Σπουδαία λόγια γιὰ πολιτικοὺς καὶ πολιτικὴ ἀπὸ τὸν σπουδαῖο Σταμάτη Σπανουδάκη.

Με όσο πιο απλά λόγια μπορώ, θα απαντήσω σε όσους με ρωτάτε περί πολιτικής, δημοκρατίας, πολιτισμού και πια η σημερινή στάση-θέση μου.

Αρχίζω με τα αρνητικά. Ουδέποτε υπήρξα, σοσιαλιστής, αριστερός, προοδευτικός και τα τοιαύτα. Στην πραγματικότητα από το 74' πού γύρισα στην Ελλάδα, αυτοί ακριβώς ήταν και είναι ακόμη, που με πολέμησαν με λύσσα. Και βέβαια, όχι μόνον εμένα. Και πολλούς άλλους, πού ή εξαφανίστηκαν, ή τελικά συμβιβάστηκαν. 

Στον τομέα τού "πολιτισμού" τελικά, βρίσκονται οι πιο εμπαθείς και διαπλεκόμενοι, άνθρωποι. Αν κάποτε άνοιγε ο φάκελος πολιτισμός, χορηγίες, διαπλοκή, φακελάκια, ημέτεροι κλπ, θα έκανε την λίστα Λαγκάρντ ή όποια άλλη, να ωχριά.  Γιατί εδώ πρόκειται υποτίθεται, για "πνευματικούς "ανθρώπους.  Ίσως κάποτε γράψω, για όσα με τα μάτια μου είδα και έπαθα, από ανθρώπους πού την ταυτότητα τους, σάς έδωσα παραπάνω.

Αλλά μάλλον βαριέμαι, γιατί έχω έργο να κάνω και γιατί τις πληγές μου

και τις κακίες, τις ακουμπάω με αγάπη πάντα, στα χέρια του Θεού.

Εκείνος και ξέρει και μπορεί, Εγώ πάλι, όχι. 

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΕΑΣ!!!

Η εντυπωσιακή ιστορία ενός δυναμικού Ιταλού, που μέσα από τις συμπληγάδες του φανατικού καθολικισμού της Σικελίας, βρήκε την προσωπική του λύτρωση μέσα στην Ορθοδοξία. Σήμερα είναι ιερέας της Αγίας Τριάδας Χολαργού.

     «Ως καθολικός έκανα το σταυρό μου, την προσευχή μου και μέχρι εκεί. Μετά ήμουν ο άνθρωπος της καθημερινότητας»

·       «Με το που μπήκα στην μάνδρα της μονής, ένα απέριττο κελί, αισθάνθηκα ότι άγγιζε τον ουρανό, ενώ όταν μπαίνεις σε δυτικούς ναούς αισθάνεσαι ότι οι ουρανοί είναι κλειστοί κι απόμακροι»

·       «Στην Ορθοδοξία νιώθεις ότι ο Θεός σε ακολουθεί κατά πόδας. Νιώθεις το πατρικό χέρι του Θεού ότι σε καλύπτει, σε σκεπάζει. Είναι κοντά σου, είναι μέσα σου, δεν είναι απέναντι»

·       «Ναι, θεωρούμαι προδότης από την οικογένειά μου. Εκεί στη νότιο Ιταλία είναι φανατικά καθολικοί. Δεν μπορούν να δεχθούν οτιδήποτε εναντίον του Πάπα»

·       «Οι νέοι πιστεύουν στο Θεό αλλά δεν πηγαίνουν στην Εκκλησία εξαιτίας της εκκοσμίκευσής της. Η Εκκλησία θεωρείται εταιρεία του ιερού. Σε πληρώνω για να μου παρέχεις την βάπτιση, τον γάμο κ.λ.π. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είναι γεμάτες οι καφετέριες και τα μπαρ από νεολαίους»

Συνέντευξη του Μητροπολίτη Μεσογαίας π. Νικολάου

Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι . Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ.

Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία…

Απόσπασμα από συνέντευξη.

Η εκκλησία τι θέση μπορεί να έχει σε αυτήν την επανάσταση; Και τι μερίδιο ευθύνης έχει σε αυτό το κατρακύλισμα;

Η ευθύνη της εκκλησίας είναι μεγάλη γιατί έγινε μέρος του κρατικού συστήματος στον τρόπο της σκέψης και της δράσης. Αγκαλιάστηκε με το κράτος και δεν είχε ελεύθερα χέρια να αγκαλιάσει το λαό πλέον. Δεν αγκαλιάζεις το λαό μόνο με τα συσσίτια που είναι σημαντικό και αυτό δεν το αμφισβητώ βέβαια .

Τον λαό όμως τον αγκαλιάζεις περισσότερο με τις πολιτιστικές ρίζες του τον πολιτισμό που έχει μέσα του τον τρόπο της σκέψης του τις βαθύτερες εσωτερικές ανάγκες του. Δεν ξεδιψάσαμε τον λαό εμείς αρκεστήκαμε στα ήθη και τα έθιμα στους εξωτερικούς τύπους. Τι έχουμε να πούμε σήμερα στα νέα παιδιά ; ψάξαμε την διάλεκτο των νέων παιδιών ; Αν  τα θέλουμε δεν τα θέλουμε για να αυξήσουμε τους οπαδούς του εκκλησιαστικού κλάμπ. Η εκκλησία δεν φτιάχνει οπαδούς. Η εκκλησία φτιάχνει αγίους.

Διαφέρει το ένα από το άλλο. Και άγιος σημαίνει ελεύθερος άνθρωπος. Άγιος δεν είναι αυτός που τηρεί πέντε δέκα κανόνες μηχανικές εντολές. Θα πει ότι είναι κάποιος που κανονικά ελευθερώνεται «τω αγαθώ.» Συναντά έτσι το Θεό . Δεν φαίνεται ο Θεός όταν υπάρχει το νέφος και η ομίχλη των Παθών. Πρέπει να φύγει η ομίχλη για να δεις τον ήλιο.

Είναι αργά πιστεύετε τώρα για την εκκλησία να κερδίσει το χαμένο έδαφος για να κάνει το χρέος της και απέναντι στον πολιτισμό μας ;

Όχι ποτέ δεν είναι αργά. Ίσα ίσα θα μπορούσε να είναι μια εξαιρετική ευκαιρία μέσα στην πλήρη απαξίωση των πάντων να δοθεί αυθεντικός λόγος. Σήμερα όμως αυτό που νομίζει η νεολαία ότι είναι εκκλησία, είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που στην πραγματικότητα είναι η εκκλησία. Άρα το να πεις τη λέξη εκκλησία σε σουαχίλι δεν θα το καταλάβει ένας που μιλάει ελληνικά. Πρέπει να γίνει ερμηνεία του όρου,  του τι είναι εκκλησία. Αν εκκλησία είναι ένας συντηρητισμός δεν το καταλαβαίνει ο νέος και δεν είναι εκκλησία αυτό. Αν εκκλησία είναι ελευθερία δεν το φαντάζεται ο νέος σήμερα, φαντάζεται ένα άλλο πράγμα. Συμβιβασμός συντηρητισμός έτσι το περάσαμε στους νέους.

Αυτήν την εποχή η εκκλησία θα μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο στήριγμα;

Αν και την ην χτυπούν στήνοντας ένα ψέμα  και την τραυματίζουν με τέτοιες πληροφορίες ,αυτή την στιγμή η εκκλησία αποτελεί στήριγμα για το λαό.  60.000 άνθρωποι τρώνε από την εκκλησία «ε χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην φάνε αυτοί οι άνθρωποι.»

Και την χτυπούν γι αυτόν το λόγο.  Ένα κράτος ολόκληρο δεν μπορεί να δώσει φαγητό  κι εμείς εδώ στηρίζουμε τα ιδρύματα του κράτους. Ε χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην το κάνει και αυτό . Αυτό είναι αυτοκτονία. Ας είναι ο στόχος τους αυτός και πάντα θα υπάρχουν τέτοιοι στόχοι από αυτούς που χτυπούν την εκκλησία .Ας είναι όμως και αυτοί που χτυπιούνται αγνοί και καθαροί για να μπορέσουν με την μαρτυρία της ζωής τους να επιβεβαιώσουν τον λόγο τους .

Θα γίνει αυτή η στροφή;

Δεν ξέρω τέτοια τύφλωση που βλέπω να υπάρχει και τέτοια κακότητα μικρότητα μικροψυχία και στενοκαρδία. Όταν βέβαια βρεθεί κανείς σε αδιέξοδο ψάχνει για διεξόδους. Αν εμείς ανοίξουμε την πόρτα αυτής της εκκλησιαστικής διεξόδου θα αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Όσο παραμένουμε μουδιασμένοι παρατηρητές δεν θα αλλάξει τίποτα . Τα πράγματα δεν γίνονται από μόνα τους.

Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι . Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ. Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία και να επικρατήσει η μπολσεβική επανάσταση και η αθεΐα και να γκρεμιστούν οι ναοί. Άφησε πολλά πράγματα στην ιστορία και γιατί να μην αφήσει και τώρα; Τι έχει δηλαδή με μας;  Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν θα αφήσει ο Θεός αλλά αν εμείς θα αφήσουμε το Θεό. Τον αφήσαμε ,τον αφήσαμε. Δυστυχώς.

Υπάρχει όμως ένας λαός που έχει σπόρο μέσα του και ο άθεος έχει σπόρο για το αγνό. Δεν το πιστεύει όμως ότι μπορεί να είναι αληθινό. Αυτή είναι η αποστολή της εκκλησίας να φυτρώσει ο σπόρος.

Αυτό πάνε να γκρεμίσουν. Αν δουν ότι ένας χτίζει κάτι έρχεται το σύστημα να το γκρεμίσει αυτό . Αρχίζουν και ρίχνουν λάσπη λέγοντας ότι αυτός ας πούμε είναι απατεώνας ,είναι υποκριτής. Δεν πειράζει όμως η εκκλησία στηρίζεται σε μάρτυρες. στηρίζεται σε Χριστό Σταυρωμένο ηττημένο. Η μεγαλύτερη νίκη είναι η ήττα του Σταυρού.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συκοφαντημένος και εξόριστος ήταν .Αυτός όμως έμεινε στην ιστορία και σε αυτόν πίστεψε ο λαός. Δεν πίστεψε στους άλλους. Και σήμερα το ίδιο θα γίνει αρκετά μας χάιδεψαν θα μας κοπανήσουν τώρα και από αυτό το κοπάνημα θα βγει η δόξα μας .

Τι ανατρεπτικό θα μπορούσε να γίνει κατά τη γνώμη σας ώστε να αλλάξει τα ως τώρα δεδομένα ώστε και η εκκλησία να μην έχει μόνο αυτήν την μονότονη όψη και την παθητική θα έλεγα στάση στα γεγονότα;

Φανταστείτε ο Αρχιεπίσκοπος να έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του.Για παράδειγμα γίνεται ένα πανηγύρι σε μια μεγάλη μητρόπολη ας πούμε του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη . Είθισται να κάνουν δώρα και τραπέζια στους δεσποτάδες κλπ.

Φανταστείτε αντί να κάνει τραπέζι στους επισήμους και σε άλλους ο δεσπότης να πει όχι. Η μητρόπολη αυτήν την στιγμή έχει να δώσει για δώρα αλλά δεν θα δώσει. Θα δώσει στα συσσίτια και αντί για τραπέζι στο ξενοδοχείο τάδε θα πάμε με τους

τσιγγάνους να φάμε. Και δεν θα το κάνουμε για να δείξουμε θα φάμε φασολάδα γιατί είναι Τετάρτη.Ο Αρχιεπίσκοπος λοιπόν μπορεί να μπει μπροστά και να μας οδηγήσει σε τέτοιες κινήσεις.

Υπάρχουν αυτοί όμως οι άνθρωποι που θα πρωτοστατήσουν;

Να βρούμε  ανθρώπους ηγετικές φυσιογνωμίες με τον θησαυρό αυτό στην ψυχή τους και να τους βγάλουμε μπροστά. Πρέπει να βρεθούν οι άνθρωποι που ο ένας θα συμπληρώσει τον άλλον και θα τραβήξουν μπροστά. Ο καθένας ότι έχει θα βάλει ο ένας το πνεύμα του ο άλλος το έργο του , ο άλλος τα χαρίσματά του.  Είναι μεγάλη δύναμη να βγει μια συντονισμένη προσπάθεια από ανθρώπους που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο χρησιμοποιώντας αυτόν τον θησαυρό. Έτσι θα βγούμε μπροστά αγνά και καθαρά. Είναι δύναμη αυτό.

Μέσα από τους 3 πρώτους αιώνες υπάρχουν 11 εκατομμύρια επώνυμοι μάρτυρες τότε κυοφορήθηκε η εκκλησία. Μέσα από 250 χρόνια διωγμών υπαρκτικού εκφυλισμού. Έτσι βγήκε η εκκλησία.  Και τώρα που κρατικοποιηθήκαμε και γίναμε υπάλληλοι δεν βγαίνει τίποτα.

Δόξα είναι η αφάνεια εκεί γίνεται η δουλειά. Σήμερα μας έχει σκεπάσει η κρίση. Από πάνω έχει νέφος από κάτω όμως έχει πράγμα….

Μπορούμε και χωρίς τους πολιτικούς ;

Φυσικά μπορούμε και χωρίς αυτούς. Η ζημιά άρχισε από αυτούς και από την καταστροφή της παιδείας εδώ και 30 χρόνια και θέλει τώρα 60 χρόνια για να επανέλθουμε.

Η αλλαγή πρέπει να γίνει στην παιδεία για να αλλάξει η νοοτροπία μας. Όχι τώρα που πρέπει να μάθουμε τον ελληνικό πολιτισμό σαν ξένη γλώσσα στους Έλληνες. Και δεν πρέπει να βλέπουμε τι κάνουν οι πολλοί η κατάσταση θα αλλάξει από πυρήνες, πυρήνες αντιστάσεως. Φιλική εταιρεία δεν ήταν πολλοί ήταν λίγοι. Κολοκοτρώνης , προύχοντες ήταν λίγοι. Εδώ εκεί δεξιά αριστερά έτσι γίνονται οι επαναστάσεις που είπαμε πριν. Να υπάρξουν ομάδες ανθρώπων που να λένε αλήθειες και να συσπειρωθούν και να δει ο καθένας τι μπορεί να κάνει από το δικό του μετερίζι.

Νιώθω σαν να θέλω να βγάλω τον πόνο της ψυχής μου έχω πάθος μέσα μου και έχω ανάγκη να το εκφράσω όπως και άλλοι θα είναι σαν εμένα.

Πρέπει να γίνει επανάσταση Πίστεως διότι το έρισμα της Πίστεως μας σπάσανε γι αυτό μετά δεν υπάρχουν αξίες.

Εγώ τις ελπίδες μου δεν τις στηρίζω καθόλου στους πολιτικούς. Τελειώσανε , δεν υπάρχουν ούτε στην Ευρώπη ούτε εδώ. Θα ήθελα να είχαμε τους καλύτερους πολιτικούς να διαχειριστούν και να εμπνευστούν καταστάσεις. Η ιστορία στηρίζεται σε σωστές πολιτικές αποφάσεις και η καταστροφή στηρίζεται σε λάθη συγκεκριμένων ανθρώπων. Η επιτυχία μιας επανάστασης οφείλεται σε πρόσωπα.

Αλλά εγώ το πολιτικό σύστημα δεν τον πιστεύω πολύ . Η επανάσταση είναι πολιτισμός. Σήμερα όλοι πιστεύουν ότι πόλεμοι και επαναστάσεις γίνονται με την οικονομία ,όχι λοιπόν οι πόλεμοι γίνονται με τον πολιτισμό.

Εγώ είμαι γεμάτος φωτιά αυτήν την στιγμή μέσα μου , λεφτά δεν έχω αλλά αγαπώ τον πολιτισμό μας τον θησαυρό μας γι αυτό παράτησα την επιστήμη γιατί δεν μετράει τόσο μέσα μου  όσο αυτά που σας είπα. Άφησα την επιστήμη γιατί δεν πιστεύω σε μια επιστημονική επανάσταση σε ανατροπή του κόσμου από την επιστήμη. Πιστεύω στην ανατροπή των δεδομένων από τον πολιτισμό.

«Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι . Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ.

Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς, άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία…»

[Απόσπασμα από συνέντευξη]

Η Εκκλησία τι θέση μπορεί να έχει σε αυτήν την επανάσταση; Και τι μερίδιο ευθύνης έχει σε αυτό το κατρακύλισμα;

Την ώρα που τα αίματα εξάπτονται, ο Βασίλειος Μαρκεζίνης συνεχίζει να προτείνει Εθνική Συμφιλίωση.

Αποκλειστικότητα του Αντίβαρου.
Ακολουθεί μία βαρυσήμαντη δήλωση από τον κ. Βασίλειο Μαρκεζίνη. Αξίζει να προσεχθεί ιδιαίτερα δεδομένου ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο εγνωσμένου διεθνού κύρους, ο οποίος έχει εκφράσει δημοσίως εμπεριστατωμένες απόψεις. Παράλληλα, είναι μία ακιλήδωτη προσωπικότητα που παραμένει ουδέτερη, μέσα σε ένα νοσηρό πολιτικό τοπίο που θυμίζει πεδίο μάχης αλληλοκατηγοριών και ιδιοτελών συμφερόντων.

Ερώτηση

Ι. ΜΠΑΛΤΖΩΗΣ: ΠΙΘΑΝΗ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ! Συνέντευξη στην Ελεύθερη Ώρα.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, ΣΤΟΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ ΠΑΠΑΓΟΥ-ΧΟΛΑΡΓΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΝDOBSERVER.BLOGSPOT.COM

ΟΓ’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΟΙ ΕΠΙΔΗΜΙΕΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ, ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΤΩΝ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΤΗΣ ΓΗΣ ΣΤΑ 500 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!

* «Οι Ένοπλες Δυνάμεις της πατρίδοςμας είναι αξιόμαχες και ικανές να αντιπαρατεθούν πολεμικά με την Τουρκία»

* «Η Τουρκία, εμποτισμένη από τον μεγαλοϊδεατισμό και την αλαζονική νεοοθωμανική πολιτική, έχει μετατραπεί απότους “παγκοσμιοποιητές” σε “χρήσιμο ηλίθιο”»

* «Τα πράγματα δεν εξελίσσονται,όπως τα σχεδίασε η Δύση στην Συρία»

* «Η Τουρκία έχει δημιουργήσει στασύνορα με την Συρία κέντρα υποδοχής προσφύγων τους οποίους, μαζί με λιποτάκτεςαπό τον συριακό στρατό και μισθοφόρους από την Λιβύη, τους εκπαιδεύει για ναανατρέψει τον Άσσαντ»

* «Η ελληνική πολιτική έχει τεράστια ευθύνη, διότι επί ένα έτος απότην υπογραφή των συμφωνιών με το Ισραήλ, είναι απούσα από κάθε διπλωματική πρωτοβουλία έχοντας βαλτώσει στα μνημόνια»

αποκλειστική συνέντευξη στον Μάκη Βραχιολίδη

Ο Αντιστράτηγος ε.α. Ιωάννης Μπαλτζώης, υπηρετών επί τρία χρόνια (2000-2003) ως Ακόλουθος Άμυνας και Στρατιωτικός Ακόλουθος στην Ελληνική πρεσβεία στο ΤελΑβίβ στο Ισραήλ, με την πείρα και γνώσεις που έχει στα θέματα της ΜέσηςΑνατολής, προβαίνει σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις. Η συνέντευξη που παραχώρησεστον συνεργάτη της «Ε.Ω.» Μάκη Βραχιολίδη, προκαλεί τρόμο. Οι παγκοσμιοποιητέςέχουν σχεδιάσει την ραγδαία μείωση του πληθυσμού στα 500 εκατομμύρια ανθρώπους. Σχέδια που μπορεί να βγαίνουν από σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά είναι απολύτως πραγματικά, βρίσκονται δε καταγεγραμμένα σε «μνημείο» της Τζώρτζια των ΗΠΑ, όπου αναγράφονται σε πλάκες οι Δέκα σύγχρονες Εντολές, για το μέλλον της ανθρωπότητας! Μέλλον, σχεδιασμένο από παράφρονες, οι οποίοι ισοπεδώνουν οικονομίες κρατών και κάτω από ενιαία θρησκεία, δρομολογούν την παγκόσμια κυβέρνηση με καθορισμένη από τώρα και την πρωτεύουσά της. Επίσης, ο κ.Μπαλτζώης αναφέρεται στους μεγάλους κινδύνους που μπορεί να προκαλέσει ενδεχόμενη επίθεση της Τουρκίας από την Θράκη, εκφράζει όμως την πίστη του στο αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων. Η συνέντευξη του κ. Μπαλτζώη κυριολεκτικά…τσακίζει κόκκαλα!

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΚύριεΜπαλτζώη, η κατάσταση στη Συρία και γύρω από αυτή μοιάζει τραγική, ενώ πολλοί πλέον μιλούν για εξελίξεις ανεξέλεγκτες, που μπορεί να οδηγήσουν στον χειρότερο πόλεμο που έζησε η ανθρωπότητα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο λόγος που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, είναι το ότι –όπως λένε- η Ρωσία δεν πρόκειται να αφήσει την Αμερική να εισβάλλει στηνΣυρία, όπως έκανε με το Ιράκ. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

Ο πόλεμος στην Συρία, όπως εξελίσσεται μπορεί να γίνει όντως ανεξέλεγκτος και είναι ακριβώς έτσι όπως τα θέσατε. Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί των, δηλαδή η Δύση και τα Σουνιτικά Αραβικάκράτη βιάζονται να ολοκληρώσουν τον σχεδιασμό των παγκοσμιοποιητών (Νέα Τάξη Πραγμάτων) με το προτελευταίο εμπόδιο,την Συρία, ώστε να αφοσιωθούν στον τελικό των και πιο σημαντικό στόχο, το Ιράν. Βέβαια τα πράγματα δεν εξελίσσονται, όπως τα σχεδίασαν. Ο παράγων Ρωσία και ο σύμμαχός της στον Συνεταιρισμό της Σαγκάης, η Κίνα, έχουν αντιληφθεί ότι διακυβεύονται πλέον ζωτικά τους συμφέροντα και αντιδρούν σθεναρά και με αποφασιστικότητα.
Ως γνωστόν η Ρωσία έχει στην Ταρτούς της Συρίας, την μοναδική ναυτική βάση (ανεφοδιασμού),σε όλη την Μεσόγειο, η δε οικονομία της Κίνας εξαρτάται στην κυριολεξία από την συνεχή ροή του Ιρανικού πετρελαίου. Τρεις φορές μέχρι τώρα απέτρεψαν με βέτο στο ΣΑ/ΟΗΕ, την λήψη μέτρων κατά της Συρίας και αυτό αποδεικνύει το τεράστιο ενδιαφέρον των, για τις εξελίξεις στην περιοχή. Εκτιμώ ότι ακόμη δεν έχει αποφασιστεί έναρξη επιχειρήσεων κατά της Συρίας εκ μέρους ΗΠΑ και συμμάχων των και αυτή η προοπτική, ευτυχώς με τα σημερινά δεδομένα, φαίνεται να μην προκρίνεται. Προς το παρόν έχει προκριθεί η ενίσχυση με κάθε τρόπο και κάθε μέσο του λεγόμενου Ελεύθερου Συριακού Στρατού και ευελπιστούν ότι έτσι θα ανατρέψουν το Μπααθικό καθεστώς της δυναστείας των Άσαντ.

Ποιος θα είναι ο ρόλος της Τουρκίας, σε έναν πόλεμο εναντίον της Συρίας; Την συμφέρει να αντιπαρατεθεί με την Ρωσία η οποία στέκεται στο πλευρό της Συρίας; Την ίδια ώρα, η σημερινή κατάσταση, εμφανίζει τηνΤουρκία να συμπορεύεται με το Ισραήλ! Ζούμε ένα θέατρο του παραλόγου ή μου φαίνεται, κύριε Μπαλτζώη;

Ο ρόλος της Τουρκίας είναι όχι μόνο σημαντικός, αλλά και ήδη ενεργός και φανερός. Η Τουρκία εμποτισμένη από τον μεγαλοϊδεατισμό και την αλαζονική νεοοθωμανική πολιτική και λανθασμένα νομίζοντας, έτοιμη να καταστεί ηγέτιδα δύναμη του Αραβικούκόσμου, έχει μετατραπεί από τους«παγκοσμιοποιητές» σε «χρήσιμο ηλίθιο», ώστε να ολοκληρωθούν οι σχεδιασμοί των. Δηλαδή έχει καταστεί όργανο χρήσιμο για τους σκοπούς, επιδιώξεις, σχεδιασμούς των Αμερικανών και συμμάχων των (Δύση και ορισμένες αραβικές χώρες) , για την αλλαγή της γεωπολιτικο- στρατηγικήςκατάστασης στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Έτσι, στην περίπτωση της Συρίας και λόγω της άμεσης γειτνίασης, η Τουρκία έχει δημιουργήσει στα σύνορα μετην Συρία κέντρα υποδοχής και περίθαλψης προσφύγων, τα οποία στηνπραγματικότητα, είναι κέντρα εκπαίδευσης των αντικαθεστωτικών του συριακού καθεστώτος, λιποτακτών του Συριακού στρατού, μισθοφόρων από την Λιβύη και αλλού και φυσικά είναι βάσεις ανεφοδιασμού και προώθησης όπλων, τροφίμων και πυρομαχικών για τον επονομαζόμενο «Ελεύθερο Συριακό Στρατό», που μάχεται το καθεστώς Άσσαντ. O ρόλος τους, είναι πολύ σημαντικός για τις Δυτικές δυνάμεις που προσπαθούν να ανατρέψουν το συριακό καθεστώς και η Τουρκική ηγεσία ελπίζει, ότι μετά την ανατροπή Άσαντ θα έχει μερίδιο από τον διαμερισμό της λείας.

Σε ότι αφορά το Ισραήλ, ενώ αρχικά ως πρώτη του επιλογή για στρατηγικό εταίρο, είχε την Τουρκία, με τα γεγονότα του στολίσκου ελευθερίας 2010 και τον θάνατο 9 Τούρκων στο πλοίο ΜΑΒΙ ΜΑΡΜΑΡΑ, η κατάσταση άλλαξε και το Ισραήλ επέλεξε, με την έγκριση των ΗΠΑ, την ελληνική πλευρά,Ελλάδα και Κύπρο. Η υπογραφή στρατιωτικών και στρατηγικών και όχι μόνο συμφωνιών, το απέδειξε. Τελευταία όμως, το Ισραήλ προσκάλεσε ομάδα 8 κορυφαίωνΤούρκων δημοσιογράφων, όπου συναντήθηκαν με την πολιτική ηγεσία της χώρας και με τον πρωθυπουργό Νετανιάχου, «αντηλλάγησαν απόψεις και δόθηκαν εξηγήσεις», σε μια προσπάθεια να σπάσει ο πάγος και να αρχίσει μια κάποια επαφή. Εμείς έχουμε ευθύνη σε αυτό, καθόσον επί σχεδόν ένα έτος από την υπογραφή των συμφωνιών, η Ελλάδα είναι απούσα από κάθε διπλωματικήπρωτοβουλία , η δε εξωτερική της πολιτική έχει βαλτώσει στα μνημόνια, στην συγκυβέρνηση, στην οικονομική δυσπραγία και στην μακρά εκλογική περίοδο.

Ναι κύριε Βραχιολίδη, ζούμε σε ένα θέατρο του παραλόγου και είμαστε και εμείς επί σκηνής.

Η οικονομικά διαλυμένη χώρα μας, αντιμετωπίζει κινδύνους να δεχθεί επίθεση από την Τουρκία, με αφορμή την ανάφλεξη στην Συρία; Μπορεί δηλ. η Τουρκία εκμεταλλευόμενη την αδυναμία μας και για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, να «χτυπήσει» την Ελλάδα;

Τα πάντα είναι πιθανά. Ανέκαθεν η Τουρκία εκμεταλλευόταν αδυναμίες. Είναι πιθανόν λοιπόν, προφασιζόμενη ή κατασκευάζοντας ένα γεγονός, να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα, ακόμη και να επιτεθεί κατά της Ελλάδος.Μην ξεχνάτε την υπόθεση των Ιμίων. Οι δε,50 υπερσύγχρονες γεφυροσκευές που προμηθεύτηκε πρόσφατα ο Τουρκικός στρατός και οι συνεχείς ασκήσεις στην περιοχή της Ανατολικής Θράκης, για πού προορίζονται; Προφανώς όχι για τους Κούρδους, το Ιράκ ή για την Συρία, όπου εκεί δεν υπάρχουν στα σύνορά της μεγάλα υδάτινα κωλύματα για να τα γεφυρώσουν. Μήπως για να γεφυρώσουν άμεσα τον Έβρο, τον Άρδα και τον Ερυθροπόταμο, ώστε να προελάσουν ταχύτατα από την Ανδριανούπολη μέχρι την Αλεξανδρούπολη;

Προέρχεστε από τον στρατό, τον οποίο υπηρετήσατε επί δεκαετίες. Η τρόικα ζητεί δραστική μείωση των στρατιωτικών δαπανών, μείωση των εισακτέων στις Ένοπλες Δυνάμεις,ενώ ήδη οι μισθοί των μονίμων αξιωματικών έχουν συντριβεί. Πείτε μου κύριε Μπαλτζώη, ποιο είναι το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων, κάτω από αυτές τις συνθήκες; Μπορεί να αντιπαρατεθεί πολεμικά με την Τουρκία;

Η οικονομική κρίση που μαστίζει τηνπατρίδα και ταλανίζει τον Ελληνικό λαό μπορεί για τους εχθρούς μας να θεωρείται«αδυναμία» και να σκέφτονται ίσως να την εκμεταλλευτούν, δεν έχει πλήξει το φρόνημα και την μαχητική ικανότητα των Ενόπλων μας Δυνάμεων.Αντιθέτως θα λέγαμε ότι άγγιξε κρυφέςπτυχές της Ελληνικής ψυχής, με αποτέλεσμα όλες οι τελευταίες ασκήσεις, συναγερμοί, αντιδράσεις, ετοιμότητες να ξεπερνούν κάθε όριο και προσδοκία, κάνοντας εχθρούς και φίλους να διερωτώνται,«τι συμβαίνει και είναι τόσο καλοί»;

Εκτιμώ ότι το ανθρώπινο δυναμικότων ΕΔ της πατρίδος είναι και αξιόμαχο και ικανό να αντιπαρατεθεί πολεμικά μετην Τουρκία.
Μου δίδετε όμως την ευκαιρία να αναφερθώ στα τελευταία γεγονότα με την παραίτηση του Α/ΓΕΣ, στρατηγού Ζιαζιά Κων/νου, ενός εξαίρετου Αξκού, εξαιτίας ενός φαινομένου, που μαστίζει το στελεχιακό δυναμικό των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Γνωρίζω πολύ καλά τον στρατηγό Ζιαζιά, καθόσον είχαμε υπηρετήσει μαζί επί τέσσερα χρόνια ως Διοικητές Ιλών στην ίδια Μονάδα. Εξαίρετος, εργατικός, γνώστης και άριστος επαγγελματίας, αγνός, τίμιος, ηθικός.Είχε όμως και «μειονεκτήματα»: Άνθρωπος χαμηλών τόνων που ποτέ δεν αυτοπροβάλλετο, απλώς έκανε την δουλειά του με ήθος και συνέπεια. Έγινε Αρχηγός και ήταν έτοιμος να κάνει τις προβλεπόμενες κρίσεις(προαγωγές- αποστρατείες στελεχών) με τρόπο αξιοκρατικό, τίμιο και ηθικό. Η πολιτική ηγεσία της χώρας τις καθυστέρησε για πρώτη φορά και είδαμε τι συνέβη.Η παθογένεια των ΕΔ, που λέγεται κομματοκρατία,παρεμβάσεις πολιτικής ηγεσίας, αναξιοκρατία, προώθηση «των δικών μας παιδιών», χτύπησε πάλι. Και αυτή την φορά κύριος εκφραστής αυτής της αρρωστημένης και ζημιογόνου πρακτικής δεν ήταν ένας πολιτικός, που δεν καταλαβαίνει τις ΕΔ και το σώμα των αξιωματικών, αλλά ένας άνθρωπος «σαρξ εκ της σαρκός» των στελεχών. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τύπου και πολλών ιστοσελίδων ο ΥΦΕΘΑ, εκμεταλλευόμενος και την απειρία του ΥΕΘΑ περί κρίσεων και της σπουδαιότητας αυτών στην διοίκηση των ΕΔ και το ηθικό του στρατεύματος, ως ο κύριος εντολοδόχος πεπερασμένων πολιτικών αντιλήψεων, ξεχνώντας την προηγούμενη ιδιότητά του απαίτησε από τον Α/ΓΕΣ να υπακούσει στις πολιτικές σκοπιμότητες που εξυπηρετούσε και να επιβάλλει την λογική της αναξιοκρατίας και να προστατεύσει τα «δικά μας παιδιά». Και είναι προς τιμήν του Αντιστρατήγου Ζιαζιά, που αρνήθηκε να συμβιβαστεί, να κάνει «εικονικές» κρίσεις και παραιτήθηκε σώζοντας την τιμή και την υπόληψη του Στρατού. Ο κ. Ζιαζιάς έφυγε και πήρε μαζί του μόνο μία λέξη. Τον σεβασμό. Για κάποιους τελείως ανώφελη, για κάποιους το κόστος μιας ζωής. Εσείς κ. ΥΦΕΘΑ τι θα πάρετε φεύγοντας; Προφανώς μόνο την κομματική σας ταυτότητα.

Η μουσουλμανική αδελφότητα, εκδιωγμένη από την εποχή του Χάφεζ Αλ Άσσαντ, αυτή τη ώρα φαίνεται να παίρνει τα …πάνω της στην Συρία. Τι σηματοδοτεί το γεγονός, για την μετά Άσσαντ εποχή;
Σε αυτό το σημείο θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ στα αίτια του αδυσώπητου εμφυλίου που διεξάγεται σήμερα στην Συρία. Εδώ και δεκαετίες το αυταρχικό Μπααθικό καθεστώς της Συρίας κυριαρχείται από την ισλαμική παραφυάδα των Αλαουιτών και καταπιέζει τους Σουνίτες, που αποτελούν τη μεγάλη πλειονοψηφία στη χώρα και βέβαια τους Χριστιανούς, μεταξύ των οποίων οι περισσότεροι ανήκουν στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο της Αντιοχείας. Οι Αλαουίτες είναι συγγενείς με τους Σιίτες μουσουλμάνους και η Συρία βρίσκει στήριγμα στο Σιιτικό καθεστώς των μουλάδων του Ιράν, έχει δε την ίδια Ισλαμική - Σιιτική αντίληψη με τους Χεζμπολάχ του Λιβάνου. Οι Σιίτες ουσιαστικά κυριαρχούν και στο Ιράκ, στο οποίο αποτελούν την πλειονότητα του πληθυσμού. Ιράν - Ιράκ - Συρία - Λίβανος δημιουργούν ένα άξονα, που θέλουν να εξουδετερώσουν από την μία πλευρά οι σουνιτικές χώρες, κυρίως η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, και από την άλλη η Δύση. Η Συρία έχει την ιδιαιτερότητα ότι το 18% των Αλαουιτών καταπιέζει το 75% των Σουνιτών, οπότε φαίνεται φυσική η εξέγερση τους.
Έκφανση του Σουνιτικού Ισλάμ είναι ο εξτρεμιστικός Ουαχαμπισμός της Σαουδικής Αραβίας (Κατάρ και Μπαχρέιν), ο Σαλαφισμός (των Αφγανών, των Πακιστανών και Ψη Αδελφότητα των Μουσουλμάνων. Μιλάμε δηλαδή για διάφορες κλίμακες και μορφές σκοταδισμού, μισογυνισμού και αγριοτήτων.
Όλοι αυτοί είναι οι μπροστάρηδες για την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ. Αποτελούν μέρος της Διεθνούς Κοινότητας, -της Ιnternational Community γνωστής και ως ΙΝΤCΟΜ!

Αυτό ήταν το υπόβαθρο που εκμεταλλεύτηκαν οι «παγκοσμιοποιητές» και εμπνευστές της Αραβικής άνοιξης, το καλλιέργησαν, το οργάνωσαν, το αξιοποίησαν, το σχεδίασαν, το χρηματοδότησαν και το ενισχύουν με κάθε τρόπο. Η λεγόμενη αντιπολίτευση αποτελείται λοιπόν από θρησκευτικής άποψης από Σουνίτες, αλλά με πολλά ετερόκλητα στοιχεία. Υπάρχουν αριστεριστές, δημοκράτες, στασιαστές και λιποτάκτες του Συριακού στρατού, μισθοφόροι (π.χ. από την Λιβύη) ακραίοι «Τζιχαντιστές» , μέλη της Αλ Κάιντα και φυσικά το κυρίαρχο και ηγετικό στοιχείο οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, ένα κίνημα από την δεκαετία του 1940, που βρίσκεται πίσω από πολλές εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις, όπως η Χαμάς, η Χεζμπολλάχ και η Αλ Κάιντα. Με την αραβική άνοιξη το κίνημα των αδελφών μουσουλμάνων απεφάσισε σε αγαστή συνεργασία με τις ΗΠΑ (έχουν συμμαχήσει), που χρηματοδοτεί μαζί με το Κατάρ και την Σαουδική Αραβία όλα τα «απελευθερωτικά κινήματα» στην Β. Αφρική και την Μέση Ανατολή, μέσω όπως είπαμε της ΙΝΤCΟΜ. Έτσι λοιπόν στην περίπτωση της ανατροπής του καθεστώτος Άσσαντ, που θεωρείται πλέον πολύ πιθανό και εκτιμάται στο άμεσο μέλλον, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι θα κυριαρχήσουν και θα έχουν πρωτεύοντα ρόλο στην διακυβέρνηση της χώρας, όπως έγινε στην Τυνησία, την Αίγυπτο και την Λιβύη. Αν και εγώ πιστεύω ότι η Συρία τελικά θα διχοτομηθεί η μάλλον θα τριχοτομηθεί, αλλά ας το αφήσουμε αυτό προς το παρόν.

Σε παλαιότερη συνέντευξή σας, είχατε αναφερθεί στα σχέδια των εμπνευστών της νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων, τα οποία φτάνουν ακόμη και στην ραγδαία μείωση του πληθυσμού, στα 500 εκατομμύρια ανθρώπους. Προφανώς, ο πλανήτης θα σαρωθεί από ένα είδος Παγκόσμιου-πυρηνικού πολέμου. Τι θα ζήσει η ανθρωπότητα κύριε Μπαλτζώη, τη συντέλεια σχεδιασμένη από σχιζοφρενείς; Φτάσαμε κοντά σε αυτό το ενδεχόμενο, με όσα διαδραματίζονται στηνΜέση Ανατολή;Φωτο: Οι Πλάκες καθοδήγησης της Τζώρτζια

Όσο και αν φαίνεται περίεργο, υπερβολικό, απίθανο και όμως υπάρχουν τέτοιοι σχεδιασμοί. Μερικοί τους θεωρούν «γραφικές» Θεωρίες Συνομωσίας και φυσικά τις χλευάζουν και τις απαξιώνουν. Ο τελικός σκοπός των παγκοσμιοποιητών,είναι η Νέα Τάξη Πραγμάτων, η παγκόσμια διακυβέρνηση, χωρίς να περιορίζεται από φυσικά σύνορα, έθνη, γλώσσες, θρησκείες, ήθη και έθιμα και γενικά από κάθε έννοια που αντιπροσωπεύει η σημερινή μορφή του κράτους. Και το μέσον για τηνεπίτευξη, είναι ο απόλυτος οικονομικός έλεγχος των κρατών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και κάτι ακόμη που είναι τρομακτικό: οι παγκοσμιοποιητές όντως έχουν καταλήξει στην άποψη ότι υπάρχει υπερπληθυσμός στην γη και ότι θα πρέπει να μειωθεί με κάθε τρόπο ο πληθυσμός και να φθάσει στο αποδεκτό των 500εκατομμυρίων ανθρώπων. Και το έχουν αποφασίσει και κοινοποιούν τους σκοπούς των γιατί δεν τους νοιάζει πλέον, καθόσον το θεωρούν σίγουρο ότι οι σκοποί των θα επιτευχθούν. Το πώς Θα επιτευχθεί είναι σαφές, δηλαδή με πόλεμο (Γ’ Παγκόσμιος ) με χρήση πυρηνικών όπλων, με επιδημίες και φυσικές καταστροφές. Έχουνε μάλιστα στήσει και «μνημείο» στην Τζώρτζια των ΗΠΑ, λέγεται «Πλάκες Καθοδήγησηςτης Τζώρτζια», είναι έξω από την Ατλάντα και εκεί είναι γραμμένες πάνω στις γρανιτένιες πλάκες σε οκτώ γλώσσες, οι Δέκα (σύγχρονες) Εντολές ,για το μέλλον της ανθρωπότητας. Ενδεικτικά να αναφέρουμε δύο: Η πρώτη Εντολή είναι: «Maintain humanity under 500,000,000 in perpetual balance with nature», δηλαδή, «Διατηρήστε τηνανθρωπότητα κάτω από 500.000.000, σε διαρκή ισορροπία με την φύση». Η δεκάτη Εντολήείναι: «Do not be a cancer on the earth– Leave room for nature»,δηλαδή, «Μην είστε καρκίνος της γης, αφήστε χώρο στη φύση».

Και δεν είναι μόνο αυτό. Έχουν ήδη δημιουργήσει και την παγκόσμια πρωτεύουσα, εκεί που θα εγκατασταθεί η παγκόσμια κυβέρνηση, με την ηγετική της ελίτ. Και ποια και που είναι αυτή θα με ρωτήσετε; Είναι η Αστάνα και βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα του Καζακστάν, στην επαρχία Ακμόλα. Μία πόλη σχεδόν άγνωστη στον περισσότερο κόσμο, απείρου κάλλους και μοντερνισμού, πολύ ασυνήθιστο για μια φτωχή χώρα οικονομικά και τεχνολογικά, όπως είναι το Καζακστάν. Θα αναρωτηθείτε, τι έχει αυτή η πόλη. Απλώς, μπείτε ακόμη καιστην επίσημη ιστοσελίδα της πόλης ή ψάξτε στο ggogle η στο youtube και θα καταλάβετε για τι μιλάμε.
Ανάμεσα στα μεγαλοπρεπή κτίρια, όλα με σημειολογική έννοια, ξεχωρίζει μια πυραμίδα, που ονομάζεται το «Παλάτι της Ειρήνης και της Συμφιλίωσης». Δηλαδή πάμε, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς, σε μια κυβέρνηση, σε ένα νόμισμα, σε ΜΙΑ θρησκεία και έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί οι προετοιμασίες για όλα τα παραπάνω.

Ζήσατε για αρκετό διάστημα ως στρατιωτικός ακόλουθος της Ελλάδος στο Ισραήλ. Οι σχέσεις της χώρας μας με το Ισραήλ, σας ικανοποιούν ή είναι υποτονικές; Η κίνηση του πρώην Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου να συναντηθεί δύο φορές με τον κ. Νετανιάχου, είχε αποτελέσματα θετικά ή ήταν για το θεαθήναι; Τι θα έπρεπε να έχει γίνει επ’ ωφελεία της Ελλάδος και εν τέλει τι πρέπει να κάνει η ελληνική διπλωματία προς αυτή τη κατεύθυνση;

Οι σχέσεις μας με το Ισραήλ έχουν βελτιωθεί θεαματικά με τις συναντήσειςηγετικών στελεχών της πολιτικής ηγεσίας και των δύο χωρών και την υπογραφή σημαντικών συμφωνιών οικονομικών, πολιτικών και αμυντικών. Οι συμφωνίες αυτές είναι στρατηγικής σημασίας και θα έπρεπε να κινηθούμε με πιο γοργούς ρυθμούς, κάτι που δεν γίνεται και αυτό οφείλεται σε μας, που έχουμε ρίξει όλο το βάρος στην οικονομική κατάσταση, στην ακυβερνησία και στην μακρά εκλογική περίοδο. Η συνεργασία αυτή με το Ισραήλ είναι στρατηγικής σημασίας, σημαντική και ουσιαστική για την πατρίδα, η χώρα μας αποκτά σημαντικούς και ισχυρούς φίλους στο παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης, αποκτά στρατηγικό βάθος, διαθέτει στρατηγικό ισχυρό εταίρο, που θα μπορεί να βοηθήσει σε όλα τα επίπεδα, τονέντιμο και χρήσιμο σύμμαχό του (την Ελλάδα), στον τομέα των στρατηγικών (και όχι μόνο) πληροφοριών, στον στρατιωτικό, οικονομικό, πολιτικό και διπλωματικό τομέα και γενικά έναν εταίρο, φίλο και σύμμαχο, που έχει διεθνώς φωνή, δύναμη, θάρρος και ξέρει να «παίζει» άριστα τα διπλωματικά, σε ανώτερα και κλειστά για πολλούς επίπεδα και χώρους.

Θυμόμαστετον Ανδρέα Παπανδρέου να υποστηρίζει σθεναρά τους Παλαιστίνιους. Η χώρα μας,ποια θέση οφείλει να κρατήσει απέναντι στον σκληρά και επί χρόνια δοκιμαζόμενοπαλαιστινιακό λαό;

Ο Παλαιστινιακός λαός έχει δοκιμαστεί σκληρά μέχρι τώρα και είναι άδικο. Όλοι οι λαοί στην περιοχή έχουν ανεξάρτητο κράτος και μόνο ο Παλαιστινιακός λαός δεν έχει και η διεθνής κοινότητα έχει μεγάλη ευθύνη. Ο Παλαιστινιακός λαός είναι ο πιο έξυπνος και δημιουργικός λαός στην Μέση Ανατολή, ο πλέον δημοκρατικός και είναι ο μόνος που υποφέρει. Έχουν γίνει λάθη και από την διεθνή κοινότητα, που πριν μερικά χρόνια τους θεωρούσε τρομοκράτες, γιατί αγωνιζόταν για το αυτονόητο, την ανεξαρτησίατων, αλλά και από την ηγεσία των Παλαιστινίων. Ο Γιάσερ Αραφάτ υπήρξε μεγάλος ηγέτης και αγωνιστής, ανέδειξε το Παλαιστινιακό ζήτημα, αλλά ήταν απαίσιος διπλωμάτης και δεν ήταν ρεαλιστής και οραματιστής. Έκανε λάθη, με το πιο ολέθριο, τον Αύγουστο 2000, όταν στο Καμπ Ντέιβιντ παρουσία Κλίντον και Εχούντ Μπαράκ δεν αποδέχτηκε το ειρηνευτικό σχέδιο που πρότεινε ο Κλίντον και ήταν το καλύτερο σχέδιο επίλυσης του Παλαιστινιακού. Τώρα, η Παλαιστίνη θα ήταν ανεξάρτητο κράτος και δεν θα φθάναμε στην Ιντιφάντα του Αλ Ακτσά,με τους χιλιάδες νεκρούς, στον διχασμό των Παλαιστινίων, στις σφαγές στην Γάζα της Φατάχ από τη Χαμάς και στην κατάσταση που είμαστε σήμεραμ δηλαδή στην ουσία οι Παλαιστίνιοι να είαι χωρισμένοι στα δύο, στην Γάζα και στην Δυτική Όχθη. Φυσικά η χώρα μας θα πρέπει να διατηρήσει τις εξαιρετικά φιλικές σχέσεις που είχαμε, να τις συνεχίσει και να είναι ο έμπιστος ενδιάμεσος μεταξύ Ισραηλινών καιΠαλαιστινίων. Και το χρειάζονται και οι δύο πλευρές, Παλαιστινιακή και Ισραηλινή και τα διπλωματικά μας οφέλη θα ήταν πάρα πολλά. Οι Παλαιστίνιοι μας αγαπάνε και εμείς θα πρέπει να τους βοηθάμε όπου μπορούμε.

Μπορεί να μην είσθε ειδικός επί του θέματος, δεν παύετε όμως να έχετε άποψη, μια και ζήσατε από κοντά το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Πώς είναι εκεί η κατάσταση; Ποιοι κίνδυνοι διαβλέπετε να υπάρχουν για το Πατριαρχείο;

Το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων είναι το προχωρημένο Φυλάκιο του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, στις ερήμους της Μέσης Ανατολής και θα πρέπει να το διαφυλάξουμε, ως κόρην οφθαλμού. Αντιμετωπίζει πολλούς κινδύνους και υπάρχει ο κίνδυνος απώλειάς του, όπως έγινε με το Πατριαρχείο Αντιοχείας. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η Ιεραρχία του Πατριαρχείου, ο ανώτερος κλήρος είναι Έλληνες, ο δε κατώτερος κλήρος και το ποίμνιο είναι Άραβες, κατά βάση Παλαιστίνιοι. Υπάρχει μια τάση στην περιοχή να πάρουν τον έλεγχο οι Παλαιστίνιοι, με το επιχείρημαότι το Πατριαρχείο αποτελείται από Παλαιστίνιους και μόνο η διοίκησή του είναιοι Έλληνες. Γιατί να μην πάρουμε και εμείς την διοίκηση και να έχουμε Άραβα Πατριάρχη;Είδαμε τι συνέβη με τον πρώηνΠατριάρχη και νυν μοναχό (και έγκλειστο εντός του Πατριαρχείου) Ειρηναίο και την κρίση που προέκυψε. Τι έκανε ο Ειρηναίος; Αυτό που κάνουν όλοι οι Πατριάρχες για να επιβιώσει τοΠατριαρχείο επί αιώνες εκεί. Πουλάει ένα κομμάτι της τεράστιας περιουσίας του, ή την ενοικιάζει στο Ισραηλινό κράτος. Ο Ειρηναίος κατηγορήθηκε ότι είχε συμφωνήσειστην πώληση δύο ξενοδοχείων , του ΙΜΠΕΡΙΑΛ και του ΠΕΤΡΑ στην είσοδο της πύλης ΓΙΑΦΟ, στην παλαιά πόλη της Ιερουσαλήμ. Και ο νυν Πατριάρχης Θεόφιλος, αυτό έκανε. Πούλησε αρκετά μεγάλη έκταση αντί ποσού 16 εκατομ. δολαρίων, που αφορά 85 αγροτεμάχια εντός της Ιερουσαλήμ. Στις συγκεκριμένες εκτάσεις,ορισμένες εκ των οποίων αποτελούν τμήμα ή σύνολο πολύ ακριβών συνοικιών όπως ηTalabiya, η Rehavia, η Baka και η Katamon, έχουν ανεγερθεί τις τελευταίες δεκαετίες εκατοντάδες κτίρια καθώς και σημαντικά οικοδομικά και εμπορικά συγκροτήματα , όπως οι Πύργοι Wolfson, η συνοικία Neve Granot, o ‘Κήπος της Καμπάνας’ (Gan Hapaamon), η Μεγάλη Συναγωγή και ο σιδηροδρομικός σταθμός της Ιερουσαλήμ. Δηλαδή κανονικό ξεπούλημα, που οΕιρηναίος ούτε καν πούλησε τα μικρά αυτά ξενοδοχεία. Τότε τι συνέβη. Αυτό που αναφέραμε από την αρχή, για τον κίνδυνο «αραβοποίησης» του Πατριαρχείου. Πίσω από όλες αυτές τις κινητοποιήσεις πουοδήγησαν την καθαίρεση του Ειρηναίου, όπως ισχυρίζονται σοβαρές πηγές, βρισκόταν η αραβοαμερικανική οργάνωση “The JerusalemTask Force” , με έδρα το Λος Άντζελεςπου στόχος της είναι η εκδίωξη των Ελλήνων και η αραβοποίηση του Πατριαρχείου.Αρχηγός της κίνησης αυτής είναι ο Αμερικανο-παλαιστίνιος Τζωρτζ Μεντινάτ. Το μόνο που θα πούμε είναι ότι τελικα δεν χάσαμε το Πατριαρχείο και αυτό το χρωστάμε στο Ισραήλ και σταματούμε εδώ, γιατί θα βλάψουμε τα ελληνικά συμφέροντα.

Με την πείρα και τις γνώσεις που έχετε, πώς βλέπετε το μέλλον της χώρας μας τους προσεχείς μήνες; Βλέπετε να ξεπερνάμε τις δυσκολίες ή ότι επέρχονται δεινά και εθνικές απώλειες;

Θα ήθελα να είμαι αισιόδοξος και να δώσω μια ευχάριστη απάντηση, αλλά δυστυχώς η εκτίμησή μου είναι ότι το μέλλον της χώρας δεν θα είναι ευνοϊκό στο άμεσο μέλλον. Μας περιμένουν δυσκολίες και ίσως συμφορές. Πρέπει να έχουμε υπομονή, επιμονή, εθνική ομοψυχία και ομόνοια. Πιστεύω όμως στην ανθεκτικότητα και την αντοχή του Ελληνικού γένους και ότι τελικα θα αντεπεξέλθουμε των δυσκολιών.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Γιώργος Παύλος - Ο σύγχρονος διωγμός των Ελλήνων στην Ελλάδα

http://vimeo.com/31902806
Ο δάσκαλος κ. Δημήτριος Νατσιός στα πλαίσια της εκπομπής "Γράμματα σπουδάματα" συζήτησε την Πέμπτη 8 Νεομβρίου του 2011με τον αναπληρωτή καθηγητή στην πολυτεχνική σχολή του Δημοκριτείου πανεπιστημίου Θράκης  κ. Γεώργιο Π. Παύλο  για τον σύγχρονο διωγμό των Ελλήνων στην Ελλάδα, επισημαίνοντας πως εν μέσω κρίσης είναι καιρός «να μας πιάσει το ελληνικό μας*». Μίλησε για μετάνοια, για τιμιότητα, και αυτοoργνάνωση στην γειτονιά και στην ενορία ως προσφορά στους αδύναμους συμπολίτες μας.   Πρότεινε την υπεράσπιση της ανθρωπιάς βλέποντας τους εαυτούς μας στην διαχρονία, με την χαρά μου να είναι η χαρά του άλλου.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Η χήρα του ηρωϊκού Α.Ιωαννίδη σπάει τη σιωπή της.Συνέντευξη.

Η χήρα του ηρωϊκού διοικητή της Ναυτικής Βάσης στο Μαρί,Ανδρέα Ιωαννίδη,σπάει τη σιωπή της μετά τα όσα ακούστηκαν για το πόρισμα των αιτιών της έκρηξης αλλά και για τις διαρροές που ήθελαν να “φορτώνουν” ευθύνες στον νεκρό συζυγό της.Όλη η συνέντευξη ,όπως δημοσιεύτηκε στον Φιλελεύθερο της Κύπρου.

Ο χρόνος άρχισε να μετρά γύρω στις 4 τα ξημέρωματα της 11ης Ιουλίου 2011. Το τηλέφωνο ξύπνησε το διοικητή ναυτικού Ανδρέα Ιωαννίδη και τη σύζυγό του. Συνηθισμένο φαινόμενο. Κάτι τον χρειάστηκαν στη ναυτική βάση και έπρεπε να παρουσιαστεί. Η Μαρία Ιωαννίδου, μια ζωή δίπλα σε αξιωματικό του ναυτικού, δεν ανησύχησε καθόλου. Πήρε το βιβλίο της και άρχισε να διαβάζει, περιμένοντας να ξημερώσει. 

Δύο ώρες μετά, ένιωσε το σπίτι να σείεται συθέμελα. Ενστικτωδώς άνοιξε το ραδιόφωνο μήπως και ακούσει τι είχε συμβεί. Εκείνη την ώρα έπαιζε μουσική και ο μουσικός παραγωγός διέκοψε το τραγούδι για να πει μόνο ότι έγινε μια έκρηξη κάπου στην περιοχή του Μαρί αλλά δεν μπορούσε να πει περισσότερα. 

Σφίχτηκε η ψυχή της. Το μυαλό της πήγε στον άνδρα της. Άρχισε να τρώγεται και πήρε τηλέφωνο την καλύτερή της φίλη. Σε δύο ώρες, ο χρόνος σταμάτησε. Με ένα νεύμα που της έκαναν, κατάλαβε ότι ο σύζυγός της ήταν νεκρός...


Η κ. Μαρία Ιωαννίδου, η χήρα του διοικητή του ναυτικού Ανδρέα Ιωαννίδη, που έχασε τη ζωή του από την έκρηξη της 11ης Ιουλίου, δηλώνει μετά από τρεις ολόκληρους μήνες ότι πλέον άρχισε να την πνίγει η ατμόσφαιρα.

«Δεν θέλω να πω τίποτα στον Πρόεδρο Χριστόφια. Αφού ό,τι και να του πω, διερωτώμαι αν θα το καταλάβει. Το μόνο που με νοιάζει είναι η ψυχή του Ανδρέα. Θέλω να δικαιωθεί, γιατί από την πρώτη ημέρα κάποιοι άρχισαν να ρίχνουν λάσπη. Τις τελευταίες ημέρες νιώθω ότι μπήκε μέσα στο σπίτι μου η σαπίλα», τονίζει.

«Εγώ δεν ήθελα να γίνει η ζωή μου δημόσια, δεν ήθελα να γίνω σταρ και να με δείχνουν τα ΜΜΕ. Μου αναστάτωσαν τη ζωή, έχασα τον άνδρα μου, δεν μπορώ να ανεχθώ άλλο τα όσα ακούω».

Τρεις μήνες μετά από την τραγωδία, άνοιξε την καρδιά της στον «Φ»:

Ως σύζυγος, θρηνεί για τον άνδρα της και ζητά απόδοση ευθυνών και απονομή δικαιοσύνης. Ως μητέρα, δηλώνει περήφανη για τα παιδιά της και λέει ότι η έγνοια της είναι να νιώθουν κι εκείνα περήφανα για το όνομα που κουβαλούν. Ως πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, διερωτάται αν «ζούμε σε ένα δικτατορικό καθεστώς στο οποίο όλοι πρέπει να σιωπούμε και να προστατεύουμε τον ένα».



 
- Το πόρισμα του κ. Πολυβίου καταλογίζει ξεκάθαρα ευθύνες στον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Για εσάς ήταν έκπληξη; 

- «Από την όλη διαδικασία είχε φανεί ότι αυτό θα ήταν το αποτέλεσμα. Ένιωθα ότι αυτή θα ήταν η φυσιολογική κατάληξη, απλώς δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο ξεκάθαρος ο κ. Πολυβίου. Ο άνθρωπος από την αρχή μας διαβεβαίωνε ότι θα ήταν ξεκάθαρος και αυτό το έλεγε και δημόσια. Ανησυχούσα φυσικά ότι θα του ασκούσαν πιέσεις και δεν θα τολμούσε, αλλά τελικά φαίνεται ότι δεν έπρεπε να ανησυχώ. Δεν άρεσε βεβαίως σε κάποιους το πόρισμά του, αλλά τι να κάνουμε;».

- Κάποιοι χαρακτήρισαν το πόρισμα ατεκμηρίωτο. Εσείς μάλλον νιώθετε ότι σας δικαίωσε;

- Ναι. Είπαν ότι ήταν ατεκμηρίωτο αλλά αυτό είναι αστείο γιατί οι ίδιοι μιλούν για «φονική έκρηξη» και όταν λέμε «φονική» σημαίνει ότι κάποιος εφόνευσε. Από την άλλη, πώς μπορούμε να μη δεχτούμε το πόρισμα αυτό; Ο κ. Πολυβίου διορίστηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο για να κάνει αυτή τη δουλειά και μας έλεγαν να κάνουμε υπομονή, να μη βγάζουμε μόνοι μας συμπεράσματα και να περιμένουμε το πόρισμά του. Περιμέναμε. Ο κ. Πολυβίου δημοσιοποίησε το πόρισμά του και την ίδια μέρα, το ίδιο Υπουργικό μαζεύτηκε στο σπίτι του Προέδρου και πρόλαβε σε μερικές ώρες να μελετήσει όλο εκείνο το τεράστιο σύγγραμμα και να βγάλει συμπεράσματα. Μάλλον ξεχνάμε ότι αυτού του είδους οι επιτροπές έχουν συμβουλευτικό χαρακτήρα. Ένα μεγάλο μέρος του πορίσματος αποτελείται από συμβουλές και συστάσεις για διόρθωση κάποιων κακώς εχόντων. Όμως, στους όρους εντολής του κ. Πολυβίου ήταν και η απόδοση πολιτικών ευθυνών. Τώρα οι πολιτικές ευθύνες πήγαν στον κάλαθο. Διόρισαν τον κ. Πολυβίου για να καταλήξει σε κάποιο πόρισμα και μετά πέταξαν το πόρισμά του στον κάλαθο. Διερωτώμαι, πήγαν και οι συστάσεις διοικητικής φύσης για τη διόρθωση των στρεβλώσεων που εντόπισε ο κ. Πολυβίου στον κάλαθο ή μόνο τις πολιτικές ευθύνες του προέδρου πέταξαν;». 



- Απογοητευτήκατε από όσα ακολούθησαν της δημοσιοποίησης του πορίσματος;

- «Τα όσα ακολούθησαν για μένα ήταν η σαπίλα που εισέβαλε στο σπίτι μου. Από την αρχή και υπογείως, κάποιοι προσπαθούσαν να επιρρίψουν ευθύνες στον Ανδρέα και τώρα ξεκάθαρα και δημόσια ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ αφήνει να εννοηθεί ότι οι ευθύνες βαραίνουν και τον Ανδρέα. Κανονικά ο άνδρας μου εκείνη τη στιγμή δεν έπρεπε να ήταν εκεί. Μπορούσε να ήταν στο σπίτι ή στο γραφείο του ασφαλής και να δίνει διαταγές, όχι να βρίσκεται δίπλα από τη φωτιά. Τώρα θυμούνται κάθε εβδομάδα και μια λέξη και τη λένε και την ξαναλένε για να αφήσουν υποψίες. Την περασμένη εβδομάδα έλεγαν γιατί δεν έκανε εκκένωση. Δηλαδή τι κάνουν τώρα; Προσπεράσαμε τα δύο χρόνια λαθών και φθάσαμε στην τελευταία νύκτα για να πούμε ότι εκεί ήταν οι ευθύνες και να επιρρίψουμε ευθύνες στον Ανδρέα; Ακούσαμε και κάποιον του ΑΚΕΛ στη Βουλή να διερωτάται γιατί δεν μετακίνησε τα εμπορευματοκιβώτια ο Ιωαννίδης. Μα μπορούσε να αποφασίσει και να τα μετακινήσει μόνος του, τη στιγμή που υπήρχαν πολιτικές αποφάσεις; Τελικά, αντί να είμαστε εμείς παραπονούμενοι, έρχονται οι άλλοι να βγουν από πάνω».



- Στον Πρόεδρο Χριστόφια τι θα θέλατε να πείτε;

- «Προσπάθησα να κρατηθώ σε ένα επίπεδο αλλά τελικά δεν καταλαβαίνουν. Δεν θέλω να πω τίποτα στον Πρόεδρο Χριστόφια. Και να πω κάτι, δεν θα καταλάβει. Αφού από την πρώτη στιγμή ακούσαμε ότι ο Πρόεδρος δεν παραιτείται. Από την πρώτη στιγμή άρχισε η λασπολογία κατά των νεκρών. Την ημέρα της δημοσιοποίησης του πορίσματος, όταν ήμασταν στο Προεδρικό, ήταν η πρώτη φορά που εγώ είπα στον κ. Χριστόφια ότι πρέπει να παραιτηθεί. Αν το ξαναπώ, θα αλλάξει κάτι;».



- Θα σας ικανοποιούσε η παραίτησή του;

- «Μάλλον στην κατάσταση που φθάσαμε σήμερα, πρέπει να δούμε τι γίνεται στον τόπο. Η Κύπρος έχει τόσα προβλήματα αυτή τη στιγμή και εμείς εξαιτίας της στάσης κάποιων οδηγούμαστε σε μια εμφυλιοπολεμική κατάσταση και αυτό είναι λάθος. Βρισκόμαστε σε επικίνδυνες εποχές. Δεν γίνεται να φωνάζει ο κόσμος, να διαμαρτύρεται και να μην τον ακούς. Δεν είναι θέμα δικής μας δικαίωσης μόνο. Στις εκδηλώσεις πάει κι άλλος κόσμος, άσχετος, απλοί πολίτες και φωνάζουν. Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε πίσω στην ιστορία. Δεν ζούμε υπό δικτατορικό καθεστώς που φωνάζει η πλειοψηφία αλλά εμείς σιωπούμε και τρέχουμε να προστατεύσουμε μόνο τον ένα».

Δεν μπορώ να βλέπω τα παιδιά μου να πληγώνονται. Δεν μπορώ να βλέπω τον γιο μου το μικρό σε αυτή την κατάσταση. Τα παιδιά μου αγαπούσαν πολύ τον πατέρα τους. Στο σπίτι ο Ανδρέας δεν ήταν στρατιωτικός. Ήταν πατέρας και σύζυγος. Για να καταλάβετε, εγώ δεν πήγα ποτέ σε παιδικό πάρτι γενεθλίων με τα παιδιά. Πήγαινε ο Ανδρέας πάντα μαζί τους στα γενέθλια των συμμαθητών τους. Ήταν τόσο δεμένοι που τώρα βλέπω τα παιδιά μου και δεν το αντέχω. Τα παιδιά μου έχουν πλέον, μόνο το όνομα του πατέρα τους. Τον ίδιο τον έχασαν, θέλω να είναι περήφανα για το όνομα που κουβαλούν και δεν θα σταματήσω μέχρι που να λήξει αυτό που γίνεται. 

Η σύζυγος

Ο Ανδρέας δεν έφερνε ποτέ δουλειά στο σπίτι. Πολλές φορές τον έβλεπα σκεφτικό και ανήσυχο. Τον ρωτούσα αλλά δεν μου έλεγε... Μου έλεγε ότι ήταν θέματα του στρατού. Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι η ψυχή του, να ξέρω ότι είναι καλά. Και βεβαίως θέλω να δικαιωθεί. 

Για τον αξιωματικό 
Από τότε που ήταν ο ίδιος στρατιώτης, στα ΟΥΚ, έδειχνε ποιος ήταν. Μετά τις ασκήσεις που έκαναν, έβλεπε η πεθερά μου τα ρούχα του σχισμένα και λασπωμένα. Τον ρωτούσε τι είχε συμβεί, αν ήταν καλά και της έλεγε: «Μια χαρά μαμά, μια χαρά». Και μετά, ήταν τόσο περήφανος που ήταν Ελληνας αξιωματικός. Θέλω ο κόσμος να το ξέρει αυτό, να μην τον αμφισβητεί. Ο Ανδρέας Ιωαννίδης ήταν ένας λεβέντης. 

Περιμένουμε και από τον Πέτρο Κληρίδη να δουλέψει σωστά



- Ο κ. Πολυβίου έκανε ειδική αναφορά στον σύζυγό σας. Αυτό σας ικανοποίησε κάπως; 



- «Ένιωσα δικαίωση, ανακούφιση, έκλαψα πάρα πολύ εκείνη την ώρα και μετά ηρέμησα και ετοιμάστηκα να πάω στο Προεδρικό στην εκδήλωση η οποία ήταν προγραμματισμένη από μέρες πριν και είτε το πόρισμα ήταν αυτό που είναι και απέδιδε ευθύνες και στον πρόεδρο της Δημοκρατίας είτε όχι, εμείς πάλι θα πηγαίναμε. Είναι κουραστικό να ακούμε ακόμα και για αυτό το θέμα τόσα πράγματα». 



- Τι ενοείτε;

- «Μα ακόμα και σήμερα διάβασα μια ανακοίνωση στην εφημερίδα που έλεγε ότι τάχα είχαμε προγραμματισμένη την εκδήλωση στο Προεδρικό επειδή είχε διαρρεύσει το πόρισμα του κ. Πολυβίου και προλάβαμε να οργανωθούμε. Μα αυτό είναι αστείο. Κάθε Δευτέρα μετά την 11η Ιουλίου δεν πάμε στο Προεδρικό; Δεν το πήραν είδηση στο Προεδρικό ή στο ΑΚΕΛ ότι ο κόσμος πάει εκεί κάθε Δευτέρα βράδυ; Ήταν δυνατό να μην πηγαίναμε εκείνη τη Δευτέρα; Δεν μας βλέπουν τόσες εβδομάδες; Είμαστε κουνούπια και δεν φαινόμαστε»;



- Θα σας ικανοποιούσε η τιμωρία μόνο των αξιωματικών που βρίσκονται υπό διερεύνηση;

- «Όχι, δεν θα με ικανοποιούσε καθόλου. Η τιμωρία πρέπει να αρχίζει πάντα από πάνω και αυτό το λέω πάντα και όχι μόνο για τη συγκεκριμένη περίπτωση».



- Τώρα τι περιμένετε;

- «Περιμένουμε τον Γενικό Εισαγγελέα. Περιμένουμε και από τον κ. Πέτρο Κληρίδη ότι θα δουλέψει σωστά. Ωστόσο, πρέπει να πω ότι το Σύνταγμα του δίνει απεριόριστη εξουσία και αυτό είναι κάτι που φοβίζει τον κόσμο και εμένα με ανησυχεί».

- Θα προχωρήσετε και ως οικογένεια σε κάποιες νομικές διαδικασίες;

- «Ναι. Με τους δικηγόρους μας θα προχωρήσουμε σε όλες τις νόμιμες διαδικασίες. Δεν πρόκειται να σταματήσουμε. Πρέπει να υπάρξει δικαιοσύνη και αποκατάσταση του ονόματος του άνδρα μου. Όταν ανακοινώθηκε ότι το Υπουργικό, τις πρώτες ημέρες μετά την έκρηξη, αποφάσισε να δώσει χρήματα στις οικογένειες, εγώ δεν έλαβα υπόψη το ποσό. Διερωτήθηκα όμως, αν αυτά τα λεφτά ήταν για να κλείσω το στόμα μου και να σταματήσω να αγωνίζομαι. Εγώ δεν θα σταματήσω. Έχω τα παιδιά μου και δεν μπορώ να τα βλέπω να πληγώνονται».

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Το αλίευσα ΕΔΩ onalert

Εισαγγελέας Σακκάς: Η Δικαιοσύνη είναι υπονομευμένη και δεν μπορεί να καταπολεμήσει την πολιτική διαφθορά. Να γίνει ο κάθε Έλληνας πολίτης ένας Ντι Πιέτρο!

Συνέντευξη του πρώην Εισαγγελέα Ιωάννη Σακκά στην Χριστίνα Χαφουσίδου, αρχισυντάκτη της μηνιαίας εφημερίδας ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ

Ερ. Κύριε εισαγγελέα, σε µια κρίσιµη στιγµή για τη Δικαιοσύνη και για την Πατρίδα, επιλέξατε την εθελουσία έξοδο από το Δικαστικό Σώµα. Ποίοι λόγοι σας ώθησαν σ' αυτή την επιλογή σας;
Απ. Πράγματι ήταν κρίσιμη η στιγμή και επέλεξα την έξοδο, προστατεύοντας το κύρος μου ως Εισαγγελικός Λειτουργός, την προσωπικότητά μου, την αξιοπρέπειά μου, έχοντας συνείδηση του ρόλου μου.
Με τα κατάντια που δημιούργησαν οι δύο εξουσίες Εκτελεστική-Κυβέρνηση και Νομοθετική Εξουσία-Βουλή στο χώρο της Δικαιοσύνης, δεν μπορούσα πλέον να συμπαρίσταμαι ως κομπάρσος σε ένα δομημένο σύστημα κρατικής υποκρισίας και κατά συνέπεια θεώρησα ότι δεν ήταν σωστό να παραμείνω στο Δικαστικό Σώμα και να κοροϊδεύω τη συνείδησή μου και την αξιοπρέπειά μου. Μόνο αν έχεις σθένος και παραιτηθείς από το Δικαστικό Σώμα, μπορείς να είσαι ελεύθερος να μιλήσεις σταράτα. Διαφορετικά, αν μείνεις μέσα, κινδυνεύεις να σε σέρνουν σε πειθαρχικές και ποινικές διώξεις ως δήθεν προσβάλλων το κύρος της Δικαιοσύνης, συνθλίβοντας το λόγο σου. Αυτή είναι η άποψή μου. Μπορούσα να σιωπώ και να μείνω στο Δικαστικό Σώμα ακόμη 15 χρόνια τουλάχιστον, βάσει του άρθρου 88 παρ. 5 του Συντάγματος. Δεν συμβιβάστηκα με τη συνεχή και δομημένη κρατική απαξίωση της Δικαιοσύνης, του τελευταίου οχυρού της Δημοκρατίας που δημιούργησαν σε βάρος της οι δύο εξουσίες Εκτελεστική-Κυβέρνηση, που είχε την πρωτοβουλία του νομοθετείν, και η Νομοθετική Εξουσία-Βουλή, που νομοθετούσε κατά παραγγελία της πρώτης το νομικό χάος, την πολυνομία, τη διαδθορά.
Στην Ελλάδα, βάσει του Συντάγματος, υπάρχει σκόπιμη σύγχυση δικαστικών εξουσιών και λειτουργιών, και μέρος της Δικαστικής Εξουσίας και Λειτουργίας ασκεί και η Βουλή, και μόνο αυτή για ποινική δίωξη κατά διατελεστάντων μελών της Κυβέρνησης κατ’ αρθρο 86 (δηλαδή κατά των κυβερνώντων και υψηλά ισταμένων) και κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας κατ’ άρθρο 49. Ενώ για εξατομικευμένες περιπτώσεις κατά βουλευτή η Βουλή επιλαμβάνεται μόνο για την άρση της βουλευτικής ασυλίας κατά τα άρθρα 61-62 του Συντάγματος. Για τη δίωξη όμως της Βουλής ως συλλογικού οργάνου για κακούργημα το Σύνταγμα δεν πρόβλεψε ειδική συνταγματική ποινική διάταξη αντίστοιχα και συνεπώς εφαρμόζονται οι κοινές διατάξεις περί ποινικής δίωξης και παραγραφής. Η δε κυβέρνηση (Υπουργικό Συμβούλιο) επεμβαίνει στην Τακτική Δικαιοσύνη και διορίζει τις ηγεσίες των Ανωτάτων Δικαστηρίων και Εισαγγαλίας του Αρείου Πάγου κατά το άρθρο 90 του Συντάγματος.
Α) Η Τακτική Δικαιοσύνη, όπως αυτή ορίζεται από τα άρθρα 87 έως 100Α του Συντάγματος, στη χώρα μας έφθασε να καρκινοβατεί και να μην αποδίδει αποτελεσματικά και έγκαιρα δίκαιη δίκη στην πλειονότητά της. Οι Δικαστικοί Λειτουργοί ήταν και είναι σε απόγνωση για το κύρος τους και την αξιοπρέπειά τους, (βλ. διαπιστώσεις στα Δικαστικά Νέα, έκδοση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, αρ. φυλ. 11/10,11,12/2009 με θέμα «Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και πώς την εννοούν», «Μπορεί να νιώθει ανεξάρτητος ο καταπιεσμένος από το φόρτο εργασίας δικαστής», αρ. φυλ. 114/ 7, 8, 9/2010). Πώς συνέβη αυτό; Οι δύο εξουσίες, Εκτελεστική-Κυβέρνηση, που είχε την πρωτοβουλία του νομοθετείν, και η Νομοθετική Εξουσία-Βουλή, που νομοθετούσε, με νόμους, προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις, παρήγαγαν για τον λαό Νομικό Χάος, Πολυνομία, που είναι η μητέρα της Διαφθοράς. Οι κυβερνώντες καθώς και οι νομοθετούντες-βουλευτές γνώριζαν και γνωρίζουν αυτή τη δομημένη διαδικασία πολυνομίας και την εξ αυτής επελθούσα διαφθορά. Όμως χρησιμοποιούσαν τη διαδικασία αυτή εν γνώσει τους εδώ και τόσα χρόνια και με τη μέθοδο του καναλιού της πολυνομίας, της πολυπλοκότητας και της μη χρηστής διοίκησης έστειλαν τον κόσμο στα δικαστήρια (με διοικητικές, φορολογικές, αστικές και ποινικές διαφορές). Αποτέλεσμα ήταν η κατακόρυφη αύξηση της δικαστικής μακροχρόνιας ομηρίας της κοινωνίας, που αποτελεί δομημένη κρατική-πολιτική μέθοδος προσανατολισμού της κοινωνίας στα προβλήματα αυτής της ομηρίας με ό,τι οικονομικό, ψυχικό και αντιπαραγωγικό κόστος συνεπάγεται για την κοινωνία. Από το 1995 οι δικαστικοί παραδέχοντο ότι υπήρχε πολυνομία στο αστικό δίκαιο. Έκτοτε επεκτάθηκε ραγδαία η πολυνομία σε όλους τους κλάδους του Δικαίου, με αποτέλεσμα ο κόσμος για να βρει το δίκιο του να εμπλέκεται παρατεταμένα σε μακροχρόνιους δικαστικούς αγώνες με απώλεια εισοδήματος και όσοι αντιλαμβάνοντο τον κίνδυνο της διαδικασίας αυτής να εκτρέπονται σε άλλο κανάλι επίλυσης διαφορών, της διαπλοκής. Τον Οκτώβριο του 2010 μόνο στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών οι ποινικές υποθέσεις συνολικά έφθασαν 1.500.000, που σημαίνει περίπου κατά μέσο όρο εμπλοκή 6.000.000 προσώπων στο νομό Αττικής από ποινικής πλευράς, ενώ παράλληλα εν γνώσει των κυβερνώντων μειονεκτούσε σημαντικά η στελέχωση και η υποδομή των αντίστοιχων δικαστικών υπηρεσιών. Αυτό σημαίνει δρομολογημένα και δομημένα καθεστώς έλλειψης ανεξαρτησίας του δικαστή και του εισαγγελέα, καθόσον έπρεπε να επεξεργασθούν τις δικογραφίες όπως-όπως, καταπιεσμένα από το δομημένο πολυνομιακό φόρτο, για να μη βρεθούν οι ίδιοι κατηγορούμενοι, με ποινικές και πειθαρχικές διώξεις. Δηλαδή έπρεπε να τελειώνουν τις υποθέσεις βιαστικά εντός των προθεσμιών επεξεργασίας, για να φαίνεται ότι τυπικά είναι παραγωγικοί, με αποτέλεσμα να ευημερούν οι αριθμοί, δείχνοντας παραγωγή και επεξεργασία δικογραφιών, ενώ ποιότητα απονομής της ουσιαστικής δικαιοσύνης δεν θα υπήρχε. Δηλαδή το σύστημα δημιουργούσε μία δομημένη υποκρισία σε βάρος του δικαστικού όρκου μας, της συνείδησής μας, μία αναξιοπρεπή κατάσταση, στην οποία δεν συμβιβάστηκα. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί δικαστές Εφέτες παραιτήθηκαν και έφυγαν από το Δικαστικό.
Επί 15 και πλέον χρόνια οι κυβερνώντες και η εκάστοτε Βουλή μας παρουσίαζαν νόμους για δήθεν επιτάχυνση της απονομής της Δικαιοσύνης, ώστε υποκριτικά να φαίνονται στα μάτια του κόσμου ότι ενδιαφέρονται για τη Δικαιοσύνη. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Οι δύο εξουσίες, Κυβέρνηση και Βουλή, με τις πράξεις τους και τις παραλείψεις τους βάλτωσαν τη Δικαιοσύνη (την τρίτη ισότιμη κρατική λειτουργία στην Ελλάδα), το τελευταίο οχυρό της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Όσο αυξανόταν το βάλτωμα, η καταβύθιση της Δικαιοσύνης, άλλο τόσο αυξανόταν παραλλήλως και η διαφθορά στο Ελληνικό Κράτος. Και παράλληλα επί της κρατικής διαφθοράς, επί των σκανδάλων που εμπλέκοντο υπουργοί και επί θεμάτων ποινικής Δικαιοσύνης, η Βουλή ως συλλογικό όργανο με εισαγγελικές αρμοδιότητες ουδέν ουσιαστικό έπραξε.
Β) Και ερχόμαστε στο 2ο βασικό λόγο που υπήρξε σπουδαίος λόγος που με ώθησε στην εθελούσια έξοδό μου από το Δικαστικό Σώμα, καταγγέλοντας. Δεν ανέχομαι να υπηρετώ την ποινική δικαιοσύνη και να διώκω το έγκλημα και να βλέπουμε το έγκλημα των πολιτικών να συγκαλύπτεται από τη Βουλή, το Κοινοβούλιο. Να βλέπουμε το θεσμικό όργανο, τη Βουλή, που είχε από το Σύνταγμα ποινική αρμοδιότητα να ελέγξει και να διώξει τα εγκλήματα των κυβερνώντων, να τα αφήνει να παραγράφονται. Η Βουλή έτσι, ως συλλογικός εκ του Συντάγματος Εισαγγελέας και Ανακριτής, προσέβαλε ανεπανόρθωτα το κύρος της Δικαιοσύνης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται ποινικά και αστικά από πλευράς επανόρθωσης ζημιών.
Δεν δεχόμουν ως Εισαγγελέας να παραγράφονται όλα τα εγκλήματα-κακουργήματα των υπουργών-πολιτικών εξ αιτίας παραλείψεων της Βουλής. Στη Βουλή υπήρχαν και βουλευτές που γνώριζαν νομικά και ορκίστηκαν να σέβονται το Σύνταγμα και να τηρούν τους νόμους. Εάν Εισαγγελέας Πρωτοδικών είχε ποινική υπόθεση ή ενημερώθηκε για κακούργημα και ουδέν έπραξε και το κακούργημα παραγράφτηκε λόγω παράλειψής του, τότε ο δράστης Εισαγγελέας έχει προσβάλλει το κύρος της Δικαιοσύνης και οπωσδήποτε θα του είχε ασκηθεί ποινική δίωξη για το κακούργημα κατάχρησης εξουσίας κατ’ άρθρο 239, περίπτωση β του Ποινικού Κώδικα, και θα είχε να αντιμετωπίσει κάθειρξη 5 έως 10 έτη και με πειθαρχική διαδικασία θα είχε ήδη αποπεμφθεί από το Δικαστικό Σώμα. Κατά τα άλλα οι πολιτικοί-πρωθυπουργοί-υπουργοί-υφυπουργοί και βουλευτές ισχυρίζονται υποκριτικά ότι θα διωχθεί το έγκλημα των δραστών όσο ψηλά και να ευρίσκονται και θα αποδίδεται δικαιοσύνη. Αντί αυτού όμως η εκάστοτε Βουλή, που μόνο αυτή κατά το υπάρχον Σύνταγμα είναι αρμόδια για την εμπρόθεσμη-γρήγορη άσκηση ποινικής δίωξης κατά υπουργών, σιώπησε συνεισφέροντας στη διαφθορά και δεν επιτέλεσε το εισαγγελικό και ανακριτικό καθήκον της έγκαιρα. Με τις παραλείψεις της απήλλαξε της τιμωρίας υπουργούς και αντίθετα για τους πολίτες παρήγαγε ως έργο της το νομικό χάος, την πολυνομία και έμπλεξε τον κόσμο στα δίχτυα του νομικού χάους, της πολυνομίας και της αντιπαραγωγικότητας και του οικονομικού χρέους.
Τι απέγινε όμως η απόδοση Δικαιοσύνης επί σκανδάλων-κακουργημάτων υπουργών εκ μέρους της Βουλής ως έχουσα αρμοδιότητα Εισαγγελέα λόγω της συνταγματικής πρόβλεψης και του νόμου περί ευθύνης υπουργών κ.λπ. Όπως προανέφερα, μόνον η Βουλή ως Εισαγγελέας, και κανένας άλλος Εισαγγελέας, είχε και έχει την αρμοδιότητα να ασκεί υποχρεωτικά εμπρόθεσμα ποινική δίωξη κατά το άρθρο 86 του Συντάγματος κατά των Πρωθυπουργών, Υπουργών και Υφυπουργών των Κυβερνήσεων, μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος και να μην αφήνει να παραγράφονται τα κυβερνητικά εγκλήματα. Δηλαδή με το άρθρο 86 του Συντάγματος οι βουλευτές ως συλλογικό όργανο είχαν και έχουν αρμοδιότητα να ασκούν δίωξη κατ’ των όσων διατελούν ή διατέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατ’ την άσκηση των καθηκόντων τους όπως όριζε ο νόμος αρχικά το ΝΔ 802/1971, κατόπιν ο Ν 2509/1997 και από 19-3-2003 ο Ν 3126/2003 ΦΕΚ 66 Α. Οι βουλευτές, ως συλλογικό όργανο, ως Βουλή, έχοντες ειδική κρατική εισαγγελική εξουσία και καθήκον να ασκούν ποινική δίωξη ή ανάκριση αξιοποίνων πράξεων κατά Υπουργών, εάν εν γνώσει τους παρέλειψαν να διώξουν κάποιον υπαίτιο υπουργό ή προκάλεσαν την απαλλαγή του υπουργού από την τιμωρία, τελούν από κοινού το κακούργημα της κατάχρησης εξουσίας κατ’ άρθρο 239, περίπτωση β του Ποινικού Κώδικα, το οποίο τιμωρείται με κάθειρξη από 5 έως 10 έτη και παραγράφεται σε 15 έτη από το χρόνο της παράλειψης. Υποκείμενο του εγκλήματος της κατάχρησης εξουσίας, υπό τη μορφή της προκλήσεως "απαλλαγής" του υπαίτιου από την "τιμωρία", μπορεί να είναι όχι μόνον ο δικαιούμενος στην άσκηση ποινικής διώξεως Εισαγγελέας (όπως όταν το έγκλημα τελείται υπό τη μορφή της παραλείψεως διώξεως), αλλά και κάθε ειδικός προανακριτικός «υπάλληλος», αφού ως "ανάκριση" νοείται και η προανάκριση και η προκαταρκτική εξέταση και, επομένως, στην έννοια του "υπαλλήλου" στα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η ανάκριση αξιοποίνων πράξεων, εντάσσονται και οι βουλευτές κατ’ άρθρο 86 παράγραφος 2 του Συντάγματος, ως Βουλή.
Υποκειμενικά απαιτείται άμεσος δόλος του βουλευτή, για παράλειψη δίωξης υπαιτίου υπουργού ή πρόκληση απαλλαγής του υπαιτίου υπουργού από την τιμωρία και τη θέληση να προκληθεί η απαλλαγή αυτή, ανεξαρτήτως αν ο υπαίτιος εγκλήματος υπουργός (π.χ. απιστίας σε βάρος του Δημοσίου) απαλλαγεί στο ακροατήριο του αρμοδίου δικαστηρίου. Σε περίπτωση που οι βουλευτές, από κοινού ως συλλογικό όργανο παραλείψουν το ανωτέρω εισαγγελικό καθήκον τους κατά υπουργών, από ενδεχόμενο δόλο (δόλος μικρότερης βαρύτητας) και με σκοπό να βλάψουν το κράτος ή να προσπορίσουν παράνομο όφελος σε άλλον (π.χ. υπουργό με την μη δίωξή του), τότε τελούν από κοινού (με κοινό ενδεχόμενο δόλο) το πλημμέλημα της απλής παράβασης καθήκοντος κατ’ άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 2 ετών και παραγράφεται σε 5 έτη από το χρόνο της παράλειψής τους. Οι ανωτέρω ποινικές διατάξεις ομοίως εφαρμόζονται σε βάρος κάθε αρμοδίου Εισαγγελέα, όταν παρέλειψε να ασκήσει ποινική δίωξη κατά προσώπου που δεν έχει την ως άνω ιδιότητα του μέλους της Κυβέρνησης. Βλέπε και στη νομολογία, αντίστοιχα για την εφαρμογή του άρθρου 239 β του Ποινικού Κώδικα, το βούλευμα Ολομελείας του Αρείου Πάγου 1/2005 (ΝΟΜΟΣ, Νομικό Βήμα 2005/1319, Ποινικά Χρονικά 2005/ σελ 781, Δ/ΝΗ 2005/1590, ΠΟΙΝΛΟΓ 2005/49, ΠΟΙΝΔ/ΝΗ 2005/394) και το βούλευμα του Αρείου Πάγου 755/2006, ΝΟΜΟΣ, ΑΡΜ 2006/912, Ποινικά Χρονικά 2007/ σελ 159).
Και εδώ είναι το σοβαρότατο ζήτημα που εμένα ως Εισαγγελικό Λειτουργό και Έλληνα Πολίτη με προσέβαλε βάναυσα η συνεχής και δομημένη παράλειψη της Βουλής, ως συλλογικού οργάνου εκ του Συντάγματος Εισαγγελέα, να διώξει εμπρόθεσμα ποινικώς μέλη Κυβερνήσεων επί τόσων σκανδάλων που συγκλόνισαν την Ελλάδα και την οικονομία της χώρας και ο τύπος βοούσε για τα σκάνδαλα και τον κίνδυνο παραγραφών κακουργημάτων εμπλεκομένων υπουργών. Εδώ και 15 χρόνια (διευκρινίζω ότι χρησιμοποιώ νομικά την προθεσμία των 15 ετών, επειδή το έγκλημα-κακούργημα της ποινικής κατάχρησης εξουσίας /άρθρο 239 β ΠΚ/ παραγράφεται σε 15 χρόνια και δεν μπορείς να αναζητήσεις ποινικές και αστικές ευθύνες για πρότερο χρονικό σημείο), η Βουλή, το Ελληνικό Κοινοβούλιο ως συλλογικός Εισαγγελέας, σύμφωνα με το υπάρχον Σύνταγμα (άρθρο 86 αυτού), δεν δίωξε εμπρόθεσμα ποινικά υπουργούς παρά τα τόσα οικονομικά σκάνδαλα που εμπλέκοντο τα ονόματα υπουργών-πολιτικών και άφησε σκανδαλώδεις-κακουργηματικές πράξεις αυτών να έχουν παραγραφεί. Δηλαδή η Βουλή εμπλέκετο στο κακούργημα του άρθρου 239 β ΠΚ. Δεν βοήθησε στην απονομή ποινικής και αστικής δικαιοσύνης κατά υπουργών. Τελευταία κραυγαλέα διαπιστωμένη δικαστικά περίπτωση παραγραφής εγκλημάτων κακουργημάτων απιστίας σε βάρος του Ελληνικού Κράτους τελεσθέντων στην ΙΑ βουλευτική περίοδο και παύσης οριστικά της ποινικής δίωξης κατά υπουργών, διαπιστώθηκε με το βούλευμα με αριθμ 1 /8-2-2011 του Ειδικού Δικαστικού Συμβουλίου του άρθρου 86 παρ 4 του Συντάγματος, συγκροτούμενο από τρία μέλη του Αρείου Πάγου και δύο μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το βούλευμα αυτό, που πρέπει κάθε Έλληνας πολίτης να το διαβάσει, για να καταλάβει ότι η ΙΒ Βουλή (26-9-2007 έως 3-9-2009) δεν άσκησε εμπρόθεσμα ποινική δίωξη κατά υπουργών, με αποτέλεσμα να παύσει οριστικά η εκπρόθεσμη ακσηθείσα ποινική δίωξη της ΙΓ Βουλής, είναι καταχωρημένο στα πρακτικά της Βουλής ΙΓ Περιόδου της 8-2-2011 συνεδρίαση ΟΓ σελίδες 4900-4929 σε συνδυασμό με το από 18-10-2010 αργοπορημένο πόρισμα της Βουλής (βλέπε και τα πρακτικά της Βουλής ΙΓ Περιόδου, Β συνόδου, Ι Συνεδρίασης της 18-10-2010). Ο ελληνικός τύπος βοούσε και προειδοποιούσε ότι θα παραγραφούν τα κακουργήματα υπουργών και η Βουλή τι έπραξε; Οδήγησε δια της παραλείψεώς της τις υποθέσεις στην ατιμωρησία υπουργών, με την υποκριτικά πολιτισμένη νομική μέθοδο της γρήγορης παραγραφής εγκλημάτων, δηλαδή με τη χρήση του θεσμού δημοσίου δικαίου, της παραγραφής.
Γ) Συμπέρασμα: Το νομικό χάος, η πολυνομία, η συγκάλυψη εγκλημάτων υπουργών και η απαλλαγή αυτών δια της μεθόδου της εξάλειψης του αξιόποινου κυβερνητικών-υπουργικών εγκλημάτων δια της σύντομης παραγραφής είναι δημιουργήματα-έργα ανισότητας από κοινού της Βουλής (Νομοθετικής Εξουσίας) και της εκάστοτε Κυβέρνησης (Εκτελεστικής Εξουσίας), δυστυχώς μέσα στον ιερό χώρο της Δημοκρατίας, στο Κοινοβούλιο. Δεν μπορώ να βλέπω και να ζω αυτή τη δομημένη υποκρισία και όλα αυτά εν ονόματι του Λαού και της Δημοκρατίας. Οι δύο οργανωμένοι συστημικοί παράγοντες έτσι υποκρίνονται με στόμφο για Δικαιοσύνη και Διαφάνεια στην Ελλάδα. Δεν μπορώ να παίξω το ρόλο του κομπάρσου. Δεν μπορώ να βλέπω αυτή τη δομημένη υποκρισία. Από τη μία να μένουν ατιμώρητα τα αδικήματα των στελεχών της εκτελεστικής εξουσίας-εκάστοτε Κυβέρνησης εξ αιτίας της Βουλής και από την άλλη να βλέπω τον κόσμο δεμένο χειροπόδαρα μέσα στο νομικό χάος, στην πολυνομία που είναι η μητέρα της διαφθοράς και έργο των ως άνω δύο εξουσιών και να πληρώνουν οι πολίτες σαν είλωτες διεθνώς το χρέος (οικονομικό και κοινωνικό) της κρατικής διαφθοράς. Αγανακτώ και επαναστατώ. Δεν δέχομαι να μου ποδοπατούν τη νοημοσύνη μου και την αξιοπρέπειά μου. Δεν δέχομαι η Βουλή, το Κοινοβούλιο, ενώ έπρεπε με βάση το ίδιο το Σύνταγμα (άρθρο 86 Συντάγματος), ως Συνταγματικός Συλλογικός Εισαγγελέας να είναι Φύλακας της νομιμότητας, της ποινικής Δικαιοσύνης κατά υπουργών, και στα βασικά της καθήκοντά της ανάγεται η ποινική δίωξη κατά υπουργών, δια της πονηρής μεθόδου της σύντομης παραγραφής, να παραλείπει εμπρόθεσμα να διώκει υπουργούς με σκάνδαλα και να προκαλεί έτσι την απαλλαγή τους από την τιμωρία, δηλαδή να συγκαλύπτει την εγκληματικότητα υψηλά ισταμένων.

Ερ. Επί μια 16ετία ήσασταν ένας από τους πιο άτεγκτους θεµατοφύλακες της νοµιµότητας. Πώς κρίνετε τη λειτουργία και την απόδοση της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα; Αυτά τα 16 χρόνια η κατάσταση βελτιώθηκε ή χειροτέρεψε;
Απ. Ουσιαστικά απάντηση έδωσα με την πρώτη ερώτηση. Στα τελευταία 16 χρόνια η λειτουργία και η απόδοση της Δικαιοσύνης δεν βελτιώθηκε. Αντιθέτως κατάντησε μία δομημένη κρατική φούσκα με νομικό χάος και πολυνομία, με οικονομικές συνέπειες σε βάρος των Ελλήνων πολιτών και όσων ήθελαν να επενδύσουν στη χώρα, που έγινε γνωστή διεθνώς. Εξευτέλισε διεθνώς τη χώρα και οι κρατούντες διεθνώς κατηγόρησαν και συκοφάντησαν τον Ελληνικό Λαό ως διεφθαρμένο, μεταφέροντας δολίως τις δικές τους ευθύνες στις πλάτες των πολιτών. Αυτό με προσβάλλει προσωπικά ως Εισαγγελικό Λειτουργό και Πολίτη αυτής της Πολιτείας και αγανακτώ για το θράσος των κυβερνώντων. Δυστυχώς, η Βουλή ως Φύλακας Δικαιοσύνης, ως κεφαλή του Λαού και της Δημοκρατίας, εγκλημάτισε η ίδια μέσα στον ιερό χώρο της Δημοκρατίας, στο ίδιο το Κοινοβούλιο. Συμπερασματικά, γελοιοποιήθηκε ο περιβόητος νομικός πολιτισμός στην Ελλάδα. Για να φύγουν τα λύματα και η οσμή του βάλτου από τη βαλτωμένη Δικαιοσύνη και να υπάρξει εξυγίανση και διαφάνεια, πρέπει πρώτα να εργασθείς έξω από το βάλτο με σωστά «υδραυλικά έργα». Πρέπει να καταλαβαίνεις και να χειρίζεσαι ψύχραιμα τα μυστικά του βάλτου, της Κυβερνητικής και Βουλικής «εγκληματικότητας».

Ερ. Ποια θεωρείτε την κορυφαία στιγμή στη σταδιοδρομία σας;
Απ. Τη στιγμή που αποφάσισα να εξέλθω δια παραιτήσεώς μου από το Δικαστικό Σώμα σε ένδειξη αγανάκτησης κατά της δομημένης συνεχόμενης Κυβερνητικής και Βουλικής υποκρισίας κατά της Δικαιοσύνης, κάνοντας δημόσια δήλωση ότι δεν ανέχομαι ως Εισαγγελέας να παραγράφονται όλα τα εγκλήματα των πολιτικών και η Βουλή, ως όργανο εκ του Συντάγματος (άρθρο 86), ειδικός συλλογικός Εισαγγελέας, ως η μόνη αρμοδία για την ποινική δίωξη υπουργών, να μην διώκει έγκαιρα, να μένουν ατιμώρητοι οι πολιτικοί ως υπεράνω του Νόμου, της εν ονόματι του Λαού Δημοκρατίας και υπεράνω της Δικαιοσύνης.

Ερ. Η έννοια της αστικής δηµοκρατίας είναι συνυφασµένη µε την περίφηµη Αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών. Οχι στα χαρτιά αλλά στην πράξη, υφίσταται, υπάρχει αυτή η διάκριση στην Ελλάδα ή τελικά η εκτελεστική εξουσία έχει «καπελώσει» τη Νομοθετική και κυρίως τη Δικαστική Εξουσία;
Απ. Κατά την άποψή μου, στην πραγματικότητα η εκτελεστική εξουσία -Κυβέρνηση- έχει «καπελώσει» τη Δικαστική Εξουσία, αφού η ίδια διορίζει τις ηγεσίες και με τη νομοθετική της πρωτοβουλία και με τη συμπαράσταση της Βουλής παρήγαγαν νομικό χάος και πολυνομία. Η Νομοθετική Εξουσία-Βουλή με τα όσα έχω αναφέρει παραπάνω με την μη δίωξη κυβερνητικών σκανδάλων έγκαιρα και ουσιαστικά είναι μία καλή παρέα με την Εκτελεστική Εξουσία-Κυβέρνηση, δείχνοντας από κοινού υποκριτικό ενδιαφέρον για ουσιαστική δικαιοσύνη και δημοκρατία.

Ερ. Με βάση το Σύνταγµα, όλοι οι Έλληνες είµαστε ίσοι απέναντι στο Νόµο. Όµως, σε μία υπόθεση παρανομίας που εμπλέκονται απλοί πολίτες και πολιτικά πρόσωπα και αναφέροµαι σε υπουργούς, είναι σίγουρο ότι θα τιμωρηθεί ο απλός πολίτης και δεν θα τιμωρηθεί ο υπουργός. Πώς δικαιολογείται κάτι τέτοιο;
Απ. Με το άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2 του Συντάγματος οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου και έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Με το άρθρο 120 παρ. 2 του Συντάγματος, αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων να σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και να αφοσιώνονται στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία. Η διαπίστωσή σας είναι ορθή και δυστυχώς πραγματικότητα που εξευτέλισε την έννοια της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Να πώς εξηγείται αυτό το ελληνικό και ανήθικο φαινόμενο, ενώ σε άλλα κράτη διώκονται και τιμωρούνται υπουργοί. Η ευθύνη (ποινική και αστική) ευρίσκεται στη Βουλή. Τι έπραξε όμως η Βουλή, ως συλλογικό Εισαγγελικό όργανο από βουλευτές, σύμφωνα με τα παραπάνω; Στα σκάνδαλα που εμπλέκοντο υπουργοί (δηλαδή η εκάστοτε Κυβέρνηση) και είχαν δημιουργηθεί υποθέσεις παρανομίας, η Βουλή ως αποκλειστικός Εισαγγελέας και Ανακριτής κατά υπουργών όφειλε έγκαιρα να υπακούσει στο Σύνταγμα και ειδικά στις διατάξεις του άρθρου 86 του Συντάγματος και να διενεργήσει εμπρόθεσμα αυτεπαγγέλτως ποινική έρευνα και να ασκήσει αυτεπαγγέλτως ποινική δίωξη κατά υπουργών για κακουργήματα π.χ. για απιστία σε βάρος του Δημοσίου κ.λπ. Με τη συστηματική χρήση της πονηρής νομικής κυβερνητικής ελληνικής μεθόδου, με τον περιβόητο δομημένο «ελληνικό νομικό πολιτισμό» της σύντομης παραγραφής των κυβερνητικών εγκλημάτων, που θέσπισε η ίδια η Βουλή κατόπιν νομοθετικής πρωτοβουλίας Κυβέρνησης, τελικώς δεν τιμωρούνται τα πολιτικά κυβερνητικά πρόσωπα, ενώ οι απλοί εμπλεκόμενοι πολίτες θα διωχθούν ποινικά, λόγω λύσης της συνάφειας με τους υπουργούς από τον Εισαγγελέα της τακτικής ποινικής δικαιοσύνης. Υπάρχει όμως ενεργή η ποινική και αστική ευθύνη της Βουλής για τις παραπάνω παραλείψεις της κατ΄άρθρο 239 β ΠΚ και οι Έλληνες πολίτες, ως άλλοι Ντι Πιέτρο, θα πρέπει να ζητήσουν άμεσα από την Τακτική Ποινική Δικαιοσύνη την απόδοση ποινικών και αστικών ευθυνών κατά των μελών της Βουλής (που υποτίθεται ότι ήταν οι Φύλακες της Νομιμότητας και της Δικαιοσύνης κατ’ άρθρο 86 του Συντάγματος) για αυτές τις συνεχείς εγκληματικές παραλείψεις τους επί 15 έτη. Η συνεχής υποκρισία των πολιτικών δεν μπορεί να δημιουργήσει δίκαιο και οι Έλληνες δεν πρέπει να δείξουν ανοχή σε αυτό το φαινόμενο ατιμωρησίας πολιτικών (βουλευτών και υπουργών). Η τοιούτου είδους ατιμωρησία καταβυθίζει συνεχώς τη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη στην Ελλάδα. Ζούμε την μπόχα πολιτειακών σκανδάλων. Είναι καιρός να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα.

Ερ. Στην Ελλάδα υπάρχει η εντύπωση ότι δεν αποδίδεται η Δικαιοσύνη καθώς και ότι υπάρχει κάποιο θεσμικό κενό, κυρίως σε θέµατα που αφορούν τη διαχείριση της εξουσίας από πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες. Σύµφωνα µε αυτήν την άποψη, αν υπήρχε ως θεσµός ένα Ανώτατο Δικαστήριο που θα ασκούσε ουσιαστικό έλεγχο στη διαχείριση της εξουσίας και του δηµοσίου χρήµατος, η Ελλάδα δεν θα είχε φθάσει στο σηµείο που είναι σήµερα. Τι έχετε να πείτε επ’ αυτού;
Απ. Στην Ελλάδα, ένα μικρό κράτος, υπάρχει πολυνομία, με ευθύνη Κυβερνήσεων και Κοινοβουλίου, με διατάξεις αντιφατικές χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, με πολυπλοκότητα ρυθμίσεων και αλληλοαναιρούμενων-ασυμβάτων ρυθμίσεων και θεσμών (αρμοδίων δικαστηρίων, διοικητικών οργάνων, επιτροπών, ανεξέλεγκτων μη κυβερνητικών οργανώσεων κ.λπ.), με αποτέλεσμα αφενός να υπάρχει νομικό χάος-θεσμικό χάος, ηθελημένη κυβερνητική και νομοθετική γραφειοκρατία και επερχόμενη συνεχής ανατροφοδοτούμενη διαφθορά. Επιπροσθέτως, για το υψηλά ευρισκόμενο έγκλημα (το κυβερνητικό) δεν λειτούργησε ο Συνταγματικός θεσμός Ποινικής Δικαιοσύνης κατά υπουργών-πολιτικών (διαχειριστών εξουσίας), με αποτέλεσμα να μην ασκείται ουσιαστικός έλεγχος στη διαχείριση της εκτελεστικής εξουσίας, του δημοσίου χρήματος στους υπουργούς και τα προσκείμενα σ’ αυτούς παρελκόμενα πρόσωπα και στο δημόσιο χρέος που δημιούργησαν.
Ένα ανώτατο δικαστήριο σύμφωνα με τη σκέψη σας μπορούσε να αποδώσει γρηγορότερα ουσιαστικό έργο Δικαιοσύνης στον έλεγχο διαχείρισης εξουσίας και δημοσίου χρήματος, αν: Α) το ίδιο αποφάσιζε συγχρόνως έχοντας αρμοδιότητες: 1) ποινικές, για ποινική τιμωρία ενόχων, δήμευσης παράνομου περιουσιακού οφέλους αλληλεγύως και εις ολόκληρον από τους δράστες-ενόχους και αφαίρεσης πολιτικών δικαιωμάτων τους και δήμευσης του προϊόντος του εγκλήματος και εις χείρας τρίτων, 2) διοικητικές, για ακύρωση των συναφών παράνομων διοικητικών πράξεων κατά την παράνομη διαχείριση δημοσίου χρήματος για την οποία κηρύχθηκαν ένοχοι οι υπαίτιοι πολιτικοί και μη ως παρελκόμενα πρόσωπα πολιτικών και κάθε άλλης συναφούς διοικητικής πράξεως, και 3) αστικές, για υποχρέωση αποζημίωσης των εμπλεκομένων υπέρ του Δημοσίου. Αυτό θα βοηθούσε να μην εκδίδονται χρονοβόρα και αντιφατικά από τρία ανώτατα δικαστήρια (ποινικό-διοικητικό-αστικό) αντιφατικές αποφάσεις, πράγμα που ευνοεί τους εγκληματίες. Β) Τα αδικήματα που θα δίκαζε να μην υπόκειντο σε παραγραφή. Επομένως θα ήξερε ο καθένας πολιτικός ότι αν τολμήσει να διαπράξει έγκλημα ως προς τη διαχείριση της εξουσίας και του δημοσίου χρήματος, όσα κόλπα κι αν χρησιμοποιούσε, δεν θα απέδιδαν τελικώς. Τέτοιος θεσμός μη παραγραφής υπάρχει στην Ελλάδα, π.χ. δεν μπορείς να αποκτήσεις κυριότητα επί ακινήτου του Δημοσίου με χρησικτησία και ας περάσουν και 20 χρόνια από την κατάληψη δημόσιας περιουσίας. Δεν παραγράφονται τα δικαιώματα του Κράτους.

Ερ. Κύριε εισαγγελέα, στην Ελλάδα υπάρχουν φωνές που ζητούν από τη Δικαιοσύνη να αναλάβει πρωτοβουλίες για την καταπολέµηση της διαφθοράς. Υπάρχουν περιθώρια για κάτι τέτοιο;
Απ. Η Δικαιοσύνη είναι έννοια γενική και αφηρημένη. Με την παραπάνω εικόνα που σας έδωσα, με την υπάρχουσα δομημένη κυβερνητική και νομοθετική λειτουργικότητα του κράτους, δυστυχώς δεν υπάρχουν περιθώρια. Η σκληρή πραγματικότητα απέδειξε ότι η διαφθορά διαχρονικά ενισχύθηκε. Είμαστε σε ολικό βάλτωμα με εξαιρέσεις. Η δια της ψήφου του εκλογικού σώματος μόνον ολική απομάκρυνση των προσώπων που κυβερνούν και των προσώπων που συμμετείχαν στη Βουλή τα τελευταία 20 έτη, ώστε να καθαρίσει ο βάλτος της διαφθοράς, της υποκρισίας και της συγκάλυψης σκανδάλων και εγκλημάτων από κυβερνώντες και βουλευτές, με πολίτες με συνταγματική φερεγγυότητα, μπορεί να δώσει λύση στην καταπολέμηση της διαφθοράς και του οικονομικού χάους. Δηλαδή η πρωτοβουλία ανήκει αποφασιστικά και αποτελεσματικά στο εκλογικό σώμα.

Ερ. Βρίσκεστε στην πιο παραγωγική περίοδο της ζωής σας. Πώς σκοπεύετε να βοηθήσετε την κοινωνία και την πατρίδα από τούδε και στο εξής;
Απ. Η πρώτη βοήθεια που έδωσα με τις δημόσιες δηλώσεις μου ήταν να ενεργοποιηθεί ο κάθε Έλληνας Πολίτης που σκέφτεται σύμφωνα με το ήδη υπάρχον Σύνταγμα και τον Ποινικό Νόμο, να γίνει ο καθένας τους Ντι Πιέτρο και να ζητήσει το αυτονόητο, την κάθαρση, τη δίκαιη ποινική δίωξη του συλλογικού οργάνου που λέγεται Βουλή, γιατί ήταν Φύλακας της Νομιμότητας και Δικαιοσύνης και κατά παράβαση του άρθρου 86 του Συντάγματος ως αποκλειστικώς αρμόδια παρέλειψε τόσα χρόνια να ασκήσει δίωξη κατά υπουργών-πολιτικών και άφησε να υπάρχουν σκάνδαλα υπουργών, τελώντας ποινική κατάχρηση εξουσίας, δια παραλείψεως κατ’ άρθρο 239 β του ΠΚ μη ασκώντας έγκαιρα ποινική δίωξη κατά υπουργών, με αποτέλεσμα το θράσος τους να το πληρώνουν τώρα οι Πολίτες. Το απόφθεγμα του λαού «Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη» είναι σοφό. Όταν διαπιστώσω ότι έφθασε η ώρα να ασχοληθώ ενεργά με την πολιτική, θα μπορούσα να βοηθήσω με τις γνώσεις μου και το σθένος μου σε έναν αγώνα ουσιαστικής δικαιοσύνης στην κοινωνία και την πατρίδα, που να μπορεί να επιφέρει οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, συμμετάσχοντας σε μία κοινή ειλικρινή προσπάθεια χωρίς τη συμμετοχή παλαιών προσώπων, που εκφράζουν την κρατική υποκρισία και διαφθορά με τα επακόλουθά της εδώ και 20 χρόνια στη χώρα μας. Πρέπει όμως να διευκρινισθεί ότι οι πολίτες οφείλουν να εξοστρακίσουν τα μαντριά-κόμματα που δημιούργησαν διαφθορά, μπόχα σκανδάλων και δημόσιο χρέος και να τα θέσουν στην πολιτική τους φαλκονέρα με την ψήφο τους. Όσες καλές ιδέες, οράματα, νομικά και οικονομικά προγράμματα κι αν έχεις, δεν θα μπορέσεις να δημιουργήσεις κράτος δικαίου μέσα στα βαλτόνερα της κρατικής διαφθοράς και της υποκρισίας. Οφείλεις πρώτα να καθαρίσεις τη βρωμιά από τα βαλτόνερα για να βαδίσεις σωστά και παραγωγικά.
Μηνιαία Εφημερίδα ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ
Συνδρομές: Σοφία Κεσίδου, 210 3316036, gnomi@infognomon.grΤο αλίευσα ΕΔΩ http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/07/blog-post_7527.html#more