Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οικονομικός πόλεμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οικονομικός πόλεμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014

«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»!

Το 1855 ο Τσάρος Νικόλαος Α’ άκουγε τον Βρετανό Πρέσβυ να θέτει την απαράβατη ντιρεκτίβα:
«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»

του Νίκου Καλογερόπουλου
Το παρόν αποτελεί συνέχεια της σειράς ερωτηματικών με τα οποία τελείωνε το προηγούμενο άρθρο μου. Έχουμε φθάσει στο τέλος μιας μακράς διαδικασίας που έχει αρχίσει από το 1973 και φθάνει σήμερα να πλησιάζει τον τελικό της σκοπό.

Δεν θα σταματήσω να το τονίζω, όπως ο Κάτων: Delenda Carthago και Delenda η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδος. Την θέση του Κάτωνος έχουν σήμερα οι κληρονόμοι του ιστορικού γεγονότος που λέγεται «το Ανατολικό Ζήτημα».

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012

Ο οικονομικός πόλεμος ως πολεμολογική έννοια.

Ο οικονομικός πόλεμος δεν είναι μόνο ένα στοιχείο της γεωπολιτικής και δεν λειτουργεί σε φάση ειρήνης. Ο πόλεμος έχει ένα χαμαιλεοντικό χαρακτήρα, όπως λέει ο Clausewitz. Κατά συνέπεια, οι διαχωρισμοί είναι τεχνητοί. Ένα κλασσικό λάθος είναι να τον εντάξουμε στο κοινωνικό πλαίσιο της ειρήνης και να τον αντιμετωπίσουμε με τις μεθόδους της διαχείρισης κρίσεων.

Η αναποτελεσματικότητα αυτής της προσέγγισης φαίνεται όταν αυτός ο οικονομικός πόλεμος παίρνει διαστάσεις που δεν επιτρέπουν να μοντελοποιηθεί ως μια μάχη με τον ανάλογο τοπικό της χαρακτήρα.


Μέσω της πολεμολογίας, ο οικονομικός πόλεμος παρουσιάζεται ως ένα φυσιολογικό γεγονός με όλα τα χαρακτηριστικά του πολέμου. Σε αυτό το νέο πλαίσιο, οι κώδικες αλλάζουν και όλες οι αναλύσεις γίνονται με έναν διαφορετικό τρόπο. Δεν είναι πλέον μια κατάσταση που προέρχεται από ένα φυσικό γεγονός, αλλά από μια στρατηγική κίνηση που έχει ένα στόχο και ένα κόστος, αν επιτευχθεί, και βέβαια επιπτώσεις σε άλλους τομείς.


Αν εξετάσουμε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, μόνο και μόνο σε πλαίσιο ειρήνης, έχουμε την εντύπωση ότι πρόκειται αποκλειστικά για ένα αποτέλεσμα που έχει ενδογενή αίτια. Ενώ η πραγματικότητα η πολεμολογική, ενσωματώνει φυσιολογικά το πρόβλημα του εξοπλισμού και του αμερικανικού πολέμου και όχι μόνο ανταγωνισμού.


Άρα δεν είναι μόνο οι εσωτερικές τριβές που εξηγούν το γεγονός. Επιπλέον, το πολεμολογικό πλαίσιο επιτρέπει σε μια ορθολογική ανάλυση να προβλέψει την κατάσταση λόγω της όλης δομής. Και αυτή η δυνατότητα κάνει τη διαφορά. Δεν είναι πια ανάγκη να αναλύουμε το πρόβλημα ούτε ως ένα τυχαίο γεγονός, ούτε ως ένα σπάνιο. Πράγμα που σημαίνει πρακτικά ότι μπορεί να μελετηθεί στρατηγικά και όχι περιστασιακά, όπως γίνεται συνήθως. Έτσι αποφεύγουμε τη στρατηγική που προέρχεται αποκλειστικά από ένα τακτικό πλαίσιο που δεν έχει ορίζοντα παρά μόνο τη μέρα, δίχως στρατηγικό βάθος.


Όσον αφορά στο καθαρά επιστημονικό πλαίσιο, η πρόσβαση σε στρατηγική οδηγεί σε ορθολογικές κινήσεις, οι οποίες μπορούν να κωδικοποιηθούν με τη θεωρία παιγνίων. Είναι ήδη γνωστό, ότι με συνεισφορά του ο John Nash πήρε το Βραβείο Νόμπελ Οικονομίας το 1994. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Έτσι, αυτό το εργαλείο είναι χρήσιμο και μάλιστα μπορεί να γενικευτεί για να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερες διαστάσεις μέσω της θεωρίας αγορών. Τα εργαλεία, τα μαθηματικά και τα οικονομικά υπάρχουν και μπορούν να δουλέψουν ορθά σε βάθος χρόνου.


Αν επιπλέον προσθέσουμε τη θεωρία του Ramsey και τη μορφοκλασματική ανάλυση, τότε το τεχνογνωσιακό οπλοστάσιο αποκτά τρομερές δυνατότητες ανάλυσης και σύνθεσης. Με αυτόν τον τρόπο συνειδητοποιούμε ότι ο οικονομικός πόλεμος, είναι απλώς μια ειδική περίπτωση πολέμου και όχι ένα αναλλοίωτο της ειρήνης.


Οι κλασσικές προσεγγίσεις είναι βέβαια πιο διπλωματικές και παρουσιάζονται ευκολότερα από τους επικοινωνιολόγους, δίχως αυτό να σημαίνει ότι προτείνονται και πραγματικές λύσεις. Είναι λογικό, αφού το πλαίσιο του προβλήματος είναι λανθασμένο εξ αρχής, αλλά αφού ικανοποιεί τη μάζα γιατί να το αλλάξουμε. Ενώ η πολεμολογία αδιαφορεί για το παρουσιαστικό, διότι ασχολείται με το πρόβλημα και τη λύση.


http://www.lygeros.org/lygeros/8675-gr.html

Το αλίευσα ΕΔΩ

Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011

Επιχείρηση Μπέρνχαρντ: Οι Γερμανοί την Ξέρουν τη Δουλειά...

Μαθαίνουμε από την Ελληνική Wikipedia:
Η Επιχείρηση Μπέρνχαρντ (γερμ. Unternehmen "Bernhard", αγγλ. Operation Bernhard) ήταν το κωδικό όνομα ενός σχεδίου των Ναζί, που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από το Κεντρικό Γραφείο Ασφαλείας του Ράιχ (RSHA) και την SS με στόχο την αποσταθεροποίηση της βρετανικής οικονομίας. Οι Ναζί σχεδίαζαν την αποσταθεροποίηση αυτή με το να "πλημμυρίσουν" την παγκόσμια αγορά με πλαστά χαρτονομίσματα των 5, 10, 20 και 50 λιρών. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη επιχείρηση παραχάραξης που έχει καταγραφεί στην παγκόσμια ιστορία!

Το ξέρουν καλά το παιχνίδι των νομισμάτων οι Γερμανοί και δεν διστάζουν ούτε μπροστά στις δυσκολίες ούτε μπροστά στον όγκο ενός εγχειρήματος αποσταθεροποίησης ολόκληρων κρατικών οικονομιών.


Παρατηρείς τις ομοιότητες με σήμερα; Οι Γερμανοί υποβαθμίζουν με τη στάση τους τις αξίες του Νότου - γη, ακίνητα, επιχειρήσεις, εργατικό δυναμικό - ταυτόχρονα προκαλούν αποσταθεροποίηση των τραπεζών παγκοσμίως διατηρώντας εσκεμμένα ενεργή την ευρωπαϊκή κρίση χρέους και άρα επιτείνοντας τις αμφιβολίες σχετικά με την έκθεση της κάθε τράπεζας ή ταμείου σε ομόλογα ή σύνθετα προϊόντα των PIIGS. Διατηρώντας όμως το δικό τους ΑΑΑ ως πιστολήπτική ικανότητα, έχουν στη διάθεσή τους τα απαραίτητα φθηνά κεφάλαια από την ελεύθερη αγορά ώστε να εκμεταλλευθούν αυτές τις ευκαιρίες αγοράζοντας φθηνά. Με τα λεφτά που θα αναγκαστούν να επενδύσουν τα αγγλωσαξωνικά funds οι Γερμανοί θα αγοράσουν σε χαμηλές τιμές το Νότο. Και γιατί τα αγγλοσαξωνικά; Μα γιατί με τη στάση τους οι Γερμανοί προκάλεσαν στην ουσία την απώλεια του ΑΑΑ από την οικονομία των ΗΠΑ. Οπότε που θα κατευθυνθεί η ρευστότητα; Στο Βορειοευρωπαϊκό ΑΑΑ!

Σε μια πιο μοντέρνα βερσιόν της Επιχείρησης Μπέρνχαρντ λοιπόν, οι Γερμανοί φύτεψαν μια τοξική βόμβα κρατικού χρέους στους ισολογισμούς των τραπεζών εκατέρωθεν του Ατλαντικού, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι οι ίδιοι μπορούσαν να αντέξουν στην "έκρηξη"και βεβαίως γνωρίζοντας ότι αυτοί ελέγχουν και το κουμπί της πυροδότησης, αφού με γερμανική ευθύνη και εποπτεία αναβάλλονται σχέδια διάσωσης, συμβούλια κορυφής ματαιώνονται ή επιβάλλονται λύσεις. Οι ΗΠΑ έχασαν το ΑΑΑ, οι Βρετανοί εφαρμόζουν ήδη προγράμματα λιτότητας και το πεινασμένο χρήμα θα στραφεί στην αγκαλιά του τριπλού Α της Βόρειας Ευρώπης.
Το αλίευσα ΕΔΩ tyxaios

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης