«Στις
εφηβικές μου αναμνήσεις συνυπάρχουν τα πάρτι, η ρόκ μουσική και η
γιαγιά μου. Για εκείνην, η ρόκ μουσική δεν ήταν παρά ένας κακότεχνος
θόρυβος. Πάντως
σεβόταν περισσότερο την νεανική μας σύγχυση, από όσο εμείς την νηφάλια
σοφία της. Ήξερε που πηγαίναμε, αλλά ποτέ δεν έμπαινε στον πειρασμό να
αντιπαρατεθεί προς ό,τι θεωρούσε φυσικό για την ηλικία μας. Σηκωνόταν,
μας φιλούσε, ευχόταν να περάσουμε καλά, κι ύστερα προσέθετε να