. Πολλοί Ρωμιοί μετανάστευσαν σε χώρες της Ευρώπης, στον Λίβανο ή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία της Αντιοχείας παραμένει ενεργή, με σημαντική επιρροή στον συριακό πολιτισμό και θρησκευτικό χάρτη.

Πολιτισμική κληρονομιά

Οι Ρωμιοί της Συρίας διατηρούν ζωντανές παραδόσεις που συνδέονται με τη βυζαντινή υμνολογία, την ορθόδοξη λατρεία και τα παλιά έθιμα. Η ελληνική γλώσσα χρησιμοποιείται σε περιορισμένο βαθμό στη θεία λειτουργία, κυρίως σε εορτασμούς, ενώ οι ηγέτες της εκκλησίας συχνά έχουν σπουδάσει σε ελληνικές θεολογικές σχολές.

Συμπερασματικά, οι Ρωμιοί της Συρίας αποτελούν έναν ιστορικά σημαντικό πληθυσμό με βαθιές ρίζες στον ελληνορθόδοξο πολιτισμό. Παρότι αραβόφωνοι σήμερα, η ταυτότητά τους ως “Ρωμιοί” επιβιώνει μέσα από τη θρησκευτική πίστη, την εκκλησιαστική παράδοση και την ιστορική τους μνήμη

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Μέγας Αλέξανδρος – Ἡ ἑνότητα τῶν Ἑλλήνων (Αρετές και Άθλοι)

ΑΡΕΤΕΣ ΚΑΙ ΑΘΛΟΙ

Οἱ Ἕλληνες γιὰ αἰῶνες ἦταν διχασμένοι καὶ μόνο σὲ δύσκολες στιγμές, ποὺ ἀφοροῦσαν στὴν ἐπιβίωσή τους, ἑνώνονταν, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν εἰσβολεῖς, ὅπως οἱ Πέρσες. Ἀκόμη ὅμως καὶ τότε ὑπῆρχαν διαφωνίες καὶ διαμάχες ποὺ ἔθεταν σὲ κίνδυνο τὴν ἀντίσταση καὶ τὴν ἄμυνα.

Ὁ Ἀλέξανδρος κατανόησε τὸ πρόβλημα τῆς διαίρεσης, ἀλλὰ καὶ τὸ πλεονέκτημα τῆς ἕνωσης τῶν Ἑλλήνων. Συνένωσε τὸν ἑλληνικὸ κόσμο, δημιούργησε θεσμοὺς μὲ τεράστια σημασία ἀκόμη καὶ σήμερα, μὲ διακριτὰ καὶ μεγάλα δικαιώματα, καὶ ἐλευθερία χωρὶς διακρίσεις. Ὁ Ἕλληνας Ἀλέξανδρος ἦταν ὁ πραγματικὸς Ἀλέξανδρος.

Ἡ δύναμη τῆς προσωπικότητάς του ἦταν τόση, ὥστε μποροῦσε νὰ κρατήσει διακριτοὺς τοὺς δύο ρόλους του τόσο στὸ μυαλὸ ὅσο καὶ στὴ συμπεριφορά του. Ὁ Πτολεμαῖος καὶ ὁ Ἀριστόβουλος εἶχαν δίκιο, ὅταν θεωροῦσαν ὡς ἀληθινὸ Ἀλέξανδρο, τὸν Μακεδόνα Ἀλέξανδρο. Ὅταν χρειαζόταν, τιμωροῦσε τοὺς Ἕλληνες καὶ τιμοῦσε τοὺς Πέρσες. Ἦταν αὐστηρὸς, ἀλλὰ καὶ δίκαιος καὶ ἀκέραιος, ὅπως πρέπει νὰ εἶναι κάθε μεγάλος ἡγέτης, ποὺ βάζει τὸ κοινὸ συμφέρον, τὴν ἕνωση, πάνω ἀπὸ ὅλα.

Ὁ Ἀλέξανδρος ἦταν μιὰ προσωπικότητα σεβαστὴ στὴ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων, ποὺ ἐξέφρασε καὶ προσωποποίησε τὴν οἰκουμενικὴ διάσταση τῆς ἑλληνικότητας. Μετέβαλε ταυτόχρονα γιὰ πολλὰ χρόνια τὸ ὄνομα τῶν Μακεδόνων καὶ τῆς Μακεδονίας σὲ συνώνυμα μὲ τὴν ἀντίσταση καὶ τὴ νίκη, ὅπως καταγράφει ὁ Πολύβιος στὸν λόγο τοῦ Ἀκαρνάνα πολιτικοῦ Λυκίσκου τὸ 211 π.Χ., στὴ Σπάρτη: «Καὶ ἐνῷ δὲν μπορεῖτε νὰ ἀπολογηθεῖτε σὲ τίποτα ἀπὸ αὐτά, καμαρώνετε διότι ἀντισταθήκατε στὴν ἐπιδρομὴ τῶν βαρβάρων ἐναντίον τῶν Δελφῶν καὶ ἀπαιτεῖτε νὰ σᾶς χρωστοῦν οἱ Ἕλληνες εὐγνωμοσύνη γι᾿ αὐτό. Ἀλλά, ἐὰν ὀφείλετε χάρη στοὺς Αἰτωλοὺς γιὰ τούτη τὴ μιὰ καὶ μόνη ὑπηρεσία, τί εἴδους καὶ πόση μεγάλη τιμὴ πρέπει νὰ λάβουν οἱ Μακεδόνες, οἱ ὁποῖοι τὸ μεγαλύτερο διάστημα τῆς ζωῆς τους δὲν παύουν νὰ ἀγωνίζονται ἐναντίον τῶν βαρβάρων γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῶν Ἑλλήνων;

Διότι ποιὸς ἀγνοεῖ ὅτι πάντοτε θὰ βρίσκονταν σὲ μεγάλους κινδύνους οἱ Ἕλληνες, ἂν δὲν εἶχαν προτείχισμα τοὺς Μακεδόνες καὶ τὶς φιλοδοξίες τῶν βασιλέων τους; Ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξη γι᾿ αὐτὸ εἶναι ἡ ἑξῆς: Μόλις οἱ Γαλάτες ἔπαψαν νὰ λογαριάζουν τοὺς Μακεδόνες, διότι νίκησαν τὸν Πτολεμαῖο, τὸν ἐπονομοζόμενο Κεραυνόν, ἀμέσως ἀφοῦ καταδίκασαν τοὺς ἄλλους, ἦλθαν ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Βρέννου μέχρι τὸ κέντρο τῆς Ἑλλάδας. Αὐτὸ θὰ συνέβαινε ἀσφαλῶς πολλὲς φορές, ἂν δὲν ἦταν προπύργιο οἱ Μακεδόνες».

 Το αλίευσα ΕΔΩ

ΚΥΠΡΟΣ 1974: ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΙΣ; Προσοχή! «Πρεπει να έχεις γερό στομάχι»! Οι ΕΝΟΧΟΙ με ονοματεπώνυμο!

Κυριακή 13 Ιουλίου 2025

Μπουρούντι: Νέα από τα Ιεραποστολικά Μέτωπα

 

 

 Το αλίευσα από το περιοδικό: 

 «ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ»
Τριμηνιαῖο περιοδικό, ἰδιοκτησία τοῦ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ
ΟΜΙΛΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ
ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ Σ.Α.
Ὁδός Τρυγόνος 3, (Ἄνω Κυψέλη) 113 64 ΑΘΗΝΑ
τηλ.: 210 8626-225, κιν.: 693 411 1935

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης