Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012

Κυριακή ΙΣΤ΄Λουκά (Τελώνου και Φαρισαίου) –«Άνθρωποι δύο ανέβησαν εις το ιερόν προσεύξασθαι, ο εις φαρισαίος και ο έτερος τελώνης»

«Άνθρωποι δύο ανέβησαν εις το ιερόν προσεύξασθαι, ο εις φαρισαίος και ο έτερος τελώνης»
Δύο άνθρωποι, Ισραηλίτες, πιθανόν κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, ανέβηκαν στο λόφο που ήταν κτισμένο ο ναός, για να προσευχηθούν. Ο ευαγγελιστής Λουκάς, αγαπητοί μου αδελφοί, διασώζει την κλασική και απλή αυτή παραβολή όπως προφανώς την άκουσε από τον Κύριο. Δύο αντιφατικοί τύποι εκπροσωπούνται πίσω από τα δύο απλά και γενικευμένα πρόσωπα. Ο ένας είναι ο Φαρισαίος. Άνθρωπος της θρησκείας, ευσεβής τηρητής του τυπικού του Μωσαϊκού νόμου. Τακτικά ασφαλώς επισκέπτεται τον ναό. Προχωρεί μπροστά, ευθυτενής με σταθερό και αργό βήμα, σε τόπο όπου όλοι είναι δυνατόν να τον δουν, ίσως και χωρίς να το επιδιώκει. Αλλά η θέση του είναι εκεί! Πηγαίνει για να προσευχηθεί και όλοι τον σέβονται ανοίγοντας χώρο για να περάσει. Ο άλλος, ο τελώνης. Είναι αυτός που όχι εύκολα, έχει καταφέρει, να αγοράσει από τους Ρωμαίους το δικαίωμα, να εισπράττει για λογαριασμό τους, τους φόρους. Φυσικά, όσο μπορεί, ζητάει μεγαλύτερους φόρους για να κερδίζει πιο πολλά. Δεν διστάζει να καταπιέζει και να εξαναγκάζει ξεπούλημα περιουσιών προκειμένου να πετύχει το σκοπό του. Ασφαλώς δεν θα ήταν όλοι οι τελώνες τόσο αδίστακτοι και πλεονέκτες, αλλά για τον λαό είναι μισητά πρόσωπα και καθόλου ευχάριστα. Ασχολούνται με μια πολύ κερδοφόρα επιχείρηση. Πιεστικά και συστηματικά ζητούν την καταβολή των φόρων. 
Πιθανόν και να τους φοβόταν, αλλά δεν είχαν καμιά υπόληψη. Ωστόσο και αυτός, ακολουθώντας το τυπικό της θρησκείας του, ανεβαίνει στο ιερό. Να ανάψει κανένα κεράκι, να κάνει το σταυρό του, θα λέγαμε εμείς σήμερα. Έρχεται να προσευχηθεί σημειώνει ο ευαγγελιστής. Δεν προχωρεί πολύ. Μόλις που μπήκε στο ναό. Στέκεται με σκυμμένο το κεφάλι, στη σκιά, πίσω από μια κολόνα, για να μην τον δει κανείς. 
Αλλά ας ακούσουμε την προσευχή τους που είναι χαρακτηριστική του τύπου τους. Ο πρώτος, ο Φαρισαίος, με δυνατή φωνή : «Ο Θεός ευχαριστώ σοι ότι ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων». Χωρίς καμιά αμφιβολία, με απόλυτη αυτοπεποίθηση ξεχωρίζει τον εαυτό του. Δεν είμαι όπως οι άλλοι άνθρωποι. Ανεβάζει τον εαυτό του στο ψηλότερο σκαλί. Περιφρονεί τους πάντες. Είναι τυφλωμένος από τον υπέρμετρο εγωισμό του. Και αυτά τα λέγει ενώπιον των ανθρώπων, αλλά και ενώπιον του Θεού, που ερευνά «νεφρούς και καρδίας». Ενώπιον του Θεού που μας γνωρίζει μέχρι βαθιά στα πιο κρυφά σημεία της ψυχής μας. Και δεν διστάζει να χαρακτηρίζει τους υπόλοιπους ανθρώπους, χωρίς εξαίρεση, «άρπαγες, άδικους, μοιχούς». Πιστεύει ότι είναι ο μοναδικός. Ζει σε μια ακραία πλάνη που τον οδηγεί η αρρωστημένη του αυτοπεποίθηση. Έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Ωστόσο σπεύδει να συγκρίνει τον εαυτό του με τον δυστυχή τελώνη. Και γυρίζοντας προς την κατεύθυνση του τελώνη, συνεχίζει την προσευχή του, αποδίδοντας όλες αυτές τις αμαρτίες στον αποσβολωμένο τελώνη που μάταια προσπαθεί να μείνει αφανής. Και δεν είναι μόνο αναμάρτητος, αλλά και ενάρετος. Συμπληρώνει λοιπόν την προσευχή του προς επήκοον πάντων. «Νηστεύω δις του Σαββάτου, αποδεκατώ πάντα όσα κτώμαι». Νηστεύω δυο φορές τη βδομάδα, τονίζει με στόμφο, και προσφέρω το ένα δέκατο από όλα όσα αποκτώ, και όχι μόνο όσα επιβάλλει ο μωσαϊκός νόμος. Και ο άλλος; Ο τελώνης από την σκοτεινή γωνιά που βρίσκεται, με βαθιά σκυμμένο το κεφάλι, δεν τολμά να στρέψει τους οφθαλμούς στον ουρανό. Νοιώθει πόσο αμαρτωλός είναι και κάθε τόσο ενώ επαναλαμβάνει «ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ», κτυπά με τις γροθιές του το στήθος του. Δεν έχει καμιά αμφιβολία για την αμαρτωλότητά του. Έχει απόλυτη επίγνωση της αμαρτωλής του κατάστασης. Δεν αναφέρει καμιά αρετή. Και ενώ προσεύχεται και αυτός στον ναό, δεν χρησιμοποιεί ούτε αυτή την πράξη του για να δικαιώσει τον εαυτό του. Η προσευχή του είναι απλή, η συμπεριφορά του ταπεινή, η συναίσθησή του απόλυτη και ανυπόκριτη. Είναι πράγματι πολύ περίεργο, αγαπητοί μου αδελφοί, πως ένας άνθρωπος της θρησκείας, ο Φαρισαίος, μπορεί να πέσει τόσο έξω στην αυτοεκτίμησή του. Είναι φοβερή η έπαρσή του. Οι αρχαίοι φιλόσοφοι θα τον χαρακτήριζαν υβριστή του θείου. Είναι φανερό ότι δεν σκέφτηκε ο Φαρισαίος ότι μιλούσε ενώπιον του Θεού. Η στάση του δεν είναι αποδεκτή από τον Θεό. Γι’αυτό και συνεχίζει συμπερασματικά ο Κύριος. «Κατέβη ούτος δεδικαιωμένος εις τον οίκον αυτού ή εκείνος». Γύρισε ο τελώνης δικαιωμένος σπίτι του από το ιερό και όχι ο άλλος, ο Φαρισαίος. Και καταλήγει η παραβολή: «Πας ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται, ο δε ταπεινών υψωθήσεται». Πάρα πολλές φορές έχουμε ακούσει αυτή την παραβολή. Είναι γνωστή σε όλους μας. Ωστόσο, αγαπητοί μου, πιθανόν να είναι ιδιαίτερα ακραίοι και αντιφατικοί, οι τύποι της παραβολής. Η στάση τους είναι παραδειγματική για μας. Μπορεί πολύ ή λιγότερο να πλησιάζουμε κάποιον από τους δύο αυτούς τύπους και να μην το καταλαβαίνουμε. Γι’ αυτό κι όταν κάποιοι μας ελέγχουν για εγωιστικές τάσεις και φαρισαϊσμό, επαναστατούμε. Φυσικά δεν είναι αυτή η κατάλληλη αντιμετώπιση. Και η κοινωνία των ανθρώπων ακόμη τιμωρεί τους εγωιστές και υπερήφανους, γιατί δεν ανέχεται αυτούς τους χαρακτήρες. Συνεπώς είναι αναγκαίο να κάνουμε μια αποτελεσματική αυτοεξέταση με απόλυτη ειλικρίνεια και ταπείνωση. Γιατί «ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν». Δίνει πλουσιοπάροχη την χάρη του στους ταπεινούς ο Θεός. Να διορθωθούμε λοιπόν. Ασφαλώς δεν είναι δυνατό να κρυφτούμε από τον εαυτό μας, και πολύ περισσότερο, από τον Θεό. Μην προσπαθούμε λοιπόν να γελάσουμε κάποιους. Τελικά η προσπάθεια και ο στόχος μας πρέπει είναι να δικαιωθούμε ενώπιον του Θεού και στη βασιλεία Του. Αμήν.
 Δ.Γ.Σ.Το αλίευσα ΕΔΩ

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: Μέσα της Κρήτης προβάλουν ως λύση την...αυτονομία!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: Μέσα της Κρήτης προβάλουν ως λύση την...αυτονομία!
Προπαγανδίζουν ανοιχτά μια συζήτηση για το ανόητο δημοψήφισμα του 2013

Μέχρι τώρα το ζήτημα της δήθεν αυτονομίας της Κρήτης και του ανόητου εφευρήματος περί δημοψηφίσματος το 2013 κυκλοφορούσε σε διάφορα λαθρόβια μπλογκ, άντε και σε ορισμένους διαλόγους σχολίων. Η προβολή του "ζητήματος' εξαντλούνταν στην καροτσερί ενός 4Χ4 με τη σημαία της Κρητικής Πολιτείας που ως γνωστόν έφερε και ένα σταυρό κατά την σημειολογία της ημισελίνου της σουλτανικής επικυριαρχίας. Τώρα όμως τα πράγματα είναι σοβαρά. Το παιγνίδι -ποιων άραγε;- παίζουν ανοιχτά μέσα της Κρήτης! Τα οποία μπορεί να μην έχουν ισχυρή πρόσβαση στην κοινή γνώμη, αλλά είναι στην αγορά, κινούνται και προβάλλονται ως ενημερωτικά! Και τώρα προπαγανδίζουν να κάνουμε...ομοσπονδιακό κράτος!
Και προτείνουν:"... να προκληθεί δημόσια διαβούλευση, ακολούθως δημόσια συζήτηση στα ΜΜΕ και πλήρης επικοινωνία και τέλος να στηθεί μια πανεπιστημιακή δημοσκόπηση. Αν μια τέτοια εμπεριστατωμένη έρευνα δείξει ότι η πλειοψηφία στην Κρήτη ζητά την ανεξαρτησία της, τότε το δημοψήφισμα είναι δημοκρατικά επιβεβλημένο!" Ναι, το γράφουν ανοιχτά πλέον υποστηρίζοντας ότι "πρέπει να σπάσει το κατεστημένο ορισμένων μέσων ενημέρωσης που στοχευμένα απαξιώνουν την ανάπτυξη του συγκεκριμένου ζητήματος"!

"Τα υπόλοιπα, όπως διαχείριση, συντονισμός, υλοποίηση και επιμέρους θεματοποίηση των νομικών και τεχνικών ζητημάτων είναι δουλειά των συντεταγμένων αυτοδιοικητικών οργάνων  που θεσμικά μπορούν να προκύψουν μέσω εκλογικών διαδικασιών.

Το θέμα αξίζει λοιπόν την προσοχή μας. Δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν κατηγορούνται αυτοί που "διαπράττουν" αλλά αυτοί που τολμούν και μιλούν. Είθε να αλλάξει σύντομα αυτό και να βγούμε από τον λήθαργο που μας στρίμωξαν...

Και όλα αυτά ... όχι γιατί η ιστορία έγραψε, αλλά γιατί οι τρέχουσες «γκρίζες» πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις μας το επέβαλλαν!!"

Το CRETALIVE δεν θα κάνει διαφήμιση στους προπαγανδιστές. Αλλά παρακολουθεί αυτή την αρθρογραφία και επισημαίνει τους κινδύνους να ολισθήσουμε σε μια...παραπατριωτική κατεύθυνση που στην ουσία υπονομεύει το μέλλον της Κρήτης, τη γυρίζει χρόνια πίσω και στο τέλος δεν σέβεται τους αιματηρούς αγώνες αυτού του λαού.
Τινος παιγνίδι παίζουν τελικά;
Το αλίευσα ΕΔΩ

O πιο επικίνδυνος ισλαμιστής της γης πάτησε πόδι και στην Αθήνα!

ο Τούρκος εθνικιστής κρατώντας το Κοράνι

■ Ο «σκοτεινός» Φετουλάχ, που θέλει να κάνει την Τουρκία σαν το Ιράν, προχώρησε τώρα στην ελεύθερη κυκλοφορία προπαγανδιστικών βιβλίων

Στη Ρωσία οι αρχές έκλεισαν όλα του τα σχολεία διότι ασκούσαν τουρκική εθνικιστική προπαγάνδα, στη Λευκορωσία το ίδιο, στην Ολλανδία η λειτουργία των πρότυπων ιδιωτικών σχολείων του τελεί υπό έρευνα των αρχών ασφαλείας, στις ΗΠΑ το θέμα άρχισε ήδη να διερευνάται από το FBI, ενώ στο... Ουζμπεκιστάν (εκτός από το κλείσιμο των σχολείων του, τη σύλληψη δεκάδων Τούρκων διδασκάλων και μουσουλμάνων επιχειρηματιών του κινήματος Γκιουλέν, που τα υποστήριζαν), η παρουσία του απαγορεύτηκε αυστη­ρά ως απειλή για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια.

Στην ίδια του τη χώρα έκθεση της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ, που έγινε στο πλαίσιο των ερευνών για το περίφημο σκάνδαλο Σουσουρλούκ και την οποία αποκάλυψε η «Μιλιέτ» στις 19 Οκτωβρίου 2010, αναφέρει για τον Γκιουλέν τα εξής: «Πρό­κειται για μυστικό συνεταίρο της Τσιλέρ στο ξέπλυμα βρόμικου χρήματος», (σ.σ.: της πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας που -όπως αποκαλύφθηκε- χρηματοδότησε από τα μυστικά κονδύλια τον εμπρησμό των ελληνικών δασών), «ενώ τα μέλη του κινήματος Γκιουλέν αποτελούν τον πιο σημαντικό μη κυβερνητικό μηχανισμό που διατηρεί η CIA στην περιοχή.

Η επιδίωξη

Οι ανωτέρω πληροφορίες είναι δυνατόν να επιβεβαιωθούν εάν ελεγχθούν τα οικονομικά του Γκιουλέν του κινήματος του από επιθεωρητές του υπουργείου Οικονομικών και αν γίνουν συντονισμένες έρευνες από τα υπουργεία Εσωτερικών και Εξωτερικών σχετικά με τη δράση του Γκιουλέν και της οργανώσεως του». Στην ίδια έκθεση φέρονται ιδιαίτερα αποκαλυπτικά στοιχεία για την απώτερη και κεκαλυμμένη επιδίωξη του Γκιουλέν να εγκαθιδρύσει στην Τουρκία ένα ισλαμικό καθεστώς στο πρότυπο Ιράν.

Ο λόγος, όπως έγινε ήδη αντιληπτό, για τον περίφημο ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, τον Τούρκο ισλαμιστή ηγέτη, ο οποίος εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του τουρκικής εκδόσεως δήθεν μετριοπαθούς Ισλάμ, υποστηρικτής του θρησκευτικού διαλόγου, της ανοχής και του μη ασυμβίβαστου μεταξύ επιστήμης και θρησκείας. Είναι αυτός τον οποίο ο δρ Paul Williams σε άρθρο του στο «Canada Free Press» (21 Μαρτίου 2011) χαρακτήρισε ως «τον πλέον επικίνδυνο ισλαμιστή του πλανήτη», λόγω της ιδιαίτερα απατηλής στρατηγικής του να εξαπλώσει το κίνημα και τις ιδέες του σε ολόκληρο τον κόσμο, υπό το κάλυμμα της παροχής σύγχρονης εκπαιδεύσεως μέσω των πρότυπων σχολείων που δημιουργεί σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σύμφωνα με τον δρα Williams, ο Γκιουλέν διατηρεί περισσότερα από 1.000 σχολεία σε 130 χώρες, με περίπου 140 στις ΗΠΑ. Κατά τον ίδιο, οι τελευταίες διαρροές εγγράφων από το WikiLeaks δείχνουν την αυξανόμενη ανησυχία των Αμερικανών αξιωματούχων για τις προσπάθειες του Γκιουλέν να δημιουργήσει έναν Νέο Ισλαμικό Κόσμο και για «την πλύση εγκεφάλου» των μαθητών που φοιτούν στα σχολεία του στις ΗΠΑ και σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε τηλεγράφημα του Αμερικανού πρέσβη στην Άγκυρα Τζέιμς Τζέφρι το 2009, που αναφέρεται στην πλύση εγκεφάλου των μαθητών στα σχολεία του, ο Γκιουλέν περιγράφεται ως ένα «πολιτικό φαινόμενο» στην Τουρκία, παρά το γεγονός ότι διαμένει μόνιμα στίς ΗΠΑ.

Θεωρητικώς, ή μάλλον επιφανειακώς, τα ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια του Γκιουλέν (όλα με ελκυστικά ονόματα του τύπου Magnolia Science Academy, Horizon Science Academy, Noble Academy, Dove Science Academy, Beehive κ.λπ.) υποβοηθούν τους Τούρκους -και όχι μόνο- μαθητές στα μαθήματά τους, προωθούν τον διαθρησκευτικό διάλογο και την ανοχή, αλλά στην πραγματι­κότητα όλα δίνουν έμφαση στην καλλιέργεια της ισλαμοτουρκικής κουλτούρας και στη διαμόρφωση φιλοτουρκικών ελίτ στις χώρες όπου λειτουργούν.

Ο Αμερικανός πρέσβης αναφέρει στο τηλεγράφημά του ότι ο Γκιουλέν έχει πλέον τον έλεγχο της τουρκικής κυβερνήσεως και υπαγορεύει την τουρκική πολιτική, η οποία παρουσιάζει μία αύξουσα αντιισραηλινή και αντιαμερικανική τάση, ότι οι ηγέτες του ΑΚΡ(συμπεριλαμβανομένων του Ερντογάν και του προέδρου Γκίουλ), φαίνεται ότι λειτουργούν σαν μαριονέτες του, ενώ σημειώνεται επίσης ότι η οργάνωση του Γκιουλέν, μέσω δωρεών και εισφορών των οπαδών του, έχει συγκεντρώσει πάνω από 25 δισ. δολάρια.

Στην Ελλάδα η «θρησκευτική εισβολή» των Τούρκων ξεκίνησε από τη Θράκη, όπου τα σχολεία του Γκιουλέν λειτουργούν υπό το κάλυμμα των φροντιστηρίων (ξένων γλωσσών) «Ελίτ» στην Κομοτηνή (Φιλιππουπόλεως 2) και με παραρτήματα στην Ξάνθη και στον οικισμό Λυκείου του Νομού Ροδόπης.

Οι ιδιοκτήτες των φροντιστηρίων είναι επίσης ιδιοκτήτες του βιβλιοπωλείου ΟΡΑΜΑ στην Κομοτηνή (Λεωφόρος Ηρώων 5), το οποίο πωλεί χαρτικά και τουρκικά βιβλία, με ισλαμικό κυρίως περιεχόμενο. Παρά την ύπαρξη των εν λόγω «επίσημων» φροντι­στηρίων, πηγές Ελλήνων εκπαιδευτικών στη Θράκη αναφέρουν ότι η διάδοση της διδασκαλίας του Γκιουλέν γίνεται και σε ιδιωτικά διαμερίσματα (ένα στην Κομοτηνή και ένα στην κοινότητα Κιμμερίων της Ξάνθης), ενώ ένα άλλο τέτοιο «παρασχολείο» (για κορίτσια αυτό) λειτουργεί και στην οδό Στενημάχου 23 στην Ξάνθη.

Η ανοχή των τριών

Η περίεργη ανοχή των τουρκικών αυτών δραστηριοτήτων τα τελευταία χρόνια (επί υπουργίας Γιώργου Παπανδρέου, Ντόρας Μπακογιάννη και Δημήτρη Δρούτσα στο Εξωτερικών), ιδιαίτερα δε την τελευταία διετία (ο νέος ΥΠΕΞ κ. Στ. Δήμας για την ώρα εξαιρείται), είχε ως αποτέλεσμα τη... μετάσταση των κρυφών σχολείων του Γκιουλέν και στην Αθήνα, όπου λειτουργούν υπό μορφή «γιάφκας» δύο παρόμοια, ένα στα Πατήσια και ένα στην περιοχή Αμπελοκήπων. Ενεργό συμμετοχή στη δημιουργία των νέων αυτών πυρήνων του Γκιουλέν στην Αθήνα έχει ο εκ Θράκης καταγόμενος ανταποκριτής γνωστής τουρκικής εφημερίδας και πρακτορείου ειδήσεων, τα οποία ανήκουν και τα δύο στον Γκιουλέν.

Ο στόχος

Και επειδή η ανοχή της ελληνικής πλευράς ανοίγει, όπως πάντα, την όρεξη της τουρκικής, η προαναφερθείσα «θρησκευτική εισβολή» των Τούρκων πέρασε σε νέα φάση. Συγκεκριμένως, την περασμένη εβδομάδα εμφανίστηκαν στα ελληνικά βιβλιοπωλεία τα πρώτα βιβλία («Παράθυρα στην Πίστη») με τα διδάγματα και τις θέσεις του Γκιουλέν, με προφανή σκοπό την εξοικείωση του ελληνικού κοινού με τη «θεωρία του» και με απώτερο στόχο τον προσηλυτισμό του.

Πρόκειται για 10 βιβλία μικρού μεγέθους, απλά και ιδιαίτερα καλογραμμένα, την επιμέλεια των οποίων, σύμφωνα με πληροφορίες Ελ­λήνων πανεπιστημιακών, φέρεται να έκανε γνωστός Έλληνας καθηγητής, που -όπως προκύπτει από συνέντευξη που του πήρε ο ανταποκριτής της «Ζαμάν» (του Γκιουλέν) Χασάν Χατζή και δημοσιεύτηκε στο (επίσης ελεγχόμενο από τον Γκιουλέν) περιοδικό «Aksiyon», τρέφει ιδιαίτερο σεβασμό και εκτίμηση για τον Τούρκο ιμάμη (τρομάρα του).

Να σημειωθεί εδώ ότι τα τελευταία λίγα χρόνια έχουν ασπασθεί το Ισλάμ άνω των 600 Ελλήνων, με τους περισσότερους απ' αυτούς στην Αθήνα και τούτο, κυριολεκτικά, κάτω από τη μύτη της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Πάρε κόσμε: Μια δεκάδα μόνο 14,40 ευρώ.

Τα βιβλιαράκια που τυπώθηκαν στη Σμύρνη (η τιμή και των 10 είναι 14,40 ευρώ) περιέχουν πλήθος επιλεγμένων (και εύπεπτων για τη δυτική κουλτούρα) αποσπασμάτων από το Κοράνι και άλλα υποτιθέμενα «μαργαριτάρια της σοφίας» του Γκιουλέν και, κατά την εκτίμηση μας, αποτελούν προπαγανδιστικό υλικό υψηλοτάτου επιπέδου. Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι ότι ενώ για όλα αυτά υπάρχουν πλήθος αναφορές από αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών και ασφαλείας προς το ΥΠΕΞ (φυσικά, πλήρη γνώση έχει και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη), κανείς δεν φαίνεται να ασχολείται με αυτή την προφανή και οργανωμένη τουρκική θρησκευτική διείσδυση. Η τελευταία, μαζί με την πολιτιστική διείσδυση (τουρκικές τηλεοπτικές σειρές, εκατοντάδες «καλλιτεχνικές» εκδηλώσεις στη Θράκη κ.α) και την οικονομική (εξαγορές επιχειρήσεων σε ζωτικές περιοχές), θεωρούνται, ακόμη και από πρωτοετείς φοιτητές διεθνών σχέσεων ή στρατηγικών σπουδών, σοβαρές απειλές εθνικής ασφάλειας. Για την τουλάχιστον άσχετη ελληνική πολιτική ηγεσία δεν τρέχει τίποτε…

ΜΑΝΟΣ ΗΛΙΑΔΗΣ
(ΕΦ.ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-30/1/2012)

Το αλίευσα ΕΔΩ

Ε. Η γεωπολιτική αξία της Ελλάδας και της Κύπρου, και ο ¨χειρουργικός¨ ακρωτηριασμός της - Μέρος 5ο: Χωρική Θάλασσα - FIR, Έρευνα και Διάσωση - 25ος Μεσημβρινός.

12 ναυτικά μίλια        -         6 ναυτικά μίλια 

Μέρος 5ο: Χωρική Θάλασσα - FIR, Έρευνα και Διάσωση - 25ος Μεσημβρινός.

 Μέρος 1ο,   Μέρος 2ο,  Μέρος 3ο,  Μέρος 4ο,  Μέρος 5ο,


 ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ:  30/01/2012

Γράφει Ευάγγελος ο Σάμιος

              Σχόλιο ΠΑΖΛ: Στο 5ο Μέρος θα αναφερθούμε στα θέματα του τίτλου, ειδικά στο Αιγαίο και τις ενέργειες της Τουρκίας, που αποβλέπουν στον ακρωτηριασμό του, με τις ευλογίες των άσπονδων συμμάχων μας. 


             Στην συνέχεια σας παρουσιάζουμε  περιληπτικά τι θα σας παρουσιάσουμε στις ενότητες που ακολουθούν.

1. Πρώτα ο  Αντώνης Κακαράς μας εξηγεί τι σημαίνει υφαλοκρηπίδα και τι η "διευθέτησή" της.  Μεταξύ των άλλων  τονίζει ότι ¨ Ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας, σχεδόν αυτόματα λύνει και το θέμα της ΑΟΖ. Αλλά και του εναέριου εθνικού χώρου ως υπερκείμενου της χωρικής θάλασσας και της ξηράς. Δεν λύνει βέβαια τα ζητήματα της απαράδεκτης και ασύλληπτης σε έκταση εκχώρησης στο ΝΑΤΟ κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο, στην ξηρά και τον αέρα¨.


Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής ( Αρχή Τριωδίου - Τελώνου και Φαρισαίου)

 Ο Απόστολος της Κυριακής (Β΄ Τιμ. γ΄10 -15) 

10.Σὺ δὲ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ,
11.τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις. οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα! καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος.
12.καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται·
13.πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.
14.σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες,
15.καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.
  

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Λουκ. ιη΄ 10 -1 4 )  (Αρχή Τριωδίου)

10.ἄνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης.
11.ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης·
12.νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι.
13.καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ.
14.λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012

ΙΝΚΑ: Οδηγία φωτοτυπίας ταυτότητας



ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
Οδηγία φωτοτυπίας ταυτότητας

Οι καταναλωτές που τους ζητείται φωτοτυπία της ταυτότητας από διάφορες ιδιωτικές εταιρείες ή από το Δημόσιο, για να προστατεύονται από τυχόν πλαστογραφία της ταυτότητάς τους με όλες τις δυσάρεστες συνέπειες, πρέπει να ενεργούν ως εξής:
  • Αν τους ζητείται φωτοτυπία. Επάνω στην φωτοτυπία της ταυτότητας και στις δύο πλευρές να γράφουν την εταιρεία που συναλλάσσονται και την ημερομηνία πχ: «μόνο για χρήση εταιρείας τάδε, ημερομηνία… ». Τα γραφόμενα να διαπερνούν και τις 2 απεικονίσεις της ταυτότητας.
  • Αν τους ζητείται σκανάρισμα της ταυτότητας.  Σε καμία περίπτωση μην παραδίνουν την ταυτότητά τους  για σκανάρισμα, αλλά να ενεργούν όπως στην παραπάνω περίπτωση, να φωτοτυπούν την ταυτότητά τους να γράφουν πάλι  «μόνο για χρήση εταιρείας τάδε ημερομηνία…» και να παραδίδουν την φωτοτυπία με το  εν λόγω κείμενο για σκανάρισμα.
Αυτές είναι οι ελάχιστες προφυλάξεις για την ασφάλεια της συναλλαγής, μέχρι το ΙΝΚΑ να διερευνήσει πλήρως από πλευράς νομιμότητας το θέμα και να δημιουργήσει αυστηρότερες προφυλάξεις υπέρ των καταναλωτών.
Τέλος το ΙΝΚΑ συνιστά σε περιπτώσεις σαν τις παραπάνω οι καταναλωτές να αποφεύγουν να δίδουν τα προσωπικά τους δεδομένα «στο δρόμο» από τραπεζάκια που στήνονται για πώληση διαφόρων υπηρεσιών, και να προτιμούν τα καταστήματα.
ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ: http://eleftheroiellines.blogspot.com/2012/01/blog-post_25.html Το αλίευσα ΕΔΩ

Ποιος φοβάται τις εκλογές;

Του Βασίλειου Μαρκεζίνη, Ακαδημαϊκού

Ο τίτλος αυτού του άρθρου αντικατοπτρίζει ένα από τα παράδοξα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη Ελλάδα. Πράγματι, καθώς η χώρα μας ετοιμάζεται να λάβει μια σειρά από μέτρα απίστευτης σκληρότητας, τα οποία επιπλέον θα την εγκλωβίσουν επί πολλά χρόνια,η άρχουσα ελίτ του πολιτικού μας κόσμου, μαζί με τα άλλα οικονομικά κατεστημένα που κακοκυβερνούν τη χώρα μας εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία –ή και περισσότερο, σύμφωνα με ορισμένους σχολιαστές–, προσπαθούν καθημερινά να αναβάλουν τη διεξαγωγή των εκλογών. Το γεγονός ότι αυτές οι οδυνηρές αποφάσεις μπορούν να ληφθούν, και θα ληφθούν, από βουλευτές και πολιτικά κόμματα που, στην πειοψηφία τους ξεκάθαρα δεν αντιπροσωπεύουν τη βούληση του ελληνικού λαού διόλου δεν εμποδίζει αυτή την κατηγορία ανθρώπων, ειδικά από τον χώρο του Τύπου, να θεωρεί ότι είναι δικαίωμά της να διορίζει η ίδια την κυβέρνηση της χώρας. Η τελευταία φορά που εφαρμόστηκε αυτή η πρακτική, οδηγώντας τη χώρα σε καταστροφικά αποτελέσματα, ήταν το 1965, αν και ορισμένοι πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να επαναληφθεί σήμερα ένα τέτοιο εχείρημα.Πώς εξηγείται όμως η σημερινή απροθυμία να ανατεθεί η λήψη αποφάσεων σε μια Βουλή εκλεγμένη από τον λαό; Τα διάφορα τμήματα της κοινωνίας δίνουν διαφορετικές απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα.

***

Η πρώτη ομάδα που εναντιώνεται στη διεξαγωγή εκλογών περιλαμβάνει πολιτικούς όλων των πολιτικών αποχρώσεων (εξαιρουμένης της Αριστεράς) οι οποίοι ξέρουν καλά πως δεν πρόκειται να επανεκλεγούν. Από αριθμητική άποψη, η ομάδα αυτή δεν είναι μεγάλη∙φροντίζει, όμως, μέσω των ΜΜΕ, να κάνει πολύ θόρυβο. Στην ομάδα αυτή οφείλουμε να προσθέσουμε τα ΜΜΕ και ορισμένα άλλα τμήματα των κατεστημένων που κυβερνούν την Ελλάδα.Διότι όλοι τους επιδιώκουν να διατηρηθεί πάση θυσία η πολύ βολική σχέση που έχουν με τον ετοιμοθάνατο πολιτικό κόσμο, τουλάχιστον μέχρι να διαμορφώσουν ένα νέο, πειθήνιο υποκατάστατό του.

Πολλά από τα μέλη αυτής της ομάδας θεωρούν «κατάλληλο»τον κ. Παπαδήμο, προκειμένου να επιτύχουν τον στόχο τους. Δυστυχώς, όμως, μέχρι τώρα, το μόνο που έχει καταφέρει ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι να μην «ενοχλήσει» ιδιαίτερα τον λαό, και όχι να δώσει δείγματα γνήσιου ηγέτη. Επί του παρόντος, λοιπόν, ο στηρίζων Τύπος ενισχύει αυτή την τεχνητή εικόνα!

Εντούτοις, αν και αυτά τα «άχρωμα» χαρακτηριστικά είναι ελκυστικά σε περιόδους πολιτικής νηνεμίας, είναι εντελώς ακατάλληλα για περιόδους μεγάλων κρίσεων,στις οποίες ο πραγματικός ηγέτης οφείλει να εμπνέει και να βοηθάει τον πολιορκημένο λαό του. Έτσι, οι εν λόγω παρασκηνιακοί παράγοντες θεωρούν ότι μπορούν να διαμορφώσουν μια κάποια ομάδα γύρω από τον τεχνοκράτη πρωθυπουργό, αποτελούμενη, φέρ’ ειπείν, από ένα ετερόκλητο σύνολο γνωστών,σχετικά γνωστών και παντελώς άγνωστων φιλελευθεριζόντων πανεπιστημιακών, «αυθεντιών» του ΕΛΙΑΜΕΠ, οπαδών του Σχεδίου Ανάν και«ασυνήθιστων» εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι άνθρωποι όμως που χρειάζεται πραγματικά η χώρα μας–οι επιτυχημένοι επιχειρηματίες– δεν έχουν ακόμη περιληφθεί στους υποστηρικτές της νέας ομάδας, κίνησης, ή κομματικής παράταξης η οποία –ελπίζουν– θα θέσει τελικά εκτός μάχης τον «ενοχλητικό κύριο Σαμαρά», τον οποίο, προφανώς, δεν μπορεί να ελέγξει!

***

Η δεύτερη ομάδα ατόμων που φαίνεται να διαφωνεί με τη διεξαγωγή εκλογών αποτελείται από απλούς πολίτες, τα βάσανα των οποίων πολλαπλασιάζονταικαθημερινά κατά τρόπο απαράδεκτο. «Τι μπορεί ακόμη να μας συμβεί εάν γίνουν εκλογές;», αναρωτιούνται οι αδικημένοι, οι ταλαιπωρημένοι, οι υποφέροντες. Και κάποιοι τούς φοβίζουν: «Προσέξτε, θα επιστρέψουμε στη δραχμή!»

Πράγματι, η πολυσυζητημένη αυτή επιστροφή θα αποτελούσε μια εξέλιξη γεμάτη κινδύνους και δυσκολίες. Ποιος όμως έχει θελήσει να παρουσιάσει στον λαό μια διεξοδική συγκριτική μελέτη για το πόσο διαφορετική, ή ανεπιθύμητη, θα ήταν μια τέτοια κίνηση σε σχέση με τη σχεδιαζόμενη υποδούλωσή μας για τα επόμενα δέκα,δεκαπέντε χρόνια, μόνο και μόνο για να μείνουμε στο ευρώ;

Και κάτι ακόμη πιο σημαντικό: όσοι υποστηρίζουν την παραμονή μας στο ευρώ πιστεύουν ειλικρινά ότι είναι όντως εφικτή αυτή η παραμονή; Μήπως θα ήταν πιο ρεαλιστικό, αντί να ρωτάμε αν θέλουμε εμείςνα βγούμε από το ευρώ, να διερωτηθούμε επί πόσο ακόμη καιρό θα θέλουν οι Ευρωπαίοι να μας κρατούν στο ευρώ;

Πού οφείλεται λοιπόν η διάχυτη, μελαγχολική αδιαφορία προς μιαν απόφαση τόσο ζωτική σημασίας όσο είναι η διεξαγωγή εκλογών;

Κατά την άποψή μου, ο βασικός λόγος σχετίζεται με την εξουθένωση, την πλήρη απάθεια, στην οποία έχει βυθίσει τον λαό η διετία της κυβέρνησης Παπανδρέου. Μια μέρα, οι κοινωνιολόγοι και οι πολιτικοί επιστήμονες πρέπεινα εξετάσουν τον αδίστακτο και μελετημένα ψυχοφθόρο τρόπο με τον οποίο η τελευταία κυβέρνηση υπονόμευσε το πνεύμα και την αυτοπεποίθηση του μέσου Έλληνα πολίτη, προκειμένου να εξασφαλίσει την παθητική του στάση απέναντι σε μια σειρά άδικων αποφάσεων, οι οποίες επιβλήθηκαν από το εξωτερικό και εφαρμόστηκαν ανεπιτυχώς από διχασμένους και συνεχώς διαπληκτιζόμενους πολιτικούς που σήμερα εμφανίζονται ως ανανεωμένοι δελφίνοι! Ακόμη και ο προκάτοχος του κ. Παπανδρέου ετοιμάζεται να μας εξηγήσει πού έσφαλε ο διάδοχός του, στοχεύοντας Κύριος οίδε σε τι όφελος για τον εαυτό του.

Οι σοβαροί παρατηρητές πρέπει επίσης να σκεφτούν πολύ προσεκτικά κατά πόσον η συνεχής καθοδική πορεία στην οποία εξώθησαν τη χώρα μας η Τρόικα και οι εγχώριοι οπαδοί της μπορεί να κρατήσει για πάντα ή μήπως πλησιάζει η στιγμή που θα ξεσπάσει στους δρόμους ένας πραγματικός και –πολύ φοβάμαι–αιματηρός και εκτεταμένος ξεσηκωμός.

Μπορεί να προειδοποιούμε για αυτό το ενδεχόμενο∙ μπορεί να προβλέπουμε και να ανησυχούμε για τα φοβερά επακόλουθα που θα είχε κάτι τέτοιο∙ ποιος όμως μπορεί, με το χέρι στην καρδιά, να ισχυριστεί ότι ο εξαθλιωμένος λαός δεν θα έχει δίκιο εάν, πολύ σύντομα,επιτρέψει στη φτώχεια του να υπερισχύσει της λογικής του;

Τα ΜΜΕ που ασκούν πιέσεις προκειμένου η κυβέρνηση να περάσει στα χέρια των ευνοουμένων τους σπανίως συζητούν πόσο ακόμη μπορεί να διαρκέσει η επισφαλής ηρεμία της σημερινής κατάστασης. Ας το ξανασκεφτούν όμως:Ποιος είναι ικανοποιημένος από την κατάσταση αυτήν;Το συνεχώς αυξανόμενοπλήθος των ανέργων; Ο αυξανόμενος αριθμός των ζητιάνων στους δρόμους; Η αγορά που έχει στεγνώσει από ρευστό και βλέπει τα εμπορικά καταστήματα να κλείνουν το ένα μετά το άλλο; Τα μόνιμα θύματα, οι συνταξιούχοι; Οι πολίτες που συναλλάσσονται με μιαν αποθαρρυμένη και, ενίοτε, εντελώς απρόθυμη γραφειοκρατία; Ή μήπως, τέλος, οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, που πρόκειται σύντομα και αυτοί να βιώσουν τη βαναυσότητα που κατά κανόνα συνοδεύει τις απαιτήσεις του κυρίου Τόμσεν;

***

Όλα αυτά μάς επαναφέρουν στις διαρκώς επαναλαμβανόμενες απειλές για το μέλλον μας στην Ευρώπη, το ευρώ κ.ο.κ. Έχω θίξει αυτό το θέμα τόσο στην αρχή αυτού του άρθρου όσο και σε διάφορα άλλα κείμενά μου. Θα ήθελα ωστόσο να κλείσω θέτοντας τα ακόλουθα ζητήματα.

Κάθε ευφυής ή πονηρός δημοσιογράφος είναι πράγματι σε θέση να διατυπώσει επιχειρήματα τα οποία ο μέσος ή και ο καλλιεργημένος αναγνώστης ενδέχεται να αποδεχτεί ανεξέταστα. Και πράγματι, η δημοσιογραφική προπαγάνδα που «προβάλλει» συγκεκριμένους πολιτικούς ή διανοουμένους μπορεί να λειτουργήσει επί ένα διάστημα. Οι άνθρωποι, όμως, που κρατούν τη δημοσιογραφική πένα και σχεδιάζουν περίτεχνα τη δημόσια εικόνα αυτών των ατόμων δεν μπορούν άραγε να συνειδητοποιήσουν ότι η δημοσιότητα δεν αρκεί αφ’ εαυτής για να «πουληθεί» ένα προϊόν; Δεν καταλαβαίνουν άραγε ότι το κοινό έχει ήδη αγοράσει «προϊόντα» που έχουν αποδειχθεί δυσλειτουργικά– για να μην πω: άχρηστα ή επικίνδυνα;

Δεν είναι, λοιπόν, καιρός να πούμε στους Έλληνες τι ακριβώς είναι αυτό που εμποδίζει τις διαπραγματεύσεις για το PSI;Δεν είναι καιρός να τους προειδοποιήσουμε ότι δεν πρέπει να θέσουν τους πόρους τους –σημερινούς και μελλοντικούς– στη δικαιοδοσία ξένων δικαστηρίων; Δεν πρέπει να τους πούμε ότι αυτές οι εσπευσμένες κινήσεις επιβάλλονται από τους ξένους «φίλους» μας, οι οποίοι προσπαθούν να υψώσουν προστατευτικά «αναχώματα» γύρω τους, προτού τους πνίξει και αυτούς η ελληνική πλημμύρα; Κι ακόμη: δεν οφείλουμε άραγε να πούμε στους Έλληνες ότι ο μόνος τρόπος για να νικήσουμε τους κερδοσκόπους είναι να είμαστε εξίσου επινοητικοί,ευκίνητοι, απρόβλεπτοι και ανεξάρτητοι με αυτούς; Ας δοκιμάσουμε κάτι νέο, ας προσπαθήσουμε να δείξουμε ανεξαρτησία και φαντασία, και ίσως τότε δούμε τους κερδοσκόπους να μας αφήνουν ήσυχους, για να στραφούν σε νέους στόχους.

Άμεση απαλλαγή από τους κερδοσκόπους και την Τρόικα:αυτός θα έπρεπε να είναι ο στόχος μας! Είναι ανέφικτος; Ναι, αλλά μόνον αν δεν σκεφτόμαστε πρωτότυπα και παραμένουμε προσηλωμένοι σε πολιτικές και προκαταλήψεις του παρελθόντος.

Θεωρώ ότι κανείς δεν μπορεί να αντικρούσει αυτό το επιχείρημα, ακριβώς διότι ποτέ μέχρι τώρα δεν έχουμε δοκιμάσει έναν εναλλακτικό τρόπο σκέψης!


http://antibaro.gr/node/3695
Το αλίευσα ΕΔΩ  

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Βίντεο - Απίστευτη «ειλικρίνεια» Οικονόμου: βάλαμε το χαράτσι στα ακίνητα λόγω αδυναμίας είσπραξης φόρων.


http://youtu.be/MkbglnlYTjk
Το αλίευσα ΕΔΩ

Η πυραυλική απειλή της Τουρκίας


Του Χρήστου Μηνάγια

Στις 13/1/2012 ο καθηγητής Yücel Altınbaşak, πρόεδρος του Τουρκικού Ιδρύματος Επιστημονικών και Τεχνολογικών Ερευνών (ΤÜBITAK), σε ενημέρωση δημοσιογράφων αναφορικά με τις εξελίξεις στο πυραυλικό πρόγραμμα της Τουρκίας δήλωσε ότι την παρούσα περίοδο πραγματοποιούνται δοκιμές στο βεληνεκές των 300 χλμ, ενώ εντός του 2012 θα αρχίσουν οι δοκιμές για επίτευξη βεληνεκούς 500 χλμ.

Στη συνέχεια, ο Τούρκος καθηγητής ανέφερε ότι θα ακολουθήσουν δοκιμές για επίτευξη βεληνεκούς 1.500 χλμ με τελική επιδίωξη, το 2014, αυτό να φθάσει στα 2.500 χλμ. Επισημαίνεται ότι, το Ινστιτούτο Μελετών και Ανάπτυξης της Αμυντικής Βιομηχανίας (Savunma Sanayii Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü/SAGE), που υπάγεται στο ΤÜBITAK, είναι υπεύθυνο για το πυραυλικό πρόγραμμα της Τουρκίας και σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ κατά τις δοκιμαστικές βολές πυραύλων εδάφους-εδάφους προσβάλλονται στόχοι στα 300 χλμ με απόκλιση 5 μέτρων.

Σε ότι αφορά την πληροφορία για το βεληνεκές των 2.500 χλμ. είχε προηγηθεί ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρ. Τ. Ερντογάν, ο οποίος, κατά τη συνεδρίαση του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου στις 15/12/2011, απευθυνόμενος στην ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων ζήτησε να μάθει το βεληνεκές των τουρκικών πυραυλικών συστημάτων. Όταν οι Τούρκοι στρατηγοί ανέφεραν ότι το μέγιστο βεληνεκές είναι 150 χλμ ο Ερντογάν τους είπε τα εξής:
«Αυτό είναι αδύνατο. Πρέπει να βελτιώσουμε το βεληνεκές. Το Ιράν κατασκεύασε πυραύλους με βεληνεκές 2.000!2.500 χλμ. Και εμείς μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό. Αυτό ζητάω από εσάς.»

Αυτό που προκύπτει από την ανάλυση του συνόλου των τουρκικών εξοπλιστικών προγραμμάτων είναι ότι αποκαλύπτονται τα στοιχεία μιας χαρακτηριστικής προσπάθειας για παραγωγή στρατιωτικών πληροφοριών μεγάλου βάθους και διεξαγωγή επιχειρήσεων, ημέρα και νύκτα, σε μεγάλες αποστάσεις με την υποστήριξη οπλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς, στηριζόμενες στην αρχή της διακλαδικότητας. Ειδικότερα για τα πυραυλικά
συστήματα εδάφους-εδάφους κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί το ακόλουθο απόσπασμα από το βιβλίο του συντάκτη του παρόντος άρθρου με τίτλο: «Η γεωπολιτική στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας», απ’ όπου διαπιστώνεται ότι αυτά εντάσσονται σε μια μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική, την οποία όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις αποφάσισαν να κρατήσουν μακριά από τα κόμματα και τις εσωτερικές πολιτικές διενέξεις.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία με την Κίνα για την αγορά 19 εκτοξευτών F-302T Kasırga 302 mm, με βεληνεκές 80 χλμ. Στη συμφωνία προβλεπόταν η μεταφορά τεχνογνωσίας στην Τουρκία, η οποία κατασκεύασε στη συνέχεια 35 εκτοξευτές και πέτυχε να αυξήσει το βεληνεκές τους στα 100 χλμ. Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί κάνουν λόγο για την κατασκευή επιπλέον 6 εκτοξευτών του ιδίου τύπου, βεληνεκούς 150 χλμ, στους οποίους εδόθη η ονομασία Jaguar. Οι Kasırga ανήκουν στην 58 Ταξιαρχία Πυροβολικού που εδρεύει στο Polatli της Άγκυρας. Στις 22-3-2007 η Τουρκία ενημέρωσε, για πρώτη φορά, επίσημα τον Ο.Η.Ε. ότι κατασκεύασε 54 εκτοξευτές Kasırga, οι οποίοι μάλιστα παρουσίασθηκαν στην παρέλαση της 30-08-2006
(Ημέρα Νίκης). Σύμφωνα με το υφιστάμενο οργανόγραμμα, η κάθε πυροβολαρχία
Kasırga διαθέτει 1 όχημα διοικήσεως, 9 οχήματα εκτοξευτές και 9 οχήματα μεταφοράς. Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί κάνουν λόγο για 100 εκτοξευτές.

Η ενασχόληση της Τουρκίας με την κατασκευή πυραυλικών συστημάτων εδάφους-εδάφους δεν είναι καινούργια υπόθεση. Το πρώτο τουρκικό εθνικό πυραυλικό σύστημα, κατασκευάσθηκε το 1999 από το TÜBİTAK/SAGE (Τουρκικό Ίδρυμα Επιστημονικών Ερευνών/Ινστιτούτο Αμυντικών Ερευνών και Ανάπτυξης) με την ονομασία Toros. Πρόκειται για ένα πυραυλικό σύστημα εδάφους-εδάφους ή θαλάσσης-εδάφους που έχει δύο τύπους. Το Toros-230 (230 mm βεληνεκούς 65 χμ) και το Toros-260 (260 mm βεληνεκούς 110 ή 115 χλμ). Το σύστημα
παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά στην έκθεση IDEF 1999, την οποία είχε επισκεφθεί ο τότε πρόεδρος της ∆ημοκρατίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ με τον τότε αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων ∆υνάμεων Χουσεΐν Κιβρίκογλου.

Η Τουρκία, συνεχίζοντας το πυραυλικό της πρόγραμμα, κατασκεύασε εν συνεχεία
τους πυραύλους F600T Yıldırım 607 mm βεληνεκούς 150 χλμ. Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί αναφέρουν ότι το βεληνεκές τους είναι 250 χλμ. Το πρόγραμμα των Yıldırım άρχισε 7με κάθε μυστικότητα το 2002. Στις 22-3-2007, η Τουρκία ενημέρωσε τον Ο.Η.Ε. για την κατασκευή 6 εκτοξευτών και 97 πυραύλων. Για πρώτη, όμως, φορά, παρουσιάστηκαν στην παρέλαση της 30-8-2007 (Ημέρα Νίκης). Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί κάνουν λόγο για 36 εκτοξευτές. Στο τουρκικό περιοδικό Savunma ve Havacilik (Άμυνα καιΑεροπορία), τεύχος 124/2007, αναφέρονται τα ακόλουθα τα οποία
αναδημοσιεύθηκαν από τουρκικές εφημερίδες:

«Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, στο βασικό σχεδιασμό που έγινε για τον καθορισμό των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων αναγκών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, αποφασίσθηκε να αποκτηθεί τεχνολογία ώστε το βεληνεκές των πυραυλικών συστημάτων να φθάσει στα 500 χλμ το 2008 και στα 1.000 χλμ το 2009. Με την τεχνολογία όμως που διαθέτει η Τουρκία, στην παρούσα φάση, δεν είναι δυνατόν να φθάσει τα 1.000 χλμ και έχει εστιάσει την προσπάθειά της στην επίτευξη βεληνεκούς μεταξύ 300 και 600 χλμμ. Η Τουρκία την πυραυλική τεχνολογία την πήρε αρχικά από την Κίνα, στη συνέχεια όμως ανέπτυξε δική της τεχνολογία και συνεχίζει μόνη της και ανεξάρτητη από το εξωτερικό. ∆ύο είναι οι κύριες αιτίες που η Τουρκία αποφάσισε να δώσει εμφαση στην ανάπτυξη πυραυλικής τεχνολογίας. Το πρώτο κρίσιμο σημείο εστιάζεται στο γεγονός ότι οι γειτονικές χώρες της Τουρκίας διαθέτουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. Συγκεκριμένα το Ιράν απέκτησε μία σημαντική δύναμη κατασκευάζοντας τους πυραύλους Sahab, των οποίων το βεληνεκές φθάνει στα 2.000 χλμ. Γι’ αυτό το λόγο και προκειμένου η Τουρκία να δημιουργήσει τις ισορροπίες που επιθυμεί με τις γειτονικές χώρες επιτάχυνε τις εργασίες ανάπτυξης πυραυλικής τεχνολογίας..»

Σημειώνεται πάντως ότι η ανάπτυξη πυραύλων με τόσο μεγάλα βεληνεκή αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη περί αναπτύξεως πυρηνικών όπλων, διότι πύραυλοι συμβατικής γομώσεως με αυτά τα βεληνεκή έχουν περιορισμένη στρατιωτική αξία σε σύγκριση με το κόστος ανάπτυξης και κατασκευής τους. Η ίδια ένδειξη, κατά την άποψή μας, είναι χαρακτηριστική τόσο των προθέσεων του Ιράν όσο και της Τουρκίας. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται από σχετικό δημοσίευμα στο φύλλο της εφημερίδος Milliyet, 23-11-2009, το οποίο αναγράφει τα ακόλουθα:

«Η Τουρκία είναι μία μουσουλμανική χώρα. Η πρώτη μουσουλμανική χώρα παγκοσμίως που κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας είναι το Πακιστάν, το οποίο αμέσως μετά κατασκεύασε ατομική βόμβα. Η δεύτερη μουσουλμανική χώρα που κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας είναι το Ιράν, το οποίο εισήλθε στη διαδικασία κατασκευής ατομικής βόμβας. Η Τουρκία, η οποία αποτελεί μία χώρα κλειδί στη Μέση Ανατολή, αν κατασκευάσει εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, είναι σαφές ότι θα επιχειρήσει να κατασκευάσει ατομική βόμβα.»

http://www.geostrategy.gr/
Το αλίευσα ΕΔΩ

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

Σπέρνουν ξανά τον πανικό, για να τους πούμε στο τέλος κι ευχαριστώ!

Τις τελευταίες ώρες δεν μπορούμε να πάρουμε ανάσα. Μας “ πυροβολούν” με ειδήσεις, απειλές και αδιανόητα διλήμματα. Μας λένε ότι θα μας στείλουν Γερμανό να μας συντάσσει τον προϋπολογισμό και θα χει δικαίωμα να αποφασίζει που θα ξοδέψει το ελληνικό κράτος τα λεφτά του!

Μέχρι και γερμανικό έλεγχο στην Σχολή Ευελπίδων θέλουν να επιβάλλουν, όπως αποκάλυψε ο Γ. Τράγκας το μεσημέρι στον Real, που ξεφτύλισε τον μνημονιολάγνο Χαρδαβέλα στην ίδια του την εκπομπή!

Ειλικρινά, μέσα σ’αυτόν τον “ βομβαρδισμό” χάνουν οι λέξεις και οι έννοιες την αξία τους και το νόημά τους. Το “ Δόγμα του Σοκ” λειτουργεί και παγώνει τις λαϊκές αντιδράσεις μέσα στην τρομοκρατία που δημιουργεί! Ποιος θα διανοούνταν πριν από λίγα χρόνια, ότι θα μας έλεγε κάποιος πως θα μας βάλει επίτροπο να ελέγχει την χώρα και δεν θα ξεσηκωνόταν το σύμπαν;

Αλλά είμαστε σοβαροί; Όσο προδότες και δοσίλογοι κι αν είναι οι πολιτικοί μας, ποιος θα μπορούσε να αποδεχτεί στην σημερινή συγκυρία κάτι τέτοιο, χωρίς να προκαλέσει κοινωνική και λαϊκή έκρηξη; Σίγουρα οι περισσότεροι θα το έκαναν αλλά όχι τόσο ξεδιάντροπα!

Προσωπικά νομίζω ότι δύο περιπτώσεις μπορούν να εξηγήσουν την κατάσταση:

Είτε οι δανειστές μας έχουν “ μετρήσει”την κατάσταση και είδαν ότι έχουν ξεφορτωθεί ομόλογα και άλλα “ τοξικά” στοιχεία, και οι συνέπειες μιας ελληνικής χρεοκοπίας είναι διαχειρίσιμες πλέον για τους “ μεγάλους” παίχτες, οπότε μας ζητάνε μη ρεαλιστικά πράγματα για να αναγκάσουν σε πολιτική κατάρρευση και χρεοκοπία,

είτε -και το θεωρώ πιθανότερο- βάζουν σε εφαρμογή τις παλιές, καλές και δοκιμασμένες πρακτικές του γκεμπελισμού! Διαδίδουν φήμες που σπέρνουν πανικό, περνάνε την κατάργηση 13ου και 14ου μισθού ήσυχα και χωρίς πολλά πολλά και βάζουν τα σάπια ΜΜΕ να πανηγυρίζουν που η κυβέρνηση πέτυχε να μην μας επιβάλλουν ξένη επικυριαρχία οι δανειστές!!!

Και να μας βιάσουν δηλαδή, και να τους πούμε κι ευχαριστώ!!!

Όπως και να ‘χει τα ψέματα τελείωσαν, οι μάσκες έπεσαν και ο καθένας έχει πλέον διαλέξει με ποια πλευρά θα ταχθεί! Δεν πρόκειται για εμφύλιο όπως ενδεχομένως θα ήθελαν, πρόκειται να τον αγώνα που λαού εναντίον των σύγχρονων Κουινσλιγκ. Πρόκειται για την εθνική μας επιβίωση και την αποκατάσταση της νομιμότητας και του Συντάγματος, όπως ορίζει το άρθρο 120!

Το σύνθημα είναι ένα: “ Φωτιά και Τσεκούρι στους Προσκυνημένους!”

αἰέν ἀριστεύειν


Το αλίευσα ΕΔΩ

Μία αληθινή συγκινητική ιστορία: Ιωσηφίνα Τσορμπαντζίδου (1980-2006)

Θεολόγος στην θεωρία και την πράξη

Η Ιωσηφίνα γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1980, ημέρα που η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη του οσίου Νικολάου Πλανά, του οποίου πολύ αγαπούσε να διαβάζει τον βίο. Κατά την βάπτισή της πήρε το όνομα του μνήστορος Ιωσήφ.
Από την ηλικία των 3 1/2 ετών άρχισαν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα της ασθενείας «Μυοδυστροφία»: έπεφτε πολύ εύκολα κάτω, δεν μπορούσε να ανέβει σκάλες, ένα πετραδάκι που βρίσκονταν κάτω από τα πόδια της ήταν ικανό να την ρίξει κάτω.

Κι όμως, ποτέ δεν έκλαιγε όταν έπεφτε, παρόλο που κάθε φορά σχεδόν που έπεφτε χτυπούσε πρώτα τα γόνατα κι αμέσως μετά το κεφάλι της, γιατί ήταν βαρύ και δεν μπορούσε να το συγκρατήσει.
Από την ηλικία των 5 1/2 ετών σταμάτησε και να περπατάει.
Έτσι σαν παιδί, δεν έτρεξε, δεν έπαιξε μ’ άλλα παιδιά, κι όμως από μικρή είχε μια πηγαία καλοσύνη κι ένα αυθόρμητο, χαμόγελο.

Στο Δημοτικό σχολείο, την πήγαινε η μητέρα της σχεδόν αγκαλιά στις πρώτες τάξεις. Μετά συνέχισε Γυμνάσιο στο ΕΛΕΠΑΑΠ (Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκαταστάσεως Αναπήρων Παίδων) και συνέχισε σε Νυκτερινό Λύκειο. Αναπηρικό καρότσι χρησιμοποιούσε από την ηλικία των 12 ετών. Όταν διάβαζε, γυρνούσε τις σελίδες των βιβλίων μ’ ένα μολύβι. Όταν καθόταν στο καρότσι ακουμπούσε το κεφάλι της σε μια προέκταση που υπήρχε πίσω από την πλάτη της, επειδή το κεφάλι της ήταν βαρύ και επειδή είχε μία κλίση προς τα πίσω. Όταν της έφερναν το σώμα της μπροστά για να ξεκουράζεται, αυτό στηριζόταν σε μια ζώνη.
Να πώς την θυμάται μία καθηγήτρια από το Λύκειο: «Συνάντησα την Ιωσηφίνα στην Α’ Λυκείου το 1994. Πάντα ήταν με ένα καλό λόγο για όλους, με απέραντη καλοσύνη και ένα γλυκό χαμόγελο.

Μπορούσε να γράφει μόλις μετά βίας σέρνοντας το χεράκι της. Ποτέ όμως δεν επικαλέστηκε την φυσική της αδυναμία για να αποφύγει τις σχολικές της υποχρεώσεις. Πάντα διαβασμένη, πρώτη μαθήτρια, χωρίς να της χαρίζεται τίποτα. Οι συμμαθητές της την λάτρευαν, το ίδιο και οι καθηγητές της. Όταν την ρωτούσες, τι κάνεις; η απάντηση ήταν, Δόξα τω Θεώ, πολύ καλά! Την ίδια απάντηση μου έδωσε και μια μέρα πριν από το τέλος, στο Νοσοκομείο».
Μετά συνέχισε στην Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. από όπου πήρε πτυχίο με άριστα και λόγω μεγαλυτέρου βαθμού είπε αυτή τον όρκο στις 12.12. 2003. Το περιοδικό ΛΥΔΙΑ (Ιανουάριος 2004) έγραψε:
«Της Ιωσηφίνας το αναπηρικό καρότσι είναι άμβωνας που μας λέει πως η ζωή με τον Θεό δεν μπορεί να είναι μεμψίμοιρη. Η ζωή με τον Θεό γίνεται δημιουργική, δυναμική, έχει στόχους, γίνεται στίβος αρετών. Με τον Θεό δεν μπορεί η γκρίνια, το παράπονο, η μιζέρια να γίνει τρόπος ζωής.
Συγκινήθηκα όταν έσφιξα το χέρι της για να την συγχαρώ για το άριστα… μα και ντράπηκα. Γιατί εγώ κλαίω σε ασήμαντα εμπόδια, κατσουφιάζω, όταν για λίγες μέρες μένω ακίνητη στο κρεβάτι, χάνω τον έλεγχό μου όταν δεν γίνεται όπως το προγραμματίζω».

Πώς έβλεπε η ίδια την ασθένεια της

Έγραφε σ’ ένα γράμμα στον πατέρα Αυγουστίνο Καντιώτη (το 2002): «Ο Θεός επέτρεψε εδώ και μερικά χρόνια, 10 και πλέον, να είμαι ακινητοποιημένη σε καρότσι. Το πρόβλημα εξελίσσεται συνεχώς. Ανθρωπίνως δεν θεραπεύεται. Με την βοήθεια του Θεού δεν θλίβομαι προς το παρόν για την κατάστασή μου, αφού ούτε και προσεύχομαι για να γίνω καλά. Αυτό που με φοβίζει είναι η έλλειψη υπομονής σε πιο δυσμενείς συνθήκες, όπως η υγεία της μητέρας μου, η επιδείνωση της ασθένειας μου. Γι’ αυτό εύχεσθε να μας επισκιάζει η χάρις του Θεού, ώστε να υπομείνουμε εις τέλος…».

Σ’ ένα άλλο γράμμα της σε ένα γέροντα γράφει:
«Κατάλαβα με τη χάρι του Θεού και την βοήθεια ενός βιβλίου ότι όλοι έχουμε μέσα μας ένα οχυρό που λέγεται εγωισμός και όταν επιτίθεται σ’ αυτό ο πόνος, όσο αρνείται να παραδοθεί, τόσο μεγαλύτερη είναι η πίεση που δέχεται. Πόσο μάλλον σε μένα που έχω το οχυρό Ρούπελ!…
Ευχηθείτε, γέροντα, να προσθέτει ο Θεός πίστη και χάρη για να υπομείνουμε εις τέλος…».

Από απάντηση που της έστειλε ο Γέροντας Εφραίμ από πολύ μακριά, 2 μέρες αμέσως μετά από το φαξ που του είχε στείλει: «παιδί μου Ιωσηφίνα… Αγωνίζου πολύ στην προσευχή. Μίλα με τον Θεό συνεχώς και θα νοιώσεις όμορφα και δυναμικά. Χωρίς προσευχή παραλύει ο άνθρωπος και παθαίνει ψυχική αναιμία και τότε τον σφίγγουν τα ψυχικά άσχημα αισθήματα. Την ευχή του Ιησού να μην την σταματάς καθόλου και θα έχεις την καλύτερη και άγια συντροφιά. Την μελέτη του Ευαγγελίου και άλλων πνευματικών βιβλίων να την έχεις κάθε μέρα· έστω και λίγη, αρκεί να παίρνεις κάτι μέσα σου αγιογραφικό.

Εύχομαι να σου δίνει συνέχεια ο Κύριος υπομονή και προσευχή για να τα βγάλεις πέρα. Να έχεις τις ελπίδες στην Παναγία μας. Γονάτιζε και προσεύχου παιδί μου. Η προσευχή κάνει θαύματα. Στηρίξου στον Χριστό μας με πίστη…».

Η ίδια της, θέλοντας να παρηγορήσει μια μητέρα που έχασε το παιδί της μεταξύ άλλων έγραφε:
«Ο γιος σας φέρει το στεφάνι της νίκης και του μαρτυρίου, όπως τόσα εκατομμύρια αγίων… Ο θάνατός του εκφράζεται ως αγάπη του Θεού προς εσάς, διότι έτσι εργάζεται την σωτηρία της ψυχής σας. Πιστεύω ότι και η δική μου αναπηρία όσο κι αν φαίνεται στα μάτια των ανθρώπων αδικία ή καταδίκη είναι το αποκορύφωμα της αγάπης Του, διότι έτσι μ’ έχει ασφαλίσει κατά ένα τρόπο. Κι εσείς μόνο με τα μάτια του Θεού κι όχι των ανθρώπων, αν δείτε την απουσία του παιδιού σας, θα νικήσετε τον πόνο σας και θα ειρηνεύσει η καρδιά σας. Μην επιτρέψετε στην ψυχή σας να εναντιωθεί στον Θεό, αλλά εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία να τον προσεγγίσετε περισσότερο και σίγουρα θα αναπαυθείτε».

Αυτά τα έγραψε περίπου 3 μήνες πριν πεθάνει.
Η Ιωσηφίνα συνδύαζε στην ζωή της την βίωση του Ευαγγελίου του Χριστού με την μετάδοση της αγάπης προς τους άλλους μέσω της προσευχής της. Τής έλεγαν: κάνε προσευχή κι εκείνη έγραφε ονόματα… πολλλά ονόματα….
Μόνο αυτή γνωρίζει τι προσευχές έκανε, γιατί δεν έλεγε τίποτα γι’ αυτό το έργο της.
Όμως τα αποτελέσματα φαίνονταν από τον τρόπο που ακτινοβολούσε τη Χάρι του Θεού στους άλλους και από την παρηγοριά και ανακούφιση που ένοιωθε οποίος είχε συνάντηση μαζί της.

Μοναχοί, κληρικοί και λαϊκοί ζητούσαν την προσευχή της. Ένας γέροντας της είχε πει:
-Ένα κόμπο από το κομποσχοίνι σου και για μένα….

Και εκείνη χωρίς να έχει καμιά ιδέα μεγάλη για τον εαυτό της, από υπακοή, και την λίγη κίνηση που είχε στα χέρια της την αξιοποιούσε, και όταν άκουγε ότι κάποιος έχει ανάγκη, έκανε την ευχούλα έστω αργά – αργά.

Κήρυττε τον Χριστό με την χάρη που εξέπεμπε το πρόσωπο της, τα διακριτικά της λόγια. Το χαμόγελο, που δεν έλειπε από το πρόσωπό της που έλαμπε, δεν ανταποκρίνονταν στην φυσική της κατάσταση. Γιατί τις πιο πολλές μέρες και πονούσε και είχε δυσκολίες πολλές.
Τι αναφέρουν όσοι την γνώρισαν
Μία εθελόντρια: «Στην αρχή είχα την ψευδαίσθηση, ότι την βοηθούσε η συντροφιά μου όταν την επισκεπτόμουν. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι εκείνη με βοηθούσε. Βρισκόμασταν κάθε εβδομάδα. Την αγαπούσα πολύ γιατί σου μετέδιδε χαρά. Ήταν πανέξυπνη και δεν σ’ άφηνε να την λυπηθείς. Μπροστά της ένοιωθες εσύ σαν άτομο με ειδικές ανάγκες. Ήταν δυναμική, με χιούμορ. Εγώ είχα απορίες διαβάζοντας διάφορα βιβλία κι εκείνη μου τις έλυνε.

Το τελευταίο διάστημα της ζωής της ήταν δύσκολα, υπήρξαν στιγμές που σαν άνθρωπος λύγισε, όμως και στο νοσοκομείο έδειχνε καρτερία. Όταν πήγα μου είπε να της πιέσω λίγο την κοιλιακή χώρα για να μπορεί να αναπνέει. Έχει χαραχτεί στη μνήμη μου αυτή η στιγμή. Το ένοιωσα σαν ευλογία. Φεύγοντας με αποχαιρέτησε μ’ ένα χαμόγελο που γλύκανε ιδιαίτερα την ψυχή μου. Ήταν διαφορετικό από τα άλλα. Ήταν το τελευταίο! Εγώ την αισθάνομαι δίπλα μου. Ελπίζω να με θυμάται και εκείνη εκεί που βρίσκεται».

Μια άλλη φίλη που της συμπαραστάθηκε στα κινητικά προβλήματα, αλλά δέχτηκε την συμπαράσταση της Ιωσηφίνας στα πνευματικά μας αναφέρει:
«Δεν είχε τίποτα κατά κόσμον κι όμως είχε τα πάντα. Είχε ακέραιο πνεύμα. Μετέδιδε Χριστό σε όσους την συναντούσαν, ήταν σαν πνευματικός καθοδηγητής. Μου έδιδε και δεν έπαιρνε τίποτα. Ώρες ολόκληρες κουβεντιάζοντας μαζί της, δεν βαριόσουν. Δεν φοβόταν τον θάνατο, ήθελε να αντέχει. Δεν έβγαζε αρνητική διάθεση σε άλλους. Ζούσε για την αγάπη. Μερικοί όταν την έβλεπαν στο δρόμο, έκαναν τον σταυρό τους, για να ξορκίσουν (;) δήθεν το «κακό» (;) ή για ό,τι άλλο, κι όμως αυτή σημασία δεν έδινε, γελούσε. Σε καθοδηγούσε και με την σιωπή της. Ένιωθες αν και ήταν μικρότερη σε ηλικία, πολύ σεβασμό απέναντι της.
Δεν έκανε συγκρίσεις, δεν γκρίνιαζε, ήταν πρόσχαρη και προσιτή. Την ασθένειά της την αντιμετώπιζε με υπομονή και πρωτόγνωρο δυναμισμό.
Τα πρώτα χρόνια έκανε και χειροτεχνήματα, σελιδοδείκτες, συνθήματα με χαντρούλες και πλαστικό σπάγγο».

Ένας εθελοντής έγραψε:
«Η Ιωσηφίνα μας, περισσότερο έδινε, παρά έπαιρνε. Περισσότερο ωφελούσε παρά ωφελούνταν κι ενώ θα περίμενε κανείς να ζητεί παρηγοριά, γινόταν η ίδια παραμυθία και παρηγοριά για τους άλλους, απλόχερα, χωρίς όρους και χωρίς όρια.

Όταν ήσουν κοντά της αναλογιζόσουν πόσο αχάριστοι είμαστε όλοι εμείς που έχουμε όλα τα καλά του Θεού και παρόλα αυτά πάντα κάτι μας φταίει… γιατί πάντα κάτι μας λείπει… κάτι που δεν έλειπε από την Ιωσηφίνα, δηλαδή η πίστη στον Θεό και η εκούσια παράδοση της ανθρώπινης ζωής στα χέρια Του».

Η γειτόνισσα και φαρμακοποιός Ευαγγελία Τ., γράφει τα εξής:
«Ιωσηφίνα… Ένας επίγειος άγγελος απ’ αυτή την ζωή. Το μαρτύριο της αναπηρίας την ανέβασε σε πνευματικά ύψη. Υπάκουη στους γονείς της και δεχόταν υπομονετικά ό,τι θα της προσφερόταν. Δεν παραπονιόταν, ήταν χαρούμενη. Υπομονετική στους πόνους, καθηλωμένη στην αναπηρική καρέκλα, μια άμορφη μάζα σάρκας που κρατιόταν μ’ έναν ιμάντα στην αναπηρική καρέκλα, αλλά αυτό το κάθισμά της είχε τόση αρχοντιά. Η ματιά της σε δίδασκε την υπομονή, η σιωπή της την σοφία. Το κάθισμά της την υπομονή, και η όλη στάση της δίδασκε την ταπείνωση.

Δεν αγάπησε αυτό τον μάταιο κόσμο, αλλά τις ουράνιες μονές της βασιλείας του Θεού.
Δεν την ενδιέφερε να γίνει καλά, γιατί δεν είχε θέ-λημα, αλλά την ενδιέφερε να κάνει το θέλημα του Θεού.

Κι ο Θεός οικονομούσε η Ιωσηφίνα να προχωρεί ταπεινά προς την αγιότητα. Το πνεύμα της στηλωμένο στον Κύριο, στις εντολές Του.

Ο Κύριος της χάρισε να Τον γνωρίσει καλύτερα με το να σπουδάσει Θεολογία. Αλλά η Ιωσηφίνα βίωνε όλα τα άγια πράγματα. Είχε κοινωνία με τον Κύριο γιατί ζούσε στην ταπείνωση κι ο Κύρος την πήρε κοντά Του και την ανάπαυσε την ήμερα του Λαζάρου για να αναστηθεί στην κοινή ανάσταση το ταλαιπωρημένο σώμα της μαζί με την γενναία ψυχή της.
Με την Ιωσηφίνα κάναμε το απόδειπνο, διαβάζαμε την Αγία Γραφή, συζητούσαμε συμπροσευχόμασταν, πηγαίναμε μαζί σ’ αγρυπνίες, την ζούσα καθημερινά στο σπίτι της -καθόσον είμαι γειτόνισσα της- στην ίδια πολυκατοικία. Την αγαπούσα και την αγαπώ. Ήμουν η φαρμακοποιός της. Αφέθηκε στον Κύριο κι έφυγε από την γη ταπεινά για να λάμψει στους ουρανούς.
Η Ιωσηφίνα μας δίδαξε την υπομονή, την ταπείνωση, ήταν τύπος Χριστού, ας εύχεται στον Θεό γι’ εμάς, για να ζούμε εν αληθεία, ταπείνωση, πίστη και αγάπη για τον Κύριο…».

Τώρα που με αφήνουν οι σωματικές μου δυνάμεις, συ Κύριε, μη με εγκαταλείψεις (Ψαλμ. 70)
Από το Σεπτέμβριο του 2005, 7 μήνες σχεδόν πριν από την κοίμησή της, παρουσιάστηκαν δυσκολίες κατά την κατάποση της τροφής. Ειδικοί γιατροί έκαναν λόγο για ασυνέργεια μυών κατάποσης, άλλοι το απέδωσαν σε νευρομυϊκή εξασθένιση…. άλλοι σε άλλα αίτια.

Δεν μπορούσε να κατεβάσει παρά λίγο ζεστό νερό μερικές μέρες και τις τροφές τις πολτοποιούσε η μητέρα της. Περνούσε η Ιωσηφίνα το μαρτύριο της πείνας και δίψας. Επειδή δεν μπορούσε να μείνει καθισμένη σε ορθή γωνία, το κεφάλι έφευγε προς τα πίσω και δεν μπορούσε ούτε το σάλιο της να καταπιεί. Αισθανόταν ότι έχει ένα κόμπο στο λαιμό. Είχε αδυνατίσει τόσο πολύ που είχε μείνει πετσί και κόκκαλο. Άρχισε πλέον να μην μπορεί να κάθεται στο καρότσι, διότι πονούσαν τα κόκκαλα και είχε δυσκολία στην αναπνοή. Ήθελε να μένει ξαπλωμένη και πότε -πότε να την πιέζουν στην κοιλιά για να αναπνέει καλύτερα. Είχαν αλλοιωθεί οι μυς των ζωτικών οργάνων.

Η μητέρα της μάς μεταφέρει στις τελευταίες ώρες της: «Λίγες μέρες πριν την κοίμηση της είχε έντονη δυσφορία, ταχυσφυγμία, μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Από τις εξετάσεις βρέθηκε ότι υπολειτουργούσαν όλα τα συστήματα. Την 2η ήμερα έπεσε σε κώμα. Όταν την έβαλαν σε οξυγόνο, χαμογέλασε με βαθειές αναπνοές. Φωτίστηκε το δωμάτιο από το χαμόγελό της. Για λίγο ανένηψε – καλά είμαι είπε. Σε λίγο, σαν να είδε κάποιον, προσήλωσε το βλέμμα της και χαμογελούσε. Ανοιγόκλεινε το στόμα της, όμως μιλούσε την άλλη γλώσσα, δεν ακουγόταν αυτά που έλεγε… Καταλάβαινα ότι ζει απ’ την φλέβα που χτυπούσε στο λαιμό της. Άρχισε να μιλάει πνευματικά, να μιλάει με κάποιον που έβλεπε… Χαμογελαστά έσβησε».
Μόλις μία γνωστή, τοποθέτησε στο χέρι της ένα Σταυρό, ενώ η Ιωσηφίνα είχε τόση αδυναμία, έσφιγγε τον σταυρό.

Όλη την νύκτα δεν κινήθηκε. Την άλλη μέρα 11 η ώρα το πρωί πέρασε στην άλλη ζωή. Ήταν του Λαζάρου (15 Απριλίου 2006). Ήταν 26 ετών.

Η κηδεία της έγινε μέσα στην στολισμένη με βάγια εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής. Ήταν άσπρο το φέρετρο και τα πολλά άσπρα λουλούδια με τα βάγια έδιναν μια παραδείσια ομορφιά. Όσοι την έβλεπαν μέσα στο φέρετρο ήταν σαν να κοιμόταν κι ακόμη διεπίστωναν ότι ήταν μαλακή, σαν κερί, σαν να ήταν μοναχή. Ήταν σαν να έλεγε «συ ει η υπομονή μου, Κύριε· Κύριε, η ελπίς μου εκ νεότητας μου… εν σοι η ύμνησίς μου διαπαντός».


Γίνονται θαύματα σήμερα; Φωτεινά υποδείγματα αρετής
Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»

πηγή: Ι. Μ. Παντοκράτορος

Το αλίευσα ΕΔΩ  

Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012

Οι Γερμανικές εκτελέσεις

Του Σαράντου Καργάκου, Ιστορικού - Συγγραφέως
Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν' αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ' αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ' ένα πικρό χαμόγελο.

Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!

Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη. Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν -αν θυμάμαι καλά- δύο χιλιάδες το «κεφάλι». Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία. «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε. Κι ένιωσε πως ανταπέδιδε με τη φράση αυτή την καλύτερη τιμωρία στην επηρμένη μεταπολεμική Γερμανία, τη Γερμανία του οικονομικού θαύματος, που στηρίχθηκε στην ξένη εργασία και στην αφειδώς παρεχόμενη αμερικανική βοήθεια.

Αν σ' όλη αυτή τη μακρά διαδικασία με πληγώνει κάτι, είναι όχι αυτή καθαυτή η εκτέλεση, αλλά η «νομιμότητα» αυτής της εκτέλεσης. Οι γερμανικές αρχές είχαν διακηρύξει πως για κάθε σκοτωμένο Γερμανό θα εκτελούνταν 40 άμαχοι Έλληνες. Ας το σκεφθούμε αυτό: 40 Έλληνες έναντι ενός Γερμανού! Έτσι μας κοστολόγισαν κι έτσι μας κοστολογούν. Ένας Έλληνας είναι υποπολλαπλάσιο του Γερμανού. Αυτό εκφράζει όχι απλώς τη ναζιστική θηριωδία αλλά τη γενικώτερη ευρωπαϊκή νοοτροπία. Γιατί, όπως πολύ σοφά έλεγε ο Ντισραέλι, «μπορεί μια αποικία ν' απέκτησε ανεξαρτησία, αλλά δεν παύει γι' αυτό το λόγο να είναι αποικία».

Αν σήμερα οι Γερμανοί δυστροπούν να πληρώσουν την επιδικασθείσα από τα Δικαστήρια αποζημίωση στους μαρτυρικούς κατοίκους του Διστόμου (και όχι μόνον του Διστόμου), δεν το κάνουν μόνο από τσιγκουνιά, το κάνουν για να μας ταπεινώσουν ακόμη μια φορά. αρνούνται υπόσταση στα δικαστήριά μας. Ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουν σε μας υπόσταση κράτους. Παραπέμπουν το ζήτημα στον Υπουργό. Αυτός είναι ένας περιδεής εκπρόσωπος της Νέας Τάξης που δεν λογοδοτεί στον ελληνικό λαό αλλά στα Διευθυντήρια των Νέων Καιρών.

Αυτό που όμως με θλίβει δεν είναι η ψυχική κακομοιριά των κυβερνώντων, είναι το ηθικό κατάντημα κάποιων δημοσιογράφων. Άκουγα ένα μεσημέρι κάποιον ραδιοσχολιαστή που με άκρως περιφρονητική φωνή στιγμάτιζε τη συμπεριφορά των Διστομιτών, επειδή κατέφυγαν στα ασφαλιστικά μέτρα κατά των Γερμανών. Κι έλεγε: «Πού φθάσαμε...»! Έπρεπε να είχε ζήσει τη γερμανική φρίκη της Κατοχής, για να είχε δει το πού φθάνε το κτήνος όταν κυριεύει την ανθρώπινη ψυχή. Τι έκαναν οι κάτοικοι του Διστόμου από το να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη; Μήπως έπρεπε κι αυτοί - κι όχι μόνο αυτοί- να συμπεριφερθούν γερμανικά, δηλαδή να πιάσουν καμμιά πεντακοσαριά Γερμανούς τουρίστες και να τους κρατήσουν ομήρους ή να τους εκτελέσουν; Στα αντίποινα των Γερμανών εμείς δεν απαντήσαμε με αντίποινα. Οι Γερμανοί τιμωρήθηκαν ελάχιστα γι' αυτά που διέπραξαν στον τόπο μας. Κάλυψαν ένα ελάχιστο μέρος των αποζημιώσεων που όφειλαν. Συνέχισαν τη ναζιστική πολιτική, όχι βέβαια στη γραμμή του Χίτλερ (δεν είναι ακόμη καιρός) αλλά στη γραμμή του Γκαίμπελς. Παραπλάνηση και εξαπάτηση. Και μετά αποθράσυνση. Θα 'ρθει στιγμή που θα μας ζητήσουν αποζημίωση για τις σφαίρες που ξόδεψαν για να μας... σκοτώσουν.

Μέρος Δεύτερο
Το κείμενο που προηγήθηκε είχε γραφτεί προ πολλών ετών για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα όπου αρθρογραφούσα επαγγελματικώς. Δεν δημοσιεύθηκε· και σε λίγες ημέρες «εκτελέστηκα» και δημοσιογραφικώς. Μου τράβηξαν το χαλί επιτηδείως κάτω από τα πόδια μου. Τώρα που ήλθαν οι δύσκολοι καιροί και η Γερμανία μάς φόρεσε καπίστρι, πολλοί σταθμοί και πάμπολλα έντυπα μού ζητούν να μιλήσω και να γράψω για τις περιβόητες αποζημιώσεις. Μου ζητήθηκε να μιλήσω και για τις εκτελέσεις. Κι αντιμετώπισα τις λοιδορίες δύο «καναλοκύνων». Αναφερόμουν στην εκτέλεση των συγγενών μου και στην υπέροχη στάση της γιαγιάς μου. Ήμουν μπροστά, όταν ο πατέρας τής ανακοίνωσε την εκτέλεση των δύο παιδιών της, των δύο αδελφών του. Η γιαγιά - βαθιά χριστιανική ψυχή- κατέβασε το μαύρο τσεμπέρι ως τα μάτια και πριν τυλίξει με αυτό το στόμα για να μη βγει κραυγή οδύνης, κατόρθωσε να μουρμουρίσει:

- Ο θεός να τους συγχωρέσει για το κακό που μου έκαναν!...

Κι έπειτα κλείστηκε στη βαθιά σιωπή της. Που και που ένα σιγαλό - σαν αγεράκι απαλό- μοιρολόι.

Πέρασαν κάποια χρόνια. Ήμουν στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, την λεγόμενη τότε «Ογδόη». Ο πατέρας έφθασε ένα μεσημέρι ράκος στο σπίτι. Τον είχε επισκεφθεί στο κατάστημα του «Δραγώνα» (Αιόλου 89) ο άνθρωπος που είχε βάλει στη λίστα των μελλοθάνατων τα αδέρφια του. ήταν ετοιμοθάνατος· τον «κουράριζε» στον Άγιο Σάββα, εξάδελφός μου ογκολόγος. Του έμεναν λίγες ημέρες ζωής. Ζήτησε από τον εξάδελφό μου την άδεια να βγει για λίγες ώρες· έπρεπε κάποιον να δει. Και πήγε να βρει τον πατέρα μου. Δεν μπορούσε να ανέβει στον ημιώροφο. Τον ζήτησε και κατέβηκε ο πατέρας. Σαν τον είδε πάνιασε.

- Ήλθα να πάρω τη συγγνώμη σου, του είπε ο άλλος. Σε λίγες μέρες πεθαίνω...

Ο πατέρας, βαθιά συγκλονισμένος, μόλις κατόρθωσε να ψελλίσει μία φράση:

- Να 'σαι συγχωρεμένος...

Ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες και κλείστηκε στο γραφειάκι που ήταν το λογιστήριο. Δεν ήθελε να τον δει κανείς με δάκρυα στα μάτια. Ήταν ένας μικρόσωμος άνθρωπος με υψηλή περηφάνεια. Μας τα είπε στο σπίτι με αναφιλητά. ήταν η πρώτη φορά που μάλωσα με τον πατέρα μου. Με τη σκληρότητα της νεανικής ηλικίας πίστευα πως η συγγνώμη σ' έναν εγκληματία συνιστά αδικία. Σήμερα το ίδιο θα έπραττα κι εγώ, Αυτό δεν σημαίνει πως έκοψα να είμαι Μανιάτης. Αλά η πείρα μιας μακράς ζωής με εδίδαξε ότι η καλύτερη εκδίκηση είναι η συγγνώμη. Γι' αυτό συγχωρώ και τον δημοσιογράφο - κάποτε φίλο- και τα παρασαρκώματα που τον περιστοιχίζουν, που, χωρίς να φορούν την στολή της «Βέρμαχτ», συνεχίζουν με άλλα μέσα το έργο τους.

Συγχωρώ ακόμη και τους Γερμανούς δημοσιογράφους, τραπεζίτες και πολιτικούς για όσα μας κάνουν. Κι όχι απλώς τους συγχωρώ, αλλά τους ευγνωμονώ. Από τη δική τους αγνώμονα στάση, θα ξεπηδήσει η δική μας ανάταση, η νέα εθνική μας επανάσταση. Όχι κατά των Γερμανών αλλά κατά των υπολειμμάτων του δωσιλογισμού που «κοπροκρατούν» (το ρήμα του Ελύτη) πολιτικά και οικονομικά τη δόλια πατρίδα μας.

Υ.Γ. Το πρωτότυπο κείμενο είναι δημοσιευμένο σε πολυτονικό

Πηγή: Αθηναϊκό Ημερολόγιο 2012, Εκδόσεις Φιλιππότη


Το αλίευσα ΕΔΩ

ΟΛΑ ΤΑ’ ΧΕ Η ΜΑΡΙΩΡΗ…

            Άκουσα και δεν πίστευα στ’ αυτιά μου, στην εκπομπή «ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ» του EXTRA 3 της 25-1-2012, ότι η Προεδρία της Δημοκρατίας μας κοστίζει, άκουσον-άκουσον, 5.860.000.(Ολογράφως: Πέντε εκατομμύρια οχτακόσιες εξήντα χιλιάδες) ΕΥΡΩ ετησίως. Δυστυχώς όμως, καλά άκουσα! Και μάλιστα, εν μέσω οικτράς Εθνικής οικονομικής κρίσης, το ποσόν αυτό κατ’ έτος αυξάνεται σημαντικά, προφανώς για να καλύψει τις αυξημένες οικονομικές ανάγκες της Προεδρίας.
            Και μέχρι εδώ, καλώς. Όμως, αμέσως μετά ήλθε ένα διαβολάκι στο μυαλό μου, και με ρώτησε: Ποιες είναι αυτές οι αυξημένες ανάγκες της Προεδρίας; Ποια είναι τα καθήκοντα και ποιες οι υποχρεώσεις του Προέδρου, οι οποίες, προφανώς, θα πρέπει να είναι πάρα πολλές, ώστε να απαιτούνται τόοοοοοσα χρήματα για την εξυπηρέτησή τους;
            Σκέφθηκα λίγο, καλοπροαίρετος κριτής ών, τι να απαντήσω στο διαβολάκι. Και του είπα με φωνή τρεμάμενη: Μα είναι ο Ανώτατος Άρχων της Πολιτείας! Έ και; Μου απάντησε. Εκτός από αυτό, ο ίδιος κάνει τίποτε άλλο; Πως δεν κάνει. Του είπα. Πάει πότε –πότε κανένα ταξιδάκι στην Κίνα και σε άλλα κράτη ως εκπρόσωπος της χώρας, και υπογράφει διακρατικές εμπορικές συμφωνίες, και άλλα. Με δικά μας έξοδα, μου γύρισε το διαβολάκι. Έ, φυσικά του είπα μη ξέροντας τι άλλο να πώ. Μόνος του; Με ρώτησε ξανά. Όχι φυσικά, συνοδεύεται από Υπουργούς κ.λ.π.…Οι οποίοι και υπογράφουν τις διάφορες συμφωνίες, και με μόνη την υπογραφή τους καθίστανται υπεύθυνοι, αφαιρώντας την υπευθυνότητα από τον Πρόεδρο (άρθρο 35 του Συντάγματος), με έκοψε το διαβολάκι. Άρα, γιατί δεν πηγαίνει μόνος του ο υπουργός, ή ακόμη καλύτερα ο πρωθυπουργός, ο οποίος ούτως ή άλλως, τον περισσότερο καιρό είναι στο εξωτερικό, παρά στο εσωτερικό; Έτσι για να γλιτώσουμε και μερικά χρήματα!
            Στάσου, σε τσάκωσα, είπα στο διαβολάκι. Μια που είπες για το Σύνταγμα, μην ξεχνάς ότι είναι ο Ρυθμιστής του Πολιτεύματος(άρθρο 30 του Συντάγματος), το οποίο όπως είναι γνωστό, πηγάζει από το Σύνταγμα της χώρας(Άρθρο 1 του Συντάγματος). Άρα, είναι και ο εγγυητής της ορθής τήρησης του Συντάγματος. Ώπα!!! Ώπα!!! Έκανε σαν τρελλό το διαβολάκι. Τώρα την πάτησες! Μήπως θέλεις να σου απαριθμήσω Νόμους οι οποίοι κρίθηκαν Αντισυνταγματικοί από το Συμβούλιο της Επικρατείας; Πού ήταν ο πρόεδρός σου όταν «περνούσαν» αυτοί οι Νόμοι; Γιατί, εάν δεν απατώμαι, για να δημοσιευθεί ένας Νόμος στη Εφημερίδα της Κυβερνήσεως που έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, και, άρα να καταστεί ενεργός, πρέπει να υπογραφεί, εντός μηνός από την ψήφισή του, από τον Πρόεδρο (άρθρο 42 του Συντάγματος). Αφού αυτά είναι τα καθήκοντά του, η ορθή τήρηση του Συντάγματος δηλαδή, γιατί δεν μπλοκάρισε (ανέπεμψε είναι το σωστό) τους Αντισυνταγματικούς Νόμους; Εάν όχι γι’ αυτό, τότε γιατί τον χρειαζόμαστε; Αλλά τέλος πάντων, συνέχισε το διαβολάκι. Εκτός από αυτά, κάνει τίποτε άλλο; Βεβαίως απάντησα γεμάτος ελπίδα. Υπογράφει τα Προεδρικά Διατάγματα που του τα φέρνουν έτοιμα για υπογραφή, παρίσταται στην ορκωμοσία της Κυβέρνησης, και διάφορα άλλα τέτοια. Μωρ’ τι μας λές! Μου απάντησε γεμάτο ειρωνεία και σαρκασμό το διαβολάκι. Και χρειάζεται να έχουμε Πρόεδρο, να μας κοστίζει έξη σακιά ΕΥΡΩ (έξη εκατομμύρια ήθελε να πεί), για να τα κάνει αυτά;
            Μα είναι δυνατόν, φώναξα γεμάτος αγωνία, και μη ξέροντας τι άλλο να πώ, να μην έχει η χώρα Πρόεδρο;
            Και τότε μου απάντησε το διαβολάκι χασκογελώντας ειρωνικά: «Όλα τα’ χε η Μαριωρή, κι’ ο φερετζές της έλειπε».
Όπως καταλαβαίνετε, κατατροπωμένος πλέον, και μη ξέροντας τι άλλο να πώ, έσκυψα ταπεινά το κεφάλι, και σταμάτησα την κουβέντα με το διαβολάκι, γιατί κατάλαβα ότι δεν με σήκωνε πλέον το κλίμα.
Αγία Παρασκευή, 27-1-2012

Δημήτριος Μπελιβανάκης
 Αντιστράτηγος ε.α.  


ΣΧΟΛΙΟ Σσστ: Tο έλαβα με e-mail.

Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012

Μαζικές απολύσεις στελεχών των Ε.Δ. ζήτησε η τρόϊκα για να δώσει το νέο δάνειο!

Στην "καρδιά" κτυπάει πλέον η τρόϊκα την ασφάλεια της χώρας, εσωτερική και εξωτερική, ζητώντας για πρώτη φορά ευθέως από την κυβέρνηση Παπαδήμου και προκειμένου να εγκρίνει το νέο δανειακό πακέτο, μαζικές απολύσεις στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων! Δηλαδή των ΕΠΟΠ που στελεχώνουν τις μονάδες πλέον ευαίσθητες μονάδες, όπως των .........
αντιαεροπορικών όπλων, των τεθωρακισμένων, των ειδικών δυνάμεων κλπ!

Επίσης ζητούν να μειωθούν οι εισαγωγές στις παραγωγικές Σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και των Σωμάτων Ασφαλείας σε μια εποχή που η εγκληματικότητα σαρώνει αστικές, ημιαστικές κια αγροτικές περιοχές.

Τα παραπάνω ανακοινώθηκαν εν είδη τελεσίγραφου στο υπουργικό συμβούλιο μαζί με ένα ολόκληρο πακέτο εξοντωτικών μέτρων, όπως: μείωση των επικουρικών συντάξεων, απολύσεις μέχρι του ριθμού των δημοσίων υπαλλήλων κατά 150.000 έως το 2015, περικοπή της λίστας των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, πώληση ή ένταξη της ΑΤΕ σε νέο σχήμα (εδώ έχουν βάλει οι τραπεζίτες "το δακτυλάκι τους"), κόψιμο του 13ου και του 14ου μισθού με πάγωμα αποδοχών και επιχειρησιακές συμβάσεις, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, απολύσεις στις τράπεζες πουθ ελέγχονται από το δημόσιο, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και των προνοιακών επιδομάτων, κλπ.

Πρακτικά δεν δέχονται τις αποφάσεις του ελληνικού Κοινοβουλίου και ζητούν την "εδώ και τώρα" ψήφιση των νόμων αυτών. Διαφορετικά "Οϋτε ευρώ δεν θα πάρετε". Ο γνωστός εκβιασμός σε ένα φοβισμένο έθνος, σε μια κοινωνία που δείχνει να μην έχει την δύναμη πλέον να αντιδράσει.

Και όλα αυτά με διεκπεραιωτή φυσικά τον Λ.Παπαδήμο, ο οποίος παρέλαβε την λίστα του εκβιασμού από την τρόϊκα και την κατέθεσε στο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης...

Στη σύσκεψη συμμετείχαν οι Ευάγγελος Βενιζέλος, Δημήτρης Ρέππας, Τάσος Γιαννίτσης, Δημήτρης Αβραμόπουλος, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Άννα Διαμαντοπούλου, Ανδρέας Λοβέρδος, Μάκης Βορίδης, Γιώργος Κουτρουμάνης, Χρήστος Παπουτσής και Φίλιππος Σαχινίδης. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι έγιναν δεκτές οι απολύσεις των στελεχών των Ε.Δ. προκειμένου να μην θιγούν περαιτέρω μισθολογικά τα υπόλοιπα στελέχη...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.grΤο αλίευσα ΕΔΩ

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΕΗ-ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ

 Τετάρτη 1η  Φεβρουαρίου 2012  
Ώρα: από τις 8:00 μ.μ. μέχρι τις 8:30 μ.μ. 
Τοποθεσία ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΕΗ-ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ
ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΡΕΥΜΑ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ.
ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΒΡΑΔΥ,
ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΜΗΝΥΜΑ.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.


Το "απαγόν" ή σβήσιμο είναι άλλη μία μοναδική μορφή διαμαρτυρίας που χρησιμοποίησαν τον Σεπτέμβριο του 2002 οι Αργεντινοί καταναλωτές για να ακυρώσουν τις αυξήσεις στο ρεύμα και σε άλλα κοινωνικά αγαθά κοινής ωφέλειας.Εσβησαν ταυτόχρονα τα φώτα για ένα τέταρτο σε όλη τη χώρα!Τη βύθισαν στο σκοτάδι και ανάγκασαν κυβέρνηση και εταιρείες σε άτακτη υποχώρηση.

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ !!!!!!!!!!!!!

ΣΧΟΛΙΟ Σσστ: Το έλαβε με e-mail από τον φίλο Γ.Ζ.

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης