Πορεία μνήμης γιὰ Τάσο Ἰσαὰκ καὶ Σολωμὸ Σολωμοὺ

ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ των μοτοσυκλετιστῶν ἀπὸ ὅλες τὶς πόλεις τῆς ἐλεύθερης Κύπρου, τὴν Κυριακή, 7 Αὐγούστου, ἡ «Πρωτοβουλία Μνήμης Ἰσαὰκ-Σολωμοῦ» θὰ τιμήσει καὶ φέτος τὴ μνήμη τῶν δύο δολοφονηθέντων ἀπὸ τοὺς γκρίζους λύκους καὶ τὸν κατοχικὸ στρατό, Τάσου Ἰσαὰκ καὶ Σολωμοὺ Σολωμού.

Ἡ πορεία θὰ καταλήξει στὸ κοιμητήριο Παραλιμνίου, καὶ σύμφωνα μὲ τοὺς διοργανωτές, θὰ ἀκολουθήσει τρισάγιο στοὺς τάφους τῶν δύο ἡρώων, ἐνῶ οἱ ἐκδηλώσεις μνήμης θὰ συνεχιστοῦν στὴν πλατεία Παραλιμνίου, μὲ τὴν ἐπίδοση τιμητικῆς πλακέτας στοὺς γονεῖς τῶν δολοφονηθέντων, χαιρετισμό, ἔκθεση φωτογραφίας καὶ συναυλία. Μιλώντας κατὰ τὴ διάρκεια δημοσιογραφικῆς διάσκεψης, ὁ Σάββας Γεωργιάδης, ἐκ μέρους τῆς Ὀργανωτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶπε ὅτι σκοπὸς τῆς διοργάνωσης εἶναι νὰ δοθεῖ τὸ μήνυμα ὅτι «δὲν ξεχνοῦμε».Πρόσθεσε ὅτι ἡ «Πρωτοβουλία Μνήμης» τιμᾶ μὲ τὴ διοργάνωση τῶν ἐκδηλώσεων καὶ τὴν πορεία τῶν μοτοσυκλετιστῶν σχεδὸν κάθε χρόνο τοὺς δύο ἥρωες ποὺ δολοφονήθηκαν τὸ 1996. Ἀναφερόμενος στὶς ἡμερομηνίες τῶν δολοφονιῶν τῶν Τάσου Ἰσαὰκ καὶ Σολωμοὺ Σολωμού, στὶς 11 καὶ 14 Αὐγούστου τοῦ 1996 ἀντίστοιχα, εἶπε ὅτι «ἔμελλαν νὰ χαραχτοῦν στὴν καρδιά μας σὰν μαχαιριές», μὲ τὶς πληγὲς νὰ εἶναι ἀκόμη ἀνοιχτές.

 Ὁ Ξένιος Κασινίδης, ἐπίσης ἐκ μέρους τῆς Ὀργανωτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναφερόμενος στὰ διαδικαστικά της πορείας τῶν μοτοσυκλετιστῶν, εἶπε ὅτι ἡ πορεία θὰ ξεκινήσει στὴ Λευκωσία, ἀπὸ τὸ περίπτερο Ὀκτάγωνο στὶς 7.30πμ, στὴ...

 Λεμεσὸ καὶ Πάφο ἀπὸ τὴν ὑπεραγορὰ Ὀρφανίδη ἐπίσης στὶς 7.30πμ, στὴ Λάρνακα ἀπὸ τὸν κόμβο Ριζοελιᾶς στὶς 8.00πμ καὶ στὴν Ἀμμόχωστο ἀπὸ τὸν κυκλικὸ κόμβο Ἁγίας Νάπας στὶς 8.30πμ.

Συμπλήρωσε ὅτι ὅλοι εἶναι εὐπρόσδεκτοι νὰ συμμετάσχουν στὴν πορεία, πρόσθεσε ὅμως ὅτι θὰ πρέπει ὑποχρεωτικὰ νὰ φέρουν κράνος, νὰ τηροῦν τοὺς κανόνες ἀσφαλείας κατὰ τὴ διάρκεια τῆς πορείας καὶ νὰ φοροῦν τὴ φανέλα ποὺ θὰ τοὺς διανεμηθεῖ.

Εἶπε ἐπίσης ὅτι δὲν θὰ ἐπιτραπεῖ σὲ κάποιον νὰ συμμετάσχει ἂν δὲν τηρήσει τοὺς παραπάνω κανόνες καὶ πρόσθεσε ὅτι ὁ λόγος ποὺ δὲν ἐπιτρέπονται φανέλες ἄλλων ὀργανώσεων, σωματείων ἢ ὁμάδων, εἶναι ὅτι «θέλουμε νὰ ἀποδείξουμε σὲ ὅλους ὅτι εἴμαστε μακριὰ ἀπὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο σχηματισμό, εἴτε κομματικό, εἴτε ἀθλητικοῦ σωματείου εἴτε ὁποιοδήποτε ἄλλο». Ἡ ἐκδήλωση εἶναι ὑπερκομματικὴ καὶ σκοπὸς τῆς διοργάνωσης εἶναι νὰ τιμήσει τὴ μνήμη τῶν δύο ἡρώων, εἶπε ὁ κ. Κασινίδης.

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 30/07/2011Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/07/blog-post_242.html#more

Παναγία η Σουμελά

Η Παναγία Σουμελά είναι ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του ποντιακού ελληνισμού.

Από το έτος ίδρυσής της μέχρι σήμερα την έχουν επισκεφθεί εκατομμύρια πιστοί από όλο τον κόσμο για να ζητήσουν τη χάρη της, ενώ η μεταφορά της εικόνας γίνεται με βυζαντινή κατάνυξη και θεωρείται μία από τις πιο συγκινητικές ακολουθίες.

Φυσικά, για τους πολιτικούς που επιθυμούν να εκπληρώσουν το ετήσιο «τάμα» τους και να... χορέψουν πυρρίχιο μπροστά στις κάμερες και τους φωτογραφικούς φακούς, η αργία του Δεκαπενταύγουστου αποτελεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία.
 
Ο ναός της Παναγίας Σουμελά που βρίσκεται στις πλαγιές του Βέρμιου, κοντά στο χωριό Καστανιά, χτίστηκε το 1951 από τη μεγάλη επιθυμία των Ποντίων να αναβιώσουν την αντίστοιχη μονή που καταστράφηκε στο όρος Μελά του Πόντου.

Η παράδοση αναφέρει ότι το 386 μ.Χ. οι Αθηναίοι μοναχοί Bαρνάβας και Σωφρόνιος οδηγήθηκαν στις απάτητες βουνοκορφές του Πόντου ύστερα από αποκάλυψη της Παναγίας, με σκοπό να ιδρύσουν το μοναχικό της κατάλυμα.

Eκεί, σε σπήλαιο που βρισκόταν σε υψόμετρο 1.063 μέτρα, είχε μεταφερθεί από αγγέλους η ιερή εικόνα της Παναγίας της Aθηνιώτισσας, την οποία πάλι σύμφωνα με την παράδοση εικονογράφησε ο ευαγγελιστής Λουκάς.

Μετά τον ξεριζωμό τα κειμήλια παραχωρήθηκαν και το 1931 τα ξέθαψε και τα έφερε στην Ελλάδα ο Αμβρόσιος ο Σουμελιώτης, ύστερα από παρέμβαση του τότε πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου προς την τουρκική κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://1myblog.pblogs.gr/2010/08/panagia-h-soymela.html

Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ, «Εἶναι ἀδύνατος ἡ ἕνωσις μὲ τὸν διεθνῆ ἐγκληματία καὶ ὑποκριτὴ Ρωμαιοκαθολικισμὸ καὶ ἀλυσιτελὴς ὁ μετ’ αὐτοῦ διάλογος»

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29ῃ Ἰουλίου 2011
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Στήν ἔγκριτη ἐφημερίδα Gurdian δημοσιεύθηκε ἀνταπόκρισις ἀπό τό Δουβλῖνο, τήν Ἰρλανδική Πρωτεύουσα, γιά τήν ἐπίθεση πού ἐξαπέλυσε ὁ Ἰρλανδός Πρωθυπουργός Ἔντα Κένι ἀλλά καί τό Ἰρλανδικό Κοινοβούλιο μέ ψήφισμά του κατά τοῦ Βατικανοῦ καί τῆς Ῥωμαιοκαθολικῆς παρασυναγωγῆς γιά τήν συγκάλυψη τρομακτικῶν σκανδάλων παιδεραστίας καί παρά φύσιν ἀσελγῶν πράξεων κατά ἀνηλίκων παίδων τῶν Ῥωμαιοκαθολικῶν Κληρικῶν ἀπό τήν Ῥωμαιοκαθολική Ἱεραρχία τῆς Ἰρλανδίας καί τό Βατικανό. Τό γνωστό σκάνδαλο Σμάϊθ προκάλεσε τό 1994 τήν κατάρρευση τοῦ κυβερνητικοῦ συνασπισμοῦ «Φιάνα Φάϊλ» καί τῶν Ἐργατικῶν. Τά χρόνια πού ἀκολούθησαν ἑκατοντάδες θύματα Ῥωμαιοκαθολικῶν Κληρικῶν προέβησαν σέ καταγγελίες δι’ ὅσα τραγικά ὑπέστησαν στάς χεῖρας των. Προσφάτως ἡ ἀνεξάρτητη ἐπιτροπή Κλόϊνι τοῦ Ἰρλανδικοῦ Κοινοβουλίου κατηγόρησε ἐπίσημα τήν Ἰρλανδική Ῥωμαιοκαθολική Ἱεραρχία ἀλλά καί τό Βατικανό ὅτι παρεμποδίζουν μεθοδικῶς τήν ἔρευνα ἐδῶ καί τρία χρόνια μολονότι ἔχουν δεσμευθεῖ δημόσια ὅτι θά συνεργαστοῦν μέ τίς ἀρχές προκειμένου νά ἐξιχνιαστοῦν τά εἰδεχθῆ καί φρικώδη ἐγκλήματα παιδεραστίας. Αὐτό ὡδήγησε τόν Πρωθυπουργό Ἔντα Κένι νά ἐκραγῆ μετ’ ὀργῆς ἐντός τοῦ Ἰρλανδικοῦ Κοινοβουλίου καί νά δηλώσει ὅτι: «δυστυχῶς ἀποκαλύφθηκαν ἡ δυσλειτουργία, ὁ ἐλιτισμός καί ὁ ναρκισσισμός πού κυριαρχοῦν στήν κουλτούρα τοῦ Βατικανοῦ». Ἡ Κυβέρνηση καί σύσσωμη ἡ ἀντιπολίτευση ἐνέκριναν ὁμοφώνως ψήφισμα πού...

 κατηγορεῖ τό Βατικανό καί τήν Ρωμαιοκαθολική παρασυναγωγή ὅτι μεθοδικῶς καί ἀναισχύντως ἐμπόδισαν τήν ἀποκάλυψη τῶν ἐγκλημάτων παιδεραστίας πού συγκλονίζει τήν Ἰρλανδία, χώρα γνωστή γιά τήν πίστη της στόν Παπισμό. Ἡ μεταστροφή τῆς ὀργῆς ἀπό τήν ἐγχώρια Ἰρλανδική Ῥωμαιοκαθολική Ἱεραρχία πρός τό κέντρο τοῦ Παπισμοῦ, τό Βατικανό, ὀφείλεται καί σέ ἔγγραφο τοῦ Βατικανοῦ πρός τήν Ἰρλανδική Ῥωμαιοκαθολική Ἱεραρχία πού ἦρθε στό φῶς κατά τήν διάρκεια τῆς ἐρεύνης γιά τήν ὑπόθεση ἡ ὁποία διεξήχθη μέ ἐντολή τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἰρλανδίας, ἔγγραφο τοῦ ἔτους 1997, ἐπί ἡμερῶν τοῦ προσφάτως «ὁσιοποιηθέντος» καί καταστάντος «μακαρίου» πάπα Ἰωάννου Παύλου τοῦ Β΄ μέ τό ὁποῖον καθορίζοντο οἱ διαδικασίες παραπομπῆς ὑποθέσεων κακοποιήσεως ἀνηλίκων μέ τοσοῦτον ἀναίσχυντον καί ἐλεεινόν προσδιορισμόν ὥστε νά χαρακτηρίζονται ἁπλῶς ὡς «κατευθυντήριες γραμμές».

Ὁ Ἰρλανδός Πρωθυπουργός Κένι δήλωσε στά Ἰρλανδικά ΜΜΕ ὅτι τό Σαββατοκύριακο πού πέρασε ἔλαβε χιλιάδες μηνύματα ὑποστηρίξεως γιά τήν στάση του. Ἀντιδρώντας στό ὁμόφωνο ψήφισμα τοῦ Ἰρλανδικοῦ Κοινοβουλίου πού καταδίκαζε τόν ρόλο τῆς Ῥωμαιοκαθολικῆς Ἱεραρχίας καί τοῦ Βατικανοῦ στήν ὑπονόμευση τῶν θεσμῶν τῆς «προστασίας τῆς παιδικῆς ἡλικίας» τό Βατικανό ἀνεκάλεσε τόν Νούντσιό του ἀπό τήν Ἰρλανδία «Ἀρχιεπίσκοπο» Τζουζέπε Λεάντζα. Ἡ Κυβέρνηση ὅμως τῆς Ἰρλανδίας δήλωσε ὅτι δέν ἐκπλήσσεται ἀπό τήν ἀνάκληση τοῦ Νουντσίου ἀλλά περιμένει τό Βατικανό νά ἀπαντήσῃ στίς τρομακτικές κατηγορίες γιατί ἡ «Ἐκκλησία» ἔπαιξε ρόλο στήν συγκάλυψη τῆς σεξουαλικῆς κακοποίησης παιδιῶν.
Τά ἀνωτέρω φρικώδη καί εἰδεχθῆ δέν μᾶς ἐκπλήσσουν καί ἐμᾶς οὐδόλως, διότι ὥς καί παλαιότερον ἔχομε καί δημοσίᾳ διακηρύξει ὁ Ῥωμαιοκαθολικισμός καί ὁ Παπισμός δέν εἶναι Ἐκκλησία Χριστοῦ ἀλλά πολιτικό-οἰκονομικό-θρησκευτικό σύστημα, ἐστερημένο τῆς Θ. χάριτος καί τῶν ζωοποιῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Τρισαγίου Θεοῦ, τό ὁποῖον ἀδιαπτώτως καί διϊστορικῶς συνεχίζει τήν ἐγκληματική του διαδρομή καί πορεία καταπατώντας ἀσυστόλως τούς Θ. καί Ἱ. Κανόνας τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ἐπιτάσσοντες καί ῥητῶς προβλέποντες τήν ἄμεσον καθαίρεσιν τῶν κανονικῶν ἐγκληματιῶν, νοθεύων τήν «παραδοθεῖσαν ἅπαξ τοῖς ἁγίοις πίστιν» καί εἰσάγων τήν ἐνδοκοσμική σκοπιμότητα καί μεταπτωτική φθορά  στόν πνευματικόν χῶρον, ὑποθάλπει τό κακούργημα τῆς παιδεραστίας παρά τίς φραστικές δῆθεν στηλιτεύσεις του. Ἡ πρόσφατος μάλιστα «ὁσιοποίησις» τοῦ καθ’ ὅλην τήν διάρκειαν τῆς θητείας του ἐπιδοθέντος μετά πάσης ἐπιμελείας στήν συγκάλυψιν χιλιάδων ἀνά τόν κόσμον ἐγκλημάτων παιδεραστίας ἀπό τούς Ῥωμαιοκαθολικούς θρησκευτικούς λειτουργούς, πάπα Ἰωάννη Παύλου τοῦ Β΄ μετά πάσης τιμῆς καί μεγαλοπρεπείας στό Βατικανό ἀποδεικνύει ἐναργέστατα τό ἀμεταμέλητον τοῦ Ῥωμαιοκαθολικισμοῦ-Παπισμοῦ καί καθιστᾶ διά μίαν εἰσέτι φοράν πασίδηλον τό γεγονός ὅτι ἡ διαχρονική καί διϊστορική καταδολίευσις τοῦ Χριστιανικοῦ καί Εὐαγγελικοῦ μηνύματος ἀνά τήν ὑφήλιον, ὀφείλεται κατά βάσιν σ’ αὐτήν τήν ἐκτροπήν ἐκ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας πού συνέβη μέν τό 1054 μ.Χ. ἀλλά πού ἔμελλε νά ἀποβῆ ὁ ὀλετήρας ὁμοῦ μετά τῆς ψευδοῦς θρησκείας τοῦ Ἰσλάμ τῆς πνευματικῆς εὐλογίας καί δυνατότητος τῆς ἀνθρωπότητος πού ἀπέρρευσε ἀπό τόν ζωοποιό Σταυρό καί τήν λαμπροφόρο Ἀνάσταση τοῦ Ἐνσαρκωθέντος Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ.

Ἐπιπρόσθετος ἀπόδειξις τῶν ἀνωτέρω ἀποτελεῖ ἡ κατά τήν ἐπίσκεψη τοῦ σημερινοῦ πάπα Βενεδίκτου 16ου στήν Κροατία στίς 4 καί 5 Ἰουνίου, ἰδιαιτέρα τιμή πού ἀπεδόθη στόν ἐγνωσμένο ἐγκληματία τοῦ Β΄ παγκοσμίου πολέμου καί πνευματικό ταγό τῶν φασιστῶν Οὐστάσι τῆς Κροατίας, Καρδινάλιο τοῦ Ζάγκρεμπ Ἀλοΐσιο Στέπινατς, ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη γιά ἐσχάτη προδοσία καί ἐγκλήματα πολέμου καί παρά ταύτα ἀνεκηρύχθη ὡς δῆθεν «μακάριος» ἀπό τήν Ῥωμαιοκαθολική παρασυναγωγή καί τοῦ ὁποίου τήν εἰκόνα προσπαθεῖ νά ὡραιοποιήση τό περιοδικό «ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ» (Μαΐου-Ἰουνίου 2011, τ.1069, σελ. 27-29), πού διευθύνεται ἀπό τόν Ἰησουΐτη κ. Θεόδωρο Κοντίδη καί κυκλοφορεῖται ἀπό τό «Ἰνστιτοῦτο Ἀνθρωπιστικῶν Ἐπιστημῶν» πού ἑδρεύει ἐν Ἀθήναις (Μιχ. Βόδα 28), ὅταν τυγχάνει ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον ἱστορικῶς ὅτι οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ἱερεῖς τῶν φασιστῶν Οὐστάσι πού δολοφόνησαν 800.000 ὀρθοδόξους Σέρβους κατά τήν διάρκεια τῆς Γερμανικῆς κατοχῆς τῆς Γιουγκοσλαβίας ὑπήγοντο στόν «Ἀρχιεπίσκοπο» Ζάγκρεμπ Ἀλουΐσιο Στέπινατς καί ὅταν ὑφίσταται τό ἡμερολόγιο τοῦ Στέπινατς ὅπου ὁ ἴδιος ἰδιογράφως ὁμολογεῖ πλήρως τά θηριώδη ἐγκλήματα τῶν Ῥωμαιοκαθολικῶν ἐγκληματιῶν, τούς βιαίους ἐκλατινισμούς τῶν ὀρθοδόξων Σέρβων καί δηλώνει τό βύθιο μῖσος του κατά τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας γράφοντας στίς 27 Μαρτίου 1941 σελ. 172, βιβλ. 4ο «Τό πνεῦμα τῆς Ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι κάτι τό τόσο τρομερό τό ὁποῖο μόνο ὁ παντοδύναμος καί παντογνώστης Θεός δύναται νά ἀνέχεται...» καί στίς 28 Μαρτίου 1941, σελ. 176, βιβλ. 4ο «Τό σχίσμα τῆς ἀνατολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι ἡ μεγαλύτερη κατάρα ἐν Εὐρώπῃ, σχεδόν μεγαλύτερη καί ἀπό τόν Προτεσταντισμό...». Καί αὐτό προσπάθησε νά διορθώσει ὁ ψευδοάγιος τοῦ Βατικανοῦ στυγνός ἐγκληματίας Ἀλοΐσιος Στέπινατς μέ τήν σφαγή 800.000 Ὀρθοδόξων Σέρβων.

Νά λοιπόν, γιατί εἶναι ἀδύνατος ἡ ἕνωσις μέ τόν διεθνῆ ἐγκληματία καί ὑποκριτή Ρωμαιοκαθολικισμό καί ἀλυσιτελής ὁ μετ’ αὐτοῦ διάλογος καί ἐμεῖς τά μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ τῆς Μιᾶς , Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας θά πρέπει «οὔτε χαίρειν» σέ αὐτούς νά λέγωμε ὡς μᾶς συνιστᾶ ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης, ὁ μαθητής τῆς ἀγάπης διότι δέν θεωρῶ ὅτι ἔχωμεν ἐμεῖς περισσότερη ἀγάπη ἀπό τόν «μαθητή τῆς ἀγάπης». Ἡ μόνη ἀληθής ἕνωσις πού μπορεῖ νά γίνει εἶναι νά ἀποπτύσσουν οἱ κακόδοξοι τάς αἱρετικάς των δοξασίας καί εἰσηγήσεις τοῦ βυθίου δράκοντος καί νά ἐπανέλθουν ἐν πλήρη μετανοίᾳ στήν καλλιέλαιον τῆς Ἐκκλησίας ἐγκεντριζόμενοι σέ Αὐτήν. Ὅ,τιδήποτε ἄλλο εἶναι καταδικασμένο a priori σέ παταγώδη ἀποτυχία ὅπως καί τά ἀνωτέρω γεγονότα πασιδήλως ἀποδεικνύουν.

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

http://www.impantokratoros.gr/4AD9A59B.el.aspx

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/07/blog-post_5205.html

Η λύπη εξαντλεί τις ψυχικές και σωματικές μας δυνάμεις

-Γέροντα, συχνά μου πονάει το στομάχι και δυσκολεύομαι να ανταποκριθώ στα πνευματικά μου καθήκοντα.

-Εσύ κάθεσαι και συζητάς με τους λογισμούς σου, τα βλέπεις όλα μαύρα και βασανίζεσαι χωρίς λόγο έτσι τσακίζεσαι ψυχικά και σωματικά.

Έπειτα από ένα τέτοιο τσάκισμα πονάει και το στομάχι, και πού να βρεθή μετά κουράγιο για πνευματικά; Μπορεί να πάρης κάτι και να σου περάση το στομάχι, αλλά, αν δεν λείψη η στενοχώρια, πάλι θα πονέση.

Μη δέχεσαι τους λογισμούς που σε απογοητεύουν, για να μην αχρηστέψης τα δώρα που σου έχει δώση ο Θεός. Όσο θα τοποθετήσαι σωστά, τόσο θα γαληνεύης και θα ηρεμής, και τόσο η υγεία σου θα καλυτερεύη και δε θα έχης ανάγκη από φάρμακα.

