Ραφαήλ Καλυβιώτης*
Ο γεωενεργειακός άξονας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ είναι προς το
συμφέρον της Ελλάδας διότι η Ευρώπη διακατέχεται από ‘passive energy
security’. Αυτό σημαίνει ότι ο μόνος τρόπος για να ανταπεξέλθει η
τελευταία είναι μέσω εισαγωγής ενέργειας κατά 70% αφού δεν έχει βρεθεί
κάποιος τρόπος να καινοτομήσει ούτως ώστε να είναι αυτάρκης, θεωρουμένη
ως ο παγκοσμίως σημαντικότερος εισαγωγέας υδρογονανθράκων.
Η συγκυρία είναι όντως ευνοϊκή για την Ελλάδα, αφού πλέον η Ρωσσία
καιρό τώρα έχει απαλλαγεί από την ‘δουλείαν του Ρίμλαντ’ και δεν έχει
ανάγκη να χρησιμοποιήσει τα θερμά ύδατα της Μεσογείου. Επομένως η
Τουρκία χάνει τον ανασχετικό της ρόλο που την καθιστούσε αναγκαία για
τον αγγλοσαξωνικό πόλο. 