Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Βίντεο Ορθόδόξης πνευματικότητας.

  1. Τρεις εσείς, τρεις κι εμείς

  2. Το πουκάμισο

  3. Το κανδηλάκι

  4. Οι προσευχές που δεν εισακούγονται

  5. Υπακοή. Μιά παράξενη εντολή.

  6. Η επίσκεψη του Χριστού




Το αλίευσα ΕΔΩ

ΤΟ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Ἀνωνύμου
Μὲ τὸν ὄ­ρο βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τι­κὸ ζή­τη­μα ἐν­νο­οῦ­με τὸ ἐ­θνι­κὸ πρό­βλη­μα ποῦ δη­μι­ουρ­γή­θη­κε με­τὰ τὸ τέ­λος τῶν βαλ­κα­νι­κῶν πο­λέ­μων 1912-13 καὶ συγ­κε­κρι­μέ­να μὲ τὴ δι­ά­σκε­ψη τοῦ Λον­δί­νου (Σε­πτέμ­βρι­ος 1913) καὶ τὸ πρω­τό­κολ­λο τῆς Φλω­ρεν­τί­ας( Δε­κέμ­βρι­ος 1913) ἐ­πὶ τὴ βά­σει τῶν ὁ­ποί­ων ἀ­πο­σπά­στη­κε τὸ βό­ρει­ο τμῆ­μα τῆς Ἠ­πεί­ρου ἀ­πὸ τὸν ἑλ­λη­νι­κὸ κορ­μὸ καὶ προ­σαρ­τή­θη­κε  στὸ νε­ο­σύ­στα­το ἀλ­βα­νι­κὸ κρά­τος .
Ἐ­πρό­κει­το γιὰ μί­α πρά­ξη ἄ­δι­κη καὶ ἀ­πα­ρά­δε­κτη, ἀ­φοῦ ἡ Ἤ­πει­ρος ἱ­στο­ρι­κὰ καὶ γε­ω­γρα­φι­κὰ εἶ­ναι μί­α καὶ ἀ­δι­αί­ρε­τη. Γιὰ τὸν Ἀ­ρι­στο­τέ­λη εἶ­ναι «Ἑλ­λὰς ἢ ἀρ­χαί­α», γιὰ τὸν Κλαύ­δι­ο Πτο­λε­μαῖ­ο «Ἀρ­χέ­γο­νος Ἑλ­λὰς Ἤ­πει­ρος», γιὰ δὲ τὸν Προ­κό­πι­ο «Ἕλ­λη­νες εἰ­σίν, Ἠ­πει­ρῶ­ται κα­λού­με­νοι, ἄ­χρις Ἐ­πι­δά­μνου πό­λε­ως, ἥ­τις ἐ­πι­θα­λατ­τί­α οἰ­κεῖ­ται». Τὸν ἑλ­λη­νι­κὸ χα­ρα­κτή­ρα τῆς Βο­ρεί­ου Ἠ­πεί­ρου ἐ­πι­μαρ­τυ­ροῦν τό­σο τὰ ἀρ­χαῖ­α μνη­μεῖ­α καὶ εὑ­ρή­μα­τα τῶν ἀρ­χαί­ων πό­λε­ων (Ἐ­πι­δά­μνου, Ἀ­πολ­λω­νί­ας, Βου­θρω­τοῦ κ.τ.λ) ποὺ ἔ­φε­ρε σὲ φῶς ἡ ἀρ­χαι­ο­λο­γι­κὴ σκα­πά­νη, ὅ­σο καὶ τὰ το­πω­νύ­μι­α καὶ ἀν­θρω­πο­νύ­μι­α, τὰ ὁ­ποῖ­α κα­τὰ τὸν Georgien  εἶ­ναι πο­λὺ ἀρ­χαῖ­α καὶ μό­νο ἑλ­λη­νι­κῆς προ­ε­λεύ­σε­ως.
Ἡ Βό­ρει­ος Ἤ­πει­ρος ἀ­πε­λευ­θε­ρώ­θη­κε ἀ­πὸ τὸν Τουρ­κι­κὸ ζυ­γὸ τὸ 1913 μα­ζὶ μὲ τὴν ὑ­πό­λοι­πη Ἤ­πει­ρο. Μά­λι­στα δύ­ο πό­λεις  τῆς ἀ­πε­λευ­θε­ρώ­θη­καν νω­ρί­τε­ρα. Ἡ Χει­μά­ρα τὸ Νο­έμ­βρι­ο τοῦ 1912 καὶ ἡ Κο­ρυ­τσὰ τὸ Δε­κέμ­βρι­ο τοῦ ἴ­διου ἔ­τους . Δυ­στυ­χῶς ὅ­μως οἱ Με­γά­λες Δυ­νά­μεις τῆς ἐ­πο­χῆς αὐ­τῆς πα­ρα­σύρ­θη­καν ἀ­πὸ τὴν Ἰ­τα­λί­α καὶ Αὐ­στρο­ουγ­γα­ρί­α καὶ ἵ­δρυ­σαν τὸ ἀ­νύ­παρ­κτο μέ­χρι τό­τε ἀλ­βα­νι­κὸ κρά­τος, στὸ ὁ­ποῖ­ο προ­σαρ­τή­θη­κε μὲ τὸ πρω­τό­κολ­λο τῆς Φλω­ρεν­τί­ας (17 ΔΕΚ. 1913) ὁ­λό­κλη­ρη ἡ  Βό­ρει­ος Ἤ­πει­ρος.
Ἡ ἀ­πό­φα­ση αὐ­τὴ γνω­στο­ποι­ή­θη­κε στὴν ἑλ­λη­νι­κὴ κυ­βέρ­νη­ση στὶς 13 Φε­βρου­α­ρί­ου 1914. Στὴν ἴ­δια ἀ­πό­φα­ση πε­ρι­λαμ­βα­νό­ταν καὶ ἡ κα­τα­κύ­ρω­ση στὴν Ἑλ­λά­δα τῶν νή­σων τοῦ Αἰ­γαί­ου (πλὴν Ἴμ­βρου καὶ Τε­νέ­δου)  μὲ τὴν προ­ϋ­πό­θε­ση νὰ ἀ­πο­χω­ρή­σουν τὰ ἑλ­λη­νι­κὰ στρα­τεύ­μα­τα ἀ­πὸ τὴ Βό­ρει­ο Ἤ­πει­ρο. Ἡ ἑλ­λη­νι­κὴ κυ­βέρ­νη­ση ἀ­ναγ­κά­στη­κε ἐκ τῶν πραγ­μά­των νὰ ἀ­πο­δε­χτεῖ τοὺς ὅ­ρους τοῦ πρω­το­κόλ­λου τῆς Φλω­ρεν­τί­ας.
Οἱ κά­τοι­κοι ὅ­μως τῆς Βο­ρεί­ου Ἠ­πεί­ρου πο­τὲ δὲν ἀ­πο­δέ­χτη­καν τὸ ἐ­παί­σχυν­το αὐ­τὸ πρω­τό­κολ­λο. Ἔ­τσι στὶς 17 Φε­βρου­α­ρί­ου 1914 οἱ Μη­τρο­πο­λί­τες Δρυ­ϊ­νου­πό­λε­ως Βα­σί­λει­ος καὶ Βελ­λᾶς καὶ Κο­νί­τσης Σπυ­ρί­δων συγ­κά­λε­σαν στὸ Ἀρ­γυ­ρο­κά­στρο πα­νη­πει­ρω­τι­κὴ συ­νέ­λευ­ση καὶ ἀ­να­κή­ρυ­ξαν τὴν αὐ­το­νο­μί­α τῆς Βο­ρεί­ου Ἠ­πεί­ρου. Τό­τε σχη­μα­τί­στη­κε ἡ πρώ­τη κυ­βέρ­νη­ση μὲ πρω­θυ­πουρ­γὸ τὸ Γε­ώρ­γι­ο Χρη­στά­κη Ζω­γρά­φο καὶ μέ­λη τοὺς Μη­τρο­πο­λί­τες Δρυ­ϊ­νου­πό­λε­ως Βα­σί­λει­ο, Βελ­λᾶς καὶ Κο­νί­τσης Σπυ­ρί­δω­να καὶ Κο­ρυ­τσᾶς Γερ­μα­νό. Ταυ­τό­χρο­να σχη­μα­τί­στη­καν << Ἱ­ε­ροὶ Λό­χοι>>. Ἦ­ταν τό­σο ζων­τα­νὸ τὸ ἀ­γω­νι­στι­κὸ φρό­νη­μα τῶν βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τῶν, ὥ­στε σὲ τρεῖς μῆ­νες οἱ ἀλ­βα­νι­κὲς δυ­νά­μεις νι­κή­θη­καν κα­τὰ κρά­τος καὶ ἀ­πο­μα­κρύν­θη­καν ἀ­πὸ τὰ ἑλ­λη­νι­κὰ ἐ­δά­φη τῆς Βο­ρεί­ου Ἠ­πεί­ρου. Στὶς 17 Μα­ΐ­ου 1914 ὑ­πο­γρά­φε­ται τὸ πρω­τό­κολ­λο τῆς Κέρ­κυ­ρας μὲ τὸ ὁ­ποῖ­ο ἀ­να­γνω­ρί­στη­κε ἡ ἑλ­λη­νι­κό­τη­τα καὶ ἡ αὐ­το­νο­μί­α τῆς Βο­ρεί­ου Ἠ­πεί­ρου καὶ πα­ρα­χω­ροῦν­ται στοὺς βο­ρει­ο­η­πει­ρῶ­τες συγ­κε­κρι­μέ­να δι­οι­κη­τι­κά, θρη­σκευ­τι­κὰ καὶ ἐκ­παι­δευ­τι­κὰ δι­και­ώ­μα­τα, ἐ­λευ­θε­ρί­α γλώσ­σας καὶ ἄλ­λες με­τα­βα­τι­κῆς φύ­σε­ως ρυθ­μί­σεις. Πρό­κει­ται γιὰ  ἕ­να πρω­το­πο­ρι­α­κὸ γιὰ τὴν ἐ­πο­χὴ του κεί­με­νο στὸν το­μέ­α τῶν συλ­λο­γι­κῶν δι­και­ω­μά­των. Τὸ πρω­τό­κολ­λο τῆς Κέρ­κυ­ρας ἀ­να­γνώ­ρι­ζε τὸν ἑλ­λη­νι­κὸ χα­ρα­κτή­ρα τῶν νο­μῶν Κο­ρυ­τσᾶς, Ἀρ­γυ­ρο­κά­στρου καὶ τῆς ἐ­παρ­χί­ας τῆς Χι­μά­ρας καὶ ἐ­ξα­σφά­λι­σε ἐν­τός του ἀλ­βα­νι­κοῦ κρά­τους χω­ρι­στὴ δι­οί­κη­ση καὶ τὸ δι­καί­ω­μα δι­α­τη­ρή­σε­ως τῆς ἐ­θνι­κῆς συ­νει­δή­σε­ως τοῦ πλη­θυ­σμοῦ, τῆς ἑλ­λη­νι­κῆς γλώσ­σας καὶ τοῦ ἑλ­λη­νι­κοῦ πο­λι­τι­σμοῦ. Τὸ κεί­με­νο αὐ­τὸ εἶ­χε μί­α ἀ­νυ­πο­λό­γι­στη ἄ­πο­ψη δυ­να­τό­τη­τας ἐ­φαρ­μο­γῆς του, για­τί ἡ ὑ­πο­γρα­φὴ του συν­δέ­θη­κε μὲ τὴν ἴ­δια τὴ δη­μι­ουρ­γί­α τοῦ ἀ­νύ­παρ­κτου ὡς τό­τε ἀλ­βα­νι­κοῦ κρά­τους. Τὴν 1η Ἰ­ου­λί­ου 1914 οἱ πρε­σβευ­τὲς τῶν ἔ­ξι Δυ­νά­με­ων στὴν Ἀ­θή­να ἀ­να­κοί­νω­σαν στὸν Ἕλ­λη­να Ὑ­πουρ­γὸ τῶν Ἐ­ξω­τε­ρι­κῶν ὅ­τι οἱ κυ­βερ­νή­σεις τοὺς ἐ­νέ­κρι­ναν αὐ­τὴ τὴ συμ­φω­νί­α.
Τὸν Ὀ­κτώ­βρι­ο τοῦ 1914 οἱ δυ­νά­μεις ἐγ­κάρ­δι­ας συν­νε­νο­ή­σε­ως μὲ τὴν ἀ­νο­χὴ τῆς Ἰ­τα­λί­ας ἔ­δω­σαν ἐν­το­λὴ στὴν Ἑλ­λά­δα νὰ ἀ­να­κα­τα­λά­βει καὶ στρα­τι­ω­τι­κὰ τὴ Βό­ρει­ο Ἤ­πει­ρο. Αὐ­τὸ ἔ­γι­νε γιὰ δύ­ο λό­γους: πρῶ­τον γιὰ τὴν ἐ­κεῖ ἐ­πι­βο­λὴ τῆς τά­ξε­ως καὶ δεύ­τε­ρον γιὰ νὰ ἔ­χουν τὴν Ἑλ­λά­δα μὲ τὸ μέ­ρος τους στὸν πό­λε­μο. Ἔ­τσι τὸν Ὀ­κτώ­βρι­ο τοῦ 1914 τὰ ἑλ­λη­νι­κὰ στρα­τεύ­μα­τα ἐ­πα­νῆλ­θαν στὴ Βό­ρει­ο Ἤ­πει­ρο καὶ ἔ­μει­ναν ἐ­κεῖ μέ­χρι τὸ κα­λο­καί­ρι τοῦ 1916. Δυ­στυ­χῶς ὅ­μως οἱ δι­αρ­κεῖς πα­ρεμ­βά­σεις τῆς Ἰ­τα­λί­ας καὶ ὁ δι­χα­σμὸς τοῦ Ἔ­θνους συ­νέ­βαλ­λαν στὸ νὰ πα­ρα­δο­θεῖ καὶ πά­λιν ἡ Βό­ρει­ος Ἤ­πει­ρος  στὴν Ἀλ­βα­νί­α μὲ τὴν πρε­σβευ­τι­κὴ δι­ά­σκε­ψη τῶν Πα­ρι­σί­ων (9 Νο­εμ­βρί­ου 1921), ποὺ ἐ­πέ­βα­λε τὸ με­θο­ρι­α­κὸ κα­θε­στὼς τοῦ πρω­το­κόλ­λου τῆς Φλω­ρεν­τί­ας (1913). Τὴν ἀ­πό­φα­ση αὐ­τὴ ἐ­πι­κύ­ρω­σε καὶ δεύ­τε­ρο πρω­τό­κολ­λο ποὺ ὑ­πο­γρά­φτη­κε με­τα­ξὺ τῶν ἐν­δι­α­φε­ρο­μέ­νων χω­ρῶν τὸ 1926 πά­λι στὴ Φλω­ρεν­τί­α. Μὲ τὸ πρω­τό­κολ­λο αὐ­τό, πα­ρό­λες τὶς ἐ­πι­φυ­λά­ξεις τῆς Ἑλ­λά­δος καὶ Ἀλ­βα­νί­ας, ποὺ εἶ­χε θε­σπι­στεῖ τὸ 1913. Οἱ συ­νε­χεῖς ἀ­θε­τή­σεις ἀ­πὸ τὴν πλευ­ρὰ τῆς Ἀλ­βα­νί­ας τῶν συμ­φω­νι­ῶν τοῦ πρω­το­κόλ­λου τῆς Κέρ­κυ­ρας ἀ­νάγ­κα­σαν τὴν Ἑλ­λά­δα νὰ προ­σφύ­γει στὸ Δι­ε­θνὲς Δι­κα­στή­ρι­ο τῆς Χά­γης, τὸ ὁ­ποῖ­ο κα­τα­δί­κα­σε τὴν ἀλ­βα­νι­κὴ τα­κτι­κὴ τὸν Ἀ­πρί­λι­ο τοῦ 1933. Αὐ­τὸ εἶ­χε  ὡς συ­νέ­πει­α νὰ ἀ­ναγ­κα­σθεῖ ἡ ἀλ­βα­νι­κὴ κυ­βέρ­νη­ση νὰ συμ­μορ­φω­θεῖ μὲ τὴν ἀ­πό­φα­ση αὐ­τή. Γε­νι­κὰ ἡ ἐ­θνι­κὴ συμ­φο­ρὰ τοῦ 1922 ἀ­πορ­ρό­φη­σε ἐξ ὁ­λο­κλή­ρου τὸ ἐν­δι­α­φέ­ρον τῆς ἑλ­λη­νι­κῆς κυ­βερ­νή­σε­ως μὲ ἀ­πο­τέ­λε­σμα νὰ δη­μι­ουρ­γη­θοῦν στὴ Βό­ρει­ο Ἤ­πει­ρο τέ­τοιες κα­τα­στά­σεις, ποὺ κά­θε ἄλ­λο πα­ρὰ εὐ­νο­οῦ­σαν τὴν ἐν­σω­μά­τω­ση τοῦ τμή­μα­τος  αὐ­τοῦ στὸ ἑλ­λη­νι­κὸ κρά­τος.
Τὸ 1940 ὁ ἑλ­λη­νι­κὸς στρα­τός, με­τὰ τὴν ἀ­πό­κρου­ση τῆς ἰ­τα­λι­κῆς ἐ­πι­θέ­σε­ως, ἀ­να­κα­τέ­λα­βε τὴ Βό­ρει­ο Ἤ­πει­ρο , τὴν ὁ­ποί­α ἀ­πε­λευ­θέ­ρω­σε γιὰ Τρί­τη φο­ρά. Δυ­στυ­χῶς ὅ­μως τὸ μαρ­τυ­ρι­κὸ αὐ­τὸ τμῆ­μα ἀ­τύ­χη­σε καὶ αὐ­τὴ τὴ φο­ρά. Ἀρ­νη­τι­κὴ στά­ση στὴν ἀ­πε­λευ­θέ­ρω­ση τῆς Βο­ρεί­ου Ἠ­πεί­ρου κρά­τη­σε τὸ Κ.Κ.Ε, τὸ ὁ­ποῖ­ο μὲ τὸ στό­μα τοῦ Νί­κου Ζα­χα­ρι­ά­δη χα­ρα­κτή­ρι­σε τὴν προ­έ­λα­ση τοῦ ἑλ­λη­νι­κοῦ στρα­τοῦ πρὸς τὴ Βό­ρει­ο Ἤ­πει­ρο ὡς κα­τα­κτη­τι­κὸ πό­λε­μο καὶ ζη­τοῦ­σε νὰ ἀ­πει­θαρ­χή­σουν οἱ στρα­τι­ῶ­τες στὶς κυ­βερ­νη­τι­κὲς  ἐν­το­λές. Αὐ­τὴ ἡ στά­ση τοῦ Κ.Κ.Ἐ ὑ­πῆρ­ξε τὸ praeludio τῆς με­τέ­πει­τα προ­δο­τι­κῆς στά­σε­ως τῆς ἀ­ρι­στε­ρᾶς στὸ ἐ­θνι­κὸ αὐ­τὸ θέ­μα.
Ὁ ἑλ­λη­νι­κὸς στρα­τὸς ἀ­πε­χώ­ρη­σε ἀ­πὸ τὴ Βό­ρει­ο Ἤ­πει­ρο, ὕ­στε­ρα ἀ­πὸ τὴν πλευ­ρο­κό­πη­ση τῆς στρα­τιᾶς τῆς Ἠ­πεί­ρου ἀ­πὸ τὶς γερ­μα­νι­κὲς με­ραρ­χί­ες.
Τὸν Ἰ­ού­λι­ο 1942 ἱ­δρύ­θη­κε ἡ ὀρ­γά­νω­ση τῶν βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τῶν Μέ­τω­πο Ἀ­πε­λευ­θε­ρώ­σε­ως Βο­ρεί­ου Ἠ­πεί­ρου (  Μ.Α.Β.Η), ἡ ὁ­ποί­α ἀ­πέ­βλε­πε στὴν ἀ­να­θέρ­μαν­ση τῆς πα­τρι­ω­τι­κῆς  κι­νή­σε­ως τῶν βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τῶν καὶ τὴν ἐν­σω­μά­τω­σή τους στὸν ἑλ­λη­νι­κὸ κορ­μὸ. Τὸ κί­νη­μα αὐ­τὸ ἐμ­πο­δί­στη­κε τό­σο ἀ­πὸ τοὺς Ἰ­τα­λοὺς καὶ Ἀλ­βα­νούς, ὅ­σο καὶ ἀ­πὸ τὸ ἑ­νι­αῖ­ο μέ­τω­πο τῶν βαλ­κα­νι­κῶν κομ­μου­νι­στι­κῶν ὀρ­γα­νώ­σε­ων. Τε­λι­κὰ δι­α­λύ­θη­κε ἀ­πὸ τὰ πλήγ­μα­τα τῶν κομ­μου­νι­στι­κῶν ὁ­μά­δων τοῦ Ἐμ­βὲρ Χό­τζα σὲ συ­νερ­γα­σί­α μὲ τοὺς Ἕλ­λη­νες ὁ­μο­ϊ­δε­ά­τες του.
Με­τὰ τὴ λή­ξη τοῦ ΄Β Παγ­κο­σμί­ου πο­λέ­μου τὰ σύ­νο­ρά της Ἀλ­βα­νί­ας τέ­θη­καν ὑ­πὸ δι­ε­θνῆ  ἀ­να­θε­ώ­ρη­ση, ὕ­στε­ρα ἀ­πὸ αἴ­τη­ση τῆς ἑλ­λη­νι­κῆς κυ­βερ­νή­σε­ως. Μὲ τὸ θέ­μα αὐ­τὸ ἀ­σχο­λή­θη­κε ἡ δι­ά­σκε­ψη τῶν 21 ἐ­θνῶν ποὺ ἔ­γι­νε στὸ Πα­ρί­σι. Στὴ συ­νε­δρί­α τῆς 30 Αὐ­γού­στου 1946 ἔ­γι­ναν ὀ­ξύ­τα­τες συ­ζη­τή­σεις λό­γω ἀν­τι­δρά­σε­ως τοῦ Σο­βι­ε­τι­κοῦ Ὑ­πουρ­γοῦ τῶν Ἐ­ξω­τε­ρι­κῶν Μο­λό­τωφ,ὁ ὁ­ποῖ­ος πέ­τυ­χε τε­λι­κὰ τὴν πα­ρα­πομ­πὴ τοῦ ζη­τή­μα­τος στὸ συμ­βού­λι­ο τῶν τεσ­σά­ρων ὑ­πουρ­γῶν Ἐ­ξω­τε­ρι­κῶν τῶν Με­γά­λων Δυ­νά­με­ων. Στὴ δι­ά­σκε­ψη τῶν τεσ­σά­ρων Ὑ­πουρ­γῶν τῶν Ἐ­ξω­τε­ρι­κῶν στὴ Νέ­α Ὑ­όρ­κη συμ­φω­νή­θη­κε ὅ­τι ἡ ἀ­πό­φα­ση γιὰ τὴ  Βό­ρει­ο Ἤ­πει­ρο θὰ λη­φθεῖ με­τὰ τὴν ὑ­πο­γρα­φὴ τῆς συν­θή­κης εἰ­ρή­νης μὲ τὴν Αὐ­στρί­α καὶ Γερ­μα­νί­α. Ἡ συν­θή­κη εἰ­ρή­νης μὲ τὴ Γερ­μα­νί­α ὑ­πο­γρά­φτη­κε στὴ Μό­σχα στὶς 15 Μα­ΐ­ου 1955. Ἡ συν­θή­κη εἰ­ρή­νης μὲ τὴ Γερ­μα­νί­α ὑ­πο­γρά­φτη­κε στὴ Μό­σχα στὶς 12 Σε­πτεμ­βρί­ου 1990, γε­γο­νὸς ποὺ ὁ­δή­γη­σε στὴν ἕ­νω­ση τῶν δύ­ο Γερ­μα­νι­ῶν. Ὑ­πο­λεί­πε­ται ἀ­κό­μη τὸ   βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τι­κό. Δυ­στυ­χῶς οἱ ἑλ­λη­νι­κὲς κυ­βερ­νή­σεις τῶν τε­λευ­ταί­ων ἐ­τῶν, ἐ­πι­κα­λού­με­νες τὴν τε­λι­κὴ πρά­ξη τοῦ Ἐλ­σίν­κι πε­ρὶ τοῦ ἀ­πα­ρα­βί­α­στου τῶν συ­νό­ρων, πά­γω­σαν τὸ βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τι­κὸ ζή­τη­μα ὅ­σον ἀ­φο­ρᾶ τὸ ἐ­δα­φι­κό του μέ­ρος.
Ὅ­πως ὅ­μως πα­ρα­τη­ρεῖ ὁ κα­θη­γη­τὴς τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου κ. Νίκ. Ἀν­τω­νό­που­λο­ς ‘ …αἳ ἐ­δα­φι­καὶ δι­εκ­δι­κή­σεις ἐ­πὶ τῆς Βο­ρεί­ου Ἠ­πεί­ρου δὲν ἀν­τί­κειν­ται εἰς τὴν τε­λι­κὴν πρά­ξιν τοῦ Ἐλ­σίν­κι τῆς 1.8.1975, δι­ό­τι αὐ­τὴ ἀ­πα­γο­ρεύ­ει τὴν βι­αί­αν  κα­τά­λη­ψιν  ἐ­δα­φῶν καὶ ὄ­χι τὴν ρύθ­μι­σιν ἐκ­κρε­μο­τή­των βά­σει συν­θη­κῶν. Ἀ­πὸ τὴν τε­λι­κὴν πρᾶ­ξιν τοῦ Ἐλ­σίν­κι τῆς 1.8.1985 ἐ­πι­τρέ­πε­ται ἡ με­τα­βο­λὴ τῶν συ­νό­ρων δι’ εἰ­ρη­νι­κῶν μέ­σων καὶ κα­τό­πιν συμ­φω­νί­ας, συμ­φώ­νως πρὸς  τὸ δι­ε­θνὲς δί­και­ον …’. Τὴν  τε­λι­κὴ πρά­ξη τοῦ Ἐλ­σίν­κι  δὲν δι­και­οῦ­ται νὰ τὴν ἐ­πι­κα­λεῖ­ται ἡ Ἀλ­βα­νί­α , ἀ­φοῦ ἡ ἴ­δια δὲν τὴν ὑ­πέ­γρα­ψε, ἂν καὶ τὴν ὑ­πέ­γρα­ψαν τὰ ὑ­πό­λοι­πα κρά­τη τοῦ ἀ­να­το­λι­κοῦ συ­να­σπι­σμοῦ.
Τὸ 1987 ἔ­γι­νε ἡ ἄρ­ση τῆς ἐμ­πο­λέ­μου κα­τα­στά­σε­ως με­τα­ξὺ Ἑλ­λά­δος καὶ Ἀλ­βα­νί­ας.
Ἡ ἐ­νέρ­γει­α αὐ­τὴ ὑ­πῆρ­ξε μο­νο­με­ρής, ἀ­φοῦ δὲν ὑ­πο­γρά­φτη­κε συν­θή­κη εἰ­ρή­νης, ποὺ νὰ δι­α­σφα­λί­ζει τὰ ἐ­θνι­κὰ δί­και­α καὶ τὰ ἀν­θρώ­πι­να δι­και­ώ­μα­τα τῶν βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τῶν. Στὴν προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση πα­ρα­βι­ά­στη­κε βα­σι­κὴ ἀρ­χὴ τοῦ δι­ε­θνοῦς δι­καί­ου, ποὺ προ­βλέ­πει ὅ­τι ἡ ἐμ­πό­λε­μη κα­τά­στα­ση με­τα­ξὺ δύ­ο ἐμ­πό­λε­μων  κρα­τῶν τερ­μα­τί­ζε­ται μὲ συν­θή­κη εἰ­ρή­νης, ἡ ὁ­ποί­α ρυθ­μί­ζει ὅ­λες τὶς ἐκ­κρε­μό­τη­τες με­τα­ξὺ τῶν δύ­ο ἀν­τι­πά­λων κρα­τῶν. Ἡ ἐ­νέρ­γει­α αὐ­τὴ φα­νε­ρώ­νει τὸ μει­ω­μέ­νο ἐν­δι­α­φέ­ρον τοῦ ἐ­πι­σή­μου κρά­τους στὸ ἐ­θνι­κὸ αὐ­τὸ θέ­μα. Πα­ράλ­λη­λα ἐ­πι­βρά­βευ­ε τὴν Ἀλ­βα­νί­α γιὰ τὴ στά­ση της σὲ βά­ρος τῆς Ἑλ­λά­δος καὶ ἰ­δί­ως τῶν Βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τῶν, ἀ­φοῦ ἡ προ­στα­σί­α μό­νον τῶν ἀν­θρω­πί­νων δι­και­ω­μά­των ὄ­χι ὅ­μως καὶ τῶν μει­ο­νο­τι­κῶν τους ἐ­πα­φί­ε­το ὄ­χι στὴν ἰ­σχὺ τοῦ δι­ε­θνοῦς δι­καί­ου, ἀλ­λὰ στὴν κα­λὴ θέ­λη­ση τῶν Ἀλ­βα­νῶν δι­κτα­τό­ρων. Πρω­το­φα­νὴς  πράγ­μα­τι πο­λι­τι­κὴ τα­κτι­κὴ στὰ δε­δο­μέ­να τῶν δι­ε­θνῶν σχέ­σε­ων.
Τὸ 1991 ὑ­πῆρ­ξε, ἀ­ναμ­φι­σβή­τη­τα, μί­α χρο­νιὰ- σταθ­μὸς γιὰ τὴ νε­ό­τε­ρη ἱ­στο­ρί­α της, κα­θὼς ἡ πτώ­ση τοῦ κομ­μου­νι­στοῦ κα­θε­στῶ­τος  ση­μα­το­δό­τη­σε τὴν εἴ­σο­δο τῆς χώ­ρας σὲ μί­α μα­κρὰ δι­α­δι­κα­σί­α ἐκ­δη­μο­κρα­τι­σμοῦ καὶ ἐν­σω­μά­τω­σης στὴ δι­ε­θνῆ κοι­νό­τη­τα.
Στὶς 31 Μαρ­τί­ου δι­ε­ξή­χθη­σαν οἱ πρῶ­τες πο­λυ­κομ­μα­τι­κὲς ἐ­κλο­γὲς με­τὰ ἀ­πὸ τέσ­σε­ρις
Καὶ πλέ­ον δε­κα­ε­τί­ες, ἐ­νῷ ταυ­τό­χρο­να ξε­κί­νη­σε καὶ ἡ προ­σπά­θει­α ἐ­πα­να­σύν­δε­σης τῆς χώ­ρας μὲ τοὺς δι­ε­θνεῖς ὀρ­γα­νι­σμούς.
Τὸ ἑλ­λη­νι­κὸ στοι­χεῖ­ο ἔ­σπευ­σε νὰ ἐ­πω­φε­λη­θεῖ ἀ­πὸ τὶς πο­λι­τι­κὲς ἐ­ξε­λί­ξεις ἱ­δρύ­ον­τας τὴ Δη­μο­κρα­τι­κὴ Ἕ­νω­ση τῆς Ἐ­θνι­κῆς Ἑλ­λη­νι­κῆς Μει­ο­νό­τη­τας Ὁ­μό­νοι­α, στὶς 11 Ἰ­α­νου­α­ρί­ου 1991. Ὡς ἐκ­πρό­σω­πος τῆς μει­ο­νό­τη­τας, ἡ Ὁ­μό­νοι­α ἔ­λα­βε μέ­ρος στὶς ἐ­κλο­γὲς τῆς 31ης Μαρ­τί­ου, ἐ­ξέ­λε­ξε πέν­τε βου­λευ­τὲς καὶ ἀ­να­δεί­χθη­κε τρί­τη δύ­να­μη στὸ ἀλ­βα­νι­κὸ Κοι­νο­βού­λι­ο.
Δυ­στυ­χῶς ἡ ἀλ­βα­νι­κὴ κυ­βέρ­νη­ση δὲν εἶ­χε τὴν ἱ­κα­νό­τη­τα, ἢ ἀ­κό­μη καὶ τὴ θέ­λη­ση, νὰ ξε­πε­ρά­σει τὶς ἀγ­κυ­λώ­σεις τοῦ πα­ρελ­θόν­τος. Στὰ πλαί­σι­α αὐ­τὰ πρέ­πει νὰ ἐν­τα­χθεῖ ἡ ἀ­πό­φα­ση τῆς 27ης Ἰ­ου­νί­ου 1991, μὲ τὴν ὁ­ποί­α ἀ­πα­γο­ρευ­ό­ταν ἡ συμ­με­το­χὴ στὶς ἐ­κλο­γὲς κομ­μά­των ἢ ὀρ­γα­νώ­σε­ων συγ­κρο­τη­μέ­νων σὲ ἐ­θνι­κὴ ἢ θρη­σκευ­τι­κὴ βά­ση.
Ἡ ἀ­πό­φα­ση αὐ­τὴ πυ­ρο­δό­τη­σε ἕ­να κλί­μα ἔν­τα­σης με­τα­ξὺ Ἑλ­λά­δας καὶ Ἀλ­βα­νί­ας, ποὺ ὀ­ξύν­θη­κε ἰ­δι­αί­τε­ρα στὶς πα­ρα­μο­νὲς τῶν ἐ­κλο­γῶν τῆς 22ας Μαρ­τί­ου 1992. Στὶς ἐ­κλο­γὲς αὐ­τὲς ἡ ἑλ­λη­νι­κὴ μει­ο­νό­τη­τα ἐκ­προ­σω­πή­θη­κε ἀ­πὸ τὴν Ἕ­νω­ση τῶν Ἀν­θρω­πί­νων Δι­και­ω­μά­των, ἡ ὁ­ποί­α ἐ­ξέ­λε­ξε δύ­ο βου­λευ­τές.
Ἦ­ταν πλέ­ον φα­νε­ρὸ ὅ­τι ἡ κα­χυ­πο­ψί­α ποὺ χα­ρα­κτή­ρι­ζε τὶς ἑλ­λη­νο­αλ­βα­νι­κὲς σχέ­σεις δὲν προ­οι­ω­νι­ζό­ταν ὁ­μα­λὲς ἐ­ξε­λί­ξεις  γιὰ τὸ μέλ­λον. Πράγ­μα­τι, ἡ ἤ­δη τε­τα­μέ­νη κα­τά­στα­ση ἔ­φθα­σε σὲ ὁ­ρι­α­κὸ ση­μεῖ­ο, ὅ­ταν στὶς 25 Ἰ­ου­νί­ου 1993 ἡ ἀλ­βα­νι­κὴ κυ­βέρ­νη­ση προ­χώ­ρη­σε σὲ ἀ­πέ­λα­ση ἀ­πὸ τὸ Ἀρ­γυ­ρο­κά­στρο τοῦ ἀρ­χι­μαν­δρί­τη Χρυ­σο­στό­μου Μα­ϋ­δώ­νη μὲ τὴν κα­τη­γο­ρί­α ἀν­τι­αλ­βα­νι­κῶν ἐ­νερ­γει­ῶν, μί­α κί­νη­ση ποὺ προ­κά­λε­σε βί­αι­α ἐ­πει­σό­δι­α με­τα­ξὺ τῶν Ἑλ­λή­νων μει­ο­νο­τι­κῶν καὶ τῶν ἀλ­βα­νι­κῶν ἀρ­χῶν καὶ ἀ­νάγ­κα­σε τὴν ἑλ­λη­νι­κὴ κυ­βέρ­νη­ση νὰ ἀ­παν­τή­σει μὲ σα­ρω­τι­κὲς συλ­λή­ψεις καὶ ἀ­πε­λά­σεις Ἀλ­βα­νῶν λα­θρο­με­τα­να­στῶν. Καὶ οἱ δύ­ο ἐ­νέρ­γει­ες , ὡ­στό­σο, προ­κά­λε­σαν τὴ δι­ε­θνῆ ἀ­πο­δο­κι­μα­σί­α, μὲ ἀ­πο­τέ­λε­σμα οἱ δύ­ο κυ­βερ­νή­σεις νὰ ρί­ξουν τοὺς τό­νους τῆς ἀν­τι­πα­ρά­θε­σης καὶ νὰ κα­τα­βά­λουν κά­ποιες προ­σπά­θει­ες συ­νεν­νό­η­σης. Ἡ ἐμ­φα­νὴς στρο­φὴ ποὺ ση­μει­ώ­θη­κε στὴ στά­ση τῶν δύ­ο χω­ρῶν σφρα­γί­στη­κε μὲ τὴν ἐ­πί­σκε­ψη τοῦ Ἕλ­λη­να ὑ­πουρ­γοῦ Ἐ­ξω­τε­ρι­κῶν στὰ Τί­ρα­να, τὸν Νο­έμ­βρι­ο 1993. Δυ­στυ­χῶς, τὸ εὐ­νο­ϊ­κὸ κλί­μα ποὺ εἶ­χε δη­μι­ουρ­γη­θεῖ δὲν ἔ­μελ­λε νὰ κρα­τή­σει πο­λύ, κα­θὼς λί­γους μό­λις μῆ­νες ἀρ­γό­τε­ρα ξέ­σπα­σε ἡ σο­βα­ρό­τε­ρη κρί­ση ποὺ ἔ­χει κα­τα­γρα­φεῖ στὶς σχέ­σεις με­τα­ξὺ τῶν δύ­ο χω­ρῶν κα­τὰ τὴ με­τα­πο­λε­μι­κὴ πε­ρί­ο­δο.
Τὴν 10η Ἀ­πρι­λί­ου 1994 ση­μει­ώ­θη­κε αἱ­μα­τη­ρὸ ἐ­πει­σό­δι­ο ἀ­πὸ τὸ ἀλ­βα­νι­κὸ συ­νο­ρι­α­κὸ φυ­λά­κι­ο τῆς Ἐ­πι­σκο­πῆς. Ἡ ἀλ­βα­νι­κὴ ἀν­τί­δρα­ση ἦ­ταν ἄ­με­ση: κα­τη­γό­ρη­σε τὴν ἑλ­λη­νι­κὴ πλευ­ρὰ ὡς ὑ­πεύ­θυ­νη γιὰ τὸ ἐ­πει­σό­δι­ο καὶ προ­χώ­ρη­σε σὲ μα­ζι­κὲς συλ­λή­ψεις καὶ ἀ­να­κρί­σεις Ἑλ­λή­νων μει­ο­νο­τι­κῶν ποὺ θε­ω­ρή­θη­καν ὡς ὕ­πο­πτοι. Λί­γες μέ­ρες ἀρ­γό­τε­ρα φυ­λά­κι­σε ἔ­ξι ἀ­πὸ τὰ ἡ­γε­τι­κὰ στε­λέ­χη τῆς Ὁ­μό­νοι­ας, πα­ρα­πέμ­πτον­τάς τους σὲ δί­κη μὲ τὴν κα­τη­γο­ρί­α τῆς ἔ­σχα­της προ­δο­σί­ας.
Ἡ ἑλ­λη­νι­κὴ ἡ­γε­σί­α τή­ρη­σε σκλη­ρὴ στά­ση ἀ­πέ­ναν­τι στὴν ἀλ­βα­νι­κὴ ἀ­δι­αλ­λα­ξί­α, δι­α­κό­πτον­τας ἤ­δη ἀ­πὸ τὴ στιγ­μὴ τῆς σύλ­λη­ψης τῶν ἔ­ξι στε­λε­χῶν τῆς Ὁ­μό­νοι­ας κά­θε δι­ά­λο­γο μὲ τὴν ἀλ­βα­νι­κὴ πλευ­ρὰ καὶ θέ­τον­τας ὡς ὄ­ρο γιὰ τὴν ἐ­πα­νέ­ναρ­ξή του τὴν ἀ­πε­λευ­θέ­ρω­ση τῶν κρα­του­μέ­νων. Ταυ­τό­χρο­να, φρόν­τι­σε νὰ δι­α­τη­ρή­σει ἐ­νερ­γὸ τὸ ἐν­δι­α­φέ­ρον τῆς δι­ε­θνοῦς δι­πλω­μα­τί­ας γιὰ τὸ θέ­μα, κα­τα­φεύ­γον­τας σὲ ἐ­πα­νει­λημ­μέ­νες
Κα­ταγ­γε­λί­ες τῶν ἀλ­βα­νι­κῶν ἐ­νερ­γει­ῶν σὲ ὅ­λους τους δι­ε­θνεῖς ὀρ­γα­νι­σμοὺς καὶ μπλο­κά­ρον­τας τὴν πα­ρα­χώ­ρη­ση τῆς οἰ­κο­νο­μι­κῆς βο­ή­θει­ας 35 ἑ­κα­τομ­μυ­ρί­ων ΕCU ποὺ εἶ­χε προ­γραμ­μα­τί­σει ἡ Εὐ­ρω­πα­ϊ­κὴ Ἕ­νω­ση γιὰ τὴν ἐ­νί­σχυ­ση τῆς Ἀλ­βα­νί­ας. Ἡ ἀ­πο­φυ­λά­κι­ση τῶν πέν­τε Ἑλ­λή­νων μει­ο­νο­τι­κῶν ἄ­νοι­ξε τὸν δρό­μο γιὰ μί­α ἐκ νέ­ου προ­σέγ­γι­ση τῶν δύ­ο χω­ρῶν, ποὺ ἐ­πι­σφρα­γί­στη­κε καὶ μὲ τὸ τα­ξί­δι τοῦ Ἕλ­λη­να ὑ­πουρ­γοῦ Ἐ­ξω­τε­ρι­κῶν στὰ Τί­ρα­να, στὶς 13 Μαρ­τί­ου 1995. Στὰ πλαί­σι­α αὐ­τὰ ἀ­πο­φα­σί­στη­κε ἡ δη­μι­ουρ­γί­α εἰ­δι­κῶν μι­κτῶν ἐ­πι­τρο­πῶν ποὺ θὰ ἐ­πα­να­λαμ­βά­νον­ταν τῆς ἐ­πί­λυ­σης τῶν ση­μαν­τι­κό­τε­ρων θε­μά­των, ὅ­πως τῆς ἑλ­λη­νι­κῆς ἐκ­παί­δευ­σης, τῆς οἰ­κο­νο­μι­κῆς συ­νερ­γα­σί­ας, τῶν συ­νό­ρων καὶ τῆς ἀ­μυν­τι­κῆς της συ­νερ­γα­σί­ας, τῆς δη­μό­σι­ας ἀ­σφά­λει­ας, τῶν προ­ξε­νι­κῶν ἀρ­χῶν κ.α.
Ἡ προ­σπά­θει­α τῆς ἑλ­λη­νι­κῆς πλευ­ρᾶς ἐ­πι­κεν­τρω­νό­ταν κυ­ρί­ως στὴν κα­τάρ­γη­ση τῶν μει­ο­νο­τι­κῶν ζω­νῶν καὶ στὸ ἄ­νοιγ­μα νέ­ων σχο­λεί­ων γιὰ τὴν ἐ­λεύ­θε­ρη δι­δα­σκα­λί­α τῆς ἑλ­λη­νι­κῆς γλώσ­σας, ὅ­που ὑ­πάρ­χει ἑλ­λη­νι­κὸ στοι­χεῖ­ο.
Ὅ­μως ὁ κίν­δυ­νος ποὺ πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀ­πὸ ὅ­λα φαί­νε­ται νὰ ἀ­πει­λεῖ τὴν ἑλ­λη­νι­κὴ ἐκ­παί­δευ­ση στὴν Ἀλ­βα­νί­α εἶ­ναι ἡ ἀ­ραί­ω­ση τοῦ ἑλ­λη­νι­κοῦ στοι­χεί­ου, ποὺ πα­ρα­τη­ρεῖ­ται κα­τὰ τρό­πο ἰ­δι­αί­τε­ρα ἔν­το­νο τὰ τε­λευ­ταί­α χρό­νι­α. Ἔ­τσι, ἐ­νῷ τὸ ἑλ­λη­νι­κὸ στοι­χεῖ­ο τῆς Ἀλ­βα­νί­ας ἀ­ριθ­μοῦ­σε στὰ 1990 πε­ρί­που 300.000 (σύμ­φω­να μὲ τὶς δη­λώ­σεις τῆς Ὁ­μό­νοι­ας πρὸς τὴ Δι­ά­σκε­ψη γιὰ τὴν Ἀν­θρώ­πι­νη Δι­ά­στα­ση τῆς ΔΑΣΕ, ποὺ ἔ­γι­νε τὸν Σε­πτέμ­βρι­ο 1991 στὴ Μό­σχα), σή­με­ρα φαί­νε­ται νὰ προ­σεγ­γί­ζει με­τὰ βί­ας τὶς 150.000.Μὲ τὰ ση­με­ρι­νὰ δε­δο­μέ­να, ἑ­πο­μέ­νως καὶ σὲ πε­ρί­πτω­ση ποὺ δὲν συμ­βοῦν θε­α­μα­τι­κὲς ἀλ­λα­γὲς ποὺ νὰ προ­κα­λέ­σουν τὴν οἰ­κο­νο­μι­κὴ καὶ ἠ­θι­κὴ ἐ­νί­σχυ­ση τοῦ ἑλ­λη­νι­κοῦ στοι­χεί­ου, σὲ βαθ­μὸ ποὺ νὰ τοῦ ἐ­πι­τρέ­ψει τὴν πα­ρα­μο­νὴ καὶ τὴν εὐ­η­με­ρί­α του στὰ πά­τρι­α ἐ­δά­φη, οἱ προ­βλέ­ψεις δὲν μπο­ροῦν πα­ρὰ νὰ εἶ­ναι δυ­σοί­ω­νες γιὰ τὴν τύ­χη τοῦ Ἑλ­λη­νι­σμοῦ τῆς Ἀλ­βα­νί­ας.
Συμ­πε­ρα­σμα­τι­κὰ μπο­ροῦ­με νὰ ποῦ­με τὰ ἑ­ξῆς:
Τὸ Βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τι­κὸ ὡς ἐ­θνι­κὸ θέ­μα πα­ρό­λο ὅ­τι εἶ­χε τὶς πε­ρισ­σό­τε­ρες ἀ­πὸ τὰ ἄλ­λα ἐ­θνι­κὰ θέ­μα­τα δυ­να­τό­τη­τες νὰ λυ­θεῖ εὐ­νο­ϊ­κὰ γιὰ τὴν Ἑλ­λά­δα ἐ­λά­χι­στα ἀ­πα­σχό­λη­σε τὴν ἐ­ξω­τε­ρι­κὴ πο­λι­τι­κὴ τῆς χώ­ρας ἢ πάν­το­τε βρι­σκό­ταν στὴν 3η ἢ 4η σει­ρὰ προ­τε­ραι­ό­τη­τας. Ἔ­τσι χά­θη­καν οἱ πολ­λὲς καὶ με­γά­λες εὐ­και­ρί­ες ποὺ δό­θη­καν γιὰ τὴν ἐ­πί­λυ­σή του.
Δὲν ἔ­γι­νε κα­μι­ὰ οὐ­σι­α­στι­κὴ ἐ­νέρ­γει­α ἀ­πὸ τὴν πλευ­ρὰ τῆς Ἑλ­λά­δος με­τὰ τὴν πα­ρα­πομ­πὴ τοῦ θέ­μα­τος στὸ συμ­βού­λι­ο τῶν τεσ­σά­ρων ὑ­πουρ­γῶν τῶν ἐ­ξω­τε­ρι­κῶν. Αὐ­τὸ εἶ­χε ὡς ἀ­πο­τέ­λε­σμα νὰ ὁ­δη­γη­θεῖ τὸ βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τι­κὸ σὲ πλή­ρη ἀ­πο­τελ­μά­τω­ση.
Ἡ μο­νο­με­ρὴς ἄρ­ση τοῦ ἐμ­πό­λε­μου με­τα­ξὺ τῶν δύ­ο χω­ρῶν, χω­ρὶς συν­θή­κη εἰ­ρή­νης καὶ χω­ρὶς τὴν πα­ρα­μι­κρὴ δι­α­πραγ­μά­τευ­ση, στέ­ρη­σε ἀ­πὸ τὴν Ἑλ­λά­δα τὸ ἰ­σχυ­ρό­τε­ρο δι­α­πραγ­μα­τευ­τι­κὸ ἀ­τοὺ καὶ ἔ­δει­ξε κά­ποιο στοι­χεῖ­ο ἠτ­το­πά­θει­ας τῆς χώ­ρας μας ἀ­πέ­ναν­τι στὴ μι­κρὴ καὶ ἀ­νί­σχυ­ρη Ἀλ­βα­νί­α. Κυ­ρί­ως ὅ­μως ἔ­δει­ξε ὅ­τι γιὰ τὴν ἐ­πί­ση­μη Ἑλ­λά­δα δὲν ὑ­φί­στα­ται βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τι­κὸ ζή­τη­μα μὲ τὴν ἐ­δα­φι­κὴ ἔν­νοι­α, ἀλ­λὰ μο­νά­χα ὡς θέ­μα προ­στα­σί­ας τῶν ἀν­θρω­πί­νων δι­και­ω­μά­των τῆς ἐ­κεῖ ἑλ­λη­νι­κῆς μει­ο­νό­τη­τας.

Ὅ­πως πα­ρα­τη­ρεῖ σύγ­χρο­νος ἱ­στο­ρι­κὸς τὸ βο­ρει­ο­η­πει­ρω­τι­κὸ ζή­τη­μα ἐ­ξε­λί­χθη­κε σὲ δί­πρα­κτο δρά­μα, τοῦ ὁ­ποί­ου ἡ μὲν πρώ­τη πρά­ξη παί­χτη­κε στὰ πε­δί­α τῶν μα­χῶν καὶ κα­τέ­λη­ξε σὲ νι­κη­τή­ρι­ο θρί­αμ­βο, ἐ­νῶ ἡ δεύ­τε­ρη πρά­ξη ἐ­κτυ­λί­χτη­κε στὰ σκο­τει­νὰ πα­ρα­σκή­νι­α τῆς δι­πλω­μα­τί­ας καὶ με­τα­βλή­θη­κε σὲ ἐ­θνι­κὴ τρα­γω­δί­α, ποὺ ἀ­να­μέ­νει εἰ­σέ­τι τὴν προ­σή­κου­σα κά­θαρ­ση.
Γε­νι­κὰ χρει­ά­ζε­ται καὶ γιὰ τὸ με­γά­λο αὐ­τὸ ἐ­θνι­κό μας πρό­βλη­μα σω­στὴ ἐ­θνι­κὴ στρα­τη­γι­κὴ καὶ ὑ­πεύ­θυ­νη ἀν­τι­με­τώ­πι­ση, για­τί ¨οἱ και­ροὶ οὐ με­νε­τοὶ¨ καὶ οἱ ἱ­στο­ρι­κὲς συν­θῆ­κες με­γά­λες.

ΓΙΑ ΤΗΝ Ε.ΡΩ.
Το αλίευσα ΕΔΩ

Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής της Σαμαρείτιδος

Το Ευαγγέλιο της Κυριακής της Σαμαρείτιδος
Κλίκ ΕΔΩ Ιωάν. δ΄ 5-42)





Ο Απόστολος της Κυριακής της Σαμαρείτιδος
 
Κλίκ ΕΔΩ   Πραξ. ια΄19-30

Παρασκευή 11 Μαΐου 2012

"Πότε θα κάνη ξαστεριά" για την Βόρειο Ήπειρο: ΚΑΛΕΣΜΑ στην Επέτειο Αυτονομίας.


ΟΛΟΙ την Κυριακή 13 Μαΐου 2012
στο ακριτικό Δελβινάκι (πολύ κοντά στα ΕλληνοΑλβανικά σύνορα)
ΤΙΜΟΥΜΕ 
την Επέτειο ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ της Βορείου Ηπείρου.
διοργανωτής: Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης

 Ακολουθεί η σχετική εγκύκλιος-κάλεσμα προς ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ , ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ
Αριθ. Πρωτ. 28 Εν Δελβινακίω τη 1η Μαΐου 2012
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 156η

ΘΕΜΑ: "Πότε θα κάνη ξαστεριά" για την Βόρειο Ήπειρο.
Αγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !
-Α-
Στους καιρούς μας επικρατεί η σύγχυση και η κοινωνική αναστάτωση. Όλα έχουν γίνει άνω - κάτω. Όλα βρίσκονται σε μια συνεχή δίνη, ακόμη και αυτά τα εθνικά θέματα, ώστε πολλοί να πιστεύουν -χωρίς να λαθεύουν - ότι πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Αφήνουμε το Κυπριακό, την Θράκη, το Σκοπιανό και το Αιγαίο, κι' ερχόμαστε στο ζήτημα της Βορείου Ηπείρου. Για παράδειγμα, στην Ιστορία που διδάσκεται στα Λύκεια της Αλβανίας, οι μαθητές διαβάζουν κι' ακούνε τα ανιστόρητα εκείνα, ότι τάχα τα Ιωάννινα και ολόκληρη η ελεύθερη Ήπειρος είναι ... αλβανικές περιοχές, που κάποτε θα ενωθούν με την σημερινή Αλβανία και θ' αποτελέσουν την ... "Μεγάλη Αλβανία", μαζί και με τις περιοχές της Φλώρινας και της Καστοριάς.
Όμως, το εξοργιστικό δεν είναι το τι υποστηρίζουν οι Αλβανοί, αλλά το τι κάνουν οι ιθύνοντες στην Ελλάδα. Γιατί, επί τέλους, οι γείτονες "γράφουν" την Ιστορία στα μέτρα τους κι' όπως τους αρέσει. Το εξοργιστικό είναι, ότι οι ημέτεροι, όταν τους θέτουν το ζήτημα αυτό, απαντούν ότι το ... μελετάνε ! Θαυμάσια δικαιολογία, για να καλύπτουν την αδράνεια και την αδυναμία τους για μια δυναμική εθνική εξωτερική πολιτική. Θυμίζει την στρουθοκάμηλο, που όταν την σημαδεύουν οι κυνηγοί, κρύβει το κεφάλι της στην άμμο, νομίζοντας ότι έτσι θα γλυτώση από τον κίνδυνο ...

-Β-
Αλλά στην Βόρειο Ήπειρο δεν είναι μόνο το παραπάνω πρόβλημα. Είναι πολλά, Και πρώτα - πρώτα, είναι η διάσπαση της Βορειοηπειρωτικής Ηγεσίας. Εμείς την έχουμε επισημάνει από καιρό. Μάλιστα, στην περυσινή εκδήλωση στο Δελβινάκι, σε μια δραματική αποστροφή της ομιλίας μας, κάνοντας λόγο γι' αυτό το θλιβερό γεγονός της διασπάσεως, αναφέραμε - μεταξύ των άλλων - και τους στίχους από τον "Ύμνον εις την Ελευθερίαν" του εθνικού μας ποιητού Διονυσίου Σολωμού, που λένε ότι οι Έλληνες "εάν μισούνται ανάμεσό τους δεν τους πρέπει ελευθεριά". Γιατί, πράγματι, το Γένος των Ελλήνων, όσες φορές στην μακραίωνη ιστορία του διχάστηκε, το βρήκαν συμφορές και δεινά, πολλά από τα οποία δεν μπόρεσε να τα ξεπεράση. Δυστυχώς η Ηγεσία, μέσα, έδειξε να κωφεύη στην δραματική μας έκκληση. Και το κακό συνεχίζεται επί μεγίστη ζημία του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

-Γ-
Πέρα από αυτό, υπάρχουν και δύο άλλα, εξ ίσου σημαντικά, προβλήματα. Το ένα είναι η πολυσυζητημένη "απογραφή" του πληθυσμού στην Αλβανία. Το άλλο αφορά στα Κοιμητήρια για τα οστά των Ελλήνων αξιωματικών και Οπλιτών, που έπεσαν στον νικηφόρο πόλεμο της Ελλάδος εναντίον της Ιταλίας το 1940-1941.
Για το πρώτο γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά. Οι Αλβανοί είχαν βάλει σε ενέργεια πολλές μεθοδεύσεις, προκειμένου να φανή ότι οι Βορειοηπειρώτες δεν ξεπερνούν τον αριθμό των 58.000, όπως υποστήριζε ο αλήστου μνήμης Ενβέρ Χότζα. Βέβαια, το καθεστώς του κομμουνιστού εκείνου δικτάτορα έπεσε εδώ και χρόνια, και υποτίθεται ότι έχει ήδη εγκαθιδρυθή δημοκρατικό πολίτευμα. Τα πράγματα, όμως, δείχνουν ότι και τα δύο πολιτεύματα, στην Αλβανία του χθες και του σήμερα, είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Πάντως, μέχρι στιγμής κανείς δεν γνωρίζει αν και τι απέδωσε η περιβόητη εκείνη "απογραφή", την οποία οι Βορειοηπειρώτες καταγγέλουν για νοθεία και απειλούν να προσφύγουν σε διεθνή φόρα, ώστε να φανή ο ακριβής αριθμός των Ελλήνων της πολύπαθης χώρας της Βορείου Ηπείρου.
Για το δεύτερο, έχουν γίνει αρκετές συζητήσεις, αλλά και κάποιες ενέργειες, όπως η δημιουργία κοιμητηρίου στην περιοχή της Κλεισούρας, από την Ιερά Αρχιεπισκοπή, μέσα. Εν τούτοις, όμως, το θέμα χρονίζει. Οι Αλβανοί κωλυσιεργούν και αρνούνται πότε να μη γίνη η συλλογή των οστών των πεσόντων, πότε να μη δημιουργηθή ελληνικό κοιμητήριο στην Κορυτσά κ.ο.κ. Έτσι, η Ελλάδα δεν έχει πράξει το στοιχειώδες χρέος προς τους νεκρούς ήρωές της, όπως το έπραξαν προ πολλού οι Ιταλοί για τους σκοτωμένους αξιωματικούς και στρατιώτες τους. Κι' αυτό - επειδή το θέμα απαραδέκτως εκκρεμεί - δεν τιμά την Πατρίδα μας.

-Δ-

Βέβαια, το Βορειοηπειρωτικό έχει κι' άλλες αρνητικές παραμέτρους, που μαζί με τα προαναφερθέντα δεν προοιωνίζονται αίσια την έκβαση του εθνικού αυτού θέματος. Ο "Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτικού Αγώνος" (ΠΑ.ΣΥ.Β.Α.) και η "Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνος (Σ.Φ.Ε.Β.Α.), καθώς και η Μητρόπολή μας, που προσπαθεί να βαδίζη στον δρόμο που χάραξε ο αοίδιμος ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, παρακολουθούν άγρυπνα την πορεία του Βορειοηπειρωτικού. Γι' αυτό, κάθε χρόνο, τον Μάϊο, η Μητρόπολη οργανώνει τις εκδηλώσεις μνήμης στο ηρωϊκό Δελβινάκι. Έτσι κι' εφέτος, την Κυριακή, 13 Μαΐου 2012, το πρωί, θα τελεσθή αρχιερατική Θεία Λειτουργία, στον κεντρικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δελβινακίου. Στην συνέχεια θα ψαλή μνημόσυνο των πρωτεργατών και των πεσόντων στον Αυτονομιακό Αγώνα του 1914, καθώς και τρισάγιο στον τάφο του Δρυϊνουπόλεως ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ. Θα επακολουθήση η ομιλία του Μητροπολίτου κ. ΑΝΔΡΕΟΥ, η ειρηνική πορεία μέχρι το ηρώον της κωμοπόλεως, όπου και θα αναγνωσθή το σχετικό Ψήφισμα. Η όλη εκδήλωση θα κλείση με τον Εθνικό Ύμνο.

Πρέπει να γνωρίζετε, ότι η φωνή μας φθάνει μακριά και, μάλιστα, στον πολιτικό κόσμο, στους πνευματικούς ανθρώπους, στον φοιτητόκοσμο, στους εργαζόμενους και στον απόδημο Ελληνισμό. Γι' αυτό, χρέος μας είναι η ολόθυμη συμμετοχή μας στην εκδήλωση αυτή, σύμφωνα με το παραπάνω πρόγραμμα. Να είμαστε βέβαιοι, ότι ο Αναστάς Κύριος, με τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου θα δώση στην Βόρειο Ήπειρο την εθνική της αποκατάσταση. Θα γίνη κι' εκεί "ξαστεριά".

Διάπυρος προς Χριστόν ευχέτης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ
Το αλίευσα ΕΔΩ

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ την εκδήλωση στην Θεσσαλονίκη για τους Πομάκους.

Διαπιστώνοντας καθημερινά ότι το ξεπούλημα στη Θράκη εντείνεται μέρα με τη μέρα (για να πάρουν τις ψήφους της μουσουλμανικής μειονότητας τα κόμματα ανέχονται επικίνδυνα την προπαγάνδα του Τουρκικού Προξενείου), ειδήσεις όπως αυτή που ακολουθεί, μας δίνουν λίγη παρηγοριά και ελπίδα. 

Περιττό να πούμε ότι πρέπει οπωσδήποτε να στηρίξουμε όλοι μας την εκδήλωση αυτή (είναι από τις σπάνιες φορές που οι ίδιοι οι Πομάκοι ΤΟΛΜΟΥΝ να προβάλουν την διαφορετική (ΜΗ Τουρκική) πολιτιστική τους παράδοση.


ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Το Σάββατο 12 Μαΐου και ώρα 20:30 στον πολυχώρο «Δεσμοί Ελλήνων» (Πασαλίδη 29, περιοχή Αγ. Φανουρίου, Κάτω Τούμπα, Θεσσαλονίκη) θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα «Οι Έλληνες Πομάκοι ανάμεσα στον τουρκικό επεκτατισμό και στην ελλαδική αβελτηρία». 
Ομιλητές ο Πομάκος δημοσιογράφος και συγγραφέας Σεμπαεδήν Καραχότζα και ο δάσκαλος και ερευνητής Νικόλαος Κόκκας. Συμμετοχή μουσικού σχήματος με επικεφαλής τον δάσκαλο και μουσικό Βαγγέλη Δωρόπουλο. Στο τραγούδι η πρόεδρος του Συλλόγου Πομάκων νομού Ξάνθης Εμινέ Μπουρουτζή. 
Η παρουσία σας θα μας τιμήσει και θα μας δώσει χαρά. 
 Όσο για το ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ, θα καταλάβετε τι εννοούμε αν διαβάσετε πως αντέδρασε η Τουρκία στο αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών :
Το αλίευσα ΕΔΩ

Επιχείρηση τρομοκρατίας από Τουρκία σε Αιγαίο και Θράκη - Αναπτύχθηκαν τεράστιες δυνάμεις.


Μια τεράστια πολεμική μηχανή έχει τεθεί σε κίνηση στις τουρκικές ακτές του Αιγαίου, αλλά και μέσα στο Αιγαίο εντός του ΕΕΧ και των ΕΧΥ από το βορρά μέχρι το νότο εκτελώντας αποβάσεις, αποστολές αεροπορικής υποστήριξης (CAS) αεροπορικής περιπολίας και απαγόρευσης (CAP), ανθυποβρυχιακές αποστολές, αποστολές καταστροφής στόχων επιφανείας με την επωνυμία Beyaz Fertina (αεροναυτική) και Efes 2012 (αποβατική).
Οι ασκήσεις ξεκίνησαν την επομένη των ελληνικών εκλογών στις 7 Μαΐου και η μεν πρώτη ολοκληρώνεται στις 17/05 και η δεύτερη στις 24/05. Οι δυνάμεις που έχουν συγκεντρωθεί είναι τεράστιες (μπορείτε να δείτε τους βασικούς σχηματισμούς παρακάτω), ουσιαστικά πρόκειται για επίδειξη ισχύος ή καλύτερα για επιχείρηση τρομοκράτησης της Ελλάδας, δύο εβδομάδες μετά την ανακοίνωση διεξαγωγής ερευνών από την Τουρκία εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Την ώρα που στην Αθήνα οι δυνάμεις του Μνημονίου έχουν εξαντλήσει τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις με εξωπραγματικές οικονομικές περικοπές η Τουρκία έχει εξαπολύσει μείζονος έκτασης ασκήσεις-ψυχολογικές επιχειρήσεις.
Πριν δύο εβδομάδες, πραγματοποίησαν  στο κέντρο εκπαίδευσης πλωτών μέσων των Τουρκικών Χερσαίων Δυνάμεων, στην Πόζνα, απέναντι από το προγεφύρωμα της Αδριανούπολης (Κάραγατς), εκεί που επρόκειτο να εξαπολυθεί η τουρκική επίθεση στον «Βαριοπούλα», στη ζώνη ευθύνης της ελληνικής XVI Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού (XVI M/K MΠ), τεράστια άσκηση ζεύξης του ποταμού Έβρου.
Συγκεκριμένα μονάδες ελιγμού (τεθωρακισμένα, πεζικό) και υποστήριξης μάχης (πυροβολικό, μηχανικό) της Τουρκικής 1ης Στρατιάς, για πρώτη φορά ασκήθηκαν στην ανάπτυξη των συλλογών πλωτών γεφυρών εφόδου EWK FSB-E (από το σύνολο των οκτώ που διατίθενται συνολικά), όπως επίσης και εξίσου σημαντικός αριθμός ακτοδρόμων Faun Trackway.
Όπως έχει αποκαλύψει ήδη από το καλοκαίρι η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ και το defencenet.gr  έχουν ολοκληρωθεί από τον Δεκέμβριο οι παραδόσεις 40 συστημάτων ακτοδρόμων βαρέος τύπου HGMS (Heavy Ground Mobility System).
Τα 40 συστήματα είναι τοποθετημένα επί οχημάτων τακτικών μεταφορών IVECO TRAKKER 8×8, και αποτελούν τη μεγαλύτερη παραγγελία συστημάτων του τύπου που είχε αναλάβει η κατασκευάστρια εταιρία.
Δέκα ημέρες μετά την άσκηση ζεύξης του Έβρου, ξεκίνησαν οι αποβατικές ασκήσεις.
Η τουρκική αποβατική άσκηση διεξάγεται κυρίως στην περιοχή του κόλπου Doğanbey/Seferihisar, αλλά αυτή την φορά περιλαμβάνει και απόβαση ειδικών δυνάμεων σε … βραχονησίδα! Τμήματα βατραχανθρώπων SAS και SAT και μία διμοιρία καταδρομών συμμετείχε στην άσκηση.
 Επίσης συμμετέχουν δύο LST κλάσης Osmangazi και Sarucabey , δεκαπέντε LCT κλάσης Ç-117 και δέκα LCM κλάσης Ç-302 και τα συνοδευτικά τους, ξεκινούν καθημερινά από τον ναύσταθμο της Φώκαιας, σε διάφορα σημεία, νοτίως της χερσονήσου της Ερυθραίας.
Η διοίκηση και ο συντονισμός των αποβατικών δυνάμεων ανατέθηκε στη Στρατιά Αιγαίου και πιο συγκεκριμένα στο στρατηγείο ΕMÖGK [(Εge Müşterek Özel Görev Kuvveti (∆ιακλαδική ∆ύναμη Ειδικής Αποστολής της θάλασσας του Αιγαίου). Στην αποβατική άσκηση Efes-2012 συμμετέχουν 7.500 προσωπικό άτομα τα οποία επανδρώνουν τις μονάδες και τα ναυτικά-αεροπορικά μέσα που ακολουθούν:
- 56 πολεμικά αεροσκάφη (F-16 και F-4), 4 μεταγωγικά αεροσκάφη, 2 αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου, 33 μεταφορικά και επιθετικά ελικόπτερα, καθώς επίσης και μη επανδρωμένα αεροσκάφη
- Πολεμικά πλοία (φρεγάτες, κορβέτες, υποβρύχια), 52 αποβατικά
σκάφη, 60 ελαστικές λέμβοι και σκάφη της διοίκησης ασφαλείας ακτών.
- 4 μηχανοκίνητα τάγματα πεζικού, 2 επιλαρχίες αρμάτων, 4 μοίρες πυροβολικού, 2 τάγματα πεζοναυτών, 4 ομάδες της ∆ιεύθυνσης Ειδικών ∆υνάμεων του τουρκικού ΓΕΕΘΑ (Bordo Bereli), τμήματα βατραχανθρώπων SAS και SAT και 2 τάγματα καταδρομών στρατοχωροφυλακής
Από το 2009, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις κατά το σχεδιασμό της ασκήσεως Efes εκείνου του έτους αποφάσισαν την ενοποίηση της αμφίβιας επιχείρησης με νυκτερινές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα στις 25-5-2010 από την 20.00 έως την 23.00 ώρα να διεξαγάγουν για πρώτη φορά, στα πλαίσια επιχείρησης προκεχωρημένης δύναμης (Ön Kuvvet Harekati), μία συνδεδυασμένη νυκτερινή αποβατική και αεροκίνητη επιχείρηση παρουσία μόνο Τούρκων δημοσιογράφων και χωρίς να έχουν προσκαλέσει ξένους παρατηρητές, όπως έκαναν κάθε χρόνο.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην εχθρική περιοχή που έλαβε χώρα η εν λόγω επιχείρηση δόθηκε η κωδική ονομασία "Νησί"
Σύμφωνα με το σενάριο της Ön Kuvvet Harekati, αλεξιπτωτιστές της ∆ιοίκησης Ειδικών ∆υνάμεων του τουρκικού ΓΕΕΘΑ (Bordo Bereli) πραγματοποίησαν νυκτερινή ρίψη με ελεύθερη πτώση από ύψος 10.000 ποδών προκειμένου να προσβάλλουν στόχους πίσω από την αμυντική τοποθεσία του εχθρού που ήταν είχε τις δυνάμεις του ανεπτυγμένες σε νησί.
Προβλεπόταν η καταστροφή του κέντρου διοίκησης και η δολοφονίας των επιτελικών αξιωματικών και εν συνεχεία η καταστροφή ηλεκτροπαραγωγικών σταθμών και η κατάληψη των … βενζινάδικων για ευνόητους λόγους: Οι πρώτες δυνάμεις δεν μπορούν να μεταφέρουν καύσιμα και τα τεθωρακισμένα και τα οχήματα χρειάζονται καύσιμα τουλάχιστον μερικές ώρες μετά…
Στη συνέχεια, το δεύτερο κύμα, ο 1ος λόχος της 11ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας (Denizli) που μεταφέρθηκε με 15 μεταφορικά ελικόπτερα σε 3 κύματα των 5 ελικοπτέρων έκαστο, πραγματοποίησε νυκτερινή αεροκίνητη ενέργεια υποστηριζόμενη από επιθετικά ελικόπτερα Cobra, τα οποία με τα όργανα νυκτερινής σκόπευσης έπληξαν εχθρικούς στόχους. 




http://youtu.be/R02q1k7U_ss
Το αλίευσα ΕΔΩ

"ΒΟΜΒΑ". Ανοικτή επιστολή προς τις Αντι-μνημονιακές δυνάμεις.

Γράφει ο Θαλαμοφύλακας*.
Αγαπητοί κύριοι Τσίπρα, Καμμένε, Κουβέλη, Παπαρήγα, Μιχαλολιάκο,

Αντιλαμβάνομαι το ιδεολογικό χάσμα που σας χωρίζει και σας εμποδίζει να συνεργαστείτε για να σώσετε τον (όπως εσείς τον ονομάζετε) "τόπο".
Είναι προφανές ότι δεν είναι δυνατό να σχηματιστεί κυβέρνηση με την πολιτική της οποίας να συμφωνείτε σε όλους τους επιμέρους τομείς.
Αντιλαμβάνομαι ότι η Χρυσή Αυγή (που απαιτεί να απελαθούν όλοι οι...
λαθρομετανάστες) δεν είναι δυνατό να συμφωνήσει με τα αριστερά κόμματα (που πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν λαθρομετανάστες).

Αντιλαμβάνομαι επίσης ότι ο κ. Καμμένος (που δηλώνει οπαδός του φιλελευθερισμού) δεν είναι δυνατόν να συμφωνήσει όσον αφορά στις ιδιωτικοποίησεις ούτε με τα κόμματα της αριστεράς, ούτε με τη Χρυσή Αυγή.

Νομίζω όμως ότι υπάρχουν αρκετά θέματα στα οποία όλοι συμφωνείτε (ή τουλάχιστον έτσι λέτε).

Η απαγκίστρωση από το μνημόνιο είναι το πρώτο.
Ο λογιστικός έλεγχος του χρέους είναι το δεύτερο. 
Η τιμωρία των υπευθύνων για την κατάντια μας είναι το τρίτο.
Δε θυμάμαι τα προεκλογικά προγράμματα όλων σας, αλλά νομίζω ότι υπάρχουν και ένα - δυο επιμέρους θεματάκια στα οποία επίσης νομίζω ότι μπορείτε να τα βρείτε.

Επίσης νομίζω ότι όλοι σας, ακόμα και αυτοί που ονειρεύεστε ηγεσίες και πολιτικά συστήματα του Β' παγκοσμίου πολέμου, δηλώνετε ότι σέβεστε τη δημοκρατία, τις αποφάσεις και τη θέληση του λαού.


Μου προκαλεί λοιπόν τεράστια έκπληξη το γεγονός, ότι κανείς σας, δεν σκέφτηκε να προτείνει τη δημιουργία μιας κυβέρνησης όχι "εθνικής σωτηρίας", αλλά "αναγκαστικού συμβιβασμού", η οποία θα δεσμευτεί πάνω στα θέματα που συμφωνείτε, και θα ρωτήσει εμένα τον Ελληνικό λαό για τα θέματα που διαφωνείτε.

Κανείς σας δεν σκέφτηκε ότι θα μπορούσατε να σταματήσετε να διαφωνείτε "ιδεολογικά", να αφήσετε τις ιδεολογίες σας στην άκρη για το καλό του "τόπου" και να κάνετε ένα δημοψήφισμα για τα θέματα στα οποία διαφωνείτε.




Να με ρωτήσετε επιτέλους τι διάβολο θέλω να κάνω με τους μετανάστες, με τις ιδιωτικοποιήσεις, με τη βουλευτική ασυλία και με ότι άλλο θέμα δεν μπορείτε να τα βρείτε μεταξύ σας.
Αν μη τι άλλο, ένα δημοψήφισμα θα ήταν πρωτότυπη πολιτική κίνηση, αφού κανένα δημοψήφισμα δεν έχει γίνει μεταπολιτευτικά στην Ελλάδα. 
Μπορεί να φοβήθηκα όταν ο Τζέφρυ με πληροφόρησε ότι θα διενεργήσει δημοψήφισμα, όμως εσάς σας έχω εμπιστοσύνη, διαφορετικά δεν θα σας ψήφιζα.

Αν λοιπόν πιστεύετε με θεωρείτε άξιο να αποφασίσω για την τύχη της χώρας μου, στην τέταρτη φάση των διερευνητικών, πηγαίντε στον Πρόεδρο και πείτε του ότι θα σχηματίσετε κυβέρνηση με τους παραπάνω όρους και σκοπούς.


Αν πάλι δεν με θεωρείτε άξιο να αποφασίσω εγώ για τα θέματα στα οποία διαφωνείτε και πιστεύετε ότι μόνον εσείς γνωρίζετε τι πρέπει να γίνει για να σωθεί η χώρα μου  
και με τις βλακείες σας επιτρέψετε στους "συγκυβερνήτες" να συνεχίσουν το έργο τους ενώ εσείς θα τους κατακρίνετε στρογγυλοκαθισμένοι στα έδρανα που σας έκατσα, τότε ένα έχω να σας πω:
Να πάτε να γ@@@@@@@@. Ολοι σας.
ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ Το αλίευσα ΕΔΩ

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ

Βλέποντας το βίντεο που ακολουθεί νομίζουμε ότι δεν χρειάζεται άλλο τεκμήριο για να αποδειχθεί ότι το ΚΚΕ σήμερα βρίσκεται στο πολιτικό σκηνικό της χώρας μας μόνο και μόνο για να υπάρχει. Αφού λέει η κυρία Αλέκα Παπαρήγα δεν είναι σαν τα μούτρα των άλλων ας μας πει τι έκανε για να αλλάξει το πολιτικό κατεστημένο; Μήπως και η ίδια συντελεί στην διαιώνιση αυτού του συστήματος;
Κάποτε το ΚΚΕ αγωνίσθηκε για να έχουμε οκτάωρο εργασίας, ήταν αυτοί που υποστήριζαν τον λαό και τον εργάτη, τώρα ενώ ξέρουν ότι καταπατούνται όλα τα εργασιακά δικαιώματα, το σύνταγμα και ο πολίτης γυρίζει πίσω στον μεσαίωνα τόσο εργασιακά όσο και βιοτικά το ΚΚΕ με απάθεια λέει σιγά μην γίνουμε και κυβέρνηση.
Ποια είναι τελική η θέση της Αλέκας Παπαρήγας στην Βουλή; Να είναι στην αντιπολίτευση και να δημαγωγεί με μικρά σχόλια; Χωρίς να σκοπεύει να γίνει κυβέρνηση και αντί να αγωνίζεται για να προστατεύσει τον εργαζόμενο, χαμογελά σαν να είναι ένα μη πραγματοποιήσιμο όνειρο. 
Τα λάθη της Αριστεράς έδωσαν έναυσμα στην ακροδεξιά να αναπτυχθεί, καιρός να αλλάξουν ρότα και να δουν την πραγματικότητα, αλλιώς καλύτερα να αποσυρθούν από την πολιτική. Τέλος αν ξέρουν ότι δεν θα γίνουν ποτέ κυβέρνηση δεν αναρωτήθηκαν ποτέ τι είναι αυτό που τους εμποδίζει;

Έχουμε πόλεμο και η Ελλάδα έχει ανάγκη από πραγματικούς Έλληνες και Ελληνίδες και όχι Νεοταξήτες πολιτικούς που σκύβουν το κεφάλι στην Παγκοσμιοποίηση. 





http://youtu.be/hLKskDEe8hM



Το αλίευσα ΕΔΩ

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης