Εκδήλωση για τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο από την Εστία Πατερικών Μελετών

«ΘΑ ΕΝΤΑΘΟΥΝ ΤΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΟΥΛΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΟΣΠΑΣΟΥΝ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΑΓΑΘΟ ΠΟΥ ΦΥΛΑΣΣΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ. ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ: ΚΑΘΑΡΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ»

Τραγικότητα… ἐν Χριστῷ ἐλπίδες…

Τοῦ Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου,
ἐφημερίου Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

.                  Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν χωρίς φόβο καί πάθος προσπαθεῖ νά διατυπώνει τήν ὀρθόδοξη θεανθρώπινη ἄποψη γιά τήν παροῦσα ζωή καί νά ὁριοθετεῖ τίς ἐν Χριστῷ ἐλπίδες της γιά τή Μέλλουσα.
.                  Μέ ὁποιοδήποτε κόστος ἐπιθυμεῖ νά καταθέτει στόν πονεμένο καί τραυματισμένο λαό μας τήν ἀλήθεια καί μόνο τήν Ἀλήθεια, τό Χριστό, πού εἶναι ἡ πρώτη προϋπόθεση γιά τήν ἀπόκτηση τῆς ἀληθινῆς ἐλευθερίας. «Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια» λέγει ὁ Χριστός.  «Γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. η΄ 32),

«Ποιά ἡ προσωπικότητα τοῦ μαχίμου Θεολόγου καθηγητοῦ στήν ἐκπαίδευση»

Ἀρχιμανδρίτου Σαράντη Σαράντου

[Εἰσήγησις Ἀρχιμανδρίτου Σαράντη Σαράντου, Φιλολόγου - Θεολόγου, στήν ΗΜΕΡΙΔΑ: "ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ή ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ"; ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 19-5-2012]

Χριστός Ἀνέστη!
Ἀγαπητοί ἀδελφοί.
Εἶναι πιά ἀναμφισβήτητη πραγματικότητα, ὅτι ἡ χώρα μας βρίσκεται κάτω ἀπό τήν τυραννικότερη κυριαρχία πού θά μποροῦσε ποτέ νά εὑρεθεῖ. Συμπολίτευση καί ἀντιπολίτευση συνεργαζόμενες μέ τίς ξένες ἀνθελληνικές καί ἀντορθόδοξες δυνάμεις σφυροκοποῦν ἀλύπητα τόν ἑλληνικό λαό στερώντας του στέγη, τροφή καί χρήματα γιά νά τόν ἐξαναγκάσουν νά παραδώσει καί νά προδώσει ὅλους τούς θησαυρούς του, φυσικούς, ὑλικούς καί πνευματικούς στούς ἀφέντες τῆς Νέας Ἐποχῆς.

Ὁ ρόλος λοιπόν τοῦ ὀρθοδόξου μαχίμου θεολόγου στά σχολεῖα τῆς δευτεροβάθμιας καθίσταται σπουδαιότερος καί λίαν ἀπαραίτητος, εἴπερ ποτέ καί ἄλλοτε. «Εἷς ἄνθρωπος θείῳ ζήλῳ πεπυρωμένος ὅλον δῆμον δύναται ἀνακαινίσαι» λέγει ὁ ἱερός Χρυσόστομος, ὁ ὄντως θείῳ ζήλῳ πεπυρωμένος. Τώρα πού ἡ ἀλλοτρίωση τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ὑφέρπει στήν ἐκπαίδευσή μας μέσῳ τοῦ μαθήματος τῆς πανθρησκειακῆς προπαγάνδας, χρειαζόμαστε θεολόγους, ἄνδρες καί γυναῖκες μέ φρόνημα ὀρθόδοξο καί ζωή ὀρθόδοξη, δηλαδή χριστοποιούμενες προσωπικότητες ὁλοκληρωμένες καί ὄχι συρόμενες στό φαντασμαγορικό ἅρμα τῆς πανθρησκείας.

Ἄς ζωγραφίσουμε, ἄς φιλοτεχνήσουμε τήν εἰκόνα τοῦ μαχίμου θεολόγου σέ μιά περίοδο οἰκονομικῆς κρίσεως, κρίσεως ἀξιῶν, ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων, ἰδεολογιῶν, κομματικῶν συμπεριφορῶν καί ἀδιεξόδου πολιτικῶν ἐπιλογῶν.

Ἄς τονίσουμε κάποια χαρακτηριστικά του:

1. Ὁ ὀρθόδοξος θεολόγος, μάχιμος καθηγητής, δέν εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει ἕτοιμες ἀπαντήσεις ἐπί παντός θέματος. Δέν εἶναι ἕνα κομπιοῦτερ, μέσα ἀπό τό ὁποῖο αὐτομάτως ἀνιχνεύονται ὅλες οἱ θεολογικές γνώσεις. Κατά τόν ἅγιο Ἱερόθεο ἡ Θεολογία εἶναι διπλῆ: «Ἡ μέν μία εἶναι μυστική, τελετουργική, ἀπόρρητη, ἄρρητη, ἡ ὁποία δρᾷ καί νομοθετεῖ γιά τό Θεό μέ τίς ἀδίδακτες μυσταγωγίες, ἡ δέ ἄλλη εἶναι φανερή, φιλοσοφική καί ἀποδεικτική, ἡ ὁποία πείθει καί χρειάζεται τή βοήθεια τοῦ λόγου τῶν θεολόγων» (Β΄πρός Βαρλαάμ ΕΠΕ 1,538). Ὁ θεολόγος ἔχει βαθειά συναίσθηση τῆς ἀνθρωπίνης μικρότητος μπροστά στήν ἐν Τριάδι ἄκτιστη θεία μεγαλειότητα. Εἶναι ὁ πρῶτος κατ' ἐξοχήν ἀποφατικός - καί κατόπιν καταφατικός - ἐπιστήμων, ἐφ' ὅσον διαχειρίζεται θεῖα καί ἀνθρώπινα πράγματα, πού ὑπερβαίνουν κάθε ἀπορία καί κάθε ἀνθρώπινο περί Θεοῦ ἐρώτημα, καλοπροαίρετο ἤ μή, πού σχετίζεται ἤ ἀνάγεται στόν Θεάνθρωπο καί τελικά ἀπαντᾶται ἐν τῷ ἐνανθρωπίσαντι Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ. Ὁ Χριστός τελικά δίνει τήν ἀπάντηση μέ τήν κατάλληλη λύση. Ὁ θεολόγος ἀνοίγει τόν δρόμο γιά νά προσεγγίσει ὁ Χριστός τήν ἁμαρτωλότητά μας. Ἀκόμα καί ὁ πλήρης θείου φωτισμοῦ καί θεοϋψίστου διακρίσεως καί διοράσεως π. Πορφύριος ἔλεγε, ὅτι πολλά βλέπω, ἀλλά δέν μπορῶ ὅλα αὐτά νά τά ἀνακοινώνω, νά τά κάνω κοινά. Δέν ἔχουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τή δύναμη, τήν ἱκανότητα καί τό χάρισμα νά διαχειρισθοῦν τά δικά τους ψυχολογικά, ὑπαρξιακά, πνευματικά ἤ καί ἁπλούστερα θέματα. Χρειάζεται χριστοηυξημένη χριστοδιακριτικότητα ἐκ μέρους τοῦ θεολόγου καθηγητοῦ, γιά νά μήν ἀπαντήσει ἤ νά ἀπαντήσει, νά προβληματίσει, νά διαπραγματευθεῖ μαζί μέ τούς νέους, τούς μαθητές, τά θέματα πού ἄμεσα τούς ἀφοροῦν καί στό βάθος τῆς ὑπάρξεώς τους ζητοῦν ἱκανοποιητικές λύσεις.
2. Ἄν ὡς θεολόγοι καί ἐμεῖς οἱ κληρικοί μαζί, κρατᾶμε διά βίου αὐτή τή βάση στή διδασκαλία μας, τήν πτωχεία τοῦ πνεύματος, τή συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητός μας, τήν πενία τῶν γνώσεων, τήν ἐλλειμματική ἐμπειρία τοῦ παραδείσου, τότε ἄδειοι ἀπό τήν προδοτική ὑψηλοφροσύνη, καθήμενοι παρά τούς πόδας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, καταβρέχοντες καί ἐκμάσσοντες μέ καυτά ταπεινά δάκρυα, αὐτούς τούς πόδας Του, θά γινόμαστε δι' Αὐτοῦ ἄξιοι νά ποῦμε ἕνα λόγο πόνου, πού βγαίνει ἀπό πολύπαθη καρδία, ἕνα λόγο ἐποικοδομητικό, ἕνα λόγο χριστοπαρηγορίας γέννημα τῆς αὐτομεμψίας μας.
3. Ἀπό τόν ἴδιο τόν Κύριό μας, στό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, μᾶς δίδεται αὐτή ἡ διαβεβαίωση: «Ποταμοί ἐκ κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσι ὕδατος ζῶντος», πνευματική πραγματικότητα πού κατ' ἐξοχήν ἰσχύει στή ζωή τοῦ θεολόγου. Ὅταν ὑπάρχουν οἱ δύο προηγούμενες τοποθετήσεις, στάσεις μυστικῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, τότε παρέχεται τό χάρισμα τῆς ἀστείρευτης θεανθρώπινης διδασκαλίας. Ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης λέγει καί ἐκ τῆς ἐμπειρίας του προφανῶς: «Εἰ προσεύχῃ ἀληθῶς, θεολόγος εἶ καί εἰ θεολόγος εἶ προσεύχῃ ἀληθῶς». Ἡ ἀληθινή ταπεινή σχέση μέ τό Χριστό, δημιουργεῖ ἀληθινό χριστιανό, ἀληθινό δάσκαλο θεολόγο, ἀφοῦ μέ τήν ἀληθινή προσευχή ἔχει γνωρίσει καλά τήν ἄβυσσο τῆς βαθείας καρδίας του καί ταυτοχρόνως τόν ὠκεανό τοῦ θείου ἐλέους. Γιαυτό μπορεῖ νά κατέβει στήν κατάσταση τοῦ ἄλλου ἀνθρώπου καί δή τοῦ νεαροῦ μαθητοῦ του ἤ τῆς μαθήτριάς του, ἀφοῦ οἱ νέοι ὡς ἄπειροι ἀκόμη ἀπό τήν πολλή κοσμική, μεταπτωτική ὑποκρισία, δέν μποροῦν νά κρυφθοῦν, ἀλλά μυστικῷ τῷ τρόπῳ ζητοῦν χεῖρα βοηθείας στά ὁσημέραι ὀγκούμενα προβλήματά τους.
4. Ὁ ὀρθόδοξος θεολόγος εἶναι συνδεδεμένος σύν πᾶσι τοῖς ἁγίοις. Ὅσο ἀδύνατος καί ἁμαρτωλός κι ἄν αἰσθάνεται, ἔχει τήν ἐν Χριστῷ ἐμπειρία ὅτι εἶναι μέλος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καί δέν ἀνήκει καί κάπου ἀλλοῦ. Τόσο ὁ ἴδιος ὅσο καί ἡ οἰκογένειά του ἀνήκουν στό Χριστό καί ἔχουν τήν ἐμπειρία δεσμοῦ μέ τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι μέλη Του ἀγωνιζόμενα τόν καλόν ἀγῶνα τῆς εἰς Χριστόν πίστεως.

Ὁ οὕτως ζῶν καί πολιτευόμενος θεολόγος ἐκτός ἀπό τήν ἐξατομικευμένη ἐν Χριστῷ ἀγωγή πού προσφέρει σέ κάθε μαθητή του ἀποκτᾷ καί μεταδίδει τήν ἐμπειρία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ζώντας μέσα στήν ὀμάδα, μέσα στήν τάξη, διδάσκοντας ἀτομικά ἀλλά καί συνολικά.

Βέβαια οἱ συνθῆκες διδασκαλίας μέσα στά Γυμνάσια καί στά Λύκεια δέν εἶναι ἰδανικές, δέν εἶναι καθόλου εὔκολες. Ὁ θεολόγος ἔχει νά ἀντιμετωπίσει μικρά καί μεγάλα θηριάκια. Τά παιδιά ἐκτός ἀπό τήν προσωπική κρίση τῆς μεταπτωτικῆς ἐφηβικῆς ἡλικίας πού διέρχονται, ταλαιπωροῦνται καί ἀπό τά ἐπίκτητα ἤ κληροδοτούμενα πάθη, ἐλαττώματα, ἐγωιστικές ἰδιοτροπίες ἡμῶν τῶν μεγάλων. Ἡ περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα τοῦ κοινωνικοῦ βίου μολύνει τήν ἀθῳότητα – παρθενικότητα τῶν νέων. Αὐτήν τήν πραγματικότητα ἐκμεταλλεύεται καί ὁ πειράζων διάβολος. Αὐξάνει, πληθύνει, ἐπεκτείνει καί συσσωρεύει πολλά προβλήματα μέσα στίς αἴθουσες διδασκαλίας καί ὄχι μόνο, τόσο στό συγκεκριμένο μάθημα, ὅσο καί στά ἄλλα κατ' ἀναλογίαν γιά νά δυσχεράνει παντοιοτρόπως τό ἔργο τῆς διδασκαλίας, τῆς ἀφομοιώσεως καί μορφώσεως τῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ μέσα στίς ψυχές τῶν μαθητῶν.

Καλεῖται λοιπόν ὁ θεολόγος νά μετέλθει πολλά εἴδη προσωπικῶν ἐν Χριστῷ πνευματικῶν ἀσκήσεων. Ἰδιαίτερα καλεῖται νά ὑπερβεῖ τόν ἀτομισμό του, τό ἴδιον μεταπτωτικό θέλημα, νά ζητήσει ἐμπόνως τή βοήθεια τοῦ Πρώτου Τελείου Διδασκάλου, τοῦ Χριστοῦ, τίς πρεσβεῖες τῆς Παναγίας μητέρας, τῶν ἁγίων οἰκουμενικῶν διδασκάλων καί Ἱεραρχῶν καί τοῦ πνευματικοῦ του πατρός, γιά νά καταφέρει νά διαπεράσει τό σκληρότατο φλοιό τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ τῶν σημερινῶν μαθητῶν καί νά ἐξεύρει κώδικα ἐν Χριστῷ ἐπικοινωνίας πάσῃ θυσία. Ὁ πονετικός καί σταυρούμενος σημερινός καθηγητής τῆς δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης, καί δή ὁ ἐν Χριστῷ ἀγωνιζόμενος θεολόγος εἶναι ἀδύνατο νά μήν ἀποκρυπτογραφήσει, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, τρόπο, κώδικα ἐπικοινωνίας μέ τούς μαθητές. Ἔτσι θά ἀνεβαίνει στίς συνειδήσεις τῶν μαθητῶν του· ὅσο αὐτός ὁ θεολόγος θά ταπεινώνεται καί θά νίπτει τίς ψυχές τῶν μαθητῶν του ἀπό τό ρύπο τῆς ἀπιστίας καί τῆς ἀνιαρῆς κοσμικότητας, ὅπως ὁ Κύριος ἔνιψε τούς πόδας τῶν μαθητῶν Του, τόσο περισσότερο θά εἰσπράττει τιμή ἐκ μέρους τῶν μαθητῶν του καί ἀποδοχή τῆς ἐν Κυρίῳ διδαχῆς του.

Ἀλλά καί οἱ μαθητές ἀντιστοίχως, ὅσο καί ἄν ἔχουν διαφθαρεῖ μέ τήν τροφοδοσία τῶν ὑποπροϊόντων τῆς Νέας Ἐποχῆς, λόγῳ τῶν χαρισμάτων τοῦ ἀληθινοῦ μυστηρίου τοῦ ὀρθοδόξου Βαπτίσματος καί τοῦ Χρίσματος, ἔχουν τήν εὐαισθησία νά ἀντιλαμβάνονται τήν ἀγάπη, τόν πόνο, τήν ἐν Χριστῷ μόρφωση τοῦ θεολόγου καθηγητοῦ τους. Ἀνοίγουν τίς καρδιές τους καί δειλά – δειλά ἀπορροφοῦν τό ἄδολο γάλα τῆς ἐν Χριστῷ πίστεως.

Κρατοῦν σ' ἕνα μυστικό στόμαχο τήν αὐθεντική χριστιανική διδασκαλία γιά νά τή μυρηκάσουν σέ ἥσυχες, σπάνιες ὧρες καί στιγμές πού ἡ θεία Χάρη θά τούς φωτίσει καί θά τούς ὑπομνήσει νά ἀξιοποιήσουν.

Οἱ ἐν Χριστῷ γνώσεις τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καί ἐμπειρίας τοῦ θεολόγου καθηγητοῦ πού θά μεταγγισθοῦν πρός τούς ἀδιάφορους ἤ μή μαθητές, ἐπειδή ἀποτελοῦν χρυσάφια καί διαμάντια, πλοῦτο ἀνέκλειπτο, κληρονομιά τοῦ Ἰδίου τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ πρός ἅπαν τό ἀνθρώπινο γένος, καί πρός τούς μαθητές μας, δέν εἶναι δυνατόν κάποτε νά μήν ἐκτιμηθοῦν. Σέ ὁριακές στιγμές τῆς ζωῆς τους καί κατά τό παρόν ἤ κατά τό ἐγγύς ἤ ἀπώτερο μέλλον, θά ἀναπηδήσουν ἀπό τό πιεσμένο ὑποσυνείδητο, ἀπό τή βαθιά λήθη, ἀπό τά ἔγκατα τῆς ὑπάρξεώς τους, καί χωρίς νά τό μάθει ὁ θεολόγος καθηγητής, θά ἀποτελέσουν τό ἰαματικό ἔμπλαστρο, τό ἰσχυρότερο ἀντιβιωτικό, τίς ἀπαραίτητες βιταμίνες, τά ὄντως θεραπευτικά φάρμακα πού θά ἀρχίσουν τήν ἀληθινή θεραπεία τόσο γιά τό ὑπόλοιπο διάβα τῆς παρούσης ζωῆς ἐντός τῆς στρατευομένης μας ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὅσο καί γιά τήν εἴσοδο στήν αἰώνια μετά τοῦ Κυρίου μας ζωή, στή θριαμβεύουσα Ἐκκλησία τῶν ἐν οὐρανοῖς πρωτοτόκων.

5. Τώρα δέν ἐπιθυμῶ νά στεναχωρήσω κανένα. Ὅμως θά πρέπει νά εἴμαστε ἀπόλυτα σαφεῖς καί ἀληθινοί. Ὅλα τά παραπάνω γνωρίσματα τοῦ θεολόγου ἐπιβεβαιώνουν, ὅτι ὡς ἠλεημένος παρά Χριστοῦ, ὡς κεκλημένος ὑπό τοῦ Χριστοῦ, δέν εἶναι δυνατόν νά διακατέχεται ἀπό κανένα κόμπλεξ καί ἀπό κανένα παραπλήσιο σύνδρομο. «Κατέχει» ἕνα θησαυρό γνώσεων εἴκοσι αἰώνων, γνώσεων κτιστῶν καί ἀκτίστων, μεθεκτῶν καί ἀμεθέκτων. Ἐκτός καί ἔχει ἐγκλωβισθεῖ στό νεωτερισμό τῆς «μεταπατερικῆς θεολογίας». Οἱ μεταπατερικοί κομματιάζουν τό χῶρο τῶν ἁγίων καί θεοφόρων Πατέρων σέ πάλαι πατερικούς, ἀρχαιοτέρους ἤ νεοτέρους, συγχρονισμένους καί μή, παροπλισμένους λόγῳ τῆς παλαιότητάς τους καί σέ τωρινούς εὐαισθητότερους στά σύγχρονα προβλήματα τῶν συγχρόνων νεομεταπατερικῶν ἀνθρώπων. Θύματα τῆς Νέας Ἐποχῆς αὐτοί οἱ θεολόγοι, σέρνουν καί τούς νεομεταπατερικούς ὀπαδούς τους, σέ ἄγνωστους, ἀπάτητους, δύσβατους, ἀνήλιαγους, ἀδιέξοδους δρόμους, ἀσθμαίνοντες σέ νεομεταπατερικές ἐφευρέσεις, μέ τό ἀζημίωτο ἤ μέ τίς ἀποζημιώσεις τῶν προγραμμάτων τῆς Νέας Ἐποχῆς.

Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὅπως θαυμάσια μᾶς τόν παρουσίασε ὁ π. Λάμπρος Φωτόπουλος, δέν ὑπέφερε ἀπό παλαιοπατερικά ἤ μεταπατερικά διλήμματα Ἑνωμένος ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ μέ ὅλους τούς Ἁγίους Πατέρες διαχρονικά – μή νεοπατερικά – πότισε καί ἔθρεψε μέ τίς διδαχές τῆς ἐν Χριστῷ θεανθρώπινης ἐλευθερίας τούς νέους καί γέρους, ὥστε νά εἶναι σέ θέση νά διαχειριστοῦν τήν ἐπίγεια ἐλευθερία τους.

Τό αὐτό ζέον πατερικό, διαχρονικό καί ὑπερχρονικό πνεῦμα ἐνέπνεε τόν ἅγιο τοῦ αἰῶνα μας, τόν ἅγιο Νεκτάριο, τόν ἅγιο Νικόλαο Πλανᾶ, τόν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς, καί τούς πολύ κοντινούς μας π. Πορφύριο, π. Παΐσιο, π. Ἰάκωβο. Ζοῦσαν καί λαμπρῶς ἀκτινοβολοῦσαν σέ χιλιάδες συχρόνους τους τό λόγο τοῦ Θεοῦ ἀκαινοτόμητο μέ τόν ἐν Χριστῷ πατερικό βίο τους καί μέ τόν ἐν Χριστῷ πατερικό λόγο τους.

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ συνάδελφοι θεολόγοι,

Ὁ Κύριός μας λίγο πρίν ἀναληφθεῖ στούς οὐρανούς ἔδωσε καίρια ἐντολή στούς μαθητές του: «Πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτούς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν» Ἀκριβῶς αὐτήν τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου ἐπαναδιδάσκει ὁ θεολόγος καθηγητής στούς ἤδη βαπτισμένους μαθητές, ἀλλά καί στούς μή βαπτισμένους καί δι' αὐτῶν στούς γονεῖς τους καί τούς φίλους τους. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ «οὐ δέδεται». Τρέχει καί μεταδίδεται καί διαδίδεται ἀπό τό στόμα τοῦ θεολόγου σ' ὁλόκληρη τή μαθητική κοινότητα καί στήν κοινότητα τῶν συναδέλφων σέ ὅλη τήν κοινωνία, καί σέ ὅλη τήν παγκόσμια κοινότητα μέσῳ τῶν συγχρόνων μέσων ἐπικοινωνίας. Ὁ Κύριός μας δέν εἶπε στούς μαθητές του μή μαθητεύετε, μή βαπτίζετε πάντα τά ἔθνη, ρωτῆστε τους ἄν θέλουν. Μή, μή τούς πιέσετε... Μά ποῦ νά ξέρουν οἱ ἄνθρωποι... ἀφοῦ εἶναι ἀφώτιστοι ὡς ἀβάπτιστοι; Ἐμεῖς ὡς φωτισθέντες, βαπτισμένοι, μυρωμένοι, κοινωνημένοι ἔχουμε ὑποχρέωση νά ἀκούσουμε καί νά ὑπακούσουμε στήν ἐντολή τοῦ διδάξαντος, θαυματουργήσαντος, μαρτυρήσαντος, σταυρωθέντος, θανόντος καί Ἀναστάντος Κυρίου μας.

Ἡ ἐντολή αὐτή τοῦ Κυρίου «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη» ἔτυχε θερμοτάτης ἀποδοχῆς ἀπό τούς μαθητές Του, πού ἁπλώθηκαν σ' ὅλον τό γνωστό τότε κόσμο καί ἔγιναν Ἀπόστολοί Του εἰς πάντα τά ἔθνη. Αὐτή ἡ ἐντολή ἰσχύει πρωτίστως γιά τά νεαρά βλαστάρια μας, πού ἀπό πολύ μικρᾶς ἡλικίας ἡ Ἐκκλησία μας τούς ἐμπιστεύεται τά τρία ἱερά Της μυστήρια, Βάπτισμα, Χρῖσμα καί θεία Κοινωνία, ἐπειδή πιστεύει ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι εἰκόνα τοῦ Θεοῦ βγαλμένη ἀπό τά χέρια τοῦ Θεοῦ. Τό Ἑλληνικό Σύνταγμα καί οἱ νόμοι μας μέχρι τώρα ζητοῦν ὀρθόδοξη νά εἶναι ἡ διδασκαλία τῶν θρησκευτικῶν στά παιδιά μας, ἀφοῦ τόσο πλούσια καί ἀνεξάντλητη εἶναι ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία καί ζωή.

Ἄν τά παιδιά μας, ἡ νέα γενιά, γαλουχηθεῖ μέ τή χριστοδοκιμασμένη ὀρθόδοξη διδαχή, θά ἀποκτήσει ἰσχυρά ἐν Χριστῷ πνευματικά ἀντισώματα γιά νά ἀνθίσταται στόν καταιγισμό τῆς Νέας Ἐποχῆς, ἀλλά καί γιά νά ζεῖ μέ ἰσορροπία πνευματική, ψυχολογική, μορφωτική, κοινωνική, διανοητική, συναισθηματική, σωματική, πού χαρίζει ἡ ὄντως ὀρθόδοξη διδαχή. Μέ ὁπλισμό καί μέ περιουσία αὐτή τήν ὀρθόδοξη διδαχή θά μπορεῖ νά στέκεται μέ σεβασμό ἀληθινό καί ἀγάπη ἀληθινή μπροστά σέ κάθε ἑτερόδοξο ἤ ἀλλόθρησκο, ἀφοῦ εἶναι ἐγνωσμένη ἡ ἐν Χριστῷ φιλαδελφία τῶν ὀρθοδόξων, πού ἀπορρέει ἀπό τήν ταπεινή ἐν Χριστῷ Τριαδική φιλοθεΐα.

Ἔτσι θά ἐπαληθευθεῖ καί ὁ Ἅγιος τοῦ αἰῶνα μας, ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, πού προφητικά καί θεοφώτιστα στήν ἐποχή του εἶχε πεῖ ὅτι τό Ἑλληνικό Ἔθνος εἶναι προορισμένο νά εἶναι ὀφθαλμός καί δάσκαλος τῆς οἰκουμένης.

---

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Θεολογία πότε εἶναι ἐπικίνδυνη.

Δέν εἶναι λοιπόν ἀκίνδυνο νά μιλοῦν γιά τόν Θεό ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δέν γνωρίζουν νά συναναστρέφωνται μέ τόν Θεό καί νά κρίνουν γιά τό ἄϋλο φῶς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν γνωρίσει τό αἰσθητό φῶς πού εἶναι πάνω ἀπό αὐτό, οὔτε ἔχουν ἁγιασθῇ κατά τό νοερό τῆς ψυχῆς μέ τό νοερό καί ἀληθινό φῶς καί βρῆκαν πράγματι «τήν εἰς τόν Χριστόν κρυμμένην ζωήν» καί ἀναστήθηκαν στήν πρώτη ἀνάστασι. Ὅσοι εἶχαν αὐτή τήν εὐτυχία, ἔχουν τήν καρδιά τους σάν λυδία λίθο, γνησιωτάτη καί κριτικωτάτη ἀπό αὐτούς δέν θά μποροῦσες νά διαφύγεις καί ἄν ἀκόμη τούς προσφέρεις χαλκό στολισμένο μέ λειωμένα ἄνθη χρυσοῦ. Τά αἰσθητήριά τους εἶναι γιμνασμένα στήν διάκρισι καλοῦ καί κακοῦ, καί δέν θά μποροῦσες νά γοητεύσῃς τήν ἀκοή, οὔτε νά ὑποκλέψῃς οὔτε νά πείσῃς, ἀκόμη καί ἄν συγκεντρώσῃς καί ταξινομήσης μέ τρόπο πολύ σαγηνευτικό μέ πολλή τάξι καί πειστικότητα τίς λέξεις. Διότι εἶναι ἱκανοί καί διά μέσου αὐτῶν νά ἰδοῦν τό ἀηδές καί ἄπρεπο καί φευκτό τῆς ἐσωτερικῆς ἀπάτης, αὐτοί οἱ ὁποῖοι θά μποροῦσαν νά ποῦν ὅτι σωστά καλῶς ἐναρμονίσθηκε ἐκεῖ ἡ ἕνωσις μέ τούς ἀόμματους οἱ ὁποῖοι ὑποκρίνονται ἐκείνους πού βλέπουν. Διότι χωρίς νά τό ἀντιληφθοῦν οἱ ἴδιοι φανέρωσαν τήν ἀπάτη τους.

(Α΄ πρός Βαρλαάμ, ΕΠΕ 1,492).

Τρόπος ἀποκτήσεως.

Ὅπως ἄν σκέπτεσαι γιά μία πόλι τήν ὁποία δέν εἶδες ἀκόμη μέ τό νά τήν σκέπτεσαι δέν ἀπέκτησες πεῖρα γι' αὐτήν, ἔτσι καί, σχετικά μέ τόν Θεό καί τά θεῖα δέν ἀποκτᾷς πεῖρα αὐτῶν μέ τό νά σκέπτεσαι καί νά θεολογῆς γι' αὐτά. Καί ὅπως τόν χρυσό, ἐάν δέν τόν ἀποκτήσης αἰσθητά καί ἄν ἔχης στήν διάνοιά σου μύριες φορές τήν ἔννοια τοῦ χρυσοῦ, καθόλου δέν κατέχεις ἤ βλέπεις ἤ ἔχεις ἀποκτήσει χρυσό, ἔτσι καί ἄν μύριες φορές φέρεις στή διάνοιά σου τούς θείους θησαυρούς ἀλλά δέν πάθης τά θεῖα καί δέν δῆς μέ τούς νοερούς καί πάνω ἀπό τήν διάνοια ὀφθαλμούς οὕτε βλέπεις οὔτε ἔχεις ἀποκτήσει κάτι ἀπό τά θεῖα ἀληθινά. Εἶπα μέ νοερούς ὀφθαλμούς, διότι παρέχεται σ' αὐτούς ἡ δύναμις τοῦ Πνεύματος, μέ τήν ὁποία βλέπονται αὐτά, ἐπειδή τό πανίερο ἐκεῖνο θέαμα τοῦ θειοτάτου καί ὑπερφυσικοῦ φωτός βρίσκεται πάνω ἀπό τούς νοερούς ὀφθαλμούς.

(Ὑπέρ τῶν ἱερῶς ἠσυχαζόντων, λόγος 1,3 ΕΠΕ 2,186)

Μέ τήν ἀποφατική θεολογία γνωρίζουμε καλλίτερα τόν Θεό.

Ἀλλ' ἐμεῖς, ἔχοντας ὑψωθῆ ἐπάνω ἀπό τήν γνῶσι, ἔχομε πεισθῆ ὅτι εἶναι εὐκολότατο στόν Θεό νά φέρη στήν ὕπαρξι μυρίους κόσμους, ὄχι μόνον ὅμοίους, ἀλλά καί διαφόρους, καί ἀποφάσκομε τό θεῖον ἀπό ὅλους γενικά, καί ἀπό ἐκεῖνα πού δέν μᾶς εἶναι γνωστά γνωρίζομε τήν ἀπειροδύναμη δύναμι. Ἔτσι λέγει ὁ Παῦλος, ὅτι ὁ Χριστός κάθησε πάνω ἀπό κάθε ὄνομα, ὄχι μόνον ἀπό αὐτά πού ὀνομάζονται, δηλαδή πού εἶναι γνωστά στόν παρόντα αἰῶνα, ἀλλά καί θά γίνουν γνωστά στόν μέλλοντα (Ἐφ. 20,21), καί ἐγκωμιάζοντας τήν μεγαλωσύνη τοῦ Θεοῦ ἀπό ἐκεῖνα πού δέν εἶναι γνωστά σ' αὐτόν σέ ἄλλο σημεῖο τῶν ἐπιστολῶν, ἀφοῦ εἶπε «ποιός θά μᾶς χωρίσῃ ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ;» (Ρωμ. 8,35-39) καί ἀπαρίθμησε ὅλα τά αἰσθητά καί νοητά τά παρόντα καί τά μέλλοντα, προσθέτει· «οὔτε κανένα ἄλλο κτίσμα θά μπορέσῃ νά μᾶς χωρίσῃ ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ», κατανοῶντας τά μή ὄντα ἀπό τά ὄντα καί διατυπώνοντας τήν γνώμη του γι' αὐτά ὡς ὄντα κατ' ἀναλογία ἐκείνων. Ἐμεῖς λοιπόν πού κατανοοῦμε ἀπό τό ἕνα κτίσμα μυρίους κόσμους καί ἀπό τό πεπερασμένο τήν ἄπειρη δύναμι, πῶς ἀπό τά ἐπί μέρους σχετικά μέ αὐτόν δέν θά γνωρίσουμε τά πάντα, ὅπως γνωρίζομε, σύμφωνα μέ τό λεγόμενο, ἀπό τά νύχια τό λιοντάρι καί ἀπό τό ἄκρο τό ὕφασμα, ὡστε ἔτσι νά ἀναγνωρίσωμε τόν Θεό ὡς αἴτιο ὅλων καί νά ἀφαιρέσωμε αὐτόν ἀπό ὅλα αὐτά καί νά προσθέσωμε μέ τήν πίστι μας αὐτό πού ὑπερβαίνει τήν θεογνωσία μέσῳ τῶν ὅντων, ὅτι ὅλα ἦρθαν στήν ὕπαρξι ἀπό μή ὑπάρχοντα μέ μόνο τό λόγο του;

(Ὑπέρ τῶν Ἱερῶς ἡσυχαζόντων, λόγος 2,3 ΕΠΕ 2,452-454)

Ἀποφατική θεολογία. Γνωρίζουμε τόν Θεό ἀπό ἐκεῖνα πού τόν ἀγνοοῦμε.

Πῶς λοιπόν γνωρίζουμε τόν Θεό ἀπό τά κτίσματα καί ὄχι ἀπό ὅσα τόν ἀγνοοῦμε, ἀλλά ἀπό ὅσα τόν γνωρίζουμε; Ἄραγε ἄν κάποιος δέν δοκιμάση γάμο, δέν γνωρίζει τήν συνάφεια τοῦ Θεοῦ πρός τήν Ἐκκλησία, ἐπειδή δέν μπορεῖ νά κατανοήση ἀπό αὐτόν τήν ἀναλογία, καί ἑπομένως θά συμβουλεύσης ὅλους νά ἀποφεύγουν τήν παρθενία γιά νά βροῦν τήν δική σου θεογνωσία; Ἄλλά θά ἐλεγχθῆς ἀπό τόν Παῦλο ὁ ὁποῖος, ὄντας ἄγαμος φώναζε πρῶτος «τό μυστήριο τοῦτο μέγα ἐστι... ἀλλ' εἰς Χριστόν καί εἰς τήν Ἐκκλησίαν» (Ἐφ. 5,32).

(Ὑπέρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων λόγος 2,3 ΕΠΕ 2,458)

Ἀνεβαίνει πάνω ἀπό τόν ἑαυτό του ὄχι μόνο ὁ νοῦς τῶν ἀγγέλων, ἀλλά καί τῶν ἀνθρώπων, ὅταν γίνῃ μέ τήν ἀπάθεια ἀγγελόμορφος· ἔτσι λοιπόν καί τό φῶς ἐκεῖνο θά ἐπιτύχῃ καί θεοφάνεια ὑπερφυσική θά ἀξιωθῇ μή βλέποντας βέβαια τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ, ἀλλά βλέποντας τόν Θεό μέ μιά θεοπρεπῆ ἐκφαντορία ἀνάλογη πρός τόν ἑαυτό του (Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου PG 3.180C...) Καί αὐτό συμβαίνει ὄχι κατά ἀπόφασι (γιατί βλέπει κάτι), ἀλλά κατά τρόπο ἀνώτερο τοῦ κατά ἀπόφαση, διότι ὁ Θεός δέν βρίσκεται μόνο πάνω ἀπό τήν γνῶσι, ἀλλ' εἶναι καί ὑπεράγνωστος καί ἔχει κρυφή καί τήν φανέρωσι ἀκόμη, πρᾶγμα πού εἶναι τό πιό θεῖο καί πιό παράδοξο ἀπό ὅλα, ἐπειδή καί οἱ θεοειδεῖς ὁράσεις, ἀκόμη καί ὅταν εἶναι συμβολικές ἔχουν κατά τρόπο ὑπεροχικό τό ἄγνωστο· γιατί οἱ ὁράσεις αὐτές διαφαίνονται μέ ἄλλο νόμο, καί ὄχι ὅπως στήν φύσι, τόσο τή θεία, ὅσο καί τήν ἀνθρωπίνη, καί ὅπως θά λέγαμε, σύμφωνα μέ τίς δικές μας δυνατότητες καί πάνω ἀπό μᾶς, ὥστε νά μήν ὑπάρχει οὔτε ὀνομασία πού νά δηλώνῃ κυριολεκτικά αὐτές. Καί αὐτό ἔδειξε ἐκεῖνος πού εἶπε στόν Μανωέ, ὅταν αὐτός ρώτησε, ποιό εἶναι τό ὄνομά σου, ὅτι καί αὐτό εἶναι θαυμαστό (Κριτ. 13,13 κ. ἐ.) ἐπειδή καί ἡ ὅρασις δέν ἦταν λιγότερο θαυμαστή καί μαζί μέ τό ἀκατάλληπτο εἶχε καί τό ἀνώνυμο.

(Ὑπέρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων, λόγος 1,3 ΕΠΕ 2,156).

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τί; Πῶς; Ποιούς θά ψηφίσουμε; Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος

Τί; Πῶς;  Ποιούς θά ψηφίσουμε;

25-4-2012

Ἀρχιμ.  Σαράντης Σαράντος

ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

Ἐπί τέλους μέσα στό «δημοκρατικό καθεστώς» πού ζοῦμε ὁρίστηκε ἡμερομηνία ἐκλογῶν, ἡ 6^η Μαΐου, ἡμέρα Κυριακή.  

Ἡ περίοδος πού διανύουμε εἶναι Ἀναστάσιμη.  Ἀσφαλῶς τί­ποτα δέν εἶναι τυχαῖο, ὑποστηρίζει ὁ Ἅγιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
Μέσα στήν τεσσαρακονθήμερη ἀναστάσιμη περίοδο ἐμεῖς οἱ ὀρ­θόδοξοι πιστοί διακατεχόμενοι ἀπό τό μοναδικό, παγκόσμιο, δια­χρονικό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ θεανθρώπου Κυρίου, θά προσέλθουμε στίς κάλπες γιά νά ψηφίσουμε χωρίς φόβο, πάθος καί ἰδιοτέλεια.  

Αὐτές οἱ ἐκλογές ἀπαιτοῦν ἀπό ὅλους μας ἰδιαιτέρα σύνεση καί διάκριση, ἀφοῦ καλούμαστε νά ἐκλέξουμε ἐκπροσώπους μας μέ ξεχωριστή ἀγάπη στούς Ἕλληνες πολῖτες, ἀδιάφθορους, ἔντιμους, φιλοπάτριδες, μέ ἐγνωσμένη, εἰ δυνα­τόν, ὀρθόδοξη φιλοθεΐα καί θυσιαστική φιλανθρωπία.  
Ἀνθρώπους μέ ἁπλῆ ἀνθρωπιά πρός τούς ξένους καί μέ ἀκέραιο σεβασμό στήν ὑπερτρισχιλιετῆ ἱστορία τῆς χώρας μας, πού καταξιώθηκε ἀπό τούς ἐξαίρετους θεανθρώπινους θησαυρούς τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καί ζωῆς τῆς Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς και Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας μας.

Μέχρι τώρα ἔχει συσσωρευθεῖ στή μαρτυρική Ἑλλάδα ἀσύλ­ληπτο βάρος προδοσίας, μισοθεΐας ἀπό τούς φανερούς ἤ κρυπτο­μένους ἀγνωστικιστές, ἀθέους ἤ καί πολεμίους τῆς ἁγίας ἑλληνορθο­δόξου παραδόσεώς μας.
Ἔχει ἐκτονωθεῖ ἀπό τίς ψυχές μας ἕνα ὀγκωδέστατο πλέγμα ἀπό ὕβρεις, κατάρες, ἀγανάκτηση, ἄσπονδο - κοσμικά δικαιολογημένο ­- μῖσος, ἰδίως ἐκ τῶν κατατρεγμένων συμπολιτῶν μας ἐναντίον τῶν μή σπλαχνικῶν διαχειριστῶν τοῦ Ἔθνους μας, τῶν «ἀρχόντων» ἐχθρῶν μας.

Βάναυσα ὅλοι μας ἀπειλούμαστε ἀπό τόν ἄμβωνα τῆς Νέας Ἐποχῆς, τήν τηλεόραση μέ τά ἐπιτελεῖα της, γιά ἀκόμα πιό σκληρά μέτρα καί χαράτσια πού δέν ἔχουν προηγούμενο στήν ἱστορία μας καί τήν ἀρχαία καί τῶν νεωτέρων χρόνων, ἐνῷ ἑτοιμαζόμαστε, ὑπο­τίθεται, γιά ἐκλογές. 

Ἐπιτρέπει βέβαια ὁ Κύριός μας, ὅπως ὁ Ἴδιος προτίμησε νά σταυρωθεῖ ὅλως ἐξευτελιστικά ἀπό τά ἄπονα καί ἀνυπότακτα πλά­σματά Του καί νά μή τά σταυρώσει παραδειγματικά, ἐπιτρέπει νά ὑφιστάμεθα ὡς Ἑλληνική κοινωνία πανδημία ἑκατομμύριων ἀνέργων ἀπολυθέντων καί ἀστέγων, παραδομένων πιά μόνο στό ἔλεος τοῦ Σταυρωθέντος ἀλλά καί Ἀναστάντος Κυρίου μας. 
 Ἐπιτρέπει νά μειώνονται δραματικά θέσεις ἐργασίας καί στόν δημόσιο καί στόν ἰδιωτικό τομέα, νά πα­ροπλίζονται ὅσοι παρέχουν ἰατροφαρμακευτική περίθαλψη στούς πολῖτες.  Ἐπιτρέπει ὁ μόνος Φιλάνθρωπος νά περικόπτονται μισθοί καί συντάξεις καί νά γίνονται αὐτόχειρες ὄχι λίγοι, ἀλλά χιλιάδες ἀδύ­νατοι στήν πίστη καί ἀπελπισμένοι συνάνθρωποί μας.  

Ἦταν πανεύκολο στό Χριστό μας νά ἀποφύγει τό μαρτύριό Του καί πρώιμα καί στό τέλος.  Στόν Πέτρο ὅμως εἶπε «βάλε τήν μάχαι­ραν σου εἰς τήν θήκην».  Μήπως δέν μπορῶ νά πῶ στόν Οὐράνιο Πατέρα Μου νά στείλει λεγεῶνες ἀγγέλων ὑπερασπιστῶν τῆς ζωῆς μου;
Ἐπίσης ὅταν οἱ σταυρωτές Του περιγελώντας Τον ἔλεγαν: «εἰ Υἱός εἶ τοῦ θεοῦ, κατάβηθι ἀπό τοῦ Σταυροῦ ἵνα πιστεύ­σωμεν», ὅμως ὁ Παντοδύναμος, ὁ «δρακί κρατῶν τά σύμπα­ντα» δέν ξεκρεμάστηκε ἀπό τό σταυρικό ἰκρίωμα ἐνῷ ἄνετα, θεϊκά μποροῦσε νά γλυτώσει.  Δέν θά γλύτωνε ὅμως τό ἀνθρώπινο γένος ἀπό τήν αἰώνια καταδυναστεία τοῦ θανάτου.  Ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου διά τοῦ θανάτου Αὐτοῦ ἐπάτησε τόν θάνατον.

Ἔτσι καί σήμερα ὁ Κύριος ἐπιτρέπει τή σταύρωσή μας ἀπό τούς συγχρόνους σταυρωτές, γιά νά σταυρώσουμε ὅλα τά βδελυκτά σαρκικά πάθη καί μίση καί νά βγοῦμε ἀπό τίς ἀπίστευτες καί «ἀμετάκλητες» δοκιμασίες κεκαθαρμένοι, ὅπως τό χρυσάφι μετά τή δοκιμασία πού ὑφίσταται στή δυνατή πυρά τῆς καμίνου. 

Ὀφείλουμε πάντως ὡς δικά Του τέκνα, τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, νά ἀποβάλουμε κάθε ἀντιπάθεια ἐναντίον τῶν σταυρωτῶν μας καί νά μεταστρέψουμε τήν ἀγανάκτηση σέ προ­σευχή.  Τά τελευταῖα ἐπίγεια λόγια τοῦ Κυρίου μας ἦταν: «Πάτερ ἄφες αὐτοῖς, οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι».
Πράγματι δέν ξέρουν τί κάνουν, ἀφοῦ ἡ κομματική πειθαρχία εἶναι ἡ πρώτη καταστατική, ὅπως φαίνεται, ὑποχρέωση γι’ αὐτούς, ὅπως καί ἡ ἄγνοια τοῦ περιεχομέ­νου τῶν συμβάσεων πού ὑπέγραψαν καί … ἴσως κάποια bonus.  Νά παρακαλέσουμε ἐπί πλέον νά τούς χαρίσει ὁ Σταυρωθείς Κύριος μετάνοια καί ἐν μετανοίᾳ ἀπολογία στή Μέλλουσα Κρίση.

Αὐτή ἡ ἐν Χριστῷ ὑπέρβαση τοῦ ἀτομισμοῦ μας θά πλημ­μυρίσει τήν ψυχή μας μέ ὠκεανούς θείας ἀγάπης πού θά συμπα­ρασύρει ἑαυτούς καί ἀλλήλους σέ εὐχές καί ὄχι κατάρες καί σέ συναγωνισμό προσευχῶν ὑπέρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας καί σωτηρίας ὅλων μας, τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.

Τό θέμα μας ὅμως εἶναι οἱ ἐπικείμενες ἐκλογές.  Τί θά κάνουμε; Ἡ ἀπάντηση εἶναι πάρα πολύ δύσκολη.  Μποροῦμε ὅμως νά σκεφθοῦμε τά ἑξῆς: 

1.       Ὅσοι ὑπέγραψαν, οἱ διακόσιοι περίπου βουλευτές, τίς συμβάσεις πού παραδίδουν «ἀμετάκλητα» στούς δανειστές τῆς χώρας μας ἔδαφος, ὑπέδαφος, ὀρυκτό πλοῦτο, ἐναέ­ριο χῶρο, παραθαλάσσιο, δημόσια καί ἰδιωτική περιουσία, πολιτιστική κληρονομιά κ.τ.λ., κ.τ.λ., μποροῦν νά θεω­ροῦ­νται ὑποψήφιοι ἐκπρόσωποί μας στίς ἐπικείμενες ἐκλογές;  Εἶναι δυνατόν;;;

2.      Ὑπάρχουν κόμματα, τά ὁποῖα ἔχουν κάνει ἀναλυτική κρι­τική τῶν μεθοδεύσεων τοῦ πλαστοῦ χρέους, τῶν ἐπαχθῶν ὑποχρεώσεων τῆς πατρίδος μας πρός τό Δ.Ν.Τ., τήν Εὐρω­παϊκή Ἕνωση, τούς δανειστές.  Ἔχουν ἀποδείξει ὅτι ἡ μέχρι τώρα διετής οἰκονομική πολιτική δέν βοηθάει τή χώρα μας, ἀλλά ἀκόμα περισσότερο ὑποθηκεύει τό μέλλον γενιῶν καί γενιῶν μετά ἀπό μᾶς, ἀφήνοντας ἐρείπια στούς μεταγενεστέρους μας σέ ὅλα τά ἐπίπεδα ζωῆς. 

Ἀπό αὐτά τά ἀντιμνημονιακά κόμματα ὠφεληθήκαμε μέ τίς ἐμπερι­στατωμένες ἀναλύσεις πού ἔχουν κάνει γύρω ἀπό τό ἐπονείδιστο χρέος, ἀπό τούς δυσβάστακτους τόκους γιά τήν ἀποπληρωμή τοῦ χρέους καί γύρω ἀπό τή γενικότερη φθίνουσα κατάσταση τῆς χώρας μας, πού εἶναι ἀποτέ­λεσμα τῶν «ἀμετά­κλη­των» δανειακῶν συμβάσεων πού τελικά ὑπέγραψαν οἱ διακόσιοι βου­λευτές. 

Λυπούμαστε ὅμως ὑπερβολικά γιατί, ἐνῷ οἱ γνώσεις τους, ἡ δράση τους, ἡ μαχητικότητά τους ἔδειχναν τήν ἀγάπη τους γιά τήν πατρίδα μας, τήν Ἑλλάδα, ὡστόσο δειλά – δειλά ἤ μερικοί πιό φανερά, δηλώνουν ἄθεοι.  Ἐνδεχομένως καί κάποιες ἄλλες σκοπιμό­τητες, συμβατές μέ τήν ἀθεΐα τους, νά ἔρθουν στό φῶς τότε πού θά καθήσουν στούς βουλευτικούς θώκους.  Ἡ περίπτωσή τους μᾶς παραπέμπει στή νοοτροπία καί στή δράση τοῦ Ἀδαμάντιου Κοραῆ, ὁ ὁποῖος θαμπώθηκε ἀπό τόν εὐρωπαϊκό ἀθεϊστικό οὐμα­νισμό, ἀρνήθηκε τήν ἐκλεκτή ἑλληνορθόδοξη Παρά­δοση καί ἀγωνίστηκε νά ἐγκαθιδρύσει στήν πατρίδα μας τήν ἄψυχη εὐρωπαϊκή κουλτούρα, τῆς ὁποίας τά ἀποτελέ­σματα δυστυχῶς εἰσπράττουμε ὅλοι μας.

3.      Ὅσους ἀπό τούς ἀντιμνημονιακούς δέν ἔχουν ξεκαθαρίσει τό θέμα τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη πῶς μποροῦμε νά τούς ἐμπιστευθοῦμε; Ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη θά εἶναι τό δηλητη­ριῶδες κερασάκι πάνω στήν τούρτα τῆς ἠλεκτρονικῆς φυλακῆς, πού ἀπό δεκαετίες ἑτοιμάζει ἡ Νέα Ἐποχή σέ βάρος μας.  Ἄν καί αὐτοί ἀδιαφοροῦν στήν καταδυνά­στευ­ση τῆς ἐλάχιστης ἐλευθερίας μιᾶς ἀναπνοῆς, μιᾶς ἀνάσας πού ἀπέμεινε ἀκόμα στόν Ἕλληνα πολίτη, πῶς μποροῦμε νά τούς δώσουμε τήν ἐξουσιοδότηση νά προετοιμάσουν μιά πραγματική καί ὄχι εἰκονική σεισά­χθεια;

4.      Τίς ἡμέρες αὐτές πού μέ διάφορα παραπλανητικά διλήμ­ματα προσπαθοῦν οἱ ἐπαγγελματίες πολιτικοί νά μᾶς ξεγε­λάσουν, ἄς κλείσουμε τά αὐτιά μας νά μήν ξαναμολυνθοῦν ἀπό τίς πλάνες ὑποσχέσεις τους.  Ἄς κλείσουμε τόν ἄμβωνα τῆς Νέας Ἐποχῆς, τήν τηλεόραση, γιά νά μή ρυπαίνει μέ  τό συστηματικό ψεῦδος τίς ψυχές μας.  Μυθομανεῖς θά καταντήσουμε, ἄν ἐξακολουθοῦμε νά τεί­νουμε εὐήκοα ὦτα σ’ αὐτούς.

5.      Ἄς ἐπιμεληθοῦμε τήν ἐν Χριστῷ πνευματική μας ζωή.  Τό κομποσχοίνι, τήν εὐχή, τίς ἱερές Ἀκολουθίες, γιά νά μπο­ρέσουμε νά ἀνακαλύψουμε ἔστω καί ἕνα Χριστιανό Ἕλλη­να πού πονάει γιά τήν κατάσταση τῆς χώρας μας.  Ἄν πραγματικά πονᾶμε γιά τήν πατρίδα μας, εἶναι βέβαιο ὅτι ὁ Χριστός θά δείξει, θά ἀναδείξει ἄνδρα ἐν Χριστῷ πνευματικῶν ἐπιθυμιῶν, ἄνδρα θυσίας καί προσφορᾶς καί θά δώσει ἐλπίδα σωτηρίας. Εἴμαστε σίγουροι ὅτι ὄχι μόνο ἕνας, ἀλλά ἀρκετοί νέοι ὑποψήφιοι ἔχουν ὀρθόδοξη παιδεία, ἔμπνευση, πίστη Χριστοῦ καί ἀγάπη γιά τήν Πατρίδα.

6.      Στήν περίοδο τῆς ἀρχεγόνου Ἐκκλησίας τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τότε πού ὁ Ἰουδαϊκός λαός ἦταν σκλαβωμένος στούς εἰδωλολάτρες καί ἀναγκά­ζονταν ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι νά προσκυνήσουν τόν πανίσχυρο Ναβου­χοδονόσορα, οἱ τρεῖς νέοι Ἀνανίας, Ἀζαρίας καί Μι­σαήλ δέν ἀρνήθηκαν τόν ἀληθινό Θεό καί δέν προσκύνησαν τά εἴδωλα.  Ἐκβιάσθηκαν καί ρίχτηκαν στήν κάμινο τοῦ πυ­ρός.  Βάδιζαν ἀτρόμητοι μέσα στήν πυρακτωμένη κάμινο δοξολογοῦντες τόν ἀληθινό Θεό καί μετανοοῦντες γιά λογαριασμό ὅλης τῆς γενιᾶς τους πού ἀπομακρύνθηκε πνευματικά ἀπό τόν ἀληθινό Θεό.  Καταξιώθηκαν τοῦ πα­σίγνωστου θαύματος τῆς σωτηρίας τους ἀπό τήν κατα­στρε­πτική δύναμη τοῦ πυρός.  Οὔτε τρίχα τῆς κεφαλῆς τους δέν ἐνοχλήθηκε, δέν πειράχθηκε ἀπό τή φωτιά, ἀλλά μέσα στήν πυρένδροσο κάμινο ἀπεκαλύφθη ἡ μελλοντική σά­ρ­κωση καί ἐνανθρώπιση τοῦ ἀσάρκου Λόγου, φαινομένου ὡς λευχείμονος καί ἀστραφτεροῦ ἀγγέλου πού τούς ἐνδυ­νάμωνε, τούς θεοεμψύχωνε καί τούς πλήρωνε μέ τήν ἐμπει­ρία τῆς Ἀναστάσεως τοῦ μαρτυρήσαντος, Σταυρωθέντος καί Ἀναστάντος Κυρίου μας.  Ἔγιναν μάρτυρες τῆς λαμπροφόρου Ἀνα­στάσεως τοῦ Χριστοῦ, πρό Χριστοῦ.  Εἶναι ἀδύνατο σήμερα καί μεῖς, οἱ κληρικοί καί λαϊκοί τῶν ἐσχάτων χρόνων, ζῶντες ἐν μετανοίᾳ τό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ νά μήν ἀποκτήσουμε ἐμπειρία Ἀναστάσεως  καί σωτηρίας τῆς πατρίδος μας ἀπό τήν ἡτοιμα­σμένη νέα κάμινο πυρός ἀπό τούς ἡγέτες τῆς Νέας Ἐποχῆς καί τούς συνεργούς τους.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Επιστολή της Εστίας Πατερικών Μελετών σε ευρωβουλευτές. (5/3/2012)

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

 ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

     Β. ΗΠΕΙΡΟΥ 47 ΜΑΡΟΥΣΙ

       ΤΗΛ.  2108025211

                                                              Ἀμαρούσιον 05-03-2012

Ἀξιότιμοι κύριοι Εὐρωβουλευτές.

Χαίρετε!

Ὡς Ὀρθόδοξοι κληρικοί τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς Ἕλληνες πολῖτες, ὡς μέλη τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν καί ὡς ἰσότιμα μέλη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ἀπευθυνόμαστε στήν ἐλλογιμότητά σας σ᾿ αὐτές τίς δύσκολες ὧρες γιά τήν πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα, γιά τά παιδιά μας, τά ἐγγόνια μας καί τό μέλλον αὐτῆς τῆς χώρας.

Ἀσφαλῶς παρακολουθεῖτε τίς ἀφόρητες πιέσεις κατά τῶν πολιτῶν τῆς χώρας μας ἐκ μέρους τῶν δανειστῶν, τοῦ Δ.Ν.Τ. καί τῶν λοιπῶν φορέων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Κοινότητας.  Περικοπές μισθῶν καί συντάξεων, ἀπολύσεις καί ἐφε­δρεῖες στό δημόσιο τομέα μέ ἀντίστοιχη ἐξομοίωση στόν ἰδιωτικό. Ἕνα καί μισό ἑκατομμύριο εἶναι οἱ ἀπολυμένοι ἀπό τόν ἰδιωτικό τομέα.   

Διάλυση καί συρρίκνωση τῆς δημόσιας διοίκησης, τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, στά ὁποῖα ἔχουν κατατεθεῖ αἱματηρές κρατήσεις χρόνων καί χρόνων, ἑνοποίηση καί μείωση παροχῶν ὑγείας καί διάλυση τοῦ Ι.Κ.Α..  Ἀποσύνδεση τῶν προγραμμάτων τῆς Παιδείας ὅλων τῶν βαθμίδων ἀπό τή μακραίωνη Ἑλληνορ­θόδοξη Παράδοσή μας, κατάργηση τῶν βιβλίων δῆθεν λόγῳ κρίσεως.  Πεῖνα, δυστυχία, ἀδυναμία πληρωμῆς δόσεων καί ἔξωση πολιτῶν ἀπό τά σπίτια τους μετά ἀπό πλειστηριασμό.

Πρώην εὐκατάστατοι πολῖτες, εἶναι πλέον ἄστεγοι πού πολλαπλασιάζονται μέ γοργούς ρυθμούς, ἀφοῦ ἡ λίαν ἀγαστή συμπαι­γνία Δ.Ν.Τ., Ε.Ε. καί κυβερνητῶν, μᾶς ἑτοιμάζει νέες περικο­πές καί νέους φόρους πάνω στούς ἀβάσταχτους πού προηγή­θηκαν.

Εἶναι πρωτοφανής γιά τά Εὐρωπαϊκά δεδομένα ἡ συμπεριφορά μερικῶν Ἑταίρων ἐναντίον τοῦ λαοῦ μας.  Ἡ ἀδιάκριτη γερμανική ἡγεσία ἔχει ἀναλάβει τήν ἐκτέλεση ὅλων τῶν ἀντιλαϊκῶν ἀπάνθρωπων μέτρων κατά τῶν ἤδη πενομένων συμπολιτῶν μας.  Ἡ ἡγεσία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἀπόλυτα σύμφωνη ὡς μή ὄφειλε, στήν οἰκονομική καταπίεση τοῦ λαοῦ μας καί στήν ἐξόντωσή του μέ τά μέτρα πού δέν ὁδηγοῦν οὔτε στήν τακτοποίηση τῶν οἰκονομικῶν τῆς χώρας μας, οὔτε καί στήν ἐξεύρεση χρημάτων γιά τήν ἐξόφληση τῶν δόσεων πρός τούς δανειστές μας.

Σίγουρα γνωρίζετε ὅτι τό χρέος μας ἦταν κατά πολύ μικρότερο τοῦ ἐμφανισθέντος.  Ὀγκώθηκε κατά δύο τρίτα, γιά νά δικαιολογηθεῖ ἡ ἐπέμβαση τοῦ Δ.Ν.Τ.

Τό χειρότερο ὅλων τῶν ἀντιλαϊκῶν μέτρων εἶναι οἱ δύο δανειακές συμβάσεις, πού ἴσως τίς γνωρίζετε καλύτερα ἀπό ἐμᾶς.  Πεντακόσιες χιλιάδες πολῖτες ἀντέδρασαν δυναμικά τήν Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012 μέ εἰρηνική ἀγωνιστική συμπεριφορά καί ζωντανά συνθήματα ἐναντίον τῶν δύο ἐπάρατων δανειακῶν Συμβάσεων.  Δυστυχῶς παρά τίς λαϊκές ἀντιδράσεις ὑπερψηφί­στη­κε ἡ δεύτερη Δανειακή Σύμβαση, πού αὐτομάτως ἐπικυρώνει καί τήν πρώτη.  Ἡ δικτατορία τῆς ἐξουσίας ἐκδηλώθηκε θρασύτατα σ᾿ ὅλο τό μεγαλεῖο της σ᾿ αὐτή τή χώρα, πού ὅπως οἱ πάντες γνωρίζετε γεννήθηκε ἡ δημοκρατία, ἄνθισε, ἀνδρώθηκε καί ἁπλώθηκε σ᾿ ὁλόκληρη τήν Εὐρώπη.  Μαζί της ἄνθισε καί ἐξαπλώθηκε ὁ Ἑλληνικός πολιτισμός, τοῦ ὁποίου ἄριστοι γνῶστες εἶσθε ὅλοι σας.

Μέ τήν προσωπική καί συνολική ἐθνική ἐμπειρία σας, Σεῖς,  ἕκαστος λαός τῆς Εὐρώπης, ἐκτιμήσατε, ἀφομοιώσατε καί ἀναπτύξατε τόν πλούσιο Ἑλληνικό πολιτισμό καί τήν ἐξαίρετη δημοκρατία, πού ἀμφότερα παγιώθηκαν σ᾿ ὁλόκληρη τήν εὐρωπαϊκή κοινότητα μέχρι σήμερα.  

Ποιός κακός δαίμονας παρενέβη καί ἄλλαξε ἡ συμπεριφορά μερικῶν ἐξ ὑμῶν ἐναντίον τῆς κοιτίδας τοῦ πολιτισμοῦ καί τῆς Δημοκρατίας; Γιατί τόση καταπίεση καί ἐχθρότητα ἐναντίον τῆς Ἑλλάδας;

Ἐσεῖς, πού βρίσκεσθε στήν ἀνώτατη δημοκρατική ἐξουσία τῆς Ε. Ε., γνωρίζετε τά βαθύτερα αἴτια τῆς κατασκευασθείσης οἰκονομικῆς κρίσεως, τήν ἔνταση τοῦ οἰκονομικοῦ πολέμου πού ἐξαπολύεται ἀπό τούς οἰκονομικούς δολοφόνους ἐναντίον της καί τῆς καταδυναστεύσεως τῶν πολιτῶν της.  Γιατί νά καταδικάζο­νται ἀπό τώρα γενιές καί γενιές παιδιῶν καί ἐγγονῶν μας σέ γενική ἐξαθλίωση;

Εἶναι δυνατόν νά μήν ἀντιδρᾶ τό Εὐρωκοινοβούλιο ἐνάντια στήν παράνομη καί ἀπάνθρωπη πολεμική πού γίνεται σέ ἕνα κράτος μέλος της;

Εἶναι ὅμως εὐρύτατα γνωστό, ὅτι ἡ οἰκονομική κρίση πλήττει καί ἄλλα εὐρωπαϊκά κράτη, Ἰταλία, Ἰσπανία, Πορτογαλλία, Γαλλία, ἴσως καί ἄλλα.  Δέν ὑφίστανται ὅμως τή σφοδρή πολεμική πού ὑφίσταται ἡ Ἑλλάδα.  Εἶναι δυνατόν ἡ Εὐρωπαϊκή ἀνώτατη ἐξουσία τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου νά ἀνέχεται,  νά κυρώνεται μιά δανειακή Σύμβαση πού τό Μάϊο τοῦ 2010 ὑπέγραψε μόνος του ὁ Γ. Παπανδέου μέ τόν ὑπουργό Οἰκονομικῶν κ. Παπακωνσταντίνου, μέ ὅρους ἀμετάκλητους εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος;  Μόνο ἐκ παραδρομῆς καί κατά λάθος θά μποροῦσε νά ὑπογραφεῖ μιά τέτοια σύμβαση.

Παρακαλοῦμε νά γνωρίζετε, ὅτι πολλοί φορεῖς στήν Ἑλλάδα ἀντιδροῦν δυναμικά γιά νά μήν ἰσχύουν οἱ ὑπογραφές τῶν δύο πρώτων ὑπογραψάντων τήν καταδίκη τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.  Εἶναι δέ ἄξιον μεγίστης ἀπορίας πῶς 199 «βουλευτές μας» ὑπέ­γραψαν μακρόχρονη ὑποδούλωση γενιῶν καί γενιῶν Ἑλλήνων.  Τό Εὐρωκοινοβούλιο θά μείνει βουβό καί ἄφωνο μπροστά στή σφαγή τοῦ νέου ἑλληνικοῦ κράτους – μέλους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης;

Ἄν δέν ἀντιδράσετε τώρα ἔγκαιρα νά ξέρετε, μᾶλλον τό ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τό μολυσματικό σύνδρομο πού λέγεται δικτατο­ρία, καταπίεση, οἰκονομική κρίση, ἐξαθλίωση, θά γενικευθεῖ χωρίς νά καταλάβουμε ὅλοι μας – οἱ Εὐρωπαῖοι πολίτες – πῶς θά ἔχει σταδιακά ἐξαθλιωθεῖ ὁλόκληρη ἡ Εὐρωπαϊκή κοινότητα. 

Ἐμεῖς ὡς Ἑλληνικό Ἔθνος, τό γνωρίζετε καλά ἀπό τήν Ἱστορία, καταφέραμε, ἄλλοτε σύντομα καί ἄλλοτε ἀργότερα καί ἐκδιώξαμε, πολλούς κατακτητές.  Οὔτε ἡ δικτατορία τοῦ Μεταξᾶ τό 1940, ἄφησε ἀνυπεράσπιστη τήν Ἑλλάδα.  Δέν παρέδωσε τή χώρα μας στούς κατακτητές.  Το ΟΧΙ παρέμεινε διαχρονικά μέσα στό DNA μας καί χαρακτηρίζει τό ἦθος τῶν Ἑλλήνων Πολιτῶν μαζί μέ τήν πανίσχυρη Ὀρθόδοξη Χριστιανική πίστη του.  Οὔτε ἡ Χούντα, οὔτε ἡ τουρκική σκλαβιά μᾶς κατέβαλαν.

Σοβαρές οἰκονομικές καί νομικές μελέτες καί ἀπό Ἕλληνες καί ἀπό Εὐρωπαίους ἐπιστήμονες ἀποδεικνύουν, ὅτι τό Ἑλληνικό χρέος εἶναι ἄκυρο, ἐπονείδιστο καί παράνομο.  Ὁ Ἑλληνικός λαός δέν εἶναι διατεθειμένος νά ὑποκύψει στήν παράνομη, κατά τό διεθνές δίκαιο, δανειακή σύμβαση, καί ἀντίθετη πρός τό ἑλληνικό Σύνταγμά του, πού εἶναι γέννημα τῆς ψυχῆς του, τοῦ πολιτισμοῦ του, τῆς εἰδοποιοῦ ὀρθοδόξου πίστεώς του. 

Ἄλλωστε ὅλη τή δεκαετία πού διέρρευσε μέ τή χρήση τοῦ Εὐρώ, τά μεγάλα Εὐρωπαϊκά κράτη ἀσύλληπτα ὠφελήθηκαν ἀπό τήν ἐγκατάσταση τῶν πολυεθνικῶν τους ἑταιριῶν ἑνῶ οἱ οἰκονομίες τῶν μικροτέρων ἀπομυζήθηκαν καί συρρικνώθηκαν. 

Γιατί νά μήν ἐφαρμόζονται εἰδικά γιά τήν Ἑλλάδα καί οἱ Νόμοι καί οἱ Συνθῆκες πού ἔχουν θεσμοθετηθεῖ ἀπό τά ἐπίσημα διοικητικά ὄργανα τῆς Ε.Ε.;

Ἀγαπητοί κ. Εὐρωβουλευτές,

Οἱ περισσότεροι ἐξ Ὑμῶν ἐκπροσωπεῖτε χριστιανικά κράτη καί χριστιανικά κόμματα.  Ἑπομένως ἔχετε εὐαίσθητη ἀνθρωπιστική καί δημοκρατική συνείδηση.  Θά ἀφήσετε ἕνα κομμάτι τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου πού ἐκπροσωπεῖτε, στό στυγνό συμφέρον καί στά νύχια τῶν δανειστῶν;

Ἐμεῖς, ὡς Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες πολῖτες δέν εἴμαστε μονοφυ­σῖτες.  Δέν παραβλέπουμε τήν ἀνθρώπινη φύση καί τά σχετικά μέ αὐτήν. 

Ἐπειδή ὁ Χριστός προσέλαβε ὁλόκληρη τήν κτιστή ἀνθρώπινη φύση καί ὅλα τά περί αὐτήν καί κρατᾷ στούς οὐρανούς αἰωνίως αὐτή τήν ἀνθρώπινη φύση χριστοποιημένη, γιαυτό καί μεῖς ὡς πολῖτες τούτου τοῦ ἔθνους, ἐνδιαφερόμαστε γιά τή μικρή, μεγάλη ὅμως σέ ἱστορία καί πολιτισμό Ἑλλάδα.  Ἐφόσον καλῶς ἐνδιαφερόμαστε γιά τήν πατρική οἰκία μας, οἴκοθεν νοεῖται, ὅτι ἐνδιαφερόμαστε σωστά καί γιά τήν Εὐρωπαϊκή Κοινότητα.

Ἄν δέν ἀγωνισθοῦμε σθεναρά καί σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ γιά τήν πατρίδα μας καί γιά τούς ἀδελφούς μας Ἕλλη­νες συμπολῖτες, πῶς καί μέ ποιά ἐμπειρία θά ἐνδιαφερθοῦμε ἀληθινά γιά τά ὑπαρκτά Εὐρωπαϊκά προβλήματα, πού ὄντως ὑφίστανται σήμερα καί κλονίζουν τήν Εὐρωζώνη;

Παρακαλοῦμε μή ξεχνᾶτε ὅτι ἡ Ἑλληνική γῆ εἶναι διαποτισμένη μέ τούς ἱδρῶτες καί μέ τά αἵματα χιλιάδων ἡρώων καί μαρτύρων, πού δέν χάθηκαν, ἀλλά ζοῦν ἔνδοξα στήν αἰώνια ζωή μετά τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.  Αὐτοί δέν θά μᾶς ἐγκαλείψουν.  Θά μᾶς βοηθήσουν μέ ἀνώτερες θεανθρώπινες δυνάμεις.

Ὅμως καί μεῖς θά κινητοποιήσουμε ὅλες μας τίς δυνάμεις, πνευματικές, ψυχικές, σωματικές γιά νά ἀκυρωθοῦν οἱ ἐπαχθέ­στατες δανειακές συμβάσεις. 

Πρέπει νά ἀφεθοῦμε ἐλεύθεροι, ὡς δημιουργικός ἀγωνιζό­μενος λαός νά συνεχίσουμε τήν ἔνδοξη ἱστορία μας γιά τό καλό μας καί γιά τό καλό τῆς Εὐρώπης, ἀφοῦ ἡ βούληση τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐκφρασθεῖ ἐκλέγοντας τούς ἄρχοντές του, μέ νόμιμες κανονικές διαδικασίες ἐλεύθερων ἐκλογῶν. 

Ἐμεῖς ὡς Χριστιανοί πιστεύουμε, ὅτι γιά ὅλη μας τή ζωή, γιά τίς πράξεις μας καί γιά τίς ἐλλείψεις μας θά δώσουμε λόγο στό Θεό, ἄν ἀφήσουμε ἀνυπεράσπιστη τήν πατρίδα μας καί ἄν στούς ἀπογόνους μας κληροδοτήσουμε στάχτη καί ἀποκαΐδια, ὅπως ὁρίζουν οἱ δανειακές συμβάσεις.

Ὅσοι ἐξ ὑμῶν δέν ἔχετε ἀναφορά στό Θεό, γιά ὁποινδήποτε λόγο, μέ βάση τήν κοινή λογική καί τόν ἀνθρωπισμό πού σᾶς διέπει, προθυμοποιηθεῖτε γιά ἔμπρακτη βοήθεια, γιά τό καλό τῆς Εὐρώπης, πού ὑπηρετεῖτε καί ἑνός κράτους μέλους της πού τώρα ὀδυνᾶται. 

Ταπεινῶς φρονοῦμε·

Μέ τίς νόμιμες διαδικασίες ζητεῖστε ἀπό τόν Πρόεδρο τοῦ Εὐρωκοινοβουλίου νά φέρει τό θέμα τοῦ δοκιμαζόμενου Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρός συζήτηση.

Μέ κάποιο τρόπο νά γίνει γνωστό καί ἀντιληπτό σ᾿ ὅλα τά μέλη, ὅτι πολῖτες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης τιμωροῦνται αὐστηρά, παράνομα καί ἀντίθετα πρός τίς Εὐρωπαϊκές Συμβάσεις ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καί πρός τό Ἑλληνικό καί τό Εὐρωπαϊκό Σύνταγμα.

Ἔχει ὑποχρέωση τό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο νά ἀποκαταστήσει τήν ἀδικία πού γίνεται σέ βάρος τῶν Εὐρωπαίων πολιτῶν του πού πρωτοφανῶς δέν ὑποστηρίζονται ἀπό τούς κυβερνῆτες τους. 

Τά ἀγαθά τῆς ἐργασίας, τῆς παιδείας, τῆς ἄμυνας, τῆς θρησκείας, τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, τῆς ὑγείας, τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περίθαλψης καί τῆς κάλυψης τῶν βασικῶν ἀναγκῶν στέγης, ἔνδυσης καί τροφῆς νά μή λείψουν ἀπό τούς Ἕλληνες πολῖτες, ὅπως δέν λείπουν ἀπό κανένα πολίτη ἄλλου Εὐρωπαϊκοῦ κράτους.

Νά πιέσει τό Εὐρωκοινοβούλιο τούς ἑλληνικούς παράγοντες γιά εὐνοϊκότερη ρύθμιση τῶν ὀφειλῶν στίς τράπεζες, ὥστε κανείς Ἕλληνας νά μή χάσει τό σπίτι του.

Ἐφόσον ἤδη πληθύνονται οἱ ἐπίσημες φιλάνθρωπες φωνές ὑπέρ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, νά ἐνθαρρυνθεῖ καί τό Εὐρωκοινοβούλιο νά ζητήσει τήν ἀκύρωση τῶν δανειακῶν συμβάσεων ὡς ἀντιθέτων πρός τό Εὐρωπαϊκό δίκαιο καί τίς Συμβάσεις πού κατά καιρούς ἔχουν θεσμοθετηθεῖ ἀπό αὐτό.

Ἡ κατάφωρη ἀδικία πρός τούς Ἕλληνες πολῖτες θά δημιουργήσει κακό, χείριστο προηγούμενο γιά ἄδικη μεταχείριση καί πολιτῶν ἄλλων κρατῶν-μελῶν μέ παρόμοιες δικαιολογίες καί ἐξουθενωτικές πρακτικές.

Ἀφερέγγυα καί ἀναξιόπιστη θά ἀποδειχθεῖ ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, ὅταν δέν καταφέρει νά προασπίσει τό ἀρχαιότερο κράτος – μέλος της, μά κυρίως τή ζωή καί τήν τύχη τῶν πολιτῶν της.

                           Διά τήν Ἑστίαν Πατερικῶν Μελετῶν

                      ἀρχίμ. Σαράντης Σαράντος

ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

Κατεβάστε το σε pdf  2012-02-14 Επιστολή σε ευρωβουλευτες Εστία Π. Μελετών
και σε Αγγλικά  2012-02-14 Επιστολή σε ευρωβουλευτες Εστία στά Αγγλικά

Επιμέλεια κειμένου Αναβάσεις Το αλίευσα ΕΔΩ

Ανοιχτή επιστολή Ε.Π.Μ (Εστίας Πατερικών Μελετών) προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

  ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

       Β. ΗΠΕΙΡΟΥ 47 ΜΑΡΟΥΣΙ

            ΤΗΛ.  2108025211

Ἀμαρούσιον 2-2-2012

                                                                                                                                                                                       Ἀρ. πρωτ. 41

Ἀνοιχτή ἐπιστολή

Πρός τό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο

Ἅπαντα τά μέλη τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν, ἐδῶ καί δύο χρόνια, ἐν μέσῳ κρίσεως, γινόμαστε μάρτυρες τοῦ δεινοῦ σφυροκοπήματος πού ὑφίσταται ὁ ὀρθόδοξος Ἑλληνικός λαός μας ἀπό τούς ἴδιους τούς κυβερνῆτες του.

Ὡς πνευματικοί πατέρες τοῦ ποιμνίου μας δέν εἴμαστε διατεθειμένοι νά σιωποῦμε ἔνοχα καί νά μήν ὀρθοτομοῦμε τό λόγο τῆς ἀληθείας πρός Ἐσᾶς, πού ἐνῷ μέ τήν ψῆφο του ὁ λαός μας Σᾶς ἐξουσιοδότησε νά τόν ἐκπροσωπεῖτε, ξαφνικά βρεθή­κατε ἀπέναντί του.

Ἡ κυβέρνηση τριπλασίασε πλαστά τό χρέος καί χρέωσε στό λαό τίς φοβερές συνέπειες αὐτοῦ τοῦ χρέους.  Ἐσπευσμένα κάλεσε καί ἤδη συνεργάζεται μέ τό Δ.Ν.Τ. καί μέ τά ὄργανα τῆς Ε.Ε. παραδίδοντας τή χώρα σέ σκληρούς δανειστές.  Εἶναι τοῖς πᾶσι πλέον γνωστό, ὅτι, ἐνῷ μπορούσαμε νά δανειστοῦμε ὑπό εὐνοϊκότερους ὅρους, ἡ κυβέρνηση, παρακάμπτοντας τήν κοινή λογική, μᾶς ἔσυρε σέ ἀπάνθρωπους δανειστές.

Ἔκτοτε περικοπές μισθῶν καί συντάξεων, ἀπολύσεις καί ἐφε­δρεῖες στό δημόσιο τομέα μέ ἀντίστοιχη ἐξομοίωση στόν ἰδιωτικό. Διάλυση καί συρρίκνωση τῆς δημόσιας διοίκησης, τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, στά ὁποῖα ἔχουν κατατεθεῖ αἱματηρές κρατήσεις χρόνων καί χρόνων. 

Ἑνοποίηση καί μείωση παροχῶν ὑγείας καί διάλυση τοῦ Ι.Κ.Α. Ἀποσύνδεση τῶν προγραμμάτων τῆς παιδείας ὅλων τῶν βαθμίδων ἀπό τή μακραίωνη Ἑλληνορ­θόδοξη Παράδοσή μας, κατάργηση τῶν βιβλίων δῆθεν λόγῳ κρίσεως. 

Πεῖνα, δυστυχία, ἀδυναμία πληρωμῆς δόσεων καί ἐκδίωξη πολιτῶν ἀπό τά σπίτια τους μετά ἀπό πλειστηριασμό.

Πρώην εὐκατάστατοι πολῖτες, εἶναι πλέον ἄστεγοι πού πολλαπλασιάζονται μέ γοργούς ρυθμούς, ἀφοῦ ἡ λίαν ἀγαστή συμπαι­γνία Δ.Ν.Τ. καί κυβερνητῶν, μᾶς ἑτοιμάζει νέες περικο­πές καί νέους φόρους πάνω στούς ἀβάσταχτους πού προηγή­θηκαν.  

 Τέτοιες ἐπαχθεῖς δανειακές συμβάσεις σάν αὐτή πού ὑπεγράφη καί σάν αὐτή πού τίθεται πρός ψήφιση ἀπό τό ἑλληνικό Κοινοβούλιο, σύμφωνα μέ τίς ἐκτιμήσεις τῶν εἰδι­κῶν νομικῶν ἐπιστημόνων π.χ. Γ. Κασιμάτη, Κ. Μπέη καί ἄλλων οὔτε σέ τριτοκοσμικές χῶρες δέν θά μποροῦσαν νά ὑπογραφοῦν. 

Τό Μάϊο τοῦ 2010 ὑπεγράφη σ᾿  ἕνα δικηγορικό γραφεῖο τοῦ Λονδίνου ἡ πρώτη δανειακή σύμβαση μέ ὅρους ἀμετάκλητους εἰς βάρος μας.  Τεράστιες ἀμοιβές δόθη­καν στό δικηγορικό γραφεῖο καί στούς ὑπογράψαντες.  Ἡ ὑπό ψήφιση δανειακή σύμβαση ἁλυσσοδένει χειροπόδαρα ὅλον τόν Ἑλληνικό λαό μέ ὑπόκρουση τίς ἀπειλές τῶν δημο­σιογράφων πού μέσα ἀπό τήν Τηλεόραση ἐπιδιώκουν τήν καταρράκωση τοῦ φρονήματος τῶν πολιτῶν καί παράλυση τῆς  ψυχολογίας τους.  

Τώρα οἱ δανειακές σύμβασεις πρέπει νά κυρωθοῦν ἀπό ἑκατόν ὀγδόντα βουλευτές τοῦ φερομένου ὡς Ἑλληνικοῦ Κοι­νοβουλίου.  Κάποιος ἀπό Σᾶς μᾶς εἶπε ἀπό τήν ὑάλινη ὀθόνη, ὅτι δέν εἶχε διαβάσει τό τί ὑπέγραφε.  Μέ ποιά λογική ὑπο­γράφετε τήν ὁλοσχερῆ διάλυση καί καταστροφή τῆς χώρας πού ὁ λαός της μέ τήν ψῆφο του Σᾶς τίμησε καί Σᾶς ἐμπι­στεύ­θηκε τό μέλλον του, τό μέλλον τῶν παιδιῶν του καί τῶν λοιπῶν ἀπογόνων του;   

Στόν προϋπολογισμό τοῦ νέου ἔτους ὑπογρά­ψατε μαζί μέ ἄλλες σελίδες καί μιά ὁλόλευκη πού προοριζόταν νά συμπληρωθεῖ ἐν ἀγνοία σας μέ τίς παχυλές χορηγίες τοῦ κράτους  - φυσικά ὄχι πρός τούς ἀστέγους καί πενομένους ψη­φοφόρους - ἀλλά πρός τίς τράπεζες γιά ἐπί πλέον ἰσχυροποίησή τους καί αὔξηση τῶν κερδῶν τους σέ βάρος τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν.

 Μή μᾶς πεῖτε, ὅτι δέν ἔχουμε τό δικαίωμα νά μιλᾶμε, νά διαμαρτυρόμαστε γιά τήν ἀπίστευτη πολεμική ἐναντίον τοῦ λαοῦ πού ποιμαίνουμε, ἐνῷ Σεῖς ἀνένοχα καί ἀνενόχλητα ἔχετε τό δικαίωμα νά γκρεμίζετε τήν φιλτάτη πατρίδα μας! 

Ἡ ὀρθόδοξη ποιμαντική δέν εἶναι μονοφυσιτική. 

Ὁ Κύ­ριός μας Ἰησοῦς Χριστός, τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Παναγίας Τριάδος ἔκλινεν οὐρανούς καί κατέβη, ὁ τέλειος Θεός ἔγινε καί τέλειος, πραγματικός ἄνθρωπος.  Ἐξ  ἄκρας συλλήψεως Αὐτοῦ μέχρι καί τό θάνατό Του ἔδειξε ἀνοιχτά, ὅτι ἐνδιαφέρεται καί προνοεῖ γιά ὅλον τόν ἄνθρωπο, γιά τό σῶμα του καί τήν ψυχή του, τήν ὑγεία του, τή μόρφωσή του, τήν τροφή του καί τή γενικότερη ποιότητα τῆς ζωῆς του.  

 Ἑπομένως ἔχουμε ὅλο τό δικαίωμα ὡς ἰσότιμοι πολῖτες νά ἐνδιαφερόμαστε γιά τά δικαιώματά μας καί γιά τά δικαιώματα ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ποιμνίου μας.  Ἔχουμε τό δικαίωμα νά ὑπενθυμίζουμε στούς ἑαυτούς μας, στό ποίμνιό μας καί σέ Σᾶς τίς ἄπειρες εὐεργεσίες τοῦ Θεοῦ πρός τό Ἔθνος μας. 

Σᾶς παρακαλοῦμε καί Σᾶς ἱκετεύουμε, μή καταχρᾶσθε πιά τήν ἀξιοπρέπεια καί τήν ἀπέραντη ἀνοχή τοῦ λαοῦ μας.  Ἄλλοι λαοί σέ παρόμοιες συνθῆκες ἀντέδρασαν μέ βιαιότητα.  Ὁ δικός μας ὁ λαός εἶναι Βαπτισμένος καί Μυρωμένος (ἅγιον Χρῖσμα) εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στό ὄνομα τῆς ἀγάπης τοῦ Ἐσταυρωμένου καί Ἀναστημένου Κυρίου μας. 

Τό λαό μας δέν θά τόν ἀφήσει ὁ Κύριος νά ἀπολεσθεῖ.  Αἵματα καί ἱδρῶτες μαρτύρων καί ἡρώων ἔχουν διαποτίσει ὅλη τήν Ἑλληνική ἐπικράτεια, καί καθιστοῦν πανεύφορο τό ἔδαφός της.  Ριζώνουν, ἀνθοῦν καί καρποφοροῦν ἀκαταγώνιστοι βιοπαλαιστές, ὁμολογητές καί μάρτυρες τῆς μακαρίας καί πανευφρόσυνης ζωῆς πού ἐπαγγέλλεται καί χορηγεῖ «ὁ καί νεκρῶν καί ζώντων τήν ἐξουσίαν ἔχων Κύριος καί Θεός».  

Ὑπάρχουν περιθώρια μετα­νοίας καί σέ Σᾶς καί σέ μᾶς καί σέ κάθε Ἕλληνα πολίτη.  Ἄς γίνουμε ὅλοι μας ἀληθινοί, ἄς ζητήσουμε μετάνοια, συγγνώμη ἀπό τόν Κύριο γιά το μερίδιο εὐθύνης πού ἀναλογεῖ σέ ὅλους μας καί σέ ὅλους Σας. 

Ζητᾶμε ὡς οἰκτροί ἱκέτες φωτισμό ἀπό τόν Κύριο, μήπως ἔστω καί τήν ὑστάτη στιγμή, ἀναλογιζό­μενοι τήν τεράστια εὐθύνη ἔναντι τοῦ Ἔθνους μας καί τῆς παγκόσμιας Ἱστορίας, σταματήσετε νά ὑπογράφετε τήν καταστροφή τῆς Ἑλλάδας καί τήν καταδίκη τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, ὅπως ἐπιθυμοῦν οἱ δανειστές.

Διαφορετικά ἡ παγκόσμια ἱστορία  θά Σᾶς στιγματίσει ὡς ἄθλια παραδείγματα «δημοκρατικῶν κυβερνητῶν».  

Θά Σᾶς ζωγραφίσει μέ τά μελανότερα χρώματα ὡς τίς πιό ἀπαξιωτικές φιγοῦρες.  Ἤδη αὐτό γίνεται στό ἐξωτερικό. 

Ἡ παγκόσμια κοινότητα Σᾶς ἔχει ξεχωρίσει ἀπό τό λαό, ἔχει ἀποκρυπτογρα­φήσει τίς βαθύτερες σκοπιμότητες.  

Συμπερασματικά, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἔχει κλονισθεῖ (ἀμετάκλητα!) ἡ ἐμπιστοσύνη μας ἀπέναντί Σας καί δέν μποροῦμε πλέον νά Σᾶς θεωροῦμε στό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο ὡς ἐκπροσώ­πους μας.   

Δέν μποροῦμε νά κάνουμε διαφορετικά, ὅσο καλό λογισμό καί ἄν ὀρθώσουμε, παρά νά ἄρουμε τήν  ἐμπιστοσύνη μας πρός ὅλους, ἀφοῦ ἐπιμένετε συμπολίτευση καί πρώην ἀντιπολίτευση νά ὑπογράφετε καί νά ξαναϋπο­γράφετε συμβάσεις πού οὐδαμοῦ γῆς ἔχουν ὑπογραφεῖ. 

 Ἄμεσα νά κάνετε τίς ἀπαραίτητες νόμιμες συνταγ­ματικές ἐνέργειες, γιά νά ἐπιλέξει ὁ κυρίαρχος λαός νέους ἐκπροσώπους ἀμόλυ­ντους καί πρόθυμους νά συνεργασθοῦν μέ τό λαό καί ὄχι μέ τούς ἐχθρούς του.

Τεράστιες οἱ εὐθῦνες Σας, ὅπως ἀναλογικά μερίδιο εὐθύνης ἔχει καθένας μας, καί ἐνώπιον τοῦ ἀδεκάστου Κριτοῦ.  Θά κληθοῦμε ἅπαντες νά δώσουμε λόγο, γιά τό πῶς διαχειρι­στήκαμε τό ἐκλεκτό δῶρο τῆς ζωῆς πού μᾶς χάρισε ὁ Θεός καί γιά τά ἔργα μας.  Ὁ Ἐσταυρωμένος καί ὄχι σταυρώσας, ὁ Ἀνα­στημένος Ἰησοῦς θά βρεθεῖ κάποια στιγμή ἀπέναντί μας.  Τί θά ἀπολογηθοῦμε στήν ἀσύλληπτη θεϊκή, θυσιαστική ἀγά­πη Του;

Οἱ ἐξ ἡμῶν ἱερεῖς ἀπό τήν ἀρχή τῆς κρίσεως παρακαλού­σαμε τούς πιστούς νά προσεύχονται γιά Σᾶς καί νά μήν ἀγανακτοῦν.  Ἐξακολουθοῦμε τώρα νά προσευχόμαστε νά Σᾶς φωτίσει ὁ Θεός, ἔστω καί τήν ὑστάτη ὥρα νά ἀποκαταστήσετε τά ἐλλείμματα τοῦ ζοφεροῦ παρελθόντος πρός ὄφελος καί δικό Σας καί τοῦ δεινῶς χειμαζομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Σᾶς παρακαλοῦμε στό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού οἱ περισσότεροι πιστεύετε νά μή ὑπογράψετε τήν ἐπικείμενη Σύμβαση, πού ὁριστικοποιεῖ καί παγιώνει τή μέχρι τώρα δημιουργηθεῖσα κατάρρευση τῆς χώρας μας.

                           Διά τήν Ἑστίαν Πατερικῶν Μελετῶν

                                   ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις                   

                                            Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος

                      ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίουhttp://orthodox-watch.blogspot.com/

Το αλίευσα ΕΔΩ

Δεν παίρνουμε την φοροκάρτα - δεν πληρώνουμε τα ληστρικά χαράτσια.

Σε τηλεφωνική  επικοινωνία που είχαμε  πρίν απο λίγο με τον  πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Σαράντη Σαράντο , του ζήτήσαμε  να μας πεί την  γνώμη του  για  την φοροκάρτα  και τα νέα  χαράτσια  που επέβαλε  η κυβέρνηση.

"Ορθόδοξο Παρατηρητήριο": Π. Σαράντη,  τις  τελευταίες  ημέρες  ο ελληνικός λαός δέχεται απανωτά πλήγματα τόσο σε οικονομικό επίπεδο  με την επιβολή  απίστευτων  "κεφαλικών φόρων", όσο και  εναντίον  της ελευθερίας  του  μέσω της   φοροκάρτας,  τα  ¨εγκαίνια " της οπoίας  έγιναν  χθές.Θα θέλαμε  ένα πρώτο σχόλιό σας για αυτά  τα δύο ζητήματα.

Π. Σαράντης Σαράντος: Ανέκαθεν  θεωρούσα  ως   καθήκον και υποχρέωση  προς την  πατρίδα   την  φορολογική ειλικρίνεια  και την  πληρωμή των φόρων.Με αυτήν  την  πεποίθηση  πλήρωσα  αγόγγυστα όσα δίκαια ή άδικα  εκτίμησε το κράτος  ως συμμετοχή μου στα  βάρη της χώρας .

Σήμερα όμως, αυτό που  διαπιστώνουμε τόσον εμείς όσο  και οι  ειδικοί  οικονομικοί επιστήμονες, είναι  ότι η επιβολή φόρων  δεν εχει πλέον τον  χαρακτήρα  ενός   "συμμετοχικού συστήματος   προσφοράς  για το κοινό καλό" , αλλά  έχει  μεταμορφωθεί  σε  ένα  όπλο  μαζικής  οικονομικής εξόντωσης του λαού,  δια του  οποίου   θα επιτευχθεί αφ΄ενός  η απόλυτη  υποδούλωσή του στα αντίχριστα κελεύσματα  της Νέας Εποχής ,και αφ΄ετέρου  θα  ολοκληρωθεί   η  απώλεια της εθνικής  μας κυριαρχίας.

Μέσα σε αυτό  κλίμα  εκφοβισμού  και  τρομοκρατίας   ο  ελληνικός λαός  με το πρόσχημα της  συμμετοχής   σε ένα "επώδυνο πλην αναγκαίο " πρόγραμμα  ... εθνικής σωτηρίας, καλείται να συναινέσει  όχι μόνο στην  φυσική του εξόντωση αλλά και στην υφαρπαγή  του Θεοσδότου δώρου της ελευθερίας  όπως αυτή θα πραγματοποιηθεί  μέσω της  φοροκάρτας  και σύντομα της κάρτας του πολίτη .

Υπό αυτήν την έννοια  και με αίσθηση της ποιμαντικής μας ευθύνης , δεν μπορούμε παρά  να  πούμε ευθαρσώς , ότι  κανείς δεν πρέπει  να παραλάβει την φοροκάρτα , ούτε ακόμα και όταν   θα καταστεί  υποχρεωτική ( απο 1/1/2012), καθώς επίσης   ότι   η  πληρωμή "χαρατσιών"  που   κακώς   χαρακτήρισαν  φόρους  ή τέλη   δεν είναι   καθήκον μας  προς την πατρίδα αλλά  συναίνεση  στην ληστεία  και στον κατακερματισμό της.

πηγη

http://orthodox-watch.blogspot.com/2011/10/blog-post_04.html Το αλίευσα ΕΔΩ

Ὁμιλία π. Σαράντη Σαράντου στὴν παρουσίαση τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν στὸ Δημαρχεῖο Ἁμαρουσίου (15-6-2011)

  ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Ἡ ὀνομασία τῆς νεοσύστατης μή κερδοσκοπικῆς ἑταιρείας «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν», προέκυψε ἀπό τήν ἀγάπη μας στούς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί τό θαυμασμό μας στήν ἀριστουργηματική Ἑλληνική γλῶσσα μας σ’ ὅλη της τή διαχρονία.

Ἄς μή νομισθεῖ ὅτι δικές μας κατακτήσεις εἶναι ἡ ἀγάπη στή γλῶσσα καί στούς Ἁγίους Πατέρες.  Εἴμαστε μειράκια μπροστά στούς Τιτᾶνες τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὑπό τοῦ ὁποίου ἐνεφοροῦντο οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας, ἐμπειρότατοι μάλιστα ὄντες ἐκεῖνοι στήν τέλεια, εἰς βάθος, εἰς πλάτος καί εἰς ὅλον τό ποιόν της, γνώση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης.

Σύμφωνα μέ τήν ἐτυμολογία τῆς λέξεως, ἑστία σημαίνει τό ἐσωτερικό μέρος τῆς οἰκίας πού καίει ἡ φωτιά, τό τζάκι.  Μέ τή γλυκιά καί θερμή θαλπωρή του μαζεύει γύρω του τά μέλη τῆς οἰκογένειας καί τούς ἑκάστοτε φιλοξενουμένους.  Ἑστία σήμαινε κατά τούς ἀρχαίους προγόνους μας τά ἐνδότερα τοῦ ἀρχαίου ναοῦ, τό θυσιαστήριο.  Ἑστία γιατί νά μή σημαίνει καί γιά μᾶς, γιά τήν ταπεινότητά μας, τό ἐνδότατο καί ὄχι μόνο, μυστήριο τῆς Ἱερωσύ­νης, μέσῳ τοῦ ὁποίου προσφέρει καί προσφέρεται ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὁ Μονογενής Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ στό σύγχρονο σφυροκοπούμενο ἀπό τό μαστίγιο τῆς Νέας Ἐποχῆς ἄνθρωπο.

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν διά τῆς πυρώδους ὀρθοδόξου Ἱερωσύνης μπορεῖ νά συντονίσει ὅλους μας, ποιμένες καί ποιμαινομένους, ἱερεῖς καί λαό, γιά νά βάλουμε ὡς πρώτη προτεραιότητα στήν καθημερινότητά μας, μαζί μέ τό μεροκάματο, τή μελέτη τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.  «… Καί τούς λειτουργούς Αὐτοῦ πυρός φλόγα» λέγει ὁ ψαλμωδός καί προφητάναξ Δαυίδ,  λειτουργική πραγματικότητα πού ἐπιβεβαιώνει καί ὁ μεγάλος λειτουργιολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας Μ. Βασίλειος.

Δόξα τῷ ἐν Τριάδι Θεῷ γιατί ἔχουμε, κατέχουμε καί διαθέτουμε θησαυρούς ἀνέκλειπτους, ἀδαπάνητους, τήν ἀναρίθμητη χορεία τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας.  Συνενώνουν στά ἅγια πρόσωπά τους τή θεανθρώπινη ἐν ταυτῷ καί ἑλληνική παιδεία, τή διακριτική ἐν Χριστῷ ἄσκηση, τό θεοσθενές μαρτύριο, τήν καλή καί ὀρθόδοξη ὁμολογία, τήν ἀπεριόριστη κατανόηση καί βοήθεια τῶν ἀδελφῶν, τήν ἕως ὑστάτης πνοῆς δημιουργική ἐργασία καί τήν ἀσίγαστη προφορά τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού ἑλκύει τή θεία Χάρη καί μεταβάλλει τήν κόλαση τῆς παρούσης ζωῆς σέ πραγματικό παράδεισο.

Ὅλοι μας στήν «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν» ποιμένες καί ποιμαινόμενοι, τρεφόμενοι ἀπό τό ἄχραντο Σῶμα καί τό τίμιο Αἷμα τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, συνεχίζουμε τούς ἐν Χριστῷ πνευματικούς ἀγῶνες καί τήν ὀρθόδοξη πατερική διδαχή, ὥστε οἱ ἀδελφοί μας, ἐντός καί ἐκτός τῆς φιλτάτης μας πατρίδος, ζῶντες νά γίνονται μέτοχοι τῶν Ἀκτίστων Δώρων τῆς Θείας Χάριτος καί τῶν κτιστῶν καί ἀκτίστων ἐπιτευγμάτων τοῦ θεανθρωπίνου ἑλληνοχρι­στιανικοῦ μας πολιτισμοῦ.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος συνιστᾷ νά ἑστιάσουμε τή λεπτή προσοχή μας στόν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ πλασθέντα ἄνθρωπο.  Σέ κάθε συνάντηση μέ τόν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ πλασθέντα καί ἄρχοντα τῆς κτίσεως ἀδελφό πρέπει νά πετύχουμε τήν ἐν Χριστῷ κοινωνία, ἔστω κι ἄν αὐτή περνάει μέσα ἀπό σταυρώσιμες δοκιμασίες.  Ἡ ἐμπειρία τῆς Ἀναστάσεως εἶναι ἡ κορύφωση καί ἡ καταξίωση τῆς ἐν Χριστῷ ἀδελφικῆς ἀγάπης.  Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν ἀξίζει σ’ αὐτό τό σκοπό νά ἐντοπίσει τίς μελέτες καί τή διδαχή της.  Οἱ μελέτες μποροῦν νά ἀποδώσουν καρπούς.  Μποροῦμε νά ψηθοῦμε στήν πρακτική φιλανθρωπία, στήν ἐν πνεύματι ψυχολογική καί πνευματική στήριξη τῶν ἀδελφῶν.  Κοπιάζοντες σ’ αὐτή τή διακονία ἀναπτύσσουμε καί φανερά καί κρυφά ἅπαντα τά ψυχοδυναμικά μας, λέγε καλύτερα τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ, τά δοτά σέ κάθε ἄνθρωπο.

Ὁ Ἀββᾶς Ἡσαΐας τονίζει ὅτι τό ἐργόχειρο, ἡ μελέτη καί ἡ εὐχή μποροῦν νά σφυρηλατοῦν τίς ἀγαπητικές ἐν Χριστῷ σχέσεις καί νά συγκροτεῖται ἔτσι τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. 

Τά βιβλία τά ἀναφερόμενα στούς τελευταίους θεοφωτίστους ἁγίους Πατέρες τῶν ἡμερῶν μας, στόν π. Πορφύριο, π. Παΐσιο καί π. Ἰάκωβο, συγκεφαλαιώνουν τήν ἐν Χριστῷ ἐμπειρία ὅλων τῶν Πατέρων, ὅλων τῶν αἰώνων, ἀπό τούς Ἀποστολικούς χρόνους μέχρι τῶν ἡμερῶν μας. Μέ τήν ἄκρα ὑπακοή τους στούς πνευματικούς πατέρες, μέ τήν ἀδιάλειπτη συμμετοχή τους στή θεόπνευστη ὀρθόδοξη λατρεία μας καί μέ τόν ἀνεπιφύλακτο σεβασμό τους σ’ ὁλόκληρη τήν Ἁγία Ὀρθόδοξη Παράδοση ἀπέκτησαν ζῶντες τό προφητικό, τό διορατικό καί προορατικό χάρισμα, θέτοντάς το στήν ἐν Χριστῷ παιδεία τῶν ἀδελφῶν.  

 Ἀπέφυγαν τίς ἀνανεωτικές ἐξυπνάδες, γιαυτό καί ἀνεδείχθησαν οἱ ὄντως ἔξυπνοι καί διακριτικότατοι στήν ἐν Χριστῷ καθοδήγηση τῶν ἀνθρώπων.  Θαυμαστά περιστατικά κο­­­­σμοῦν τά βιβλία πού δέν ἔγραψαν οἱ ἴδιοι, γιά λόγους προφανῶς ταπεινοφροσύνης, ἀλλά ὑπεύθυνα πνευματικά τους τέκνα.  Τά βιβλία  αὐτά φανερώνουν τά πλούσια ἐν Χρι­στῷ χαρίσματά τους καί τήν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία, μέ τήν ὁποία θεράπευαν τούς ἐμπαθεῖς, ὄρ­θωναν τούς ἀσθενεῖς καί μόρφωναν τό Χριστό στήν ψυχή τους.  Τά βιβλία καί οἱ εὐχές αὐτῶν τῶν ἁγίων Πατέρων Πορφυρίου, Παϊσίου, Ἰακώβου, θά κοσμοῦν τά πνευματικά ράφια τῆς «Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν» γιά νά καλλιεργοῦμε ὑπεύθυνα τήν ἐν Χριστῷ νηπτική ἐργασία καί μέσα μας καί γύρω μας.

Οἱ ἀδελφοί μας σήμερα ἔχουν μεγάλες ἀνάγκες.  Πεντακόσιες πάνω κάτω ὁμάδες ἀσυμβίβαστες μέ τήν ὀρθόδοξη Πίστη μπερδεύουν καί παραπλανοῦν ἐπικίνδυνα «εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς».  Οἱ σύγχρονες αἱρέσεις μέ μανδῦες φαινομενικά χριστιανικούς, μολύνουν συνειδήσεις καί ἐξαπατοῦν πολλούς. 

Ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν, τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος, θέλει νά ἀποτελέσει ἕνα σταθερό ἔδαφος ὀρθοδόξου πίστεως, μιά χεῖρα βοηθείας, γιά νά μή καταποθοῦν οἱ ἀδελφοί μας μέσα στή χοάνη τῆς πανθρησκείας καί τῆς ἀθεϊστικῆς παγκοσμιοποιήσεως τῆς Νέας Ἐποχῆς.  Ἀνίλεω σφυροκόπημα ὅλων τῶν ἀξιῶν τῆς ζωῆς, ἀπαξίωση τῆς Ἱστορίας μας, ἐξευτελισμός τῶν ἁγίων ὀρθοδόξων ἀρετῶν, ἀκύρωση τοῦ μακραίωνου ἀναγνωρισμένου πολιτισμοῦ μας ἀποσκοποῦν στήν ἐξάπλωση τοῦ πνευματικοῦ θανάτου καί τῆς πολυδιασπάσεως ὅλης τῆς ζωῆς σέ πολλά ἀλλοτριωμένα ἐπίπεδα καί σέ ἄπειρα ζαλισμένα, δυστυχισμένα, ταλαιπωρημένα πλάσματα ὅλων τῶν ἡλικιῶν.

Ἡ πνευματική καί ἠθική κατάπτωση μέ ἀποκορύ­φωμα τήν ἀναγνώριση τοῦ σοδομισμοῦ (δηλαδή τῆς ὁμοφυλοφιλίας) ὡς ἐλεύθερα ἐπιλεγμένου τρόπου ζωῆς καθώς καί ἡ ἐξελισσόμενη ἐλεύθερη συμβίωση ὡς δοκιμασία καί προετοιμασία γιά τό γάμο, οἱ χιλιάδες ἐκτρώσεις, ἡ ἰσοπέδωση ὅλων τῶν ἀξιῶν, ὁ ἄκρατος καταναλωτισμός καί ἡ ἐξομοίωση ὅλων τῶν θρησκειῶν κάτω ἀπό τήν μπότα τῆς παγκοσμιοποίησης καί τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ὁ ἰδιάζων πόλεμος κατά τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας καί τῆς Ἱστορίας μας, παραπέμπουν σέ ἐποχές δουλείας.

Συλλυπούμενοι γιά ὅλα τά παραπάνω καί συμπάσχοντες μέ τά ἤδη πολλά θύματα τῆς κρίσεως (ὁλόκληρες οἰκογένειες παρασύρονται στήν οἰκονομική καταστροφή, στήν ἀνεργία καί σέ ποικίλους ἀνόσιους συμβιβασμούς), συστήσαμε τήν «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν».

Οἱ σκοποί τῆς Ἑστίας στοχεύουν καί στήν ὕψωση ἑνός κατά τό δυνατόν θεανθρωπίνου πνευματικοῦ ἀναχώμα­τος στήν παροῦσα κρίση.  Συνειδητοποιοῦμε, ὅτι οἱ συμπολῖτες μας ἀντιμετωπίζουν μέ νηφαλιότητα καί διακριτική καρτερία τίς παροῦσες ὁριακές καταστάσεις, ἀποδει­κνύοντας ἔτσι τίς ἀντοχές πού προσφέρουν τά Μυστήρια τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας στόν κάθε ὀρθόδοξα βαπτισμένο καί μυρωμένο πιστό Ἕλληνα.

Παραθέτουμε κατωτέρω τούς σκοπούς, ὅπως ἀκριβῶς ἀναγράφονται στό δεύτερο ἄρθρο τοῦ Καταστα­τικοῦ γιά νά γίνει ἀντιληπτό καί κατανοητό τό ἔργο τῆς μή κερδοσκοπικῆς Ἑταιρείας «Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν».

1. Μελέτη τῆς ὀρθοδόξου πατερικῆς καί ἐκκλη­σιαστικῆς γραμματείας, παλαιοτέρας καί νεωτέρας, τῶν λειτουργικῶν κειμένων καί τῶν Ἱερῶν Κανόνων καί διάδοσις τοῦ εὐαγγελικοῦ καί πατερικοῦ λόγου.

2. Ἔκθεσις τῆς ὀρθοδόξου διδασκαλίας καί προάσπισις τῆς ὀρθοδόξου πίστεως ἔναντι πάσης κακοδοξίας, καθώς καί ἔναντι τῆς παραθρησκείας καί τῶν νεοφανῶν αἱρέσεων καί ρευμάτων τῆς λεγομένης Νέας Ἐποχῆς.

3. Διαλεκτική ἀντιπαράθεσις πρός θέσεις, ἰδέας καί πρακτικάς, αἱ ὁποῖαι ἐναντιώνονται εἰς τήν ὀρθόδοξον παράδοσιν.

4. Σπουδή καί διδασκαλία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης εἰς τήν διαχρονικήν αὐτῆς ἔκφρασιν (ἀρχαίας, λογίας καί νέας) καί ἰδίως τῆς λειτουργικῆς γλώσσης.

5. Διατύπωσις γνώμης καί προτάσεων πρός τούς ἐπισήμους κρατικούς φορεῖς διά τήν διατήρησιν τῆς διδασκαλίας τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευ­τικῶν ὡς ὑποχρεωτικοῦ, μέ σκοπόν τήν πραγμάτωσιν τῶν ἐπιδιώξεων τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Συντάγματος. Μέριμνα διά τήν προβολήν καί ἀξιο­ποίησιν συνόλου τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν Ἱστορίας εἰς ἅπαντας τούς βαθμούς τῆς ἐκπαιδεύσεως.

6. Μέ ποικίλους τρόπους ἀρωγή πρός ἀναξιοπα­θοῦντας συνανθρώπους μας.

7. Προάσπισις δι’ ὅλων τῶν νομίμων μέσων τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν καί δικαιωμάτων τῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων πολιτῶν.

8. Ὑλική καί ἠθική συμπαράστασις πρός τούς ἕνεκεν τῆς ὀρθοδόξου πίστεως παντοειδῶς διωκομένους καί δή τούς ἀρνουμένους τάς νέας ἀ­στυνομικάς ταυτότητας, ταυτότητας ΑΜΚΑ, τήν κάρταν τοῦ πολίτου, τήν κάρταν πελάτου καί πάσας ἐν γένει τάς ταυτότητας, τάς περιεχούσας πλινθίον (τσίπ) καί λειτουργούσας μέ τεχνολογίαν τσίπ, καθώς καί πρός τάς οἰκογενείας των.

9. Συνεχής ἐπαγρύπνησις διά τήν προστασίαν τῶν ἀνθρώπων ἀπό πάσης φύσεως ἠλεκτρονικήν συλλογήν πληροφοριῶν καί διά τήν προάσπισιν τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων, ὥσπερ ταῦτα ὁρίζονται καί προβλέπονται σήμερον εἰς τό ἑλληνικόν Σύνταγμα καί εἰς τήν Εὐρωπαϊκήν Σύμβασιν Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου.

10. Ἐπιδίωξις ἀσκήσεως κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἁρμοδίως, διά μέσου προτεινομένων ἐρωτήσεων, ἐπερωτήσεων, ἀναφορῶν ἐπί τῶν θεμάτων, πρός τά ὁποῖα σχετίζονται οἱ σκοποί. 

Μέ τούς ἄλλους τρεῖς ἑταίρους κληρικούς τόν αἰδεσιμολογιώ­τατο π. Ἰωάννη Φωτόπουλο, τόν αἰδεσιμολογιώτατο π. Ἀντώνιο Μπουσδέκη καί τόν αἰδεσιμολογιώτατο π. Βασίλειο Κοκολάκη καί τόν ἀξιότιμο ἑταῖρο κ. Χρῆστο Παπασωτηρίου, δικηγόρο παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ, συνειδητό μέλος τῆς Ἐκκλησίας, μέ ἄλλους εἴκοσι συνεργάτες ἱερεῖς καί ἕνα εὐρύ κύκλο λαϊκῶν ἀνδρῶν καί γυναικῶν συνερ­γατῶν, παρουσιάζουμε τήν «Ἑστία Πατερικῶν Με­λε­τῶν» μέ τή διάθεση καί τήν ἐλπίδα ἡ μελέτη τῶν Ἁγίων Πατέρων νά ἐξαφανίζει τήν ὕλη τῶν φαύλων λογισμῶν καί τῶν καταστροφικῶν πράξεων κατά τόν Ἅγιο Νεῖλο τόν ἀσκητή, ἡ δέ μνήμη τοῦ πάθους καί τοῦ θανάτου τοῦ Κυρίου νά ἑτοιμάζει τίς προϋποθέσεις συνεορτασμοῦ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καί συναναστάσεως πάντων ἡμῶν μετ’ Αὐτοῦ. 

Ἡ παρουσίαση τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν γίνεται σέ μιά περίοδο κρίσεως τῆς πατρίδος μας σέ πολλά ἐπίπεδα.  Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι μέ τή βοήθεια τοῦ Ἐσταυρωμένου καί Ἀναστάντος Κυρίου καί τίς πολλές πρεσβεῖες τῆς Κυρίας Θεοτόκου θά μπορέσουμε νά ἀντισταθοῦμε στόν πολυμέτωπο πόλεμο τῆς Νέας Ἐποχῆς.  Οἱ Ἅγιοι Πατέρες δέν εἶναι νεκροί, ἤ ἅγια λείψανα μόνο.  Εἶναι ζῶντες καί δρῶντες στή Βασιλεία τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.  Οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἀσφαλῶς εὔχονται ὡς νέφος μαρτύρων καί γιά μᾶς πού τούς μελετοῦμε καί τούς ἐπικαλούμαστε.

Ἐρχόμαστε στό δεύτερο μέρος τῆς σημερινῆς παρουσιάσεως τῆς «Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν».

Πρῶτος καρπός τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν εἶναι ἡ ἔκδοση θεολογικοῦ ἔργου γύρω ἀπό τήν προσωπικότητα τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου.  Τό ἔργο αὐτό, «Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σῦρος ὁ ἀδικημένος Ἅγιος», συνεγράφη ἀπό τόν πρωτοπρεσβύτερο Ἰωάννη Φωτόπουλο, ἱδρυτικό μέλος τῆς Ἑστίας καί ἐξεδόθη ἀπό τίς ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ».  Ποιός ὅμως εἶναι ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος; 

Διαβάζουμε στήν 39^η καί 40^ή σελίδα τοῦ βιβλίου: 

«Ἐλάχιστα γνωρίζουμε γιά τή ζωή του.  Γεννήθηκε στήν Νικευΐ ἤ κατ’ ἄλλους κοντά στήν Ἔδεσσα τῆς Συρίας.  Ἔζησε τόν ς΄ αἰῶνα.  Νέος ἔγινε μοναχός μαζί μέ τόν ἀδελφό του στή Μονή τοῦ Ἁγίου Ματθαίου καί ἀφοῦ προγυμνάσθηκε καί ἔφθασε σέ μεγάλα μέτρα ἀρετῆς, τόν κατέλαβε ἡ ἔρως τῆς ἡσυχίας καί ἀνεχώρησε μένοντας σέ κελλί μακριά ἀπό τό μοναστήρι, στήν ἔρημο.  Ὅταν ὁ ἀδελφός του ἔγινε ἡγούμενος στό μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ματθαίου τόν καλοῦσε μέ συνεχεῖς ἐπιστολές νά γυρίσει πίσω, ἐκεῖνος ὅμως ἔχοντας τήν ἡσυχαστική ἐμπειρία ἀρνήθηκε.  Ἀργότερα, ὅταν ἔγινε γνωστή ἡ ἁγιότητά του, ὑπακούοντας σέ θεία ἀποκάλυψη δέχθηκε νά γίνει ἐπίσκοπος Νινευΐ.  

 Τήν ἴδια ἡμέρα πού χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος, ἦλθαν στό ἐπισκοπεῖο δύο ἄνθρωποι γιά νά λύσουν μία διαφορά τους.  Ὁ ὀφειλέτης ζητοῦσε μιά μικρή παράταση γιά τό χρέος του, ἐνῷ ὁ δανειστής ἔλεγε: «Ἄν δέ μοῦ δώσει τώρα τά ὀφειλόμενα, θά τόν πάω στό δικαστή».  Τότε τοῦ εἶπε ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ: «Ἄν, σύμφωνα μέ τό Εὐαγγέλιο, οὔτε κἄν πρέπει νά ζητοῦμε ὅσα μᾶς πῆραν, τότε πολύ περισσότερο θά πρέπει νά κάμεις ὑπομονή μιά μέρα γιάνά ἐπιστρέψει τό χρέος του ὁ ὀφειλέτης σου».   

Ἀλλά ὁ σκληρός δανειστής ἀπάντησε: «Ἄσε τώρα τό Εὐαγγέλιο!».  Τότε σκέφθηκε ὁ Ἅγιος: Ἄν αὐτοί ἐδῶ δέν ὑπακούουν στά  εὐαγγελικά προστάγματα τοῦ Κυρίου, τότε τί ἦρθα ἐγώ νά κάμω ἐδῶ;» καί ἐνθμούμενος τόν ἡσυχαστικό βίο, ἐγκατέλειψε τόν ἐπισκοπικό θρόνο καί γύρισε στήν ἀγαπημένη του σκήτη, στήν ἔρημο.  Ἐκεῖ ἔζησε μέχρι τό θάνατό του ἀσκητικῶς ἀγωνιζόμενος καί, ὅπως λέγει ὁ ἀνώνυμος βιογράφος, ὁ Ὅσιος ἀνεδείχθη «ὑφηγητής καί διδάσκαλος ὅλων τῶν μοναχῶν καί λιμήν σωτηρίας πάντων».

Θά ἀρκεσθοῦμε στά λίγα, ἀλλά σαφῆ βιογραφικά στοιχεῖα τοῦ Ἁγίου.  Θά πρέπει ἀμέσως νά συμπληρώσουμε, ὅτι μᾶς γίνεται γνωστός ὁ Ἅγιος ἀπό τά ἐξαίρετα κείμενά του, πού ἀπό τόν ὄγδοο αἰώνα καί μετέπειτα ἔχουν τροφοδοτήσει στήν ἐν Χριστῷ πνευματική ζωή γενιές καί γενιές μοναχῶν καί πιστῶν.

Βασισμένοι στά μεταφρασμένα ἀπό τά Συριακά στά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά κείμενα τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ τόσο παλαιότεροι, ὅσο καί σύγχρονοι Ἅγιοι Πατέρες παραπέμπουν σ’ αὐτόν πρός κατοχύρωση τῆς ἐν Χριστῷ ἀγωγῆς τους καί ἐπικαλοῦνται τίς ἅγιες εὐχές του γιά τή σωτηρία τή δική τους καί τοῦ ποιμνίου τους.  Πολύ πρώιμα Ἅγιοι Πατέρες καί Ἐκκλησιαστικοί Συγγραφεῖς ἀναγνώρισαν τήν ἁγιότητα τοῦ Ἁββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου καί τό σπάνιο θεανθρώπινο ἔργο του.  Πολύ περιληπτικά ἀναφέρουμε τούς κάτωθι:

•   Ὁ Εὐεργετινός καί ὁ Βίος τοῦ Ἁγίου Κυρίλλου τοῦ Φιλεώτου εἶναι πλήρεις ἀποσπασμάτων πού παραπέμπουν στόν Ἅγιο.  

•     Ὁ Ὅσιος Πέτρος ὁ Δαμασκηνός στά ἔργα του πού δημοσιεύονται στή Φιλοκαλία τόν ἀναφέρει 29 φορές.

•   Ὁ Ὅσιος Νικηφόρος ὁ μονάζων, ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, πολλάκις παραπέμπει σ’ αὐτόν.

•   Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης τόν θεωρεῖ ὁμότιμο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, συγγραφέως τῆς Κλίμακος καί τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ.

•   Οἱ Ἅγιοι Κάλλιστος Πατριάρχης Κωνσταντινουπολεως καί Ἰγνάτιος οἱ Ξανθοπουλοι ἔχουν 26 παραπομπές σ’ αὐτόν.

•   Ὁ Ἅγιος Κάλλιστος ὁ Καταφυγιώτης τόν ἀποκαλεῖ «ἡσυχίας ἄκρον ὑφηγητήν».

•     Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς τόν ὀνομάζει «ὁ ἐμός θεοφόρος φιλόσοφος», προσθέτοντας καί πολλά ἄλλα ἐγκώμια.

•     Ὁ Ἅγιος Φιλόθεος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, βιογράφος τοῦ ὁσίου Σάββα τοῦ Βατοπεδινοῦ τονίζει τήν κατά Χριστόν ἀλλοίωσιν, ἔλλαμψιν καί θέωσιν τοῦ Πατρός.

•   Ὁ Ρῶσος ἡσυχαστής Ἅγιος Νεῖλος Σόρσκυ παραπέμπει στόν Ἅγιο 37 φορές.

•    Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης δανείζεται ἀπό τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ τούς ἐγκωμιασμούς του γιά τόν Ἅγιο.

•   Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ κάνει πολλές ἀναφορές στόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ.

•    Ὁ Στάρετς Ἰωνᾶς τοῦ Κιέβου εἶδε σέ ὅραμα τήν Παναγία μαζί μέ πολλούς Ἁγίους, ἀνάμεσα στούς ὁποίους τόν Ἅγιο Ἰσαάκ.

•    Ὁ Ὅσιος Ἱερόθεος ὁ Ἰβηρίτης μετέφρασε καί ἐξέδωσε λόγους τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ.

•    Ὁ Ὅσιος Θεοφάνης τοῦ Βισένκ, ὁ Ἔγκλειστος, κατεχώρησε ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ στόν 2^ο τόμο τῆς Ρωσικῆς Φιλοκαλίας.

•    Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, ἐπίσκοπος Ζίτσης Ἀχρίδος ὑποστηρίζει, ὅτι ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ εἶναι ἀσύγκριτος ὡς συγγραφέας καί ὁδηγός  στήν πνευματική ζωή.

Ἐπίσης στή σελίδα 45 διαβάζουμε:   

«Ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς γράφει: «Μεταξύ τῶν ἁγίων τούτων φιλοσόφων (δηλ. τῶν Ἁγίων Πατέρων) μία ἀπό τάς πρώτας θέσεις ἀνήκει εἰς τόν μεγάλον ἀσκητήν καί ἅγιον Ἰσαάκ τόν Σύρον.  Εἰς τά συγγράμματά του ὁ ἅγιος Ἰσαάκ μέ σπανίαν ἐμπειρικήν γνῶσιν παρακολουθεῖ καί περιγράφει τήν διαδικασίαν τῆς ἐξυγιάνσεως καί καθάρσεως τῶν ἀνθρωπίνων ὀργάνων τῆς γνώσεως ὡς καί τήν αὔξησιν τῆς ἀνθρωπίνης προσωπικότητος ἐν τῇ γνώσει, καί τήν ὀργανικήν κλιμάκωσιν εἰς τήν ἐμπειρικήν ἀπόκτησιν τῆς αἰωνίας Ἀληθείας». 

 Ὁ θαυμαστός Γέροντας Ἱερώνυμος τῆς Αἰγίνης ἔλεγε: «Ὁ Ἰσαάκ ὁ Σῦρος κρύβει ἕνα μεγάλο θησαυρό.  Ἀνοίξετέ τον, διαβάσετέ τον, πλουτίσατε πνευματικά… Ἄν δέν ἔχῃς Ἰσαάκ Σῦρο, καί ἄν δέν ἔχῃς λεφτά νά τόν ἀγοράσῃς, νά πάρῃς μιά τσάντα καί νά βγῇς νά ζητήσῃς χρήματα καί νά τόν πάρῃς… Ὅταν τό διαβάζῃς καί χαίρεσαι καί ἐλέγχεσαι… Νά διαβάζετε ἕνα φύλλο τήν ἡμέραν, νά βλέπεσθε σάν σέ καθρέφτη».

Ὁ Γέρων Παΐσιος ἔλεγε: «Ἄν πήγαινε κανείς στό Ψυχιατρεῖο καί διάβαζε στούς ἀσθενεῖς τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, θά γίνονταν καλά ὅσοι πιστεύουν στόν Θεό, γιατί θά γνώριζαν τό βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς». Στίς ἐπιστολές του ὁ Γέροντας γράφει: «Πολύ βοηθᾶ ἡ μελέτη στά Ἀσκητικά τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ, διότι καί τό βαθύτερο νόημα τῆς ζωῆς δίνει νά καταλάβει κανείς καί κάθε εἴδους μικρό ἤ μεγάλο κόμπλεξ καί ἐάν ἔχει ὁ ἄνθρωπος πού πιστεύει στό Θεό τόν βοηθάει γιά νά τό διώξη.  Ἡ ὀλίγη μελέτη στόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ ἀλλοιώνει τήν ψυχή μέ τίς πολλές της βιταμίνες». 

Στό βίο, τέλος τοῦ Γέροντος διαβάζουμε: «Συνιστοῦσε καί στούς λαϊκούς νά τόν διαβάζουν, ἀλλά λίγο-λίγο, γιά νά τόν ἀφομοιώνουν.  Ἔλεγε ὅτι τό βιβλίο τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ ἀξίζει ὅσο ὁλόκληρη πατερική βιβλιοθήκη.  Στό βιβλίο (τῶν ἀσκητικῶν τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ)πού διάβαζε, κάτω ἀπό τήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου, πού κρατᾶ στό χέρι του ἕνα φτερό καί γράφει, σημείωσε: «Ἀββᾶ μου, δός μου τήν πέννα σου νά ὑπογραμμίσω ὁλόκληρο τό βιβλίο σου».  (Ἀξίζει δηλαδή νά ὑπογραμμισθῆ ὁλόκληρο τό κείμενο».(Ἱερομονάχου Ἰσαάκ, βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ ἁγιορείτου σελ. 248).

Ὁ Γέρων Πορφύριος μέ τήν ἐκ Θεοῦ δεδομένη παρρησία συγκρίνει τήν ἀποκάλυψη τῶν θείων μυστηρίων, πού κάμει ὁ θεῖος Ἰσαάκ μέσα ἀπό τά κείμενά του πρός τούς ἀναγνῶστες του, μέ τή δική του ποιμαντική μέθοδο: «Βέβαια γιά τά μυστήρια πού ὁ Θεός ἀποκαλύπτει μέσα μας καλύτερη εἶναι ἡ σιωπή.  Νά, ὅμως, πού μπορεῖ νά μᾶς συμβεῖ, ὅπως στόν Ἀπόστολο Παῦλο, πού λέγει: «Παραφέρθηκα· ἐσεῖς μέ ἀναγκάσατε νά τά πῶ λόγῳ τῆς ἀγάπης» (Ρωμ. 1,11-12).  Τό ἴδιο στενοχωριέται καί ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ πού ἀναγκάζεται νά πεῖ τά μυστήρια καί τά βαθιά βιώματα τῆς καρδιᾶς του, ὁρμώμενος ἀπό ἀγάπη καί μόνο.   

Νά πῶς τό λέει: «Ἔγινα μωρός· δέν ὑποφέρω νά φυλάξω τό μυστήριον ἐν σιωπῇ, ἀλλά γίνομαι ἀνόητος διά τήν ὠφέλειαν τῶν ἀδελφῶν…».  Τά δικά μου ἔκανε κι ἐκεῖνος πρίν ἀπό τόσα χρόνια!  Κι ἐγώ ὁ καημένος ἀπ’ τήν ἀγάπη μου σᾶς λέω μερικά ἀπ’ ὅσα μοῦ ἀποκαλύπτει ὁ Θεός». (Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Βίος καί λόγοι σελ. 510-511).

Ὁ Γέρων Σωφρόνιος, ὁ κτήτωρ τῆς Μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου στό Ἔσσεξ τῆς Ἀγγλίας ἰλιγγιᾷ μπροστά στά ὑπέρ ἄνθρωπον μέτρα τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ: «Κατ’ ἐκεῖνας τάς ἡμέρας» γράφει, «συνήντησα τούς τολμηρούς λόγους τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου: «Μή συγκρίνῃς τούς ποιοῦντας τά σημεῖα καί τέρατα καί δυνάμεις ἐν τῷ κόσμῳ τοῖς ἡσυχάζουσιν ἐν γνώσει.  Ἀγάπησον τήν ἀργίαν τῆς ἡσυχίας, ὑπέρ τοῦ ἐμπλῆσαι πεινῶντας ἐν κόσμῳ καί ἐπιστρέψαι πολλά ἔθνη εἰς προσκύνησιν τοῦ Θεοῦ» (Λόγος κγ΄).  Οὐδέποτε ἐπεπειράθην νά συγκρίνω ἐμαυτόν πρός τούς Πατέρας ἤ νά ἐφαρμόσω εἰς ἐμαυτόν πλήρως τούς λόγους αὐτῶν… 

Ὁ νοῦς μου οὐδέποτε ἀπετόλμησε νά ἐρευνήσῃ ἐπαρκῶς ἐκείνην τήν κατάστασιν ἐν τῇ ὁποίᾳ διέμενεν ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ, ὅτε ἐξέφρασεν τήν ὅρασιν αὐτήν, τήν ὑπερβαίνουσαν τό μέτρον τοῦ ἀνθρώπου». (ἀρχιμ. Σωφρονίου (Σαχάρωφ) Περί προσευχῆς σ. 112-113).

Ἀπό ὅλες αὐτές τίς μαρτυρίες τῶν ἁγίων Πατέρων καί συγχρόνων Γερόντων γίνεται ἐμφανής ἡ καθολική ἀποδοχή τῆς ἁγιότητος τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ καί τῶν Ἁγίων συγγραμμάτων του, ἡ ὀρθοδοξία του καί ἡ γνησιότητα τῶν ἁγιοπνευματικῶν ἐμπειριῶν του».

Πράγματι, τό αὐτό Πανάγιο καί Τελεταρχικό Πνεῦμα καθοδηγεῖ τόσο τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, ὅσο καί τούς λοιπούς Ἁγίους Πατέρες καθώς καί τό χριστεπώνυμο πλήρωμα, πού δείχνει ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στά πλουσιώτατα πνευματικά νάματα τοῦ Ἁγίου Πατρός.

Δυστυχῶς ἡ ἐπίδραση τῆς παναιρετικῆς Νέας Ἐποχῆς φαίνεται στήν ἔρευνα τῶν ἐπιστημόνων πάνω στά κείμενα τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ.  Ἡ ἔρευνα εἶναι συγκεχυμένη.  Ἔχουν θεωρηθεῖ δικοί του κάποιοι λόγοι πού ἀποδεικνύονται ἀπό τόν π. Ἰ. Φωτόπουλο ὡς νόθοι καί κάποιοι δικοί του ἑρμηνεύονται ἀπό τό Συριακό κείμενο μέ πολύ ἐλεύθερη ἀπόδοση καί μέ μεγάλη ἐλαστικότητα πού παραποιοῦν τό κείμενο.  Ἀκόμα καί δικοί μας ὀρθόδοξοι, ὅπως ὁ Ρῶσος ἐπίσκοπος Ἀλφέγιεφ καί ὁ Ἄγγλος ἐπίσκοπος Κάλλιστος Ware βασιζόμενοι στό Δυτικό ἐπιστήμονα Wensinck, πίστεψαν ὅτι ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ ἀνῆκε στή λεγόμενη «Ἐκκλησία τῆς Ἀνατολῆς», μιά Νεστοριανή «Ἐκκλησία».

Ἀποροῦμε:

Πῶς εἶναι δυνατόν ἐπιστήμονες ἐρευνητές νά παραποιοῦν τά κείμενα τοῦ Ἁγίου;

Ἀποροῦμε καί ἐξιστάμεθα:

Πῶς εἶναι δυνατόν οἱ ὀρθόδοξοι προαναφερθέντες ἐρευνητές Ἐπίσκοποι νά ἀποδέχονται τίς λανθασμένες παραποιήσεις τῶν δυτικῶν Ἐπιστημόνων καί νά τίς υἱοθετοῦν;

Δέν ἀντιλαμβάνονται, ὅτι ἔτσι γίνονται ἀφετηρία γιά παραπλάνηση καί ἄλλων ὀρθοδόξων συγγραφέων καί ἐκδοτῶν, ἔργων τοῦ Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου; 

Ἐδῶ πρέπει νά προσέξουμε, ὅτι μόνο ἡ παλαιότερη  ἔκδοση Σπανοῦ μέ τίτλο «Ἅπαντα τά εὑρεθέντα Ἀσκητικά Ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου» καί ἐπίσης μέ τόν ἴδιο τίτλο ἡ ἔκδοση Ρηγόπουλου, ἀποτελοῦν τά μή νοθευμένα κείμενα πού ἐμπιστευόμαστε μελετώντας τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ.

Οἱ ἁγιορεῖτες πατέρες, ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζουμε, χρησιμοποιοῦν τίς παραπάνω ἐκδόσεις.  Ὅλοι τους πάντως ἔχουν στό προσκεφάλι τους τόν Ἀββᾶ Ἰσαάκ, τόν ὁποῖο σέ κάθε βῆμα τους συμβουλεύονται.

Οἱ ὁμιλητές πού θά ἀκολουθήσουν:

α.  Ὁ κ. Φώτης Σχοινᾶς, διδάκτωρ Φιλοσοφίας, Σύμβουλος φιλολόγων καί

β.  Ὁ αἰδεσιμολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Ἀθανάσιος Λαγουρός, Νομικός – Θεολόγος, ἐκδότης τῶν ἐκδόσεων «ΤΗΝΟΣ», 

θά καταδείξουν πιό συγκεκριμένα τή φιλότιμη καί προσεκτική ἔρευνα τοῦ αἰδεσιμολογιωτάτου συγγραφέως π. Ἰωάννη Φωτοπούλου καί τήν ἀναγνώριση καί τιμή τοῦ Ἁγίου ἀπό ὅλο τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.  Ἀξίζει νά τονίσουμε τήν ἀφιέρωση τοῦ συγγραφέα στόν θεοφώτιστο γέροντα π. Παΐσιο.  Ἀξίζει ἐπίσης νά προσέξουμε τήν πλούσια βιβλιογραφία στό τέλος του βιβλίου, ἀπό τήν ὁποία προκύπτει ἡ σοβαρότητα τῆς μελέτης καί ἡ τεκμηρίωση τῶν θέσεών του.

Ἐν κατακλεῖδι ἄς τονίσουμε τή σημασία τῆς περιλήψεως στήν Ἀγγλική γλῶσσα (Summary), πού μπορεῖ νά προτρέψει κάθε ξενόγλωσσο ἐρευνητή ἤ πιστό στή μελέτη καί στήν ἐν Πνεύματι προσέγγιση τοῦ πρυτάνεως τῶν ἀσκητῶν Πατέρων πού ἔχει ἀγαπηθεῖ καί ἀπό τούς μοναχούς καί ἀπό τούς λαϊκούς πιστούς.

Μετά τίς τριακόσιες περίπου σελίδες τοῦ βιβλίου ὁ ἀναγνώ­στης καταλήγει στό ἀταλάντευτο συμπέρασμα, ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος τιμήθηκε καί ἀγαπήθηκε ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρες καί τό χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας ὡς χαρισματοῦχος δάσκαλος στήν ἐν Χριστῷ πνευματική ζωή καί στήν ἐν Πνεύματι θέωση.  Ἐμπνέει σέ ἀγῶνες πνευματικούς τούς μοναχούς καί χαλυβδώνει τήν καλή προαίρεση τῶν πιστῶν.   

Διδάσκει μέ τούς λόγους του πού μεταφέρουν τήν ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὥστε νά ἀποκτηθεῖ ἡ ἀπαραίτητη φιλαδελφία πού ὁδηγεῖ στή χαρισματική φιλοθεΐα.  Μέσα στή σύγχρονη σκληρή πραγματικότητα τοῦ σφοδροῦ πολέμου πού διεξάγεται κατά τοῦ λαοῦ μας, ἐπικαλούμα­στε τίς εὐχές τοῦ θεοφωτίστου Ἁγίου Πατρός, γιά νά καθοδηγεῖ καί νά φωτίζει τήν Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν σέ γόνιμη καί διακριτική προσφορά στήν Ἐκκλησία μας καί στή κοινωνία μας.

Εὐχαριστοῦμε τόν ἀξιότιμο Δήμαρχο τοῦ Ἀμαρουσίου κ. Γ. Πατούλη, τούς κ.κ. Δημοτικούς Συμβούλους, τούς συνεργάτες του τῆς ὑπηρεσίας Δημοσίων σχέσεων, τούς τεχνικούς καί ὑπαλλήλους πού βοήθησαν στήν πραγματοποίηση αὐτῆς τῆς παρουσιάσεως.  Εὐχαριστοῦμε θερμότατα καί ὅλους ἐσᾶς τούς λοιπούς ἐπωνύμους ἀδελφούς πού μετέχοντες στήν ἐκδήλωση αὐτή τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν δηλώνετε τή διάθεση τῆς δικῆς σας συνεργασίας μαζί μας.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://anavaseis.blogspot.com/2011/06/15-6-2011.html