Γονείς, στρώστε συχνά το οικογενειακό τραπέζι!….

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Περνάμε, αναμφίβολα, δύσκολες οικονομικά εποχές με τριάντα σχεδόν τοις εκατό ανέργους άνδρες και γυναίκες και διπλάσιο ποσοστό νεολαίας…

Περνάμε, αυτό μετράει διαχρονικά ακόμη περισσότερο κατά την ταπεινή μου γνώμη, δύσκολες ψυχολογικά εποχές που θα στιγματίσουν βαθειά τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.

Κατέθεσα τις προάλλες εδώ μερικές σκέψεις μου με το τίτλο «εμείς TV και καναπέ, η νεολαία ανεργία και φραπέ!…»

Τα 7 ερωτήματα που έθεσε ο καθηγητής Πιπερόπουλος παραμένουν αναπάντητα.

Ο καθηγητής κ. Γεώργιος Πιπερόπουλος έθεσε επτά ερωτήσεις πριν τρεις μήνες, τα οποία αν και βρισκόμαστε στην τελική ευθεία των εκλογών, δεν έχουν τύχει απαντήσεως ούτε μπορεί κάποιος να βρει τις σχετικές απαντήσεις στις προγραμματικές δηλώσεις των κομμάτων, που διεκδικούν την ψήφο μας.

Έλεγε λοιπόν ο κ. Πιπερόπουλος, τον Φεβρουάριο:

---

Εάν προσθέσουμε στα 4 πρόσωπα που μας ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ, δηλαδή τους 3 Αρχηγούς Κομμάτων κκ Παπανδρέου, Σαμαρά, Καρατζαφέρη και τον Πρωθυπουργό κ Παπαδήμο τους 3 εκπροσώπους των δανειστών μας του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ (την Τρόικα που τους εκπροσωπεί ενταύθα) καταλήγουμε στον συμβολικά σημαντικό (για κάποιους ίσως και «μαγικό») αριθμό ΕΠΤΑ!

Αφήνω στον ιστορικό του μέλλοντος να κρίνει εάν και οι 7 ήταν... υπέροχοι ή κάτι άλλο…

Επί του παρόντος αυτό που νιώθουμε ως Έλληνες είναι ότι μας βγάζουν δόντια και μας χειρουργούν ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΟ!...

4 «πιπεράτες» ερωτήσεις στους 4 «Κυβερνήτες» της πατρίδας μας που αφορούν τα τελευταία 37 χρόνια μετά την πτώση της Χούντας:

1/ Από το καλοκαίρι του 1974 όταν οι μακαρίτες Καραμανλής και Παπανδρέου ανέλαβαν την Πολιτική εξουσία διακυβέρνησης της χώρας μέχρι σήμερα πόσα δισεκατομμύρια (σε ευρώ) δημιούργησαν οι Έλληνες ως παραγωγοί αγαθών και υπηρεσιών;

2/ Οι αρχικές αγροτικές επιδοτήσεις, τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα και άλλες παρεμφερείς επιδοτήσεις, και μαζί τα 4 πακέτα Στήριξης (Ντελόρ) σε τι ποσό ευρώ ανέρχονται;

3/ Σε τι ποσά ανήλθαν οι εισροές συναλλάγματος από Έλληνες του εξωτερικού, από την Ναυτιλία και τον Τουρισμό;

4/ Πόσα ευρώ «δανειστήκαμε» ως χώρα στο ίδιο διάστημα από 1974 έως σήμερα από τις περιώνυμες… ΑΓΟΡΕΣ;

Στις 4 το απόγευμα που θα συνεδριάσουν οι 4 «Κυβερνήτες» μας ας δούνε τις 4 απλές ερωτήσεις και ας μας απαντήσουν για να καταλάβουμε οι «μπουμπούνες-ιθαγενείς» πώς γίνεται να έχουν περάσει από τα χέρια των πολιτικών μας «ΑΜΕΤΡΗΤΑ»  (τα χαρακτηρίζω έτσι επειδή κανείς ΠΟΤΕ δεν μας είπε πόσα ήταν) τρισεκατομμύρια ευρώ και να ΧΡΩΣΤΑΜΕ ακόμη 500 δισεκατομμύρια ευρώ;

Θα θέσω στους 3 της Τρόικα 3 ερωτήσεις για να μην παραπονεθούν:

1/ Πόσα δις ευρώ σας πλήρωσαν οι Έλληνες ως ΤΟΚΟΥΣ στα δανεικά;

2/ Σε ποιες τσέπες πήγαν τα τρισεκατομμύρια που ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ από το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών;

3/ ποιοι τσέπωσαν τα τρισεκατομμύρια που σπαταλήθηκαν στα Ολυμπιακά Έργα και σε αγορές ΟΠΛΙΚΩΝ συστημάτων;

Το αλίευσα ΕΔΩ

6 Μαΐου 2012 "δοκιμάζονται" Κόμματα & Πολίτες.

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.

Η ύπαρξη πολιτικών Κομμάτων είναι απαραίτητο στοιχείο της δημοκρατίας, αλλά ο δικομματισμός, (που καταργήθηκε στην πράξη στην Αγγλία τη Γερμανία και αλλού), δημιουργεί σχέσεις Κράτους-Πολίτη, οι οποίες δεν είναι μόνο δυσλειτουργικές, αλλά ίσως θα πρέπει να εκτιμηθούν, τελικά, και σαν εντυπωσιακά κοινωνικό-ψυχοπαθολογικές.

Αναμφισβήτητα, η Κυβέρνηση από ένα Κόμμα πλειοψηφίας αποτελεί πλέον "ασθένεια" σε...
πολλές δημοκρατικές κοινωνίες καθώς η αλαζονεία, οι υπερβολές, η αυξανόμενη κατάχρηση εξουσίας, η αδιαφάνεια και η διογκούμενη διαφθορά μορφοποιούν το λογικό ερώτημα: τα πολιτικά κόμματα όπως τα γνωρίζουμε θα συνεχίσουν να υπάρχουν;

Κοινοβουλευτικές δημοκρατίες δεν υπάρχουν εφόσον δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα. Εάν, όμως, ερωτηθούν οι πολίτες να προσδιορίσουν τις πιθανές πηγές για μια ατέλειωτη σειρά κοινωνικών, οικονομικών ή πολιτιστικών προβλημάτων, θα απαντήσουν, στα σίγουρα, ότι για ΟΛΑ φταίνε τα Κόμματα και αυτοί που τα διοικούν με ιδιοκτησιακή νοοτροπία.

Και φταίει ακόμη περισσότερο, κατά κανόνα, ο ΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ, που επιτρέπει στο ΕΝΑ Κόμμα εξουσίας να κυριαρχήσει αδιαφορώντας για τα επόμενα 4 χρόνια για την κριτική που του ασκεί η μείζων ή η ελάσσων αντιπολίτευση ακόμα και όταν η κριτική εμπεριέχει απόψεις ευεργετικές για το κοινωνικό σύνολο!

Προσωπικά ΔΕΝ θεωρώ τα Κόμματα υπεύθυνα για το μπάχαλο της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στην υφήλιο. Τα Κόμματα δομικά και λειτουργικά υπόκεινται σε ανελέητες ενδοκομματικές «ιδεολογικές» συγκρούσεις, διαμάχες για την κατάληψη της εξουσίας και αιώνια αντιπαλότητα ομάδων (κάποιοι προτιμούν τον όρο «συμμοριών»), που συνθέτουν τις ανώτατες βαθμίδες της δομής τους.

Οι πλατιές λαϊκές μάζες «αυτό-ικανοποιούνται» με την βιωματική είσπραξη του συναισθήματος ότι «εμείς εδώ ανήκουμε» και το δικό μας Κόμμα έχει τον έλεγχο της διακυβέρνησης της χώρας ή πλησιάζει η στιγμή που θα κυβερνήσει!..

Ως Έλληνα πολίτη και ως ακαδημαϊκό δάσκαλο, ποτέ δεν με προβλημάτισε και δεν με βασάνισε η ύπαρξη πολιτικών Κομμάτων, όσο με ταλάνισαν και συνεχίζουν να με ταλανίζουν οι ανεκδιήγητες σχέσεις Κράτους – Πολίτη (όταν η Κυβέρνηση ελέγχεται απόλυτα από το ΕΝΑ αποκλειστικά κόμμα εξουσίας που δημιουργεί ο δικομματισμός του Πράσινου-Μπλε).


Έτσι, τη στιγμή που οι Έλληνες κάθε νέας γενιάς εθίζονται στο να θεωρούν το Κράτος σαν "καταπιεστικό, φορομπηχτικό, υδροκέφαλο και ψυχρό αφεντικό" ταυτόχρονα κοινωνικοποιούμε τις νεότερες γενιές στο να προσβλέπουν σε αυτό το δυσλειτουργικό κράτος σαν «τον καλό πατέρα, τον πιο σίγουρο εργοδότη, σαν μία παροιμιακή αγελάδα που περιμένει την κατάληψη της Κρατικής εξουσίας από το δικό μας Κόμμα για να αρμεχτεί από τα...δικά μας παιδιά!»

Με άλλα λόγια, γενιά μετά από γενιά, οι νέο-Έλληνες αναπτύσσουμε τη σχιζοειδή συμπεριφορά, σαδομαζοχιστικών τάσεων, όπου περιμένουμε να ευνοηθούμε από το Κράτος που κατηγορούμε απροκάλυπτα και αντιμετωπίζουμε όχι μόνο με καχυποψία αλλά συχνά και με εμφανή συμπτώματα παράνοιας!...

Μία επιστημονική αξιολόγηση αυτής της ψυχοκοινωνικής κατάστασης, πέρα από τις ανόητες δήθεν «αιτιολογίες» της Τουρκοκρατίας, των «ξένων δακτύλων» και της αρνητικής επιβάρυνσης του εθνικού μας DNA, μας προσφέρει η θεωρία «της γνωστικής ασυμφωνίας» ή της «νοηματικής αντινομίας», που εξηγεί ότι ένα άτομο ή μια ολάκερη ομάδα μπορεί να διατηρεί συνειδητά τόσο διανοητικά όσο και συναισθηματικά αντικρουόμενα στοιχεία, και να συμπεριφέρεται επηρεαζόμενο από αυτά, επειδή οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να αιτιολογούμε και να διατηρούμε, σε παράλληλη διάταξη και ταυτόχρονα, ασυμβίβαστα δεδομένα, εφόσον αυτά ικανοποιούν κάποιες αντικρουόμενες μεν, αλλά θεμελιακές μας ανάγκες, πραγματικές ή συμβολικές.

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου που μόλις προκηρύχτηκαν, η θεωρία της «νοηματικής αντινομίας» είναι εκείνη που θα βοηθήσει τους ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ οπαδούς-ψηφοφόρους των ΔΥΟ Κομμάτων Εξουσίας να επιβεβαιώσουν την διαιώνισή τους…
Βέβαια οι δημοσκοπήσεις διαβλέπουν μια ΠΑΤΑΓΩΔΗ πτώση και πρωτόγνωρη συρρίκνωση των ποσοστών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ποτ, εάν επιβεβαιωθεί στις 6 Μαΐου, θα απαλλάξει εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες από την καθιερωμένη επί 38 χρόνια ανάγκη να γίνουν και πάλι ΚΟΨΟΧΕΡΗΔΕΣ αραδιάζοντας ατέλειωτα αρνητικά σχόλια για ηγεσίες, παρατρεχάμενους, αλαζονεία Υπουργών και αναλγησία των διορισμένων μανδαρίνων!

Μέχρι και τον Οκτώβρη του 2009 είναι πασιφανές, ότι οι Έλληνες ψηφοφόροι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (παρακάμπτοντας το γνωστό άσμα που διατείνεται ότι «ο τράχηλος του Έλληνα ζυγό δεν υποφέρει») αποδείκνυαν με την συμπεριφορά τους ως πιο εύστοχα τα γνωμικά τύπου «τραβάτε με και ας κλαίω» και «σφάξε με αγά μου, (συγνώμη εν ενεργεία ή εν δυνάμει Πρωθυπουργέ και Υπουργέ μου), να αγιάσω», καθώς έτσι ελπίζανε ότι με τα εκλογικά αποτελέσματα θα διασφάλιζαν για τους εαυτούς τους και τα τέκνα τους «προνόμια» Κρατικών παροχών!...

Οι πρώτες εκλογές μετά την έλευση της τρόικα, το σχίσμα ανάμεσα σε «Μνημονιακούς» και «Αντιμνημονιακούς», οι υπογραφές στα «κατάπτυστα μνημόνια» σηματοδοτούν 38 χρόνια από την πτώση της χούντας ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ από τον ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ και πολυκομματική Βουλή. Εκτός εάν, εθισμένοι τόσα χρόνια στην ασθένεια του ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ, οι Έλληνες δώσουμε και πάλι το δικαίωμα σε Μπλε και Πράσινους να μας ΣΩΣΟΥΝ με…ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!

Σήμερα μεγάλη Πέμπτη, ημέρα της Σταύρωσης του Ιησού, συμπάσχοντας στέλνω από το blog
ΕΥΧΕΣ για Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!...
 Οψόμεθα στις 6 Μαΐου…

epirus.ellas.dodoni@googlemail.com

Το αλίευσα ΕΔΩ

Θα χρειαστούμε καμιά 40ριά χρόνια;...

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Ώστε εξασφαλίσαμε στη, σχεδόν θρυλική, σύνοδο των Βρυξελλών το νέο, δεύτερο πακέτο «διάσωσης» της Ελληνικής οικονομίας και μπορούμε από σήμερα να…κοιμόμαστε ήσυχοι έστω και εάν χρειαστούν 30 χρόνια «δεσμεύσεων;
Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ προχτες βράδυ Πέμπτη 21η Ιουλίου 2011 στριφογύριζα στο κρεβάτι μου και στο νου μου στριφογύριζε ο αριθμός του 30 και αναστατώθηκα κάνοντας συνειρμούς από...

το γνωστό «τι 30, τι 40, τι 50…» σε διάφορες παραλλαγές που θα ήθελα σήμερα μαζί με την ευχή για καλό Σαββατοκύριακο να μοιραστώ μαζί σας…
Εκάμθη λένε και η τελική αντίσταση της Καγκελαρίου κ Μέρκελ και είπε και αυτή το ΝΑΙ για την «σωτηρία» της Ελλάδας μας και θυμήθηκα, με βάση τον αριθμό 40, εκείνο το ΕΠΟΣ ενός άλλου…’40 όταν σε αντίθεση με τους γονείς του Γάλλου Προέδρου κ Σαρκοζύ που ρωτούσαν «πουρκουά» οι δικοί μας έλεγαν ΟΧΙ στην Πίνδο και το ’41 στο Ρούπελ…
Μη βιαστεί να μου πει κάποιος ότι πάλι καλά γιατί έτσι που το πήγαιναν οι Εταίροι μας θύμιζαν το γνωστό λαϊκό μας απόφθεγμα του «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει 40 μέρες κοσκινίζει...»
Θα του αντιτάξω, πρόκειται για «εταίρους» ή για τον «τον Αλί Μπαμπά και τους 40 κλέφτες» καθότι να παίρναμε Ευρωπαϊκά πακέτα και στη συνέχεια ξοδεύαμε δισεκατομμύρια για να ενισχύσουμε την άμυνά μας απέναντι στην Τουρκία (σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ που εμείς πασχίζουμε ποικιλότροπα να την κάνουμε και συνεταίρο μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση) ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ φρεγάτες και αεροπλάνα από τη Γαλλία, υποβρύχια από την Γερμανία, όπλα από το Βέλγιο και F-16/ F-18 από την Αμερική…
Τελικά ανέβηκαν χτες στις Βρυξέλλες ο κ Πρωθυπουργός και ο κ Αντιπρόεδρος και Υπουργός Οικονομικών και στην συνέχεια εσπευσμένα ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και ο Διοικητής της Εθνικής και γίνανε 4 οι εκπρόσωποί μας και μου ήρθε στο νου το γνωστό εκείνο…
ΣΑΡΑΝΤΑ παλικάρια από τη Λεβαδιά πάνε για να πάρουν την Τριπολιτσά…
Έλεγε ο λαός μας «σαράντα χρόνια φούρναρης» εννοώντας συγκεκριμένα πράγματα ώσπου ήρθε ο κωμικός μας ηθοποιός κ Τσάκωνας και είπε εκείνο το φοβερό «σαράντα χρόνια βαρελάς, τέτοιον πάτο δεν…ξανάδα!»
Βρε πώς καταντήσαμε που 40ρήσαμε θα λένε στην επόμενη γενιά τα εγγόνια μας χαϊδεύοντας στο μπαλκόνι τους τη γλάστρα με τον βασιλικό πλατύφυλλο με τα…40 φύλλα!
Αφήνω στην άκρη τα επικοινωνιακά παιχνίδια ΑΝΤΕΓΚΛΗΣΕΩΝ μεταξύ Κυβέρνησης και Αξιωματικής Αντιπολίτευσης περί «επιλεκτικής χρεοκοπίας» και οτιδήποτε αυτό σημαίνει και αρχίζω να αναρωτιέμαι αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (ή λαϊκά τη…Σαρακοστή) καλοκαίρι και μήνα Ιούλιο του 2011;
Είπαμε τι 30 τι 40 χρόνια «δεσμεύσεων» με το ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ (αντί για ΜΝΗΜΟΝΙΟ) της πάλαι ποτέ όπως έλεγαν πράσινοι και μπλε Πολιτικοί ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ, θωρακισμένης, γοργά αναπτυσσόμενης, ακμάζουσας ελληνικής οικονομίας από πότε να το υπολογίσουμε;
Από τον Μάϊο του 2010 όταν ο κ Παπακωνσταντίνου υπέγραψε το ιστορικό πλέον ΠΡΩΤΟ μνημόνιο δηλώνοντας «βγαίνουμε στις αγορές Χριστούγεννα του 2010, άντε βαριά-βαριά αρχές του 2011»…
Από τον Ιούλιο του 2011 που οι Ευρωπαίοι μας πήγαν σε «επιλεκτική χρεοκοπία» προσφέροντάς μας ταυτόχρονα το ΔΕΥΤΕΡΟ πακέτο στήριξης με ΑΠΟΛΥΤΗ δέσμευση και παραχώρηση στους δανειστές μας ΟΛΩΝ των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών…
Ή από τον Ιούλιο του 1974 όταν ο Αττίλας «πάτησε» την Κύπρο ενώ επέστρεφαν στην Ελλάδα η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και μαζί της οι…Πολιτικοί;
Κοιμήθηκα με τη θύμηση του Ρήγα Φεραίου:
«Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά 40 χρόνια σκλαβιά και φυλακή…»

http://press-gr.blogspot.com/2011/07/40_23.html

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.greekalert.com/

Προλήψεις και τελετουργικές πράξεις στα... Γήπεδα!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ Παρασκευή και, για μερικούς ευτυχώς όχι... 13 σήμερα , και σκέφτηκα ότι θάπρεπε να ρίξουμε μια ματιά και στα… γήπεδα και στις δυσκολίες παικτών, προπονητών, παραγόντων και φιλάθλων με τον αποκρυφισμό... Ο φακός της τηλεοπτικής κάμερας κάνει... το γνωστό ζουμ... Σε κλόουζ άπ, εκατομμύρια τηλεθεατών «συλλαμβάνουν» τον γνωστό αθλητή σε μια εντελώς προσωπική του στιγμή -την ώρα που... σταυροκοπιέται.... Στον πάγκο, ο προπονητής κλείνει τα μάτια του και ενδόμυχα κάνει μια ευχή.... Στην κερκίδα των επισήμων οι παράγοντες κλέβουν κάποια στιγμή απορρόφησης των άλλων στην κρισιμότητα της φάσης και επιδίδονται στη δικιά τους τελετουργική πράξη. Σταυροκοπήματα, ευχές, συσπάσεις των μυών του προσώπου, συμβολικές κινήσεις των χεριών και των δακτύλων..... Προλήψεις και τελετουργικές πράξεις εκτόνωσης; Στο γήπεδο από ώριμους άνδρες και επαγγελματίες παίκτες; Γιατί όχι; Οι φίλαθλοι μέσα στον δικό τους ενθουσιασμό, την προσωπική τους έξαψη και τις προσδοκίες για νίκη της ομάδας ους θεωρούν σαν φυσικό δεδομένο την υπεροχή της αγαπημένης τους ενδεκάδας απέναντι στο συγκεκριμένο αντίπαλο ή πάλι προσδοκούνε τη «μεγάλη έκπληξη» όταν τα παιδιά τους βρίσκονται αντιμέτωποι με μια μεγάλη ισχυρή ενδεκάδα. Αναμφίβολα, «μπάλα είναι και..... γυρίζει» όμως όσο κι αν στο ποδόσφαιρο ο κανόνας του «ένα και ένα ίσον.... δύο» δεν φαίνεται να ισχύει με τον δογματισμό που ισχύει στην επιστήμη, η συχνότητα με την οποία συμβαίνει «ένα και ένα ίσον.... άγνωστο» δεν είναι τόσο μεγάλη ώστε να δικαιολογεί την ανατροπή του μαθητικού κανόνα. Σε ακριβή μάλιστα ανάλυση με αντικειμενικά κριτήρια (όπως στην μελέτη του βίντεο) διαφαίνονται καθαρά οι λόγοι που «ανατρέπουν» τον κανόνα, πιστοποιείται ότι η συγκυρία παραγόντων και κατάλληλη εκμετάλλευσή τους από τον ασθενέστερο αντίπαλο συνηγορούν στην «ανατροπή» του. Και αντίστροφα, η για οποιονδήποτε λόγο απώλεια της δοσμένης ευκαιρίας τείνει να πιστοποιήσει την ορθότητα του μαθηματικού κανόνα. Οι προλήψεις ξεκινούν, συνήθως, εντελώς συμπτωματικά! Κάποιο τυχαίο γεγονός, κάποια χειρονομία, μια ενδόμυχη ευχή προηγείται της στιγμής που ταυτόχρονα ο αντίπαλος διαπράττει το σφάλμα στην στρατηγική του..... Και έτσι, στα καλά.... καθούμενα, γεννιέται «η έκπληξη» στο αποτέλεσμα του αγώνα. Οι παίκτες, οι τεχνικοί και οι παράγοντες είναι άνθρωποι με ανθρώπινες αδυναμίες, συμπλέγματα, βιώματα, προσδοκίες, φόβους, τρακ και άγχη. Στο μέτρο που συνειδητά ταυτίζουν κάποια «τελετουργική πράξη» με την επιτυχία αρχίζουν να δημιουργούν υποσυνείδητα την πρόληψη!... Ψυχολογικές και κοινωνιολογικές έρευνες έχουν φέρει στο φως το γεγονός ότι εμείς οι άνθρωποι όταν αναπτύσσουμε δραστηριότητες σε γνωστά τερραίν, με σχετικά καλή επίγνωση των παραγόντων που θα επηρεάσουν τις δραστηριότητές μας, βασίζουμε την απόδοσή μας σε σχέση ευθέως ανάλογη με τις ικανότητες μας.... Όταν όμως πρόκειται να αντιμετωπίσουμε πολλούς άγνωστους παράγοντες, όταν το αποτέλεσμα της δραστηριότητάς μας μπορεί να επηρεασθεί από πολλούς «αστάθμητους παράγοντες» τότε η «τελετουργική πράξη» και η δημιουργία «προλήψεων» είναι, σχεδόν, αναπόφευκτη.... Οι προλήψεις και οι τελετουργικές πράξεις ίσως εκφράζονται σωστά και από την εντελώς απλοϊκή μας ρήση, την έκφραση αυτό που οι φίλαθλοι ονομάζουν «γκίνια και ατυχία» είναι το ίδιο ψυχολογικά άγνωστο «Χ» που βασανίζει τον κάθε μεμονωμένο παίκτη ή και ολάκερη την ενδεκάδα πριν από κάθε αγώνα και με ιδιαίτερη ένταση πριν τον «μεγάλο, τον καθοριστικό» τον κρίσιμο αγώνα. Στο μέτρο που τα άτομα και το σύνολο της ομάδα η «τελετουργική πράξη» βοηθά ή η «πρόληψη» ενεργοποιείται θετικά τα αποτελέσματα της είναι πρόσδεκτα. Στην αντίθετη, όμως περίπτωση είναι αποκαρδιωτικά. Με άλλα λόγια τα σταυροκοπήματα, τα ψελλίσματα κάποιας ευχής, και οι τελετουργικές πράξεις, όποιες κι αν είναι αυτές για το κάθε άτομο, παίζουν κοινωνικοψυχολογικά ΔΙΠΛΟ ρόλο: Πρώτον, βοηθούν ψυχολογικά το άτομο να περιορίσει τις διασπαστικές επιδράσεις ενός «άγνωστου Χ» και, Δεύτερον, μετριάζουν το άγχος δίνοντάς του την ευκαιρία να προσηλωθεί με προσοχή σε αυτά που ξέρει αξιοποιώντας στο έπακρο τις γνώσεις, την τεχνική και τις δυνάμεις του. Ουσιαστικά, βέβαια δεν είναι ούτε η πρόληψη ούτε η τελετουργική πράξη εκείνη που επηρεάζει το αποτέλεσμα ενός αγώνα (όπως δεν είναι και το «κόκκινο πουλόβερ» ή το «καρώ πουκάμισο» και το «γκρι σακάκι»...) Σήμερα με τη βοήθεια του βίντεο και ο πλέον προληπτικός παίκτης και προπονητής μπορούν να διαπιστώσουν τα σφάλματα ή τις σωστές ενέργειες που δημιουργούν τα αποτελέσματα.... Ακόμα και τα πιο ΑΠΙΘΑΝΑ!.... Να παρεξηγήσουμε λοιπόν τα άτομα που..... σταυροκοπιούνται πριν την κρίσιμη φάση, που φορούν μονίμως το κόκκινο πουλόβερ, βρέξει χιονίσει που χωρίς να επικαλούνται «φτώχιες» λανσάρουν μονίμως το ίδιο σακάκι; Κατηγορηματικά και εμφαντικά, ΟΧΙ!.. Αν διαφωνείτε, τότε κάντε μου τη χάρη να με θυμηθείτε την επόμενη φορά που θα χρειασθεί να περάσετε κάτω από μια ανοιχτή σκάλα, ή θα περάσει τρέχοντας μπροστά από το αμάξι σας μια.... μαύρη γάτα ή θα σας δώσουν την θέση 13 στη σειρά 13 και συμβεί να είναι Τρίτη και... 13 ή Παρασκευή και... 13... Εν πάσει περιπτώσει, θυμηθείτε, το κατηγορηματικό μου ΟΧΙ την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε «δύσκολη θέση...» Εκτός εάν ανήκετε στην κατηγορία των μελών της γνωστής «παράγκας» που ΔΕΝ δίνουν σημασία στην ψυχολογία και τις προλήψεις επειδή ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ότι σε κρίσιμους αγώνες τα αποτελέσματα έχουν ήδη ΣΤΗΘΕΙ την προηγούμενη… νύχτα! Μεταξύ μας, εσείς πώς εξευμενίζετε τη θεά.... Τύχη;

Το αλίευσα ΕΔΩ http://staratalogia.blogspot.com/2011/07/blog-post_08.html

Απαιτείται ΑΜΕΣΑ έμφαση στο θετικό!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ Η δημοσιοποίηση κάποιων πτυχών του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ στημένων παιχνιδιών της μπάλας έφερε ΞΑΝΑ στο προσκήνιο της επικαιρότητας «τη διαφθορά» ένα θέμα που ανέκαθεν ταλάνισε και συνεχίζει να ταλανίζει όχι μόνο επί μέρους δομές και θεσμούς αλλά ολάκερο το ελληνικό κοινωνικό σύστημα. Ίσως ακουσθεί... ως πικρόχολο αλλά ποιός μπορεί να ξεχάσει εκείνη την ανυπέρβλητης γοητείας αιτιολογία του αείμνηστου Ανδρέα για τον δημόσιο λειτουργό που είχε κάνει «ένα ...δωράκι στον εαυτό του»( αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων) ή τα συνεχιζόμενα δημοσιεύματα του Τύπου και των ηλεκτρονικών ΜΜΕ αναφορικά με τις...μίζες στις αγορές απαραίτητου για την εθνική μας υπόσταση αμυντικού υλικού και όχι μόνο; Το θέμα σχετίζεται περισσότερο με βαθειά ριζωμένες θέσεις και στάσεις όλων μας στις μεταξύ μας συναλλαγές ή τις δοσοληψίες με το επίσημο Κράτος και τους φορείς του και λιγότερο με συγκεκριμένα στελέχη των πολιτικών Κομμάτων που μας κυβερνούν. Οι Έλληνες διακρινόμαστε για την σχιζοειδή συμπεριφορά μας τη μια στιγμή να κατηγορούμε το αδηφάγο, σπάταλο, φορομπηχτικό, απρόσωπο και απάνθρωπο Κράτος και την άλλη να εκλιπαρούμε τους λειτουργούς του μέσα από θεσμοθετημένες κομματικές διεργασίες να φροντίσουν ώστε ΑΥΤΟ το ΚΡΑΤΟΣ να προσλάβει σε θέση μόνιμη το γιό ή την κόρη, τη σύζυγό ή εμάς τους ίδιους! Αυτές οι διαπιστώσεις δεν στοχεύουν στην αναίρεση του καταστροφικών διαστάσεων κοινωνικού κόστους που έχει προκαλέσει η διαφθορά στο Δημόσιο βίο μας, αλλά μάλλον στην συνειδητοποίηση ότι για να εξυγιανθεί ο Δημόσιος βίος χρειάζεται πρώτιστα να ΑΠΟΔΕΧΘΟΥΝ οι Πολιτικοί μας και το πολιτικό σύστημα τις ενοχές τους και στη συνέχεια να δεχθούμε όλοι μας το βαθμό της συμμετοχικής μας ενοχής στα κακώς κείμενα (ΟΧΙ, βέβαια, με την έννοια που έδωσε σε αυτό ο κ. Πάγκαλος!) Θυμάμαι ότι είχα πληγωθεί ως νεαρός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης διαβάζοντας το βιβλίο του Τζών Γκάνθερ με τίτλο «Εντός της Ευρώπης» όπου ξεκινούσε το κεφάλαιο για την Ελλάδα και με διάθεση να χαριτολογήσει έγραφε ότι «μετά την χειραψία με τους Έλληνες, που συνηθίζουν πολύ τις χειραψίες, καλού κακού, μετρήστε και τα δάκτυλά του χεριού σας!...» Πριν αρκετά χρόνια (και συγκεκριμένα πριν την ολοκλήρωση της ζεύξης Ρίου-Αντιρρίου) είχα ακούσει σε πανευρωπαϊκή σύναξη συναδέλφων με συμμετοχή από τις ΗΠΑ και τον Καναδά ένα ανέκδοτο που αν και πλήγωσε τον εθνικό μου εγωισμό άφησε και μαθησιακά στοιχεία  που με προτρέπουν να το αφηγηθώ (οι μόνιμοι αναγνώστες μου θυμούνται και σχετικό άρθρο μου στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ): «Σπούδασαν σε επιφανές πανεπιστήμιο των ΗΠΑ τρείς ευρωπαίοι Γάλλος, Γερμανός και Έλληνας έγιναν και καλοί φίλοι. Επιστρέφοντας στις πατρίδες τους μπλέχτηκαν με τα κοινά. Κάλεσε το Γάλλο και τον Έλληνα ο Γερμανός στην πόλη του και  τους έδειξε τα επιτεύγματα της κοινωνικής του πολιτικής. Περήφανος και αφού δέχτηκε τα συγχαρητήριά τους έκλεισε το μάτι ψιθυρίζοντας...”και με 5% μίζα, έτσι;” Ήρθε η σειρά του Γάλλου ο οποίος αφού έδειξε τα δικά του έργα στην κατάλληλη στιγμή δήλωσε πονηρά ”και η μίζα στο ...15% !“ Ο Έλληνας τους έφερε εδώ, τους έδειξε το Ρίο και το Αντίρριο και τους ρώτησε, κλείνοντας το μάτι, “πώς σας φαίνεται η ...ζεύξη; Φοβερή έτσι;” Ποιά ζεύξη τον ρώτησαν οι άλλοι χαζεύοντας το κενό ανάμεσα στα δύο σημεία.” Ε, τί να κάνω;” Είπε ο Ρωμιός,«η δικιά μου μίζα ήταν....100%!” Είναι άκομψο το ανέκδοτο αλλά οι ψυχοκοινωνικές πραγματικότητες που προξενούν πόνο λέγονται πιο εύκολα μέσα από την εκτονωτική διαδικασία του χιούμορ. Σε σύναξη πριν μερικά χρόνια συναδέλφων μου της Αμερικανικής Ψυχο λογικής και μαζί της Κοινωνιολογικής Εταιρείας στις ΗΠΑ τέθηκαν με τη βοήθεια και του ιδρύματος Gallup οι βάσεις για την αναζήτηση των θετικών στοιχείων στις δομές της προσωπικότητας των ατόμων και κατά προέκταση του κοινωνικού συστήματος. Είναι καιρός στην ελληνική κοινωνία να ξεκινήσει μια διεργασία υπερβατική που θα στοχεύει στην απάλειψη του αρνητικού ΚΑΙ στον εντοπισμό και τη βελτίωση του θετικού. Η αναζήτηση της θετικής ψυχολογίας εστιάζεται στην επιστημονική μελέτη όλων εκείνων των στοιχείων που μπορούν να προσδιορίσουν επακριβώς τους παράγοντες και τις διαδικασίες που απολήγουν στην βελτίωση όχι μόνο του βιοτικού επιπέδου ενός λαού αλλά και του κοινωνικού συστήματος, των δομών και των  θεσμών του. Αντί να κυνηγάμε ΔΗΘΕΝ τη διαφθορά και το αρρωστημένο στη Δημόσια Διοίκηση χρειάζεται να εντοπίσουμε τα θετικά στοιχεία στην προσωπική μας ζωή και τη συλλογική συνύπαρξη και να μεγιστοποιήσουμε αυτές ακριβώς τις διαδικασίες και αυτά τα στοιχεία. Αυτό ας μην σας ξαφνιάσει. Καθώς χαροπαλεύουμε ως Οικονομία και ως ΕΘΝΟΣ στερημένοι από εισοδήματα αλλά και από αξίες, ιδεολογία και ελπίδα ας θυμηθούμε και μαζί μας το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ που μοιάζει να έχει περιπέσει σε ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ επίπεδα ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ εκείνον που είχε δηλώσει ότι στους γονείς του όφειλε το ζείν αλλά στους δασκάλους του το ευ ζείν! Απαιτείται ΑΜΕΣΑ ΕΜΕΙΣ οι “δάσκαλοι” στις παιδαγωγικές και τις πολιτικές-οικονομικές δραστηριότητες να πρωταγωνιστήσουμε σε μια προσπάθεια επιστροφής στο κυμπαριλίκι την αξιοπρέπεια και το φιλότιμο του Έλληνα αποφεύγοντας τις κακοτοπιές του τύπου «κάντε όπως λέω, όχι όπως κάνω...» ή αλλιώς ... «δάσκαλε που...δίδασκες...»

Το αλίευσα ΕΔΩ http://staratalogia.blogspot.com/2011/06/blog-post_6579.html

Σχολιάζοντας «πιπεράτα» τη Νέα (;) Κυβέρνηση. Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.

Όλα ξεκίνησαν την περασμένη εβδομάδα με την ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΚΑΡΠΗ (πολλοί την χαρακτήρισαν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ) σύγκλιση των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο κ Παπούλια, και διακομματικά ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΑΝ με την ιλαροτραγωδία της περασμένης Τετάρτης και εκείνη την πρωτόγνωρη «παράσταση» των δια μέσου τηλεφώνου «συνεννοήσεων-παρεξηγήσεων» των πρώην συγκατοίκων του Amherst College, Massachusetts και νυν συγκατοίκων στους 2 κορυφαίους ρόλους του Πρωθυπουργού και του Αρχηγού Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Μετά ακολούθησε το βράδυ της Τετάρτης το δράμα των εσωκομματικών διεργασιών στο ΠΑΣΟΚ με την ανακοίνωση ΣΑΡΩΤΙΚΟΥ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ και την γέννηση ενός μικρού-ευέλικτου Υπουργικού Συμβουλίου…

Μετά ακολούθησαν μία ανεξαρτητοποίηση και δύο παραιτήσεις και έντονες φωνές αμφισβήτησης του κ Παπανδρέου που οδήγησαν στην έκτακτη σύγκληση της Κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ και την ανακοίνωση σήμερα το πρωί του ΝΕΟΥ(;;;) Υπουργικού Συμβουλίου όπου λείπει το στοιχείο του… ΣΑΡΩΤΙΚΟΥ και με περισσότερα από 40 μέλη δεν δικαιούται την ιδιότητα του «μικρού και….ευέλικτου!»

Αν μου επιτραπεί η δημοκρατικά κατοχυρωμένη ελευθερία εκτίμησης – χωρίς κακοπροαίρετη ειρωνική διάθεση – μπορώ να διαπιστώσω ότι:

Με τον κ Πάγκαλο στη θέση του Αντιπροέδρου και τον κ Βενιζέλο στη νεότευκτη θέση του δεύτερου Αντιπροέδρου, έχουμε πλέον δύο στελέχη με μεγάλη πολιτική εμπειρία, αποδεδειγμένα υψηλής νοημοσύνης αλλά και με κριτήριο τον σωματότυπο, Νέα Κυβέρνηση… Βαρέων Βαρών!

Θα μας λείψει ο κ Δρούτσας αλλά θέλω να πιστεύω ότι απαλλαγμένος από τα υψηλά και απαιτητικά καθήκοντα του Υπουργού Εξωτερικών θα έχει πλέον τον χρόνο που απαιτείται να ολοκληρώσει την διδακτορική του διατριβή και στη συνέχεια αφού αποκτήσει τον τίτλο του Δόκτωρος με τις εμπειρίες του ως ΥΠΕΞ (ακολουθώντας παραδείγματα όπως του κ Κίσσινγκερ και της κ Ωλμπράϊτ) θα μπορεί να κερδίσει και δημοσιότητα και χρήματα εμπλεκόμενος σε κάποιον κύκλο διεθνών διαλέξεων…

Ο κ Παπακωνσταντίνου υποθέτω ότι εδέχθη ασμένως την αλλαγή Υπουργικού θώκου μετά το έργο που έχει να επιδείξει στο Οικονομικών…

Ο κ Κουκουλόπουλος είναι, από όσα γνωρίζω, πολύ πιο έμπειρος από τον τέως Δήμαρχο Πάρου και Υπουργό Εσωτερικών κ Ραγγούση στα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχοντας χρηματίσει για περισσότερα χρόνια Δήμαρχος του μεγάλου ακριτικού Δήμου της Κοζάνης…

Θέλω να πιστεύω, από το χαμόγελο που είδαμε όλοι όσοι παρακολουθήσαμε την ανακοίνωση του Νέου (;) Υπουργικού Συμβουλίου χαραγμένο στο πρόσωπο του αποχωρούντος Υπουργού Επικρατείας και Κυβερνητικού Εκπροσώπου κ Πεταλωτή ότι πηγαίνει στη Νέα του θέση με βαθύτατο στεναγμό… ανακούφισης!

Θερμά συγχαρητήρια στους κκ Κουτρουμάνη και Μπεγλίτη που απέδειξαν ότι μπορεί κανείς να προχωρήσει ανοδικά σκαλί-σκαλί, από τη στιγμή βέβαια που μπαίνει στο παιχνίδι της Εξουσίας…

Για πολλά από τα υπόλοιπα παλιά πρόσωπα της Νέας (;) Κυβέρνησης ισχύουν οι κανόνες του παιχνιδιού της «μουσικής καρέκλας» και να είσθε σίγουροι ότι θα έχουμε να πούμε πολλά από την ερχόμενη Δευτέρα και μετά…

Έρχονται «ψήφος εμπιστοσύνης» και η «ψήφιση του μεσοπρόθεσμου»

και παραμένουν στο Σύνταγμα οι ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ!

Καλό Σαββατοκύριακο…

Το αλίευσα ΕΔΩ http://koukfamily.blogspot.com/2011/06/blog-post_3821.html

Και ξαφνικά ένιωσε σαν να... πνίγεται!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ Με θέμα την «Διαχείριση άγχους και στρες» μίλησα την περασμένη Δευτέρα στον Πνευματικό Κέντρο Ασπροπύργου σε ένα πυκνό και εκπληκτικά ζεστό ακροατήριο παρουσία και του Δημάρχου και πολλών αντιδημάρχων. Σήμερα παρουσιάζω μέσα από τις ηλεκτρονικές σελίδες των αγαπημένων μου blogs με λογοτεχνικό τρόπο ως «Ψυχογράφημα» (σαν χρονογράφημα) την... δραματική περίπτωση ανεξέλεγκτου άγχους που αρχικά οι επιστήμονες της συμπεριφοράς είχαμε χαρακτηρίσει ως «επίθεση άγχους» και τώρα ως «κρίση πανικού». Στο τέλος της σημερινής μου ανάρτησης δίνω και ένα σύντομο εμπειρικό τεστ αλλά επισημαίνω πρώτον, ότι το τεστ ΔΕΝ είναι παρά μια απλή ένδειξη και για επίσημο, επιστημονικό προσδιορισμό της δικής σας ψυχολογικής κατάστασης θα χρειαστεί μία επίσκεψη στο γειτονικό σας «Κέντρο Ψυχικής Υγείας» ή σε ένα ψυχολόγο, και δεύτερον μην δείτε τον πίνακα βαθμολογίας ΠΡΙΝ απαντήσετε στις τέσσερις απλές ερωτήσεις! ************************************************************************************ Βιαζόταν... πάντα βιαζόταν, λες και δεν θα του έφτανε ο χρόνος... Και ο χρόνος κυλούσε... Βέβαια όταν λαχανιασμένος σταματούσε - να πιάσει την ανάσα του να κάνει τον απολογισμό του να ιεραρχήσει τα «πεπραγμένα» της ημέρας που έφευγε ή τους στόχους της αυριανής που ερχόταν - ανακάλυπτε πως τα κατάφερνε όλα και το πρόγραμμά του πήγαινε... «ρολόι». Κι όμως αισθανότανε κάτι από μέσα του, κάτι βαθύ να τον σπρώχνει επιτηδευμένα έτσι για να του κόβει την ανάσα.. Άραγε θα προλάβει; Ο χρόνος είναι τόσο λίγος, οι απαιτήσεις της ζωής τόσες πολλές, η ατζέντα του ατέλειωτη.. To φανάρι έγινε κόκκινο... τσαντίστηκε με τον μπροστινό που οδηγούσε σαν χελώνα... Πάτησε τον συμπλέκτη, έβγαλε τον λεβιέ από τη θέση της τρίτης και τον έβαλε στην θέση της πρώτης, ήταν έτοιμος να φουλάρει και με ένα γρήγορο όπως υπολόγιζε ελιγμό να προσπεράσει τον μπροστινό του μόλις έβγαινε πράσινο στο σηματοδότη... Ξαφνικά, εντελώς ξαφνικά, έτσι αναπάντεχα αισθάνθηκε ένα απότομο σφίξιμο στο στέρνο καθώς μια σκιά ενός αόρατου σύννεφου διέσχισε το οπτικό του πεδίο... Αλαφιάστηκε... Αισθάνθηκε τα πόδια του να χάνουν δύναμη, προνοητικά τράβηξε το αριστερό πόδι από τον συμπλέκτη βάζοντας το λεβιέ των ταχυτήτων στο σημείο του νεκρού... Τα χέρια του που κρατούσαν το βολάν άρχισαν να τρέμουν ελαφρά... Ολάκερο το σώμα του τυλίχθηκε σε ένα σύγκρυο, σε ένα πρωτόγνωρο αίσθημα... Τον έλουσε ιδρώτας... Μέσα στον πολύβουο, πολυσύχναστο δρόμο τα πάντα τυλίχθηκαν σε μια εξοργιστική σιωπή... Το μόνο που μπορούσε ευδιάκριτα να ακούσει - και τον τρόμαξε ακόμη περισσότερο αυτή η διαπίστωση - ήταν η καρδιά του... χτυπούσε μανιασμένα... Ένας κόμπος ανέβηκε αναπάντεχα στο λαιμό του και σκάλωσε κάτω από το μήλο του Αδάμ... Η ανάσα του σχεδόν κόπηκε... Βρισκόταν πια με το στομάχι πέτρα, στέρνο και καρδιά σφιγμένα, κόμπος στο λαιμό, ιδρώτας ταχυπαλμία τρεμούλιασμα... Ω Θεέ μου ...Βρισκόταν στα πρόθυρα της λιποθυμίας... Αιώνας του φάνηκαν τα δευτερόλεπτα του χρόνου ανάμεσα στην αλλαγή του φαναριού από τη θέση του πράσινου στη θέση του κόκκινου. Ασυνείδητα, εντελώς μηχανικά, αντιλήφθηκε την αλλαγή στο σηματοδότη... Έκανε μηχανικά τις απαραίτητες κινήσεις... Δεν προσπέρασε τον νωχελικό οδηγό που βρισκόταν μπροστά του, τραβήχτηκε στην άκρη, λαχανιασμένος, σοκαρισμένος, ιδρωμένος... Κάλεσε από το κινητό του το ΕΚΑΒ και Λίγη ώρα αργότερα ο καρδιολόγος του εφημερεύοντος Νοσοκομείου τον διαβεβαίωνε καθησυχάζοντάς τον ότι δεν ήταν τίποτε σχετικό με καρδιακή προσβολή... Δύο μέρες αργότερα οι εργαστηριακές έρευνες πιστοποίησαν κάτι που τον τάραξε ακόμα περισσότερο: «ουδέν οργανικό παθολογικό εύρημα».. Και το υπερηχογράφημα που του έκανε ο παλιός συμμαθητής και φίλος του ήταν σαφέστατο ΔΕΝ είχε υποστεί καρδιακή προσβολή.. Αυτό που έζησε, αυτό που τον τάραξε αυτά τα πρωτόγνωρα αισθήματα που αναστάτωσαν πια η ζωή του συνοψίζονται από τους ειδικούς σε δύο απλές λέξεις, τόσο απλές όσο και συνάμα αναστατωτικές... Κρίση πανικού!... Και αυτός που πάντα έτρεχε βάλθηκε τώρα με ηρεμία και με τη βοήθεια του ψυχολόγου να επανεξετάσει τη ζωή του, να αναδιαρθρώσει εκείνες τις δομές της προσωπικότητάς του, εκείνα τα χούγια και τους μηχανισμούς που τον οδήγησαν στην φορτισμένη στιγμή αυτής της δραματικά έντονης ψυχοσωματικής διαταραχής... ΤΕΣΤ - Απαντήστε με ειλικρίνεια τις παρακάτω ερωτήσεις: 1) Όταν βρίσκομαι αντιμέτωπος με νέα πρόσωπα ή νέες καταστάσεις έχω ένα σχετικό τρακ, λίγο ιδρώτα στα χέρια μου, μια ελαφριά ταχυπαλμία και ένα απροσδιόριστο κόμπο στο λαιμό μαζί με σφίξιμο στο στομάχι. α) πολύ συχνά ( βαθμοί 5 ), β) συχνά ( βαθ 3 ), γ) αραιά και που ( βαθ 1 ) 2) Εάν υποχρεωθώ να περιμένω στην ουρά, σε τράπεζα, ή ρεστοράν, ή στη Στάση των ταξί κλπ προτιμώ να το αποφύγω καθώς με διακατέχει νευρικότητα και μαζί η αίσθηση ότι σφίγγεται το στήθος μου, έχω μια ελαφρά ζαλάδα και αστάθεια, οι σφυγμοί μου αυξάνονται και με πιάνει συναίσθημα φυγής, α) πολύ συχνά ( βαθ 5 ), β) συχνά ( βαθ 3 ), γ) αραιά και που ( βαθ 1 ) 3) Αν και με γοητεύουν τα ταξίδια διαπιστώνω πως η σκέψη ότι θα βρεθώ Μακρυά από το οικείο μου περιβάλλον, τους συγγενείς, φίλους και γνωστούς με έχει σταματήσει, α) πολύ συχνά ( βαθ 5 ), β) συχνά ( βαθ 3 ), γ) αραιά και που ( βαθ 1 ) 4) Ενώ βρίσκομαι σε κάποια ευχάριστη σύναξη ή επίσκεψη και μπορώ να πω Ότι περνάω καλά εν τούτοις με διακατέχει ένα απροσδιόριστο συναίσθημα Ότι κάτι δεν θα πάει καλά, ή ότι κάτι άσχημο θα συμβεί για να τα χαλάσει όλα α) πολύ συχνά ( βαθ. 5 ), β) συχνά ( βαθ 3 ), γ) αραιά και που ( βαθ 1 ) ************************************************************************************ Αξιολόγηση: Αν το σύνολό σας είναι 14-20 βαθμοί προσέξτε γιατί θα μπορούσε σε μια επόμενη φάση να βιώσετε και σεις μια Κρίση Πανικού. Αν οι βαθμοί σας είναι από 8-13 καλώς ήρθατε στην εποχή του άγχους και του στρες που φαίνεται να διακατέχει τους περισσότερους από μας. Αν οι βαθμοί σας είναι 7 ή λιγότεροι.Σε μια εποχή που την διακρίνει το υπέρμετρο άγχος και στρες εσείς είσθε αξιοζήλευτα υποδείγματα ψυχικού ελέγχου και συναισθηματικής άνεσης!

Το αλίευσα ΕΔΩ http://staratalogia.blogspot.com/2011/03/blog-post_6620.html

Πράξεις, «τακτικές» και…Νόμοι! Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.

ΕΦΡΙΞΑ ακούγοντας τον συμπολίτη μου Πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης χτες βράδυ στις ειδήσεις να δηλώνει ότι ΔΕΝ έπρεπε να καλέσει ο αρμόδιος Εισαγγελέας Αθηνών τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών – και άλλα 8 άτομα - με κατηγορίες για «κακουργηματικές πράξεις» αλλά μάλλον να του απονεμηθεί κάποιο ΕΥΣΗΜΟ για «επίδειξη ανθρωπιστικών διαθέσεων»…

ΑΠΟΡΗΣΑ με τον Νέο Νόμο που θα φέρει στο Κοινοβούλιο την ερχόμενη εβδομάδα ο συμπολίτης μου Υπουργός Δικαιοσύνης για να σταματήσουν οι προσβολές σε άτομα άλλων εθνοτήτων, άλλων φυλών κλπ, κλπ…

ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΑ προτείνω μια ρηξικέλευθη ερμηνεία λέγοντας ότι αφού τα τελευταία χρόνια, κατά την πάγια «τακτική» τους, οι κάθε λογής «προοδευτικοί» με την πλήρη υποστήριξη των ΜΜΕ που λειτούργησαν και λειτουργούν ως διαμορφωτές της κοινής γνώμης ΔΕΝ κατόρθωσαν να μας πείσουν ότι ως Έλληνες είμαστε και ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ και ΞΕΝΟΦΟΒΙΚΟΙ, τώρα μάλλον «θα μας κλείσουν τα στόματα» με…ΝΟΜΟ!!!

Και σε ότι αφορά τα οικονομικά μας δρώμενα ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ότι όταν πέρυσι δήλωνα σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές όπου ήμουν καλεσμένος ότι «η τρόικα» σημαίνει βάσανα για τους Έλληνες για 8 με 10 χρόνια μου έλεγαν οι οικοδεσπότες δημοσιογράφοι ότι ήμουν ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΣ…

ΤΩΡΑ διαπιστώνω ότι μάλλον ήμουν…λάθος!...

Καθώς με το μαρτύριο της σταγόνας μαθαίνουμε κάθε μέρα περισσότερα για το «μέλλον μας υπό την ΑΙΓΙΔΑ της τρόικα» το βάθος χρόνου μάλλον θα είναι 30 χρόνια, δηλαδή όσο και η ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ που εκλιπαρούμε να έχουμε για την αποπληρωμή των…δανεικών!...

ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΤΕ φίλες και φίλοι, ότι ΔΕΝ συμμετέχω πλέον σε τηλεοπτικές εκπομπές και ρωτάτε ΓΙΑΤΙ;

Είναι αυτονόητο…

Καλημέρα, και καλό Σαββατοκύριακο!... 

http://koukfamily.blogspot.com

Το αλίευσα ΕΔΩ

Χριστούγεννα και Μοναξιά….

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ  ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

      Μοναξιά!
      Και θα ζήσουμε μεθαύριο Σάββατο την γέννηση του Θεανθρώπου, την Θεϊκή υπόσχεση για την σωτηρία του ανθρώπινου γένους…Καθώς γύρω από το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι θα γευόμαστε τα ευλογημένα εδέσματα και τα πατροπαράδοτα γλυκίσματα, καθώς θα ανοίγουμε κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δένδρο τα δώρα μας κάποιοι συνάνθρωποί μας, ίσως και μέσα στην ίδια μας την πολυκατοικία, θα βουλιάζουν πνιγμένοι στο βουβό, το ανελέητο αίσθημα της μοναξιάς τους….
      Μοναξιά!
    Φέρνει η λέξη δυναμικά στο προσκήνιο το βουβό, ανελέητο δράμα συναθρώπων μας που έπαψαν να υπάρχουν για μας λησμονημένοι, τυλιγμένοι στον μανδύα της τραγικής πραγματικότητας της ΜΟΝΑΞΙΑΣ!…
    Ποιός θα πίστευε, μερικές δεκαετίες πριν, ότι εδώ στην κάποτε «Ψωροκώσταινα», τη χώρα της φαιδράς πορτοκαλλέας, της γειτονιάς των ονείρων και της γονεϊκής προτροπής του τύπου : «παιδάκι μου καλύτερα να σου βγεί το μάτι παρά το….όνομα» θα φτάναμε στο σημείο να μιλάμε για το φριχτό υποκειμενικό συναίσθημα της αποκοπής από την ομάδα, της απομόνωσης, της καταδίκης στον φριχρό κόσμο της…Μοναξιάς!
    Και καθώς σε καθημερινή βάση γευόμαστε τα καταναλωτικά αγαθά, καθώς ανοίγουμε το δέκτη της έγχρωμης τηλεόρασης για να βιώσουμε την εικονική πραγματικότητα της δήθεν συμμετοχικής διαδικασίας σε συνάξεις με ποικιλλώνυμους «επώνυμους και επώνυμες», μισόγυμνες καλλονές, μη-φανατικούς αρσενικούς και χαζοχαρούμενες γλάστρες, πολλοί συνάνθρωποί μας θα ζούνε στην μοναξιάς τους….
    Μοναξιά!

Έρχονται οι λαθρομετανάστες …Μεταναστεύουν οι Έλληνες επιστήμονες!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Οι New York Times αφιέρωσαν  – μετά την ομιλία του Πρωθυπουργού κ Παπανδρέου στα εγκαίνια της ΔΕΘ και την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου – ένα επίκαιρα σημαντικό άρθρο για το δράμα της αυξανόμενης ανεργίας των νέων επιστημόνων στην Ελλάδα και το κύμα μετανάστευσής τους σε Ευρώπη και Αυστραλία!

Πριν μερικούς μήνες Το έγραψα στα αγαπημένα μου blogs και το είχα αναφέρει σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές που συμμετείχα:  Είτε επρόκειτο για πολύ καλά μελετημένο και αριστοτεχνικά μεθοδευμένο σχέδιο δράσης, ή για απότοκο της χρονικής καθυστέρησης που πάντα χαρακτήριζε την ελληνική γραφειοκρατία το αποτέλεσμα τελικά ήταν το ίδιο!

Αναφέρομαι, φυσικά, στο γεγονός ότι τα ΑΝΑΛΓΗΤΑ μέτρα εις βάρος των συνταξιούχων της Ελλάδας και μαζί οι δραματικές αλλοιώσεις στον χαρακτήρα των εργασιακών μας σχέσεων με τους Κεφαλαιοκράτες εργοδότες ΠΕΡΑΣΑΝ καλοκαιριάτικα, την ώρα που οι Έλληνες ψηνόμαστε με καύσωνες…

ΠΕΡΑΣΑΝ το ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ με τις σχετικές ρυθμίσεις στα εργασιακά φέρνοντάς το «λάου – λάου» από τα Χριστούγεννα στον καυτό Ιούλιο, δηλαδή στη μέση του καλοκαιριού, σε μια χώρα όπου το κοινωνικό σύστημα λειτουργεί με τις δικές του λογικές και έχει τις γνωστές θερινές ιδιότητες της εξωστρέφειας, του ανέμελου, του έντονα αισθησιακού καθώς ντόπιες και εισαγόμενες καλλονές πυρπολούνται από τον καυτό ελληνικό ήλιο στις γοητευτικές μας ακρογιαλιές προφέροντας ανεπανάληπτες συγκινήσεις – και υποσχέσεις – στους κάθε ηλικίας λάτρεις του ωραίου (…do you like frauelein in…Greece?)…

Γιατί «χάθηκαν» οι….δάσκαλοι;

του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ Ψηλά στο λόφο της Ακρόπολης τα πεντελικά μάρμαρα ακτινοβολούν λουσμένα στο φώς του Αττικού ήλιου... Ο ανάλαφρος μπάτης του έπομαι ήμερου έχει τη μεθυστική αλμυρά του Σαρωνικού δεμένη με λεμονανθό.. Κάτω από την ελιά, ο Δάσκαλος καθισμένος και γύρω του μαγεμένοι οι μαθητές... Ο λόγος του κομψός, άρτια τα επιχειρήματα ανοίγουν διάπλατα οι ορίζοντες της αντίληψης που γλυκαίνει τις ψυχές την ίδια στιγμή που παιδεύει τη διανόηση.. Εδώ τα μονοπάτια γίνονται λεωφόροι που οδηγούν μέσα από την φιλοσοφία και την επιστήμη στη γνώση... Όσοι θέλουν μπορούν έτσι να δρέψουν τους καρπούς, να γευθούν αυτή την απαράμιλλη ικανότητα του ανθρώπινου νου να επικοινωνεί με σύμβολα, με ιδέες, να κατανοεί να σκέφτεται.... Στην άλλη άκρη της Αθήνας, ίδια η μυσταγωγία της μάθησης, ίδιες οι προοπτικές της ανθρώπινης διανόησης, της σκέψης... Εδώ όμως, στο Αριστοτέλειο Λύκειο – αντίθετα με την Πλατωνική Ακαδημία - ο δάσκαλος δεν κάθεται... Τα λόγια και το σώμα του διεγείρουν στην πορεία του περιπάτου τα μυαλά των δικών του μαθητών, επικοινωνούν λογικά, εμπειρικά, αντικειμενικά με τους κανόνες της επιστήμης ...Και οι μαθητές ακολουθούν προσεκτικά, μεθοδικά τον Δάσκαλο με κιναισθητική και συνάμα διανοητική κομψότητα και ακρίβεια.... Α, η ομορφιά της επιστήμης, της φιλοσοφίας, η γοητεία της μάθησης, της απόκτησης γνώσεων σε όλο τους το μεγαλείο! Ναι, ναι, χρειάζεται να τα θυμόμαστε αυτά τα πράγματα που και που, γονείς και παιδιά, ακαδημαϊκοί δάσκαλοι και μαθητές να μην ξεχνάμε ότι εδώ στο δικό μας στον ελληνικό χώρο γεννήθηκαν, Φιλοσοφίες, Επιστήμες, Παιδαγωγική... Και να μη ξεχνάμε παρά την συστηματική προπαγάνδα κάποιων δήθεν «προοδευτικών» ότι οι δάσκαλοι (πολλοί παπάδες) δίδαξαν στα ελληνόπουλα τη γλώσσα, την παράδοση, τις αξίες στους δύσκολους και σκοτεινούς αιώνες της Τουρκοκρατίας… Ο κόσμος άλλαξε, όμως, και άλλαξαν οι καιροί! Σωστά! Τώρα ζούμε σε εποχές «εικονικής πραγματικότητας» τα κομπιούτερ υποκαθιστούν (ή γίνεται προσπάθεια να υποκαταστήσουν) τους δασκάλους και τις δασκάλες αλλά οι διαπιστώσεις από αντικειμενικές ερευνητικές προσπάθειες είναι ότι «τίποτε δεν αντικαθιστά τη ζεστασιά, τη δύναμη της μυσταγωγίας ανάμεσα στον δάσκαλο-τη δασκάλα και τον μαθητή-την μαθήτρια». Τι σηματοδοτεί, λοιπόν, η διαπίστωση ότι στις μέρες μας ο κόσμος άλλαξε και άλλαξαν οι καιροί; Ίσως για το λόγο αυτό, και μερικούς άλλους, βλέποντας την κατάρρευση της πεμπτουσίας της Παιδείας (και όχι της διαδικασίας της εκπαίδευσης) τώρα πια μερικοί αρχίζουμε να σκεφτόμαστε μήπως, τελικά, δεν είναι και τόσο μεγάλη υπόθεση νάσαι κάτοχος γνώσεων που ως δάσκαλος επιθυμείς και κατέχοντας τις δεξιότητες πασχίζεις να τις μεταλαμπαδεύσεις και ως μαθητής, αφού τις αποκτήσεις, να τις επιδείξεις όταν και όπου χρειαστεί καθώς στην δικιά μας Ελλάδα αυτό που μετρά ΔΕΝ είναι το «τί ξέρεις, αλλά το...ποιόν ξέρεις;» Γιατί φαίνεται ότι χάθηκε, δυστυχώς, η πνευματικότητα; Γιατί χάθηκε η μυσταγωγία της γνώσης; Γιατί χάθηκε το μεράκι και η αφοσίωση στο ρόλο του δασκάλου; Γιατί έχασαν τα παιδιά μας τη γοητεία στο ρόλο του μαθητή; Γιατί χάθηκαν οι χαρισματικοί και ταλαντούχοι δάσκαλοι; Θα μου πείτε στην Ελλάδα πότε αναγνωρίσαμε τον προικισμένο, τον αφοσιωμένο τον καλό δάσκαλο και πότε θεσπίσαμε τοπικά περιφερειακά και ΕΘΝΙΚΑ βραβεία για να ΒΡΑΒΕΥΣΟΥΜΕ τον καλύτερο δάσκαλο; Τι κρίμα, αλήθεια για όλους εμάς που λεγόμαστε δάσκαλοι, που η κοινή γνώμη μας εντάσσει στην κατηγορία των ανθρώπων του πνεύματος! Τι κρίμα και για τα παιδιά μας από το νηπιαγωγείο μέχρι το Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ! Τελικά, τι κρίμα για την κοινωνία!…

Το αλίευσα ΕΔΩ

Το ΠΑΣΟΚ ανατρέπει τους Κανόνες!..Του καθηγητή κ. Γιώργου Πιπερόπουλου.

Στην ψυχοκοινωνική θεωρία η χάραξη ορίων ελευθερίας δράσης και ταυτόχρονα ο προσδιορισμός κάποιων στοιχείων αποδεκτής ατομικής και συλλογικής συμπεριφοράς αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την ομαλή συμβίωση ατόμων και ομάδων. Το ελληνικό κοινωνικό σύστημα ακολουθούσε το παραπάνω σχήμα στο απώτερο παρελθόν αλλά από τους Σημίτη και Καραμανλή μέχρι και σήμερα, μέρες που χαρακτηρίζονται ως εποχή της «τρόικας», αυτό έχει πάψει να ισχύει!

Υπάρχουν αποδείξεις;

Δεν αποτελεί χειροπιαστή απόδειξη αυτής της θέσης η συμπεριφορά της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ απέναντι στις πλατειές λαϊκές μάζες;

ΕΘΝΟΣΩΤΗΡΕΣ μου σας…ευγνωμονώ!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πανηγυρικά το ψήφισαν το Νέο Ασφαλιστικό Νομοσχέδιο που αφορά και τα εργασιακά μας 157 «καθαρόαιμοι» Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και δύο που συμπλεύσανε (;) ανεξάρτητοι βουλευτές δηλαδή η κ Ντόρα Μπακογιάννη και ο κ Κώστας Κιλτίδης!
Και, έτσι, ευτυχώς ΣΩΘΗΚΑΜΕ!
Φυσικά δεν μου επιτρέπεται δεοντολογικά να αφήσω έξω από το κάδρο της ευγνωμοσύνης μου τον κ Καρατζαφέρη και το Κόμμα του ΛΑ.Ο.Σ. οι οποίοι σύσσωμοι υπερψήφισαν το «μνημόνιο» επειδή (όπως δήλωσε σήμερα ο κ Καρατζαφέρης στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά όπου φιλοξενήθηκα και εγώ εάν ΔΕΝ το ψήφιζε θα είχε επέλθει ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ της Ελλάδας με άμεση διακοπή μισθών και συντάξεων!)

Ιστορική συνάντηση ή «ιστορικό ατόπημα;»

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Θα είμαι εξαιρετικά σύντομος στο σημερινό μου σχόλιο και ταυτόχρονα ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ επικριτικός για την απίστευτη και μάλιστα σε επίπεδο καταναγκασμού συγχορδία των ΜΜΕ να μας πείσουν, πριν ακόμα ολοκληρωθεί, ότι υπήρξε ΙΣΤΟΡΙΚΗ η επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπουργού στην Αθήνα.Χειροπιαστό αποτέλεσμα αυτής της επίσκεψης ήταν να υπογραφούν κάποιες εμπορικές και παρεμφερείς μη-ουσιώδεις συμφωνίες και να ΜΗΝ συζητηθεί και να ΜΗΝ επιλυθεί ΚΑΝΕΝΑ από τα ακανθώδη θέματα που χωρίζουν τις χώρες μας και κοστίζουν ΚΥΡΙΩΣ ανθρώπινες ζωές σε εμάς τους Έλληνες και φυσικά χρήματα και πολεμικό εξοπλισμό και στις δύο χώρες!Αληθεύει αυτό που ακούστηκε αλλά ΔΕΝ έπαιξε ως ΘΕΜΑ στα ελληνικά ΜΜΕ, ότι δηλαδή ο κ Ερντογάν ως γνήσιος διάδοχος στον Τουρκικό θώκο εξουσίας (κάποτε ΘΡΟΝΟ της πάλαι ποτέ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ αυτοκρατορίας) μίλησε στα ΤΟΥΡΚΙΚΑ και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης και κάτοχος του Πρωθυπουργικού θώκου εξουσίας της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Παπανδρέου (και μαζί του ο Υπουργός μας επί των εξωτερικών κ Δρούτσας) μίλησαν στα ΑΓΓΛΙΚΑ;

Αυλαία: πέφτει ή την ρίχνουμε;…

Δραματικές οι εβδομάδες και οι μήνες που περνάει η Ελλάδα και οι Έλληνες, αλλά ΚΩΜΙΚΕΣ (που προκαλούν έντονη θυμηδία) οι παρουσίες στελεχών της σημερινής Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και προηγούμενων Κυβερνήσεων Ν.Δ. στα τηλεοπτικά «πάνελ»…
Με άλλα λόγια άνδρες και γυναίκες που ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ για την παρούσα επαιτεία μας και την επερχόμενη χρεοκοπία μας με απίστευτη ΘΡΑΣΥΤΗΤΑ τολμούν και αναλύουν, συμβουλεύουν και εξηγούν ΠΩΣ θα δανεισθούμε ακόμη περισσότερα και πώς θα χειρισθούν αυτοί για εμάς τα…δανεικά (τα οποία όχι μόνο δεν θα είναι…αγύριστα, αλλά έχουν και…τόκους!)
Δεν τους πληροφόρησε κανείς ότι η πολιτική ΑΥΛΑΙΑ έχει πέσει και στο πολύ άμεσο μέλλον θα εισπράξουν για την αποτυχημένη τους παράσταση λοιδορίες, ύβρεις και γιαούρτια;

Πανελλαδικές εξετάσεις

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Πιστεύω ότι εάν υπήρχε τρόπος να επανεξετάσουμε τις στάσεις μας απέναντι στην τριτοβάθμια Παιδεία σίγουρα θα αλλάζαμε τους δικούς μας στόχους και μαζί τους στόχους των παιδιών μας και δεν θα κατευθύναμε τα παιδιά μας τόσο καταναγκαστικά και δραματικά όπως κάνουμε στο πτυχίο ΑΕΙ ή ΤΕΙ υποβαλλόμενοι  σε οικονομικά έξοδα και  ψυχοσυναισθηματικούς κόπους που δεν αντισταθμίζονται από την στυγνή πραγματικότητα…
Η αλήθεια είναι ότι οι πεποιθήσεις γονιών, συγγενών και παιδιών, δεν μπορεί να αλλάξουν από τη μια στιγμή στην άλλη και έτσι μια θέση σε ΑΕΙ η σε ΤΕΙ, εξακολουθεί να θεωρείται ως απαραίτητο εισιτήριο για μια αυριανή επιτυχημένη καριέρα στην κοινωνία. Για το λόγο αυτό κάθε χρόνο,  αυτή η περίοδος  των εξετάσεων για εισαγωγή σε ΑΕΙ και ΤΕΙ που φέτος ξεκινούν στις 14 Μαϊου στιγματίζει με ψυχοκοινωνικό τραύμα χιλιάδες αγόρια και κορίτσια και μαζί μαμάδες, μπαμπάδες και συγγενείς που “ψήνονται” κυριολεκτικά προσπαθώντας να βρουν το κλειδί που ανοίγει τη “μαγική πόρτα” Πανεπιστημίων και και ΤΕΙ…..

Με αφορμή το ντέρμπυ ΠΑΟ-ΑΡΗ! Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.

Κάθε ντέρμπυ χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες ψυχοκοινωνικές διαστάσεις που νομίζω ότι νομιμοποιούν την σημερινή μου παρέμβαση.

Καθότι μπορεί να μην έπαιξα μπάλα σε κάποια ομάδα έστω ερασιτεχνικής κατηγορίας (καθότι ανέκαθεν είχα δύο...δεξιά πόδια) αλλά χρημάτισα ψυχολόγος αρκετών ΠΑΕ και επί σειρά δεκαετιών παρακολουθώ, αξιολογώ και σχολιάζω με ικανή δόση καλοπροαίρετου χιούμορ τα δρώμενα στο πάλαι ποτέ χωμάτινο και τώρα "πράσινο" παλκοσένικο (ένεκα του ...χορτοτάπητα και όχι των ποδοσφαιρικών ή πολιτικών μου πεποιθήσεων). Τις συναφείς εμπειρίες μου κατέγραψα στο βιβλίο μου "Ένας Ψυχολόγος στο γήπεδο"…

Ένας Ζορμπάς για την Ελλάδα του 2010; Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.

Ηταν, θυμάμαι, μέσα της δεκαετίας του 1960 και τελειόφοιτος τότε φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης παρέσυρα μια παρέα συμφοιτητών μου (αμερικανών και άλλων) να δούμε την πετυχημένη μεταφορά στην οθόνη του μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη με τίτλο «Ζορμπάς- ο Ελληνας».

Θυμάμαι, λές και ήταν χτές, όλες εκείνες τις διεργασίες της νεανικής ταύτισης με τους πρωταγωνιστές, την περηφάνεια της ελληνικότητάς μου, ακόμη και εκείνη την ανείπωτα πικρή στιγμή όπου - πριν ακόμη ο Χάρος αλοκληρώσει τον θανατηφόρο εναγκαλισμό του με την Μαντάμ Ορτάνς - ολοκλήρωσαν την τραγικά γυμνή πεζότητα της ανθρώπινης εφημερότητας οι καθιερωμένες «μοιρολογήτρες» που, αντί να περιοριστούν στο γοερό κλάμα, είχαν έρθει να κλέψουν, να λεηλατήσουν, τα αποκτήματα και μαζί την αξιοπρέπεια μιάς ζωής που τέλειωνε...

Μέσα στα δικά μου βουβά συναισθήματα πονού και θυμού ήρθε, εντελώς αυθόρμητα, και ο θυμός ενός συμφοιτητή μας που χωρίς δισταγμό, στά ίσια, ρώτησε εμένα και τους άλλους δύο Έλληνες: «...έτσι είστε εσείς οι Ελληνες;»

Πέρασε από τότε σχεδόν μισός αιώνας, τό έργο έτυχε να το ξαναδώ και στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση και μέσα από τους μηχανισμούς της ωραιοποίησης του παρελθόντος και της απώθησης πικρών εμπειριών κάπου επουλώθηκε ο πόνος που είχε προκαλέσει εκείνη η ερώτηση που είχε γίνει σαν χαστούκι στα ισια: «έτσι είστε εσείς οι Ελληνες;»