Η στενοχώρια αφοπλίζει τον άνθρωπο. Του ρουφάει όλο το μεδούλι των ψυχικών και σωματικών του δυνάμεων και δεν τον αφήνει να κάνη τίποτε. Δηλητηριάζει την ψυχή και φέρνει ανωμαλίες και στο σώμα. Χτυπάει στα πιο ευαίσθητα μέρη του σώματος και εξασθενεί τον άνθρωπο με το άγχος που δημιουργεί.

Το δηλητηρίασμα από την πίκρα μπορεί να καταβάλη τελείως όχι μόνον έναν ευαίσθητο οργανισμό αλλά και γερούς οργανισμούς. Μια αδελφή εδώ ξέρετε τί δυνατότητες έχει; Μπορεί να κάνη πολύ καλή πνευματική εργασία, και στις δουλειές είναι σπίρτο!

Όλο το μοναστήρι μπορεί να το φέρη βόλτα, αλλά, επειδή την πιάνει αυτό το τσάκισμα από την στενοχώρια, δεν μπορεί να κάνη τίποτε χαραμίζεται. Κι έτσι αχρηστεύεται μια γερή μηχανή.

Από το βιβλίο: «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Ε΄ ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ»

Πηγή: Αγιορειτικές Μνήμες

Το αλίευσα ΕΔΩ http://istologio.org/

Και ένα …πολιτικό ανέκδοτο!

Μια μέρα ένας ανθοπώλης πήγε σε ένα κουρείο για κούρεμα. Μετά το κούρεμα, ρώτησε για τον λογαριασμό του και ο κουρέας απάντησε, “δεν μπορώ να δεχτώ τα χρήματα από σας, προσφέρω κοινωφελές έργο αυτή την εβδομάδα.” Ο ανθοπώλης ευχαρίστησε και έφυγε από το κατάστημα. Όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει το κατάστημά του το επόμενο πρωί, στην πόρτα του βρήκε να τον περιμένει μια κάρτα με «ευχαριστώ» και μια ντουζίνα τριαντάφυλλα. Σε λίγο ένας φούρναρης μπήκε για κούρεμα, και όταν πήγε να πληρώσει, ο κουρέας και πάλι απάντησε: «Δεν μπορώ να δεχθώ τα χρήματα από σας, προσφέρω κοινωφελές έργο αυτή την εβδομάδα.” Ο φούρναρης ήταν ευτυχής και έφυγε από το κατάστημα. Το πρωί, όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει, στην πόρτα του υπήρχε μια κάρτα με «ευχαριστώ» και μια ντουζίνα τσουρέκια.
Στη συνέχεια, ένας βουλευτής ήρθε για κούρεμα, και όταν πήγε να πληρώσει το λογαριασμό του, ο κουρέας και πάλι απάντησε, “δεν μπορώ να δεχτώ τα χρήματα από σας, προσφέρω κοινωφελές έργο αυτή την εβδομάδα.” Ο βουλευτής ήταν πολύ χαρούμενος και έφυγε από το κατάστημα. Το επόμενο πρωί, όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει, υπήρχαν μια ντουζίνα βουλευτές που περίμεναν στην ουρά για ένα δωρεάν κούρεμα.
Και αυτό, φίλοι μου, καταδεικνύει τη θεμελιώδη διαφορά μεταξύ των πολιτών της χώρας μας και των πολιτικών που την κυβερνούν.

Οι πολιτικοί όπως και οι πάνες πρέπει να αλλάζουν συχνά, και για τον ίδιο ακριβώς λόγο!

Το αλίευσα ΕΔΩ http://olympia.gr/

Πανελλαδικές τέλος για την εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές.

Στην αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στις Στρατιωτικές Σχολές εκτός Πανελληνίων προχωρεί η κυβέρνηση. Σχετική μελέτη είχε κάνει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ το 2009 ως αξιωματική αντιπολίτευση, την οποία επεξεργάζεται τώρα ο νέος υπουργός Αμυνας Πάνος Μπεγλίτης.

Πρόκειται για μία συγκριτική μελέτη από τέσσερις χώρες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ (Βρετανία, Γερμανία, Ολλανδία και ΗΠΑ).

Αξιοσημείωτο είναι ότι σε όλες τις προηγμένες δυτικές χώρες η εισαγωγή των νέων στις Ενοπλες Δυνάμεις γίνεται μετά από αλλεπάλληλα τεστ και συνεντεύξεις!

Στις Ηνωμένες Πολιτείες η διαδικασία εισαγωγής είναι τρομερά ανταγωνιστική, με τους υποψηφίους να πρέπει να έχουν εξαιρετικούς βαθμούς και να περάσουν από σειρά συνεντεύξεων. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι θα πρέπει να έχουν και επίσημη έγκριση και υποστήριξη του τοπικού τους εκπροσώπου στο Κογκρέσο!

Στη Γερμανία, η εισαγωγή στο πρόγραμμα offiziere (αξιωματικοί) προϋποθέτει την κατοχή γερμανικού απολυτηρίου και την επιτυχή εξέταση του υποψηφίου σε τεστ δεξιοτήτων. Βασικός λόγος ύπαρξης του τεστ είναι να βοηθήσει τον Στρατό να αποφασίσει ποια θέση είναι προτιμότερο ο υποψήφιος να καλύψει.

Τα τεστ

Αν ο υποψήφιος περάσει με επιτυχία το πρώτο τεστ, ο Στρατός τον προσκαλεί ξανά να περάσει από νέα τεστ που περιλαμβάνουν έκθεση, νέο τεστ δεξιοτήτων, καθώς και τεστ ειδικών γνώσεων που σχετίζονται άμεσα με την επιθυμητή κατεύθυνση του υποψηφίου. Επίσης παίρνουν μέρος και σε συνέντευξη που έχει σκοπό να καταλάβει ο στρατολόγος τα κίνητρα και τις επαγγελματικές απαιτήσεις του υποψηφίου.

Στην Ολλανδία, μετά την υποβολή της αίτησης και την αξιολόγησή της, ο υποψήφιος περνάει από συνέντευξη όπου διαπιστώνεται το κίνητρό του, ο βαθμός επιθυμίας του να υπηρετήσει στο εξωτερικό και σε στρατιωτικές εκστρατείες. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο υποψήφιος και ο στρατολόγος συζητούν την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει (αξιωματικού ... υπαξιωματικού ΕΠ.ΟΠ.) και ποιες θέσεις που τον ενδιαφέρουν είναι ανοιχτές.

Αν η συνέντευξη κριθεί επιτυχής, ο υποψήφιος περνά από μια σειρά τεστ (δεξιοτήτων, συμπεριφοράς). Ακολουθεί δεύτερη συνέντευξη, καθώς και ένα τεστ φυσικής κατάστασης. Οσοι επιθυμούν την άμεση εισαγωγή τους στις τάξεις των αξιωματικών, πρέπει πρώτα να παρακολουθήσουν ένα ενημερωτικό σεμινάριο στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία πριν υποβάλουν την αίτησή τους. Εάν τα έγγραφά τους είναι εντάξει και έχουν περάσει τις απαραίτητες ψυχολογικές και σωματικές εξετάσεις, δίνουν συνέντευξη στη "Συμβουλευτική Επιτροπή Διορισμών", όπου θα αποφασιστεί από κοινού η επαγγελματική ειδικότητα που θα του ανατεθεί. Αν η συνέντευξη είναι επιτυχής, ο υποψήφιος περνά από τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και εισάγεται στη σχολή.

Το βασικό συμπέρασμα και από τις τρεις παραπάνω χώρες είναι ότι τα τεστ και η συνέντευξη αποτελούν το κυριότερο "κλειδί" για να κάνει κάποιος καριέρα στις Ενοπλες Δυνάμεις.

Καθίσταται σαφές ότι μόνο με τη συνέντευξη ο Στρατός μπορεί να καταλάβει και να αποφασίσει ποιοι από τους υποψηφίους είναι οι καλύτεροι για να εισέλθουν στις τάξεις των αξιωματικών.

Οπως τονίζει ο Ι. Κασιμέρης, στις υπό σύγκριση χώρες δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στη συνέντευξη διότι διασφαλίζει ότι "ανεπιθύμητα" πρόσωπα για την πειθαρχία και το αξιόμαχο του στρατεύματος παραμένουν έξω από τις τάξεις του.

Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης από τη διεθνή εμπειρία είναι ότι τα τεστ και η συνέντευξη αποτελούν το κυριότερο "κλειδί" για να κάνει κάποιος καριέρα στις Ενοπλες Δυνάμεις.

Καθίσταται σαφές ότι μόνο με τη συνέντευξη ο Στρατός μπορεί να καταλάβει και να αποφασίσει ποιοι από τους υποψηφίους είναι οι καλύτεροι για να εισέλθουν στις τάξεις των αξιωματικών.
Στις υπό σύγκριση χώρες, όπως τονίζεται στη μελέτη, δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στη συνέντευξη, διότι διασφαλίζει ότι "ανεπιθύμητα" πρόσωπα για την πειθαρχία και το αξιόμαχο του στρατεύματος παραμένουν έξω από τις τάξεις του.

ΣΕ ΟΛΛΑΝΔΙΑ ΚΑΙ ΗΠΑ

Παράλληλη φοίτηση και σε "πολιτικό" πανεπιστήμιο

Στην Αμερική και την Ολλανδία υπάρχει και ένας δεύτερος τρόπος εισαγωγής στις τάξεις των αξιωματικών μέσω φοίτησης σε κάποιο "πολιτικό" πανεπιστήμιο, με παράλληλη στρατιωτική εκπαίδευση.

Στις ΗΠΑ μπορεί κανείς να εισέλθει στις τάξεις των αξιωματικών μέσα από τη συμμετοχή του στο "Σώμα Εκπαίδευσης Εφέδρων Αξιωματικών". Οι υποψήφιοι του συγκεκριμένου προγράμματος (ROTC) πρέπει παράλληλα με τις σπουδές τους να παρακολουθούν μαθήματα στρατιωτικής επιστήμης, προγράμματα φυσικής αγωγής και γυμναστικής, και να παίρνουν μέρος σε στρατιωτικές ασκήσεις.

Την περίοδο του καλοκαιριού, πριν από το τελευταίο έτος φοίτησης, οι υποψήφιοι αξιωματικοί παρακολουθούν και ένα εντατικό πρόγραμμα στρατιωτικής εκπαίδευσης έξι εβδομάδων.

Αν καταφέρουν να περάσουν επιτυχώς το βασικό πρόγραμμα και συγχρόνως να πάρουν το πτυχίο τους, οι υποψήφιοι γίνονται αξιωματικοί και πρέπει να παραμείνουν στο στράτευμα για τουλάχιστον πέντε χρόνια. Στην Ολλανδία υπάρχει ένα αντίστοιχο πρόγραμμα "Μετα- Ακαδημαϊκής εκπαίδευσης", το οποίο μπορούν να παρακολουθήσουν οι κάτοχοι πτυχίου πανεπιστημίου.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα διαρκεί δύο χρόνια και προσφέρει τα ίδια προνόμια με τους αξιωματικούς που παρακολουθούν το τετραετές πρόγραμμα.

Το βρετανικό μοντέλο

Στη Βρετανία τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί μεγάλο βάρος στην προσέλκυση αποφοίτων πανεπιστημίου. Οι υποψήφιοι - απόφοιτοι πανεπιστημίων:

Αρχικά παρακολουθούν μια διήμερη ενημέρωση στο "Συμβούλιο Επιλογής Αξιωματικών Στρατού". Εν συνεχεία συμμετέχουν σε μια τριήμερη διαδικασία επιλογής που περιλαμβάνει μια σειρά από συνεντεύξεις και εξετάσεις προφορικές και γραπτές, όπου αξιολογούνται οι διανοητικές - σωματικές και ηγετικές ικανότητες των υποψηφίων.
Το επόμενο στάδιο είναι η φοίτηση στο Sandhurst, όπου το πρόγραμμα διαρκεί έναν χρόνο.

Αξιωματικοί προερχόμενοι από τις τάξεις των υπαξιωματικών είναι η καινούργια τάση που διαρκώς κερδίζει έδαφος στη Γερμανία και την Ολλανδία και δεν αφορά τους υπαξιωματικούς εκείνους που έτσι και αλλιώς γίνονται αξιωματικοί έπειτα από τη συμπλήρωση εικοσαετίας στην ενεργό υπηρεσία.

Στη Γερμανία, οποιαδήποτε στιγμή ο υπαξιωματικός μπορεί να ζητήσει αλλαγή προγράμματος και την είσοδό του στις τάξεις των αξιωματικών, αρκεί να έχει στην κατοχή του τα απαραίτητα εκπαιδευτικά προσόντα. Μέχρι πριν από δέκα χρόνια οι περισσότεροι ξεκινούσαν από τις κατώτερες τάξεις, δηλαδή από Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ) για να δοκιμάσουν αν η στρατιωτική ζωή τους ταιριάζει! Πλέον ο γερμανικός στρατός ενθαρρύνει όσους έχουν τα απαραίτητα προσόντα να εισέλθουν στις τάξεις του μέσα από το πρόγραμμα που τους ταιριάζει καλύτερα.
Στην Ολλανδία υπάρχει δυνατότητα αλλαγής προγράμματος. Κάθε χρόνο ένα ποσοστό 5 έως 10% υπαξιωματικών μεταπηδά στο πρόγραμμα offizieren απευθείας με τον βαθμό του υπολοχαγού, χωρίς προηγουμένως να έχει φοιτήσει στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία. Ομως δεν μπορούν να προαχθούν πέραν του βαθμού του λοχαγού. Πρόκειται για ένα σύστημα παρόμοιο με το Βρετανικό Σύστημα "Προχωρημένης Εισόδου".
Με βάση την παραπάνω ευρωπαϊκή εμπειρία η κυβέρνηση -σύμφωνα με τη μελέτη του Ι. Κασιμέρη- θα πρέπει θα δώσει μεγαλύτερη ευελιξία στην είσοδο των υπαξιωματικών στις τάξεις των αξιωματικών, με βάση τα προσόντα, την εμπειρία και το μορφωτικό τους επίπεδο.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΩΝ ΗΠΑ

Είναι σαφές ότι στο αμερικανικό σύστημα η στρατιωτική εμπειρία μετράει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορεί να αμβλύνει -ακόμα και να καταργεί- κάποια από τα απαραίτητα εκπαιδευτικά προσόντα που σε άλλες περιπτώσεις θα ήταν καθοριστικά για την είσοδο στις τάξεις των αξιωματικών.

Το παράδειγμα και η εμπειρία των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, όπως υπογραμμίζει ο Ι. Κασιμέρης, δίνει τη δυνατότητα και στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις να διερευνήσουν την πιθανότητα εισόδου των ΕΠΟΠ με εξαίρετες επιδόσεις κατά την εκπαίδευσή τους στις στρατιωτικές σχολές μόνιμων υπαξιωματικών μετά την παρακολούθηση ειδικού προπαρασκευαστικού έτους.

Η ιεραρχία

Με τα σημερινά δεδομένα, ένας ΕΠΟΠ μπορεί να εξελιχθεί μέχρι τον βαθμό του αρχιλοχία. Το πρόγραμμα ανθυπασπιστών του αμερικανικού και βρετανικού στρατού, που επιτρέπει την εξέλιξη των ΕΠΟΠ μέχρι τον βαθμό του ανθυπασπιστή (ακόμη και αξιωματικού σε ειδικές περιπτώσεις) θα έκανε περισσότερο ελκυστικό τον θεσμό των ΕΠΟΠ και στην Ελλάδα, ενώ θα αποδέσμευε ανθυπασπιστές που προέρχονται από τις στρατιωτικές σχολές από γραφειοκρατικές και διοικητικές θέσεις.

Βέβαια στην Αμερική και τη Βρετανία δεν υπάρχουν στρατιωτικές σχολές υπαξιωματικών και επομένως είναι λογικό κάποιοι από τους κατώτερους αξιωματικούς να προέρχονται μέσα από τις τάξεις των ΕΠΟΠ.

Αντίστοιχη δυνατότητα στην Ελλάδα θα ήταν άδικη για αυτούς που προέρχονται από τις στρατιωτικές σχολές υπαξιωματικών, καθώς θα εξίσωνε τους υπαξιωματικούς ΣΜΥ με τους ΕΠΟΠ. Ομως από τη στιγμή που οι υπαξιωματικοί προερχόμενοι από τις στρατιωτικές σχολές είναι σε θέση να προαχθούν σε αξιωματικούς, θα έπρεπε να δίνεται αντίστοιχη δυνατότητα και στους ΕΠΟΠ να εξελίσσονται μέχρι τον βαθμό του ανθυπασπιστή.

Βεβαίως θα πρέπει να δυσκολέψουν οι διαδικασίες επιλογής των ΕΠΟΠ και να θεσπιστούν κριτήρια και τεστ αντίστοιχα με εκείνα που ισχύουν στον αμερικανικό (ASVAB) και βρετανικό (BARB) στρατό. Πρόκειται για επαγγελματικά τεστ δεξιοτήτων στρατού, που μετρούν τις γνώσεις και τις ικανότητες των υποψηφίων σε δέκα διαφορετικά πεδία, όπως τα μαθηματικά και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές.

ΤΡΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Πιο πρωτοποριακή η Αμερική σε σχέση με την Ευρώπη, δίνει τρεις δυνατότητες - ευκαιρίες στους Επαγγελματίες Οπλίτες να γίνουν αξιωματικοί:

Με την είσοδό τους στο προπαρασκευαστικό έτος του West Point και εν συνεχεία στο κυρίως πρόγραμμα. Ομως αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την έγγραφη υποστήριξη των διοικητών τους.
Με τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα "από Πράσινο σε Χρυσό" (Green to Gold).
Συμμετοχή στις εξετάσεις του προγράμματος OCS, με την προϋπόθεση ότι έχουν κάποιο πτυχίο στην κατοχή τους.
  Πηγη: Το "Εθνος"

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.onalert.gr/default.php?pname=Article&catid=2&art_id=7181

"Λουκέτο" σὲ 799 Τμήματα Ἑλληνικῆς Γλώσσας τοῦ ἐξωτερικοῦ

Λουκέτο θὰ μπεῖ σταδιακὰ στὰ 799 Τμήματα Ἑλληνικῆς Γλώσσας ποὺ λειτουργοῦν στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅπως ἀνακοίνωσε ἡ ἡ ὑφυπουργὸς Παιδείας Φ.Γεννηματά.

Ἀναλυτικότερα, ἡ κ. Γεννηματὰ παρουσίασε τὴν Τρίτη στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο νομοσχέδιο ποὺ στοχεύσει στὸ νὰ σταματήσει, ὅπως ἀνέφερε, ἡ σπατάληση πόρων στὴν ἑλληνόγλωσση ἐκπαίδευση στὸ ἐξωτερικό.

Στὸ ἐξωτερικὸ λειτουργοῦν 81 ἑλληνικὰ σχολεῖα, 100 δίγλωσσα καὶ 799 Τμήματα Ἑλληνικῆς Γλώσσας, ὅπως λέγονται, καὶ τὰ ὁποία λειτουργοῦν ἐκτὸς ἐπίσημου συστήματος καὶ δὲν παρέχουν καμία πιστοποίηση.

Τὰ τμήματα αὐτὰ θὰ κλείσουν σταδιακά, καθὼς θὰ σταματήσουν νὰ δέχονται μαθητὲς γιὰ πρώτη ἐγγραφὴ σὲ κάθε ἐκπαιδευτικὴ βαθμίδα ἀπὸ τὸ σχολικὸ ἔτος 2012 - 2013. Ἡ ἐναλλακτική, ποὺ προσφέρεται σὲ ἕνα τμῆμα γιὰ νὰ «ἐπιζήσει», εἶναι νὰ ἐνταχθεῖ στὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημα τῆς χώρας ὑποδοχῆς.

Στὸ νομοσχέδιο προβλέπεται ὅτι ἐξαιρέσεις ἀπὸ τὸν γενικὸ κανόνα θὰ ὑπάρξουν μόνον ἐφόσον ἐπιβάλλεται κάτι τέτοιο ἀπὸ τὶς τοπικὲς συνθῆκες...

tovima.gr alfavita.gr

Θρησκευτικά

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2011/07/799.html

KFOR ΚΑΙ ΣΕΡΒΙΑ ΕΝΙΣΧΥΟΥΝ ΤΗ ΦΥΛΑΞΗ ΤΟΥΣ – Στρατιωτική ζώνη η οριογραμμή

Της  ΕΡΣΗΣ ΒΑΤΟΥ

Επιβεβλημένη, τεχνητή ηρεμία επικρατεί από χθες στους σταθμούς Μπρνιακ και Γιάρινγε, στα σύνορα του Κόσοβου με τη Σερβία, μετά την ανάληψη του ελέγχου τους από τη ΝΑΤΟϊκή δύναμη KFOR που κήρυξε την περιοχή στρατιωτική ζώνη.

Τα επεισόδια των προηγούμενων δύο ημερών, μ’ έναν νεκρό, έδειξαν πόσο επισφαλής παραμένει η κατάσταση στο βόρειο Κόσοβο σχεδόν τρία χρόνια μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας του, την οποία δεν αναγνωρίζει η Σερβία και πολλά άλλα κράτη.

Να κρατήσουν όσο πιο σφικτό μπορούν τον ασκό του Αιόλου στα σύνορα επιχειρούν τώρα οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ, κηρύσσοντας τη ζώνη κοντά και γύρω από τους συνοριακούς σταθμούς στρατιωτική ζώνη.

Οπως εξήγησε ο Γερμανός διοικητής της KFOR, Ερχαρντ Μπίλερ, οι κανόνες εμπλοκής που ισχύουν σε μια τέτοια περίπτωση είναι απόκριση σε όποια πρόκληση με πραγματικά πυρά.

Ο Μπίλερ προειδοποίησε, μη αποκλείοντας νέα προσπάθεια επίθεσης στα σημεία.

Την ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων από τη μεριά της ανακοίνωσε και η σερβική αστυνομία.

Ο αρχηγός της διαβεβαίωσε ότι «θα εμποδίσουμε τους εξτρεμιστές από τη Σερβία να μπουν στο Κόσοβο και θα βοηθήσουμε τη διεθνή ειρηνευτική δύναμη με όποιον τρόπο μπορούμε».

Την επίθεση κατά των φυλακίων που ακολούθησε την αιφνιδιαστική επιχείρηση ειδικών δυνάμεων του Κοσόβου για έλεγχό τους, καταδίκασε ο Σέρβος πρόεδρος ως έργο «ακραίων σερβικών στοιχείων» που επιθυμούν να δυναμιτίσουν την προσπάθεια προσέγγισης με το Κόσοβο.

Ο πρωθυπουργός του Κοσόβου όμως επέμεινε ότι ενορχηστρώθηκε από το Βελιγράδι και ξεκαθάρισε ότι ο Βορράς δεν θα εγκαταλειφθεί. «Κανένας συμβιβασμός. Θα εγκαταστήσουμε το νόμο και την τάξη» είπε.

Με ανακοίνωσή της η σερβική κυβέρνηση δηλώνει ότι αποδοκιμάζει όλες τις μορφές βίας, ζητεί εντοπισμό των αυτουργών τονίζοντας ότι τέτοιες ενέργειες εξυπηρετούν μόνο τους Αλβανούς εξτρεμιστές, αλλά αφήνει και αιχμές για διεθνή ύποπτη εμπλοκή στην έφοδο των Κοσοβάρων.

«Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι οι αρχές της Πρίστινα συντόνισαν τις ενέργειές τους με άτομα από διεθνείς θεσμούς». Το Βελιγράδι τονίζει την πρόθεσή του για διάλογο, βλέπει όμως στην επιχείρηση του Κοσόβου προσπάθεια «αλλαγής της εθνικής σύστασης» στην περιοχή.

Γερμανία, Γαλλία και Βρετανία εξέφρασαν ανησυχία καταδικάζοντας τις επιθέσεις, όμως η Ρωσία ανέφερε ότι «οι προκλητικές ενέργειες των αλβανικών αρχών του Κοσόβου αποσταθεροποιούν την ήδη εύθραυστη κατάσταση».

Αντίθετα, ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα έσπευσε να καταγγείλει «συνωμοσία υπερεθνικιστών του Βελιγραδίου, με στόχο τη δημιουργία της Μεγάλης Σερβίας». Δηλώνει μάλιστα ότι θα βοηθήσει το Κόσοβο να αντιμετωπίσει τις συνέπειες του εμπορικού εμπάργκο που του έχει επιβάλει η Σερβία.

Η κατάσταση στην περιοχή ετέθη χθες βράδυ σε συζήτηση κεκλεισμένων των θυρών στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

enet

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η εικόνα της Παναγίας Ιεροσολυμίτισσας αγιογραφήθηκε τον 19ο αιώνα στους Αγίους Τόπους και είναι... αχειροποίητη. Αυτό σημαίνει πως δεν αγιογραφήθηκε από το χέρι ανθρώπου, αλλά έπειτα από θεία παρέμβαση.

Σύμφωνα με την ίδια παράδοση, εκείνη την εποχή ζούσε μια αγιογράφος μοναχή που λεγόταν Τατιανή στην οποία εμφανίστηκε σε όραμα μια γυναίκα και της είπε: «Αδελφή Τατιανή, ήρθα να με ζωγραφίσεις». Η Τατιανή απάντησε: «Ευλόγησον αδελφή, αλλά εγώ είμαι αγιογράφος και όχι ζωγράφος. Και η επισκέπτρια της είπε: «Τότε να με αγιογραφήσεις». Η μοναχή που εξεπλάγη με το θάρρος της γυναίκας αποκρίθηκε: «Δεν έχω ξύλο (σανίδι), πού να σε ζωγραφίσω;»

Τότε εκείνη της έδωσε ένα ξύλο και της είπε: «Ζωγράφισε!» Καθώς τη ζωγράφιζε, τα άμφιά της έγιναν χρυσά, το πρόσωπό της έλαμψε και την άκουσε να λέει: «Μακαρία Τατιανή, μετά τον ευαγγελιστή Λουκά θα με αγιογραφήσεις πάλι εσύ».
Η μοναχή τότε ξύπνησε και κατάλαβε πως την επισκέφθηκε στον ύπνο της η Παναγία. Οταν πήγε στην ηγουμένη και της διηγήθηκε το όραμά της εκείνη δεν την πίστεψε και της είπε να αγιογραφήσει την άλλη μέρα μια εικόνα της Παναγίας. Επιστρέφοντας στο κελί της που ευωδίαζε είδε μαζί με την ηγουμένη να βγαίνει από μέσα φως και την εικόνα του οράματος πραγματική και αχειροποίητη!

Από τότε η εικόνα της Παναγίας Ιεροσολυμίτισσας βρίσκεται στο Ιερό Προσκύνημα του Θεομητορικού Μνήματος της Γεσθημανής στα Ιεροσόλυμα και θαυματουργεί. Λέγεται μάλιστα πως και τις τρεις φορές που πλημμύρισε ο ναός η εικόνα ανέβηκε μόνη της από το μαρμάρινο θρόνο όπου είναι τοποθετημένη και στάθηκε στο σύστημα εξαερισμού χωρίς να στηρίζεται κάπου!
Η εικόνα είχε μεταφερθεί πριν από έξι χρόνια στις Μητροπόλεις Αθηνών και Θεσσαλονίκης από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων προσελκύοντας χιλιάδες προσκυνητές.

Το αλίευσα ΕΔΩ http://1myblog.pblogs.gr/2010/08/panagia-h-ierosolymitissa.html

Ίων Δραγούμης (μια βιογραφία)

"Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες κολώνα - πως έπεσες γραφή να μην το λέει - λευκή με της πατρίδας την εικόνα μόνο εκείνη ταιριάζει να σε κλαίει, βουβή, μαρμαρωμένη να σε κλαίει".

Κωστής Παλαμάς

 (για τα 91 χρόνια από την άνανδρη δολοφονία του)

Ο Ίων Δραγούμης γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1878. Ήταν γιος του Στέφανου Δραγούμη που διετέλεσε πρωθυπουργός μετά το κίνημα του 1909 στο Γουδί. Η οικογενειακή καταγωγή του ήταν από το Βογάτσικο της Μακεδονίας. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και το 1899 μπήκε στο διπλωματικό σώμα. Ήδη από τα πρώτα του χρόνια έρχεται σε επαφή με την φιλοσοφία και την ιστορία, αποκτώντας βάθος και πνευματική ευαισθησία. Νωρίτερα, στον ατυχή πόλεμο του 1897 είχε πολεμήσει ως εθελοντής. Υπηρέτησε ως προξενικός υπάλληλος στο Μοναστήρι, στον Πύργο και στην Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας. Στην θητεία του αυτή στα ελληνικά προξενεία, υπήρξε ηγετική μορφή του μακεδονικού αγώνος, οργανωτής και εμψυχωτής του. Ο Παύλος Μελάς ήταν σύζυγος της αδερφής του. Με τον τίμιο θάνατο του, ο Ίων δημοσιεύει το πιο γνωστό έργο του, το «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα» χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο. Το βιβλίο τάραξε συθέμελα την τότε λιμνάζουσα ελληνική κοινωνία, που αμέσως στρατεύτηκε στον σκοπό. Αμέσως το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών τον μετέθεσε σε πρεσβεία εκτός των Βαλκανίων.

To 1904 υπηρέτησε στην Αλεξάνδρεια ερχόμενος σε στενή επαφή και φιλία με τον μεγάλο ποιητή Κωνσταντίνο Καβάφη. Στη συνέχεια, το 1907 ως ανώτατος διπλωματικός υπάλληλος στην Κωνσταντινούπολη, ίδρυσε με την βοήθεια του επιστήθιου φίλου του Αθανασίου Σουλιώτη-Νικολαΐδη την «οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως». Η οργάνωση αυτή είχε σαν στόχο να εξοπλίσει τους Έλληνες της Πόλης, και να τους συμφιλιώσει με την οθωμανική διοίκηση, σε μια σχέση ισοτιμίας, με κοινό αντίπαλο τους Σλάβους. Ταυτόχρονα, στην Πόλη ήρθε σε επαφή και με τον νέο τότε, Γεώργιο Παπανδρέου, έκαναν παρέα, συζήτησαν για το έθνος και τις ανάγκες του. Θορυβημένη η ελληνική κυβέρνηση από την αιρετική και επιθετική δραστηριότητα του τον μεταθέτει στην Ρώμη και στο Λονδίνο.

Ήταν το πρώτο πρόσωπο που συζητήθηκε στον Στρατιωτικό σύνδεσμο για να αναλάβει τις πολιτικές του τύχες (το δεύτερο ήταν ο Δημήτριος Γούναρης) πριν επιλεγεί τελικά ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο ίδιος σε εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε μια προσωπική εσωτερική σύγχυση ενώ βρισκόταν σε πλήρη απομόνωση στο εξωτερικό. Αρθρογράφησε στον «Νουμα» με το ψευδώνυμο «Ιδας» διακηρύσσοντας τις δημοτικιστικές του γλωσσικές ιδέες ενώ σε ένα πολύ σημαντικό του άρθρο εκεί, απάντησε στον Γεώργιο Σκληρό στις σοσιαλιστικές-μαρξιστικές θέσεις που αυτός εξέφρασε. Πήρε μέρος στον Α' Βαλκανικό πόλεμο αποσπασθείς στο επιτελείο του Διαδόχου Κωνσταντίνου, και μετείχε στην επιτροπή που διαπραγματεύθηκε την παράδοση της Θεσσαλονίκης στους Έλληνες. Ήταν ο πρώτος Έλληνας που ύψωσε την τιμημένη ελληνική σημαία στο δημαρχείο της πόλης. Το 1913 τίθεται σε διαθεσιμότητα από το διπλωματικό σώμα για δυο μήνες γιατί ενέκρινε την ένωση του Καστελόριζου με την Ελλάδα χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με το αρμόδιο υπουργείο. Πριν παυτεί πρόλαβε να οργανώσει μια επιτροπή Δωδεκανησιων η οποία ζήτησε από την Ιταλική κυβέρνηση που κατείχε τα πολύπαθα νησιά, την ένωση με την Ελλάδα. Εκείνη την χρονιά έγραψε και το βιβλίο του «ελληνικός πολιτισμός». Σε αυτό το σύντομο αλλά σημαντικό έργο, καταγράφει τις αντιλήψεις του για την υπεροχή του έθνους έναντι του κράτους, περιγράφει με ζωντανά

Νίκος Καζαντζάκης

χρώματα την προτεραιότητα του πολιτισμικού έθνους σε σχέση με το φυλετικό και στηλιτεύει την προγονοπληξία και τον λογιοτατισμό, καταλήγοντας σε πρακτικές πολιτιστικές προτάσεις για τον νέο ελληνισμό που πίστευε ότι αναδυόταν.

Απεχθανόταν την εισαγόμενη βαυαρική κρατική οργάνωση, τον λογιοτατισμό με την καθαρεύουσα και την στείρα αρχαιολαγνία. Ήταν ο ίδιος από τα ιδρυτικά στελέχη του «Εκπαιδευτικού Ομίλου», ενός σημαντικού συλλόγου δημοτικιστών. Στον λογιοτατισμό έβλεπε μια ακινησία, μια άρνηση για το νέο, για ζωή. Τον φανταζόταν σαν ένα ανάχωμα στην βιταλιστική αναγέννηση του έθνους για την οποία εργαζόταν. Επιθυμούσε την οργάνωση των Ελλήνων σε Κοινότητες - θεσμό κατεξοχήν ελληνικό - θεωρώντας ότι το κράτος που φροντίζει για όλες τις ανάγκες των πολιτών καταστρέφει τις δημιουργικές του δυνάμεις. "Το υγιές κύτταρο του ελληνισμού είναι οι κοινότητες. Η δραστηριοποίηση τους θα αποκεντρώσει το υδροκεφαλικό αθηναϊκό κράτος, που αγνοεί της ανάγκες της περιφέρειας. Πρέπει να δοθούν αυξημένες αρμοδιότητες στις κοινότητες για να ανθήσει παντού ο ελληνισμός και να αποφευχθεί ο συγκεντρωτισμός και ο κοσμοπολιτισμός των αστικών κέντρων", υποστήριζε ο Ίων.

Συνδεόταν με προσωπική φιλία με τον Περικλή Γιαννόπουλο, έναν μεγάλο στοχαστή και οπλίτη του ελληνισμού, του οποίου την αυτοκτονία διαισθάνθηκε (σύμφωνα με τα γραπτά του ημερολογίου του). Ήταν επίσης φίλος με τον Νίκο Καζαντζάκη με τον τελευταίο να τον απαθανατίζει σε πολλά έργα του. Στη συνέχεια, λίγο πριν την έναρξη του Ά παγκοσμίου πολέμου, επανέρχεται στα καθήκοντα του υπηρετώντας στις Πρεσβείες της Βιέννης, του Βερολίνου και της Πετρούπολης. Όλες του οι αναφορές στην κυβέρνηση είναι φιλο-ανταντικες προτρέποντας για ένταξη στην συμμαχία κατά των Κεντρικών Αυτοκρατοριών. Το 1914 τηλεγραφεί από την Πετρούπολη στον Βενιζέλο προτρέποντας για την συμμετοχή των Ελλήνων στην εκστρατεία στα Δαρδανέλια, φοβούμενος πιθανή κάθοδο των Ρώσων στην Πόλη. 

Αρχές του 1915 παραιτήθηκε από τη θέση του προξένου όταν του ζητήθηκε να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις που αφορούσαν την ανταλλαγή πληθυσμών - Τούρκων της Μακεδονίας με Έλληνες της Μικράς Ασίας (κάτι που θεωρούσε απαράδεκτο) και κατεβαίνει ως υποψήφιος ανεξάρτητος βουλευτής, χωρίς πολιτική στήριξη και χρήματα. Στο ημερολόγιο του, περιγράφει την τραγελαφική προεκλογική του εκστρατεία, όταν περιόδευε στην Φλώρινα και δεν ερχόταν κανείς να τον ακούσει να μιλάει. Αρχικά αποτυγχάνει στις εκλογές όμως στις επαναληπτικές τοπικές στις 31 Μαΐου 1915 εκλέγεται ανεξάρτητος βουλευτής Φλώρινας. Στις δεύτερες εκλογές του 1916 επίσης εκλέγεται με όλο τον συνδυασμό του, καθώς οι Βενιζελικοί, ως γνωστόν, απείχαν. Αυτή την εποχή γράφει το όμορφο βιβλίο του «Σαμοθράκη», με αφορμή την επίσκεψη του στο όμορφο νησί, όπου πραγματεύται τα χνάρια του Ελληνισμού στην Ελληνική ύπαιθρο.

Το 1916 εκδίδει το περιοδικό "Πολιτική Επιθεώρησις". Με τιμιότητα και γενναιότητα πρέσβευσε τις ιδέες του και στην βουλή των εκλογών του 1916, αλλά και στην βουλή-οπερέτα των «Λαζάρων» (με βασιλικά διατάγματα ακυρώθηκαν οι εκλογές του 1916 και επανήλθε η προηγούμενη βουλή χωρίς εκλογές!!!), όπου αψηφώντας την παρουσία των Βενιζελικών μπράβων στα κοινοβουλευτικά θεωρεία, στηλίτευε και ήλεγχε την αυταρχική Βενιζελικη πολιτική. Το 1917 δημοσιεύει βαρυσήμαντο άρθρο στην «πολιτική επιθεώρηση» όπου κατακρίνει με δριμύτητα την Βενιζελικη πολιτική. Συγκεκριμένα αποδοκίμαζε όλες τις Βενιζελικες ενέργειες που είχαν ουσιαστικά αναστείλει την εθνική κυριαρχία, γεμίζοντας Αθήνα και Θεσσαλονίκη με αποικιακά στρατεύματα. Το άρθρο προκάλεσε αίσθηση και κάποιοι αντιβενιζελικοι αναθάρρησαν. Έτσι ο Ύπατος Αρμοστής της Γαλλίας στην Ελλάδα Σαρλ Ζονάρ τον συμπεριέλαβε στην λίστα με τους πολιτικούς που εξόρισε το Βενιζελικο καθεστώς στην Κορσική. Έτσι με μια αυταρχική και αψυχολόγητη ενέργεια ο Βενιζελισμος έκανε «δώρο» στους βασιλόφρονες μια ανεξάρτητη και ειλικρινή φωνή που θα μπορούσε να αποτελέσει μια γέφυρα συνεννόησης ανάμεσα στους δυο κόσμους.

Όπως αναφέρθηκε, ο Δραγούμης υπήρξε πολιτικός αντίπαλος του Βενιζέλου αλλά όχι με τη στενή έννοια του όρου. Είχε μια διαφορετική θεώρηση για το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού,

Νεότουρκοι

διαφορετική από την στενή εδαφική, λυτρωτική βενιζελικη Μεγάλη Ιδέα. Το πολιτικό του Όνειρο όπως το εξέφρασε στο μνημειώδες έργο του «όσοι ζωντανοί» που το συνέγραψε κατά την παραμονή του στην Πόλη, βρισκόμενος υπό την επήρεια της επανάστασης των Νεότουρκων, ήταν μια βαλκανική ομοσπονδία Ελλάδος-Τουρκίας με ηγέτη την Ελλάδα. Αυτή η ομοσπονδία θα αποτελούσε ανάχωμα στην κάθοδο των Σλάβων κατά των οποίων η απέχθεια του Ίωνα είχε ενταθεί από τον Μακεδονικό Αγώνα. Οι Έλληνες της διασποράς ζούσαν ανάμεσα σε πολυπληθέστερους λαούς και μόνο με τον πόλεμο θα τους έδιωχναν αυτούς από τον τόπο τους. Πρώτιστο μέλημα του Δραγούμη να διατηρηθούν οι ελληνικές παροικίες στα Τουρκοκρατούμενα εδάφη και η Ελλάδα να προσπαθήσει να αναπτύξει την άμυνά της προς το βορρά. Η ομοσπονδία αυτή θ' άρχιζε από την Αδριατική θάλασσα και θα έφτανε ως τη Συρία. Επεδίωκε μ' αυτόν τον τρόπο ο Ελληνισμός να παραμείνει στις εστίες του κυριαρχώντας πολιτισμικά στην Ανατολή Ο Δραγούμης περιέγραψε ξεκάθαρα το όραμα του Νέου Ελληνισμού. Ήθελε ο νεοελληνικός πολιτισμός να βασισθεί στη γλώσσα, στα έθιμα, στον τρόπο ζωής του απλού ελληνικού λαού ώστε να μεγαλουργήσει και πάλι. Το Ανατολικό Κράτος όμως που ονειρεύονταν ο Δραγούμης με την πολιτιστική κυριαρχία των Ελλήνων έμεινε απλώς ως σκέψη. Οι Έλληνες και οι Τούρκοι είχαν επιλέξει το δρόμο της σύγκρουσης και της εθνικής εκκαθάρισης. 

Η παραμονή του Ίωνα στο Αιάκειο της Κορσικής είχε αρχικά ευεργετικά αποτελέσματα στον ίδιο. Ήταν ένα διάλειμμα, σε μια ζωή που έτρεχε, ήταν μια ευκαιρία για ανασυγκρότηση, για περίσκεψη. Καρπός πνευματικός αυτής της περιόδου είναι το τελευταίο του έργο «Σταμάτημα». Αλλά και στο Αιάκειο δεν έμεινε αργός πολιτικά. Απέστειλε στις Βερσαλίες το 1918 ένα υπόμνημα στις δυνάμεις τις Αντάντ υποδεικνύοντας όλες τις υπηρεσίες που πρόσφεραν οι Βασιλικές κυβερνήσεις στην Αντάντ πριν την επιβολή της Βενιζελικης Δικτατορίας. Το κείμενο αυτό πείθει για δυο πράγματα. Το πρώτο είναι η αδιαμφισβήτητη πολιτική οξύνοια και διαύγεια που διέκρινε τον Ίωνα Δραγούμη. Το δεύτερο είναι ότι πολιτικά πλέον, είχε εναγκαλιστεί την γουναρική παράταξη. Προς το τέλος της παραμονής του, η νοσταλγία για την πατρίδα, και η έλλειψη δραστηριότητας τον έχουν τσακίσει όπως φαίνεται και από τα «φύλλα ημερολογίου» του. Το 1919 οι βενιζελικοι τον εκτόπισαν μόνο του στη Σκόπελο υπό απάνθρωπες συνθήκες. Του αρνήθηκαν ακόμα και να κατέβει στον Πειραιά από το πλοίο να χαιρετίσει τον γηραιό πατέρα του. Στη Σκόπελο τον βρήκε η είδηση ότι ο Ελληνικός στρατός αποβιβάστηκε στη Σμύρνη το 1919. "Ρωτώ, μπορούσε ο ελληνισμός ν' ακολουθήσει δυο δρόμους; Ή τη διατήρηση της Τουρκίας και την καλυτέρεψη της ζωής των Ελλήνων εκεί ή την πολιτική της προσθήκης κομματιών της Τουρκίας στην Ελλάδα: (ή την αυτονόμηση των ελληνικών περιφερειών της Τουρκίας);"

Επιστρέφοντας από την Σκόπελο μετά την «μεγαλόψυχη» Βενιζελικη αμνηστία, ο Ίων δραστηριοποιήθηκε στην αντιπολίτευση. Εξέδωσε εκ νέου το περιοδικό του, ασκώντας δριμύτατη κριτική στους Βενιζελικούς. Το τέλος όμως ήταν κοντά. Στις 31 Ιουλίου 1920 (παλαιό ημερολόγιο) ο Ίων Δραγούμης συλλαμβάνεται και εκτελείται στο κέντρο της Αθήνας (επί της οδού Βασιλίσσης Σοφίας, απέναντι από το σημερινό ξενοδοχείο Χίλτον) από βενιζελικα τάγματα ασφαλείας. Μερικές ώρες νωρίτερα είχε γίνει γνωστή η δολοφονική απόπειρα εναντίον του Βενιζέλου στο Παρίσι που μόλις είχε υπογράψει τη Συνθήκη των Σεβρών από δυο απότακτους αξιωματικούς. Η δολοφονία του ήταν εν ψυχρώ. Πέθανε όρθιος, στημένος στα 10 βήματα από τα βενιζελικα ντουφέκια, χωρίς να τον δέσουν. Έμεινε εκεί οικειοθελώς με γενναιότητα και πλήρωσε με την ζωή του, αυτός ο μετριοπαθής, το νόμισμα των φανατικών. Η δολοφονία πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων, ενώ ο Βενιζέλος εξέφρασε την βαθιά του λύπη και οδύνη. Η άνανδρη δολοφονία συγκλόνισε την ελληνική καλλιτεχνική ψυχή, ενώ ο Παλαμάς και ο Σικελιανός συνέθεσαν ελεγείες για το δραματικό γεγονός.

Η ιδέα του Έθνους συγκινούσε σφοδρά τον Δραγούμη. Μαζί με τον εαυτό του είναι τα μοναδικά ζωντανά πράγματα για τον άνθρωπο που μονάχα μαζί τους υπάρχουν όλα τ' άλλα. Η εθνική πίστη, η αγάπη προς το έθνος ξεπερνάει κάθε άλλο δυνατό προσωπικό συναίσθημα. Είναι μεγαλύτερη ακόμα και από την αγάπη προς την οικογένεια. Εκτός από την εθνική πίστη, ο ίδιος βαδίζει σε υπαρξιστικά βήματα στις προσωπικές του αναζητήσεις. Ζητά πολλά από τον εαυτό του, ενώ παράλληλα ασκεί δριμύτατη αυτοκριτική. Μας παρουσιάζεται γεμάτος αντιφάσεις. Πότε σημαιοφόρος της εθνικής προσπάθειας πότε ουραγός, σε απομόνωση. Όρμησε στην ζωή αδιαφορώντας για κινδύνους και ψευτο-επισημότητες.

Απλά τελειώνοντας θα παρατηρούσα ότι ο Ίων Δραγούμης δεν συμβιβάσθηκε, δεν βολεύτηκε, όπως εύκολα θα μπορούσε να κάνει. Γιος πρώην πρωθυπουργού, με κοινωνικά υψηλές γνωριμίες, και με αδιαμφισβήτητες ικανότητες, με ένα «καλό» γάμο θα μπορούσε να λύσει για πάντα το οικονομικό πρόβλημα που τον ταλάνιζε ως την τελευταία μέρα της ζωής του και να αναδειχθεί σε ηγετική μορφή των αντι-βενιζελικων που χρειάζονταν τότε τέτοια στελέχη. Δεν το έκανε. Εγκατέλειψε τα σαλόνια, για τα βουνά της Μακεδονίας, έμεινε ρομαντικός, επεδίωξε τον πραγματικό έρωτα σαν μια χίμαιρα, πολιτεύτηκε ανεξάρτητος, χωρίς ποτέ τελικά να πλησιάσει το περιβάλλον του Βασιλιά.

Ι. Β. Δ.

Επίμετρον (μια εξομολόγηση επί προσωπικού)
Την βιογραφία αυτή την είχα συνθέσει σχεδόν μια δεκαετία πριν, όταν δηλαδή ήμουν 23ων χρονών περίπου σε μια εποχή που είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα με τον Δραγούμη, τα έργα του και τις ιδέες του. Για τον λόγο αυτό, όπως εύκολα μπορείτε να καταλάβετε όσοι είστε τακτικοί αναγνώστες μου, το κείμενο παρουσιάζει μια σειρά από χαρακτηριστικά (λυρισμός κτλ) που δεν έχουν όσα έχω γράψει και έχω παρουσιάσει κατά καιρούς στο ιστολόγιο μου. Είχα σκεφτεί να το ξαναγράψω και να το παρουσιάσω με μια "εκσυγχρονισμένη" και προσγειωμένη στο σήμερα μορφή, αλλά μετά σκέφτηκα να το αφήσω όπως είναι, σαν μια ρομαντική ανάμνηση από τα φοιτητικά μου χρόνια....

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.istorikathemata.com/2011/07/blog-post_29.html

Το Σεπτέμβριο η συγχώνευση των Στρατολογικών υπηρεσιών

Η αναδιάρθρωση των Στρατολογικών Γραφείων (ΣΓ), σκοπεύει στην εξυπηρέτηση των πολιτών από πλήρεις νέες πολυδύναμες και ψηφιοποιημένες Στρατολογικές Υπηρεσίες (ΣΥ) στις έδρες των Περιφερειών, με σημαντική εξοικονόμηση πόρων και ανθρώπινου δυναμικού, όπως προκύπτει από εκπονηθείσα μελέτη της αρμόδιας Διεύθυνσης του ΥΠΕΘΑ (ΓΕΕΘΑ/ΔΣΣΝΣ). Επειδή οι νέες ΣΥ θα στεγάζονται σε κτίρια ιδιοκτησίας ΤΕΘΑ και Δημοσίου...

μόνο από την καταβολή μισθωμάτων, θα εξοικονομηθούν 170.000€ ετησίως, χωρίς να υπολογίζεται το μελλοντικό οικονομικό όφελος από τη μεγάλη μείωση του αριθμού των μεταθέσεων των στελεχών, των λειτουργικών εξόδων των Υπηρεσιών κλπ.

Η πλήρης μηχανογράφηση των ΣΥ (ιστοσελίδα, ηλεκτρονική αίτηση, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κλπ) και η ήδη υπάρχουσα διασύνδεσή τους με τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών, τα οποία θα αναλάβουν τη διαβίβαση όλων των αιτημάτων προς τις ΣΥ, θα επιτρέψει στους πολίτες των περιοχών στις οποίες καταργούνται τα ΣΓ, να εξυπηρετούνται ποιοτικά και αποτελεσματικά, χωρίς να είναι αναγκαία η αυτοπρόσωπη παρουσία τους στις νέες Στρατολογικές Υπηρεσίες.

Η υλοποίηση των συγχωνεύσεων θα ολοκληρωθεί σε μία φάση εντός του μήνα Σεπτεμβρίου 2011, με την επιφύλαξη της έγκαιρης προετοιμασίας των κτιρίων που θα στεγάσουν τη ΣΥ Νοτίου Αιγαίου (Ερμούπολη) και ΣΥ Δυτικής Ελλάδας (Πάτρα). Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η συγχώνευση των ΣΓ Ιωαννίνων-Ηγουμενίτσας-Άρτας-Πρέβεζας και η συγκρότηση της νέας ΣΥ Ηπείρου με έδρα τα Ιωάννινα.

Το συνολικό κόστος των συγχωνεύσεων εκτιμάται ότι δεν θα υπερβεί τις 250.000€. Για τον περιορισμό του κόστους γίνεται πλήρης αξιοποίηση των μέσων και του προσωπικού της Υπηρεσίας, όπου αυτό είναι εφικτό.

Οι μόνιμοι υπάλληλοι που υπηρετούν σε ΣΓ τα οποία πρόκειται να συγχωνευθούν, εφόσον δεν υφίσταται άλλη στρατιωτική υπηρεσία στην περιφερειακή ενότητα (πρώην νομός), μπορούν να μεταταγούν σε άλλη υπηρεσία του Δημοσίου στην ίδια περιφερειακή ενότητα ή να μετατεθούν κατόπιν επιθυμίας τους σε στρατιωτική υπηρεσία όμορης περιφερειακής ενότητας.

Τα παραπάνω αποτελούν μέρος της  απάντησης του ΥΠΕΘΑ σε  σχετική Ερώτηση, που κατέθεσε ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Κοραντής, με θέμα «Στρατολογικά».

Ερώτηση 19061/8-7-2011 της Βουλής των Ελλήνων

Αποφασίσθηκε κατά τα Φαινόμενα η μείωση των Στρατολογικών Υπηρεσιών από 57 σε 17. Κατόπιν αυτού,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός

1. Υπάρχει μελέτη σκοπιμότητος με βάση την οποία το ΥΕΘΑ έλαβε τηv απόφαση αυτή;

2. Ποιος είναι ο χρόνος υλοποίησης; υπάρχουν φάσεις υλοποίησης του;

3. Ποιος είναι ο προϋπολογισμός υλοποίησης του;

4. Έχουν ληφθεί μέτρα πρόνοιας για τους μόνιμους υπαλλήλους που υπηρετούν σε Στρατολογικά Γραφεία, σε Νομούς όπου δεν υφίστανται άλλες στρατιωτικές υπηρεσίες και οι οποίοι δεν πρέπει να μετακινηθούν αλλά να μεταταγούν σε άλλες επιτόπιες υπηρεσίες του Δημοσίου, ώστε να μην διαλυθούν οι οικογένειες τους;

Ο ερωτών βουλευτής

Ιωάννης Κοραντής

Το αλίευσα ΕΔΩ http://kranosgr.blogspot.com/2011/07/blog-post_4573.html

Επέστρεψε στο …σπίτι του ο Μέγας Αλέξανδρος

Σε μια λιτή, αλλά επιβλητική τελετή, πραγματοποιήθηκαν το απόγευμα της Παρασκευής, τα επίσημα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στο Ξηροκάμπι Λιτοχώρου, ανάμεσα στον Όλυμπο και το Αιγαίο Πέλαγος.

Ο έφιππος ανδριάντας του Μακεδόνα στρατηλάτη, που φιλοτέχνησε ο γνωστός γλύπτης Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, είναι δωρεά του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ κ.Γιώργου Καρατζαφέρη, προς το Διεθνές Ίδρυμα Μέγας Αλέξανδρος, η έδρα του οποίου βρίσκεται στην ίδια περιοχή και αντικείμενο έχει την προώθηση του εκπολιτιστικού έργου του μεγάλου Έλληνα, που έγινε θρύλος σε Ανατολή και Δύση.

Κατά τον χαιρετισμό του ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ, που έτυχε θερμής υποδοχής από τους ψηφοφόρους του, έστειλε μήνυμα σε Άγκυρα και Σκόπια, να μην επιχειρήσουν να παραβιάσουν τις ελληνικές κόκκινες γραμμές, εξαιτίας της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που διέρχεται η χώρα, τονίζοντας πως “Οι Έλληνες και η Ελλάδα θα τα καταφέρουν”.

Ο πρώην περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας κ.Παναγιώτης Ψωμιάδης, που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στο πλήθος που ξεπέρασε τα 2.000 άτομα, ζήτησε να μην υπάρξει καμία υποχώρηση στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, ενώ καυτηρίασε το γεγονός πως ακόμη δεν έχει τοποθετηθεί ο ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο κέντρο της Αθήνας, παρά τις σχετικές αποφάσεις του Δ.Σ.

Από την τελετή απουσίαζαν βουλευτές και εκπρόσωποι άλλων κομμάτων, ενώ αποδοκιμάστηκε  ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης κ.Γιώργος Χατζηκωνσταντίνου. γενικός γραμματέας Μακεδονίας – Θράκης.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν εκπρόσωποί ομογενειακών οργανώσεων του εξωτερικού, καθώς και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, που ζήτησε από τα Σκόπια να “λογικευτούν” και να συνεργαστούν με την Ελλάδα για το κοινό καλό.

Το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που αγγίζει τα 6 μέτρα, προοριζόταν αρχικά να τοποθετηθεί στην παραλία του παλαιού Φαλήρου, αλλά τελικά αυτό δεν έγινε, λόγω … γραφειοκρατικών διαδικασιών. Μετά την εξέλιξη αυτή, ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ, που χρηματοδότησε το έργο, αποφάσισε να το δωρίσει στο Διεθνές Ίδρυμα Μεγάλου Αλεξάνδρου, στους πρόποδες του Ολύμπου.

“Αποφάσισα να δωρίσω το άγαλμα στην Πιερία, γιατί ο τόπος αυτός μου χάρισε το καλύτερο δώρο. Τη σύζυγο μου Βένη” επεσήμανε στον χαιρετισμό του ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. κ.Καρατζαφέρης.

   πηγη

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

Σταχυολογήματα από τη διδασκαλία του Αγ.Σεραφείμ του Σαρώφ

* Όπου ευρίσκεται ο Θεός, εκεί δεν υπάρχει κακό. Όλα όσα απορρέουν από τον Θεόν, έχουν μέσα τους την ειρήνη και οδηγούν τον άνθρωπο προς την αυτοκατάκριση και ταπείνωση.

* «Η πίστις χωρίς των έργων νεκρά εστί» (Ιακώ­βου 6, 26). Η πραγματική πίστις δεν είναι δυνατόν να υπάρξει χωρίς τα έργα. Όποιος πραγματικά πι­στεύει, εκείνος οπωσδήποτε θα πράττει και καλά έργα.

* Εάν ο άνθρωπος από αγάπη προς τον Θεόν και χάριν της ενάρετου Ζωής δεν έχει περιττή μέριμνα για τον εαυτό του, πιστεύοντας ότι γι’ αυτόν φροντί­ζει ο Θεός, αυτή του η εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού είναι και πραγματική και συνετή.

* Όποιος πραγματικά αγαπά τον Θεόν, θεωρεί τον εαυτό του ταξιδιώτη και ξένο στη γη αυτή. Στην επι­δίωξή του να ενωθεί με τον Θεόν, με το νου και την καρδιά του διαρκώς ατενίζει μόνον Αυτόν.

* Ο άνθρωπος που θα αποφασίσει να ζήσει την εσω­τερική ζωή, πρώτα απ’ όλα πρέπει να έχει τον φόβο του Θεού που είναι και η αρχή της σοφίας.

* Ο νους του προσεκτικού ανθρώπου ομοιάζει με άγρυπνο φύλακα και φρουρό της εσωτερικής Ιερου­σαλήμ. Από το ύψος της πνευματικής ζωής βλέπει με το καθαρό του μάτι τα πέριξ και τις εντός της ψυχής του ενάντιες δυνάμεις, σύμφωνα με τα λόγια του Ψαλμωδού: «Και εν τοις εχθροίς μου επείδεν ο οφθαλμός μου» (Ψαλμ. νγ’, 9).

* Ο άνθρωπος με την σάρκα του ομοιάζει με αναμ­μένο κερί. Το κερί είναι προορισμένο να λιώσει και ο άνθρωπος να πεθάνει. Η ψυχή του όμως είναι αθά­νατη, γι’ αυτό και η μέριμνά μας πρέπει να στρέφεται περισσότερο για την ψυχή παρά για το σώμα: «Τι γάρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού» (Ματθ. ιστ’, 26).

* Εάν επιτρέψει ο Κύριος να δοκιμάσει ο άνθρωπος ασθένειες, τότε Εκείνος θα του δώσει και την δύναμη της υπομονής.

* Πρέπει να συνηθίσεις τον νου σου να κολυμβά στον νόμο του Κυρίου, κάτω από την καθοδήγηση του Οποίου να προσαρμόζεις και την ζωήν σου.

* Η ειρήνη της ψυχής αποκτάται διά των θλίψεων. Η Γραφή λέγει: «Διήλθομεν διά πυρός και ύδατος και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν» (Ψαλμ. ξε’, 12).

* Τίποτε δεν συμβάλλει τόσο στην απόκτηση της εσω­τερικής ειρήνης, όσο η σιωπή και η συζήτησις με τον εαυτόν μας μάλλον, παρά με τους άλλους.

* Μπορείς, βλέποντας τον ήλιο με τους φυσικούς οφθαλμούς, να μη χαίρεσαι; Μα πόσο μεγαλύτερη χαρά θα νοιώθεις, όταν ο νους σου βλέπει με τους ε­σωτερικούς οφθαλμούς τον Ήλιο της δικαιοσύνης, τον Χριστόν;

* Για να διατηρήσεις την ψυχική ειρήνη πρέπει να διώχνεις από κοντά σου την αθυμία, να προσπαθείς να έχεις το πνεύμα της χαράς, να αποφεύγεις την κατάκριση των άλλων και να συγκαταβαίνεις στις αδυναμίες του αδελφού σου.

* Κάθε πρόοδο και επιτυχία σ’ οποιοδήποτε τομέα της ζωής μας πρέπει να αποδίδουμε στον Κύριο και μαζί με τον προφήτη να λέμε: «Μη ημίν, Κύριε, μη ημίν, αλλ’ ή τω ονόματι σου δός δόξαν» (Ψαλμ. ριγ’,9).

* Κατά το τριακοστό πέμπτο έτος της ηλικίας, δηλα­δή στο ήμισυ της επιγείου ζωής, συμβαίνει να κάνει ο άνθρωπος μεγάλο αγώνα για την διατήρηση του εαυ­τού του. Πολλοί σ’ αυτή την ηλικία δεν παραμένουν στην αρετή, ξεφεύγουν, και ακολουθούν τον δρόμον των επιθυμιών τους.

* Όποιος θέλει να σωθεί πρέπει να έχει την καρδιά του σε κατάσταση μετανοίας και συντριβής: «Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει» (Ψαλμ. ν’, 19).

* Όταν ο άνθρωπος προσπαθεί να έχει καρδιά τα­πεινή και λογισμό ειρηνικό, τότε όλες οι σκευωρίες του εχθρού μένουν ανενέργητες. Διότι όπου υπάρχει η ειρήνη των λογισμών, εκεί αναπαύεται ο Ίδιος ο Θεός: «Εν ειρήνη ο τόπος Αυτού» (Ψαλμ. οε’, 3).

* Η απελπισία είναι η μεγαλύτερη χαρά του διαβό­λου. Είναι αμαρτία θανάσιμη.

* Προτού ακούσεις τον άλλον δεν πρέπει να απαν­τάς. «Ος αποκρίνεται λόγον πριν ακούσαι, αφροσύνη αυτώ εστί και όνειδος» (Παροιμ. ιη’, 13).

* Όταν ο άνθρωπος δεχθεί κάτι το θεϊκό μέσα του, η καρδιά του χαίρεται. Όταν αντιθέτως δεχθεί κάτι το διαβολικό τότε συγχύζεται και ταράζεται.

* Όποιος υποφέρει την ασθένεια του με υπομονή και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, στεφανώνεται σαν μάρτυς και αγωνιστής.

* Πρέπει να προσπαθούμε να είμεθα ελεύθεροι από τους ακάθαρτους λογισμούς, ιδιαιτέρως όταν προσευχόμεθα προς τον Θεό. Διότι δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν η δυσοσμία με την ευωδία.

* Εάν εμείς δεν συμφωνούμε με τους κακούς λογι­σμούς, που προέρχονται από τον διάβολον, κάνουμε πολύ καλά. Διότι το ακάθαρτο πνεύμα μόνον στους εμπαθείς ανθρώπους ασκεί αποτελεσματικά την επίδρασή του. Ενώ τους απαθείς προσπαθεί να τους επηρεάσει από μακριά.

* Ο νέος άνθρωπος είναι αδύνατο να μην ταράσσε­ται από σαρκικούς λογισμούς. Πρέπει γι’ αυτό να προσεύχεται επίμονα στον Θεό, για να σβήσει εγκαί­ρως την σπίθα των αισχρών επιθυμιών μόλις εμφανισθεί. Τότε δεν θα δυναμώσει ποτέ η φλόγα.

* Πρέπει πάντοτε να υπομένουμε όλα χάριν του Θεού, ευχαρίστως. Η ζωή μας είναι μια στιγμή συγ­κριτικά με την αιωνιότητα, και γι’ αυτό: «Ουκ άξια, κατά τον Απόστολον, τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» (Ρωμ. η’, 18).

* Ας αγαπήσουμε την ταπεινοφροσύνη για να δού­με την δόξα του Θεού, διότι όπου στάζει η ταπεινο­φροσύνη εκεί αναβλύζει η δόξα του Θεού.

* Χωρίς το φως όλα είναι σκοτεινά και χωρίς την ταπεινοφροσύνη τίποτε δεν υπάρχει μέσα στον άν­θρωπο, παρά μόνο ένα σκοτάδι.

* Όπως το κερί αν δεν θερμανθεί και μαλακώσει, δεν μπορεί να δεχθεί επάνω του την σφραγίδα, έτσι και η ψυχή, χωρίς να δοκιμασθεί με τους κόπους και τις ασθένειες δεν μπορεί να λάβει επάνω της την σφραγίδα της αρετής.

* Στους πλησίον μας πρέπει να φερόμεθα με λε­πτότητα, χωρίς ούτε με το βλέμμα μας να τους προσ­βάλλουμε.

* Το πνεύμα του συγχυσμένου και θλιμμένου άνθρω­που φρόντισε να το ενθαρρύνεις με λόγια αγάπης.

* Για την αδικία που σου προξενούν οι άλλοι, όποια κι’ αν είναι αυτή, δεν πρέπει να εκδικείσαι, αλλά αν­τίθετα να συγχωρείς από τα βάθη της καρδιάς σου εκείνον που σε αδίκησε.

* Δεν πρέπει να τρέφεις στην καρδιά σου μίσος και αντιπάθεια κατά του πλησίον, που σε εχθρεύεται. Αλ­λά να τον αγαπάς και να του κάνεις όσο μπορείς καλό, ακολουθώντας την εντολή του Χριστού: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υ­μάς» (Ματθ. ε’, 44).

* Η θύρα της μετανοίας είναι για όλους ανοικτή και είναι άγνωστο ποιος θα πρωτομπεί σ’ αυτή, εσύ που κατακρίνεις τον άλλον ή αυτός που κατακρίνε­ται από σένα.

* Κατάκρινε πάντοτε τον εαυτόν σου και θα παύσεις να κατακρίνεις τους άλλους.

* Μπορείς να κατακρίνεις μια πράξη κακή, ποτέ όμως εκείνον που την έπραξε.

* Όταν εγκαταλειφθεί ο άνθρωπος από τον Θεό, τότε ο διάβολος είναι έτοιμος να τον αφανίσει, όπως αφανίζει η μυλόπετρα το σπόρο του σταριού.

* Η περιττή μέριμνα για τα βιοτικά πράγματα είναι γνώρισμα άνθρωπου άπιστου και μικρόψυχου. Και εί­ναι συμφορά εάν εμείς φροντίζοντας οι ίδιοι για τον εαυτό μας δεν στηριζόμαστε στον Θεό, που προνοεί για μας!

* Είναι καλύτερο για μας να περιφρονούμε όσα δεν είναι δικά μας, δηλαδή τα πρόσκαιρα και τα παροδικά, και να ζητούμε τα δικά μας, δηλαδή τα άφθαρτα και τα αιώνια.

* Η θλίψις είναι το σκουλήκι της καρδιάς, που κα­τατρώγει την μητέρα που το γέννησε.

* Όποιος ενίκησε τα πάθη αυτός ενίκησε και την θλίψη. Όποιος νικιέται από τα πάθη δεν θα αποφύγει τα δεσμά της θλίψεως. Όπως ο άρρωστος φαίνεται από το χρώμα του προσώπου του, έτσι ο εμπαθής από την κατάθλιψη.

* Ο Κύριος φροντίζει για την σωτηρία μας. Ο ανθρωποκτόνος όμως διάβολος προσπαθεί να μας οδηγήσει στην απελπισία.

* Δεν πρέπει να κλονιζόμαστε στην πνευματική ζωή από καμιά εχθρική δύναμη. Αντίθετα να στηριζό­μαστε στα λόγια του Θεού: «Τον δε φόβον αυτών ου μη φοβηθώμεν, ουδ’ ου μη ταραχθώμεν, ότι μεθ’ η­μών ο Θεός. Κύριον τον Θεόν ημών αυτόν αγιάσωμεν και Αυτός έσται ημίν φόβος» (πρβλ. Ήσ. η’, 12-13).
http://proskynitis.blogspot.com/2011/07/blog-post_18.html

Το αλίευσα ΕΔΩ http://logia-tou-aera.blogspot.com/2011/07/blog-post_1754.html