Παζλ Ενημέρωσης: Σσστ!!! Επιλογές 2012- 2ο έτος-12ο τεύχος ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ
Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012
H αποποινικοποίηση των ναρκωτικών και η εφαρμογή της στην Ελλάδα
| Εύα Σερκίζη aegeantimes.gr | |||||
| | |||||
| |||||
Labels:
ναρκωτικά - παράνομες ουσίες
Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012
99 λόγοι να ψηφίσω ΚΚΕ
Συνέπεια λόγων και έργων. Το κόμμα εφαρμόζει τους νόμους της κυβέρνησης για να δείξει πόσο άδικοι είναι!
Θυμάσαι, τίμιε αναγνώστη, εκείνη την παράξενη ημέρα, όταν το θέρος μέριαζε για να διαβεί το φθινόπωρο; 31 Αυγούστου. Καιρός σχεδόν αίθριος. Η θερμοκρασία στην Αθήνα κυμάνθηκε από 21 έως 33 βαθμούς Κελσίου. Είχαν ξεσπάσει φοιτητικές κινητοποιήσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Στη Βουλή συζητούσαν νομοσχέδιο που αφορούσε και τον... πτωχευτικό κώδικα, με το περιβόητο άρθρο 99,το οποίο, φευ, δεν έσωσε τον Λάκη Γαβαλά από τις περιπέτειες με τον νόμο. Το ΚΚΕ έβαζε τα πράγματα στη θέση τους.
Ο Νίκος Παπακωνσταντίνου, εισηγητής του κόμματος, κατακεραύνωνε τις καπιταλιστικές μεθοδεύσεις: «Οι ρυθμίσεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου και η λογική αυτών των ρυθμίσεων είναι κοντά στις προσδοκίες και συμμερίζεται σχεδόν με τρυφερότητα τις ανησυχίες και, βεβαίως, τις αξιώσεις των μεγιστάνων του κεφαλαίου και της αντιλαϊκής συντεχνίας των βαθύπλουτων, των μεγαλομετόχων των επιχειρηματικών ομίλων, των εκλεκτών, διακεκριμένων και έντιμων μεγαλοεπιχειρηματιών». Πες τα, χρυσόστομε! Δεν είναι δυνατόν μια ζωή να γίνεται τέτοιο τσιμπούσι στην πλάτη του φτωχού και του ανήμπορου. Δεν επιτρέπεται σε μια συντεταγμένη πολιτεία να ξαμολάει τα σκυλιά του μεγάλου κεφαλαίου εναντίον της εργατικής τάξης. Στην αίθουσα της ολομέλειας ραγίσαν τα τσιμέντα από συγκίνηση.
Στ΄ άρματα!
Η σοφή μαρξιστική ανάλυση του εισηγητή του ΚΚΕ περιέλαβε και το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, με τη λεγόμενη προπτωχευτική διαδικασία: «Αφορά τις ρυθμίσεις για τους ηττημένους του ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού, τις συγκριτικά μικρότερων διαστάσεων ανώνυμες εταιρίες και εταιρίες περιορισμένης ευθύνης. [...] Είναι ελκυστικότερο για τον επενδυτή να ξεκινήσει την επένδυσή του με βάση μια υφιστάμενη επιχείρηση που χρειάζεται ρευστότητα παρά να ξεκινήσει από το μηδέν.
Με τις ρυθμίσεις αυτές εισάγεται λοιπόν η προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης. Ποιος είναι ο πυρήνας αυτής της διαδικασίας; Είναι οι εμπιστευτικές διαπραγματεύσεις. Μ' αυτές τις διατάξεις ισχυροποιείται ο ρόλος του τραπεζιτικού κεφαλαίου στις εξαγορές, συγχωνεύσεις, μεταβιβάσεις επιχειρήσεων και αυτό είναι όλο το μυστικό για να γιγαντωθούν περαιτέρω ντόπιοι ή και ξένοι επιχειρηματικοί όμιλοι, μόνοι τους ή σε ζεύξη με τους ντόπιους».
Και πάνω που είχαμε αποστηθίσει την εμπνευσμένη ομιλία του βουλευτή του ΚΚΕ και τη λέγαμε σε συγγενείς και φίλους ένεκα Λάκη Γαβαλά, τι μάθαμε; Ότι η Τυποεκδοτική ΑΕ., εκδοτική επιχείρηση συμφερόντων του ΚΚΕ, υπέβαλε αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του Νέου Πτωχευτικού Κώδικα!
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΙΑΚΟΣ
(ΕΦ.ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-03/2/2012)
Το αλίευσα ΕΔΩ
Labels:
ΚΚΕ,
νόμος-νομιμότητα
Το Ευαγγέλιο και ο Απόστολος της Κυριακής ( Ασώτου)
Ο Απόστολος της Κυριακής (Α΄ Κορ. στ΄12-20)
| 12. | Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ΄ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ΄ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος. |
| 13. | τὰ βρώματα τῇ κοιλίᾳ καὶ ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν· ὁ δὲ Θεὸς καὶ ταύτην καὶ ταῦτα καταργήσει. τὸ δὲ σῶμα οὐ τῇ πορνείᾳ, ἀλλὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ ὁ Κύριος τῷ σώματι· |
| 14. | ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἤγειρε καὶ ἡμᾶς ἐξεγερεῖ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. |
| 15. | οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν; ἄρας οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη; μὴ γένοιτο, |
| 16. | ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν; ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν· |
| 17. | ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι. |
| 18. | φεύγετε τὴν πορνείαν. πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν, ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει. |
| 19. | ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; |
| 20. | ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῶ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ. |
Το Ευαγγέλιο της Κυριακής (Λουκ. ιε΄ 11 - 32) - Ασώτου
| 11. | Εἶπε δέ· ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς, |
| 12. | καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας, καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον. |
| 13. | καὶ μετ΄ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως. |
| 14. | δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι. |
| 15. | καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους. |
| 16. | καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι, καὶ οὐδεὶς ἐδίδου αὐτῷ. |
| 17. | εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθὼν εἶπε· πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων, ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι! |
| 18. | ἀναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ἐρῶ αὐτῷ· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου· |
| 19. | οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου· ποίησόν με ὡς ἕνα τῶν μισθίων σου. |
| 20. | καὶ ἀναστὰς ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ. ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. |
| 21. | εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ υἱός· πάτερ, ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κληθῆναι υἱός σου. |
| 22. | εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας, |
| 23. | καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν, |
| 24. | ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη, καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι. |
| 25. | Ἦν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ· καὶ ὡς ἐρχόμενος ἤγγισε τῇ οἰκίᾳ, ἤκουσε συμφωνίας καὶ χορῶν, |
| 26. | καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα. |
| 27. | ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ὅτι ὁ ἀδελφός σου ἥκει καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν, |
| 28. | ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἤθελεν εἰσελθεῖν. ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν παρεκάλει αὐτόν. |
| 29. | ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε τῷ πατρί· ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι καὶ οὐδέποτε ἐντολήν σου παρῆλθον, καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ· |
| 30. | ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν, ἦλθεν, ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν. |
| 31. | ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον, σὺ πάντοτε μετ΄ ἐμοῦ εἶ, καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν· |
| 32. | εὐφρανθῆναι δὲ καὶ χαρῆναι ἔδει, ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη. |
Labels:
Καινή Διαθήκη
Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012
Ἡ Δημοκρατικὴ Ἀριστερὰ (ΔΗ.ΜΑΡ.) ὡς πασοκικὴ «κολυμβρήθρα τοῦ Σιλωάμ».
Δὲν συμπαθῶ ὅσους αὐτοδιορίζονται ἐκπρόσωποι τῆς «νέας γενιᾶς» λόγῳ ἡλικίας, καὶ ἀρχίζουν τὶς προτάσεις μὲ τὸ «ἐμεῖς οἱ νέοι» ἢ «ἡ γενιά μου». Ἀλλὰ θὰ κάνω μιὰν ἐξαίρεση. Ἡ γενιά μου (οἱ γεννηθέντες κατὰ τὸ '88 καὶ πέριξ) παραλαμβάνει μιὰν Ἑλλάδα δημιουργημένη ἐξ ὁλοκλήρου κατὰ τὴν «περίοδο τῆς Μεταπολίτευσης». Δηλαδή, παραλαμβάνει μιὰν Ἑλλάδα δημιουργημένη ἀπὸ τὸ ΠΑ.ΣΟ.Κ. καί, δευτερευόντως, ἀπὸ τὰ κόμματα ποὺ τὸ μιμοῦντο ἢ τὸ ζήλευαν, ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων.
Λυπᾶμαι (πραγματικά), μὰ σήμερα ἀντιμετωπίζουμε μιὰ πατρίδα ποὺ ἢ διώχνει ἢ τρώει τὰ παιδιά της- καὶ ἂν αὐτὸ κάποτε ἦταν «κλισέ», σήμερα εἶναι σοβαρότερο ἀπὸ ποτέ. Νὰ σημειώσω ὅτι ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου
Λυπᾶμαι (πραγματικά), μὰ σήμερα ἀντιμετωπίζουμε μιὰ πατρίδα ποὺ ἢ διώχνει ἢ τρώει τὰ παιδιά της- καὶ ἂν αὐτὸ κάποτε ἦταν «κλισέ», σήμερα εἶναι σοβαρότερο ἀπὸ ποτέ. Νὰ σημειώσω ὅτι ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου
, ὁ θλιβερὸς υἱός του καὶ ἡ λοιπὴ κουστωδία δὲν μοῦ φταῖνε σχεδὸν σὲ τίποτα. Αὐτοὶ ἀπὸ μόνοι τους «δὲ μετρᾶνε»: κάποια ἐκατομμύρια συμπολιτῶν μου φρόντισαν νὰ τοὺς ἐνθρονίσουν στὴν δυνατότητα νὰ ἀσελγήσουν στὴν μητρίδα, ξανὰ καὶ ξανά. Γιὰ διαφορετικοὺς λόγους ὁ καθένας, μὰ μὲ ἀνεξάλειπτη τὴν εὐθύνη.
Ἐπιτρέψτε μου τὴν παράθεση ἑνὸς συμβάντος: ἐχθὲς συνάντησα ἕναν καλοπροαίρετο συνταξιοῦχο, ὁ ὁποῖος -προϊούσης τῆς συζητήσεως- μοῦ ἀπεκάλυψε πὼς ὑπῆρξε ΠΑΣΟΚ, διότι «πίστεψε στὶς ἀρχὲς τῆς 3ης τοῦ Σεπτέμβρη». Ὑπέθεσα ὡς ἐκ τούτου -κατὰ λογικὴ συνέπεια- ὅτι ψήφισε ΠΑΣΟΚ τὸ '77 καὶ τὸ '81, μὰ οὐδέποτε ἔκτοτε. Λάθος. Ψήφιζε ΠΑΣΟΚ μέχρι καὶ τὸ μοιραῖο 2009. Προσπάθησα νὰ τοῦ ἐξηγήσω ὅτι γιὰ τὴ γενιά μου, ὁ ἴδιος εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς κυρίως ὑπευθύνους γιὰ τὴν κατάστασή μας. Δὲν φάνηκε νὰ μὲ καταλαβαίνει. «Ὅμως τώρα θὰ τοὺς τιμωρήσω. Θὰ ψηφίσω Κουβέλη, Δημοκρατικὴ Ἀριστερά»! Μετά, ὁ συμπαθὴς γέρων καὶ κατὰ ἐκπληκτικὴ συρροὴ ψηφοφόρος τοῦ ΠΑΣΟΚ προέβη σὲ ἀκριβῶς σαραντάλεπτη ἀνάλυση τοῦ μὲ ποιόν τρόπο καὶ ποιές πολιτικὲς μπορεῖ νὰ ἀναστηθεῖ ξανὰ ἡ Ἑλλάδα. Θεωρώντας πλέον ἀνώφελη ὁποιαδήποτε ἀντίσταση, κουνοῦσα τὸ κεφάλι μου καταφατικὰ μέχρι τὴ λήξη τοῦ μαρτυρίου. Βλέπετε, ἡ παραλυτική ἔκπληξη γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ντράπηκε νὰ ὁμολογήσει μπροστὰ σὲ ἕναν νέο τὴν δική του εὐθύνη γιὰ τὸ χαντάκωμα τῆς χώρας ὡς καύχημα, ἐξεπετάθη ἐπίπονα ἀπὸ τὸ θράσος τῶν ἐκτενῶν πολιτικῶν συμβουλῶν ἀπὸ τὸν συγχαντακωτὴ τῆς χώρας, πάλι χωρὶς αἰδώ. «Χαλαρά», σὰν νὰ μὴν τρέχει τίποτα.
Παράλληλα, διαβάζουμε στὸ διαδίκτυο τὰ καλέσματα καὶ τὰ σαλπίσματα ἰσόβιων πασοκικῶν στελεχῶν γιὰ στήριξη τῆς ΔΗΜΑΡ, ἀφοῦ «ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα τὸν τελευταῖο καιρὸ φαίνεται νὰ ἀναδεικνύεται σὲ πόλο συσπείρωσης τῶν μεταρρυθμιστικῶν δυνάμεων τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τῆς κεντροαριστερᾶς ἡ Δημοκρατικὴ Ἀριστερὰ (ΔΗΜΑΡ)». Ἄλλωστε, «στὴν μελλοντικὴ συγκρότηση μιᾶς μεταρρυθμιστικῆς κεντροαριστερᾶς, δυνάμεις ἀπὸ τὸ σημερινὸ ΠΑΣΟΚ θὰ παίξουν βασικὸ ρόλο».
Ὅπως μαθαίνουμε, ἡ δημοσιευμένη στὰ ΕΠΙΚΑΙΡΑ τῆς 26ης Ἰανουαρίου δημοσκόπηση τῆς VPRC δίνει 12% στὸ πέμπτο κόμμα, τὸ ΠΑΣΟΚ, καὶ 13% στὸ δεύτερο κόμμα, στὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, τὴν ΔΗΜΑΡ. Σύμφωνα μὲ τὶς παραπάνω ἱστορίες ποὺ ἀνέφερα, χονδρικὰ θὰ λέγαμε πὼς τὸ σύνολο τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ἐν μετακομίσει πασοκικῶν συγχαντακωτῶν, προεκλογικῶν καὶ μετεκλογικῶν, φθάνει τὸ 25%, δηλαδὴ λίγο παραπάνω ἀπὸ τὸ ποσοστὸ τοῦ ἐκτιμώμενου πασοκικοῦ «στρατοῦ» μὲ μεθοδευμένα νεκρωμένες τὶς δυνατότητες μεταμέλειας. Δηλαδή, συμβαίνει μιὰ μαζικὴ μετανάστευση ψηφοφόρων ἀλλὰ καὶ στελεχῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ στὴν ΔΗΜΑΡ, δημιουργώντας φυσικὰ ἕνα μετα-ΠΑΣΟΚ τὸ ὁποῖο μετεκλογικὰ θὰ δράσει ἀκριβῶς ἔτσι, ὡς μετα-ΠΑΣΟΚ, ἁπλῶς χωρὶς τὸ κληρονομικὸ χάρισμα τοῦ Γιώργου (ἀλλὰ μὲ τὴν Μαρία Ρεπούση τοῦ διαβόητου βιβλίου ἱστορίας ὡς Ὑπεύθυνη Παιδείας). Ὁπότε μετεκλογικὰ ἢ θὰ... ὁλοκληρωθεῖ ἡ μετανάστευση (download complete), ἢ θὰ "ἑνωθοῦν τὰ πρὶν διεστῶτα" μὲ τὸ μαγικὸ ραβδὶ τῆς ἐξουσίας (ποὺ ἔχει καὶ ἄλλη λειτουργία, αὐτὴν τῆς Κίρκης). Ὅλα αὐτὰ βέβαια δὲν καλοῦν σὲ μιὰ λήξη τῆς Μεταπολίτευσης, ἀλλὰ στὸ αἴτημα γιὰ μιὰ ἀκόμα γύρα μὲ τὸ ἀλογάκι. Εἶναι ἕνα ἐκπληκτικὸ φαινόμενο: ἀκόμα καὶ τώρα στὰ πρόθυρα τῆς κατάρρευσης τῶν πάντων, τὸ «ὅλον ΠΑΣΟΚ» -στελέχη καὶ ἁπλοὶ μὰ διαχρονικοὶ ὑποστηρικτὲς-, ἐνδιαφέρεται μόνο γιὰ τὸ ποιά μετάλλαξή του θὰ διασφαλίσει ἀνέφελη τὴν παραμονὴ στὸν βωμὸ τῆς ἐξουσίας. Σὲ συζητήσεις ἀποκαλύπτεται ἡ ἀνίκητη δύναμη τῆς ἐξάρτησης, τῆς ἕξης, ἀφοῦ πολλοὶ ἀδυνατοῦν νὰ παραδεχθοῦν τὸν ρόλο τους ἀκόμα καὶ ἀπέναντι στὸν ἑαυτό τους. Ἐπικαλοῦνται τὴν προοδευτικότητα, τὴ «δημοκρατικὴ παράταξη», ἐνίοτε τὸν ἐκσυγχρονισμό, κάποιοι γηραιότεροι τὸν σοσιαλισμό. «Βέβαια, συνήθως ὅποιος ὑπηρετεῖ μιὰ πίστη ποὺ δὲν τὴν πιστεύει, δὲν τολμάει νὰ ὁμολογήσει οὔτε στὸν ἑαυτό του τὴν καπήλευση. Ἐθίζεται στὰ προσωπεία τῆς πίστης ποὺ ἐπαγγελματικὰ τοῦ ἐπιβάλλονται, παρασύρεται ἀπὸ τὶς ψυχολογικὲς ψευδαισθήσεις τῆς πίστης ποὺ συχνὰ καὶ σὲ πολλοὺς ὑποκαθιστοῦν τὴν πίστη» (Χρ. Γιανναρᾶς, 26/8/2001).
Νομίζω ὅμως (μὲ κάθε ἐπιφύλαξη) πὼς τὴ γενιά μου δὲν τὴν συγκινοῦν οὔτε οἱ προφάσεις οὔτε τὰ προσχήματα συγκάλυψης τῆς συνεχιζόμενης καταστροφικῆς συστράτευσης, εἴτε στὸ πρωτότυπο αὐτουργὸ κόμμα εἴτε στὶς μεταμορφώσεις του. «Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς». Ὁ λόγος τῆς ἀσυγκινησίας τῶν νεωτέρων δὲν εἶναι βέβαια κάποια ξαφνικὴ μετέωρη πολιτικὴ ἀφύπνιση, ἀλλὰ τὸ βασανιστικὰ ἁπτὸ τῆς συντελεσμένης καταστροφῆς. Κάποτε ἦταν σύνθημα, σήμερα εἶναι ἁπλῶς νηφάλια διαπίστωση: «Ἀφήσατε καμμένη γῆ». Καὶ ἡ μετωνυμικὴ λειτουργία νεοφανῶν κομμάτων δὲν μοιάζει νὰ ξεπλένει τὴν ντροπή, τὸ στῖγμα.
Ἡ δεύτερη καὶ τρίτη ἡλικία τῶν «νικητῶν τῆς μεταπολίτευσης» ἂς ἀφήσει τὴν προσπάθεια εὕρεσης φορέα πληρέστερης ἔκφρασης τῆς πολιτικῆς της αὐταρέσκειας καί, ἂν τὸ τολμᾶ, ἂς μᾶς κοιτάξει στὰ μάτια. Ἂν πάλι δὲν τὸ τολμᾶ, ἂς ἔχει τοὐλάχιστον τὴν αἰδημοσύνη νὰ σιωπήσει ἐμπράκτως- καὶ ὄχι τὸ ἀπίστευτο θράσος νὰ μᾶς παραδίδει νέα μαθήματα πολιτικῆς, πῶς θὰ ξαναφτιάξουμε οἱ Ἕλληνες τὴ χώρα. Ἐπιτέλους, ἀκόμα καὶ ὁ χαμαιλέοντας, ὅταν πεθάνει, σταματάει νὰ ἀλλάζει χρώματα.
Μὲ τὴν προσήκουσα τιμή,
Σωτήρης Μητραλέξης
φουρνιὰ τοῦ '88
*διευκρίνηση: οἱ ἐνδεχομένως διαφορετικὲς προθέσεις τῶν ἱδρυτῶν τῆς ΔΗΜΑΡ («τεκμήριο τῆς ἀθωότητας») ἀποκτοῦν σχετικὴ μόνο καὶ ἐλάχιστη σημασία, σὲ ἕνα πλαίσιο ὅπου καὶ τὰ αὐριανὰ στελέχη καὶ ἡ «βάση» τοῦ κόμματος θὰ ἀποτελοῦνται κατὰ μεγάλο μέρος ἀπὸ πασοκικοὺς ἐσωτερικοὺς πολιτικοὺς μετανάστες (καὶ μὲ τέτοια ποσοστά, κάτι τέτοιο εἶναι ἁπλῶς λογικὰ ἑπόμενο). Ὡς ἐκ τούτου, οἱ ἐν λόγῳ ἐνδεχόμενες διαφορετικὲς προθέσεις δὲν εἶναι ἐπικλήσιμες.
Πηγή: ΑΝΤΙΒΑΡΟΤο αλίευσα ΕΔΩ
Labels:
απόψεις,
ΔΗΜ.ΑΡ.,
Σωτήρης Μητραλέξης
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

