Παζλ Ενημέρωσης: Λόγος και Αντίλογος Τεύχος 11ο

Παζλ Ενημέρωσης: Λόγος και Αντίλογος Τεύχος 11ο     ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Ἐκεῖνος, πού θά ὑπομείνει ἴσαμε τό τέλος, θά σωθεῖ - Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Ὅταν δεῖς τήν Ἐκκλησία νά σκορπάει καί νά παθαίνει τήν ἔσχατη δοκιμασία, νά διώχνονται καί νά μαστιγώνονται οἱ προσωπικότητες, πού λάμπουν ἀνάμεσα στό πλῆθος, τόν πρόεδρό Της νά στέλλεται σέ μακρινή ἐξορία, μήν ἑστιάζεις τήν προσοχή σου μόνο σ᾿ αὐτά, ἀλλά καί σέ ὅσα θά προκύψουν ἀπό αὐτά. Τούς μισθούς, τίς ἀμοιβές, τά βραβεῖα, τά ἔπαθλα. Ἐκεῖνος, πού θά ὑπομείνει ἴσαμε τό τέλος, θά σωθεῖ, λέει ἡ Ἁγία Γραφή. Καί, στήν περίοδο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἐπειδή δέν ἦταν γνωστός ὁ λόγος γιά τήν Ἀνάσταση, γίνονταν καί τά δυό, καί ἡ περιπέτεια καί ἡ σωτηρία στόν παρόντα βίο. Στήν περίοδο τῆς Καινῆς Διαθήκης, δέ γίνεται παντοῦ ἔτσι. Ἀλλά συμβαίνει συχνά, τά μέν λυπηρά νά τά ζεῖ κανείς ἐδῶ, στήν παροῦσα ζωή, τά δέ χρηστά νά περιμένουν τήν ἐκδημία του ἀπό τόν παρόντα κόσμο

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Το αλίευσα ΕΔΩ http://anastasiosk.blogspot.com/

Κύπρος - Η εξομολόγηση στα σχολεία, ένας αντίλογος

Η εξομολόγηση στα σχολεία, ένας αντίλογος

Γράφει  ο Πρεσβ. Παναγιώτης Φλουρής

Ο κάθε λαός αναπτύσσει και καλλιεργεί ήθη και έθιμα, βιώνει αιώνιες αξίες, που απορρέουν μέσα από το υπόβαθρο της θρησκευτικής και πολιτισμικής του παραδόσεως και κοινωνικής ζωής του

Έχω διαβάσει άρθρο στην εφημερίδα «Πολίτης», ημερομηνίας 15 Αυγούστου 2011, ανήμερα την εορτή της κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, με τίτλο «Για την εξομολόγηση στα Σχολεία». Από τη στιγμή εκείνη άρχισα να προβληματίζομαι έντονα, κατά πόσο έπρεπε να δώσω σημασία στα γραφόμενα ή να τα προσπεράσω, όπως και τόσα άλλα προσπερνούμε καθημερινά, τα οποία καταγράφονται από ανθρώπους οι οποίοι είτε έχουν άγνοια πάνω σε σοβαρά ζητήματα είτε κατέχονται από εμπάθεια, εθελοτυφλία και αθεράπευτες ιδεοληψίες, παρωχημένες και νεκρωμένες. Στο τέλος της ημέρας αποφάσισα να απαντήσω, για να βοηθήσω τους καλούς και συνετούς αναγνώστες να πάρουν τη σωστή πληροφορία για τα συγκεκριμένα θέματα, τα οποία θίγονται με σαφή την πρόθεση του αποπροσανατολισμού.

Ο κάθε λαός στο χώρο που διαμένει αναπτύσσει και καλλιεργεί ήθη και έθιμα, και βιώνει αιώνιες αξίες, που απορρέουν μέσα από το υπόβαθρο της θρησκευτικής και πολιτισμικής του παραδόσεως, και κοινωνικής ζωής του. Αυτά διατηρούνται αναλλοίωτα μέσα στο χρόνο και διαφυλάττονται ως κόρη οφθαλμού, διότι και διαμορφώνουν την εθνική ταυτότητα των λαών, για την οποία αγωνίστηκαν και η Ευρώπη, αλλά και οι βαλκανικοί λαοί ενάντια στον οθωμανικό ισλαμικό επεκτατισμό. Ίσως εκούσια ή ακούσια συγχύζεται το εθνικό με το εθνικιστικό, στο όνομα δήθεν μιας απρόσωπης παγκοσμιοποίησης.

Έχω την πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει σκοπό να καταργήσει τις ιδιαιτερότητες του κάθε λαού, για να ενθαρρύνει το ρατσισμό και τον εθνικισμό. Οι ιδιαιτερότητες υπάρχουν και θα υπάρχουν για κάθε λαό. Είναι εκείνο το κομμάτι της ζωής του που τον κάνουν να αισθάνεται περήφανος και άξιος σεβασμού από όποιονδήποτε. Το χρώμα (λευκοί-έχρωμοι), η γλώσσα (Αγγλικά, Ελληνικά, Τουρκικά), η θρησκεία (χριστιανοί, μουσουλμάνοι, βουδιστές), τα ήθη και έθιμα δεν αποτελούν εμπόδιο για αδελφική συνύπαρξη των λαών.

Αλλού πρέπει να στρέψουμε τα βέλη μας, ώστε να αλλάξουμε τα μυαλά των ανθρώπων, για να έχουν σωστή προσέγγιση του θέματος. Ασφαλώς αναφέρομαι στον άκριτο εθνικισμό, ο οποίος δηλητηριάζει με μίσος, κακία, εχθρότητα, αδικία, βία και άλλα ψυχοκτόνα πάθη. Συνεπώς η Ιερά Εξομολόγηση, και κατ’ επέκτασιν το μάθημα των Θρησκευτικών, αλλά και ο εκκλησιασμός, ο Αγιασμός και η προσευχή που πραγματοποιούνται στα σχολεία μας, αποσκοπώντας στην ψυχική κάθαρση του ανθρώπου, προσβλέπουν και στη θεραπεία από τη φοβερή ασθένεια της μισαλλοδοξίας.

Μέσα από το μάθημα των Θρησκευτικών προσφέρεται στα παιδιά χριστιανική αγωγή (αγάπη, ανεκτικότητα, ταπείνωση, δικαιοσύνη, ανεξικακία, συγγνώμη, σεβασμός, αποδοχή, ειλικρίνεια, ανιδιοτέλεια). Πώς είναι δυνατόν, αγαπητοί μου, να έχετε άγνοια αυτών των δεδομένων και να παρουσιάζετε τα πράγματα εντελώς αντίθετα; Δεν θα ήθελα να περάσει από το μυαλό μου πονηρός λογισμός για το σκοπό της συγγραφής των σκέψεών σας, γι’ αυτό σας πιστώνω με άγνοια.

Αγαπητοί μου, είμαι εκπαιδευτικός (θεολόγος) εδώ και δεκαέξι χρόνια, και η εμπειρία μου θεωρώ ότι είναι σεβαστή. Σ’ αυτά τα χρόνια είχα στην αίθουσα διδασκαλίας παιδιά άλλων θρησκειών (μουσουλμάνοι), τα οποία ενώ είχαν το δικαίωμα να πάρουν απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών, εντούτοις σ’ όλες τις περιπτώσεις με ιδιαίτερη χαρά παρακολουθούσαν, και διακρίνονταν για την επίδοση και το ήθος τους. Ο αρχηγός της πίστεώς μας Ιησούς Χριστός προσφέρει άπειρη αγάπη προς τους πάντες, ανεξαρτήτως φυλής, φύλου, θρησκείας και κοινωνικής τάξεως. Αυτήν την αλήθεια προσφέρει και η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία και κανείς δεν μπορεί να της αφαιρέσει αυτήν την επουράνια αποστολή.

Με ειρωνική διάθεση, που υποβαθμίζει τις επιστημονικές περγαμηνές, γράφετε ότι έχουμε την εντύπωση πως είμαστε σε ορθόδοξο κράτος, και ότι πιστεύουμε στον Τριαδικό Θεό. Κύριοι, δεν έχουμε απλώς την εντύπωση, αλλά είμαστε ορθόδοξο κράτος. Εάν κάποιοι θέλουν να ισχυρίζονται ότι δεν πιστεύουν στον Θεό, γιατί έτσι βολεύουν τις προσωπικές τους αδυναμίες και τις ιδεοληψίες ενός ξεπερασμένου, ανεπιστρεπτί, ολοκληρωτισμού, αυτό είναι δικαίωμά τους. Δεν είναι όμως δικαίωμά τους να θέλουν να επιβάλουν, αυθαίρετα, τις αντιλήψεις τους στο λαό μας, ο οποίος πιστεύει στον Θεό της αγάπης και της καλοσύνης. Εφόσον παρουσιάζεστε ως ειδήμονες για το ακραιφνές πνεύμα του Χριστιανισμού, που έχει ως άξονα την αγάπη, την ανεκτικότητα, την οποία ειρωνεύεστε με εκείνο το «αγαπάτε αλλήλους», άραγε είστε και ειδήμονες του μουσουλμανικού πνεύματος και του τρόπου διάδοσής του;

Η ιστορία είναι αδιάψευστος μάρτυρας και μια ενδοσκόπηση σ’ αυτή θα σας κάνει καλό!.. Και μια παρατήρηση: Φαίνεστε αμύντορες του ελεύθερου πνεύματος, κι όμως, ενώ αναφέρεστε, σε κάποιο σημείο, στην πτώση του φασισμού, «δειλιάζετε» εσείς οι «παγκοσμιοποιημένοι» να αναφέρετε, να συλλαβίσετε την πτώση του σταλινικού, δικτατορικού σοβινιστικού καθεστώτος, και μιλάτε αόριστα για πτώση των «άλλων δικτατορικών καθεστώτων στην Ευρώπη». Μήπως τούτο υποδηλώνει θρασυδειλία και αλλότριες σκέψεις και ιδεοληψίες, σε καταδικασμένα από την ανθρωπότητα ιδεολογικά συστήματα;

Ως κατακλείδα των πιο πάνω, αναφέρω ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία επιτελεί έργο επουράνιο. Ιδρυτής της δεν είναι άνθρωπος, αλλά ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Η διαφορετικότητα, η οποία πιο έντονα παρατηρείται στις κοινωνίες του σήμερα και αναπόφευκτα και στα σχολεία, δεν αποτελεί εμπόδιο στο κήρυγμά Του. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Μέσα από τη διαφορετικότητα φαίνονται τα θαυμαστά αποτελέσματα του κηρύγματός Του, όπου όλοι οι άνθρωποι, απ’ όπου και αν προέρχονται, θεωρούνται και είναι παιδιά ενός Θεού, άρα αδέλφια μεταξύ τους. Η Εκκλησία, λοιπόν, δεν καλλιεργεί το ρατσισμό, όπως λανθασμένα διατυπώνετε, αλλά το αντίθετο, τον καταργεί και προάγει την αγάπη, την ισότητα, και τη δικαιοσύνη!

Πρεσβύτερος  Παναγιώτης Φλουρής,  Θεολόγος-εκπαιδευτικός, Εφημέριος ιερού ναού Παναγίας Φανερωμένης

Sigma Live, 02/09/2011 -& Θρησκευτικά Το αλίευσα ΕΔΩ http://aktines.blogspot.com/2011/09/blog-post_4385.html

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ο ΕΚ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Ο Άγιος Νεομάρτυς ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ καταγόταν από την Φιλαδέλφεια της Μικράς Ασίας.Ήταν γόνος ευσεβούς οικογενείας.

Ο πατέρας του ήταν Ιερέας και ονομαζόταν Δούκας.Τον έχασε όμως σε μικρή ηλικία και ο ίδιος , όταν ήταν 13 ετών, παρασύρθηκε και αρνήθηκε την αγία πίστη του Χριστού,έγινε μουσουλμάνος

  Υποστηρίχθηκε πολύ από νεαρούς φίλους του μουσουλμάνους και προόδευσε τόσο πολύ ώστε συγκαταλεγόταν μεταξύ των πρώτων της πόλεως σε πλούτο και ανδρεία.Όταν όμως έφθασε σε ηλικία είκοσι πέντε ετών ,άρχισαν να γεννιούνται στην καρδιά του τύψεις και ήθελε να επανέλθει στην πατρώα Χριστιανική του πίστη.

  Πήγε σ'  έναν καλό Πνευματικό και εξομολογήθηκε και μετά μόνος του παρουσιάσθηκε στην ηγεμόνα της πόλης και με ανδρεία του εδήλωσε ότι αποκηρύσσει τον μωαμεθανισμό και επανέρχεται στην Χριστιανική πίστη.Ο ηγεμόνας αφού μάταια προσπάθησε να τον μεταπείσει ,διέταξε να τον βάλουν στην φυλακή.

Την επομένη όμως τον άφησε ελεύθερο κάτι που δεν άρεσε στον Δημήτριο.Άρχισε λοιπόν δημόσια να λέει ότι είναι Χριστιανός και να μιλάει κατά της μουσουλμανικής θρησκείας γεγονός που εξόργισε τους Τούρκους της πόλεως.Τον οδήγησαν και πάλι στον ηγεμόνα ο οποίος προσπάθησε να τον κάνει να αλλάξει γνώμη.

  Μάταια όμως ο Άγιος είχε πάρει την γενναία απόφαση του.Από τότε άρχισαν τα σκληρά βασανιστήρια που κορυφώθηκαν με την καταδίκη του σε θάνατο δια της πυράς.Στον θάνατο οδηγήθηκε στις 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 1657 αλλά ταυτόχρονα κέρδισε τον αμαράντινο της δόξας Στέφανο.

Στην αρχαία Φιλαδέλφεια τιμούσαν πάντα την μνήμη του και ο Άγιος έκανε πολλά θαύματα.

  Σήμερα τον τιμούν στην Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής οπού οι συμπατριώτες του ήρθαν πρόσφυγες κατά την Μικρασιατική καταστροφή φέρνοντας μαζί τους τα Ιερά και τα Όσια της Πίστεως μας.Ας έχουμε την προστασία του...

Το αλίευσα ΕΔΩ http://1myblog.pblogs.gr/2010/09/633452.html

Οι φωτογραφίες στο Facebook μπορούν να μαρτυρήσουν την πραγματική σας ζωή

Πώς θα σας φαινόταν να περπατάτε στο δρόμο και ειδικό πρόγραμμα να μπορεί να σας αναγνωρίσει από τις φωτογραφίες που έχετε ανεβάσει στο Facebook;
Κάτι που ακούγεται μάλλον τρομακτικό, έγινε πρόσφατα πράξη.

Ερευνητές του Heinz College at Carnegie Mellon University, διεξήγαγαν σχετικό πείραμα, χρησιμοποιώντας ειδικό software αναγνώρισης προσώπων και βάσεις δεδομένων με φωτογραφίες προσβάσιμες από όλους (π.χ. από Facebook ή LinkedIn που δεν απαιτείται καν log in).

Συγκεκριμένα, η επιστημονική ομάδα παρέμεινε σε ένα πολυσύχναστο σταθερό σημείο από όπου και φωτογράφιζε τους περαστικούς (με τη συγκατάθεση τους).

Το αποτέλεσμα ήταν μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα το πρόγραμμα να κατορθώσει να αναγνωρίσει το 31% των αγνώστων περαστικών!

Σκεφτείτε, λοιπόν, να περπατάτε αμέριμνοι στο δρόμο ή να απολαμβάνετε το ποτό σας σε ένα μπαρ και ένας άγνωστος, φωτογραφίζοντας σας, να μπορεί σε λίγα δευτερόλεπτα να γνωρίζει το ονοματεπώνυμο σας, πού δουλεύετε, αν είστε ελεύθερος και πολλά άλλα…
anavaseis.blogspot.com

Το αλίευσα ΕΔΩ  http://www.pentapostagma.gr/2011/09/facebook.html#ixzz1WqPRCWRD

Στυλιανός Κυριακίδης: ένας αφανής Έλληνας ήρωας

Γνωρίστε την άγνωστη, συγκλονιστική ιστορία ενός σύγχρονου μεγάλου Έλληνα πρωταθλητή και άξιου διάδοχου του θρυλικού Σπύρου Λούη, τον μαραθωνοδρόμο Στυλιανό Κυριακίδη, ο οποίος το 1946 βοήθησε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες να γλιτώσουν από την πείνα.

Όταν ήμουν μικρός, πολλές βραδιές κοιμόμουν στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς μου στην Κυψέλη. Ήταν πολύ ευχάριστη η διαμονή μου στο σπίτι τους. Δεν βαριόμουν ποτέ. Ένα απόγευμα ο παππούς μου μού είπε: «Σήμερα το βράδυ, ο Φρέντυ Γερμανός, στην εκπομπή του στην τηλεόραση, έχει τον Στέλιο Κυριακίδη». Όταν τον ρώτησα ποιος ήταν ο Κυριακίδης, μου διηγήθηκε σύντομα την ιστορία του. Η διήγηση αυτή ήταν τόσο συναρπαστική που εκείνο το απόγευμα δεν διάβασα τα μαθήματά μου ανυπομονώντας να παρακολουθήσω την εκπομπή για να δω ποιος ήταν αυτός ο τόσο σπουδαίος άνθρωπος.
Τον Απρίλιο του 1946 η Ελλάδα ήταν ρημαγμένη από την Κατοχή και ο Εμφύλιος πόλεμος ήδη μαινόταν. Ο κυπριακής καταγωγής Στέλιος Κυριακίδης (1910-1987), πρωταθλητής μεγάλων αποστάσεων, ήταν τότε 36 ετών. Επανειλημμένα πανελληνιονίκης και βαλκανιονίκης, είχε ήδη λάβει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου (1936). Μάλιστα, κατά την διάρκεια της Κατοχής είχε συλληφθεί από τους Γερμανούς, αλλά αφέθηκε ελεύθερος, όταν έμαθαν ότι είχε συμμετάσχει στους αγώνες αυτούς. Ο Κυριακίδης με δική του πρωτοβουλία και έξοδα ταξίδεψε στην Αμερική για να λάβει μέρος στο Διεθνή Μαραθώνιο της Βοστώνης με σκοπό να τραβήξει τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας προς την χειμαζόμενη Ελλάδα. Αφού έφτασε στη Βοστώνη, δήλωσε συμμετοχή στον αγώνα, αλλά, επειδή ήταν αδύνατος λόγω της ανέχειας, αρχικά οι διοργανωτές δίστασαν να του δώσουν άδεια συμμετοχής. Τελικά, με πολλές πιέσεις από τους απόδημους της Βοστώνης, δόθηκε στον Κυριακίδη η άδεια να αγωνιστεί και έτσι στις 20 Απριλίου 1946 ο Κυριακίδης έλαβε θέση στην αφετηρία του μαραθωνίου της Βοστώνης μαζί με άλλους 134 αθλητές. Τηρώντας μια έξυπνη στρατηγική, τελικά τερμάτισε πρώτος με χρόνο 2 ώρες, 29 λεπτά και 27 δεύτερα μπροστά από μεγάλους μαραθωνοδρόμους της εποχής, όπως ο Άγγλος Κένεθ Μπέιλι, ο Αμερικανός Τζίν Κέλυ και ο Καναδός Κοτέ, που ήταν νικητές του συγκεκριμένου αγώνα στο παρελθόν. Μάλιστα ο Κέλυ, όταν αργότερα ρωτήθηκε πως ήταν δυνατόν να ηττηθεί από κάποιον που ήταν αδύνατος και με δυσκολία εξασφάλισε δικαίωμα συμμετοχής απάντησε: «Πώς μπορούσα να τον κερδίσω; Εγώ έτρεχα για μένα ενώ εκείνος για μια ιδεολογία!».
Η πιο πάνω επίδοση του Κυριακίδη αποτέλεσε τότε πανευρωπαϊκό ρεκόρ. Μετά τον αγώνα παρέμεινε για μεγάλο διάστημα στις ΗΠΑ πετυχαίνοντας να ευαισθητοποιήσει τους Αμερικανούς και μαζεύοντας σημαντική υλική βοήθεια, η οποία μοιράστηκε όταν επέστρεψε στην Ελλάδα. Η βοήθεια αυτή έμεινε γνωστή ως «πακέτο Κυριακίδη». Ο ίδιος αρνήθηκε να λάβει οποιοδήποτε χρηματικό έπαθλο. Όταν επέστρεψε στην πατρίδα, ένα εκατομμύριο Έλληνες τον ανέμεναν για να τον αποθεώσουν.
Στη Βοστώνη, σε ανάμνηση του θριάμβου του, οι Αμερικανοί φιλοτέχνησαν γλυπτό στο οποίο εμφανίζεται ο πρώτος σύγχρονος ολυμπιονίκης του μαραθωνίου, Σπύρος Λούης, να δείχνει στον Στέλιο Κυριακίδη το δρόμο προς τη νίκη…

Λίγα χρόνια μετά την εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού, το 1987, όταν η Εθνική μπάσκετ στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης, ο παππούς μου μού είπε: «τόσους πολλούς Έλληνες μονιασμένους έχω να δω από την ημέρα της απελευθέρωσης (ενν. από τους Γερμανούς) και από την υποδοχή του Κυριακίδη…».

***

1. Απόσπασμα συνέντευξης του Στέλιου Κυριακίδη στον Φρέντυ Γερμανό (διάρκεια 8′):


http://youtu.be/k3gtOn93lq8 2. Δείτε εδώ ολόκληρο το αφιέρωμα της ΕΡΤ στον Στέλιο Κυρακίδη. 3. Δείτε επίσης το θαυμάσιο ντοκιμαντέρ NBC στα αγγλικά »Στυλιανός Κυριακίδης: Το ταξίδι ενός πολεμιστή» (STYLIANOS KYRIAKIDES: the journey of a warrior, 2004)
STYLIANOS KYRIAKIDES - ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ from i-Peloponnisos on Vimeo.

http://vimeo.com/25545569

Πηγή: περιοδικό Παράλλαξη

Το αλίευσα ΕΔΩ http://istologio.org/

Η αριστερά πρεσβεύει το απόλυτο τίποτα!!ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΩΝ

...ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΗΔΕΙΑ ΚΥΡΚΟΥ!

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου 2011

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ἡ τελετή ἀποχαιρετισμοῦ τοῦ ἱστορικοῦ ἡγέτη τῆς λεγομένης ἀριστερᾶς Λεωνίδα Κύρκου στόν αὔλειο χῶρο τοῦ Α΄ Κοιμητηρίου Ἀθηνῶν μέ τήν παρουσία ἰκανοῦ ἀριθμοῦ μελῶν τῆς πολιτικῆς, κοινωνικῆς καί οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς χώρας, στιγμιότυπα τῆς ὁποίας μετεδόθησαν ἀπό τήν τηλοψία παρουσίασε γιά μιά εἰσέτι φορά ἐκτύπως τήν ἀντιφατικότητα καί τήν αὐτοδιάψευσι τῆς δῆθεν προοδευτικῆς ἰδεολογίας πού ἔχει θέσει στά πρός κατεδάφισι τόν Θεό, τήν πνευματική διάσταση τῆς ὑπάρξεως, τήν μετά θάνατο στό ἐπέκεινα ἐπιβίωσι τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τήν ἀθανασία τῆς ψυχῆς.

Τό ἀπόγειο τῆς ἀντίφασης σέ ὅλη αὐτή τήν διαδικασία δημόσιας καί πανηγυρικῆς ἀποκηρύξεως τῆς Εὐαγγελικῆς πίστεως, ἀπετέλεσε ὁ ἐπικήδειος λόγος τοῦ ἀποσχισθέντος ἐκ τοῦ ἑνιαίου Συνασπισμοῦ τῆς λεγομένης Ἀριστερᾶς καί τῆς Προόδου καί Προέδρου τῆς Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς κ. Φώτη Κουβέλη, ὁ ὁποῖος κάλεσε τόν ἀποθανόντα «νά περάσει ἀπέναντι».

Καί διερωτᾶται εὐλόγως ὁ κάθε καλοπροαίρετος ποῦ ἀπέναντι; Στό τίποτα; Στήν ἐκμηδένιση; Στήν ἀνυπαρξία; Μά αὐτό δέν ἀποτελεῖ πέρασμα ἀλλά ἐξαφάνιση καί κατακρήμνιση στό χάος.

Ἡ «μεγαλειώδης» ἀντίφαση αὐτῆς τῆς ἰδεοληψίας ἔγκειται στό γεγονός ὅτι ἡ λεγομένη ἀριστερά ἰδεολογία ἰσχυρίζεται ὅτι ἀγωνίζεται γιά τήν ἐπικράτησι τοῦ δικαίου, τῆς ἠθικῆς τάξεως, τῆς κοινωνικῆς συναντιλήψεως στίς ἀνθρώπινες κοινωνίες, ἀλλά ἐάν τό ἀνθρώπινο ὄν δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό μία τυχαία συνάρμοση κυττάρων καί τά τρισεκατομμύρια τῶν γαλαξιῶν ἀπό μία τυχαία καί ἀσυνείδητη συνάρμοση μορίων, πού ὅμως παράγει μυστηριωδῶς καί ἀναπάντεχα ἁρμονία, σύνθεση καί τάξη καί ἐπιπροσθέτως δέν ὑφίσταται στόν ἄνθρωπο αἰώνια καί ἀθάνατη ψυχή, δηλ. ἀνθρώπινο πρόσωπο πού ἔχει πλασθεῖ ἀπό τόν Ὑπέρτατο Δημιουργό κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσι Αὐτοῦ καί πού προορίζεται νά κοινωνήσει μαζί του ἀλληλοπεριχωρούμενο στήν πνευματική διάστασι τῆς ὑπάρξεως πού ἑρμηνεύει καί τόν παρόντα ἀσυνείδητο κόσμο, τότε ὅλες αὐτές οἱ ὡραῖες καί μεγαλόστομες ἰδέες καί ἔννοιες καί ὁ ἀγώνας τῆς λεγόμενης ἀριστερᾶς εἶναι ἕνα ἐκπληκτικό καί τεράστιο μηδέν.

Τί σημαίνει δίκαιο καί ἠθική; Οἱ ἔννοιες αὐτές μόνο μεταφυσικῶς θεωρούμενες προσλαμβάνουν ὕπαρξη καί ἐφαρμογή στόν παρόντα κόσμο. Ἄλλως, δέν ἔχουν οὐδεμία ἀξία διότι ἐάν ὁ ἄνθρωπος προέρχεται ἀπό τό μηδέν καί τήν τυχαία καί ἀσυνείδητη φυσική ἐπιλογή καί προορίζεται γιά τήν ἐκμηδένιση, τήν ἀνυπαρξία καί τό χάος, τότε γιά ποιό λόγο νά εἶναι δίκαιος καί ἠθικός; Γιά ποιό λόγο νά μήν εἶναι ἠδονόφιλος καί ἁρπακτικό; Γιά ποιό λόγο νά ἀγωνίζεται γιά τόν συνάνθρωπό του; Γιά ποιό λόγο νά δημιουργεῖ πολιτισμό, φιλοσοφία καί τέχνη; Γιά ποιό λόγο νά μήν ἐπικρατεῖ ὁ νόμος τῆς ζούγκλας; Γιά ποιό λόγο νά μήν γίνουμε ὅλοι ὀπαδοί τοῦ Φρ. Νίτσε καί τῆς τρομακτικῆς ἰδεοληψίας του περί ὑπερανθρώπου πού πρέπει νά κατατρώγει τίς σάρκες τῶν ἀδυνάτων οἱ ὁποίοι ἕναν καί μόνο ρόλο ἔχουν νά γίνουν ἡ γέφυρα ἀπό τήν ὁποία θά διέλθει ὁ κάθε ἀμοραλιστής καί ἀνάλγητος. Καί ἀκόμη ποιά εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ καλοῦ καί τοῦ κακοῦ.

Μέ τόν κασμά τῆς ἀθεΐας καί τοῦ ἀγνωστικισμοῦ ἀσφαλῶς δέν ἀποδομεῖται ὁ πανυπερτέλειος Θεός, τοῦ ὁποίου «ποίησιν τῶν χειρῶν ἀναγγέλλει τό στερέωμα» ἀλλά κατεδαφίζεται καί γκρεμίζεται καί ἐξανδραποδίζεται ὁ δυστυχής ἄνθρωπος, ὅπως μεγαλειωδῶς τό διεκήρυξε ὁ Ντοστογιέφσκι καί ἱστορικῶς ἀπεδείχθη γιά 70 ὁλόκληρα χρόνια στίς πρώην δυστυχισμένες χῶρες τοῦ λεγομένου ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, πού ἐπεκράτησε αὐτή ἡ τραγική ἰδεοληψία μέ τά στρατόπεδα συγκεντρώσεως, τίς μυστικές ἀστυνομίες, τά γκουλάγκς, τά ψυχιατρεῖα καί τίς ἀναρίθμητες δολοφονίες.

Μποροῦν μήπως ὅλοι αὐτοί πού συνέπραξαν στήν τελετή ἀποχαιρετισμοῦ, δηλ. στήν ἐπίσημη καί πανηγυρική διακήρυξη ὅτι δέν ὑπάρχει τίποτα καί ὅτι ὅλη ἡ ζωή εἶναι δεινός παραλογισμός ἀπό τήν ὁποία ἐλλείπει ἡ σκοπιμότης καί ἡ στοχοθεσία νά μᾶς ἐξηγήσουν πῶς ἀπό τήν ὑλική σύσταση τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος ἀναβλύζουν οἱ πνευματικές ἐκδηλώσεις τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως, ἡ αὐτεξουσιότης καί ἐλευθερία τῆς βουλήσεως, τό ἐνσυνείδητο πνεῦμα καί τό ἐνσυνείδητο ἐγώ, ἡ συνείδησις καί ἡ συνειδητή ἀντίληψις τῶν ἐννοιῶν τοῦ ἀγαθοῦ, τοῦ καθήκοντος τοῦ δικαίου, τοῦ ἀλτρουϊσμοῦ, τῆς αὐτοθυσίας ὡς καί τοῦ ἀντιστρόφου τῶν ἐννοιῶν αὐτῶν, ἡ μεταβολή σέ ἰδέες ὅλων τῶν ἐπί τοῦ σώματός μας ὑλικῶν ἐπιδράσεων καί ἐντυπώσεων ἐσωτερκῶν (ἐνδοοργανικῶν) καί ἐξωτερικῶν, ἡ δυνατότης τῆς μή ἱκανοποιήσεως διά τῆς βουλήσεως καί τῆς θελήσεως ὅλων τῶν ἐπί τοῦ σώματος μας ἐπιδράσεων, ὁ προφορικός ἀλλά καί ὁ ἐνδιάθετος λόγος, ἡ συνειδητή μνήμη, ἀνάπλασι καί ἀναγνώρισι καί ἡ συνειδητή προσοχή, γνῶσις, ἐπιστήμη καί φαντασία, ἡ πνευματική ἰκανότης, ἰδιοφυΐα καί μεγαλοφυΐα ἀσχέτως τῶν διαστάσεων τοῦ βάρους τοῦ σώματος καί τοῦ ἐγκεφάλου, τά ὄνειρα καί ἰδίως τά προγνωστικά. Πῶς ἑρμηνεύεται στήν παρούσα ζωή, τό ὅριο, ἡ σχετικότης καί ἡ ἔλλειψις πού κυριαρχοῦν ἀναποδράστως;

Ὅλοι λοιπόν αὐτοί πού συνέπραξαν σέ αὐτή τήν δημόσια καί πανηγυρική διακήρυξη καί ἐμφοροῦνται ἀπό τήν ἴδια ὀλέθρια γιά τούς ἴδιους ἰδεοληψία ἔχουν ὄνομα πού τούς δίδει ὁ ἀψευδής καί ἄφθιτος καί αἰώνιος λόγος τοῦ ζῶντος Θεοῦ διά τοῦ Προφητάνακτος: «Εἶπε ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ οὐκ ἔστι Θεός» (Ψαλμ. 14:1).

Τέλος ἐκ προοιμίου ἐκφράζω εὐγνώμονες εὐχαριστίες στούς ἐξ ἐπαγγέλματος ἤ ἐκ πεποιθήσεως λοιδόρους μου, πού ἀσφαλῶς λάβροι θά ἐφορμίσουν, δεόμενος ὑπέρ φωτισμοῦ καί μετανοίας των.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Το αλίευσα ΕΔΩ http://trelogiannis.blogspot.com/2011/09/blog-post_9942.html

Η καλύτερη θυσία. - Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος

Ψυχή

που στο Θεό

προσφέρεται,

είναι

η καλύτερη θυσία.

Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος

Το αλίευσα ΕΔΩ http://anastasiosk.blogspot.com/

Γραφειοκρατία και ολιγωρία «έσβησαν» τα σχολικά βιβλία

Γραφειοκρατία και ολιγωρία «έσβησαν» τα σχολικά βιβλία

Του Αποστολου Λακασά

Διά χειρός ελληνικού Δημοσίου, μύλος! Η οικονομική στενότης μπορεί να συνέβαλε στην καθυστέρηση της εκτύπωσης και της βιβλιοδεσίας των σχολικών βιβλίων. Αλλά να μην τα ρίχνουμε όλα στο ΔΝΤ... Το βέβαιον είναι ότι για τον πρωτοφανή κίνδυνο τα παιδιά να πάρουν φωτοτυπίες αντί για τυπωμένα βιβλία ευθύνεται η ελληνική γραφειοκρατία και η ολιγωρία τριών υπουργείων –Οικονομικών, Ανάπτυξης, Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης που δεν άκουσαν τις εκκλήσεις του υπουργείου Παιδείας– και ενός ανώτατου δικαστηρίου, του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η διαδικασία άρχισε από τον Φεβρουάριο του 2010 και ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει οριστικά. Τώρα, η υπουργός Παιδείας κ. Αννα Διαμαντοπούλου και τα στελέχη του Οργανισμού Εκδοσης Διδακτικών βιβλίων (ΟΕΔΒ) τρέχουν χωρίς να ξέρουν πότε θα φτάσουν, πληρώνοντας τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και την έλλειψη ορθού προγραμματισμού. Με αισιόδοξες προβλέψεις ελπίζουν να προσφέρουν όλα τα βιβλία στους 1,5 εκατ. μαθητές ως... χριστουγεννιάτικο μποναμά. Οσο για το πρώτο κουδούνι, τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου, θα βρει τις αποθήκες των σχολείων άδειες και τα φωτοτυπικά μηχανήματα να παίρνουν φωτιά. Ούτε λίγο ούτε πολύ σε σύσκεψη με τους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης για την προετοιμασία της νέας σχολικής χρονιάς, η κ. Αννα Διαμαντοπούλου δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο οι μαθητές αρχικά να πάρουν φωτοτυπίες. Υπάρχει, βέβαια, και η λύση των βιβλίων σε cd. Συνολικά, απαιτούνται 15.000 τόνοι χαρτιού και χαρτονιού για τα 45 εκατ. τεύχη των 1.200 τίτλων βιβλίων, με κόστος 26 εκατ. ευρώ. Η δυστοκία φάνηκε από την αρχή της διαδικασίας, που είναι χρονοβόρα, καθώς απαιτεί δημοσιεύσεις και διαφάνεια στην Ελλάδα αλλά και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

- Φεβρουάριος 2010: Ο ΟΕΔΒ ζητεί από το υπουργείο Ανάπτυξης (τομέας Εμπορίου) να εντάξει στο πρόγραμμα δημόσιων προμηθειών του 2011 την προμήθεια χαρτιού για τα βιβλία με διεθνή μειοδοτικό διαγωνισμό. Ολη η διαχείριση θα περνούσε στον ΟΕΔΒ. Δεν ενεκρίθη και έμεινε στις υπηρεσίες του υπ. Ανάπτυξης. Κάποιοι, καχύποπτοι, υποστηρίζουν ότι αυτό έγινε διότι η συμμετοχή στις επιτροπές του Εμπορίου είναι έμμισθες. Αλλοι τους χαρακτηρίζουν κακόπιστους, και μιλούν για ανάγκη τήρησης των όρων διαφάνειας. Το τελικό αποτέλεσμα, πάντως, δικαίωσε τον ΟΕΔΒ, αφού οι υπηρεσίες του Ανάπτυξης κήρυξαν άγονο τον διαγωνισμό στέλνοντάς τον... μπαλάκι στο υπ. Παιδείας.

- Δεκέμβριος 2010: Ας δώσουμε βάρος στην γραφειοκρατική, ασφαλιστική δικλίδα για τη σύνθεση των επιτροπών, που μοιάζει ήσσονος σημασίας, αλλά δεν είναι. Η ηγεσία του υπ. Παιδείας εξαγγέλλει τη συγχώνευση του ΟΕΔΒ με άλλους εκπαιδευτικούς οργανισμούς. Ο πανικός στους υπαλλήλους του ΟΕΔΒ για την εργασιακή τύχη τους, οδηγεί το 70% των υπαλλήλων σε συνταξιοδότηση. Η επιτροπή του ΟΕΔΒ για την αγορά χαρτιού ξεμένει από τακτικά μέλη και λειτουργεί με αναπληρωματικά. Με τη σύνθεση αυτή έχει, διά νόμου, μόνο τρεις μήνες ζωής. Ο διαγωνισμός είχε ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2010, άρα η επιτροπή είχε ζωή ώς τον Ιανουάριο του 2011.

- Ιανουάριος 2011: Ο ΟΕΔΒ ζητεί να προσλάβει 70 εποχικούς υπαλλήλους με 6μηνη σύμβαση για τη μεταφορά των βιβλίων. Οι υπηρεσίες του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης αρνούνται λόγω της απαγόρευσης των προσλήψεων συμβασιούχων, προτιμώντας την πρόσληψη, μέσω διαγωνισμού, εταιρείας παροχής υπηρεσιών για τη συγκεκριμένη δουλειά.

- Μάρτιος 2011: Η επιτροπή ολοκληρώνει τον διαγωνισμό για την προμήθεια χαρτιού και υποβάλλει το αποτέλεσμα προς έγκριση στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Το Ε.Σ. εξαντλεί τα περιθώρια και εκδίδει απόφαση στα μέσα Ιουλίου. Απορρίπτει τον διαγωνισμό διότι έπασχε η νομιμότητα της σύνθεσης της επιτροπής του ΟΕΔΒ. Και αυτό διότι μετείχαν πολλά αναπληρωματικά μέλη. Η διοίκηση του ΟΕΔΒ είναι σε απόγνωση...

- Ιούλιος 2011: Ο ΟΕΔΒ έχει πλέον δύο λύσεις. Είτε να ξεκινήσει νέο διαγωνισμό και να πάρει χαρτί τον Φεβρουάριο του 2012 ή να κάνει απευθείας διαπραγματεύσεις με τους προμηθευτές χαρτιού. Αποφασίζεται το δεύτερο και ο υπ. Οικονομίας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος συμφωνεί. Η διοίκηση καλεί εκ νέου τους τρεις χονδρεμπόρους που είχαν μειοδοτήσει στον διαγωνισμό του ΟΕΔΒ για νέες διαπραγματεύσεις. Την προηγούμενη Παρασκευή, το Ε.Σ. ενέκρινε τον διαγωνισμό αλλά έδωσε 15 μέρες περιθώριο για νέες ενστάσεις.

- Στο μεταξύ, ο ΟΕΔΒ ζητούσε από τις υπηρεσίες του υπ. Οικονομικών να ανοίξει τις πιστώσεις για εκτύπωση και βιβλιοδεσία του αποθέματος των 5.000 τόνων χαρτιού που είχε από πέρυσι ο οργανισμός. Εάν συνέβαινε, θα μπορούσε να είχε εκτυπωθεί έως σήμερα περίπου το 40% των βιβλίων. Το υπ. Οικονομικών έδωσε την έγκριση τέλη Ιουνίου.

Τελικά, πρόκειται για εμπλοκή υπηρεσιών που δεν μπορούν να συνεννοηθούν; ’Η μήπως υπηρεσιών που δεν μπορούν να κατανοήσουν τη διαδικασία; Ή, τέλος, για την αδυναμία μιας κυβέρνησης που δεν μπορεί να συντονισθεί για τα στοιχειώδη; Ισως, η απάντηση να δοθεί κάπου στα μελλοντικά εγχειρίδια Ιστορίας.

(Καθημερινή, 02/09/2011) Το αλίευσα ΕΔΩ http://aktines.blogspot.com/2011/09/blog-post_1216.html

Κυριακή ΙΒ΄ Ματθαίου - Αιωνιότης! (Του μακαριστού Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου)

Αίωνιότης!

(Ομιλία του μακαριστού Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου)

«Διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αίώνιον;» (Ματθ. 19,16)

   Κάποιος, αγαπητοί μου, πλησιάζει το Χριστό. Δεν είναι γέρος, είναι νέος. Φαίνεται συγκι­νημένος. Γονατίζει. Τί έχει, τί του συνέβη; Εί­ναι ασθενής ό ίδιος ή κάποιος δικός του και έρ­χεται να ζήτηση βοήθεια; Όχι, δεν έχει προ­βλήματα υγείας. Ούτε οικονομικό ζήτημα τον α­πασχολεί· είναι πλούσιος και από τους άρχον­τες του τόπου. Και όμως αυτά δεν τον αναπαύ­ουν. Έχει άλλες ανησυχίες. Ή καρδιά του νιώ­θει ύπεργήινους έρωτες! Ερωτηματικά μεγάλα προβάλλουν εμπρός του και ζητούν λύση. Μέσα σε τόσα υλικά αγαθά, αυτός πεινά και διψά. Τί; Την αιώνιο ζωή! Αυτήν ποθεί και γι' αυτήν ερω­τά το Ναζωραίο· «Διδάσκαλε αγαθέ, τί αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αίώνιον;»(Ματθ.19,16).

    Αιώνιος ζωή, αίωνιότης! Εκεί ας στρέψου­με κ' εμείς τον λόγο και είθε κάποια ψυχή να υψωθεί από τον κόσμο της ύλης και να αισθανθεί εκείνο που διεκήρυξε ό απόστολος Παύλος· «Ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πάλιν, άλλα την μέλλουσαν έπιζητούμεν»(Εβρ.13,14).

Τί υπάρχει πέρα απ' τον τάφο; Ιδού, αγαπη­τοί μου, ερώτημα πού τίθεται σε κάθε άνθρω­πο. Γιατί ό θάνατος είναι διαρκώς μπροστά μας! Κοιμάσαι και μεσάνυχτα σε ξυπνάει μια σει­ρήνα· κάποιος στη γειτονιά πέθανε. Σηκώνε­σαι το πρωί, αγοράζεις εφημερίδα και διαβά­ζεις αγγελτήρια κηδειών. Περπατάς στο δρόμο και βλέπεις νεκροφόρες που μεταφέρουν σώ­ματα για να καταλάβουν κάπου εκεί μια στενή λουρίδα γης· σώματα ποιών; εκείνων πού όταν ζούσαν αγόραζαν τετράγωνα οικοπέδων και έχτιζαν πολυκατοικίες. Βγαίνεις στην ύπαιθρο κι ακούς πένθιμο σήμαντρο από εξωκκλήσι που μεταδίδει στα βουνά και τα λαγκάδια την είδηση του θανάτου ενός αθώου βοσκού. Ταξι­δεύεις με υπερωκεάνιο κ' οι ναύτες ρίχνουν στη θάλασσα πτώμα έπιβάτου, πού ό θάνα­τος διέκοψε το ταξίδι για τις νέες χώρες για να του δώσει εισιτήριο για τον άλλο κόσμο. Μπαίνεις σε αεροπλάνο κι όταν προσγειώνεται κι ανοίγει ή πόρτα κατεβάζουν νεκρό κάποιον πού πέθανε την ώρα της πτήσεως...

Στην ξηρά, στη θάλασσα, στον αέρα, παντού παραμονεύει ό θάνατος. Παντού μνήματα, από δυστυχήματα ή εγκλήματα ή πολέμους, και πάνω στους τάφους κλαίνε χήρες και ορφα­νά. Και τότε κι ό πιο σκληρός άνθρωπος διερω­τάται· Λοιπόν τί υπάρχει πέρα απ' τον τάφο;

-Μηδέν! φωνάζει ό υλιστής. Δίκαιος και ά­δικος, ευσεβής και άσεβης, όλοι καταλήγουν στο μηδέν. Προς τί επομένως οι ίδρωτες, οι κό­ποι και μόχθοι για την αρετή; «Φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γάρ άποθνήσκομεν»...Ησ, 22,13, Α΄Κορ.15,32).

Ιδού το σύνθημα, ή σημαία πού υψώνει ό υ­λισμός. Άλλη όμως είναι ή σώφρων άπάντησις. Το μηδέν είναι απαράδεκτο, ό θάνατος δεν εί­ναι έκμηδένισις του άνθρωπου. Ώστε μηδέν ό άνθρωπος; Όχι! ακούγονται σοβαρές φωνές.

•     Όχι! φωνάζει ή λογική. Ποιος τεχνίτης κατα­σκευάζει πολύπλοκη μηχανή και τοποθετεί έ­στω και ένα μικρό τροχό, άν αυτός δεν έχει προορισμό; Και άν τέτοιο σφάλμα δεν κάνει ό άνθρωπος, θα το κάνει ό Δημιουργός, ό πάνσοφος τεχνίτης του παντός; Ερωτώ ακόμη· Αν ό άνθρωπος καταλήγει στο μηδέν, τότε γιατί να προικιστεί με θαυμαστό νου, με ελευθερία, με τη φωνή της συνειδήσεως προ παντός; "Ω ή συνείδησις! Διέπραξε κάποιος ένα έγκλημα και δεν τον είδε κανείς, εξαφάνισε όλα τα ίχνη. Αλλά ξαφνικά ή συνείδηση του φωνάζει· Εγ­κληματία Κάϊν, «που είναι ό αδελφός σου;»(Γέν, 4,9). Αύτη ή φωνή είναι ό τάφος του υλισμού.

•     Όχι δεν τελειώνει στον τάφο ό άνθρωπος, φωνάζει ή λογική. Όχι όμως φωνάζει και ή ψυ­χολογία των λαών, που ερευνά και ανακαλύ­πτει, ότι στην καρδιά και του πιο αγρίου της Αφρικής υπάρχει ή πεποίθησις «Είμαι αθάνα­τος· κι άν καώ, κι άν με φάνε τα όρνεα, κι αν απ' το σώμα μου δε μείνει ούτε μόριο, εγώ υ­πάρχω, εξακολουθώ να ζω ως πνεύμα αθάνα­το σε άλλο κόσμο». Ενώ όλα πεθαίνουν γύ­ρω, εκείνος που δεν τον μόλυνε ή απιστία α­κούει μέσα σου τη μυστηριώδη φωνή· Άνθρωπε, πλάστηκες για την αιωνιότητα!...

•     Άλλα και ή φιλοσοφία με τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της έρχεται να μαρτυρήσει, ότι πέρα του τάφου δεν απλώνεται Σαχάρα ανυ­παρξίας. Ό Κικέρων έλεγε· «Ή φύσις δε μας έ­βαλε σε τούτο τον κόσμο για να τον κατοικού­με παντοτινά αλλά παροδικά. Τί ωραία ημέρα θα είναι όταν θ' αποδημήσω προς την ουράνια ε­κείνη ομήγυρη, το θείο εκείνο συμβούλιο των ψυχών, και θ' απομακρυνθώ από την τύρβη και το βόρβορο της γης!». Ό δε Σωκράτης, λί­γες στιγμές πριν το θάνατο του, φιλοσοφεί. «Πηγαίνω», λέει, «προς την αιωνιότητα. Εκεί θα συναντήσω ανωτέρους δικαστάς, τον Μίνω, τον Ραδάμανθυ, τον Αιακό. Αυτοί θα με κρί­νουν και θα μου αποδώσουν το δίκαιο μου».

*Ω αϊωνιότης! για σένα μαρτυρούν ή λογική, ή ψυχολογία, ή φιλοσοφία, ή ιστορία, μύριες φωνές. Πάνω απ' όλα όμως ακούγεται ή φω­νή ενός! Ό ένας αυτός είναι «ό έκ του ουρα­νού καταβάς·»(1ω.6,41.Έφ.4,10), ό Ιησούς Χριστός. Μί­λησε για την ύπαρξη άλλου κόσμου με τόση βε­βαιότητα με όση μιλούμε ημείς για την ιδιαίτε­ρη πατρίδα μας όπου είδαμε το πρώτο φως. Κι αν δεν πιστέψουμε στο Χριστό, σε ποιόν να πιστέψουμε; στις αισθήσεις πού πολλές φορές μας απατούν, ή στην επιστήμη που κάθε τόσο αναιρεί τον εαυτό της; Δεν υπάρχει πιο έγκυ­ρη μαρτυρία από τη μαρτυρία του Χριστού-αυτή είναι ή βεβαίωσις του Αψευδούς.

Ώ Ιησού! σύ, πού απ' το στόμα σου ή αλή­θεια βγήκε σαν διαυγής ποταμός, σύ απάντη­σε στο φλέγον ερώτημα μας· Υπάρχει ή δεν υπάρχει πέρα του τάφου ζωή; υπάρχει αίωνιότης, ναι ή όχι; «ΝΑΙ», απαντά το αψευδές στό­μα του Κυρίου. Υπάρχει αίωνιότης! Ανοίξτε την Καινή Διαθήκη σας και θα δείτε, ότι ή αιώ­νιος ζωή, ή βασιλεία των ουρανών, είναι το θέ­μα όλης της διδασκαλίας του Ιησού. Αυτή ή­ταν στη σκέψη του, αυτή ζούσε στην καρδιά του, αυτή χρωμάτιζε τα λόγια του, αυτή ήρθε στα χείλη του και τις τελευταίες στιγμές της επι­γείου ζωής του. Στον μετανοημένο ληστή είπε· «Αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ' εμού έση έν τω παραδείσω»(Λουκ..23,43)· σε βεβαιώνω δηλαδή, ότι σήμερα, πριν ακόμη δύση ό ήλιος της ημέρας αυτής, θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο.

Και τί είναι ό παράδεισος; Ας αφήσουμε τα ψευδό - ευαγγέλια των χιλιοστών και τα Κορά­νια να φλυαρούν περί υλικών αγαθών. Ό παρά­δεισος του Χριστού δεν είναι ό παράδεισος του Μωάμεθ. Ό Χριστός μας είπε, ότι όλα μαζί τα αγαθά του κόσμου τούτου δεν αντισταθμίζουν ούτε μια σταγόνα της μακάριας εκείνης ζωής-αλλά δεν μας την περιγράφει. Διότι, απλού­στατα, ξεπερνά κάθε περιγραφή. Ανεξιχνία­στοι οι θησαυροί της, ακατάληπτη ή δόξα της. Δεν υπάρχει στη γη κάτι όμοιο για να χρησιμεύσει ως ακριβής εικόνα του κόσμου εκείνου.

Ό απόστολος Παύλος, που για την αγιότη­τα του «ήρπάγη» από το άγιο Πνεύμα κι αξιώ­θηκε για λίγο να βρεθεί στον παράδεισο, αδυ­νατεί, ό εύγλωττος αυτός κήρυξ του ευαγγε­λίου, να μας δώσει περιγραφή· άναυδος εμ­πρός στο μεγαλείο της αίωνιότητος, λέει μό­νο, ότι τα αγαθά εκείνα, που ετοίμασε ό Θεός γι' αυτούς πού τον αγαπούν, μάτι δεν τα είδε, αυτί δεν τα άκουσε και γλώσσα ρήτορος δεν μπορεί να τα περιγράψει. «Ήκουσεν άρρητα ρήματα, α ούκ εξόν άνθρώπω λάλησαι» (Β'Κορ. 12,4).

Ή αίωνιότης! Όλοι αίωρούμεθα πάνω από σένα, κρεμόμαστε από μια λεπτή κλωστή· και ή κλωστή αυτή είναι ή παρούσα ζωή! Ήρθε ό θάνατος, κόπηκε ή κλωστή; αμέσως βρεθή­καμε στην αιωνιότητα, σε θέση πού ό καθένας μας προετοίμασε έδώ με τα έργα του.

Αγαπητοί μου! Ή πατρίδα μας από την αρ­χαιότητα κήρυττε την αθανασία, πίστευε στην αιωνιότητα, και αυτή φωτίζει τις σελίδες της ιστορίας της. Στη χώρα αυτή ή ύλη δεν ήταν σκοπός, αλλά μέσον για τη δόξα του πνεύμα­τος, μαρτυρία αθανασίας και αίωνιότητος.

Πριν από τη μάχη του Κιλκίς, το 1913, όπου έκρίνετο το μέλλον της Ελλάδος στα Βαλκά­νια, είχαν συγκεντρωθεί νύχτα στη σκηνή του βασιλέως στρατηλάτου όλοι οι ανώτεροι αξιω­ματικοί και έπαιρναν οδηγίες. -Αύριο το Κιλ­κίς πρέπει να πέσει! είπε ό βασιλεύς. Οι αξιω­ματικοί αμίλητοι είχαν πάρει την απόφασή τους και ένας εκ μέρους όλων απήντη­σε· -Μεγαλειότατε, αφού το διατάσσει ή Ελ­λάς, το Κιλκίς θα πέσει. Καλήν άντάμωσι στην αιωνιότητα!... Την επομένη το Κιλκίς έπεφτε, αλλά οι περισσότεροι από τούς άνδρες εκεί­νους δεν υπήρχαν πλέον στη ζωή.

Ανέφερα το ανέκδοτο αυτό, για να δείτε πόσο ζωηρή ήταν στις καρδιές των ηρώων μας ή πίστη στην αιωνιότητα. Γεννάται όμως το ερώτημα* Σήμερα πιστεύουμε στην αιω­νιότητα; ή αρχίσαμε ν' απεμπολούμε αυτή την προγονική μας κληρονομιά;...

(†) επίσκοπος Αυγουστίνος

Γραπτή ομιλία, η οποίο έγινε οπό τον Ραδιοφωνικό σταθμό Λαρίσης τo 1949 στην καθαρεύουσα. Μεταγλώττισις και σύντμησις 4-9-2011.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://aktines.blogspot.com/2011/09/blog-post_4634.html

Η Εθνική έφυγε για τα τελικά του Euro 2012 (VIDEO)

Με γκολάρα του Χειμαριώτη Σωτήρη Νίνη στο 60', η Εθνική μας ομάδα επικράτησε 1-0 του Ισραήλ στο Τελ Αβίβ και πλέον, είναι (μόνο) στο χέρι της η πρόκριση στο EURO 2012! 

Ακολουθεί το βίντεο με την ΓΚΟΛΑΡΑ του Βορειοηπειρώτη που μας κάνει υπερήφανους.

http://youtu.be/2rrpX04DxS4

Το αλίευσα ΕΔΩ http://borioipirotika.blogspot.com/2011/09/euro-2012-video.html

Η πολιτική επιστράτευση των ανθρωπίνων οργάνων

Του Σπύρου Παπαγιάννη(*)

“Άνεργοι όλου του κόσμου καιρός είναι να κάνετε τα νεφρά και τα συκώτια σας μετοχές ἤ υποθήκες δανείων.”

Η εκσυγχρονιστική λογική αντέστρεψε τους ρόλους!

Ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος πρότεινε και το υπουργικό συμβούλιο απεδέχθη, να γίνουν τα μέλη του δωρητές οργάνων. Μετά την πολιτική επιστράτευση των μισθών και συντάξεων και την πολιτική αποστράτευση του συντάγματος, των νόμων και των θεσμών, έχουμε την πολιτική επιστράτευση των οργάνων του σώματός μας, τα οποία μόνο αν τα θωρακίσουμε, υποτίθεται νομικά, θα ακολουθήσουν την μοίρα μας στον τάφο, άλλως αποδεσμεύονται από μας και μεταβάλλονται σε πλουτοπαραγωγικό αγαθό της αγοραίας πατρίδας.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες διαγράφεται ελπιδοφόρο μέλλον για εταιρίες ευθανασίας τύπου Παπαδόπουλου και πρόωρος αποδημία πολλών, από τον μάταιο κόσμο μας, για την καλύτερη …σταδιοδρομία των οργάνων τους. Όταν λοιπόν θα μαζικοποιηθούν οι μεταμοσχεύσεις και αποτιμηθούν πλήρως οι αξίες των εσωτερικών σωματικών οργάνων, τότε οι άνθρωποι, σαν τα αυτοκίνητα, θα διαπιστώσουν πόσο πιο πολύτιμοι είναι σαν ανταλλακτικά της βιολογικής ανθρώπινης μηχανής, παρά σαν οντότητες. Κι όταν ο άνθρωπος δει τον άνθρωπο ως χρήμα και μάλιστα χρήμα θαμμένο κάτω από λεπτή στρώση δέρματος, τότε οι πειρασμοί εξόρυξης θ’ αυξηθούν.

Μετά την νομική απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, τι άραγε μας επιφυλάσσει η νομική απώλεια της σωματικής μας κυριαρχίας; Και αν εμπίπτει κάποιος από μας στο σωματότυπο κάποιου πλανητάρχη, πόσο θα σεβασθεί αυτός το δικαίωμα της παρουσίας μας στον κόσμο του, όταν η αποχώρησή μας απ’ αυτόν μπορεί να διαιωνίσει την δική του; Αν δε, όπως ανακαλύψαμε πρόσφατα, τους μισθούς, τις συντάξεις μας και τα προς το ζην, τα χρωστούμε στους ξένους και μόνο στο βαθμό που μας επιτρέπουν αυτοί, δικαιούμεθα να συνεχίσουμε να τρώμε και να υπάρχουμε, κι αν κι η πατρίδα μας το ίδιο υποθηκεύεται αναγκαστικά ως εχέγγυον της αποπληρωμής τους, γιατί να μην υποθηκευτούν και τα σωματικά μας όργανα;

Ήδη ακούστηκε από γερμανικά χείλη πως θα πρέπει να υποθηκευθεί και η περιουσία των Ελλήνων ιδιωτών για την αποπληρωμή του Ελληνικού χρέους. Γιατί άραγε να μην υποθηκευθεί και η βιολογική περιουσία τους; Τρώγοντας εξάλλου έρχεται η όρεξη. Η νεοφιλελεύθερη λογική επιδιώκει να διασπάσει τα έθνη σε μειονότητες και την κοινωνία σε άτομα, γιατί λοιπόν όχι και τα άτομα σε όργανα και τα όργανα σε κύτταρα; Όλα θυσία λοιπόν για την πατρίδα από την μια και τον ανθρωπισμό από την άλλη.

Άνεργοι όλου του κόσμου καιρός είναι να κάνετε τα νεφρά και τα συκώτια σας μετοχές ἤ υποθήκες δανείων αν χρειάζεστε χρήματα. Το κράτος δεν έχει ταμπού. Όταν πλέον δεν μετράει η προσωπική ελευθερία σας μπροστά στην πατριδοκαπηλική αναγκαιότητα των αγορών, γιατί να μετρήσει η προθανάτια βούληση σας, ἤ η έγγραφη δήλωσή σας πως δεν θέλετε να γίνετε δωρητής μετά θάνατον; Ποιος θα σεβαστεί την παράλογη ιδιοτροπία σας και ποιος θ’ αγωνισθεί γι αυτήν, όταν δεν θα ζείτε σεις ο ενδιαφερόμενος, ἤ άθελά του θυσιαζόμενος;

Κατακαημένη Ιφιγένεια! Σε σένα, η πατρίδα είχε υπερισχύσει του ανθρωπισμού. Σύντομα ο ανθρωπισμός και ο εξανδραποδισμός των αγορών θα αφανίσει όλες τις πατρίδες. Βέβαια οι φύλακες αγρυπνούν. Εκείνοι που δεν προστάτευσαν την πατρίδα μας, θα δώσουν και πάλι πρώτοι το παράδειγμα της έλλειψης αυτοσυντήρησης, βέβαιοι πως οι ίδιοι δεν κινδυνεύουν από όποια δήλωση, καθώς είναι πολίτες ΑΑΑ Αντιθέτως μάλιστα, μπορεί και να ωφεληθούν από την φιλελευθεροποίηση στην μετακίνηση οργάνων από το σώμα του ενός, στου άλλου, όπως ωφελήθηκαν ήδη τόσοι μεγάλοι και ισχυροί από την μετακίνηση αλλοδαπών εγχρώμων και μουσουλμάνων στην εγχώρια, μα και την πανευρωπαϊκή αγορά εργασίας.

Εμπρός λοιπόν πολίτες των πολλών ταχυτήτων. Δείτε το καλό παράδειγμα των πάλαι ποτέ λαοπρόβλητων τυράννων σας που από λαοπρόβλητοι, έγιναν το κύριο πρόβλημα του λαού. Τι κι αν είστε πτωχοί και κείνοι πλούσιοι. Δείτε πόσο φιλάνθρωποι είναι αυτοί, αν και πλούσιοι, που δεν έχουν κανένα λόγο να πουλήσουν το όργανά τους, μπορούν όμως να αγοράσουν τα δικά σας μισοτιμής. Δεν είναι πράγματι άδικο να πεθαίνει κάποιος πλούσιος και να μη βρίσκει όργανο για μεταμόσχευση, μόνο και μόνο γιατί αυτοί οι πτωχοί και άνεργοι, οι απολυμένοι στα 50 χωρίς περιθώριο ανεύρεσης εργασίας, οι ανάπηροι, οι άστεγοι, οι ορφανοί και απόκληροι επιμένουν να θέλουν να πάρουν μαζί τους τα όργανά τους με το δέρμα τους στον τάφο, προσδοκώντας την 2η παρουσία, ἤ από πίκα και μόνο, για τους πλούσιους που τους άφησαν όλη τους τη ζωή άνεργους και στερημένους;

Βέβαια θα επωφεληθούν και κάποιοι πτωχοί που θ’ ανοίξει γι’ αυτούς λογαριασμός εράνου από κάποια σωματεία σε κάποιες τράπεζες. Μα αυτοί θα είναι το άλλοθι, όπως αυτοί που πιάνουν τον πρώτο αριθμό του λαχείου, για την μεγάλη μάζα των ευνοημένων του άδικου κόσμου μας που θέλουν να κρατηθούν σ’ αυτόν όσο γίνεται περισσότερο, γιατί είναι ευνοημένοι και γιατί έχουν χρήματα να πληρώσουν μοσχεύματα, γιατρούς και χειρουργεία. Ας γίνει δωρεάν η υγεία για όλους, ας κρατικοποιηθούν οι κλινικές και οι πολλών χιλιάδων ευρώ μεγαλοχειρουργοί, ας τερματισθούν τα φακελάκια και ας μας κατάσχουν μετά και τα όργανα. Νωρίτερα όμως, όσο τα πάντα τα ρυθμίζει ο νόμος της αγοράς, κανείς δεν έχει δικαίωμα ν’ απλώσει νομικό χέρι πάνω μας…

Άκουσες κ. Λοβέρδο, κι είσαι και συνταγματολόγος, σαν κάποιους που έγραψαν το σύνταγμα στα παλιά τους υποδήματα, φιλοδοξούν όμως να σταδιοδρομήσουν σαν ανθρωπιστές, άπαξ και πείσθηκαν πως ο άνθρωπος για να ζήσει χρειάζεται μόνο όργανα και όχι τροφή, παιδεία, εργασία ασφάλεια, αγάπη, ομορφιά και δικαιοσύνη. Σοσιαλισμός λοιπόν σοσιαλιστή μου πρώτα στην ενεργό ζωή και στην οικονομία και μετά στα όργανα. Πολεμείστε πρώτα την βαρβαρότητα των αγορών που αφήσατε να αλωνίζει ελεύθερα στην χώρα και μετά αγωνισθείτε για την παράταση της εκβαρβαρισμένης ζωής μας.

.

(*) filotimia.blogspot.com

.

.

Σχόλιο:

.

Η ασυνειδησία, που έχει το άλλοθι του ορθολογισμού και του δήθεν ανθρωπισμού, έχει διεισδύσει πολύ βαθιά σε αυτόν τον τόπο και είναι πια ζήτημα χρόνου να δούμε και τη νομιμοποίηση του …κανιβαλισμού. Αν το παν είναι η βιολογική επιβίωση, τότε γιατί να μην εξετάσουμε και αυτό το ενδεχόμενο; Σε τι διαφέρει η δια νόμου επιβολή «δωρεάς» οργάνων, από την βρώση ανθρώπινης σάρκας, αφού η ηθική πλευρά του ζητήματος είναι μικρής σημασίας;  Μήπως αυτή η «νέα αγορά» εξηγεί και την περίεργη κυβερνητική ανοχή στη μαζική είσοδο λαθρομεταναστών, αφού θα πρόκειται για εν δυνάμει «δωρητές» ανθρωπίνων οργάνων;  

.

Ζούμε πια στον καιρό όπου ο «εκσυγχρονισμός» έχει πιάσει κορυφή ή μήπως θα έπρεπε μάλλον να πούμε ο εκφυλισμός;

.

Όσοι εξακολουθούν να διατηρούν ψήγματα αληθινής ανθρωπιάς και συνείδησης, θα έχουν -με όλα αυτά που ακούγονται- κυριολεκτικά φρίξει!

Το αλίευσα ΕΔΩ http://alkimosarchive.wordpress.com/