ΤΑ ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

ΛΟΓΟΣ ΡΩΜΑΙΙΚΟΣ

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ "ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ" (ΑΧΕΛΩΟΣ TV 2016)
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΠΛΑΝΟΣ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΤΟΥΝΤΙΟ - ΚΑΜΕΡΑ: ΦΩΤΗΣ ΒΑΡΔΗΣ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ: 20/12/16

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος & Συγγραφέας

ΣΧΟΛΙΑ: Μια ενδιαφέρουσα και ψυχοφελή θεολογική προσέγγιση για τη σπουδαιότητα και τα νοήματα των Θεοφανείων, της μεγάλης αυτής δεσποτικής εορτής της Εκκλησίας μας: - Ποιο είναι το περιεχόμενο της εορτής των Θεοφανείων; Από πού πήρε το όνομά της; - Γιατί ο Βαπτιστής Ιωάννης υπήρξε ανθρωπίνως το σημαντικότερο πρόσωπο στη Βάπτιση του Κυρίου; - Γιατί την ημέρα των Φώτων τελείται η τελετή του Μεγάλου Αγιασμού; ποιά η θεολογική σημασία του αγιασμού των υδάτων ;

Ομιλία με θέμα «Αγάπη σημαίνει φιλανθρωπία» στο Μαρκόπουλο στις 15-1-2017

Ακούστε τη μοναδική ακουστική εξομοίωση...

Πως ακουγόταν η ψαλμωδία στην Αγία Σοφία. Ένα πανεπιστήμιο προσπάθησε να ξαναδημιουργήσει τον ήχο μέσα στο ναό, έπειτα από περίπου 700 χρόνια!Ακούστε την χορωδία Cappella Romana με την ακουστική εξομοίωση σαν να ψάλλει μέσα στην Αγία Σοφία:

       

Η Αγία Σοφία αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της Κωνσταντινούπολης. Ποιος να το ήξερε ότι ο μαγευτικός ήχος της θα μπορούσε να μεταφερθεί στο ακουστική εξομοίωση; Τα τελευταία χρόνια, επιστήμονες του διάσημου αμερικανικού πανεπιστημίου προσπαθούν να αναπαράγουν ψηφιακά την εμπειρία της παρουσίας κάποιου μέσα στην Αγία Σοφία, όταν λειτουργούσε πριν αιώνες. Σε συνεργασία με τη χορωδία Cappella Romana, αναπαρήγαγαν ψηφιακά την ακουστική της εκκλησίας, ψάλλοντας εκκλησιαστικούς ύμνους στην αίθουσα κονσέρτων του πανεπιστημίου, σαν να βρίσκονταν μέσα στην Αγία Σοφία. 

Οι προσπάθειές τους εντάσσονται σε πολυετή συνεργασία μεταξύ διαφόρων τμημάτων του Στάνφορντ, που προσπαθεί να απαντήσει σε ένα βασικό ερώτημα: μπορεί η σύγχρονη τεχνολογία να μας βοηθήσει να ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο; Το σχέδιο «Icons of Sound» εστιάζει στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας, χρησιμοποιώντας ηχογραφήσεις μέσα στο χώρο καθώς και άλλη οπτική και ακουστική έρευνα ώστε να εξακριβωθεί η ακουστική του χώρου και να μπορέσει να γίνει αντιγραφή της. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν όλα τα διαθέσιμα στοιχεία ώστε να αντιγράψουν την εμπειρία του να βρίσκεται κάποιος μέσα στην Αγία Σοφία – τα σχεδόν 1.500 χρόνια της ύπαρξής της....

Αν, όμως, η ακουστική του μεγαλειώδους οικοδομήματος έχει μείνει ίδια, είναι πάρα πολλές οι αλλαγές στις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που την περιβάλλουν. «Η Αγία Σοφία έχει γίνει αντικείμενο πολιτισμικών συγκρούσεων, επικών διαστάσεων», γράφει ο ερευνητής του ινστιτούτου Smithsonian Φέργκους Μπορντεβιτς. «Φέρει την κληρονομιά του μεσαιωνικού Χριστιανισμού, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, του αναδυόμενου Ισλάμ και της σύγχρονης κοσμικής Τουρκίας». Εγκαινιάσθηκε, το 537 μ.Χ., από τον Ιουστινιανό πάνω στα ερείπια εκκλησίας που είχε ανεγερθεί το 360 μ.Χ. επί Κωνσταντίνου Α’, αλλά είχε καταστραφεί στη διάρκεια της Στάσης του Νίκα το 532 μ.Χ. 
Μετά την Άλωση έγινε τζαμί από τους Οθωμανούς και από το 1935 λειτουργεί ως μουσείο, αν και στην Τουρκία υπάρχουν πολλές εθνικιστικές οργανώσεις που ζητούν να γίνει και πάλι τέμενος. Χριστιανικοί ύμνοι έχουν να ακουστούν αιώνες στο εσωτερικό της. 
Για να αναπαράγουν τον μοναδικό της ήχο, τα μέλη της χορωδίας τραγούδησαν ακούγοντας ταυτόχρονα με ακουστικά τον ήχο στο εσωτερικό της εκκλησίας, γεγονός που όπως παραδέχονται επηρέασε πολύ την απόδοσή τους, τόσο στο τέμπο όσο και στο ισοκράτημα. Κατόπιν το τραγούδι τους μπήκε στον ίδιο ακουστικό εξομοιωτή που έπαιζε στη διάρκεια της ζωντανής τους εμφάνισης από μεγάφωνα στην αίθουσα – το αποτέλεσμα είναι πως ο ακροατής απολαμβάνει ακριβώς τον ίδιο ήχο που θα άκουγε εάν εκείνος βρισκόταν μέσα στην Αγία Σοφία όπου τραγουδούσε η χορωδία! 
πηγή

Το αλίευσα ΕΔΩ

Ντοκουμέντο: Τα πρώτα Θεοφάνεια στη Σμύρνη, μετά την καταστροφή του 1922! ΒΙΝΤΕΟ

Θεοφάνεια στην Σμύρνη. Στις 6 Ιανουαρίου 2006, 84 χρόνια μετά την καταστροφή, ένα παράτολμο σχέδιο λίγων ανθρώπων που παρακολούθησαν την θεία λειτουργία στον Ιερό ναό της Αγίας Φωτεινής, μπήκε σε εφαρμογή.

Περπάτησαν μέχρι το ελληνικό προξενείο και χωρίς πολλές κουβέντες πήραν στροφή και κατευθύνθηκαν ευθεία απέναντι στην θάλασσα. Το σχέδιο ήταν παράτολμο. Όλοι ήταν ήρεμοι και προσηλωμένοι. Είχαν αποφασίσει να ρίξουν τον σταυρό στη θάλασσα! Έτσι απλά, παρουσία του τότε Έλληνα προξένου στην Σμύρνη Γιώργου Καταπόδη.


 
Το αλίευσα ΕΔΩ

Τα Άγια Θεοφάνεια: Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε

 

 ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ: 02/01/2015

Γράφει Εὐάγγελος ὁ Σάμιος

 Σχόλιο ΠΑΖΛ : Η παρούσα ανάρτηση αναφέρεται στην εορτή των Αγίων Θεοφανείων.  Στην 3η ενότητα αναφέρεται ότι: 

  “ Το βάπτισμα του Ιωάννη του Βαπτιστή είναι η αφετηρία της επανασύνδεσής μας με το δημιουργό μας, που είναι και ο αρχηγός και τελειωτής της σωτηρίας μας. Το βάπτισμα του Προδρόμου ήταν βάπτισμα μετανοίας, που υποδήλωνε την επιστροφή του ανθρώπου στον Θεό και την υπακοή του στο θείο θέλημα. Ήταν ένα είδος προπαρασκευής και προετοιμασίας, που απέβλεπε στη μεσολάβηση του Θεού μέσω του Μεσσία, δηλαδή στη δικαίωση των ανθρώπων και στη δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στα λόγια του Χριστού προς τον Βαπτιστή Ιωάννη (Ματθ. Γ: 14-17). Όταν ο Χριστός προσήλθε στο βάπτισμα του Ιωάννη, σαν άνθρωπος αποδέχτηκε το θείο θέλημα εκ μέρους ολόκληρης της ανθρωπότητας. Και τότε η μαρτυρία του ουράνιου Πατέρα, που τον αναγνώρισε σαν τον Υιό Του τον αγαπητό και η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος σωματικά εν είδη περιστεράς σήμανε την αποδοχή του Χριστού από τον Πατέρα ως τον Μεσσία, που θα φέρει τη βασιλεία του Θεού στους ανθρώπους. Στον Εσπερινό της παραμονής των Θεοφανείων, ακούγεται το Λύτρωση έρχεται ο Χριστός να δώσει με τη βάπτιση σε όλους τους πιστούς. Γιατί με αυτήν καθαρίζει τον Αδάμ, υψώνει τον πεσμένο, ντροπιάζει τον τύραννο, που προκάλεσε την πτώση, ανοίγει τους ουρανούς, κατεβάζει το θείο Πνεύμα, και χαρίζει την αφθαρσία (Ωδή 8η). Ακόμη, σήμερα στα ρείθρα του Ιορδάνη ήρθε ο Κύριος, και λέει στον Ιωάννη: Μη δειλιάσεις να με βαπτίσεις, γιατί ήρθα να σώσω τον Αδάμ τον πρωτόπλαστο (Οίκος). Τέλος, ως άνθρωπος ήρθες Χριστέ Βασιλεύ στον ποταμό, και δουλικό βάπτισμα σπεύδεις να λάβεις από τα χέρια του Προδρόμου, για τις δικές μας αμαρτίες, φιλάνθρωπε! (Σωφρονίου Ιεροσολύμων)”

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ  ΕΔΩ

Άγιος Παΐσιος «Το ρέμπελο»

Απόσπασμα από την ομιλία που έδωσε ο Μητροπολίτης Μόρφου κ. Νεόφυτος στο προσφυγικό σωματείο «Σταυραετός», Αγλαντζιάς Λευκωσίας (09.12.2016) με θέμα «Ο φθαρμένος άνθρωπος της Νέας Τάξης»
Ο Πανιερώτατος μέσα από τη σύγχρονη αγιότητα και τον σύγχρονο προφητικό λόγο των αγίων ανθρώπων του Θεού, αναλύει πνευματικά και θεολογικά τη σύγχρονη γεωπολιτική στρατηγική που εφαρμόζουν οι μεγάλες δυνάμεις στη Μέση Ανατολή, η οποία είναι μέρος των ευρύτερων υποχθόνιων σχεδίων των ανθρώπων του μυστικού χρήματος, της νέας τάξης πραγμάτων, που έχουν σαν στόχο τη δημιουργία του φθαρμένου ανθρώπου που δεν θα έχει καμία ηθική αντίσταση…

Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: Αυτοί οι άνθρωποι προέβλεψαν την διάλυση της Ενωμένης Ευρώπης, κάτι το οποίο πρέπει να σταθούμε σε αυτό. Σήμερα είχαμε μια μικρή σύνοδο, όχι μεγάλη, μικρή, λίγοι αρχιερείς για επιμέρους θέματα της εκκλησιάς και είδα μια αγωνία στους αρχιερείς τους ιδίους ¨τι θα γίνει με την λύση του Κυπριακού¨ και ¨τι θα γίνει με την Ενωμένη Ευρώπη¨. Ήδη η Αγγλία έβγαλε την ουρά της επίτηδες έξω με το brexit.
Η Ιταλία αυτήν την στιγμή κινείται σε ανάλογους ρυθμούς και η Γαλλία είναι μια χώρα η οποία απειλείται αυτήν την στιγμή από το Ισλάμ. Όχι το Ισλάμ, τους άραβες του Αγίου Δημητριανού που προανέφερα, οι οποίοι είναι στην Σαουδική Αραβία, αλλά από το Ισλάμ που είναι μέσα στο Παρίσι, που είναι μέσα στην Μασσαλία, που είναι μέσα στην Νίκαια της Γαλλίας και ήδη έχουν θύματα.
Και όλο αυτό το όραμα μιας Ενωμένης Ευρώπης πολυπολιτισμικής το οποίο πολύ-διαφημίζονταν ως Ευρωπαϊκό κεκτημένο, τώρα βρίσκεται κάτω από συνεχή απειλή και ήδη άρχισε να καταργείται από τις ανησυχητικά αυξανόμενες μουσουλμανικές μεταναστευτικές μάζες.

Ξέρετε πως περιέγραφε ο Άγιος Παΐσιος όλους αυτούς που βλέπουμε τώρα τους καημένους; Την στρατευμένη αυτήν μετανάστευση, δεν είναι μετανάστευση προσφύγων για πολιτικούς λόγους, είναι και γι’ αυτούς, αλλά υπάρχουν μέσα σ’ αυτούς και τζιχαντιστές και άνθρωποι που θα δημιουργήσουν, ήδη δημιουργούν προβλήματα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Τους χαρακτήριζε με μια πολλή ωραία λέξη «Το ρέμπελο».

Θυμηθείτε στα χωριά μας ποιους λέγαμε ρέμπελους και μου έκανε εντύπωση η ακρίβεια των λέξεων που είχαν αυτοί οι Άγιοι. Χωρίς να έχουν καμιά υψηλού επιπέδου μόρφωση μπορούσαν το σοφό να το κάνουν σαφές. Μα πώς να μην μπορούν, όταν αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν την Παναγία, τους αποκαλύπτεται ο Χριστός, βλέπουν Αγίους, βλέπουν αγγέλους, αντέχουν και βλέπουν δαίμονες και μάχονται μαζί τους.
Δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι που έχουν όραση του ουρανού, το να ορίσουν τα πράγματα με μία καθαρότητα είναι το πιο εύκολο γι’ αυτούς. Όταν μπορείς να δεις τον ουρανό, τα επίγεια είναι εύκολα. Γι’ αυτό επαναλαμβάνω και ολοκληρώνω, θα πρέπει να δώσουμε μεγάλη σημασία στον λόγο της σύγχρονης αγιότητας για να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε την σύγχρονη γεωπολιτική.

Παραγωγή: RumOrthodox (YOUTUBE)
Επιλογή - Επεξεργασία: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Λέγε την Ευχή...

 Πόσο θα πολεμηθείς... δεν μπορείς να φανταστείς...

σχόλιο Γ.Θ : Απίστευτα συναρπαστικό...



Το αλίευσα ΕΔΩ

Χριστούγεννα: Το μυστήριο της Θείας ενανθρωπήσεως

ΛΟΓΟΣ ΡΩΜΑΙΙΚΟΣ

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ “ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ” (ΑΧΕΛΩΟΣ TV 2016)
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΠΛΑΝΟΣ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΤΟΥΝΤΙΟ – ΚΑΜΕΡΑ: ΦΩΤΗΣ ΒΑΡΔΗΣ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ: 21/12/16

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Πρωτοπρ. π. Στυλιανός Καρπαθίου Θεολόγος, Ψυχίατρος, Δρ Πανεπιστ. Αθηνών

ΣΧΟΛΙΑ: Ο πρωτοπρεσβύτερος π. Στυλιανός Καρπαθίου, διακεκριμένος Θεολόγος και Ψυχίατρος αναλύει τη σημασία του Μυστηρίου της Ενανθρωπήσεως του Υιού του Θεού καί Λόγου. Μιά εκπομπή όπου με αφορμή τα φετινά Χριστούγεννα μας δίνεται η ευκαιρία να εμβαθύνουμε στο βαθύτερο νόημα των εορτών και να ελευθερωθούμε από το κοσμικό και εμπορικό πνεύμα των ημερών.

 Το αλίευσα ΕΔΩ

Προϋποθέσεις για έναν επιτυχημένο γάμο (α’ μέρος)

Ο μητροπολίτης Λεμεσού, κ. Αθανάσιος, μιλά για τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν σε μια οικογένεια και τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζονται από τους συζύγους, στον Ι.Ν. Αγίου Γερασίμου Ιλισίων, στις 31/10/2016.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Βίντεο: Ο γ. Ιωσήφ από την Βίγλα αντιπαραβάλει το Κοράνι σε σχέση με το Ευαγγέλιο

Ο γ. Ιωσήφ από την Βίγλα του Αγίου Όρους, που είναι γνωστός από τις σημαίες που κυματίζει και χαιρετά τα αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας, έχει εξετάσει ενδελεχώς το Κοράνι και εξηγεί πως ο Άραβας ψευδοπροφήτης και πρώην έμπορος, ο Μωάμεθ, το έγραψε και πως αντιτίθεται στο Ευαγγέλιο σε ένα 20λεπτο βίντεο. Εξηγεί με λίγα λόγια δηλαδή ότι ουδεμία σχέση έχει ο «θεός» του Μωάμεθ με τον Πανάγαθο Τριαδικό Θεό μας!

 Βίντεο από: apantaortodoxias.blogspot.gr

Επιμέλεια από τον Κ.Ι.Κ.

για την Σύναξη Νέων Παλαιοχωρίου 

Πηγή: http://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/

Το αλίευσα ΕΔΩ

Το τελευταίο μήνυμα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου

Το αλίευσα ΕΔΩ

Η οσιότατη γ. Μαρία Μαγδαληνή από την Φαράν του Σινά

Η οσιότατη αδελφή Μαρία Μαγδαληνή (κατά κόσμον Marie Madeleine Le Beller) εκοιμήθη εν Κυρίω σε ηλικία 67-68 ετών, την 12ηνΔεκεμβρίου 2013 (Ν.Η.) ημέρα Πέμπτη και ώρα 13:00 μ.μ. στο ερημητήριό της πλησίον του σπηλαίου του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος στο όρος Σινά. Απώλεσε την επαφή με το περιβάλλον λίγες ώρες προ της τελευτής της και είχε ένα ειρηνικό τέλος στα χέρια του γέροντός της π. Παύλου Σιναϊτου που έσπευσε να της δώσει την τελευταία Θεία Μετάληψη.

Bαπτίστηκε σε ηλικία 40 ετών περίπου στον Ιορδάνη, το έτος 1986. Έζησε στον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος δεκαοχτώ (18) χρόνια, με πολλούς πειρασμούς και από τους ανθρώπους και από τους δαίμονες. Έξι μήνες στην αρχή διανυκτέρευε έξω ανάμεσα στα βράχια, άστεγη με ένα υπνόσακο, σ`εκείνη την απαράκλητη έρημο συντροφιά με σκορπιούς και δηλητηριώδη φίδια. Έζησε μεγάλη απόρριψη, πολλοί την θεωρούσαν τρελή και πλανεμένη. Πούλησε το σπίτι της στο Παρίσι κι αγόρασε ένα κομμάτι γη από ένα βεδουίνο κάτω ακριβώς από το σπήλαιο του Άγίου Ιωάννου της Κλίμακος. Εκεί υπήρχε μια χαρουπιά κι ένα πηγάδι. Έχτισε σταδιακά πέντε αυτόνομα κελλάκια, ένα μικρό ναύδριο πάνω σ`ένα βράχο, φύτεψε δένδρα, λίγες ελιές, δυο-τρεις μηλιές και ένα κλήμα και έφτιαξε μικρή στέρνα και κήπο. Όλη την σκήτη της την περιέφραξε με τείχος. Ζούσε απλά καλλιεργώντας τον κήπο της πλέκοντας κομποσχοίνια και ασχολούμενη τα τελευταία χρόνια με την ξυλογλυπτική οπού σημείωσε μεγάλη πρόοδο κατασκευάζοντας εικόνες για το εκκλησάκι της. Στην μονή κατέβαινε κάθε Κυριακή αρχικά και αργότερα κάθε δεκαπέντε και τις μεγάλες εορτές για να μεταλαμβάνει.

Κάποιοι πατέρες την συμπαθούσαν και την προστάτευαν αλλά οι πολλοί την απέρριπταν και σε πολλά την δυσκόλευαν. Κάποτε απαγόρευσαν στον π. Παύλο να την δέχεται για εξομολόγηση και δεν της επέτρεπαν την δωρεάν φιλοξενία στον ξενώνα των γυναικών. Είχε μεγάλη δύναμη ψυχής που την αντλούσε από την ακράδαντη πίστη της και την ευλογία που της είχαν δώσει για εγκαταβίωση στην έρημο του Σινά, ο π. Πορφύριος (νύν Άγιος Πορφύριος) και η μάτουσκα Λουμπούσκα η δια ΧΝ Σαλή της Αγίας Πετρουπόλεως. Όλος ο πειρασμός ξεκίνησε από την αγάπη της στην έρημο, ενώ οι πατέρες την ήθελαν να ζεί εντός της γυναικείας μονής της Φαράν στην οποία είχε ζήσει δοκιμαστικά ένα χρόνο και μισό στην αρχή. Όμως δεν αναπαύθηκε και όταν ο Γέρων Παϊσιος επίσκεφθηκε τελευταία φορά το Σινά και πέρασε από την Φαράν της έδωσε την ευλογία του να ζήσει στην έρημο αφού την εξέτασε και ευλόγησε το τυπικό της προσευχής της.

Κάθε Πάσχα πήγαινε στα Ιεροσόλυμα πού περνούσε όλη την μεγάλη εβδομάδα και την Διακαινήσιμο επέστρεφε στο αγαπημένο της ασκητήριο. Μετά το Πάσχα του 2009 δεν πήγε ξανά στα Ιεροσόλυμα.

Στις 18 Νοεμβρίου του 2012 (Κυριακή) ήρθε στη Κρήτη άρρωστη πλέον και στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο διεγνώσθη προχωρημένος καρκίνος του εντέρου.

Έφυγε για την Μόσχα που είχε γνωστό της τον επίσκοπο που διοικούσε το νοσοκομείο της ρωσικής εκκλησίας. Εκεί τις έκαναν παρατεταμένες ιατρικές εξετάσεις και της ζήτησαν να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση και χημειοθεραπείες, στο μεγαλύτερο ιατρικό κέντρο κατά του καρκίνου, της Ρωσίας. Όμως δεν δέχθηκε επιθυμώντας να πεθάνει στην αγαπημένη της σκήτη. Πήγε για προσκύνημα στον Άγιο Σεραφείμ του Σάρωφ, λούστηκε στην πηγή του και πήρε μεγάλο θάρρος. Επέστρεψε στο Σινά μέσω Ιταλίας όπου προσκύνησε τον Άγιο Νικόλαο στο Μπάρι κι εκεί γνώρισε την ρωσίδα Ευφροσύνη, την οποία κάλεσε για να την διακονήσει όταν επέστρεψε στο Σινά κι εκείνη ανταποκρίθηκε άμεσα. Ήρθε κοντά της και την υπηρέτησε μέχρι το τέλος, χωρίς κανένα υλικό όφελος. Η Ευφροσύνη ήταν δώρο του Θεού γιατί ομιλούσε μόνο ρωσικά τα οποία η Μαρία ελάχιστα ομιλούσε και καταλάβαινε. Όμως είχαν άριστη συνεργασία και την περιποιήθηκε σαν καλή υποταχτική (για δέκα μήνες περίπου), ώστε να κερδίσει και την αγάπη και τον σεβασμό των πατέρων.

Από το Πάσχα του 2013 δεν μετακινήθηκε πλέον ούτε μέχρι την μονή της Αγίας Αικατερίνης, αλλά με μεγάλη ανδρεία και υπομονή εβάστασε τον σταυρό της πολυώδυνης νόσου, χωρίς ιατρική βοήθεια και νοσοκομειακή περίθαλψη.

Την επόμενη της κοίμησής της, η κυρίαρχος μονή της Αγίας Αικατερίνης, μετά την θεία Λειτουργία που έκαναν στο εκκλησάκι της σκήτης της, την μετέφερε με φορείο στο τοπικό νοσοκομείο της περιοχής όπου διεγνώσθη ο θάνατός της και τοποθετήθηκε σε ψύξη μέχρι την έκδοση άδειας ταφής από το Γαλλικό Προξενείο. Τότε συνέβη ένα παράδοξο γεγονός που σχολιάστηκε με θαυμασμό από όσους παραβρέθηκαν εκεί. Από την προηγούμενη το βράδυ είχε ξεσπάσει χιονοθύελλα και κάλυψε στα λευκά όλη την γύρω περιοχή. Το μοναστήρι έστειλε 14 εργάτες (χριστιανούς κόπτες) για να μεταφέρουν εναλλάξ το σκήνωμά της λόγω της μαινόμενης χιονοθύελλας και του δύσβατου τόπου. Κι ενώ έκαναν περίπου δύο ώρες για να διανύσουν την απόσταση από τον αυτοκινητόδρομο έως το ασκητήριό της (πορεία μίας ώρας το πολύ, υπό κανονικές συνθήκες), όταν σήκωσαν το τίμιο λείψανό της, διήνυσαν την ίδια απόσταση σε σαράντα πέντε λεπτά χωρίς να τους αγγίξει ούτε μια νιφάδα χιονιού, ενώ τα πάντα ήταν ολόλευκα και φωτεινά γύρω τους. Όταν έφθασαν πάνω στον αυτοκινητόδρομο και την απόθεσαν στο αυτοκίνητο που περίμενε εκεί, σε λίγα δευτερόλεπτα βρέθηκαν πάλι μέσα στην χιονοθύελλα και τους κάλυψε το χιόνι.

Η άδεια ταφής δόθηκε στις 17-12-2013 το βράδυ. Ετάφη την 18η Δεκεμβρίου 2013 (Ν.Η.) ημέρα Τετάρτη μετά το μεσημέρι, στο κοιμητήριο της γυναικείας μονής του Προφήτου Μωϋσέως της Φαράν με απόφαση της συνάξεως των πατέρων της μονής της Αγίας Αικατερίνης. (όχι στο ασκητήριό της όπως επιθυμούσε). Δεν παρέστη κανείς γνωστός κι αγαπητός της εκτός την ρωσίδα Ευφροσύνη που την υπηρέτησε με μεγάλη αυταπάρνηση. Ακόμη και μιά γνωστή της γερμανίδα προσήλυτη που βρέθηκε στην θανή της, την άλλαξε και την ξενύχτησε διαβάζοντας της ψαλτήρι, είχε φύγει για τα Ιεροσόλυμα.

Την κήδεψαν ο επίσκοπος Σιναίου κ.κ. Δαμιανός και οι Ιερομόναχοι Μιχαήλ και Ευγένιος της ιδίας μονής. Παρέστησαν και οι 4 μοναχές της μονής Φαράν.

Πηγή: http://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/

Το αλίευσα ΕΔΩ

Έχουν οι Άγγελοι το «αυτεξούσιο»;

Αν ναι, τότε ποιος μας λέει ότι δεν συνεχίζουν, κάποιοι να θέλουν να αποστατήσουν και να ακολουθήσουν τον Εωσφόρο;

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέει:

«Άγγελος εστιν ουσία νοερά, αεικίνητος, αυτεξούσιος, ασώματος, Θεώ λειτουργούσα, κατά χάριν εν τη φύσει το αθάνατον ειληφυια».

Επομένως είναι πνεύματα, ουράνια, ασώματα και αθάνατα. Γι’ αυτό και ονομάζονται και ουράνιες και ασώματες δυνάμεις. Ο Άγιος Βασίλειος, λέει ότι «η ουσία των Αγγέλων είναι μια πνοή ανέμου» Και συνεχίζει (ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός), ότι είναι «αεικίνητοι, αυτεξούσιοι, κατά χάριν εν τη φύσει το αθάνατον ειληφότες». Επίσης, οι Άγγελοι είναι «φύσις λογική, νοερά τε και αυτεξούσιος, αθάνατος ου φύσει, αλλά χάριτι… Ου περιορίζεται υπό τειχών και θυρών και κλείθρων και σφραγίδων. Ότε δε εισιν εν τω ουρανω, ουκ εισιν εν τη γη· και εις την γην υπό του Θεού αποστελλόμενοι ουκ εναπομένουσι τω ουρανω».

Από το βιβλίο «Εμφανίσεις και θαύματα των Αγγέλων» Ι.Μ. Παρακλήτου:

Όσοι άγγελοι δεν ακολούθησαν τον Εωσφόρο στη πτώση του, έλαβαν το χάρισμα της τελείας ατρεψίας και ακινησίας προς το κακό. Και πότε το έλαβαν; Όταν έγινε η ενανθρώπηση του Θεού και έμαθαν έμπρακτα το δρόμο που οδηγεί στην ομοίωση του Θεού που δεν είναι η έπαρση, αλλά η ταπείνωση. Και κυρίως μετά το πάθος και την ανάσταση του Χριστού, έγιναν από <<δυσκίνητοι στο κακό>>, <<ακίνητοι όχι στη φύση, αλλά χάριτι του μόνου αγαθού>>. (Αγ.Ιω.Δαμασκηνός) Η ακινησία τους αυτή στο κακό και η στερέωσή τους στην αρετή, δεν σημαίνει ότι εξαφανίζεται το αυτεξούσιό τους, αλλά ότι με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος εξαγιάζεται. Τώρα δηλαδή διαφέρουν από τους δαίμονες μόνο στην αγαθή προαίρεση, στην αγαθή βούληση και στην υπακοή τους προς το Θεό. Η γνωστική τους ικανότητα και η δύναμη των αγγέλων είναι μεγάλες και πολύ ανώτερες από όλους μαζί τους ανθρώπους, χωρίς βέβαια να αγγίζουν την παντοδυναμία του Θεού, όπου μπροστά στην παγγνωσία του Θεού, είναι μηδαμινή….

Οι άγγελοι δεν έχουν φύλο, γιατί η φύση τους είναι πνευματική.Δεν έχουν ανάγκη από υλική τροφή ή ανάπαυση και δεν πεθαίνουν. Είναι αθάνατοι <<κατά χάριν>>. (Αγ.Ιω.Δαμ.)Είναι ταχύτατοι στις κινήσεις τους αλλά όχι και <<πανταχού παρόντες>>. Δεν περιορίζονται από τοίχους, πόρτες κλπ τοπικούς και χρονικούς περιορισμούς. Όταν είναι στον ουρανό δεν είναι στη γη και όταν είναι στη γη δεν είναι στον ουρανό.

να πούμε επίσης ότι οι Άγγελοι διαιρούνται σε τρεις ιεραρχικές τάξεις:

1) Σεραφείμ – Χερουβείμ – Θρόνοι,

2) Κυριότητες – Δυνάμεις – Εξουσίες,

3) Αρχές – Αρχάγγελοι – Άγγελοι.

orthodoxanswers.gr

http://perivolipanagias.blogspot.gr/2016/12/blog-post_138.html

 
Το αλίευσα ΕΔΩ

ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΒΙΩΜΑ

ΛΟΓΟΣ ΡΩΜΑΙΙΚΟΣ

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ "ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ" (ΑΧΕΛΩΟΣ TV 2016)
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΠΛΑΝΟΣ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΤΟΥΝΤΙΟ - ΚΑΜΕΡΑ: ΦΩΤΗΣ ΒΑΡΔΗΣ
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ: 17/11/16

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Πρωτοπρ. π. Θεμιστοκλής Χριστοδούλου, Εφημέριος Ι.Ν. Αγ. Ελευθερίου Αχαρνών

ΣΧΟΛΙΑ: Ο πρωτοπρεσβύτερος π. Θεμοστοκλής Χριστοδούλου αναλύει την αξία της Λειτουργικής ζωής της Εκκλησίας μας ως θεμέλιο της χριστιανικής αγωγής των πιστών μέσα από την οποία βιώνεται το ορθόδοξο ήθος. Εξηγεί πόσο απαραίτητη είναι η συστηματική Λειτουργική αγωγή για όλα τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας και πώς η θεία λατρεία είναι το μέσο εκείνο που μας ενώνει με τον Θεό και μας καθιστά πολίτες της Βασιλείας του Θεού.

Ἀνάσταση παιδιοῦ

Ἀπόσπασμα τοῦ βιβλίου: «Ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ Χοζεβίτης»

Ἡ Ἱερά Μονή Χοζεβᾶ.

Ἦ­ταν κά­ποι­ος γε­ωρ­γός ἀ­πό τήν Ἱ­ε­ρι­χώ­, πού τόν εἶ­χαν φί­λο καί τόν ἀ­γα­ποῦ­σαν πο­λύ. Αὐ­τός εἶ­χε ἕ­να μονα­χο­γι­ό σέ νη­πι­α­κή ἡ­λι­κί­α πού πέ­θα­νε. Τόν ἔ­βα­λε, λοι­πόν, ὁ πα­τέ­ρας σ᾽ ἕ­να κα­λά­θι μα­ζί μέ με­ρι­κούς καρ­πούς ἀ­πό τίς ἀ­παρ­χές τῆς συγ­κο­μι­δῆς του, τά σκέ­πα­σε μέ ἀμ­πε­λό­φυλ­λα καί παίρ­νον­τάς τα ἔ­τρε­ξε στή λαύ­ρα. Χτύ­πη­σε τήν πόρτα τοῦ κελ­λι­οῦ κι ἀ­φοῦ βγῆ­κε ὁ Γε­ώρ­γι­ος τοῦ ἄ­νοι­ξε καί τόν ὁ­δή­γη­σε μέ­σα.

Πλη­σί­α­σε, λοι­πόν, ὁ ἀ­γα­πη­τός τό γέ­ρον­τα, ἔ­βα­λε με­τά­νοι­α, ἔ­βα­λε τό κα­λά­θι μπρο­στά τους, τούς παρακά­λε­σε νά εὐ­λογή­σουν τούς καρ­πούς τῆς συγ­κο­μι­δῆς του καί ὁ ἴ­δι­ος βγῆ­κε ἔ­ξω. Κι οἱ ἀ­δελ­φοί βγάζον­τας τούς καρ­πούς ἀ­πό τό κα­λά­θι, βρῆ­καν καί τό νε­κρό νή­πι­ο. Τα­ρά­χθη­κε ὁ γέ­ρον­τας, ὁ ἀβ­βᾶς Ἡρα­κλεί­δης, ὅ­ταν τό εἶ­δε· εἶ­πε στόν ἀ­δελ­φό του· «κά­λε­σε αὐ­τόν τόν ἄν­θρω­πο, σάν πει­ρα­σμός μᾶς ἦλ­θε σή­με­ρα ἐ­δῶ πέ­ρα· γι­α­τί ἀπ᾽ ὅ,τι βλέ­πω, ἦλ­θε γι­ά νά πει­ρά­ξει ἐ­μᾶς τούς ἁ­μαρ­τω­λούς».

Ὁ ἀ­δελ­φός του τοῦ ἔ­βα­λε με­τά­νοι­α (ἦ­ταν τό­τε σα­ράν­τα χρο­νῶν πε­ρί­που ἤ καί πε­ρισ­σό­τε­ρο) καί τοῦ εἶπε· «μή λυ­πᾶ­σαι καί μήν ὀρ­γί­ζε­σαι, πά­τερ, ἀλ­λά ἔ­λα νά πα­ρα­κα­λέ­σου­με μέ πί­στη τόν πο­λυ­εύ­σπλα­χνο καί πα­νοι­κτίρ­μο­να Θε­ό· κι ἄν πα­ρα­βλέ­ψει τίς ἁ­μαρ­τί­ες μας καί δε­χθεῖ τήν πα­ρά­κλη­σή μας κι ἀ­να­στή­σει τό παι­δί, φεύ­γει παίρ­νον­τας τό παι­δί του ζων­τα­νό σύμ­φω­να μέ τήν πί­στη του. Ἄν δέν θέ­λει ἡ ἀ­γα­θό­της Του νά τό κά­νει αὐ­τό, ἄς τόν κα­λέ­σου­με καί νά τοῦ ποῦ­με, σάν ἁ­μαρ­τω­λοί πού εἴ­μα­στε, δέν ἐ­φθά­σα­με σέ τέ­τοι­α μέ­τρα, οὔ­τε ἔ­χου­με τέ­τοι­α παρ­ρη­σί­α».

Πείσθηκε, λοι­πόν, ὁ γέ­ρον­τας καί στά­θη­καν σέ προ­σευ­χή μέ δά­κρυ­α καί καρ­δι­ά συν­τε­τριμ­μέ­νη. Καί ὁ παν­τε­λε­ή­μων καί φι­λάν­θρω­πος Κύ­ρι­ος, ὁ ποι­ῶν τό θέ­λη­μα τῶν φο­βου­μέ­νων Αὐ­τόν, καί ἄ­κου­σε τήν προ­σευ­χή των καί τό παι­δί ἀ­νέ­στη­σε. Τό­τε κά­λε­σαν τόν πα­τέ­ρα του καί τοῦ εἶ­παν· «νά, ἔ­χεις τό γι­ό σου ζων­τα­νό χά­ρις στήν εὐ­σπλα­χνί­α τοῦ Θε­οῦ. Κοί­τα­ξε μήν πεῖς τί­πο­τε καί μᾶς βά­λεις σέ κό­πους καί θλίψεις». Αὐ­τός τό πῆ­ρε καί ἔ­φυ­γε εὐ­λο­γών­τας ­καί δο­ξά­ζον­τας τόν εὐ­ερ­γέ­τη καί ἐ­λε­ή­μο­να καί ζω­ο­δό­τη Θε­ό.

Το αλίευσα ΕΔΩ