ΞΕΚΙΝΑ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ Ο SOUTH STREAM! - ΟΛΟΙ ΜΕΣΑ ΠΛΗΝ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΤΙ ΦΟΒΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΗΠΑ

Ξεκινά τον Δεκέμβριο η κατασκευή του South Stream με μεγάλη απούσα χώρα την γνωστή, γεωστρατηγικά ηττημένη ή καλύτερα "αλωμένη" της τελευταίας τριετίας, την Ελλάδα.

Οι πρώτες ανακοινώσεις έγιναν σήμερα σε Ρωσία και Σερβία, η οποία Σερβία αναλαμβάνει το ρόλο που της έταξε ο βασανισμένος σερβικός λαός: Εθνικά κυρίαρχη χώρα, εθνοκεντρική πολιτική και στήριξη από τον φυσικό της σύμμαχο την Ρωσία.

ΤΡΑΓΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Mείζον ζήτημα προκύπτει από τη ”βόμβα” που έσκασε στη Λευκωσία, ως προς τις προθέσεις της Αθήνας για εμπλοκή της στα του φυσικού αερίου, κατόπιν κυπριακής πρότασης.

Σύμφωνα με έγκυρες – όπως εκτιμούμε – πληροφορίες, η προσφορά που έγινε ανεπίσημα από τη Λευκωσία πριν λίγες ημέρες ήταν πολύ συγκεκριμένη και αφορούσε ελλαδική εμπλοκή και εκμετάλλευση στο οικόπεδο 1.

Παρά τη σοβαρή προοπτική για αποκόμιση οικονομικών και βεβαίως γεωστρατηγικών οφελών, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου αρνήθηκε την κυπριακή προσφορά…

Εάν αληθεύει αυτό και έχουμε ουσιαστικά παραίτηση της Αθήνας από μια παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο, έχουμε το δικαίωμα να μιλούμε για εθνικά απαράδεκτη πολιτική.

Την ώρα που ο ελληνικός λαός στην κυριολεξία πένεται, την ώρα που η Ελλάδα περνά την βαρύτερη κρίση στην ιστορία της, η κυβέρνηση υποθηκεύει την κυριαρχία, τα πιθανά οφέλη, εν τέλει και την αξιοπρέπειά της, αρνούμενη να δεχθεί το κυπριακό ”δώρο”, αρνούμενη να αναλάβει η χώρα μας την εκμετάλλευση ενός από τα θαλάσσια οικόπεδα της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.

Είναι προφανές πως η ελλαδική ακηδία συνδέεται με την φοβία της κυβέρνησης απέναντι στο τουρκικό θηρίο που βρυχάται. Ταυτόχρονα είναι εθνικά παρήγορο, αλλά συνάμα μελαγχολικό, για να μην πούμε τραγικό, η Αθήνα να αρνείται να ακολουθήσει τη Λευκωσία σε ρεαλιστικές ατραπούς παραγωγής ουσιαστικού αποτελέσματος, παραδομένη στην απραξία και εγκλωβισμένη στα αδιέξοδά της.

elkeda

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

ΕΙΝΑΙ Η ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ;

του Παναγιώτη Αποστόλου

Στις 7 Φεβρουαρίου 2007, στο Μπουργκάς της Βουλγαρίας, συμφωνείται μεταξύ της Ρωσίας της Ελλάδος και της Βουλγαρίας. η κατασκευή του διαβαλκανικού αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου από το Βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς στην Αλεξανδρούπολη. Στις 17 Μαρτίου 2007, στην Αθήνα, οι τρεις χώρες υπογράφουν την τελική συμφωνία κατασκευής του αγωγού που το χρονοδιάγραμμα όριζε την αποπεράτωσή του στο τέλος του 2010.

Στις 25 Ιουλίου 2007, στην Κωνσταντινούπολη, συμφωνήθηκε από τους Πρωθυπουργούς της Ελλάδος (Κώστα Καραμανλή) και της Ρωσίας (Βλαδιμίρ Πούτιν) η κατασκευή και εκμετάλλευση του αγωγού φυσικού αερίου South Streem. Στις  30 Ιουνίου 2008, στη Μόσχα, οι Πρωθυπουργοί των δυο παραπάνω χωρών υπογράφουν την επίσημη διακρατική συμφωνία του  South Streem. Ο Ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου θα διερχόταν στον Ελληνικό χώρο από τη Βουλγαρία  και μέσω της Μακεδονίας και της Ηπείρου θα κατέληγε στην Ηγουμενίτσα. Είχε προβλεφθεί  πως το 2014 θα είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του και θα άρχιζε άμεσα η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου που τελικό προορισμό θα είχε την Ιταλία. Ο αγωγός θα παρείχε δέκα δις κυβικά μέτρα φυσικό αέριο το χρόνο και την εκμετάλλευση θα είχαν κατά 50% οι εταιρείες ΔΕΣΦΑ και η Gazprom (Ρωσική).

Οι επίσημες αυτές διακρατικές  συμφωνίες ήταν τεράστιο βήμα για την Ελλάδα και τον τότε  Έλληνα Πρωθυπουργό ως προς την οικονομική ανάπτυξη της χώρας μας, μιας και αποτελούσαν τότε τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα της Νότιας και Κεντρικής Ευρώπης. Επίσης, οι συμφωνίες αυτές θα μας προσέδιδαν πολλαπλά οικονομικά και πολιτικά οφέλη από τη στιγμή που θα κάναμε ενεργειακό εταίρο μας τη διαχρονικά  ομόδοξη και ομόθρησκη, με πολλά κοινά σημεία στις παραδόσεις και τον πολιτισμό, φίλη-χώρα, Ρωσία. Ταυτόχρονα, θα ετίθεντο κόκκινη γραμμή στο φθαρμένο και ξεπερασμένο από το χρόνο περιβόητο «ανήκομεν εις την δύση», του πρεσβύτερου, αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή και θα οροθετείτο πως ανήκουμε όπου είναι το συμφέρον της πατρίδος μας.

Όμως,  το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρός του, τότε αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, κ. Γιώργος Παπανδρέου, κατά η διάρκεια της διεξαγωγής των παραπάνω συμφωνιών προσπαθούσε να τις τορπιλίσει με καθημερινές δηλώσεις του στα ΜΜΕ. Τρανταχτό παράδειγμα σε όλους μας  η προεκλογική του ομιλία στην Αλεξανδρούπολη, στις 9 Σεπτεμβρίου 2009, όταν μεταξύ άλλων είπε: «η ΝΔ διαφημίζει τον περίφημο αγωγό αλλά η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μιας πλευράς, δηλαδή της Ρωσικής. Εμείς, θα διασφαλίσουμε τους περιβαλλοντικούς όρους σε ξηρά και θάλασσα».

Με αυτόν τον τρόπο, σηματοδοτούσε πως εάν γίνει Κυβέρνηση θα ακυρώσει τις διακρατικές ενεργειακές συμφωνίες της ΝΔ και του Κώστα Καραμανλή.

Αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής, όταν πλέον ανέλαβε τα ηνία της χώρας, ήταν να ψυχρανθούν απόλυτα οι σχέσεις μας με τη Ρωσία, αφού η γείτονα χώρα θεώρησε πως η Ελλάδα δεν τηρεί συμφωνημένες συμβατικές υποχρεώσεις. Επιπλέον, κάποια χρονική στιγμή προχώρησε ακόμη περισσότερο, χαρακτηρίζοντας τις ακυρώσεις των συμφωνιών ως εχθρικές πράξεις.

Οι περιβαλλοντολογικές ανησυχίες, λοιπόν, του κ. Παπανδρέου (π.χ. για το έργο μεταφοράς αργού πετρελαίου) δεν πείθουν απολύτως κανένα και δημιουργούν τεράστια ερωτηματικά σε όλους μας, γιατί με τις αποφάσεις του υπονόμευσε τελικά την κατασκευή δυο τεράστιων αναπτυξιακών έργων υψίστης στρατηγικής σημασίας για τη πατρίδα μας.

Βέβαια, ο λόγος ακύρωσης των συμφωνιών δεν είναι άλλος από τον Αμερικανικό παράγοντα, ο οποίος άσκησε όλα αυτά τα χρόνια αφόρητες πιέσεις προς την Ελληνική Κυβέρνηση για την ματαίωση των δυο αυτών συμφωνιών προς όφελος των δικών του, φυσικά, συμφερόντων και στον οποίο είναι δουλικά προσδεμένος ο «σοσιαλιστής» κ. Παπανδρέου.

Απτή απόδειξη της τακτικής του κ. Παπανδρέου για να ευτελίζει και να απαξιώνει συνεχώς τις σχέσεις του με τη Ρωσία, ήταν και η χαμηλότατου πολιτικού επιπέδου απαξία του, ως αρχηγού της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, να δεχθεί την εθιμοτυπική επίσκεψη του νέου τότε πρέσβεως της Ρωσίας στην Αθήνα, στις αρχές του 2009. Μια επίσκεψη που τελικά πραγματοποιήθηκε αρκετούς μήνες μετά με τον Γραμματέα του τότε Τομέα Εξωτερικής Πολιτικής & Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ, κ. Δημήτρη Δρούτσα (κύριου συντάκτη του προδοτικού και Αμερικανικής εμπνεύσεως σχεδίου Ανάν για τη Μαρτυρική Μεγαλόνησο). Εδώ κάπου είναι άξιο λόγου να αναφέρω πως στο βιογραφικό του ο κ. Δρόυτσας δηλώνει πως γνωρίζει τη Ρωσική γλώσσα και όλοι ξέρουμε τα κίνητρα που μας οδηγούν στην εκμάθηση μιας ξένης, μη χρήσιμης εμπορικής γλώσσας.

Άσχετα όμως, με τον τορπιλισμό των σχέσεων με τη Ρωσία, ο κ. Παπανδρέου επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά τη δουλικότητά του στο άρμα των ΗΠΑ με την πρόσφατη επίσκεψη της Αμερικανίδας ΥΠΕΞ κ. Χίλαρι Κλίντον στην Αθήνα. Ο κύριος λόγος της επίσκεψης αυτής ήταν η όσφρηση  του Ελληνικού πετρελαίου και αερίου που έχει προκύψει τελευταία και η υφαρπαγή τους μέσω συμφωνιών. Για το λόγο αυτό συνοδευόταν η κ. Κλίντον από τον ειδικό απεσταλμένο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για θέματα ενέργειας κ. Μόρνινγκσταρ που συμμετείχε σε όλες  τις συζητήσεις με τους Έλληνα Πρωθυπουργό και Έλληνα ΥΠΕΞ. Κατά την αποχώρησή της η κ. Κλίντον έδειχνε απόλυτα ικανοποιημένη από το ταξίδι στην Αθήνα.

Το μέλλον θα δείξει εάν ο Έλληνας Πρωθυπουργός παρέδωσε τον ενεργειακό πλούτο της χώρας για «ένα κομμάτι ψωμί» όπως λέει και ο λαός μας. Το μέλλον, επίσης, θα δείξει εάν με την ευκαιρία αυτή διαπραγματεύθηκε στο ελάχιστο προς όφελος της χώρας, ως καλός πατριώτης που συνέχεια ισχυρίζεται πως είναι, τις ανθελληνικές Αμερικανικές θέσεις του ονόματος  των Σκοπίων και τις συνεχείς προκλήσεις των Τούρκων στη Θράκη,   στο Αιγαίο και στη Κύπρο.   

Ο κ. Παπανδρέου, ως αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και λίγους μήνες πριν από τις Εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και συγκεκριμένα στις 3 Ιουνίου του ίδιου χρόνου, σε διαδικτυακή τηλεόραση στον δημοσιογράφο Στέλιο Κούλογλου καταθέτοντας τις απόψεις του για το ΔΝΤ, είπε μεταξύ άλλων επί λέξει τα ακόλουθα: «Ιδιαίτερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν έχει την φήμη, ούτε για την κοινωνική του δικαιοσύνη, ούτε βεβαίως και για την αποτελεσματικότητά του. Το να πηγαίνει σε χώρες   αναπτυσσόμενες και να τους λέει, επειδή έχετε πολλά δάνεια πρέπει να κόψετε, και το πρώτο που θα κόψετε είναι από την παιδεία π.χ., αυτές είναι επίσημες πράξεις, που ουσιαστικά κόβουν το μέλλον της χώρας. Μπορεί αυτή η χώρα να μαζέψει κάποια λίγα χρήματα για ένα-δύο χρόνια, αλλά ουσιαστικά καταδικάζει τη χώρα αυτή στην υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση. Άρα, λοιπόν, δεν έχουμε κανένα λόγο εμείς να μπούμε σε μια τέτοια διαπραγμάτευση, η οποία πιθανώς να διολισθήσει σε όρους που θα είναι αρνητικοί για την πορεία της χώρας μας».,

Μετά τις εκλογές του 2009 και την εκλογή του ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρνηση της χώρας, όλοι γνωρίζαμε πως η χώρα ήταν σε άθλια οικονομική κατάσταση την οποία δημιούργησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και απαιτείτο το νοικοκύρεμα της με δραστικά και άμεσα μέτρα αλλά όμως κανένα πρόβλημα δεν υπήρχε σε θέματα δανεισμού. Μπορούσε παρά το μεγάλο χρέος να δανείζεται από τις διεθνείς αγορές άνετα και με πολύ λογικό επιτόκιο. Τα spreads, τα οποία προσδιορίζουν το ύψος του επιτοκίου ενός δανείου, ήταν τότε στις 134 μονάδες. Ο πρωθυπουργός που γνώριζε, όμως, την πραγματικά άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας, γιατί είχε ενημερωθεί επακριβώς από τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, και από την στιγμή που τα spreads ήταν χαμηλά, αφού παρέμειναν στα ίδια επίπεδα μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου 2010, δεν θα έπρεπε να προχωρήσει άμεσα σε δανεισμό από τις αγορές προς κάλυψη των τρεχουσών αναγκών της χώρας;

Ωστόσο, εκείνος απεμπόλησε δάνειο με πρώτη δόση 25 δις € και χαμηλό επιτόκιο που προτάθηκε από τη Ρωσία στη συνάντηση που έγινε στη Μόσχα το Φεβρουάριο του 2010 μεταξύ Πούτιν και Παπανδρέου, το οποίο θα αποπληρωνόταν με κρατικές δεσμεύσεις και δια μέσω πώλησης γεωργικών προϊόντων που θα τόνωναν ιδιαίτερα τις εξαγωγές μας (συνεχείς δημόσιες δηλώσεις του ομογενή βουλευτή της Ρωσικής Κρατικής Δούμας κ. Ιβάν Σαββίδη).

Ο κ. Παπανδρέου, λοιπόν, μη αποδεχόμενος τη Ρωσική βοήθεια, στη συνέχεια έχασε πολύτιμο χρόνο στην προσπάθειά του να πείσει τον λαό πως η προηγούμενη Κυβέρνηση και ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος τον κορόιδεψαν, δίδοντάς του προεκλογικά, ψεύτικά στοιχεία για την κατάσταση της οικονομίας και έτσι δεν μπορούσε να υλοποιήσει άμεσα τις προεκλογικές του εξαγγελίες. Το επιχείρημα αυτό είναι τουλάχιστον απαράδεκτο και παιδαριώδες, όταν το επικαλείται πρώην αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης που διετέλεσε παλαιότερα πολλές φορές υπουργός και εξελέγη βουλευτής, πολλές τετραετίες. Μα είναι δυνατόν να μην γνωρίζει την οικονομική κατάσταση της χώρας, την οποία υπηρετεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο πολλές τετραετίες;

Αργότερα, ξεκίνησε η δυσφήμηση της χώρας με τις συνεχείς περιοδείες του Έλληνα Πρωθυπουργού που εξομολογείτο στους Ευρωπαίους ηγέτες πως «κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα» και του κ. Παπακωνσταντίνου, υπουργού Οικονομικών, που διατυμπάνιζε δεξιά και αριστερά πως η οικονομία μας θυμίζει «τιτανικό».

Με όλες τις παραπάνω ενέργειες, η Ευρωπαϊκή επιτροπή υποστήριξε ύστερα από έρευνά της, πως η συνεχής δυσφήμηση οδήγησε τους διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους στην εκτίναξη των spreads στο απίθανο ύψος των 850 μονάδων και έτσι κατέστη απαγορευτικός ο δανεισμός της χώρας από τις διεθνείς αγορές. Διευκολύνθηκε δε το διαβρωτικό τους έργο με θύμα την Ελληνική οικονομία.

Έτσι, ο κ. Παπανδρέου αντί να έχει ως πλεονέκτημα την τοποθέτηση του  πιστολιού στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αυτός το παρέδωσε αμαχητί στους δανειστές μας και εκείνοι με τη σειρά τους το τοποθέτησαν στον κρόταφο του Ελληνικού λαού.  Και για να γίνει αντιληπτό και κατανοητό το πόσο κακό έκαναν ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών στη χώρα και στον Ελληνικό λαό με αυτές τις ενέργειες τους, θα αναφέρω το εξής παράδειγμα: Σκεφτείτε ότι ένας τραπεζίτης που κατέχει μία πολύ αξιόπιστη και εύρωστη οικονομικά τράπεζα, χάνει τα λογικά του και δηλώνει δημοσίως ότι η τράπεζά είναι χρεοκοπημένη και ότι οι υπάλληλοί της την κλέβουν. Αυτή η τράπεζα μέσα σε μία μόνο εβδομάδα θα έχει χρεοκοπήσει πραγματικά, αφού όλοι μα όλοι οι καταθέτες της θα έχουν αποσύρει τις καταθέσεις τους και η τράπεζα θα μείνει «πανί με πανί».

Δυστυχώς αυτό ακριβώς έπραξε ο πρωθυπουργός μας και η χώρα βρέθηκε σε δεινή θέση μη μπορώντας να δανειοδοτηθεί από τις αγορές γιατί τα speads είχαν ήδη εκτιναχτεί. Έτσι, κατέφυγε στη σύναψη της δανειακής συμφωνίας με την τρόικα. Για άλλη μια φορά η Κυβέρνηση και ο κ. Παπανδρέου είπαν ψέματα στον Ελληνικό λαό, πως ψήφισαν την τερατώδη και μονομερή αυτή σύμβαση προκειμένου να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις των πολιτών, ενώ απλά με τα 110 δις € που πήραν δάνειο, ούτε ένα ευρώ δεν πήγε για την πληρωμή μισθών και συντάξεων ή για την παραγωγική ανάπτυξη της χώρας. Αντίθετα, πληρώθηκαν οι τόκοι και τα τοκοχρεολύσια  προϋπαρχόντων δανείων και ομολόγων. Δηλαδή, με την εισαγωγή μας στο ΔΝΤ εξασφαλίσαμε τα χρήματα για να πληρωθούν τα πανωτόκια των οι διεθνών νταβατζήδων μας.

Σημειώστε επίσης, πως ο κ. Παπανδρέου από το Νοέμβριο του 2009, συζητούσε με τον πρόεδρο του ΔΝΤ κ. Στρος Καν (όπως ο ίδιος δημόσια αποκάλυψε) την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ. Οι δηλώσεις αυτές του προέδρου του ΔΝΤ, πιστεύω ακράδαντα τον οδήγησαν στον εξοβελισμό του από το αξίωμά που είχε. Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ «έστησαν» την αποκαθήλωσή του, στο έδαφός τους, διότι με τις δηλώσεις του απεκάλυπτε τα σχέδια των δυο Κυβερνήσεων (ΗΠΑ και Ελλάδος) για την υπαγωγή της Ελλάδος στις δαγκάνες του ΔΝΤ.

Συνεπώς, αποδεικνύεται πως εάν η Κυβέρνηση είχε στραφεί αμέσως μετά την εκλογή της στις διεθνείς αγορές ή είχε αποδεχθεί το προσφερόμενο δάνειο από τη Ρωσία δεν θα είχε κανένα πρόβλημα πληρωμής μισθών και συντάξεων παρ’ όλη την κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος, την αδυναμία πάταξης της φοροκλοπής, του παραεμπορίου και του ελέγχου της μαύρης εργασίας, των οποίων η πάταξή ήταν προεκλογικές δεσμεύσεις της Κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ.

Αυτή η Κυβέρνηση, λοιπόν, του επαχθούς μνημονίου, της νέας τάξεως πραγμάτων, της παγκοσμιοποίησης και των Αμερικανικών συμφερόντων χωρίς ανταποδοτικότητα, είναι μία επικίνδυνη κυβέρνηση που καθημερινά βυθίζεται στον οχετό των ψεμάτων, των άθλιων ανεφάρμοστων εξαγγελιών της, της εξαθλίωσης του λαού της, της χρεοκοπίας της και της απεμπόλησης ασυλίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδος μας (που η ίδια υπέγραψε μέσω του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος).

Από όλα τα παραπάνω, ο κάθε ένας εξ υμών ας συμπεράνει εάν αυτές οι θέσεις και πράξεις της Κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ συντελούν στο ύψιστο αδίκημα της Εθνικής προδοσίας ή όχι.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.elkeda.gr/

Ελληνοϊταλικό προβάδισμα στη μάχη για το αζερικό αέριο

Το κοίτασμα Σαχ Ντενίζ ΙΙ στο Αζερμπαϊτζάν θα μπορεί να προσφέρει στην Ευρώπη, από το 2017, περίπου 10 δισ. κυβικά μέτρα φυσικό αέριο τον χρόνο.

Σε κρίσιμη καμπή εισέρχεται η "μάχη" μεταξύ των ευρωπαϊκών ενεργειακών κολοσσών, προκειμένου να μεταφέρουν στην Ευρώπη το φυσικό αέριο του Αζερμπαϊτζάν, μία "μάχη" η οποία έχει έντονο... ελληνικό "χρώμα".


Πριν από μερικές ημέρες η αζερική κρατική εταιρεία πετρελαίου Socar ανακοίνωσε ότι την 1η Οκτωβρίου θα δεχθεί τις προσφορές των κοινοπραξιών που σχεδιάζουν τους αγωγούς για τη μεταφορά του φυσικού αερίου του κοιτάσματος Σαχ Ντενίζ ΙΙ προς την Ευρώπη. Πρόκειται για ένα κοίτασμα που θα μπορεί να προσφέρει από το 2017 περίπου 16 δισ. κυβικά μέτρα τον χρόνο, εκ των οποίων τα 6 δισ. προορίζονται για την Τουρκία και τα υπόλοιπα θα κατευθυνθούν στην Ευρώπη.
Η πρόσκληση απευθύνεται στις κοινοπραξίες των τριών υποψήφιων αγωγών και πιο συγκεκριμένα στον ελληνοϊταλικό αγωγό ITGI - Ποσειδών (όπου συμμετέχουν η ΔΕΠΑ και η ιταλική Edison), στον Trans Adriatic Pipeline (TAP) (με τη συμμετοχή της νορβηγικής Statoil, της ελβετικής EGL και της γερμανικής E.ON) και στον Nabucco (κοινοπραξία η οποία αποτελείται από την αυστριακή OMV, την ουγγρική MOL, τη ρουμανική Transgaz, τη βουλγαρική Bulgargaz, την τουρκική BOTAS και τη γερμανική RWE).

Συνάντηση
Σε συνάντηση που είχε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΠΑ, κ. Χάρης Σαχίνης, με την αζερική πολιτική ηγεσία, τη διοίκηση της Socar, καθώς και τη διοίκηση της διεθνούς κοινοπραξίας Shah Deniz II, επανέλαβε ότι "ο αγωγός ITGI διαθέτει τα περισσότερα στρατηγικά πλεονεκτήματα για να μεταφέρει το αζερικό αέριο στην Ευρώπη μέσω και του υποθαλάσσιου αγωγού Ελλάδας - Ιταλίας".

Ο πρόεδρος της ΔΕΠΑ προσέθεσε ότι η χωρητικότητα του αγωγού μπορεί να φτάσει συνολικά τα 24 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, ενώ μπορεί επίσης να ανεβάσει τη χωρητικότητα του υποθαλάσσιου αγωγού Ελλάδας - Ιταλίας από 12 σε 16 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αλλά και τη δυναμικότητα του αγωγού Ελλάδας - Βουλγαρίας (IGB) από 3 σε 5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. "Ολόκληρο το έργο μπορεί να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2014", συμπλήρωσε ο κ. Σαχίνης.

Τη λύση του ITGI προκρίνει για πέντε λόγους και ο διεθνής μελετητικός οίκος PFC ENERGY:

1 Το σχέδιο είναι απλούστερο. Διέρχεται μόνο από μία χώρα, την Ελλάδα, μετά το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία, σε αντίθεση με τα άλλα σχέδια που προβλέπουν διέλευση από περισσότερες χώρες (στον Nabucco 4 χώρες, στον TAP 2 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Αλβανία).

2 Το μέγεθός του είναι απόλυτα προσαρμοσμένο στην παραγωγή του Σαχ Ντενίζ ΙΙ, σε αντίθεση με τον Nabucco, που θα μπορέσει να βρει ικανές ποσότητες αερίου μόνο μετά το 2020 και εφόσον το επιτρέψουν οι πολιτικές συνθήκες (από Ιράν, Ιράκ, Τουρκμενιστάν).Μάλιστα, όπως αναφέρεται στην έκθεση του αμερικανικού οίκου μετά το 2020, αν οι συνθήκες το επιτρέψουν, μπορεί να κατασκευαστεί ένας μεγαλύτερος αγωγός, στις διαστάσεις του Nabucco, αλλά με πολύ μικρότερη δυναμικότητα από αυτήν των 32 δισ. κυβικών μέτρων για την οποία αυτός σχεδιάζεται.

3 Εχει κόστος περίπου 1,14 δισ. ευρώ, που το καθιστά επιλογή απόλυτα λογική σε οικονομικό επίπεδο.

4 Υπάρχει δυνατότητα επέκτασης προς τη Βουλγαρία (αγωγός IGB), για την οποία έχει ήδη δημιουργηθεί η μεικτή εταιρεία που θα τον κατασκευάσει.

5 Διαθέτει ισχυρή πολιτική στήριξη όλων των εμπλεκόμενων χωρών (Αζερμπαϊτζάν, Τουρκία, Ελλάδα, Ιταλία).

Οι ανταγωνιστές
ΗΠΑ, Ιράκ και Ιράν τους κόβουν τον δρόμο
Αναφορικά με τον Nabucco, η PFC Energy χαρακτηρίζει εμμέσως πλην σαφώς το σχέδιο του αγωγού ως ανέφικτο, επισημαίνοντας επιπλέον ότι έχει χάσει τη στήριξη των ΗΠΑ. Σημειώνει ότι το έργο σηματοδοτείται από δύο χαρακτηριστικά: το μεγάλο μέγεθός του και την πολυπλοκότητά του. Το πρώτο χαρακτηριστικό απαιτεί την εξασφάλιση πολλών πηγών φυσικού αερίου, αφού τα σημερινά προγράμματα ανάπτυξης στο Αζερμπαϊτζάν, προβλέπουν νέες ποσότητες για μετά το 2020. Για τις άλλες πιθανές πηγές (δηλαδή Ιράν, Ιράκ, Τουρκμενιστάν), υπάρχουν σοβαρές πολιτικές και διπλωματικές αβεβαιότητες ως προς το πότε και το αν θα μπορούν να διαθέσουν ποσότητες. Για το Ιράν δεν μπορεί να γίνεται καμία συζήτηση προς το παρόν για λόγους πολιτικούς.

Στο Ιράκ δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη το καθεστώς μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και ημιαυτόνομου Κουρδιστάν, όπου τα κοιτάσματα, ως προς το καθεστώς δικαιοδοσίας επί της παραγωγής υδρογονανθράκων.

Επιπλέον, η λειτουργία του αγωγού αυτού θα απαιτήσει την κατασκευή ενός νέου ανεξάρτητου δικτύου στην Τουρκία, ώστε να διασφαλίζεται η ομαλή τροφοδοσία του, ενώ η έκθεση της PFC θέτει ερωτήματα για τη δυνατότητα συντονισμού μεταξύ των έξι εταίρων του Nabucco, οι οποίοι θα πρέπει να διαπραγματευθούν με μεγάλο αριθμό προμηθευτών.

Το τεστ
Η λύση του TAP αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από τον διεθνή οίκο για δύο λόγους. Ενώ και το κόστος και η κατασκευή του καθώς εμπλέκονται λιγότεροι στην υλοποίησή του, είναι χαμηλότερα σε σχέση με τον Nabucco ο αγωγός μειωνεκτεί. Ειδικότερα η κατασκευή του είναι σαφώς πιο σύνθετη σε σύγκριση με τον IGI Poseidon, λόγω της διαδρομής που ακολουθεί.

Επίσης, σε μία δεύτερη φάση η δυναμικότητά του εξαρτάται από το ιρανικό φυσικό αέριο και τουλάχιστον με βάση τα σημερινά δεδομένα είναι σχεδόν απίθανο να επιτραπεί από τη διεθνή κοινότητα να εξαχθεί προς την Ευρώπη. Πάντως, πρόσφατα η κοινοπραξία του ΤΑΡ εκδήλωσε την πρόθεσή της να διπλασιάσει τις επενδύσεις της στην Ελλάδα σε επίπεδα άνω του 1 δισ. ευρώ, μέσω της επέκτασης του αγωγού μέχρι την Κομοτηνή, 300 χιλιόμετρα ανατολικότερα από το αρχικό σημείο διασύνδεσης με το εθνικό σύστημα, το οποίο ήταν η Νέα Μεσημβρία Θεσσαλονίκης.

ΜΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
mapostolou@pegasus.gr
http://www.ethnos.gr

Το αλίευσα ΕΔΩ http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/08/blog-post_7507.html

Ο τουρκοαζερικός αγωγός οπισθοχωρεί - Ο ιρανικός επεκτείνεται σε Συρία, Κίνα

Της ΝΕΦΕΛΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΥ
Κίνδυνοι κατάρρευσης του ενεργειακού οικοδομήματος στην περιοχή της Κασπίας κρύβονται πίσω από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν για την αγορά φυσικού αερίου.Νομικής φύσεως εκκρεμότητες στέκονται εμπόδιο για την εξεύρεση λύσης, ενώ στα βασικά σημεία της σύμβασης (σε ό,τι αφορά τα τέλη διέλευσης και τις ποσότητες φυσικού αερίου) οι δύο πλευρές φαίνεται πως συμφωνούν.

Η Τουρκία, η οποία όπως προβλέπει η σύμβαση θα λαμβάνει 6 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, επιδιώκει να αποκτήσει αυξημένη δικαιοδοσία. Ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μεταβαίνει αύριο στο Μπακού για να συναντηθεί με τον Αζέρο πρόεδρο, Ιλχάμ Αλίεφ.

* Την ίδια ώρα φαίνεται πως ανοίγει ο δρόμος των ευρωπαϊκών αγορών για το ιρανικό φυσικό αέριο, καθώς χθες υπεγράφη η σημαντικότερη συμφωνία στην «ενεργειακή» ιστορία της Μέσης Ανατολής.

Πρόκειται για την πρώτη επίσημη σύμβαση πώλησης και μεταφοράς φυσικού αερίου, μέσω του λεγόμενου «ισλαμικού» αγωγού, ο οποίος θεωρείται ο «νότιος» αντίπαλος του Nabucco και του ρωσικού South Stream, που συνυπέγραψαν το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία.

Ο αγωγός, ο οποίος αναμένεται να ολοκληρωθεί σε τρία χρόνια, θα ξεκινά από την ιρανική πόλη Assaluyeh και θα καταλήγει στη Δαμασκό (από εκεί μέσω του Λιβάνου με τη μορφή υγροποιημένου φυσικού αερίου θα διοχετεύεται στη διεθνή αγορά), ενώ θα έχει δυνατότητα μεταφοράς έως και 110 εκατ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου την ημέρα.

* Προσπάθειες για παράκαμψη του αμερικανικού εμπάργκο εις βάρος της Τεχεράνης καταβάλλει η Κίνα, η οποία οφείλει περισσότερα από 20 δισ. δολάρια στο Ιράν από εισαγωγές αργού πετρελαίου, τα οποία λόγω της απομόνωσης της χώρας δεν μπορεί να αποπληρώσει. Προκειμένου να επιλυθεί αυτή η «εκκρεμότητα», οι δύο πλευρές αποφάσισαν να συνάψουν διμερείς συμφωνίες που να προβλέπουν την ανταλλαγή προϊόντων (πετρέλαιο έναντι βιομηχανικών προϊόντων), όπως συμβαίνει μέχρι έναν βαθμό και σήμερα. http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=296406

Ο ισλαμικός αγωγός θα ρίξει το γάντι στο «Nabucco»
Το Ιράν, το Ιράκ και η Συρία υπόγραψαν μνημόνιο για την κατασκευή αεριαγωγού. Η βάση φυσικών πόρων του θα είναι το κοίτασμα Νότιο Παρς στο Ιράν.Προβλέπεται να κατασκευαστεί αγωγός, που θα περνά μέσα από το Ιράκ, τη Συρία, το Λίβανο και θα καταλήγει στην Ευρώπη περνώντας κάτω από τη Μεσόγειο θάλασσα.

Στον αγωγό ήδη δόθηκε η ονομασία «Ισλαμικός αγωγός». Μάλιστα στην Τεχεράνη αμέσως πρότειναν να θεωρείται ως εναλλακτική λύση στη θέση του «Nabucco». Μετά την υπογραφή του Μνημονίου για την κατασκευή του «Ισλαμικού αγωγού» ο επικεφαλής της κρατικής ιρανικής εταιρίας NIGC Τζαβάντ Οτζί δήλωσε ότι το Νότιο Παρς διαθέτει αποθέματα 16 τρισεκ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Αυτό αποτελεί, - είπε, αξιόπιστη πηγή προμηθειών και απαραίτητο όρο για την κατασκευή του αεριαγωγού, τον οποίο δεν έχει το «Nabucco». Επίσης ανακοίνωσε ότι εταίρος του Ιράν, της Συρίας και του Ιράκ θα είναι η Τουρκία, με την οποία ήδη υπάρχουν σχετικές γραπτές συμφωνίες.

Η ΕΕ απέκλεισε το Ιράν από το «Nabucco» πέρυσι, επιβάλλοντας κυρώσεις ως αντίμετρο για την προώθηση από μέρους της Τεχεράνης του πυρηνικού της προγράμματος, γι΄αυτό η τελευταία αποφάσισε να προσχωρήσει στο νέο σχέδιο. Ο Γεν. Διευθυντής του Ιδρύματος Εθνικής Ενεργειακής Ασφάλειας Κωνσταντίν Σίμονοφ σχολιάζει ως ακολούθως αυτό το σχέδιο:

- Όλοι αντιλαμβάνονται πολύ καλά τι πολιτικά ρίσκα συνδέονται με το Ιράν. Είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιβάλει σκληρές κυρώσεις, γι΄αυτό δεν μπορεί να θεωρείται στα σοβαρά το σχέδιο κατασκευής αεριαγωγού από το Ιράν. Επιπλέον, δεν θα μπορέσει να αρχίσει, γιατί γι΄αυτό το σκοπό χρειάζονται χρήματα. Το Ιράν και η Συρία δεν έχουν χρήματα, ούτε εξωτερικές πηγές δεν θα τους δώσουν.

Το κόστος του σχεδίου υπολογίζεται στα 10 δισεκ. δολάρια. Και αν ακόμα υλοποιηθεί, η Ευρώπη θα μπορέσει να παίρνει περίπου 40 δισεκ. κβ.μ φυσικού αερίου το χρόνο, δηλαδή κατά ένα τρίτο περισσότερο, από ό,τι σχεδιάζει η ΕΕ να παίρνει μέσω του αγωγού «Nabucco». Πολλοί εμπειρογνώμονες δεν αποκλείουν ότι στον «Ισλαμικό αγωγό» στο μέλλον μπορεί να προσχωρήσει και το Κατάρ και αν αποκλειστούν οι πολιτικοί παράγοντες, αυτό το σχέδιο πραγματικά μπορεί να θεωρείται ελπιδοφόρο.

Σύμφωνα με την ιδέα, ο αγωγός θα τεθεί σε λειτουργία ως το 2016. Το τελικό συμβόλαιο, όπως υπολογίζουν στο Ιράν, πρέπει να υπογραφτεί ως τα τέλη του έτους. Επίσης σχεδιάζεται ότι στο έργο της κατασκευής του θα συμμετάσχει και ιδιωτικό κεφάλαιο.http://greek.ruvr.ru/2011/07/26/53747091.html

Το αλίευσα ΕΔΩ http://geopolitics-gr.blogspot.com/2011/07/blog-post_4123.html

Το φυσικό αέριο και οι γεωπολιτικές επιπτώσεις (Μέρος β')

ΤΩΝ ΜΙΧΑΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ, ΝΙΚΟΥ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ & ΜΙΧΑΛΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ*
Πρώτη Φάση: Συμπιεσμένο φυσικό αέριο για Κύπρο και Ελλάδα

Η κοινοπραξία του Ισραήλ μπορεί να υπολογίζει σε καθαρό εισόδημα πάνω από 1 δισ. $/έτος

ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗφάση εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου από το Λεβιάθαν ή το Ταμάρ, το Ισραήλ μπορεί να χρησιμοποιήσει πλοία μεταφοράς συμπιεσμένου φυσικού αερίου (ΣΦΑ, compressed naturalgas, CΝG) για ποσότητα μέχρι 5 δισ.κ.μ./έτος. Μόλις το Λεβιάθαν ή το Ταμάρ είναι έτοιμα να παράγουν φυσικό αέριο για εξαγωγή, το πρώτο βήμα είναι να τοποθετηθεί μια πλωτή μονάδα παραγωγής, αποθήκευσης, και εκφόρτωσης που θα βρίσκεται κοντά στην εξέδρα (floating production storage and offloading, FΡSΟ) κατάλληλη για μεγάλα βάθη, για την παραλαβή αερίου από τα φρέατα παραγωγής και διαχωρισμό υγρών/αερίων.

Μεγάλες μονάδες τέτοιου είδους μπορούν να εξοπλιστούν για την υπεράκτια επεξεργασία 5 δισ.κ.μ./έτος. Στη συνέχεια, το φυσικό αέριο θα φορτώνεται σε ένα ή περισσότερα πλοία ΣΦΑ, τα οποία θα εκτελούν δρομολόγια μεταξύ FΡSΟ και προορισμών παράδοσης στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Η Κύπρος απέχει μόνο 150 χλμ από την πηγή του αερίου και είναι προφανής υποψήφιος για παραλαβή ΣΦΑ από το FΡSΟ. 1 δισ.κ.μ./έτος είναι αρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες ηλεκτροπαραγωγής της Κύπρου, η οποία προορίζει το φυσικό αέριο ως αντικαταστάτη του μαζούτ ή ντίζελ που χρησιμοποιεί τώρα για ηλεκτροπαραγωγή.

Το ΣΦΑ από το Λεβιάθαν ή το Ταμάρ μπορεί να προμηθεύει την Κύπρο με φυσικό αέριο στη χαμηλότερη δυνατή τιμή, και να ελαττώσει το κόστος ηλεκτροπαραγωγής κατά 50%. Θα καταστήσει επίσης άχρηστη την κατασκευή πολυδάπανου τερματικού επαναεριοποίησης ΥΦΑ.

Το ΣΦΑ μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη διανομή ακόμα 1 δισ.κ.μ./έτος στα ελληνικά νησιά που βρίσκονται εκτός δικτύου ηλεκτροδότησης και χρησιμοποιούν μαζούτ ή ντίζελ για ηλεκτροπαραγωγή. Τα υπόλοιπα 3 δισ.κ.μ./έτος μπορούν να μεταφερθούν ως ΣΦΑ στο ελληνικό δίκτυο αγωγών φυσικού αερίου, που διαθέτει εφεδρική χωρητικότητα 4-5 δισ.κ.μ./έτος, και από κει να διοχετευθούν στα Βαλκάνια ή στη Δυτική Ευρώπη με διάφορους τρόπους.

Ξεκινώντας με ΣΦΑ στην πρώτη φάση, το Ισραήλ μπορεί να αρχίσει την εκμετάλλευση του υπεράκτιου φυσικού αερίου του μέσα σε 24 μήνες. Η συνολική επένδυση για το σύστημα ΣΦΑ υπολογίζεται γύρω στα 2.5 δισ. $, συμπεριλαμβανομένου του FΡSΟ και στόλου πλοίων ΣΦΑ για μεταφορά 5 δισ.κ.μ./έτος στην Κύπρο, τα ελληνικά νησιά, και την ηπειρωτική Ελλάδα. Το συνολικό κόστος μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένου και του ανηγμένου πάγιου κόστους, υπολογίζεται γύρω στα 3 $/ΜΜΒtu. Με την τρέχουσα τιμή πώλησης φυσικού αερίου στους Ευρωπαίους τελικούς χρήστες γύρω στα 9 $/ΜΜΒtu, η κοινοπραξία του Ισραήλ μπορεί να υπολογίζει σε καθαρό εισόδημα πάνω από 1 δισ. $/έτος από το ΣΦΑ, κάτι που θα αποτελεί μάλλον την πλέον επικερδή πώληση ισραηλινού φυσικού αερίου.

Το φυσικό αέριο και οι γεωπολιτικές επιπτώσεις (Α''Μέρος)

ΤΩΝ ΜΙΧΑΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ, ΝΙΚΟΥ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ & ΜΙΧΑΛΗ ΝΙΚΟΛΑΟΥ*

Στην κατηγορία των μεγάλων της ενεργειακής αγοράς έχει πλέον ανέβει το Ισραήλ ύστερα από την πρόσφατη επίσημη ανακοίνωση της Νόουμπλ Ένερτζι -πετρελαϊκής εταιρείας με έδρα το Χιούστον- και των εταίρων της σχετικά με την εντελώς απροσδόκητη ανακάλυψη, πριν λίγα μόλις χρόνια, ενός τεράστιου υπεράκτιου πεδίου με φυσικό αέριο, του Λεβιάθαν, σε μεγάλο βάθος ανοιχτά από τη βόρεια ακτή του Ισραήλ. Τα ισραηλινά αποθέματα φυσικού αερίου στο Λεβιάθαν και στο γειτονικό υπεράκτιο πεδίο Ταμάρ εκτιμώνται -με στάνταρντ των ΗΠΑ- περίπου στα 700 δισ.κ.μ. (δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα).

Σύμφωνα με την Αμερικανική Γεωλογική Υπηρεσία, κάτω από την ανατολική Μεσόγειο υπάρχουν γύρω στα 6 τρισ. (τρισεκατομμύρια) κ.μ. απολήψιμου φυσικού αερίου. Για το Ισραήλ, εκτιμάται -από σύγκριση με υπεδάφη παρόμοιας γεωλογικής δομής- ότι τα συνολικά υπεράκτια αποθέματά του σε φυσικό αέριο ξεπερνούν τα 1.4 τρισ.κ.μ., βρίσκονται δηλαδή στο ίδιο επίπεδο με τα αποθέματα της Λιβύης και της Αιγύπτου, γεγονός που τοποθετεί το Ισραήλ ανάμεσα στις 25 κορυφαίες χώρες παγκοσμίως από άποψη αποθεμάτων. Το ζητούμενο, βέβαια, είναι αν και πώς το Ισραήλ θα καταφέρει να αξιοποιήσει αυτές τις ανακαλύψεις εκμεταλλευόμενο τα τεράστια αποθέματά του επικερδώς.

Η ποσότητα φυσικού αερίου την οποία μπορεί να καταναλώσει το Ισραήλ στο εσωτερικό του υπολείπεται κατά πολύ από τα αποθέματα που διαθέτει. Αν το Ισραήλ χρησιμοποιούσε αποκλειστικά φυσικό αέριο για ηλεκτροπαραγωγή (70 δισ. kWh/έτος) θα χρειαζόταν λιγότερο από 14 δισ.κ.μ./έτος. Ακόμα και σε περίπτωση μελλοντικής απόφασης για μετατροπή των κινητήρων όλων των οχημάτων ώστε να χρησιμοποιούν φυσικό αέριο, είτε απευθείας είτε εμμέσως με τη χρήση ηλεκτροκινητήρων, το Ισραήλ θα μπορούσε και πάλι να εξάγει άνετα περίπου 25 δισ.κ.μ./έτος. Λογικός προορισμός αυτού του αερίου αναμένεται να είναι η Ευρώπη.

Το Αιγαίο και τα σενάρια για συνδιαχείριση…

 

Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ

Η κυβέρνηση επιμένει να φέρει την Αγκυρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας, παρά τη συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα και ένταση στο Αιγαίο.

ΠΡΑΓΜΑΤΙ, οι διερευνητικές επαφές Αθήνας – Αγκυρας ασχολούνται με αυτό το θέμα επισταμένως. Και η Αγκυρα, παρά την εντύπωση που καλλιεργεί η Αθήνα, φαίνεται ότι ανταποκρίνεται θερμώς στις συζητήσεις. Σύμφωνα μάλιστα με τις υπάρχουσες -σκόρπιες- πληροφορίες, η κυβέρνηση Ερντογάν φαίνεται να έχει ήδη παρουσιάσει μια νέα «πλατφόρμα» για τη συζήτηση περί υφαλοκρηπίδας.

Ανοίγουν οι δρόμοι του φυσικού αερίου

 

Nέα πνοή στα σχέδια των διεθνών αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου, ανάμεσά τους και δύο που «περνούν» από την Ελλάδα, οι αγωγοί ITGI και ΤΑΡ, έδωσε η συμφωνία που υπέγραψαν τη Δευτέρα η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν. Την ίδια ημέρα στη Μόσχα ο ΔΕΣΦΑ και η Gazprom υπέγραψαν τη συμφωνία για τη σύσταση της μεικτής ελληνο-ρωσικής εταιρείας που θα αναλάβει το επί ελληνικού εδάφους τμήμα του South Stream, του αγωγού αερίου που προωθούν οι Ρώσοι.
Της ΜΑΝΤΑΛΕΝΑΣ ΠΙΟΥ
Η Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, μετά από διαφωνίες που κράτησαν σχεδόν δύο χρόνια παγώνοντας πρακτικά όλα τα σχέδια, συμφώνησαν για τη διέλευση αζέρικου αερίου προς την Ευρώπη. Το πολυαναμενόμενο deal αφορά στην αποστολή 11 δισ. κυβικών μέτρων αζέρικου φυσικού αερίου ετησίως στην Τουρκία.

Η Βουλγαρία "φεύγει" από τον Μπουργκάς-Αλ/πολη

 

Η Βουλγαρία εγκατέλειψε τα σχέδιά της για την κατασκευή του διαβαλκανικού αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, που θα μεταφέρει πετρέλαιο από την Ρωσία, μέσω του εδάφους της, προς την Ελλάδα, όπως ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός της χώρας κ. Boiko Borisov, μεταδίδει το Reuters.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: H Ρωσία ακυρώνει τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς-Αλεξ/λη - Yπό αίρεση και ο South Stream;

Σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας της Ρωσίας Sergei Shmatko, ο οποίος συμμετέχει στην αντιπροσωπεία που συνοδεύει τον Ρώσο πρόεδρο κατά την επίσκεψη του στην Τουρκία, "εξετάζεται η συγχώνευση των δύο ανταγωνιστικών αγωγών Μπακού-Τσεϊχάν και Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη  καθώς ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη ουσιαστικά έχει σταματήσει να εξελίσσεται ως πρόγραμμα με υπαιτιότητα της Βουλγαρίας". Πρακτικά δηλαδή ματαιώνεται ο δεύτερος! 

Όλα για τον έλεγχο της ενέργειας

 

Το φλερτ Κατάρ - Τουρκίας και πού «κολλά» η Κύπρος.Πού αποσκοπεί η τεράστια επένδυσή του στο νησί μας και ποιοι οι άξονες της στρατηγικής του εμιράτου στην περιοχή.

Της Χρύσως Αντωνιάδου
ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΤΟΥ ΕΜΙΡΑΤΟΥ
Θέλει να διαδραματίσει το ρόλο του ισχυρού παίκτη του φυσικού αερίου στην περιοχή, με απώτερο στόχο τις αγορές του κόσμου

Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Το Κατάρ δεν επιλέγει την Κύπρο μόνο και μόνο για τα… ωραία της μάτια, ούτε επειδή είναι ο ελκυστικότερος τουριστικός προορισμός της Μεσογείου. Το Κατάρ επιλέγει την Κύπρο και ενδιαφέρεται για το νησί μέσα στα πλαίσια μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής του. Μιας στρατηγικής του που αποσκοπεί: