Επιστολή Αρχιεπισκόπου στον Παπαδήμο.

Ο Αρχιεπίσκοπος χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα αναφέρει στην επιστολή του πως η υπομονή των Ελλήνων εξαντλήθηκε και δεν μπορεί να αγνοείται ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης “ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους».
Συντάξεις κόπηκαν, μεροκαματιάρηδες είναι σε απόγνωση και η ανασφάλεια έχει φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι, σημειώνει ο κ. Ιερώνυμος.
Μόνα θετικά σημάδια είναι πως αυτές τις ώρες, λέει ο κ. Ιερώνυμος, ξεπροβάλλει το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων που στηρίζουν τους απελπισμένους.

Ο Αρχιεπίσκοπος χαρακτηρίζει όλες τις πολιτικές που χρησιμοποιήθηκαν μέχρι σήμερα (Βλ. Μνημόνιο) αποτυχημένες, υπογραμμίζοντας πως δεν είναι δυνατόν να ζητούνται και άλλα σκληρότερα, επώδυνα και άδικα μέτρα «στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας».
«Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο» λέει ο Αρχιεπίσκοπος στην επιστολή του στον Πρωθυπουργό και αφήνει αιχμές για την επιθυμία τους να υποθηκεύσουν την εθνική μας κυριαρχία.

«Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας», κάνοντας λόγο για «ύποπτη εμμονή σε αποτυχημένες συνταγές. Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μας κυριαρχίας».

Ο Αρχιεπίσκοπος καλεί όλους να αποκρούσουν τους έξωθεν εκβιασμούς και τις θανατηφόρες συνταγές τους, υποστηρίζοντας πως η Ελλάδα δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν».

Ολόκληρη η επιστολή:

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,

Σπαράσσεται η καρδιά και θολώνει ο νους μας με όσα συνέβησαν τους τελευταίους καιρούς και εξακολουθούν να συμβαίνουν στον Τόπο μας.
Άνθρωποι με αξιοπρέπεια χάνουν, από τη μία στιγμή στην άλλη, τη δουλειά, ακόμη και το σπίτι τους.

Το φαινόμενο των αστέγων, αλλά και των πεινασμένων – φαινόμενο κατοχικών εποχών – παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Οι άνεργοι αυξάνονται κατά χιλιάδες μέρα με τη μέρα.

Το ίδιο και τα λουκέτα μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Τα νέα παιδιά, τα καλύτερα μυαλά του Τόπου, παίρνουν τον δρόμο της μετανάστευσης.
Οι πατεράδες μας δεν μπορούν να ζήσουν, μετά τις δραματικές περικοπές των συντάξεών τους.

Οικογενειάρχες και ιδίως οι πιο φτωχοί, οι πολύτεκνοι, οι μεροκαματιάρηδες, βρίσκονται σε απόγνωση, μετά τις αλλεπάλληλες περικοπές των μισθών τους και τους αβάσταχτους νέους φόρους.

Η πρωτόγνωρη καρτερία των Ελλήνων εξαντλείται, η οργή παραμερίζει τον φόβο και ο κίνδυνος κοινωνικής ανάφλεξης δεν μπορεί να αγνοείται πια, ούτε από εκείνους που διατάσσουν, ούτε από εκείνους που εκτελούν τις φονικές συνταγές τους.

Στις δύσκολες και - αναντίλεκτα- κρίσιμες αυτές ώρες, οφείλουμε όλοι να ξέρουμε και να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει το γεγονός ότι η ανασφάλεια, η απόγνωση και η κατάθλιψη έχουν φωλιάσει σε κάθε ελληνικό σπίτι.

Ότι προκάλεσαν δυστυχώς – και συνεχίζουν να προκαλούν – ακόμη και αυτοκτονίες, εκείνων που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το δράμα των οικογενειών και τον πόνο των παιδιών τους.

Μπροστά σε όλα αυτά, η Εκκλησία της Ελλάδος αξιοποιεί κάθε δυνατότητα αλληλεγγύης. Και είναι θετικό που, μέσα στην τόση καταχνιά, ξεπροβάλλει η ευαισθησία, το φιλότιμο και ο αγνός πατριωτισμός των Ελλήνων.

Για να δώσει ένα πιάτο φαϊ, ένα ρούχο, μια ανάσα ζωής στους απελπισμένους.

Δυστυχώς, όμως. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται πλέον, το δράμα της Πατρίδας μας όχι μόνο δεν τελειώνει εδώ, αλλά μπορεί να προσλάβει και νέες ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Ζητούνται, άλλωστε, τις ώρες αυτές, ακόμη σκληρότερα, ακόμη πιο επώδυνα, ακόμη πιο άδικα μέτρα, στην ίδια αδιέξοδη και αποτυχημένη γραμμή του πρόσφατου παρελθόντος μας.

Ζητούνται ακόμη μεγαλύτερες δόσεις ενός φαρμάκου που αποδεικνύεται θανατηφόρο.

Ζητούνται δεσμεύσεις που δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά αναβάλλουν μόνο προσωρινά τον προαναγγελθέντα θάνατο της Οικονομίας μας. Και υποθηκεύουν, ταυτόχρονα, την εθνική μας κυριαρχία.

Υποθηκεύουν τον πλούτο που έχουμε, αλλά και αυτόν που μπορεί να αποκτήσουμε στα εδάφη και τις θάλασσές μας.

Υποθηκεύουν την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Εθνική μας Αξιοπρέπεια.

Απογοητευμένοι, απελπισμένοι και ανήσυχοι Ελληνες μας ρωτούν και ζητούν υπεύθυνες, ειλικρινείς και πειστικές απαντήσεις.

Ρωτούν τι τους ξημερώνει η επόμενη ημέρα.

Ρωτούν που πάει η Πατρίδα μας. Ρωτούν τι επιτέλους μπορεί να σταματήσει το δράμα.

Τι μπορεί να ξαναγεννήσει την χαμένη ελπίδα. Δυστυχώς όμως !
Στη διαμόρφωση των αποφάσεων, οι φωνές των απελπισμένων, οι φωνές των Ελλήνων, αγνοούνται προκλητικά.

Δυστυχώς, σήμερα, οι Έλληνες δεν βρίσκουμε απάντηση ούτε στα όσα έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται, ούτε στα όσα ζητούνται από τους ξένους.
Είναι, μάλιστα, τουλάχιστον ύποπτη η εμμονή τους σε αποτυχημένες συνταγές.

Και είναι προκλητικές οι αξιώσεις τους σε βάρος της Εθνικής μας κυριαρχίας. Και αυτό είναι, ίσως, το πιο ανησυχητικό. Δεν μπορεί, άλλωστε να αγνοείται από κανέναν ότι οι αντοχές των ανθρώπων γύρω μας εξαντλήθηκαν. Όπως εξαντλήθηκαν και οι αντοχές της πραγματικής οικονομίας.

Και βέβαια, δεν μπορεί παρά να υπάρχουν μπροστά μας και άλλοι δρόμοι.

Δρόμοι πνευματικής ανάτασης και οικονομικής ανάταξης.

Δρόμοι δημιουργίας, ελπίδας και προοπτικής.

Δρόμοι ανοικτοί για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα.

Σε αυτούς τους δρόμους οφείλουμε να πορευθούμε όλοι, με τη συναίσθηση της μετάνοιας. Ενώνοντας τις αστείρευτες δυνάμεις του Έθνους μας.
Αποκρούοντας, ταυτόχρονα, τους έξωθεν εκβιασμούς και απορρίπτοντας τις θανατηφόρες συνταγές τους.

Έχοντας, πάνω απ’ όλα, ακλόνητη τη βεβαιότητα, ότι με τη βοήθεια του Θεού και την πίστη στις δυνατότητές μας μπορούμε να τα καταφέρουμε.
Η Ελλάδα του Πολιτισμού, η Ελλάδα της Ιστορίας, η Ελλάδα των Παραδόσεων δεν μπορεί να χαθεί ούτε γιατί κάποιοι το πίστεψαν, ούτε γιατί κάποιοι μπορεί να το θέλουν. Η Ελλάδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της. Μπορεί, και πάλι, να τραβήξει μπροστά.

Εξοχώτατε κύριε Πρόεδρε,

Αυτόν τον δρόμο αναζητούμε και προσδοκούμε οι Έλληνες σήμερα...
ΠΗΓΗ: romfea.gr
Το αλίευσα ΕΔΩ  

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΓΓΕΝΕΙΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ

Γράφει : ο Μελέτης Μελετόπουλος*
Η κυβέρνηση Παπαδήμου πάσχει από τρεις βασικές εγγενείς αντιφάσεις, που δημιουργούν σοβαρή αμφιβολία για την ευόδωση των σκοπών της.
1. Η σωφροσύνη θα επέτασσε ο κ. Λουκάς Παπαδήμος να σχηματίσει μία ολιγομελή κυβέρνηση προσωπικοτήτων, χωρίς απολύτως καμμία σχέση με το πολιτικό σύστημα που οδήγησε την χώρα στην πρωτοφανή χρεωκοπία. Αντ’αυτού, δέχθηκε πλήρως τους όρους των κομμάτων που τον κάλεσαν να «κυβερνήσει».
Δέχθηκε ως αντιπροέδρους τους δύο αποτυχημένους, δημόσια προπηλακιζόμενους και βαλλόμενους πανταχόθεν αντιπροέδρους του προκατόχου του. Του επεβλήθη το ίδιο οικονομικό επιτελείο,που απέτυχε παταγωδώς , δύο χρόνια τώρα, να επιλύσει και το παραμικρό πρόβλημα. Και σχημάτισε μία τερατώδη παλαιοκομματική κυβέρνηση 49 μελών, που εκπροσωπούν όλο σχεδόν το φάσμα του πολιτικού συστήματος που ευθύνεται για την κατάρρευση της χώρας.
Ας φανταστεί κανείς τον Ελευθέριο Βενιζέλο το 1910 να σχηματίζει κυβέρνηση με υπουργούς τους παλαιοκομματικούς πολιτευτές που είχαν οδηγήσει την Ελλάδα στην χρεωκοπία του 1893 και στον εξευτελισμό του 1897.Ας φανταστεί κανείς τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να σχηματίζει κυβέρνηση, το 1974, από εκπροσώπους του οικτρού καθεστώτος που οδήγησε την Ελλάδα στην εθνική τραγωδία της Κύπρου.
Όσοι φαντασιώνονται τον κ.Παπαδήμο ως την προσωπικότητα που θα ανατρέψει το σύστημα, ας θυμηθούν ότι υπήρξε στενός συνεργάτης των πρωθυπουργών και διορισμένος τραπεζίτης των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Γνωρίζει καλά, εκ των έσω, το ελληνικό πολιτικό σύστημα, αφού επί κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου, τον Δεκέμβριο του 1993, διορίστηκε υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, και διοικητής τον Οκτώβριο του 1994. Από το 2002 έως το 2010 ήταν αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (με ελληνική κυβερνητική υπόδειξη) και μετά την αποχώρησή του μέχρι την πρωθυπουργοποίησή του διετέλεσε άμισθος σύμβουλος του οικτρά αποτυχημένου πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Επομένως, αν και τονίστηκε ιδιαίτερα το επιστημονικό προφίλ του, πολιτικά είναι οργανικό μέρος του συστήματος της Μεταπολίτευσης. Αυτό εξηγεί την έλλειψη οποιουδήποτε όρου και διαπραγματευτικής ισχύος εκ μέρους του.
(«Δέχομαι την εντολή, αλλά θα σχηματίσω μία κυβέρνηση 15 εξωκομματικών προσωπικοτήτων, θα εισπράξω την 6η δόση, θα καταθέσω ένα πολυνομοσχέδιο-εξπρές με τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και θα διεξαγάγω εκλογές τον Ιανουάριο», όφειλε να απαντήσει, προκειμένου να έχει κάποια ελάχιστη πιθανότητα επιτυχίας).
Στο εσωτερικό της κυβέρνησης Παπαδήμου είναι εγκατεστημένος ο σκληρός πυρήνας του παλαιοκομματισμού, οι αξιωματούχοι των κομμάτων που οδήγησαν την Ελλάδα στην διάλυση, οι κομματάνθρωποι και οι ευνοούμενοι, οι εγκάθετοι των κομματικώνμηχανισμών και οι κυνικοί εκπρόσωποι της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας. Βρίσκονται εκεί ακριβώς για να μην υπάρξει καμμία περίπτωση να συρρικνωθεί το πελατειακό τους κράτος, να μην καταργηθούν οι χιλιάδες άχρηστοι οργανισμοί-πρυτανεία αργομισθίας των κομματικών στελεχών, να μην περικοπούν κατ’ελάχιστον τα προκλητικά τους προνόμια. Αυτή είναι η πρώτη θεμελιώδης αντίφαση αυτής της κυβέρνησης.
2. Η δεύτερη αντίφαση αφορά την ασκηθησομένη οικονομική πολιτική. Η σκληρή φορολογική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου-Βενιζέλου-Λοβέρδου συνέτριψε την κατανάλωση,κατέστρεψε τις μικρομεσαίες και πολλές μεγάλες επιχειρήσεις,εκτόξευσε την ανεργία στο εκατομμύριο, προκάλεσε μαζικό κύμα μετανάστευσης πτυχιούχων ακόμη και μεσηλίκων στο εξωτερικό,στοχοποίησε την ακίνητη περιουσία (τελικό καταφύγιο της ελληνικής οικογένειας) και δημιούργησε κλίμα γενικευμένης απόγνωσης και απαισιοδοξίας. Παράλληλα, η κυβέρνηση αυτή δεν εφάρμοσε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΜΙΑ από τις κατεπείγουσες και αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, δηλαδή κατάργηση ΔΕΚΟ, άχρηστων δημόσιων οργανισμών κλπ., περιφρουρώντας λυσσαλέα τα προνόμια της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας. Επειδή ακριβώς δενήθελε να αγγίξει το τεράστιο, διεφθαρμένο, δαπανηρό, σοβιετικών προδιαγραφών πελατειακό κράτος, προκειμένου να αντλήσει τα απαιτούμενα χρήματα επιδόθηκε σε πρωτοφανή φορολογική επιδρομή εναντίον της ελληνικής κοινωνίας. Με μοναδικό αποτέλεσμα την κατάρρευση των φορολογικών εσόδων και τον αποκλεισμό οιαςδήποτε περίπτωσης να εξέλθει η ελληνική οικονομία από την ύφεση.
Εάν η κυβέρνηση Παπαδήμου ακολουθήσει αυτήν την οικτρή πολιτική, είναι απολύτως βέβαιο ότι η κατάρρευση της ελληνικής κοινωνίας θα συνεχίσει αδιατάρακτη την πορεία της, μέχρις ότου η χώρα μας μετατραπεί σε σωρό ερειπίων. Μέχρις στιγμής, στις προγραμματικές δηλώσεις της νέας (όσο και παληάς) κυβέρνησης αναπαράγεται η ίδια καταστροφική συνταγή: αύξηση φόρων και μείωση μισθών. Αλλά δεν ακούσαμε κάποια εξαγγελία για μία γενναία αναδιάρθρωση του κράτους και τις ριζικές μεταρρυθμίσεις που θα καθιστούσαν την Ελλάδα βιώσιμο κράτος.
Επίσης ο νέος (αλλά επικεφαλής κυβερνήσεως του παρελθόντος) πρωθυπουργός δεν έκανε κάποιο διάγγελμα, να εξηγήσει στον ελληνικό λαό την ενδεδειγμένη κατεύθυνση που απαιτούν οι περιστάσεις. Δεν βρήκε το θάρρος να εξηγήσει ότι η ζωή μας όπως την ξέραμε αποτελεί παρελθόν, ότι πρέπει όλοι μαζί να ανασκουμπωθούμε και νααλλάξουμε τρόπο ζωής και κυρίως τρόπο σκέψης.
3. Η τρίτη-και ίσως η βαθύτερη- αντίφαση της κυβέρνησης Παπαδήμου είναι ότι δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί (ή δεν θέλει να αντιληφθεί) ότι το πρόβλημα της χώρας επιφανειακά μόνον είναι οικονομικό, ενώ στην ουσία του είναι πολιτικό.
ΟΣΟ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΕΣΜΟΥΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.
Ο κλειστός, αυτοαναφερόμενος και αυτοαναπαραγόμενος ολιγαρχικός κοινοβουλευτισμός της Μεταπολίτευσης, η οικογενειοκρατία, ο φεουδαρχικός τρόπος λειτουργίας των κομμάτων και του κοινοβουλίου, η αναξιοκρατία και η ευνοιοκρατία, η διαφθορά, το μαύρο χρήμα, το πελατειακό σύστημα, ο έλεγχος της Δικαιοσύνης από το πολιτικό σύστημα, η ασυλία των πολιτικών, τα προνόμια, η ανάδειξη των πολιτικών στελεχών όχι από την κοινωνία αλλά από τις αυλές των εκάστοτε τριτοκοσμικών σατραπίσκων,τα κομματικά πανεπιστήμια-φυτώρια κομματικών στελεχών και το «άσυλο» που απαγορεύει την ελεύθερη σκέψη και διευκολύνει το μονοπώλιο του κομματικού λόγου, οι ολιγαρχικοί εκλογικοί νόμοι,οι παρακρατικοί μηχανισμοί με ψευδοπροοδευτικό προσωπείο ως έσχατο καταφύγιο του συστήματος, αυτά συγκροτούν το πρόβλημα της χώρας. Μόνον μία ριζική πολιτική μεταρρύθμιση μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εξόδου της χώρας από την προϊούσααποσύνθεση.
Μόνον η εγκαθίδρυση μίας σύγχρονης δημοκρατίας ευρωπαϊκού τύπου, ενός υγιούς κράτους και ενός σοβαρού εκπαιδευτικού συστήματος, μόνον η ανάδειξη νέων πολιτικών δυνάμεων από την κοινωνία εγγυώνται την σωτηρία της χώρας.
Αυτήν την ριζική πολιτική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να την πραγματοποιήσει η κυβέρνηση Παπαδήμου-Βενιζέλου-Πάγκαλου-Αβραμόπουλου κλπ. Επομένως η βαθύτερη δομή που παράγει την χρεωκοπία και αποκλείει την αντιμετώπισή της θα επιβιώνει, όσο θα επιβιώνει το σημερινό πολιτικό καθεστώς. Είναι φανερό ότι ο επίλογος της περιόδου της Μεταπολίτευσης θα είναι μία χαοτική περίοδος, με διαδοχικές κυβερνήσεις σε διάφορους συνδυασμούς,ενώ θα πλήττεται βάναυσα το βιοτικό επίπεδο του ελληνικού λαού, θα καταρρέει η κοινωνική συνοχή, η δημόσια τάξη, η εθνική αξιοπρέπεια. Μέχρις ότου η λύτρωση έρθει μέσα από την συνολική αντικατάσταση του σημερινού τριτοκοσμικού πολιτικού σκηνικού από ένα νέο, από άφθαρτους, ικανούς και έντιμους ηγέτες.

*ο Μελέτης Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών

και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης

Τόνοι και Πνεύματα

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τι συνδέει Goldman Sachs – Ντράγκι – Μόντι – Παπαδήμο;

To γεγονός ότι η Goldman Sachs παίζει ενεργό ρόλο στις οικονομίες πολλών χωρών είναι γνωστό. Ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις, φτιάχνει η χρεοκοπεί οικονομίες, παίζει με ομόλογα και cds, φτιάχνει swaps και άλλα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Για το λόγο αυτό δημοσίευμα της έγκυρης γαλλικής εφημερίδας Le Monde προκαλεί σοκ και δημιουργεί πολλά ερωτήματα.

Το άρθρο υποστηρίζει ότι ο Μάριο Ντράγκι, που ανέλαβε πρόεδρος της ΕΚΤ στη θέση του Τρισέ, ο Μάριο Μόντι, εντολοδόχος πρωθυπουργός στην Ιταλία και ο… Λουκάς Παπαδήμος, εντολοδόχος πρωθυπουργός στην Ελλάδα γνωρίζονται από παλιά καθώς συμμετείχαν σε ένα άτυπο διευθυντήριο Goldman Sachs στην Ευρώπη το οποίο ονομαζόταν «κυβέρνηση Sachs».

( Le nouveau président de la Banque centrale européenne, le président désigné du conseil italien et le nouveau premier ministre grec appartiennent à des degrés divers au “gouvernement Sachs” européen. La banque d’affaires américaine a en effet tissé en Europe un réseau d’influence unique sédimenté depuis des lustres grâce à un maillage serré, souterrain comme public)

Η αμερικανική τράπεζα είχε φτιάξει ένα δίκτυο στη Γηραιά Ήπειρο το οποίο είχε στόχο την ενίσχυση της επιρροής της στις τρείς χώρες. Το δίκτυο αυτό είχε δείξει την ισχύ του πριν ή και κατά τη διάρκεια της αναταραχής που προκάλεσε η κρίση του 2008, έχασε την «αποτελεσματικότητά» του.

Yπήρχαν, όμως περιπτώσεις όπου οι μέθοδοι της επενδυτικής τράπεζας έπιαναν, όπως για παράδειγμα στην ελληνική περίπτωση και στα σενάρια για κλυδωνισμούς στην ευρωζώνη.

Για το νέο Ιταλό πρόεδρο της ΕΚΤ έχει ακουστεί ότι ήταν από τους βασικούς «μάγειρες» του ελληνικού χρέους την περίοδο της δεύτερης κυβέρνησης Σημίτη. Ο Μ. Μόντι ξεκίνησε να… συμβουλεύει από το 2005.

Για τον Έλληνα πρωθυπουργό το δημοσίευμα γράφει ότι ήταν επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδας την περίοδο 1994-2002, εποχή κατά την οποία μαγείρεψε το χρέος η Goldman Sachs.

(Arrive en troisième position Lucas Papadémos, qui vient d’être nommé premier ministre de la Grèce, qui fut gouverneur de la Banque centrale hellénique entre 1994 et 2002, qui a participé à ce titre à l’opération de trucage des comptes perpétré par GS)

«Διαχειριστής του ελληνικού χρέους ήταν επίσης ο Πέτρος Χριστοδούλου (νυν επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης του ελληνικού χρέους-ΟΔΔΗΧ), ένας πρώην trader της εταιρείας», συμπληρώνει το δημοσίευμα.

Όπως αναφέρει, πάντως, η εφημερίδα και οι τρεις αλλά και άλλοι που έχουν κατηγορηθεί για στενές σχέσεις με την αμερικανική τράπεζα (Ισινγκ π.χ.) αρνούνται οποιαδήποτε σχέση με την Goldman Sachs

Για όσους γνωρίζουν γαλλικά, ακολουθεί το link με ολόκληρο το δημοσίευμα.

http://www.lemonde.fr/europe/article/

Το αλίευσα ΕΔΩ

Κεραυνοί σκανδάλων από ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ κατά Λ.Παπαδήμου

Mε ένα άρθρο - κεραυνό η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ θέτει καίρια ερωτήματα για τον διορισμό από ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΝΔ και τις σκοπιμότητες που αυτός υπηρετεί, ενός τραπεζίτη στην ηγεσία της χώρας. Στο άρθρο-παρέμβαση τίθενται ζητήματα όπως η συμμετοχή του στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, η συμμετοχή του στην πλατσογράφηση των στοιχείων για την είσοδο της χώρας στην ευρωζώνη με την βοήθεια της Goldman Sachs κλπ.
Iδού ολόκληρο το άρθρο:

«Δεν είμαι πολιτικός», έσπευσε να δηλώσει ο νέος πρωθυπουργός της χώρας Λουκάς Παπαδήμος, αμέσως μόλις έλαβε την εντολή σχηματισμού της κυβέρνησης, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Αλλά, ένας βουλευτής, ένας υπουργός, ακόμα κι ένα εξωκοινοβουλευτικό στέλεχος ενταγμένο σε κορυφαίες λειτουργίες ενός κομματικού μηχανισμού, εξ ορισμού είναι πολιτικός. Πολλώ μάλλον, ένας πρωθυπουργός!
Από το μεσημέρι της Πέμπτης 10 Νοεμβρίου 2011 ο κ. Παπαδήμος, θέλει -δεν θέλει, είναι και πολιτικός. Και ως πολιτικός (και μάλιστα ανωτάτου επιπέδου) οφείλει να τηρεί στο έπακρο τις υποχρεώσεις του.
Μία από αυτές είναι ασφαλώς και το να δίνει εξηγήσεις. Για όσα πράττει, αλλά και για όσα έχει πράξει, ως παράγων του δημόσιου βίου, κατά το παρελθόν.
Για παράδειγμα:
► Ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, το 1999-2001, αν είχε αντιληφθεί τί συνέβαινε στο χρηματιστήριο.
► Ποιά ήταν η συμβολή του στην ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη, κάτι που έχει διαφανεί ότι ήταν αποτέλεσμα "δημιουργικής λογιστικής" και που ο Γάλλος Πρόεδρος Σαρκοζί αποκάλεσε "λάθος".
► Τί ακριβώς συνέβη με την Goldman Sachs, σε σχέση πάντα με την είσοδο της χώρας στην ευρωζώνη.
► Αν εξακολουθεί να πιστεύει ότι η αναδιάρθρωση του χρέους (το λεγόμενο κούρεμα) επιφέρει "πολύ μικρότερα οικονομικά οφέλη, από ό,τι συχνά προβλέπεται" και ότι αυτή "η διαδικασία συνεπάγεται σημαντικούς κινδύνους για την Ελλάδα και την ευρωζώνη", όπως ο ίδιος έγραφε, μόλις πριν από δυόμισι εβδομάδες.
Δεν θα μπορέσει να αποφύγει αυτού του είδους τις εξηγήσεις ο κ. Παπαδήμος. Ακόμα και αν τις παρακάμψει, πολιτική θα είναι η στάση του. Και ως τέτοια, θα εκτιμηθεί. Δεόντως...

Κ.Ξ."
defencenet.gr

Το αλίευσα ΕΔΩ