Ὁ ἀνήφορος τοῦ Αὐγούστου:
Ἡ ἀλληλοπεριχώρηση τοῦ
Τιμίου Σταυροῦ καί τῆς Παναγίας
μεταμορφώνουν καί ἀνυψώνουν τόν ἄνθρωπο
σέ κατά χάριν Θεό
(Μέσα ἀπό τήν Ἁγία Γραφή καί τήν ὑμνολογία
μας )
του ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
¨Σταυρὸς ἁπάντων
τῶν καλῶν, παρεκτικὸς καθορᾶται, προσκυνούμενος,
καὶ πᾶσα ἡ κτίσις,
ἑορτάζει ἐν χαρᾷ, φωτιζομένη χάριτι, τοῦ
ἐν αὐτῷ βουλήσει, ἀνυψωθέντος Θεοῦ ἡμῶν¨.( ζ΄ὠδή τῆς ἑορτῆς
τῆς προόδου τοῦ Τιμίου Σταυροῦ)
¨Παρθενικῆς ἐκ νεφέλης σε τεχθέντα, καὶ σάρκα
γενόμενον, καὶ
πρὸς τὸ ὄρος Θαβώρ, μεταμορφούμενον Κύριε, καὶ
τῇ νεφέλῃ, τῇ φωτεινῇ
σε περικυκλούμενον, φωνὴ τοῦ Γεννήτορος, ἀγαπητὸν σὲ Υἱόν, τῶν μαθητῶν συμπαρόντων σοι, σαφῶς
ἐδήλου, ὡς ὁμοούσιον
καὶ ὁμόθρονο¨.(Ἀπό
τούς Αἴνους τῆς Μεταμορφώσεως)
Ἀπ΄ ἀρχῆς
τῆς περιόδου τῶν παρακλήσεων τοῦ Δεκαπενταυγούστου πρός τήν Ἁγνήν
καί Καλήν Παναγία μας, ὁ Υἱός της καί Μεσσίας
Ἰησοῦς Χριστός στέλνει στούς πιστούς Ὀρθοδόξους ἁπλόχερα
τήν Ἄκτιστη Χάρη Του[1]. Ἡ
εἰρήνη τῆς καρδιᾶς[2],
ἡ καθαρότητα τῶν λογισμῶν καί τά δάκρυα τῆς
μετανοίας καί εὐχαριστίας, εἶναι τά πλέον χαρακτηριστικά
γνωρίσματα αὐτῆς τῆς πνευματικῆς εὐωχίας στήν
διάρκεια τῶν παρακλήσεων.