Ἡ πατρίδα τοῦ Κνίτη.

 Χθές τό βράδυ, περνῶντας ἀπό τήν ὁδό Κρυστάλλη στήν Θεσσαλονίκη, εἶδα στούς τοίχους τοῦ σχολείου (ἐπιλεγμένος τοῖχος) πού βρίσκεται ἐκεῖ, ἀφίσσες γιά τήν ἡρωϊκότατη μάχη τοῦ Στάλινγκραντ, πού κόλλησαν μέλη τῆς ΚΝΕ.

Βλέποντας την προσπάθησα νά σκεφθῶ, ἄν εἶδα ποτέ Κνίτες, νά κολλᾶνε ἀφίσσες γιά μεγάλες μάχες τοῦ Ἑλληνισμοῦ.  Δυστυχῶς ποτέ δέν εἶδα. Καί νά σκεφθεῖ κανείς, ὅτι οϊ μάχες τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι πάρα πολλές.

ΠΩΣ ΤΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΒΡΑΙΟΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟ Κ.Κ.Ε ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΧΙΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

Με αφορμή την συμπλήρωση 100 ετών ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Μακεδονίας μας από τους Τούρκους, κάποιοι παπαγάλοι των ΜΜΕ έχουν το θράσος να εκθειάζουν (!!!) τον ρόλο των Εβραίων σ' αυτήν! Επειδή λοιπόν και η προπαγάνδα έχει τα όριά της, ας ξεστραβωθούν να διαβάσουν τα "κατορθώματα" των Ιουδαίων, όπως εκφράστηκαν μέσα από το επίσημό όργανό τους, το σιωνιστικό ανθελληνικό Κ.Κ.Ε:

ΤΟ «εβραϊκό» ΚΚΕ , η ανθελληνική του στάση και η πρώτη προσπάθεια των Εβραίων βουλευτών και ιδρυτών του, για την απόσχιση της Μακεδονίας, με πρόσχημα τα «Δικαιώματα των Μειονοτήτων»...

Το ΚΚΕ  ιδρύθηκε από Εβραίους και κρυπτοεβραίους  της Θεσσαλονίκης που τήρησαν Ανθελληνική στάση και τελικά  «καπέλωσαν» τους πατριώτες  Έλληνες Σοσιαλιστές και έτρεξαν να προσαρτηθούν στους ΕβραιοΣιωνιστές Μπολσεβίκους της  Μόσχας ...  Η εισροή των Ελλήνων προσφύγων  της Μ. Ασίας (γενοκτονία των οποίων  οργανώθηκε από Κρυπτοεβραίους Νεότουρκους της Θεσσαλονίκης - Κεμάλ - Τζαβίντ - Carasso, κλπ.)  ενόχλησε πολύ τους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης: Οι πρόσφυγες, τους εκτόπισαν  από το  εμπόριο, και τους χάλασαν τις μπίζνες.... Αντιδρώντας,   εναντιώθηκαν εκλογικά στο Βενιζέλο (γιατί  «βοήθησε»  τους πρόσφυγες να εγκατασταθούν στη Β.Ελλάδα), παρόλο που εκείνος  «φρόντιζε για τα ζητήματά τους»!   Ποιά η στάση του Βενιζέλου;

Στο άρθρο του Γ. Λεονταρίτη, «Εβραίοι, ΚΚΕ και Ελευθέριος Βενιζέλος», Άρδην, τεύχος 35, διαβάζουμε:
Λί­γοι γνω­ρί­ζουν σή­με­ρα, ό­τι οι Ε­βραί­οι της Θεσ­σα­λο­νί­κης έ­παι­ξαν πρω­τεύ­ο­ντα ρό­λο στην ί­δρυ­ση του ΚΚΕ το ο­ποί­ο, του­λά­χι­στον στα πρώ­τα χρό­νια της πο­ρεί­ας του, ε­πη­ρε­ά­στη­κε έ­ντο­να α­πό τον Ε­βρα­ϊ­κό ε­θνι­κι­σμό.

Το ξε­κί­νη­μα γί­νε­ται με την πε­ρί­φη­μη «Φε­ντε­ρα­σιόν», τη “Σο­σια­λι­στι­κή Ερ­γα­τι­κή Ο­μο­σπον­δί­α Θεσ­σα­λο­νί­κης”. Ή­ταν η κυ­ριό­τε­ρη και η μα­ζι­κό­τε­ρη σο­σια­λι­στι­κή ορ­γά­νω­ση, που πή­ρε μέ­ρος στην ί­δρυ­ση του ΣΕ­ΚΕ, το οποίο αρ­γό­τε­ρα με­το­νο­μά­στη­κε σε ΚΚΕ. Ι­δρυ­τής της Φε­ντε­ρα­σιόν υ­πήρ­ξε ο Εβραίος  Α­βρα­άμ Μπε­να­ρό­για, ο ο­ποί­ος γεν­νή­θη­κε και με­γά­λω­σε στη Βουλ­γα­ρί­α. Με α­φορ­μή το κί­νη­μα των Νε­ότουρ­κων το 1908, ε­γκα­τα­στά­θη­κε στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, ό­που ί­δρυ­σε την Φε­ντε­ρα­σιόν.

Θα πρέ­πει να θυ­μί­σου­με ό­τι οι Ε­βραί­οι σε­φαρ­δί­τες, ή Ι­σπα­νο­ε­βραί­οι, έ­φτα­σαν στην Ο­θω­μα­νι­κή αυ­το­κρα­το­ρί­α στα τέ­λη του 15ου αιώ­να και αρ­χές του 16ου. Ε­γκταστάθη­καν κυ­ρί­ως στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη και τη Θεσ­σα­λο­νί­κη, και πολ­λοί απ’ αυ­τούς κα­τέ­λα­βαν υ­ψη­λά α­ξιώ­μα­τα του Ο­θω­μα­νι­κού κρά­τους. Μέ­λη της Ισ­ρα­η­λι­τι­κής κοι­νό­τη­τας πή­ραν μέ­ρος στα κι­νή­μα­τα πού ση­μειώ­θη­καν στην Ο­θω­μα­νι­κή αυ­το­κρα­το­ρί­α α­πό τον 19ον αιώ­να. Σ’ αυ­τό,έ­παι­ξε ρό­λο η στε­νή ε­πα­φή με­τα­ξύ ο­θω­μα­νι­κού και ευ­ρω­πα­ϊ­κού ε­βρα­ϊ­σμού.

Η Φε­ντε­ρα­σιόν πέ­τυ­χε την έ­νω­ση Βουλ­γά­ρων και Ισ­ρα­η­λι­τών τυ­πο­γρά­φων, αλ­λά και τη συ­νερ­γα­σί­α Ισ­ρα­η­λι­τών, Ελ­λή­νων και Τούρ­κων κα­πνερ­γα­τών. Η Φε­ντε­ρα­σιόν πέτυ­χε α­κό­μη την έ­νω­ση Τούρ­κων και Ισ­ρα­η­λι­τών ξυ­λουρ­γών. Οι Ισ­ρα­η­λί­τες, μιμούμε­νοι τους Έλ­λη­νες και Τούρ­κους σο­σια­λι­στές, ε­ξέ­δω­σαν κι αυ­τοί ε­φη­με­ρί­δα με τον ί­διο τί­τλο «Ερ­γά­της», γραμ­μέ­νη στην Ι­σπα­νο­ε­βρα­ϊ­κή.

Την ελ­λη­νι­κή έκ­δο­ση του «Ερ­γά­τη»  δι­η­ύ­θυ­νε στην Α­θή­να ο Νι­κό­λα­ος Γιαν­νιός και ο Στ.Πα­πα­δό­που­λος. Στις 25 Μα­ΐ­ου του 1911, δε­κα­πέ­ντε «κα­θα­ροί σο­σια­λι­στές», ό­πως αυτοαποκαλούνταν, συ­γκε­ντρώ­θη­καν και α­πο­φά­σι­σαν την ί­δρυ­ση του «Σο­σια­λι­στι­κού Κέ­ντρου» στην Α­θή­να.  Οι Βαλ­κα­νι­κοί πό­λε­μοι ό­μως έ­γι­ναν αι­τί­α να δια­λυ­θούν οι σο­σια­λι­στι­κές ο­μά­δες της χώ­ρας, ε­πει­δή τα πε­ρισ­σό­τε­ρα μέ­λη στρα­τεύ­τη­καν και έ­τσι το κέ­ντρο βά­ρους της σο­σια­λι­στι­κής κί­νη­σης με­τα­φέρ­θη­κε στην πο­λυε­θνι­κή Θεσ­σα­λο­νί­κη, ό­που ο ελ­λη­νι­κός πλη­θυ­σμός α­πο­τε­λού­σε μειο­ψη­φί­α.  Ο ί­διος ο Γιαν­νιός πή­ρε μέ­ρος στις μά­χες που έ­γι­ναν στο Μπι­ζά­νι, στο Σα­ρα­ντά­πο­ρο, στο Κιλ­κίς και αλ­λού, και μά­λι­στα πα­ρα­ση­μο­φο­ρή­θη­κε για τη δρά­ση του. Το 1915, με το τέ­λος των Πο­λέ­μων, οι σο­σια­λι­στές άρ­χι­σαν να α­να­διορ­γα­νώ­νο­νται.
Το “Σο­σια­λι­στι­κό Κέ­ντρο” που ίδρυσαν οι Έλληνες  πατριώτες  Σοσιαλιστές (εκείνοι  που πολέμησαν) τελικά   δεν κα­τάφερε  να υ­περ­κε­ρά­σει την ε­πιρ­ρο­ή της Εβραικής  “Φε­ντε­ρα­σιόν”. Η   Ο­κτω­βρια­νή Ε­πα­νά­στα­ση  ε­νίσχυσε α­κό­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο τις εβραιοκινούμενες  “διε­θνι­στι­κές τά­σεις” στα πλαί­σια του ελ­λη­νι­κού ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος.

Η ε­πι­στο­λή του Γιαν­νιού
 
Ο Νικ. Γιαν­νιός, σε με­γά­λη η­λι­κί­α και στο κλί­μα του Ψυ­χρού Πο­λέ­μου, το 1953, με μια ε­πι­στο­λή του προς την ε­φη­με­ρί­δα Έ­θνος, α­να­φε­ρό­ταν στο ξε­κί­νη­μα του ΚΚΕ και υ­πο­γράμ­μι­ζε τα α­κό­λου­θα: «Ι­δρυ­ταί του ΚΚΕ, τό­σον εις τας Α­θή­νας ό­σον και εις την Θεσ­σα­λο­νί­κην, ή­σαν Ισ­ρα­η­λί­ται ή κρυ­πτο­ε­βραί­οι Έλ­λη­νες, το δε κί­νη­μά των, παρ’ό­λα τα σο­σια­λι­στι­κά φαι­νό­με­να ή προ­σχή­μα­τα, ή­το ε­βρα­ϊ­κόν ε­θνι­κι­στι­κόν. Τού­το α­πο­δει­κνύ­ε­ται και α­πό την ε­κλο­γι­κήν σύ­μπρα­ξιν με τους Γού­δα-Γού­να­ρην και την α­ντί­θε­σίν του προς τον Βε­νι­ζε­λι­σμόν, ε­νώ ως γνω­στόν, οι σο­σια­λι­σταί πρέ­πει να συ­νερ­γά­ζο­νται με τα πλέ­ον προ­ο­δευ­τι­κά α­στι­κά κόμ­μα­τα ε­να­ντί­ον των πα­λαιο­κομ­μα­τι­κών και ο­πι­σθο­δρο­μι­κών. Το υ­πό την η­γε­σί­αν μου τό­τε Σο­σια­λι­στι­κόν Κέ­ντρον Α­θη­νών (έ­τος Ι­δρύ­σε­ως 1911) ου­δέν μέ­ρος έ­λα­βεν εις την ί­δρυ­σιν του ΚΚΕ. Του­να­ντί­ον, προ­σε­πα­θή­σα­μεν, με­τα­βά­ντες εις τα γρα­φεί­α του,ο­δός Ευ­ρι­πί­δου, ν’ α­πο­τρέ­ψω­μεν τους νε­ο­φώ­τι­στους κομ­μου­νι­στές α­πό του να προ­σχω­ρή­σουν εις την Μό­σχαν,  προ­βλέ­ψα­ντες ποί­α κρί­σις και ποί­α δει­νά ε­πε­ρί­με­ναν τον σο­σια­λι­σμόν της Ελ­λά­δος και την Ελ­λά­δα α­πό την σο­βιε­τι­κήν πα­ρερ­μη­νεί­αν του Μαρ­ξι­σμού. Δυ­στυ­χώς, τα σο­σια­λι­στι­κά μας ε­πι­χει­ρή­μα­τα δεν ει­ση­κού­σθη­σαν, ε­φό­σον η ε­βρα­ϊ­κή η­γε­σί­α εί­χε τους ι­δι­κούς της αν­θελ­λη­νι­κούς σκο­πούς, οι δε γύ­ρω αυ­τής Έλ­λη­νες προ­λε­τά­ριοι ή­σαν α­γράμ­μα­τοι και α­φε­λείς. Προ­σήλ­θα­μεν εν τού­τοις, ως μειο­ψη­φί­α, εις το πρώ­τον Σο­σια­λι­στι­κόν Συ­νέ­δριον (1918), η­γω­νί­σθη­μεν και πά­λιν, αλ­λ’α­πε­χω­ρή­σα­μεν εν τέ­λει δια να μη γί­νω­μεν όρ­γα­να της κομ­μου­νι­ζού­σης ε­βρα­ϊ­κής πλειο­ψη­φί­ας. Έ­κτο­τε, οι πα­λαιοί σο­σια­λι­σταί, ε­πο­λε­μή­σα­μεν και πο­λε­μού­μεν φα­νε­ρά και τί­μια τον Μπολ­σε­βι­κι­σμόν, κα­θώς και τους κα­το­πι­νούς δι­φο­ρού­με­νους“συ­να­γω­νι­στάς” του...»

Ένα εξαιρετικό video, για τους  Εβραιο Σιωνιστές  Μπολσεβίκους της  Ρωσίας και της  Ευρώπης, εδώ.

Μεταξύ αυτών ο Ρωσοεβραίος  Μπολσεβίκος Alexander Parvus, (το εβραϊκό του όνομα ήταν Israel Lazarevich Gelfand)  που υπήρξε στενός  συνεργάτης του επίσης Εβραίου Λένιν, αλλά  και ο  κορυφαίος οικονομικός και πολιτικός σύμβουλος των Νεότουρκων, που ενορχήστρωσε την γενοκτονία των (Χριστιανών) Αρμενίων. Αποκόμισε μεγάλα κέρδη από την εταιρεία με την οποία έκανε εισαγωγή όπλων στην Τουρκία. Τα όπλα αυτά χρησμοποιήθηκαν στην Γενοκτονία των Αρμενίων....

Βε­νι­ζέ­λος και Ισραηλιτική κοινότητα της Θεσσαλονίκης
 
Το θέ­μα των Ισ­ρα­η­λι­τών της Θεσ­σα­λο­νί­κης υ­πήρ­ξε μια πο­λι­τι­κή ε­μπει­ρί­α δυ­σά­ρε­στη για τον Βε­νι­ζέ­λο. Ε­νώ εί­χε φρο­ντί­σει για ζη­τή­μα­τα που τους α­φο­ρού­σαν,  ο ε­κλο­γι­κός σύλ­λο­γος των Ισ­ρα­η­λι­τών υ­πο­στή­ρι­ζε τους α­ντι­πά­λους του.

To  1934, η Ισ­ρα­η­λι­τι­κή κοι­νό­τη­τα της Θεσ­σα­λο­νί­κης α­πο­τε­λού­σε α­κό­μα υ­πο­λο­γί­σι­μη α­ριθ­μη­τι­κή δύ­να­μη (9.000 ψή­φοι). Η Θεσ­σα­λο­νί­κη εί­χε κα­τα­στεί πνευ­μα­τι­κή ε­στί­α της πα­γκό­σμιας ε­βρα­ϊ­κής δια­σπο­ράς. Η ει­κό­να δεν άλ­λα­ξε, ού­τε ό­ταν α­πω­θή­θη­καν οι Τούρ­κοι α­πό τους Έλ­λη­νες. Αλ­λά η ισ­ρα­η­λι­τι­κή κοι­νό­τη­τα α­ντέ­δρα­σε έ­ντο­να, ενάντια στις  προς τις ελ­λη­νι­κές αρ­χές και  στρά­φη­κε ε­να­ντί­ον των ελ­λη­νι­κών δυ­νά­με­ων υ­πο­στη­ρί­ζο­ντας ό­τι η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά «α­πει­λού­σε τα συμ­φέ­ρο­ντά της»... Ποιά ή­ταν αυ­τά τα συμ­φέ­ρο­ντα; Η α­ντί­λη­ψη ό­τι οι πρό­σφυ­γες, που εί­χαν εισ­ρεύ­σει ο­μα­δι­κά, εί­χαν ε­κτο­πί­σει τους Ισ­ρα­η­λί­τες α­πό τα ε­πι­χει­ρη­μα­τι­κά ο­χυ­ρά του ε­μπο­ρί­ου....

Έ­τσι, οι Ισ­ρα­η­λί­τες, στην πο­λύ με­γά­λη πλειο­ψη­φί­α τους, πή­ραν τη θέ­ση τους στον α­ντι­βε­νι­ζε­λι­σμό,  και ε­πη­ρέ­α­σαν και το νε­α­ρό ΚΚΕ, με το ο­ποί­ο εί­χαν ι­σχυ­ρούς δεσμούς. Η ψή­φος σχε­δόν δέ­κα χι­λιά­δων ψη­φο­φό­ρων στις κάλ­πες κα­τέ­λη­γε να δί­νει έ­να εί­δος «βέ­το», για την τε­λι­κή ε­κλο­γι­κή ε­τυ­μη­γο­ρί­α της Θεσ­σα­λο­νί­κης, στους Ε­βραί­ους της πό­λης.

Σε α­νοι­χτή ε­πι­στο­λή του προς το Ε­λεύ­θε­ρο Βή­μα στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 1934, ο Βε­νι­ζέ­λος τό­νι­ζε:

«Έκα­μα ό,τι ή­το δυ­να­τόν κα­τά τα μα­κρά έ­τη της διοι­κή­σε­ώς μου δια να α­ντα­πο­κρι­θώ εις κά­θε νό­μι­μον αί­τη­μα των Ισ­ρα­η­λι­τών Θεσ­σα­λο­νί­κης, α­μέ­ρι­στον δε τους πα­ρέ­σχον την υ­πο­στή­ρι­ξίν μου και εις την Κοι­νω­νί­αν των Ε­θνών. Πλην των άλ­λων α­ρε­τών των,εί­ναι και ευ­φυέ­στα­τοι. Το σφάλ­μα των εις την πα­ρού­σαν πε­ρί­στα­σιν εί­ναι ό­τι θέ­λουν να δεί­χνουν υ­περ­βο­λι­κά ευ­φυείς, και ε­πί­στευ­σαν ό­τι, α­πο­τε­λού­ντες ό­χι α­πλώς θρη­σκευ­τι­κήν αλ­λά και ε­θνι­κήν μειο­νό­τη­τα, η­μπο­ρούν, α­νερ­χό­με­νοι εις 60 μό­νον χι­λιά­δας, να γί­νουν διαι­τη­ταί της τύ­χης ε­νός έ­θνους 7 ε­κα­τομ­μυ­ρί­ων. Ο κίν­δυ­νος  εί­ναι να γί­νουν μι­ση­τοί εις έ­να με­γά­λο τμήμα  της χώ­ρας....... Πολ­λοί εκ των Ιου­δαί­ων των ε­γκα­τε­στη­μέ­νων εις δια­φό­ρους ευ­ρω­πα­ϊ­κάς χώ­ρας έ­χουν α­φο­μοιω­θεί ε­θνι­κώς με τους λα­ούς... Και δια τού­το ό­ταν η σιω­νι­στι­κή κί­νη­σις ήρ­χι­σε να ε­πι­τεί­νε­ται, ε­τά­χθη­σαν α­ντι­μέ­τω­ποι προς αυ­τήν.  Αλ­λά το μέ­γα πλή­θος των Ισ­ρα­η­λι­τών ε­τά­χθη με τον σιω­νι­σμόν.......»

«Αλ­λά ας εί­ναι λο­γι­κοί οι συ­μπο­λί­ται μας Ισ­ρα­η­λί­ται της Θεσ­σα­λο­νί­κης. Ε­φό­σον α­πο­τε­λούν μειο­νό­τη­τα, ό­χι α­πλώς θρη­σκευ­τι­κήν αλ­λά και ε­θνι­κήν, ας αρ­κε­στούν εις την α­ντι­προ­σώ­πευ­σιν που τους α­σφα­λί­ζει εις τα νο­μο­θε­τι­κά σώ­μα­τα η α­ριθ­μη­τι­κή των δύ­να­μις. ΑΣ ΜΗ Ε­ΠΙ­ΔΙΩ­ΚΟΥΝ ΝΑ Ε­ΠΗ­ΡΕ­Α­ΖΟΥΝ ΤΑΣ ΤΥ­ΧΑΣ ΤΗΣ ΕΛ­ΛΑ­ΔΟΣ, πε­ρισ­σό­τε­ρον α­πό ό,τι τους δί­δει δι­καί­ω­μα η α­ριθ­μη­τι­κή των δύ­να­μις. Θα ή­το κρί­μα να έλ­θουν βο­η­θοί των ο­λί­γων ε­κεί­νων που ζη­τούν να δη­μιουρ­γή­σουν και εις την Ελ­λά­δα ο­ξύν α­ντι­ση­μι­τι­σμόν.......» Όλο το εξαιρετικό   άρθρο εδώ.

Ο πρώην Γενικός Γραμματεύς και βουλευτής του ΚΚΕ,  Ελ. Σταυρίδης, στο αποκαλυπτικότατο βιβλίο του «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ» (Αθ. 1953 και ανατύπωσι 1988, έκδ. «Ελεύθερη Σκέψις») αναφέρει  ότι η:

«Σοσιαλιστική Φεντερασιόν», αποτελούμενη από υπέρ τα 2.000 μέλη, κατά 90% μορφωμένους Ε­βραίους, ταξιδεύσαντας εις την Ευρώπην και μορφωθέντας εκεί σοσιαλιστικώς. Αυτή ήτο πολιτική οργάνωσις των Εβραίων κυρίως, αλλά σοσιαλιστική, με σοβαράν πολιτικήν δράσιν, ακόμη από της εποχής της Τουρκοκρατίας. Ήτο συνδεδεμένη με το διε­θνές σοσιαλιστικόν κίνημα και απετέλει επισήμως τμήμα της Β' Σοσιαλιστικής Διεθνούς της Βέρνης εις τα συνέδρια της οποίας απέστελλε τακτικά τους αντιπροσώπους της.»

«Από του 1908 είχε συνεργασθή με τους Νεότουρ­κους, των οποίων το κέντρον ήτο η Θεσσαλονίκη, προς ανατροπήν του Σουλτάνου Χαμίτ  (εδώ διαγράφεται η συνεργασία  των Κομμουνιστών Εβραίων  της Θεσσαλονίκης  με τον ΕβραιοΜασώνο   Ιδρυτή των Νεότουρκων Εμμανουήλ Καράσσο http://esxatianasxesi.blogspot.gr/2012/09/emmanuel-carasso-t-carasso.html που ανέτρεψε το Σουλτάνο Χαμίτ Β’), και πολλά μέλη αυτής, εν οις και ο γνωστός μετέπειτα Αβραάμ Μπεναρόγια, μετέσχον του αγώνος των Νεότουρκων και εξεστράτευσαν εκ Θεσσαλονίκης κατά της Κωνσταντινουπόλεως και του Χαμίτ». («Τα παρασκήνια του ΚΚΕ» Ε. Σταυρίδη,  εκδ. Ελεύθερη Σκέψις, 1953,  σελ. 14)

Στο βιβλίο του Ελ. Σταυρίδη, βλέπουμε  την εβραϊκή επιρροή πάνω στο ΚΚΕ. Κομμουνιστές βουλευτές και ανώτατα κομμουνιστικά στελέχη ήσαν εβραίοι π.χ. Βεντούρα, Κοέν, Αρντίττι, Πινχάς, Μπεναρόγια, Σουλάμ κ.λ.π.  Αγωνίζονταν για την εξασθένηση της Ελλάδας και για  την απόσπαση Ελληνικών εδαφών, κυρίως της Μακεδονίας.

Το 1927 οι εβραίοι βουλευτές υποκινούν την αυτονόμηση της Μακεδονίας. Ο Εισαγγελέας ζητά από τη βουλή την άρση  της ασυλίας τους, για να ασκήσει εναντίον τους ποινική δίωξη «ως επιζητούντων την απόσπασιν τμήματος της επικρατείας». Μαζί με τους εβραίους βου­λευτές κατηγορούνται και οι Έλληνες που ανήκαν στο ΚΚΕ.   Κατά την συζήτηση στη βουλή, οι εβραίοι αυθαδίασαν και υποστήριξαν την «ελευθερίαν των μειονοτή­των»! Άκρως εξοργιστικός ήταν  ο Ζακ Βεντούρα:

«Ο Βεντούρα, καθ’ α Εβραίος, μετέφερε το ζήτη­μα και ωμίλησεν ως εκπρόσωπος της ισραηλιτικής μειονότητας υπέρ των ελευθεριών των μειονοτήτων, τονίσας τελικώς ότι «εις την έννοιαν της αυτονομήσεως της Μακεδονίας περιλαμβάνεται ακριβώς η έν­νοια της ελευθερίας των μειονοτήτων!»  Φυσικά η Βουλή δεν επερίμενε ν' ακούση το πως οι Εβραίοι εννοούσαν την αυτονόμησιν της Μακεδονίας, αφού ταύτην θα την επεθύμουν και οι αστοί Εβραίοι και όχι μόνον οι κομμουνισταί τοιούτοι!» («Τα παρασκήνια του ΚΚΕ» Ε. Σταυρίδη,  εκδ. Ελεύθερη Σκέψις, 1953,   σελ. 443).

Τελικά η βουλή, από 128 παρόντες έδωσε 98 καταδικα­στικές ψήφους στον Βεντούρα και 96 στον Σουλάμ. Οι σχέσεις εβραϊσμού - κομμουνισμού στην Ελλάδα είναι πασίγνωστες. Από το 1918 οι γνήσιοι σοσιαλιστές έχουν καταγγείλει ότι το ΚΚΕ υπήρξε εβραϊκό δημιούργημα, ό­πως  και  ο μαρξισμός, με σκοπό την εξυπηρέτηση των εβραϊκών συμφερόντων που ήθελαν την Ελλάδα  αδύναμη, μικρή και διαρκώς ταλαιπωρούμενη από  εσωτερικές έριδες. Το «Σοσιαλιστικό Κέντρο Αθηνών» (που ιδρύθηκε το 1911) μέσω του προέδρου του  Ν. Γιαννιού πληροφορούσε  τους Έλληνες  ότι:

«Ιδρυταί του Κ.Κ.Ε. τόσον εις τας Αθήνας, όσον και εις την Θεσσαλονίκην, ήσαν Ισραηλίται ή κρυπτοεβραίοι Έλληνες, το δε κίνημά των, παρ' όλα τα σοσιαλιστικά φαινόμενα ή προσχήματα, ήτο εβραϊκόν εθνικιστικόν.  Προσήλθαμεν, εν τούτοις, ως μειοψηφία εις το πρώ­τον Σοσιαλιστικόν Συνέδριον (1918), ηγωνίσθημεν και πάλιν, αλλ' απεχωρήσαμεν εν τέλει δια να μη γίνωμεν όργανα της κομμουνιζούσης εβραϊκής πλειο­ψηφίας». (όπως. ανωτ. σελ. 13 και εφημ. «Έθνος» 17 Μαίου 1951)

Οι Έλληνες βουλευτές του ΚΚΕ ανησυχού­σαν, γιατί έβλεπαν  ότι οι εβραίοι χρησιμοποιούν το ΚΚΕ ως όργανό τους. Ο Ε. Σταυρίδης σημειώνει:

«Το ότι οι Εβραίοι απεδείχθησαν περισσότερον Ε­βραίοι και ολιγώτερον κομμουνισταί ή μάλλον το ότι απεδείχθη ότι οι Εβραίοι παραμένουν Εβραίοι και όταν ακόμη, είναι κομμουνισταί και απειθαρχούν εις το κόμμα προκειμένου να ψηφίσουν ομοε­θνείς των, προεκάλεσεν αγανάκτησιν».

Απεδείχθησαν δηλαδή πιό πολύ Εβραίοι παρά Κομμουνιστές, πόσο δε  μάλλον Εβραίοι  παρά   Έλληνες... Και σήμερα τα ίδια κάνουν,  με agenda  την Απόσχιση ξανά  της Μακεδονίας από την Ελλάδα, και την  επανίδρυση της Θεσσαλονίκης, ως «Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων»...

Aelius Maximus

Το αλίευσα ΕΔΩ

Όταν το ΚΚΕ ήθελε να επιστρατεύσει στις γραμμές του τους Τσάμηδες.

Ένα ιστορικό αφιέρωμα για την συνάντηση του διαβόητου Ενβέρ Χότζα με τον αρχικουκουέ Ζαχαριάδη (ή «Στάλιν της Ελλάδος»), που έγινε το 1949 έκανε στο «Βήμα της Κυριακής», ο κ. Σταύρος Ντάγιος, διδάκτωρ της Ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στο αφιέρωμα ετέθη –δειλά είναι η αλήθεια, υπό τον φόβο των… μουτζαχεντίν της μαρξιστικής ιδεολογικής τρομοκρατίας- το θέμα της επιστρατεύσεως των διαβόητων «Τσάμηδων» για τον λεγόμενο «Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας» (ΔΣΕ), δηλαδή την κατσαπλιάδικη εμπροσθοφυλακή του πανσλαβισμού στην Ελλάδα. Αναφέρει σχετικώς ο κ. Ντάγιος:

«Μετρήσιμος παράγοντας και ακανθώδες ζήτημα που περιέπλεκε ακόμα περισσότερο τα πράγματα και τις ήδη προβληματικές σχέσεις μεταξύ των δύο αδελφών κομμουνιστικών κομμάτων ήταν και η παρουσία των μουσουλμάνων Τσάμηδων, οι οποίοι είχαν καταφύγει στην Αλβανία στα τέλη του 1944 και αρχές του 1945.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που τώρα έρχονται στο φως της δημοσιότητας (αρχεία που αποχαρακτηρίστηκαν πρόσφατα), στα τέλη Μαρτίου 1949 και ύστερα από (απερίσκεπτη) προτροπή των ελλήνων κομουνιστών ηγετών, οι οποίοι ζητούσαν την επαναπροώθηση των Τσάμηδων στην Ελλάδα και την επιστράτευσή τους δίπλα στον Δημοκρατικό Στρατό, σε αποκλειστική συνάντηση του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Αλβανίας, το θέμα συζητήθηκε με την προσήκουσα προσοχή. Για την υπόθεση αυτή είχε ενημερωθεί, με τη σειρά του, και ο Τίτο με τον Στάλιν (σύμφωνα με τα γιουγκοσλαβικά αρχεία) από το 1947...».

 

Σας παρουσιάζω, λοιπόν, το συγκεκριμένο έγγραφο, από τα επίσημα γιουγκοσλαβικά αρχεία, υπό τον τίτλο «Έκθεση του Hoxha προς τον Tito για την επίσκεψη του Βαφειάδη στα Τίρανα (24.9.1947», το οποίο παρέλειψε (;) να παραθέσει ο διδάκτωρ:

 

«Σας πληροφορώ για την επίσκεψη στα Τίρανα του Στρατηγού Μάρκου. Ήρθε χωρίς καμία προηγούμενη ειδοποίηση. Για τον λόγο αυτό δεν συναντήθηκα μαζί του. Εξουσιοδότησα έναν σύντροφο από το Πολιτικό Γραφείο να συζητήσει μαζί του. Έθεσε τα ακόλουθα ερωτήματα:

 

1.Να αποσταλλούν 3.000-4.000 Τσάμηδες για τον Δημοκρατικό Στρατό, από τις 18.000 που ζουν στην Αλβανία, διωγμένοι από την Ελλάδα από τις δυνάμεις του Ζέρβα… Όσον αφορά τους Τσάμηδες, θεωρούμε ότι προς το παρόν δεν μπορούν να αποτελέσουν παράγοντα βοήθειας. Για μεγάλο χρονικό διάστημα βρέθηκαν υπό την επίδραση της αντίδρασης. Δεν θα θελήσουν να πάνε να πολεμήσουν, αλλά και για εκείνους που θα θελήσουν να πάνε υπάρχει ο κίνδυνος να περιπέσουν σε αμερικανική επίδραση. Για το λόγο αυτό απαντήσαμε ότι προς το παρόν αυτό είναι αδύνατο, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα του ελληνικού Δημοκρατικού Στρατού, αλλά ότι θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να στείλουμε την κατάλληλη στιγμή αυτούς που έχουν τη δυνατότητα…».

 

Ο «Στρατηγός Μάρκος», ο οποίος έθεσε το θέμα, είναι ο Μάρκος Βαφειάδης, «αρχιστράτηγος» του ΔΣΕ και βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, το 1985.

 

Και λίγα λόγια για τους «Τσάμηδες», που ήθελε να επιστρατεύσει ο καπετάν Μάρκος για να ενισχύσουν τις κουκουέδικες συμμορίες του. Οι Τουρκαλβανοί «Τσάμηδες» της Θεσπρωτίας, είχαν συμμετάσχει στον ελληνοϊταλικό πολέμο, με δύο Τάγματα Πεζικού, τα οποία είχαν ενσωματωθεί στον ιταλικό στρατό. Κατά την διάρκεια της κατοχής, συνεργάσθηκαν αρμονικά με τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής και ιδού το «έργο» τους: 630 δολοφονίες Ελλήνων, 460 απαγωγές, 210 βιασμοί, 2.330 εμπρησμοί οικιών (μετά την λεηλασία τους) και χιλιάδες αρπαγές ζώων. Εκδιώχθησαν από την Ελλάδα μετά την αποχώρηση των Ιταλών προστατών τους και το 1947 στερήθηκαν την ελληνική ιθαγένεια και δημεύθηκαν οι περιουσίες τους, οι οποίες αποδόθηκαν στα θύματά τους. Με τέτοια πλουσιοτάτη ανθελληνική δράση - ποινικό μητρώο, είναι απορίας άξιον πως τελικώς οι Αλβανοί δεν επέτρεψαν στους Τσάμηδες να συμπολεμήσουν με τους συμμορίτες του Μάρκου και του Ζαχαριάδη. Θα ταίριαζαν μια χαρά!

 

Γ. Δημητρακόπουλος

Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός

Π. Φάληρο - Αθήναι

 Σχόλιο αποστολέα:   Ουδέν σχόλιον  δικό μου. Ο Σ. Μυριβήλης τα λέει όλα με λακωνικό τρόπο.

 

«Δεν υπάρχει Έλληνας κομμουνιστής. Ο συνειδητοποιημένος κομμουνιστής παύει να είναι Έλληνας». - Στράτος Μυριβήλης

Σχόλιο Σσστ:  Ευχαριστώ τον φίλο Στέργιο για την αποστολή του θέματος με το ηλεκτρ. ταχυδρομείο.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΘΕΜΑ - ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΘΡΑΚΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ. "ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΑ ΞΕΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΩΡΑ" (ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΑΔΗ)

Ο ΒΡΩΜΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΘΡΑΚΗ

Το παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" στο φύλλο της 28.6.2012

Του Πάνου Χατζηγεωργιάδη

Μέλος ένωσης μουσικοσυνθετών Αγγλίας
Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Πολιτευτής ΛΑ.Ο.Σ
panoschatzigeorgiadis@gmail.com

Ενώ η οικονομική κρίση η οποία στην ουσία δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου της αξιακής κρίσης και του εκπεσμού των όσων θεωρούσαμε δεδομένα σε μιά χώρα η οποία αυτοπαγιδεύτηκε στην ψευδοευμάρια του καπιταλισμού και δάγκωσε για καλά το τυράκι της ψευδεπίγραφης ζωής με δανεικά και χωρίς ιδανικά,βαραίνει τα κεφάλια όλων ως άλλη δαμόκλειος σπάθη και ενώ ο έλληνας παλεύει για μια φρατζόλα ψωμί κυριολεκτικά στις ουρές των διάφορων συσσιτίων, κάποιοι έχουν βάλει ως στόχο εδώ και δεκαετίες το μεγάλο κοσμηματοπωλείο που λέγεται Μακεδονία και Θράκη.

Είς εξ αυτών όπως αποδυκνείεται εγγράφως πλέον, με βάση τα ντοκουμέντα που παραθέτω εδώ,είναι και το "πολύ" Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας το πρό του 1924 ονόματι ΣΕΚΕ το οποίο ακολουθώντας την διαδικασία της "μπολσεβικοποίησης" υπέγραψε όρους πλήρως ανθελληνικούς προκειμένου να λάβει το όνομα Franchise του Κ.Κ. έπειτα απο το έκτακτο συνέδριο το οποίο συγκαλείται απο τις 26 Νοεμβρίου έως τις 3 Δεκεμβρίου του 1924 τις θέσεις του οποίου συνεδρίου παραθέτω επίσης εδώ.

Τα ντοκουμέντα τα οποία θα δείτε εδώ δεν πρόκειται για χαρτία με στοιχεία κατασκευασμένα και αποκτούν ιδιαίτερη αξία διότι προέρχονται απο το ίδιο το όργανο του κόμματος του ΚΚΕ,την εφημερίδα "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ" όπου ρίζες βάζει ο καθένας αυτό που όλοι φανταζόμαστε.

Δείτε λοιπόν μέσα απο τον ίδιο τον "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ" του τότε,το πως αντιμετωπίζει το ΚΚΕ το ζήτημα της μακεδονίας αλλά και της θράκης,φαντάζομαι δε, πως όσοι διαβάζετε το παρόν δεν θα έχετε καμιά αμφιβολία περί του αντιθέτου σχετικώς με τον ρόλο του ΚΚΕ,όμως αυτά παρατίθενται γενικώς και για όσους έχουν ανοιχτό μυαλό προκειμένου να τα διαβάσουν,να φρίξουν και να σκεφτούν...

ΣΤΗΛΗ

"ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ"

ΦΥΛΛΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

ΕΤΟΣ Ζ/ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β/ΑΡ.ΦΥΛΛΟΥ 2643 - 1143

13.12.1924 ΑΡΘΡΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ

"Η ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ"

Αντιγράφω επί λέξη.

"Η επιδρομή της ανεπτυγμένης ήδη σωβινιστικής μπουρζουαζίας των γειτονικών βαλκανικών κρατών,η διεισδύση των οργάνων της ανάμεσα στους μακεδονικούς πλυθησμούς - παρεμπόδιζε και διατάραξε την ομαλή πορεία της εθνικής εξελίξεως των και έτσι παρουσιάστηκε στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ το φαινόμενο ενός ΛΑΟΥ απο τον οποίον ΑΦΑΙΡΕΙΤΑΙ το δικαίωμα να ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ με το όνομα της ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΤΟΥ,ο οποίος οφείλει ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΗ,να είναι ΕΛΛΗΝΑΣ,Βούλγαρος,Σέρβος,

πάντως οτιδήποτε άλλο απο ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ.¨

"Ήλθε έπειτα το ΚΟΜΜΑΤΙΑΣΜΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ,ο άγριος εκπατρισμός και βίαιος εκσερβισμός,εκβουλγαρισμός και ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ."

"Μπροστά σε αυτόν τον αγώνα,το ελληνικό,το βαλκανικό προλεταριάτο και τα Κ.Κ. αντιμετωπίζουν ορισμένα καθήκοντα θεμελιώδους σπουδαιότητας,τόσο για την βασική προγραμματική θέση του ταξικού αγώνος των,όσο και για την επιτυχία του τελικού των σκοπού,που είναι το γκρέμισμα της μπουρζουαζίας ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΚΑΘΕ ΕΘΝΙΚΟΥ ΖΥΓΟΥ"

ΦΥΛΛΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β/ΧΡΟΝΟΣ 7ος/ΑΡ ΦΥΛΛΟΥ 2645 - 1145

14.12.1924 ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΜ. ΚΟΜΜΑΤΟΣ (26 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ - 4 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1924)

ΘΕΣΗ Νο 4. ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ !!!

"Καταπιέζει τις ΕΘΝΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ στη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ - Σ.Σ. Η ευρωπαική μπουρζουαζία -

" Με τις "εθνικές" προπαγάνδες και με τις μηχανοραφίες αγωνίζονται για την καταπάτηση ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ"

"Η Ελληνική μπουρζουαζία αφού τους εξεσπίτωσε,τους εσώρευσε σαν σαρδέλλας βιαστικά 700.000 δυστυχισμένους πρόσφυγας,οχι για να τους εγκαταστήσει παρά για να εποικίσει τον ντόπιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ πλυθησμό και να χει τους πρόσφυγες αυτούς έτοιμο κρέας για τα κανόνια στον πόλεμο τον καινούριο"

" Όπως η βουλγαρική και η σερβική έτσι και η Ελληνική πλουτοκρατία,ΚΑΤΑΔΥΝΑΣΤΕΥΣΕ ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΘΡΑΚΙΚΟΥ ΛΑΟΥ,δίχως την ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ,είναι αδύνταον να δυναμώσει επάνω μας τον κοινωνικό της ζυγό."

" Η ντόπια μπουρζουαζία είναι ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΥΝΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΘΡΑΚΙΚΟΥ ΛΑΟΥ"

"Αν δεν συντρίψουμε τον ΕΘΝΙΚΟ ΖΥΓΟ της ντόπιας μπουρζουαζίας που ΒΑΡΥΝΕΙ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ,δεν μπορούμε να συντρίψουμε τον κοινωνικό ζυγό που βαρύνει επάνω μας"

" ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΑΓΩΝΙΖΩΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΥΠΑΡΞΗ" !!!

Κάντε ένα ψάξιμο στα φύλλα του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ εκείνον τον καιρό και θα βρείτε πολλά "ωραία" τέτοια που φανερώνουν τον αντεθνικό ρόλο του ΚΚΕ,τώρα πως ένα κόμμα με αεθνική ιδεολογία που βλέπει παντού την μπουρζουαζία και την κάθε λογής πλουτοκρατία,κόπτεται για την ΕΘΝΙΚΗ ανεξαρτησία ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΚΟΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ αυτό είναι απορίας άξιον...

ΕΠΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΠΕΡΑΝ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.

Να ποιός είταν ένας απο τους όρους για το πρώην ΣΕΚΕ προκειμένου να ενταχθεί στην κοινωνία των Κ.Κ.
για την αποκατάσταση όμως του δικαίου το στέλεχος του ΣΕΚΕ Γ. Κορδάτος ο οποίος προς τιμήν του αντετάχθη στην θέση αυτή της Γ΄ Διεθνούς,διεγράφη και δεν επανήλθε ποτέ στις τάξεις του ΚΚΕ.

Τα κείμενα που παρέθεσα βρίσκονται στα ως άνω αναφερθέντα φύλλα του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ και εδώ να ευχαριστήσω την Εθνική βιβλιοθήκη της Ελλάδος για την φοβερή δουλεία όσον αφορά την ψηφιοποιήση,χιλιάδες φύλλα εφημερίδων μπορεί να βρεί κάποιος στον παρακάτω σύνδεσμο.

http://www.nlg.gr/digitalnewspapers/ns/main.html

Το αλίευσα ΕΔΩ

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ

Βλέποντας το βίντεο που ακολουθεί νομίζουμε ότι δεν χρειάζεται άλλο τεκμήριο για να αποδειχθεί ότι το ΚΚΕ σήμερα βρίσκεται στο πολιτικό σκηνικό της χώρας μας μόνο και μόνο για να υπάρχει. Αφού λέει η κυρία Αλέκα Παπαρήγα δεν είναι σαν τα μούτρα των άλλων ας μας πει τι έκανε για να αλλάξει το πολιτικό κατεστημένο; Μήπως και η ίδια συντελεί στην διαιώνιση αυτού του συστήματος;

Κάποτε το ΚΚΕ αγωνίσθηκε για να έχουμε οκτάωρο εργασίας, ήταν αυτοί που υποστήριζαν τον λαό και τον εργάτη, τώρα ενώ ξέρουν ότι καταπατούνται όλα τα εργασιακά δικαιώματα, το σύνταγμα και ο πολίτης γυρίζει πίσω στον μεσαίωνα τόσο εργασιακά όσο και βιοτικά το ΚΚΕ με απάθεια λέει σιγά μην γίνουμε και κυβέρνηση.

Ποια είναι τελική η θέση της Αλέκας Παπαρήγας στην Βουλή; Να είναι στην αντιπολίτευση και να δημαγωγεί με μικρά σχόλια; Χωρίς να σκοπεύει να γίνει κυβέρνηση και αντί να αγωνίζεται για να προστατεύσει τον εργαζόμενο, χαμογελά σαν να είναι ένα μη πραγματοποιήσιμο όνειρο. 

Τα λάθη της Αριστεράς έδωσαν έναυσμα στην ακροδεξιά να αναπτυχθεί, καιρός να αλλάξουν ρότα και να δουν την πραγματικότητα, αλλιώς καλύτερα να αποσυρθούν από την πολιτική. Τέλος αν ξέρουν ότι δεν θα γίνουν ποτέ κυβέρνηση δεν αναρωτήθηκαν ποτέ τι είναι αυτό που τους εμποδίζει;

Έχουμε πόλεμο και η Ελλάδα έχει ανάγκη από πραγματικούς Έλληνες και Ελληνίδες και όχι Νεοταξήτες πολιτικούς που σκύβουν το κεφάλι στην Παγκοσμιοποίηση. 

http://youtu.be/hLKskDEe8hM



Το αλίευσα ΕΔΩ

99 λόγοι να ψηφίσω ΚΚΕ

Συνέπεια λόγων και έργων. Το κόμμα εφαρμόζει τους νόμους της κυβέρνησης για να δείξει πόσο άδικοι είναι! 

Θυμάσαι, τίμιε αναγνώστη, εκείνη την παράξενη ημέρα, όταν το θέρος μέριαζε για να διαβεί το φθινόπωρο; 31 Αυγούστου. Καιρός σχεδόν αίθριος. Η θερμοκρασία στην Αθήνα κυμάνθηκε από 21 έως 33 βαθμούς Κελσίου. Είχαν ξεσπάσει φοιτητικές κινητοποιήσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Στη Βουλή συζητούσαν νομοσχέδιο που αφορούσε και τον... πτωχευτικό κώδικα, με το περιβόητο άρθρο 99,το οποίο, φευ, δεν έσωσε τον Λάκη Γαβαλά από τις περιπέτειες με τον νόμο. Το ΚΚΕ έβαζε τα πράγματα στη θέση τους.

Ο Νίκος Παπακωνσταντίνου, εισηγητής του κόμματος, κατακεραύνωνε τις καπιταλιστικές μεθοδεύσεις: «Οι ρυθμίσεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου και η λογική αυτών των ρυθμίσεων είναι κοντά στις προσδοκίες και συμμερίζεται σχεδόν με τρυφερότητα τις ανησυχίες και, βεβαίως, τις αξιώσεις των μεγιστάνων του κεφαλαίου και της αντιλαϊκής συντεχνίας των βαθύπλουτων, των μεγαλομετόχων των επιχειρηματικών ομίλων, των εκλεκτών, διακεκριμένων και έντιμων μεγαλοεπιχειρηματιών». Πες τα, χρυσόστομε! Δεν είναι δυνατόν μια ζωή να γίνεται τέτοιο τσιμπούσι στην πλάτη του φτωχού και του ανήμπορου. Δεν επιτρέπεται σε μια συντεταγμένη πολιτεία να ξαμολάει τα σκυλιά του μεγάλου κεφαλαίου εναντίον της ερ­γατικής τάξης. Στην αίθουσα της ολομέλειας ραγίσαν τα τσιμέντα από συγκίνηση.

Στ΄ άρματα!

Η σοφή μαρξιστική ανάλυση του εισηγητή του ΚΚΕ περιέλαβε και το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, με τη λεγόμενη προπτωχευτική διαδικασία: «Αφορά τις ρυθμίσεις για τους ηττημένους του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού, τις συγκριτικά μικρότερων διαστάσεων ανώνυμες εταιρίες και εταιρίες περιορισμένης ευθύνης. [...] Είναι ελκυστικότερο για τον επενδυτή να ξεκινήσει την επένδυσή του με βάση μια υφιστάμενη επιχείρηση που χρειάζεται ρευστότητα παρά να ξεκινήσει από το μηδέν.

Με τις ρυθμίσεις αυτές εισάγεται λοιπόν η προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης. Ποιος είναι ο πυρήνας αυτής της διαδικασίας; Είναι οι εμπιστευτικές διαπραγματεύσεις. Μ' αυτές τις διατάξεις ισχυροποιείται ο ρόλος του τραπεζιτικού κεφαλαίου στις εξαγορές, συγχωνεύσεις, μεταβιβάσεις επιχειρήσεων και αυτό είναι όλο το μυστικό για να γιγαντωθούν περαιτέρω ντόπιοι ή και ξένοι επιχειρηματικοί όμιλοι, μόνοι τους ή σε ζεύξη με τους ντόπιους».

Και πάνω που είχαμε αποστηθίσει την εμπνευσμένη ομιλία του βουλευτή του ΚΚΕ και τη λέγαμε σε συγγενείς και φίλους ένεκα Λάκη Γαβαλά, τι μάθαμε; Ότι η Τυποεκδοτική ΑΕ., εκδοτική επιχείρηση συμφερόντων του ΚΚΕ, υπέβαλε αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του Νέου Πτωχευτικού Κώδικα!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ
(ΕΦ.ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-03/2/2012)
Το αλίευσα ΕΔΩ

Γιατί παραιτήθηκε ο Δ.Αβραμόπουλος και τι σχέση μπορεί να έχει η ... Αλέκα Παπαρήγα;;;

Διαβάστε το κρυφό πολιτικό νόημα που κρύβει η παραίτηση αυτή και πως σχετίζεται με το ΚΚΕ !!!
Από χτες ακούμε και διαβάζουμε ότι θα παραιτηθεί από βουλευτής ο Δημήτρης Αβραμόπουλος! Και τελικά σήμερα υπέβαλε την παραίτησή του στον Πρόεδρο της Βουλής. Την θέση του στην βουλή καταλαμβάνει από τη ΝΔ η κ.Ελενα Κουντουρά.
Κανείς όμως δεν αιτιολογεί επαρκώς την «περίεργη» για τους μη μυημένους στα πολιτικά παραίτηση Αβραμόπουλου.

Κάποιοι έθεσαν το θέμα , ότι έτσι ο Σαμαράς, θέλει να δείξει ότι δεν έχει «ενεργή» συμμετοχή η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ και να περάσει ως μήνυμα ότι η Αντιμνημονιακή πολιτική του δεν «έσβησε»!!!

ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ !!!

Η πραγματικότητα είναι πολύ απλή και συνάμα πολύ λογική , τόσο για τον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά όσο και για το κόμμα της ΝΔ!
Η δε κίνηση παραίτησης Αβραμόπουλου, δεν αποτελεί μια «απλή επικοινωνιακή» τρίπλα, αλλά ένα εξόχως πολιτικό γεγονός, που έχει Συνταγματικές προεκτάσεις και προπάντων, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ.

Αν παρέμενε βουλευτής ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, τότε το κόμμα της ΝΔ, θα συμμετείχε στον Κυβερνητικό Συνασπισμό. Θα αποτελούσε με απλά λόγια, Κυβέρνηση της χώρας!

Με αυτό ως δεδομένο, η ΝΔ δεν θα αποτελούσε πλέον, το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, λόγω της συμμετοχής ενός έστω βουλευτή της στην Κυβέρνηση.

Ετσι, αυτομάτως, Αξιωματική Αντιπολίτευση θα ήταν το ΚΚΕ και αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Βουλή θα ήταν η Αλέκα Παπαρήγα!

Το γεγονός αυτό, συνεπάγεται, αλλαγή σε πολλά πράγματα για τη ΝΔ, και ειδικά στην σειρά των ομιλητών στις συζητήσεις, στους χρόνους διάρκειας αλλά και σε όλο το πρωτόκολλο της Βουλής!
Και όχι μόνο αυτά, αλλά και πολλά άλλα!

Όπως για παράδειγμα, ο χρόνος που θα δικαιούται στις εμφανίσεις της η Αλέκα Παπαρήγα και το ΚΚΕ στις προεκλογικές της ομιλίες!
Όπως καταλάβατε λοιπόν, η παραίτηση Αβραμόπουλου δεν αποτέλεσε μια κίνηση εντυπωσιασμού, αλλά μια κίνηση ουσίας για το κόμμα της ΝΔ στην περίοδο αυτή.

Δεν γνωρίζω γιατί αυτό δεν εξηγείται επαρκώς από τα κανάλια , κατά τη διάρκεια της μέρας! Αποτελεί όμως μια πραγματικότητα που οι πολιτικοί συντάκτες ήταν υποχρεωμένοι να την εξηγήσουν στο λαό!

aegeantimes.gr

Το αλίευσα ΕΔΩ

Παύλος Μελάς και ΚΚΕ

Tου Γεράσιμου Αποστολάτου

Από το βιβλίο, «η παγίδευση της ιστορίας», σελ 159

ΣΤΙΣ 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1904 ο εθνικός ήρωας Παύλος Μελάς έπεφτε από τουρκικό βόλι στη Σιάτιστα Καστοριάς. Η θυσία του για την απελευθέρωση της Ελληνικής Μακεδονίας θα γίνει από τότε εθνικό σύμβολο αγώνων και ηρωισμών. Αυτές τις ημέρες κλείνουν ακριβώς 100 χρόνια από το θάνατο του. Έχουν λεχθεί και ειπωθεί πολλά για τον ήρωα. Θα χρησιμοποιήσω εδώ λίγες μόνο φράσεις από κείμενο του που έγραφε ως ανθυπολοχαγός πυροβολικού. Μια πνευματική παρακαταθήκη για τους σημερινούς νέους (όσους ακόμα φωτίζονται από τη φλόγα των εθνικών ιδεωδών). «Η ζωή είναι πόλεμος. Η γη σου είναι φρούριο και χρέος σου η ΝΙΚΗ. Μη μιλάς, να σκέπτεσαι, ν αγαπάς, να μην πονάς. Ένας είναι ο σκοπός σου. Πολέμα για τα ιδανικά σου, για τα Ελληνικά ιδανικά του ανθρωπισμού. Πολέμα για την ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ. Άνδρες που περπατούν στη ζωή ευθυτενείς και με γαλήνη, μαθημένοι να πονούν χωρίς να υποφέρουν, να νικούν χωρίς να θριαμβολογούν, να νικώνται χωρίς να μοιρολογούν. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνδρες, θεμέλια γενεών.»

Η ζωή και η θυσία του Παύλου Μελά ταυτίζεται απόλυτα με τον αγώνα για την ελληνική Μακεδονία. Από τα χρόνια εκείνα του Μακεδονικού Αγώνα είχαμε αργότερα την εθνική εξόρμηση των Βαλκανικών Πολέμων 1912-13 με την Απελευθέρωση της Μακεδονίας, την συμμετοχή της χώρας στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο και το Μακεδονικό Μέτωπο αλλά και την προσπάθεια των Σέρβων να προσεταιρισθούν τη Θεσσαλονίκη. Ακολούθησαν οι αμφισβητήσεις των...
 Βουλγάρων για τις Συνθήκες που τους απέκοπταν από το Αιγαίο για να φθάσουμε στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο τη γερμανική επίθεση της 6 Απριλίου 1941, την κατάληψη της Μακεδονίας από τους Γερμανούς και τη προσφορά μεγάλου τμήματος της στους κομιτατζήδες της Σόφιας, με τις ανείπωτες σφαγές, τις διώξεις, τις καταστροφές και τη προσπάθεια εξελληνισμού της. Θα φθάσουμε τέλος στα 1944 όταν ο αρχηγός των κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας Τίτο θα εφεύρει την ύπαρξη δήθεν ιδιαίτερου Μακεδονικού κράτους που τελικός σκοπός του ήταν και η βίαιη υπαγωγή και της ελληνικής Μακεδονίας σ' αυτό.

Έκτοτε η χώρα μας ταλαιπωρείται σ' ένα διεθνή διπλωματικό μαραθώνιο για να αποδείξει ότι «μακεδονικό κράτος» εκτός του ελληνικού χώρου είναι ανύπαρκτο και τα προβαλλόμενα δήθεν ιστορικά στοιχεία για την ύπαρξη του είναι ψευδεπίγραφα. Αλλά η «έμπνευση» του Τίτο είχε προηγούμενο και μάλιστα ... από την ελληνική πλευρά!

Υποταγή στα κελεύσματα της Διεθνούς!

Το νεοσύστατο τότε ΚΚΕ ζήτησε την ένταξη του στη Διεθνή του κομμουνισμού στα 1924 αφού πρώτα αποδέχτηκε τη δημιουργία Κομμουνιστικής Βαλκανικής Ομοσπονδίας (υπό την Βουλγαρία) στην οποία θα υπαγόταν και η ελληνική Μακεδονία, ως τμήμα του σλαβικού τόξου!

Έντεκα χρόνια αργότερα, όταν το ΚΚΕ άρχιζε την προσπάθεια προσεταιρισμού των αστικών κομμάτων για τη δημιουργία Λαϊκού Μετώπου διεγράφη το Μακεδονικό από την ατζέντα για να μας το υπενθυμίσει αργότερα στο τρίτο Γράμμα του Γεν. Γραμματέας του Κόμματος (15 Ιανουαρίου 1941) όταν στο κείμενο του με τις οδηγίες προς τους συντρόφους του έγραψε ότι η Αυτοδιάθεση της Μακεδονίας παραμένει πάντα στόχος του κόμματος.

Στη πρώτη περίοδο της Κατοχής το Κόμμα απεφάσισε – με συνεργασία των κατοχικών δυνάμεων γερμανών και Βουλγάρων - να απελευθερώσει από τις φυλακές της Ακροναυπλίας μια ομάδα των λεγόμενων Σλαβομακεδόνων για να προετοιμάσουν το έδαφος για την Αυτοδιάθεση.  Επικεφαλής αυτής της ομάδας ήταν ο Ανδρέας Τζήμας που θα διατελέσει σε υψηλόβαθμες θέσεις στην ιεραρχία του κόμματος και θα σταλεί αργότερα σύνδεσμος με τον Τίτο. Εκεί που θα εκκολαπτόταν το «Μακεδόνικο».! Στη Κατοχή, το ΚΚΕ, για να μη βρεθεί αντιμέτωπο με τον πατριωτισμό των Ελλήνων και αποδυναμωθεί το ψευδεπίγραφο «Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο» απέκρυψε τις προθέσεις του για το Μακεδονικό. Θα επανέλθει όμως αργότερα...

«Από το ΚΚΕ έμαθα ότι είμαι μακεδόνας»!

Υπάρχει μια απίστευτη ομολογία εξέχοντος αργότερα στελέχους του μακεδονικού μορφώματος των Σκοπίων: του Μιχάλη Κεραμιτζήεφ που την απεκάλυψε στο γνωστό κομμουνιστή συγγραφέα Αλέκο Παπαναγιώτου και μας την παραδίδει ο έγκυρος ιστορικός των Βαλκανικών πραγμάτων καθηγητής Ευάγγελος Κωφός.

 «Τότε (1939), απεκάλυψε, δεν είχα ιδέα από αυτά τα πράγματα: Μακεδόνες, Μακεδονία, Μακεδόνικο Ζήτημα, Κομιτάτο κλπ. Με το Λάζο Τερπόφσκυ βρισκόμουν τακτικά σε δουλειές. Το ίδιο και με τα άλλα μακεδόνικα στελέχη μας. Ποτέ και πουθενά κανένας δεν μου είπε καμιά κουβέντα για Μακεδόνες. Είμασταν κομμουνιστές και παλεύαμε για τον κομμουνισμό. Ένοιωθα το ίδιο που ένιωθε και ένας Έλληνας κομμουνιστής. Στο βαθμό που ένοιωθα κάτι ιδιαίτερο σαν Σλάβος ένοιωθα ότι είμαι Βούλγαρος».

«Τώρα βέβαια βγήκαν πολλά «παλικάρια», ο Τσίπας, ο _______Λάζος (Ασημόπουλος) και οι άλλοι γνωστοί που λένε τα πιο απίθανα παραμύθια, τότε όμως κανένας δεν μιλούσε για ΒΜΡΟ και για Μακεδονία. Κανένα μακεδόνικο στέλεχος δεν μίλησε ποτέ γι αυτά ούτε σε μας ούτε και σε μία έστω δίκη. Μονάχα οι Έλληνες κομμουνιστές μιλούσαν πάντα για Μακεδόνες και για Μακεδονία, αυτοί υπεράσπιζαν αυτή τη θέση και στα δικαστήρια και καταδικάζονταν. Εγώ μέσα στο ΚΚΕ και από το ΚΚΕ, από τους Έλληνες κομμουνιστές και όχι από τους Μακεδόνες άρχισα να μαθαίνω και να νοιώθω ότι είμαι Μακεδόνας. Αυτή είναι η αλήθεια»

(βλ. Μακεδονία και Θράκη, 1941-1944. Κατοχή - Αντίσταση - Απελευθέρωση - Διεθνές Συνέδριο - Ευ. Κωφός, σελ. 131α - έκδοση «Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου - Θεσσαλονίκη 1998).

Και κομιτατζήδες για την απελευθέρωση της Ελληνικής Μακεδονίας!

Ο ΕΛΑΣ και το ΚΚΕ έφθασαν σε τόση θρασύτητα κατά την Κατοχή ώστε ολόκληρα τμήματα Βουλγάρων κομιτατζήδων που είχαν προηγουμένως βασανίσει τον ελληνικό πληθυσμό να τα εντάξουν ως τμήματα των μονάδων τους. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ιστορικός κ. Ιωάννης Κολιόπουλος, στο δίτομο έργο του «Λεηλασία Φρονημάτων» - Το Μακεδονικό ζήτημα στη Κατεχόμενη Δυτική Μακεδονία 1941-44 (Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών - 1994) αποκαλύπτει σωρεία περιπτώσεων, με συγκεκριμένα ονόματα ακόμα και γνωστών εγκληματιών πολέμου Βουλγάρων κομιτατζήδων που βρήκαν στέγη στις μονάδες του ΕΛΑΣ. Αργότερα ο Βουλγαρικός στρατός Κατοχής που εν μία νυκτί έγινε από φασιστικός μαρξιστικός (!) θα συμπράξει στην Ανατολική Μακεδονία με τον ΕΛΑΣ για τη συντριβή των μη εαμικών αντιστασιακών οργανώσεων.

Τότε που έβγαλε το προσωπείο...

Την άνοιξη του 1949 το ΚΚΕ απεκάλυψε και πάλι το πραγματικό του πρόσωπο. Ήταν η εποχή που είχε αποδυναμωθεί εντελώς ο λεγόμενος Δημοκρατικός Στρατός και θα έπρεπε να ενισχυθεί από τα γειτονικά κομμουνιστικά κράτη με νέους άνδρες. Στην 5η Ολομέλεια το Κόμμα αποφάσιζε τη διεύρυνση της ψευδοκυβερνήσεως των βουνών με υπουργούς σλαβομακεδόνες. Αντάρτες των Σκοπίων σχημάτισαν μονάδες στο «Δημοκρατικό Στρατό» ενώ συμπληρώθηκαν και από 2000 τσάμηδες (παλιούς βασανιστές του ηπειρωτικού λαού στη Κατοχή) που τότε υπηρετούσαν τον Χότζα. Έτσι το ΚΚΕ υπολόγιζε να απαλλαγεί ο Μακεδονικός λαός από τους Παυλομελάδες...

Οι Παυλομελάδες έσφιγγαν τη θηλιά...

Στο φύλλο του περιοδικού Πολιτικά θέματα της 1ης Μαρτίου 1999, σε σημείωμα μας είχαμε επισημάνει την κινητοποίηση των «δημοκρατικών πνευματικών δυνάμεων» για την παρουσίαση του βιβλίου - που εκδόθηκε τότε - της χήρας του άλλοτε διευθυντού του «Ριζοσπάστη» και αντιστράτηγου του λεγόμενου «Δημοκρατικού Στρατού» Κώστα Καραγιώργη - Γυφτοδήμου.

Είχαμε γράψει ότι η χήρα του Καραγιώργη έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπίζεται τη μνήμη του άνδρα της, που τελικά δολοφονήθηκε κατά μυστηριώδη τρόπο από τους ίδιους τους συντρόφους του, στα υπόγεια της Διεύθυνσης Κρατικής Ασφάλειας στο Βουκουρέστι.

Για τη δολοφονία αυτή - όπως συνήθως γίνεται - δεν υπάρχει καμία εξήγηση από το ΚΚΕ και τον Περισσό. Επειδή όμως με την έκδοση του βιβλίου και πάλι τα ιστορικά γεγονότα διαστρεβλώνονταν με τις απόψεις της «μιας αλήθειας» αναγκάστηκα να υπενθυμίσω σ' αυτούς που κάνουν προσπάθεια να παρουσιάσουν τον Καραγιώργη ως περίπου «εθνικό ήρωα» μερικές από τις «ανδραγαθίες» του «αντιστράτηγου», που βέβαια αποσιωπούνται στο σημερινό ιστορικό περιβάλλον. Στο αρχείο μου υπάρχει η εφημερίδα του «Δημοκρατικού Στρατού» «Προς τη Νίκη» της 28ης Μαρτίου 1949, στην οποία περιγράφονται λεπτομέρειες από το 2ο Συνέδριο του ΝΟΦ (της σλαβομακεδονικής γνωστής οργάνωσης).

Εκεί, γράφει η εφημερίδα, παραβρέθηκαν περισσότεροι από 600 αντιπρόσωποι του «σλαβομακεδονικού λαού». Ο ίδιος ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης ήταν στο συνέδριο και μεταξύ άλλων και ο «αντιστράτηγος» Κώστας Καραγιώργης. Μέσα σε επευφημίες και συνθήματα για την ενιαία πάλη ΚΚΕ και ΝΟΦ ο Καραγιώργης πήρε το λόγο και είπε τα εξής χαρακτηριστικά: «Πόσοι είναι οι τόποι που βασανίστηκαν, στέναξαν τόσο κάτω από τόσους ζυγούς σκλαβιάς, όσο ο μακεδονίτικος λαός. Οι Τούρκοι Μπέηδες πιο παλιά, οι Σέρβοι κομιτατζήδες και οι

Έλληνες κομιτατζήδες - οπλαρχηγοί, Παυλομελάδες και Καπετάν Βαρδαίοι, Τσόντοι και Γαρέφηδες, του έσφιγγαν τη θηλιά στο λαιμό. Το Ίλιντεν του 1903 ήταν ένα μεγάλο επαναστατικό ξεκίνημα. Μεγάλοι και δοξασμένοι άνδρες του σλαβομακεδονικού λαού, ο Ντέλτσεφ, ο Πετρώφ, ο Σαντάσκυ, ο Πανίστα, ο Τσάουλεφ, ο Γκρούεφ και τόσοι άλλοι, έδωσαν το αίμα τους για τη μακεδόνικη λευτεριά».

«Το ΚΚΕ έχει υποχρέωση από την ίδια τη διεθνιστική του φύση, από την ίδια τη μαρξιστική - λενινιστική – σταλινική του κοσμοθεωρία, στάθηκε πιστό στον αγώνα του μακεδόνικου λαού και ολοκλήρωσε με την ιστορική του απόφαση της 5^ης Ολομέλειας, τη σωστή γραμμή του στο εθνικό ζήτημα. Ο σλαβομακεδόνικος λαός, με τον αγώνα του, με τις θυσίες του, με την ένοπλη συμβολή του στον μεγάλο απελευθερωτικό αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του ελληνικού λαού, έχει κερδίσει έμπραχτα το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και τη λεφτεριά του».

Με το κλείσιμο της ομιλίας το ο «αντιστράτηγος» Καραγιώργης, αφού εξηγούσε ότι «έχουμε παραμερίσει αποφασιστικά από τις γραμμές μας όλα τα δισταχτικά, λιπόψυχα, δειλά, οπορτουνιστικά στοιχεία (κάποιους δηλαδή που εξέφραζαν φόβους ότι η παράδοση της Μακεδονίας στους σλάβους θα ζημίωνε την απήχηση του ΚΚΕ στον ελληνικό λαό) και έχουμε εξασφαλίσει αποφασιστική, αλύγιστη, ανοιχτομάτα και φωτισμένη πολιτική και στρατιωτική ηγεσία με επικεφαλής το δοκιμασμένο αρχηγό μας Νίκο Ζαχαριάδη», εξήγγειλε στα αλαλάζοντα από ενθουσιασμό πλήθη ότι «σε λίγο θα ανασχηματίσουμε και τη δημοκρατική μας κυβέρνηση και με τη συμμετοχή του ΝΟΦ και θα την κάνουμε αντιπροσωπευτική»!! (Στη νέα «κυβέρνηση» υπουργός Παιδείας και Υγιεινής ήταν ο Πέτρος Κόκκαλης, για τον οποίο αφιερώσαμε κεντρικό δρόμο των Αθηνών, δίπλα στην αμερικανική πρεσβεία!).

Το αλίευσα ΕΔΩ akritas-history-of-makedonia

Ιστορική αναδρομή: ΚΚΕ και Βορειοηπειρωτικό

Ἡ Δευτέρα Ὁλομέλεια τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ (Νοέμβριος 1934) κατήγγειλε ὡς «ἰμπεριαλιστικὸ ἀλυτρωτισμὸ» τὴν διεκδίκησιν τῆς Β. Ἠπείρου ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.

Ο Ν. Ζαχαριάδης μάλιστα, στὴν ὁμιλίαν του πρὸς τὴν μετὰ τὸ 6ο Συνέδριον τοῦ ΚΚΕ, Ὁλομέλειαν τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ (14-15 Ἰουν. 1936) ἀπεκάλεσε τὴν διεκδίκησιν τῆς Β. Ἠπείρου «κατακτητικῆ βλέψη». Συγκεκριμένως εἶπεν:

«Ἡ πλουτοκρατία καὶ ἡ ἀντίδραση, ἂν καὶ τρέμουν γιὰ τὴ Μακεδονία καὶ Θράκη, ὅμως, παραγνωρίζοντας τὶς ἰδιομορφίες τῶν ἐπαρχιῶν αὐτῶν καὶ πρῶτα ἀπ' ὅλα τὴν πολυεθνικὴ σύνθεσή τους καὶ ἐφαρμόζοντας αὐτοῦ ἐπάνω πολιτικὴ οἰκονομικῆς ἀποστράγγισης καὶ τρομοκρατικοῦ ξεφαντώματος, δὲν φτάνουν παρὰ σὲ ἀντίθετα ἀποτελέσματα ἀπ' αὐτὰ ποὺ θέλουν... Τὸ χειρότερο ἀκόμα εἶναι ὅτι ἡ πλουτοκρατορία τῆς χώρας μας καὶ ὁ φασισμὸς ἀντιπροβάλλουν καὶ αὐτοὶ καταχτητικὲς βλέψεις πάνω στὴ Βόρειο Ἤπειρο, τὸ Μοναστήρι εἴτε τὴν Ἀνατολικὴ Ρωμυλία καὶ ἔτσι σπρώχνουν τὰ πράγματα πιὸ γοργὰ πρὸς πολεμικὲς καταστροφικὲς περιπέτειες» («Κομμουνιστικὴ Ἐπιθεώρηση», ἄρ. 23 τῆς 1ης Ἰουλίου 1936, σέλ. 6).

Περαιτέρω ὁ Ν. Ζαχαριάδης εἰς συνέντευξίν του στὴν ἐφημερίδα «Ἐμπρὸς» (26 Μαΐου 1945) ἐδήλωσε ὅτι εἶναι ἐναντίον τῆς Ἑλληνικῆς διεκδικήσεως τῆς Β. Ἠπείρου διότι «θ' ἀπετέλει παράγοντα κινδύνου, διὰ τὴν εἰρήνη καὶ τὴ σύμπραξι τῶν βαλκανικῶν χωρῶν»!

Στὴν συνέντευξίν του Ν. Ζαχαριάδη ἀπήντησε ἀμέσως ὁ Γεώργιος Παπανδρέου («Ἐμπρὸς» 27 Μαΐου 1945) ὡς ἕξης: «Ὄφειλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ὁ Ν. Ζαχαριάδης ὡμίλησε μὲ...

ἀνεπιφύλακτον εἰλικρίνειαν εἰς τὴν ὁποίαν δὲν μᾶς ἔχουν συνηθίσει οἱ ἐδῶ ἀναπληρωταί του.

Μέχρι τοῦδε τὸ ΚΚΕ ἐζήτει δημοψήφισμα διὰ τὴν Βόρειον Ἤπειρον, ἐνῶ ταυτοχρόνως συνειργάζετο μὲ τοὺς κομμουνιστᾶς τῆς Ἀλβανίας διὰ τὴν ἐξόντωσιν τῶν Ἑλλήνων πατριωτῶν τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἐζήτει ἐπίσης τὸ ΚΚΕ «στρατηγικὴν διαρρύθμισιν τῶν Ἑλληνο-βουλγαρικῶν συνόρων» ἀλλὰ κατόπιν «φιλικῆς συνεννοήσεως τῶν δύο χωρῶν», τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἐνεπιστεύετο εἰς τὴν καλὴν θέλησιν τῶν Βουλγάρων τὴν παραχώρησιν συνόρων ἀσφαλείας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ κ. Ζαχαριάδης μὲ τὰς ὠμᾶς δηλώσεις τοῦ καταργεῖ τὴν μέθοδον αὐτὴν τῆς ἀπάτης καὶ προτιμᾶ νὰ προκαλέση τὸ ἔθνος.

Τοῦ ἐκφράζομεν τὰς εὐχαριστίας μας καὶ εὐχόμεθα τὴν αὐτὴν τακτικὴν νὰ συνέχιση καὶ εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ πεισθῆ ἐπὶ τέλους ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἰδίως οἱ θλιβεροὶ ἐαμικοὶ ὀπαδοὶ περὶ τῆς «ἐθνικῆς» πολιτείας τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος».

 Ἡ ἐφημερὶς «Ἐμπρὸς» ἐδημοσίευσε (26 Ἰουνίου 1945) ἰδιόγραφον δήλωσιν τοῦ Ν. Ζαχαριάδη ὅτι: «ἡ διατύπωσις Ἑλληνικῶν ἀξιώσεων γιὰ τὴν Β. Ἤπειρο καὶ Ἀνατολικὴ Ρωμυλία... θ' ἀπειλοῦσε ἐξαιρετικὰ τὴν εἰρήνη καὶ τὴν συνεργασία στὰ Βαλκάνια».

Τὴν προδοτικὴν στάσιν τοῦ ΚΚΕ ἔναντί της Β. Ἠπείρου θὰ ἐπιβεβαίωση καὶ τὸ μέλος τοῦ Π.Γ. τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ, Ζήσης Ζωγράφος, ὁ ὁποῖος εἰς ἄρθρον στὸ κομμουνιστικὸ περιοδικὸ «Νέος Κόσμος» (τεῦχος 9, Σέπ. 1950 σέλ. 641-660) ὑπὸ τὸν τίτλον «Μερικὰ ζητήματα τῆς πολιτικῆς μᾶς γραμμῆς» διεκήρυξε ὅτι «Βορειοηπειρωτικὸ ζήτημα δὲν ὑπάρχει»!!

Εἰς αὐτὰ προσθέτω καὶ τὴν ὁμιλίαν τοῦ Ν. Ζαχαριάδη στὴν 7ην Ὁλομέλειαν τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ (Μάιος 1950) ὅπου εἶπεν:

«Σήμερα στὴν Ἑλλάδα ἔχουμε μιὰ πορεία ἀνασυγκρότησης καὶ συγκέντρωσης τῶν δημοκρατικῶν δυνάμεων. Τὸ πιὸ ἀρνητικὸ κι ἐδῶ εἶναι ὅτι πολὺ ἀσθενικὰ ἐκδηλώνεται στὴν πορεία αὐτὴ ἡ ἐπίδραση τῶν πιὸ συνεπῶν δημοκρατικῶν παραγόντων στὴ ζωὴ τῆς Χώρας, ὅπως εἶναι τὸ ΕΑΜ, τὸ ΑΚΕ, τὸ ΚΚΕ. Τὸ δικό μας καθῆκον εἶναι νὰ ἐπιταχύνουμε τὴν πορεία αὐτὴ μὲ τὴν συσπείρωση ὅλων τῶν δημοκρατικῶν δυνάμεων σ' ἕνα μέτωπο, σ' ἕνα συνασπισμὸ μὲ καθαρὸ δημοκρατικὸ πρόγραμμα. Αὐτὸ ἀνάμεσα στὰ ἄλλα, σημαίνει ὅτι ἀπὸ τὸ πρόγραμμα αὐτὸ πρέπει νὰ λείψουν ὅλα ἐκεῖνα τὰ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΑ ΑΓΚΑΘΙΑ, ὅπως οἱ ἐδαφικὲς διεκδικήσεις σὲ βάρος τῶν λαϊκῶν δημοκρατιῶν τῆς Ἀλβανίας καὶ τῆς Βουλγαρίας ποὺ δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ χύνουν νερὸ στὸ μύλο τῆς ἀμερικανοκρατίας» (Ν. Ζαχαριάδη: «Μερικὰ ζητήματα ἀπὸ τὴν κατάσταση καὶ τὴν κομματικὴ ζωή», ὁμιλία τοῦ εἰς 7ην Ὁλομέλειαν τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ, (Μάης 1950), ἔκδοσις ΚΚΕ, σέλ. 22).

Τὸν Μάιον τοῦ 1950 συνῆλθε ἡ 7η Ὁλομέλεια τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ στὴν ὁποίαν ὡμίλησε ὁ Ζαχαριάδης ἀναφορικῶς πρὸς τὰς διεκδικήσεις τῆς Ἑλλάδος ἔναντί της Ἀλβανίας καὶ Βουλγαρίας. Συγκεκριμένως εἶπεν:

ΚΚΕ και Μακεδονία

«Μέσα στὴ Βουλή, γνωστοὶ δημοκρατικοὶ παράγοντες, παρασέρνονται ἀπὸ τὴ μοναρχοφασιστικὴ πίεση καὶ πρωτοστατοῦν στὸ ἐθνικιστικὸ παραλήρημα μὲ τὴ διατύπωση ἐδαφικῶν ἀξιώσεων, σὲ βάρος τῆς Ἀλβανίας καὶ τῆς Βουλγαρίας. Οἱ ἀναβιώσεις αὐτές, εἶναι ὑποτροπὴ τῶν σοβαρῶν λαθῶν, ποὺ μὲ τὴ δική μας ἀνοχὴ ἢ πρωτοβουλία βαρύνουν καὶ ἀμαυρώνουν τὴν ἔνδοξη ἐαμικὴ κληρονομιὰ καὶ ποὺ σήμερα πρέπει νὰ ξεπεραστοῦν πέρα γιὰ πέρα, γιατί τὸ ξεπέρασμα τοὺς ἀποτελεῖ τὸ πρῶτο γνώρισμα γιὰ ἕναν συνεπῆ δημοκράτη καὶ ἀγωνιστὴ καὶ γιὰ τὴν εἰρήνη. Πρέπει καὶ ἐμεῖς καὶ οἱ φίλοι καὶ συναγωνιστές μας νὰ καταλάβουμε καλὰ καὶ καθαρὰ ὅτι ὁποιαδήποτε ὑποχώρησή μας, στὸ σημεῖο αὐτὸ εἶναι ἄμεση ἐκ μέρους μᾶς ὑποστήριξη στ' ἀμερικανικὰ πολεμικὰ σχέδια, στὴ δημιουργία τοῦ ἄξονα Ἀθήνα-Βελιγράδι, στὸ τράβηγμα τῆς Ἑλλάδας στὶς τυχοδιωκτικὲς Ἀγγλοσαξωνικὲς περιπέτειες ἐνάντια στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ τὶς Λαϊκὲς Δημοκρατίες...» (Ν. Ζαχαριάδης: «Μερικὰ ζητήματα ἀπὸ τὴν κατάσταση καὶ τὴν κομματικὴ ζωὴ» σέλ. 23-24).

Στὴν ἰδίαν Ὁλομέλειαν, τὸ μέλος τοῦ Π.Γ. τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ, Δ. Βλαντᾶς κατεδίκασε τὰς ἐθνικᾶς διεκδικήσεις εἰπῶν:

«Ἀπὸ παράγοντες τῆς "Δημοκρατικῆς Παράταξης" ἀκούστηκαν καὶ μέσα στὴν μοναρχοφασιστικὴ Βουλὴ ἐθνικιστικὲς κραυγὲς γιὰ «Βόρεια Ἤπειρο», γιὰ «στρατηγικὴ διαρρύθμιση τῶν βορείων συνόρων» κλπ. Πρέπει νὰ ποῦμε ὅμως τώρα ἀνοιχτὰ πὼς κάναμε λάθος καὶ ὅτι δὲν θὰ ἀνεχθοῦμε νὰ γίνεται καὶ ἀπὸ φίλους μας σωβινιστικὸ λαθρεμπόριο μέσα στὸ λαό, μὲ τὶς διεκδικήσεις τῆς «Βόρειας Ἠπείρου» καὶ τῆς «στρατηγικῆς διαρρύθμισης τῶν συνόρων μας πρὸς βορρᾶν», ἀντικειμενικὰ εἶναι σὰν νὰ βοηθᾶνε τὴν ἀμερικανοκρατία καὶ τὸν μοναρχοφαοισμὸ στὸν πόλεμο ποὺ προετοιμάζει κατὰ τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης καὶ τῶν λαϊκῶν δημοκρατιῶν, στὴν πρώτη σειρὰ κατὰ τῆς Ἀλβανίας καὶ Βουλγαρίας» (Δ. Βλαντᾶς: «Εἰσήγησις εἰς τὴν 7ην Ὁλομέλειαν τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ» ἔκδ. 1956, σέλ. 35-36).

Κι ἄλλο ὑψηλὸ κομμουνιστικὸ στέλεχος, μέλος τοῦ Π.Γ. τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ, ὁ Ζήσης Ζωγράφος, μὲ ἄρθρον του ποὺ ἐδημοσιεύθη στὸν «Νέον Κόσμον» (τεῦχος Σεπτεμβρίου 1950, σέλ. 641-660) ἐδήλωσε ὅτι «βορειοηπειρωτικὸ ζήτημα δὲν ὑπάρχει». Στὸν «Νέον Κόσμον» (Δεκέμβριος 1959, σέλ. 20) δημοσιεύεται χαιρετιστήριον μήνυμα τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ πρὸς τὴν Κ.Ε. τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας, ὅπως ὠνομάζετο τὸ ἀλβανικὸ κομμουνιστικὸ κόμμα. Στὸ μήνυμα χαρακτηρίζεται ἡ ἐδαφικὴ διεκδίκησις τῆς Β. Ἠπείρου ὡς «ἀνεδαφικὴ» καὶ «παράλογη». Ἰδοὺ τὸ κείμενον:

«ΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Στὴν Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ

τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας

Τίρανα

Ἀγαπητοὶ σύντροφοι,

Στὴν 15η ἐπέτειο τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς Ἀλβανίας ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς Ἑλλάδας σᾶς στέλνει τὰ πιὸ θερμὰ συγχαρητήρια καὶ τὶς καλύτερες εὐχές της.

Στὰ 15 χρόνια της ἐλεύθερης ἀνάπτυξής του, ὁ ἀλβανικὸς λαός, κάτω ἂπ' τὴ δοκιμασμένη καθοδήγηση τοῦ Κόμματος Ἐργασίας τῆς Ἀλβανίας καὶ μὲ τὴν ἀμέριστη ἀνιδιοτελῆ βοήθεια τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης καὶ τῶν ἄλλων σοσιαλιστικῶν χωρῶν, σημείωσε λαμπρὲς ἐπιτυχίες στὴν οἰκοδόμηση τῆς νέας ζωῆς του, στὴ σοσιαλιστικὴ ἐκβιομηχάνιση καὶ τὸ ἀνέβασμα τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας στὴ διαρκῆ ἄνοδο τὸν βιοτικοῦ καὶ πολιτιστικοῦ ἐπιπέδου του ( Σχόλιο: Μάλλον ως λαμπρές επιτυχίες θεωρούν τις διώξεις, τις εξορίες και τη θανάτωση χιλιάδων ανθρώπων που έζησαν τη φρικαλεότητα του κομμουνιστικού "παραδείσου")

Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς συμμερίζεται ὁλόψυχα τὰ αἰσθήματα περηφάνειας καὶ χαρᾶς, ποὺ νιώθει ὁ ἀδελφὸς γειτονικὸς λαὸς τῆς Ἀλβανίας γιὰ τὶς ἐπιτεύξεις του. Τὸ παράδειγμα τῆς Ἀλβανίας δείχνει χειροπιαστὰ σ' ὅλους τί μπορεῖ νὰ δημιουργήσει ἕνας λαὸς ὅταν πάρει τὶς τύχες του στὰ ἴδια τοῦ τὰ χέρια. Οἱ πατριῶτες τῆς χώρας μᾶς παρακολουθοῦν μὲ βαθειὰ ἱκανοποίηση τὶς ἀκούραστες προσπάθειες τῆς ἀλβανικῆς κυβέρνησης γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῶν σχέσεων καλῆς γειτονίας καὶ συνεργασίας ἀνάμεσα στὶς δύο χῶρες. Ὁ λαὸς μᾶς ἀποκρούει τὰ μυθεύματα γιὰ δῆθεν «ἐμπόλεμη κατάσταση» μὲ τὴν Ἀλβανία, τὶς παράλογες καὶ ἀνεδαφικὲς ἀξιώσεις κατὰ τῆς ἀκεραιότητας τῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Ἀλβανίας καὶ ὅλη τὴν ψυχροπολεμικὴ πολιτικὴ τῆς κυβέρνησης Καραμανλῆ σὰν ξένη πρὸς τὰ συμφέροντά του, τὰ συμφέροντα τῆς εἰρήνης στὰ Βαλκάνια. Ὁ λαὸς μᾶς παλεύει γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ μίας πολιτικῆς εἰρήνης, εἰρηνικῆς συνεργασίας καὶ φιλίας μὲ ὅλους τους λαούς, γιὰ τὴ μετατροπὴ τῶν Βαλκανίων σὲ ζώνη εἰρήνης, γιὰ τὴ δημοκρατία καὶ τὴν κοινωνικὴ πρόοδο.

Ζήτω ἡ Λαϊκὴ Δημοκρατία τῆς Ἀλβανίας!

Ζήτω ἡ φιλία ἀνάμεσα στὸν Ἑλληνικὸ καὶ τὸν Ἀλβανικὸ λαό!

Ζήτω ἡ εἰρήνη ἀτὰ Βαλκάνια καὶ σ' ὅλο τὸν κόσμο!

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»

ΚΚΕ και Τσάμηδες

Πάλιν στὸ περιοδικὸν «Νέος Κόσμος» (τεῦχος Φεβρουαρίου 1960, σέλ. 54-55) ποὺ εἶναι ἐπίσημον ὄργανον τοῦ ΚΚΕ, δημοσιεύεται ἄρθρον τοῦ μέλους τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ, Μιχαὴλ Τσάντη ὅπου ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ διεκδίκησις τῆς Β. Ἠπείρου ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα εἶναι «ἀστήριχτη». Συγκρεκριμένως, ὁ κομμουνιστὴς προδότης ἔγραψε:

«Μιλώντας γιὰ τὴν ψυχροπολεμικὴ θέση τῆς κυβέρνησης Καραμανλῆ στὰ Βαλκάνια, ἀπ' ἀφορμὴ τὶς προτάσεις γιὰ τὴ μετατροπή τους σὲ ζώνη εἰρήνης καὶ στὴν πρώτη ἀπύραυλη ζώνη στὸν κόσμο, δὲν μποροῦμε νὰ μὴν ἀναφερθοῦμε καὶ στὴ στάση τῆς ἀπέναντι στὴν ἄλλη Λαϊκὴ Δημοκρατία, τὴν Ἀλβανία. Ὑπεύθυνοι κυβερνητικοὶ παράγοντες τῆς Ἀλβανίας ζήτησαν ἐπανειλημμένα τὴν ἀποκατάσταση ὄχι μοναχὰ ἐπισήμων διπλωματικῶν, ἀλλὰ καὶ φιλικῶν σχέσεων καλῆς γειτονίας μὲ τὴν Ἑλλάδα, μὲ τὴν ὁποία τὴ συνδέουν κοινοὶ ἀγῶνες καὶ ἀδελφικοὶ δεσμοί. Ἡ κυβέρνηση Καραμανλή, σύμφωνα μὲ τὴ γενικώτερη ψυχροπολεμική της θέση, ἀποκρούει καὶ τὴν ἰδέα ἀκόμη τῆς ἀποκατάστασης διπλωματικῶν σχέσεων, προβάλλοντας τὸ ἐντελῶς ἀστήριχτο καὶ γελοῖο «ἐπιχείρημα» ὅτι ἡ Ἑλλάδα βρίσκεται σὲ ἐμπόλεμη κατάσταση μὲ τὴν Ἀλβανία, ποὺ ὑπῆρξε τὸ πρῶτο θύμα τοῦ φασισμοῦ καὶ τῶν ἐμπρηστῶν τοῦ πολέμου στὰ Βαλκάνια. Τὸ ἐπιχείρημα τῆς αὐτὸ τὸ συνδυάζει μὲ ὄχι λιγότερο ἀστήριχτες ἐδαφικὲς διεκδικήσεις σὲ βάρος τῆς Ἀλβανίας.»

ΚΚΕ για Μ.Ασιατική καταστροφή

Θὰ ἀναφέρω καὶ τὸν κομμουνιστὴν Ἀντώνιον Ζωγράφον, ποὺ μὲ ἄρθρον του στὸν «Νέον Κόσμον» (τεῦχος Δεκεμβρίου 1959, σέλ. 59-60) γράφει μεταξὺ ἄλλων προδοσιῶν ὅτι:

«Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῆς Λ.Δ. Ἀλβανίας εἶναι διαποτισμένη ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς εἰρήνης, φιλίας καὶ πλατιᾶς συνεργασίας μὲ ὅλες τὶς χῶρες, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἑλλάδος.

Ἀντίθετα, ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ἐφαρμόζοντας τὴν πολιτικὴ ποὺ τῆς ὑπαγορεύουν οἱ ξένοι καὶ ντόπιοι ἐπιθετικοὶ κύκλοι καὶ καταπατώντας τὴν ὁμόθυμη θέληση τοῦ λαοῦ μας γιὰ φιλικὲς σχέσεις μὲ τὸν ἀδελφὸ ἀλβανικὸ λαό, ἐπικαλεῖται μία σειρὰ «ἐπιχειρήματα» καὶ προβάλλει ἐντελῶς ἀβάσιμες καὶ παράλογες ἐδαφικὲς ἀξιώσεις σὲ βάρος τῆς Ἀλβανίας, ὀργανώνει προκλητικὰ γυμνάσια στὰ σύνορά της, προσπαθεῖ ν' ἀνάψει τὰ ἐθνικιστικὰ μίση ἀνάμεσα στοὺς δύο ἀδελφικοὺς λαοὺς μὲ τὸ λεγόμενο «Βορειοηπειρωτικὸ» κλπ..., γιὰ νὰ διαιωνίσει τὸν ψυχρὸ πόλεμο καὶ τὴν ἀνωμαλία στὶς σχέσεις ἀνάμεσα στὰ κράτη...».

Τέλος, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ ΚΚΕ, Κ. Κολιγιάννης ἀνεκοίνωσε ἔκθεσιν δράσεως τῆς Κ.Ε. τοῦ ΚΚΕ στὸ 8ον Συνέδριόν του (Αὔγουστος 1961) ὅπου κατηγόρησε τὴν Ἑλλάδα γιά: «προβολὴν ἐδαφικῶν διεκδικήσεων σὲ βάρος τῆς λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Ἀλβανίας» («Νέος Κόσμος», τεῦχος Σεπτεμβρίου 1961, σέλ. 63).

http://skandalakommaton.blogspot.com/

Το αλίευσα ΕΔΩ http://borioipirotika.blogspot.com/2011/07/blog-post_270.html