Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευρώ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ευρώ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012

Δεν πρόκειται να μας επιτρέψουν έξοδο από το Ευρώ ακόμα κι αν εκλιπαρούμε γι αυτήν!!!

Ποιος είναι ο πλέον τρομερός φόβος για τους Ευρωπαίους;
Μια πιθανή έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ....
Τι άλλο;

Γι αυτό έχουν βάλει όλους τους δικούς τους πολιτικούς, αναλυτές και οικονομολόγους καθώς και όλα τα μεγάλα μνημονιακά ΜΜΕ να κραυγάζουν δεξιά κι αριστερά ότι μια πιθανή έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα είναι θανάσιμος κίνδυνος και μεγάλη καταστροφή για την χώρα...

Η πραγματικότητα φυσικά είναι άλλη.
Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα είναι θανάσιμος κίνδυνος για την Ε.Ε. και το ίδιο το κοινό νόμισμα.
Κι αυτό διότι είναι αναπόφευκτο εκτός του ευρώ και με ένα ελληνικό εθνικό νόμισμα η Ελλάδα μας να μπει σε τροχιά εθνικής ανεξαρτησίας και ανάπτυξης....

Χιλιάδες ευρωπαϊκές και άλλες εταιρείες θα διαπιστώσουν ότι η Ελλάδα θα είναι ένας επενδυτικός παράδεισος "κι όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε"....

Η δραχμή θα επαναδιατάξη την ελληνική οικονομία από το μηδέν...
Τους πρώτους δύσκολους μήνες θα διαδεχθεί αναπόφευκτα τρομακτική ανάπτυξη.
Μην ξεχνάμε ότι όταν μιλάμε για την Ελλάδα εννοούμε μια χώρα με τρομακτικές δυνατότητες στον Τουρισμό, με πανίσχυρη ναυτιλία και με πλουτοπαραγωγικές κι ενεργειακές πηγές πλούσιες κι ανεξάντλητες.
Αν τα Σκόπια, η Αλβανία και η Βουλγαρία μπορούν απλά να επιβιώνουν με τα εθνικά τους νομίσματα, η Ελλάδα μπορεί να μεγαλουργήσει....

Αυτά φυσικά προϋποθέτουν πατριωτική κι αποφασισμένη κυβέρνηση με ισχυρή λαϊκή εντολή.

Κι εδώ έρχεται ο μέγαλος ευρωπαϊκός τρόμος....

Οταν η Ελλάδα παρουσιάσει τα πρώτα εντυπωσιακά δείγματα ανάπτυξης, θα αρχίσει το ντόμινο των αιτήσεων εξόδου από το ευρώ όλων των προβληματικών, κυρίως νοτιοευρωπαϊκών μεσογειακών, χωρών...
Αυτό θα σημάνει το τέλος της Γερμανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη...

Θα σημάνει το τέλος της προσπάθειας του Δ Ράιχ να επιβάλλει την θέληση του στην Ευρώπη.
Και το τέλος θα έχει αρχίσει και πάλι από την Ελλάδα... όπως και τότε το 1940!!!

Γι αυτό οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί και οι φίλοι τους έχουν λυσσάξει να λένε παντού ότι η Ελλάδα πρέπει πάση θυσία να μείνει στο ευρώ.
Εφτασαν στο σημείο να μιλούν για επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου, για παράταση του χρόνου εφαρμογής ώστε να γίνει πιο ομαλά η προσαρμογή της ελληνικής κοινωνίας κλπ.

Αν οι Ελληνες φερθούμε όπως αναμένεται ως Ελληνες στις προσεχείς εκλογές και δεν τρομάξουμε από τις δηλώσεις τους, τότε θα δούμε ακόμα περισσότερες υποχωρήσεις...
Θα υποχωρήσουν όσο δεν πάει προκειμένου να μας κρατήσουν στο ευρώ.

Φυσικά υπάρχει και μια ακόμα παράμετρος η οποία αφορά κυρίως όσους τάσσονται κατά της Νέας Τάξης Πραγμάτων.
Πρέπει η Ελλάδα να παραμείνει πάση θυσία στο ευρώ διότι μόνο έτσι θα ελέγχεται πλήρως από τους παγκοσμιοποιημένους μασώνους και τις λέσχες τους....
Και ξέρουν πολύ καλά ότι αν κρατούν την Ελλάδα υποτελή τότε η υπόλοιπη Ευρώπη θα είναι στα χέρια τους εύκολα.

Ξέρουν ότι μόνο αυτή η χώρα κι ο αδούλωτος λαός της μπορεί να ανατρέψει τα σχέδια παγκόσμιας επικράτησης.

Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει οι Ελληνες, να αποβάλλουμε τον ραγιαδισμό και να κλείσουμε τα αυτιά στις ευρωπαϊκές σειρήνες που προσπαθούν να μας πανικοβάλουν...

Το παιχνίδι είναι καλά στημένο.
Πρώτα μας πείθουν ότι ενδεχόμενη έξοδος από το ευρώ θα είναι καταστροφική.
Μετά μας λένε ότι το διακύβευμα των εκλογών ουσιαστικά είναι "δραχμή ή ευρώ".
Και κατόπιν μας λένε ότι το ευρώ στηρίζουν οι μνημονιακές δυνάμεις με την υπόσχεση των Ευρωπαίων για επαναδιαπραγμάτευση ορισμένων όρων του μνημονίου, ενώ οι αντιμνημονιακοί μας οδηγούν σίγουρα στην δραχμή και στην ολοκληρωτική καταστροφή...

Φυσικά κανείς δεν τολμάει να μας πεί ποιά τύχη μας περιμένει ως λαό, αν παραμείνουμε στο ευρώ και τα επόμενα 10 χρόνια όταν σε αυτό το κατάντημα φτάσαμε μέσα σε μόλις 10 χρόνια από την κυκλοφορία του.

Σχεδόν κανένας πλέον δεν λέει ότι η προτιμότερη λύση είναι αυτό που συμφέρει εθνικά την πατρίδα μας.

Κλείνοντας θα σας παραθέσω τις ισοτιμίες των εθνικών νομισμάτων των γειτονικών μας υποδέεστερων οικονομικά χωρών με το ευρώ για να σταματήσει αυτό το δούλεμα που λέει ότι με την έξοδο από το ευρώ η νέα ισοτιμία ευρώ - δραχμής θα είναι 1 ευρώ = 1.500 δρχ!!!

Ισοτιμίες 4-6-2012 (δείτε τον σχετικό μετατροπέα ΕΔΩ)

Βουλγαρία: 1 Ευρώ =        1,96  Λέβα
Σκόπια:        1 Ευρώ =     61,24  Δηνάρια
Αλβανία:     1 Ευρώ =   140,36  Λεκ

Και για να καταλάβετε και το "ανίερο έργο" του Σημίτη και του συμβούλου του τότε, Παπαδήμιου.....

Ελλάδα:      1 Ευρώ =  340,75  Δρχ.

(και μιλάμε για ισοτιμία  ευρω/δραχμής προ 10 ετών όταν δηλαδή τα παραπάνω νομίσματα ήταν ακόμα πιο ισχυρά απέναντι στο ευρώ!!!)

Εσάς από την παραπάνω ισοτιμία ποιά οικονομία σας φαίνεται ότι ο Σημίτης θεωρούσε χειρότερη;

Αυτή είναι η πεμπτουσία της εσχάτης προδοσίας και η αρχή της υπονόμευσης της εθνικής μας ανεξαρτησίας που βλέπουμε να ολοκληρώνεται στις ημέρες μας.....

ΘΑΝΟΣ

Το αλίευσα ΕΔΩ

Κυριακή 3 Ιουνίου 2012

Απόψεις: "Το Εθνικό νόμισμα, η απάτη του Ευρώ και η παγίδα της Ευρωδραχμής".

Γράφει ο Ε.Γ.
Η έκδοση νομίσματος συνιστά πράξη εθνικής κυριαρχίας και αποτελεί θεμελιώδες προνόμιο ενός κράτους που είναι ελεύθερο και ανεξάρτητο.

Το δίλημμα που τίθεται για Ευρώ ή Δραχμή, θα πρέπει να αποσαφηνιστεί με το ερώτημα:

Εθνικό Νόμισμα, Ευρώ, ή  Ευρωδραχμή;

Διότι όταν μιλάμε γιά Δραχμή, θα πρέπει να προσδιορίσουμε ποιός χρηματοπιστωτικός...
οργανισμός θα έχει το εκδοτικό προνόμιο:
 Έντοκη €υρώ·Δραχμή από την ιδιωτική ΤτΕ – έντοκα (έχει ανώνυμη μετοχική σύνθεση και το καταστατικό της επιτρέπει μόνον την μέχρι του 30 τοις εκατό κρατική συμμέτοχη) 

ή άτοκη Δραχμή από μία εθνικοποιημένη ΤτΕ;
 Η διάκριση είναι σημαντική.


Αντίστοιχα, το εκδοτικό προνόμιο του €υρώ ανήκει στην ΕΚΤ. Ως νόμισμα δε το €υρώ δεν είναι αξιόγραφο (δηλ. αποδεικτικό αξίας), αλλά χρεόγραφο (δηλ. αποδεικτικό χρέους)!


Δηλαδή το €υρώ μπαίνει στην οικονομία μας ως ΧΡΕΟΣ (και μάλιστα έντοκα).
 Πρώτα δημιουργείται και μετά δανείζεται σε εμπορικές τράπεζες με 1 τοις εκατό· κατόπιν, μέσω της αγοράς ομολόγων, οι εμπορικές τράπεζες το δανείζουν με 4, 5 ή και 6 τοις εκατό,.
 Τα ομόλογα όμως αποτελούν μία επένδυση και ως επένδυση εμπεριέχουν και επενδυτικό ρίσκο. Μέχρι και το 2009 (την έναρξη της κρίσης) τα ομόλογα αποτελούσαν μία καλή επένδυση και γι’ αυτό έφεραν την διαβάθμιση ΑΑΑ (τώρα πιά στην κατηγορία σκουπίδια –junk ).
Μέσω των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και σε συνδυασμό με τα άγρια μέτρα λιτότητας και υψηλής φορολογίας, τα τραπεζικά καρτέλ αναγκάζουν τα κράτη και τους λαούς τους να πληρώσουν την άστοχη επένδυση και την χασούρα των τραπεζών.
 Ζούμε δηλαδή το φαινόμενο της ιδιωτικοποίησης του κέρδους και της κοινωνικοποίησης της ζημιάς των τραπεζικών καρτέλ, με τον γνωστός όρο: ‘privatize the gains and socialize the losses’.


Όταν εκδίδεις ένα oμόλογο δημιουργείς χρέος, όταν βγαίνεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές δημιουργείς χρέος, όταν υπογράφεις μία δανειακή σύμβαση δημιουργείς χρέος και όταν μιλάς για εύρω-ομόλογα, πάλι μιλάς για χρέος, με την συνολική εγγύηση όλης της ευρωζώνης. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ όμως δυνατόν να λύσεις ένα πρόβλημα χρέους με ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΕΟΣ, όπως ακριβώς δεν είναι δυνατόν να κάνεις νηφάλιο έναν ήδη μεθυσμένο με περισσότερο αλκοόλ.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ (ΠΟΥ ΘΑ ΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΑΤΟΚΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ).



-ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ ΤΟ ΧΡΕΟΣ (ΠΟΥ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ 1881 ΚΑΙ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΞΟΦΛΗΣΕΙ).

-ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤτΕ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΚΟΜΗ ΤΡΑΠΕΖΕΣ (ΠΟΥ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ 2012 ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 200 ΔΙΣ ΣΕ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΡΕΥΣΤΟ).

-ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΣ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑΣ,
-ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ,
-ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΩΝΤΑΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ.
και τέλος 
-ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΟΜΕΝΟΙ ΤΑ ΤΡΙΣ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ.


Ε. Γ.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011

Παπαδήμος-Βενιζέλος ετοιμάζουν ηρωική έξοδο από ... το ευρώ!

H τελευταία πράξη της τραγωδίας που βιώνει η χώρα τα τελευταία δύο χρόνια με την άνοδο στην εξουσία του συστήματος Γιώργου Παπανδρέου, φαίνεται ότι εισέρχεται στην τελευταία φάση της, την έξοδο της χώρας από το ευρώ, κάτι που πλέον μοιάζει αναπόφευκτο για να μπορέσει τουλάχιστον να επιβιώσει, αφού είναι αδύνατον να μιλήσουμε για ανάπτυξη πριν περάσουν κάποια δύσκολα χρόνια-άγνωστο πόσα: Η Συμφωνία Α.Μέρκελ και Ν.Σαρκοζί για

- Μια Ευρωζώνη δύο ταχυτήτων πολιτικά, θεσμικά ή νομισματικά.


- Την ανατροπή της θεσμικής ισοτιμίας των κρατών– μελών.


- Την διαιώνιση των ανισοτήτων στο εσωτερικό της Ευρωζώνης


-.Την ύπαρξη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών...



- Την ανάληψη της διακυβέρνησης από τους Γαλλο-γερμανούς των χωρών που «εξωκοίλουν» δημοσιονομικά


απλά δεν γίνεται δεκτή από την Ελλάδα, όχι γιατί δεν συμφωνούν ή δεν θέλουν, αλλά γιατί δεν μπορεί η Ελλάδα να ακολουθήσει αυτό το δρόμο.


Πρακτικά κάπου εδώ τελειώνει και η συμμετοχή της Ελλάδας – και πιθανότητα, όχι μόνο… - στην ευρωζώνη που πλέον μετατρέπεται σε ένα κλειστό γαλλογερμανικό κλαμπ. Ο κύβος έχει ριφθεί, Λ.Παπαδήμος, Ε.Βενιζέλος θα πουν «ΟΧΙ» όχι γιατί δεν θέλουν να πούνε «ΝΑΙ», αλλά το «ΝΑΙ» πρέπει να έχει περιεχόμενο.


Με απλά λόγια στο νέο κλαμπ δεν τους ενδιαφέρει απλά να έχουν «αποικίες», αλλά οι «αποικίες» πρέπει να βγάζουν και … λεφτά! Και αυτό πρακτικά είναι αδύνατο. Κρίσιμο ρόλο στην απόφαση για ηρωική έξοδο από το … ευρώ έπαιξε η διαπίστωση ότι είναι αδύνατον πλέον να μαζευτούν τα λεφτά που θέλουν: Το Νοέμβριο τα έσοδα του κράτους από εφορίες και τελωνεία κατέγραψαν ... μείωση 13,3% (!) σε σύγκριση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα, όπως αποκάλυψε χθες πρώτο το defencenet.gr.


Η μεγάλη πτώση των εσόδων που δημιουργούν αυτή τη στιγμή μία «μαύρη τρύπα» περίπου 2,8 δισ. ευρώ κάνει αδύνατο τον στόχο για τη διαμόρφωση του εφετινού ελλείμματος στο 9,5% του ΑΕΠ και κανονικά θα άνοιγε το δρόμο σε νέα ... εισπρακτικά μέτρα σε βάρος των πολιτών, αλλά αυτή την φορά είναι αδύνατον για πολλούς και διάφορους λόγους να συμβεί κάτι τέτοιο.


Με βάση τα προσωρινά στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, το Νοέμβριο τα καθαρά έσοδα ανήλθαν σε 3,747 δισ. ευρώ έναντι 4,321 δισ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2010. Στο 11μηνο Ιανουαρίου - Νοεμβρίου τα έσοδα ανήλθαν σε 43,02 δισ. ευρώ σημειώνοντας σημαντική πτώση κατά 5% έναντι ετήσιου στόχου 0,9% αύξηση.


Αλλά δεν είναι μόνο τα παραπάνω: Το PSI, δηλαδή η συμμετοχή των ιδιωτών στο «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους, απλά δεν προχωρά. «Πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως η απόφαση του Οκτωβρίου και να πετύχουμε συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα 100% στο PSI. Μόνο έτσι θα μειωθεί το χρέος κατά 100 δισ., κατά 47% ΑΕΠ. Αν δεν το πετύχουμε αυτό, θα έχουμε κενό χρηματοδότησης και κενό στη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους» προειδοποίησε από το βήμα της Βουλής ο Ευάγγελος Βενιζέλος, αλλά ξέρει και ο ίδιος ότι αυτό δεν θα συμβεί.


Οι τραπεζίτες έχουν αποφασίσει να μην δεχθούν «κούρεμα» στο χρέος. Άρα, με δεδομένη την οριστική άρνηση των «Μερκοζί» για την έκδοση ευρωομολόγου (απορούμε γιατί επιμένει η ελληνική πλευρά με αυτή την καραμέλα όταν απορρίφθηκε ολοκληρωτικά αυτό το ενδεχόμενο με κάθετες δηλώσεις των «Μερκοζί», την οριστική άρνηση να «κοπεί χρήμα».


Μάλιστα σενάρια έχουν αρχίσει να μιλάνε για … δημοψήφισμα (!) με αντικείμενο την έγκριση ή απόρριψη της νέας συνθήκης. Θέλοντας να φορτωθούν οι πολίτες την ανικανότητά τους που οδηγεί την χώρα εκτός ευρώ… Μόνο που η ιστορία επαναλαμβάνεται περισσότερο ως φάρσα.


Πριν λίγο για πρώτη φορά μίλησε για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη ο Ζ. Μπαρόζο. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε συνέντευξη του στη «Welt», όταν ρωτήθηκε για την επιστροφή της Αθήνας στη δραχμή υπογράμμισε ότι «Αν η Ελλάδα συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της, είναι αδιανόητο. Αν όχι, πρέπει να το σκεφτούμε».

 defencenet.gr
Το αλίευσα ΕΔΩ

Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

...Ετοιμαστείτε για ταραχές, αν το ευρώ καταρρεύσει...

Οδηγίες προς τις βρετανικές πρεσβείες των χωρών - μελών της ευρωζώνης να καταρτίσουν σχέδια δράσης στην περίπτωση κατάρρευσης του ευρώ, έχει δώσει το Foreign Office σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Telegraph.

Να ετοιμάζουν σχέδια για το πως θα παράσχουν κάθε δυνατή βοήθεια στους Βρετανούς που ζουν σε κράτη - μέλη του ευρώ σε περίπτωση κατάρρευσης του κοινού νομίσματος ειδοποιήθηκαν βρετανικές πρεσβείες σε χώρες της ευρωζώνης, σύμφωνα με την Daily Telegragh. O Τζέϊμς Κέρκαπ, συντάκτης...
του δημοσιεύματος υποστηρίζει ότι η κατάσταση της Ιταλίας και της Ισπανίας έχει επιτείνει τους φόβους καθώς η μεν ιταλική κυβέρνηση πασχίζει να δανειστεί η δε ισπανική δείχνει να αναζητεί διεθνές σωσίβιο, αφού "η κάποτε σχεδόν εξωπραγματική πιθανότητα διάσπασης της ευρωζώνης, μοιάζει τώρα ολοένα και πιο αληθοφανής".

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι οι βρετανοί διπλωμάτες έχουν ειδοποιηθεί να βοηθήσουν δεκάδες χιλιάδες βρετανούς υπηκόους για τις συνέπειες μιας χρηματοοικονομικής κατάρρευσης, η οποία θα τους στερούσε την πρόσβαση στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς ή ακόμη και τη δυνατότητα ανάληψης μετρητών.


Επικαλείται επίσης ως ενδεικτικό του μεγέθους της ανησυχίας που έχει καταλάβει τη βρετανική κυβέρνηση το γεγονός ότι υψηλόβαθμος υπουργός της αναφέρει ότι η Βρετανία κάνει πλέον τον προγραμματισμό της στη βάση ότι "η κατάρρευση του ευρώ είναι πλέον θέμα χρόνου".

Πρόσφατες οδηγίες, προσθέτει η εφημερίδα, από το υπουργείο Εξωτερικών προς πρεσβείες και προξενεία, ζητούν την υποβολή Σχεδίων Διαχείρισης Κρίσης για ακραία σενάρια συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής αναταραχής και των βίαιων επεισοδίων.

«Είναι προς το συμφέρον μας που εξακολουθούν (σσ: οι Ευρωπαίοι) να παίζουν διότι αυτό μας δίνει περισσότερο χρόνο να προετοιμαστούμε» δηλώνει, ανωνύμως, υπουργός της βρετανικής κυβέρνησης στην συντηρητική Telegraph.

"Η Ελλλάδα έχει δοκιμάσει αρκετά ξεσπάσματα κοινωνικής αναταραχής καθώς η κυβέρνησή της παλεύει με το τεράστιο χρέος. Οι βρετανοί αξιωματούχοι δεν θεωρούν ότι η πιθανότητα παρόμοιων σκηνών μπορεί να αποκλειστεί και σε άλλα κράτη, εάν το ευρώ καταρρεύσει", καταλήγει το δημοσίευμα, το οποίο κάθε άλλο παρά "κινδυνολογικό" μπορεί να χαρακτηριστεί.. όσο και αν αυτό επιθυμούν να διαδίδουν οι λακέδες της εξουσίας.

hellasontheweb.org

Το αλίευσα ΕΔΩ

Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011

Δραχμή;


του Γιάννη Βαρουφάκη
Καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών
του Πανεπιστημίου Αθηνών



Το ευρώ πεθαίνει. Για αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Οι λόγοι έχουν εξηγηθεί πολλές φορές και δεν χρειάζεται να τους επανα-εξηγήσουμε εδώ (για όσους χρειάζονται επανάληψη, βλ. εδώ για μια παλιότερη εξήγηση και εδώ για μια slow motion περιγραφή της αποδόμησης της ευρωζώνης - μια διαδικασία που μπήκε στην τελική ευθεία με την ανόητη 21η Ιουλίου και την ακόμα πιο ανόητη 26η Οκτωβρίου - βλ. το σχετικό παράρτημα).

Ευρώ-δρυός πεσούσης, πολλοί είναι εκείνοι που τείνουν στο λογικοφανές συμπέρασμα: Μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει. Αν η κατάρρευση του ευρώ είναι σχεδόν αναπόφευκτη, και δεδομένου ότι το ισχυρό ευρώ συνθλίβει την ασθενική ελληνική οικονομία, μήπως ήρθε η ώρα της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα; Επιστρέψτε μου να απαντήσω άμεσα και κατηγορηματικά: Όχι, δεν έχει έρθει αυτή η ώρα! Και δεν θα έρθει όσο υπάρχει το ευρώ.

Ας εξηγηθώ. Στις δύσκολες αυτές ώρες καλούμαστε να απαντήσουμε σε δύο ερωτήματα: Πρώτον, τι θέλουμε να συμβεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο; Δεύτερον, τι πρέπει να κάνουμε εμείς, εδώ στην Ελλάδα, δεδομένων όχι αυτών που θέλουμε να γίνουν στην Ευρώπη αλλά δεδομένων αυτών που γίνονται. Αυτά τα δύο καίρια ερωτήματα πρέπει να τα απαντήσουμε ξεχωριστά.

Τι θέλουμε για την Ευρώπη;

Να μην καταρρεύσει το ευρώ, είναι η απάντησή μου. Πρόκειται για μια απάντηση ανεξάρτητη του κατά πόσον θεωρούμε ότι το ευρώ έπρεπε ή όχι να έχει δημιουργηθεί. Πάγια θέση μου ήταν ότι το ευρώ χτίστηκε σε σαθρές βάσεις. Ότι ήταν λάθος μέγιστο η δόμησή του. Ότι, δεδομένης της αρχιτεκτονικής του, δεν έπρεπε να είχε εισέλθει η Ελλάδα σε αυτό. Ούτε και καμία άλλη χώρα (πλην της Γερμανίας και της Ολλανδίας). Άλλο όμως αυτό και άλλο το τι θέλουμε τώρα που το ευρώ υπάρχει και οι χώρες μας βρίσκονται εντός της ευρωζώνης. Μετά από δέκα και πλέον χρόνια συμμετοχής σε αυτό, η κατάρρευση του ευρώ θα επιφέρει μεγάλα δεινά για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο.

Πιο συγκεκριμένα, η κατάργηση του κοινού νομίσματος θα οδηγήσει στο σπάσιμο του γαλλο-γερμανικού άξονα καθώς το Βερολίνο δεν θα δεχθεί ξανά να δέσει νομισματικά την γερμανική οικονομία με ελλειμματικές οικονομίες. Το Παρίσι θα βρεθεί λοιπόν από την απέναντι όχθη του Ρήνου, αναγκασμένο να προβεί σε μια λατινική νομισματική ένωση με την Ιταλία και την Ισπανία. Ο θάνατος του γαλλο-γερμανικού άξονα θα σημάνει, ουσιαστικά, το τέλος της ευρωπαϊκής ενοποίησης καθώς η Γερμανία θα στραφεί προς (α) τις υπόλοιπες πλεονασματικές χώρες της τέως ευρωζώνης (Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία) και (β) στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης των οποίων οι οικονομίες έχουν δεθεί στο άρμα της Γερμανικής βιομηχανίας (Πολωνία, Σλοβακία, Τσεχία, Εστονία). Το κόστος για αυτή την νέα ζώνη του μάρκου θα είναι μια βαθειά ύφεση καθώς το νέο μάρκο (το κοινό νόμισμα αυτής της νέας ένωσης που θα ξεκινά από τον Ρήνο και θα αγγίζει την τέως Σοβιετία) θα ανατιμηθεί και η Γερμανική βιομηχανία θα χάσει σημαντικό μέρος των εξαγωγών της προς την Κίνα και την υπόλοιπη τέως ευρωζώνη. Παράλληλα, το νόμισμα της νέας λατινικής ένωσης, αλλά και λοιπών χωρών (όπως η Ελλάδα) που μπορεί να μείνουν εκτός των νέων κοινών νομισμάτων, θα υποτιμάται συνεχώς με αποτέλεσμα από την μία μεριά να σταθεροποιηθεί η ανταγωνιστικότητα των οικονομιών αυτών (σε σχέση με την Γερμανία) αλλά με κόστος τον μεγάλο πληθωρισμό που θα συνδυάζεται με πεισματικά υψηλά επίπεδα ανεργίας (τον λεγόμενο στασιμοπληθωρισμό). Εν συντομία, η Ευρώπη θα μπει σε πολιτικές και οικονομικές περιπέτειες που θα κάνουν την παρούσα να μοιάζει υποφερτή. Σε μια εποχή όπου η ανεργία θα πλήττει τον Γερμανική ζωτικό χώρο και ο στασιμοπληθωρισμός την υπόλοιπη Ευρώπη, ο έως τώρα πολιτικά σταθεροποιητικός παράγοντας, ο Γαλλο-γερμανικός άξονας, θα αποτελεί παρελθόν. Με δεδομένο μάλιστα τον υφεσιακό αντίκτυπο που θα έχει αυτή η εξέλιξη στην παγκόσμια οικονομία, ο θάνατος του ευρώ θα σπρώξει στην οικουμένη σε μια βαθειά Παγκόσμια Ύφεση. Το πάθημα της δεκαετίας του '30 δεν θα μας έχει γίνει μάθημα.

Θα μου πείτε; Αφού πεθαίνει το ευρώ (όπως είπα εξ αρχής), τι μπορεί να γίνει; Επειδή σας έχω κουράσει πολλές φορές με την απάντησή μου επ' αυτού, δεν θα το κάνω άλλη μία φορά. Θα πω μόνο ότι μοναδική λύση είναι η έκδοση από την ΕΚΤ ομολόγων (στο όνομα μόνο της ΕΚΤ) με τον διττό σκοπό: (α) της εξυπηρέτησης του μεγαλύτερου ποσοστού χρέους της ευρωζώνης και (β) την συγχρηματοδότησης, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ενός αναπτυξιακού New Deal για ολόκληρη την Ευρώπη. Ίσως, πράγματι, να είναι πολύ αργά πια για κάτι τέτοιο. Όμως, μπροστά στο φάσμα μίας νέας δεκαετίας του '30, αξίζει τον κόπο η προσπάθεια.

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα;

Αν συμφωνούμε ότι η κατάρρευση του ευρώ θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και την παγκόσμια οικονομία, με συνέπειες καταστροφικές και για εμάς εδώ στην Ελλάδα, θα πρέπει (όσο το ευρώ εξακολουθεί να υφίσταται) να ξεχάσουμε τα περί επιστροφής στην δραχμή. Κι αυτό επειδή, πολύ απλά, μία έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα σημάνει το τέλος του κοινού νομίσματος. Πράγματι, κόντρα σε ανεδαφικές εικασίες διαφόρων κύκλων, το ευρώ δεν θα αντέξει μια ελληνική έξοδο (εθελούσια ή μη). Δεν είναι τυχαίο που η Συνθήκη της Λισαβόνας δεν προβλέπει διαδικασία εξόδου και, μάλιστα, ξεκαθαρίζει ότι έξοδος από το ευρώ σημαίνει και αποπομπή από την ΕΕ. Ο λόγος είναι απλός: Μόλις ανακοινωθεί η ελληνική έξοδος, θα στεγνώσουν τα ΑΤΜ στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία, τα Ιταλικά spreads θα φτάσουν το 25%, η αξιολόγηση του γαλλικού χρέους θα πέσει στο ΑΑ-, το Βέλγιο θα διαλυθεί και, πολύ σύντομα, η Γερμανία για ανακοινώσει την δική της έξοδο από το ευρώ.

Περιληπτικά, έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ σημαίνει κατάρρευση της ευρωζώνης. Αν έχω δίκιο (βλ. παραπάνω) ότι κάτι τέτοιο θα το μετανιώσουν όλοι οι ευρωπαίοι (Έλληνες και Γερμανοί, Πορτογάλοι και Ολλανδοί κλπ), η επιστροφή στην δραχμή δεν ενδείκνυται από την σκοπιά του συνολικότερου γίγνεσθαι. Αν μάλιστα λάβουμε υπ' όψη το τι θα σημάνει μια τέτοια κίνηση στο εσωτερικό της χώρας, βλ. παρακάτω (ανεξάρτητα από τον δυσμενέστατο αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία), η επιστροφή στην δραχμή όσο το ευρώ εξακολουθεί να ισχύει θα έχει ανυπολόγιστο και ειδεχθέστατο ανθρώπινο κόστος.

Πολλοί συνάδελφοι, ιδίως στις ΗΠΑ (όπου βρισκόμουν τις περασμένες δύο εβδομάδες), μου λένε ότι συμφωνούν με την άποψη που εκφράζω από τον Ιανουάριο του 2010, τότε που επιχειρηματολόγησα ότι η ελληνική στάση πληρωμών, κούρεμα, αναδιάρθρωση κλπ (πρόκειται για διαφορετικούς όρους του ίδιου πράγματος) ήταν αναπόφευκτη και έπρεπε να έχει γίνει δίχως καθυστέρηση (βλ. άρθρο σχετικό εδώ και εδώ στο protagon εκείνης της περιόδου). Αμέσως όμως μετά, μου λένε ότι δεν κατανοούν γιατί δεν προχωρώ λίγο παραπέρα, προτείνοντας ότι, αμέσως μετά την στάση πληρωμών, την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στην δραχμή. Ο λόγος, όπως τους εξηγώ, είναι ότι εκείνοι δεν κατανοούν την διαφορά μεταξύ (α) ενός συστήματος σταθερής ισοτιμίας δύο ή περισσότερων διαφορετικών νομισμάτων και (β) ενός κοινού νομίσματος.

Στην πρώτη περίπτωση (ενός συστήματος σταθερής ισοτιμίας δύο ή περισσότερων διαφορετικών νομισμάτων) το να σπάσεις την σταθερή ισοτιμία (το peg), όπως έκανε η Αργεντινή μετά την δική της στάση πληρωμών, είναι απλή υπόθεση. Απλώς ανακοινώνεις ότι η σταθερή αυτή ισοτιμία σπάει και γίνεται μεταβλητή βάσει της ζήτησης και της προσφοράς του κάθε (ήδη υπάρχοντος) διαφορετικού νομίσματος. Στην Αργεντινή, π.χ., οι πολίτες είχαν στις τσέπες τους πέσος. Αυτό που άλλαξε ήταν ότι εκεί που το κάθε πέσος ισοδυναμούσε, σταθερά, με ένα δολάριο, ξάφνου ισοδυναμούσε με λιγότερο από ένα δολάριο (υποτίμηση) και μάλιστα η αξία του, σε δολάρια, μειωνόταν συνεχώς. Στην Ελλάδα όμως δεν έχουμε δικό μας νόμισμα σε σταθερή ισοτιμία με κάποιο ξένο. Οι έλληνες έχουν στην τσέπη τους, στα σεντούκια τους, στις καταψύξεις τους (όπου, μου λένε, κρύβουν ό,τι έχει μείνει από τις οικονομίες τους), ξένο νόμισμα - ευρώ. Η δημιουργία νέου εθνικού νομίσματος (όσο το 'ξένο' ευρώ εξακολουθεί να υπάρχει), σε αυτή την περίπτωση, θα είναι καταστροφική. Γιατί;

Με μεγάλα ποσά σε ευρώ να κυκλοφορούν ήδη στην αγορά, και ακόμη μεγαλύτερα να έχουν αποθηκευτεί εκτός τραπεζών στα διαφόρων ειδών σεντούκια ανά την επικράτεια και σε ξένους λογαριασμούς στο εξωτερικό, η έκδοση νέου νομίσματος θα δημιουργήσει μια διπλή, διαιρεμένη οικονομία. Από την μία θα έχουμε τις περισσότερες αποταμιεύσεις σε ευρώ. Από την άλλη θα έχουμε τους μισθούς και τις συντάξεις να βγαίνουν από τα ΑΤΜ των τραπεζών σε δραχμές. Με το που θα εισπράττονται, οι πολίτες θα προσπαθούν να ανταλλάσσουν τις δραχμές σε ευρώ, γνωρίζοντας ότι σε μερικές ώρες οι δραχμές τους θα υποτιμηθούν. Έτσι, θα έχουμε δύο Ελλάδες. Την Ελλάδα εκείνων που δεν έχουν πρόσβαση σε ευρώ, και οι οποίοι θα εγκλωβιστούν σε μια τριτοκοσμική Ελλάδα. Και την Ελλάδα που έχουν πρόσβαση σε ευρώ η εξουσία των οποίων θα είναι μεγάλη επί των υπόλοιπων. Για να νοικιάσεις ένα αξιοπρεπές διαμέρισμα θα πρέπει να έχεις ευρώ. Για να στείλεις τα παιδιά σου σε ιδιωτικό σχολείο, το ίδιο. Πολλοί έμποροι θα εμπορεύονται μόνο σε ευρώ ή θα ζητούν "τοκογλυφικά" ποσά σε δραχμές. Όμως οι μισθοί και οι συντάξεις θα παρέχονται σε δραχμές. Εν πολλοίς, η Ελλάδα θα θυμίζει την Τουρκία της δεκαετίας του '80 όπου η διττή οικονομία (μία για τους εξαθλιωμένους 'ανατολίτες' που λειτουργούσε με ντόπιο νόμισμα και μία για τους 'εξευρωπαϊσμένους' πολίτες που χρησιμοποιούσαν μάρκα, φράγκα και δολάρια) δεν επέτρεπε την ανάπτυξη παρά μόνο ενίσχυε την ανισότητα και την υποανάπτυξη.

Τι κάνουμε λοιπόν;

Πρώτον, δεν συζητάμε την επιστροφή στην δραχμή όσο το ευρώ υφίσταται αλλού. (Αν το ευρώ πεθάνει, και το σκεπάσει η ταφόπλακα, τότε η δημιουργία ενός νέου νομίσματος θα είναι εύκολη υπόθεση.)
Δεύτερον, δεν αποδεχόμαστε τις πολιτικές της ΕΕ που αποτελούν τον βασικό λόγο που το ευρώ σήμερα πεθαίνει. Λέμε το μεγάλο όχι στις ανοησίες της 26ης Οκτωβρίου επειδή μόνο έτσι μπορούμε να συμβάλουμε στην διάσωση του ευρώ.
Τρίτον, ξεκινάμε συζητήσεις με την Ιταλία και την Ισπανία για μια πιθανή νομισματική ενοποίηση μαζί τους στην περίπτωση αποχώρησης των πλεονασματικών χωρών από την ευρωζώνη, και κατάργηση του ευρώ.
Τέταρτον, εγκαλούμε τόσο τον κ. Παπανδρέου (ο οποίος έθεσε το ερώτημα με στόχο την προσωπική του πολιτική επιβίωση) όσο και τον κ. Παπαδήμο (ο οποίος δίνει συνέχεια στο έγκλημα Παπανδρέου για να εμπεδώσει την δική του κυριαρχία επί του νέου κυβερνητικού εξαμβλώματος) για το γεγονός ότι επένδυσαν σε μια φιλολογία για το αν θα καταφέρει η Ελλάδα να μείνει εντός της ευρωζώνης. Μια φιλολογία που μειώνει ακόμα περισσότερο τις αντιστάσεις του ανοσοποιητικού συστήματος του ευρώ.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ : ΔΡΑΧΜΗ Η ΕΥΡΩ ?

ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ, ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ



http://youtu.be/hseCjAhnjIY


ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ: Ευχαριστώ τον φἰλο Μ.Α. για την αποστολή του Βίντεο

Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010

Προσέξτε πως η μαμά Γερμανία μένει στο απυρόβλητο.

Bookmark and Share

Το τέταρτο ράιχ κατάφερε ότι δεν κατάφεραν τα προηγούμενα. Με άφθονο μαύρο χρήμα και επίορκους πολιτικούς. Από κοντά οι καλολαδωμένοι δημοσιογράφοι. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε κανέναν από αυτούς στην πραγματική "Νέα Μεταπολίτευση".
Το αλίευσα ΕΔΩ

Δευτέρα 26 Απριλίου 2010

Δεν είναι η Ελλάδα που πρέπει να αποπεμφθεί, η Γερμανία είναι!

Bookmark and Share
Δύσκολη η συμβίωση στη «γερμανική» Ευρώπη.

Του FREDERIC LORDON*

Η γερμανική πρόταση για την αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωπαϊκή Οικονομική και Νομισματική Ενωση τελικά δεν είναι παρά το λογικό επιστέγασμα μιας μακράς ακολουθίας από εκδηλώσεις περιφρόνησης, που εγκαινιάστηκε τη δεκαετία του ’90 με το μοτίβο του «Κλαμπ Μεντιτερανέ»,τουτέστιν των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ανίκανες να υιοθετήσουν αυστηρούς κανόνες μακροοικονομικής διαχείρισης («γερμανικούς»). Την ακολουθία συμπλήρωσε η πρόταση, διανθισμένη με χοντροειδή γέλια, να πουληθούν μερικά ελληνικά νησιά και την ολοκληρώνει σήμερα η οριστική προοπτική αποπομπής της Ελλάδας.
Αντιλαμβάνεται, όμως, η Γερμανία πότε ακριβώς το παρατραβάει; Ακόμη και η γαλλίδα υπουργός Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ, λες και την τσίμπησε ποιος ξέρει ποια μύγα, αποκηρύσσει όλα όσα μέχρι στιγμής έδειχνε να λατρεύει και κατακεραυνώνει τη μη συνεργατική στρατηγική του γερμανικού ανταγωνιστικού αποπληθωρισμού, την ίδια εκείνη στρατηγική εξάλλου που η Γαλλία επιχειρεί επίσης να εφαρμόσει εδώ και δεκαετίες και την οποία η ευρωπαϊκή οικοδόμηση λίγο-πολύ επιβάλλει σε όλα της τα μέλη – με την επιφύλαξη ότι ακόμα και στα παιχνίδια ηλιθίων κάποιος κερδίζει και κάποιος χάνει…

ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ Το πέρασμα του Ρουβίκωνα

Bookmark and Share
Χωρίς να πει τη λέξη ΔΝΤ, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανακοίνωσε από το Καστελόριζο, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής, την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης της ελληνικής οικονομίας.
Της Αγγελικής Σπανού
Με μια μακροσκελή, λογοτεχνίζουσα δήλωση, με αναφορές στην Οδύσσεια και στην Ιθάκη και με φόντο το ακριτικό νησί που απέχει μια ανάσα από την Τουρκία, ο πρωθυπουργός προσπάθησε να τονώσει το εθνικό φρόνημα και περιέγραψε ως τελικό στόχο την “απελευθέρωση από επιτηρήσεις και κηδεμονίες”.
Είχε προηγηθεί μία μακριά νύχτα, στη διάρκεια της οποίας έγιναν τηλεφωνικές συνεννοήσεις και αποφασίστηκε ότι σήμερα, στη συνάντηση που θα έχει με τον επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Παπακωνσταντίνου, στην Ουάσιγκτον, θα πατηθεί το κουμπί για το πέρασμα στην εποχή της μειωμένης κυριαρχίας, για την οποία είχε μιλήσει πολύ νωρίς ο πρωθυπουργός. Η διαρροή της πληροφορίας ότι ο κύβος ερρίφθη προκάλεσε ενθουσιασμό στις αγορές, όπως φάνηκε από την ανοδική πορεία του χρηματιστηριακού δείκτη από νωρίς το πρωί της Παρασκευής, πριν γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις.

Κυριακή 25 Απριλίου 2010

Οικονομική μαφία το ΔΝΤ!!!

Bookmark and Share
του Βασίλη Δαλιάνη (Πρώτο Θέμα)
Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα διασύρεται και λοιδορείται από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, ο Μαξ Κάιζερ, ένας από τους πιο ριζοσπαστικούς και τολμηρούς οικονομικούς αναλυτές, στέκεται στο πλευρό μας και μιλά ανοιχτά για «οικονομική μαφία» και «οικονομικούς τρομοκράτες» που οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή. 

Γνωρίζοντας άριστα τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθώς υπήρξε χρηματιστής στην Γουόλ Στρητ για περίπου 25 χρόνια, ο Μαξ Κάιζερ, που είχε προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια την οικονομική κατάρρευση της Ισλανδίας, ζητά την σύλληψη των τραπεζιτών της Goldman Sachs και προτρέπει τους Έλληνες να διεξάγουν δημοψήφισμα για την προσφυγή της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Παρουσιαστής οικονομικών εκπομπών στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά  δίκτυα του κόσμου, ανάμεσα στα οποία το BBC, το Αγγλικό Αλ Τζαζίρα και το Russia Today, ο Μαξ Κάιζερ μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», χαρακτηρίζει ανούσια τα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας πως τα πραγματικά μέτρα θα μας τα επιβάλει το Δ.Ν.Τ.  Θεωρεί πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που θα θυσιαστεί από τις διεθνείς αγορές και προτρέπει τους Έλληνες να εμποδίσουν  αυτήν την προοπτική.

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης