Η σταλινική βία των μεγαφώνων της “κάτω πλατείας” Συντάγματος.

Από εχτές το μεσημέρι, στο όνομα της «αμεσοδημοκρατίας», η «κάτω πλατεία» έστησε μία πανάκριβη μεγαφωνική εγκατάσταση, ικανή να σκεπάσει όλες τις φωνές της πλατείας Συντάγματος και της γύρω περιοχής.

Σε ένα ακραίο σενάριο, δίνεται η δυνατότητα να ανέβει στο «βήμα» κάποιος τρελαμένος οπαδός της βίας και να ουρλιάξει: «Μην πυροβολείτε τον πιανίστα, πυροβολήστε τον φασίστα» (όπως αναγράφεται σε μία από τις σκηνές που έχουν στηθεί πέριξ των μεγαφώνων).

Αυτό όμως είναι ακραίο σενάριο.

Δεν χρειάζεται να εξαπολυθεί κάποιο τέτοιο σύνθημα για να εκπληρωθεί ο σταλινικός και ακραία διχαστικός ρόλος των μεγαφώνων.

Και μόνο ο «θόρυβος» που δημιουργείται, αρκεί για να δημιουργήσει σύγχυση, ενόχληση και οργή.  Αυτά τα συναισθήματα, για τους γνώστες της «ψυχολογίας πλήθους», αποτελούν την πολυπόθητη μαγιά για την εξαπόλυση ανεξέλεγκτης, μαζικής και στην περίπτωση του Συντάγματος, αναπόφευκτα αιματηρής βίας. Το μόνο που λείπει, είναι η σπίθα.

Επικαλούμεθα την κοινή λογική όσων Ελλήνων  έχουν ακόμη αμφιβολίες για εκείνους που βρίσκονται πίσω από τη διοργάνωση των «συνελεύσεων» και τους καλούμε να φωνάξουν μαζί μας: ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΜΕΓΑΦΩΝΑ.

Υπενθυμίζουμε ότι η συνάντηση των Πατριωτικών-Δημοκρατικών Οργανώσεων για την περαιτέρω οργάνωση της περιφρούρησης του Συντάγματος, θα γίνει την Πέμπτη, 9 Ιουνίου, στις 6 μ.μ., στη οδό Νίκης 33.Το αλίευσα ΕΔΩ http://olympia.gr/

Τι άλλο χρειάζεται για να πούμε τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια; #greekrevolution

Την περασμένη Τετάρτη, ήμουν εκεί, στη πρώτη συγκέντρωση των Ελλήνων αγανακτισμένων στην Πλατεία Συντάγματος. Ήταν μια συγκέντρωση-πρότυπο. Τα δύο στοιχεία που την έκαναν για μένα ξεχωριστή ήταν πρώτον, η απουσία βίας, και δεύτερο και κυριότερο η απουσία καπελώματος από σάπια κόμματα, συνδικάτα ή συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους. Δέκα μέρες μετά, η εικόνα έχει δυστυχώς αλλάξει πολύ. Ξαναπήγα πλατεία χθες βράδυ. Και εκεί που είχα αφήσει μία πλατεία, βρήκα δύο! Άλλο πράγμα η «πάνω». Και εντελώς άλλο η «κάτω». Αυτό που διαπίστωσα είναι πως τους δύο αυτούς φυσικούς χώρους δεν τους χωρίζουν μόνο τα σκαλιά, αλλά και οι εντελώς διαφορετικές πολιτικές συμπεριφορές όσων βρίσκονται εκεί.

Στην «πάνω» πλατεία, κυριαρχεί η... λαϊκή δεξιά. Πατρίς-θρησκεία-οικογένεια. Ένας παπάς μοιράζει εκκλησιαστικά φυλλάδια στο ποίμνιο. Ελληνικές σημαίες ανεμίζουν (και πωλούνται προς 5 ευρώ), ενώ επικρατεί ατμόσφαιρα γηπέδου, με «βρώμικα» λουκάνικα και μερικές εκατοντάδες εικοσάρηδες να φωνάζουν με ποδοσφαιρικό παλμό. «Εα και ου-γαμώ το ΔΝΤ!», «Παπανδρέου παραιτήσου-πάρτην τρόικα και γαμήσου», «άντε γαμή, άντε γαμήσου πάγκαλε» είναι μερικά μόνο από τα συνθήματα που αυτή τη φορά δεν σιγοσβήνουν αλλά ξεσηκώνουν το πλήθος. Βλέπω «αγανακτισμένους»-οπαδούς, με φανέλες της Μπάρτσα και της ΑΕΚ. Οι καλοντυμένοι γιάπηδες κι οι άλλοι τριαντάρηδες και σαραντάρηδες αστοί των πρώτων ημερών είναι πια είδος προς εξαφάνιση. Ίσως γι αυτό δεν έχει πια τόσο κόσμο; Μπορεί. Μετά τις κρεμάλες των προηγούμενων ημερών, έχει πια υψωθεί και πανό που απειλεί με εκτελέσεις πολιτικών: «Λαϊκή εντολή- ψηφίζετε Μνημόνιο… κερδίζετε Γουδή!». Η απουσία βίας δεν είναι πια εδώ. Έχει μεταλλαχθεί σε ανοιχτή απειλή.

Στην «κάτω» πλατεία τα πράγματα είναι διαφορετικά. Άλλος κόσμος. Κατεβαίνοντας τα σκαλιά και γύρω από το συντριβάνι, νομίζεις πως βρίσκεσαι κάπου ανάμεσα στο The Beach και το ανεπίσημο φεστιβάλ του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και φυσιογνωμικά, βάζω στοίχημα πως σε ένα δωμάτιο τους μεν και τους δε θα τους ξεχώριζα αμέσως. Στη «χώρα του ποτέ δεν ξυρίζομαι», οι ελληνικές σημαίες, οι παπάδες και οι χουλιγκάνοι δεν έχουν θέση. Είναι απίστευτο πως περιγράφω την πλατεία Συντάγματος, αλλά στο χορτάρι έχει στηθεί ένα ελεύθερο camping, ασφυκτικά γεμάτο σκηνές, ενώ διοργανώνονται κουλτουρέ δρώμενα όπως θεατρικό εργαστήρι, μάθημα ψηφιδωτού για παιδιά και μαθήματα Τάι Τσι (δεν κάνω πλάκα).

Όλα αυτά δεν γίνονται στη τύχη. Κάποιοι, άγνωστο ποιοι και στο όνομα ποιου, αποφασίζουν τι θα επιτρέπεται στο εξής και τι όχι. Έχουν συσταθεί, λέει, ομάδες ψυχραιμίας, για να ηρεμούν τους πολύ αγανακτισμένους, ομάδες γραμματειακής υποστήριξης και επικοινωνίας. Η καρδιά της «κάτω» πλατείας; Είναι αυτό που ονομάζουν«Λαϊκή Συνέλευση», κάθε βράδυ, 9 με 12. Η συνέλευση παρουσιάζει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, γιατί εμφανίζεται από πολλούς (σιγά σιγά και στα ΜΜΕ) ως η αποθέωση της Δημοκρατίας. Πρόκειται για μια σύγχρονη Εκκλησία του Δήμου, βαυκαλίζονται πολλοί, όπου ο λαός συνέρχεται και αποφασίζει το μέλλον της νέας Ελλάδας.

Παρακολούθησα τη «Λαϊκή Συνέλευση». Υπομονετικά, καθιστός και για ώρες. Κι αν και το πείραμα έχει αναμφίβολα ενδιαφέρον, έχει τόση σχέση με μια σύγχρονη εκκλησία του Δήμου όση έχει η κυβερνητική πολιτική με τον σοσιαλισμό. Πρώτο πρόβλημα; Δεν συμμετέχει ο λαός, αλλά στη συντριπτική πλειοψηφία τους μόνο εικοσάρηδες που μοιάζουν σαν να βρίσκονται σε θερινό πανεπιστημιακό αμφιθέατρο. Γονείς δεν βρίσκεις πολλούς, μιας και θα ήταν κομμάτι δύσκολο να αφήσουν τα παιδιά τους στη μέση της νύχτας και να έρθουν εδώ, και να το θελαν. Ούτε και ηλικιωμένους βρίσκεις. Τέτοια ώρα συνήθως κοιμούνται. Οπότε, πάει η αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος. Δεύτερο πρόβλημα; Η ιδεολογία των διοργανωτών, και άρα όσων είναι πιθανότερο να συμμετάσχουν.

Μπορεί μέσα από το real-democracy να δηλώνουν «δυνατά και με μια φωνή δεν ΑΝΗΚΟΥΜΕ σε κανένα κόμμα», αλλά είναι πια ευδιάκριτο πως αυτή δεν είναι όλη η αλήθεια. ΑΝΗΚΟΥΝ σε έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Την Αριστερά. Όπως είπε κι ένας ομιλητής στη Συνέλευση χθες, και καταχειροκροτήθηκε, «αντιεξουσιαστές, αναρχικοί, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, όλη η Αριστερά μαζί, να μη μείνουμε ο καθένας και η ομάδα του, να γίνουμε ένα νέο ΕΑΜ». Ο μόνος εκλεγμένος πολιτικός που ήταν παρών, δίπλα στο τραπέζι της Γραμματείας, ήταν ο Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων με την ακροαριστερή ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Θέλετε κι άλλα; Προγραμματίστηκε προβολή του (αξιόλογων συναδέλφων) αριστερού πολιτικού ντοκυμαντέρ Debtocracy, ενώ ακριβώς μπροστά στη «Λαϊκή Συνέλευση» έχει κρεμαστεί ένα μεγάλο πανό της «Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου» του Χρέους, μία πρωτοβουλία που στηρίζει και προωθεί σε μεγάλο βαθμό η ελληνική Αριστερά (πχ Αλαβάνος, Αριστερό Βήμα Διαλόγου). Ε, τι άλλο χρειάζεται για να πούμε τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;

Αγανακτισμένε, που πας;
Το ζήτημα δεν είναι αν οι ιδέες της ελληνικής Αριστεράς είναι οι καλύτερες ή οι χειρότερες για την Κρίση. Και φυσικά πρέπει να ακουστούν. Ωστόσο, δεν είναι οι μόνες. Γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστούν ως η φρέσκια, η υγιής, η, αυθεντική έκφραση της άμεσης Δημοκρατίας. Νέα «Εκκλησία του Δήμου»; Δεν θα πάρω. Πρόκειται για μια «Λαϊκή Συνέλευση» κάλπικη. Και για ένα κίνημα «Αγανακτισμένων» μεταλλαγμένο.

από το protagon

Το αλίευσα ΕΔΩ  http://apneagr.blogspot.com/2011/06/greekrevolution_127.html#ixzz1OKkpHSPV

Αγανακτισμένε, που πας; #greekrevolution

Όπως είχαμε γράψει και σε προηγούμενο ποστ, θεωρούμε την κινητοποίηση των αγανακτισμένων στο Σύνταγμα θετική εξέλιξη.

Κατά πρώτο λόγο δείχνει την ανάγκη του Έλληνα για κάτι καινούργιο. Είναι δηλαδή μία πολυσυλλεκτική διαμαρτυρία που περιλαμβάνει όλη το εύρος των κοινωνικών στρωμάτων και που έχει ως απόρρητο βασικό αίτημα μια καλύτερης ποιότητας δημοκρατία. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι από την αρχή οι συγκεντρωμένοι στο Σύνταγμα δεν αποδέχτηκαν κανέναν από τους παραδοσιακούς φορείς πολιτικής οργάνωσης και έκφρασης. Συνδικαλιστές και ακραίοι κάθε απόχρωσης εκδιώχθηκαν κακήν κακώς, ενώ τα κόμματα δεν αποπειράθηκαν καν να πλησιάσουν.

Το πολιτικό σύστημα, αναλωμένο στην... μικροπολιτική του πραγματικότητα βρέθηκε αρχικά προ εκπλήξεως, ενώ στην συνέχεια προσπάθησε, χωρίς αποτέλεσμα, να προσεταιριστεί το κίνημα. Η κυβέρνηση προς το παρόν φαίνεται να παρακολουθήσει αμήχανα προσπαθώντας να μην οξύνει τα πνεύματα.

Από την πλευρά του κινήματος ένα ρεύμα έχει αρχίσει να αναδύεται στην κορυφή της διαμαρτυρίας. Κάτι τέτοιο είναι αναπόφευκτο: οι μαζικές διαδηλώσεις αποκτούν πάντα έναν ιδεολογικό πυρήνα ο οποίος επικρατεί των υπολοίπων. H συνθηματολογία και τα αιτήματα της αριστεράς έχουν επικρατήσει και μέσα σε αυτό το ακομματικό κλίμα τυγχάνουν υποστήριξης από την λαϊκή δεξιά. Ήταν αναπόφευκτο ότι η νοσούσα ελληνική αριστερά με την πείρα που έχει στις κινητοποιήσεις θα είχε δυσανάλογη επιρροή στην εξέλιξη του κινήματος. Ενώ όμως είναι νομοτελειακό ότι μία ομάδα θα ηγηθεί ενώ πολύμορφου κινήματος διαμαρτυρίας, του οποίου οι συμμετέχοντες μπορεί να μην έχουν τίποτα κοινό μεταξύ τους εκτός από μία κοινή επιθυμία για μια νέα πολιτική πραγματικότητα, είναι εξαιρετικά απογοητευτικό (και αυτός είναι ο επιεικής χαρακτηρισμός) το πολιτικό περιεχόμενο το οποίο φαίνεται τελικά να έχει λάβει η διαμαρτυρία.

Οι προτάσεις είναι μαξιμαλιστικές, με γνώμονα το “και μετά βλέπουμε”. Πως είναι δυνατόν, οποιοσδήποτε έχει στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα να προτείνει διαγραφή του χρέους και άμεση έξοδο από το μνημόνιο; Μπορεί κάνεις να τοποθετηθεί υπέρ ή κατά του μνημονίου ως λύση, και να αναπτύξει θέσεις για μακροπρόθεσμη μείωση του χρέους, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι είναι μία πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρές προτάσεις. Το “και μετά βλέπουμε” είναι απλώς το αναπόσπαστο κομμάτι της αυτοεικόνας του Έλληνα ως λεβέντη καταφερτζή, “επαναστατικά” διατυπωμένο. Κοινώς στην κορυφή του κινήματος βλέπουμε πολιτικές προτάσεις που δεν έχουν στόχο την πρόοδο, ως όφειλαν, αλλά είναι στην υπηρεσία τις συντήρησης. Η ομιλία Πελεγρίνη είναι λαμπρό παράδειγμα αυτού του είδους χυδαίου λαϊκισμού. Οι θέσεις αυτές δεν προδίδουν τον επαναστατικό τσαμπουκά των τελευταίων 30 χρόνων που μας έφερε εδώ;

Η αδυναμία εκπόνησης σαφών θέσεων δυστυχώς προδίδει μία γενιά η οποία έχει γαλουχηθεί αντιλαμβανόμενη την πολιτική ως συνεχή αντίδραση στην εξουσία και όχι ως προσπάθεια αποτελεσματικού ελέγχου της. Καταδεικνύει δηλαδή την γενικότερη σύγχυση και αναστάτωση του Έλληνα, ο οποίος δεν βλέπει την πολιτική ως την τέχνη του εφικτού, άλλα νομίζει ότι πολιτική δραστηριοποίηση είναι να κράζεις συνέχεια την “εξουσία” γιατί είναι “κακό πράγμα”. Η έλλειψη πολιτικής πείρας και η συνακόλουθη αδυναμία προσδιορισμού λυσιτελών προτάσεων είναι καταφανής.

Το κίνημα αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι. Η πρώτη εκδοχή είναι να εκφυλιστεί η πλατεία Συντάγματος σε τσίρκο – και υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι αυτό ήδη συμβαίνει. Η δεύτερη θα έχει πιο σοβαρές επιπτώσεις. Η κυβέρνηση να συνεχίσει να σιωπά όσο οι συνελεύσεις τείνουν όλο και περισσότερο στα άκρα. Και σύντομα, όταν το τραβήξουν αρκετά, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να διασπάσει την διαμαρτυρία επικαλούμενη κίνδυνο για την δημοκρατία. Αυτό άλλωστε έχει και ιστορικό προηγούμενο: τον Μάη του ’68 η κυβέρνηση Pompidou επέλεξε να περιμένει και δεν επενέβη κατά των φοιτητικών διαδηλώσεων. Τότε ορισμένοι πολιτικοί και εκπρόσωποι των φοιτητών δήλωσαν ότι η εξουσία πλέον είχε καταλυθεί και ότι ήταν θέμα χρόνου να την πάρουν οι ίδιοι. Εκμεταλλευόμενος αυτό το λάθος της αριστεράς, ο De Gaulle δήλωσε ότι η χώρα ήταν προ κομμουνιστικού πραξικοπήματος και διέσπασε το κίνημα.

Προφανώς η πολιτική μας πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική, η Ελλάδα δεν είναι προ κανενός είδους πραξικόπημα. Ο μηχανισμός πολιτική δράσης όμως είναι ακριβώς ο ίδιος. Και αν φτάσουν εκεί τα πράγματα στην Ελλάδα θα δούμε τα χειρότερα, καθώς θα δραστηριοποιηθεί όλο το φάσμα της “αφρόκρεμας” του ελληνικού λαϊκισμού, από τα αριστερά ως και τα δεξιά, που ως τώρα είχε μείνει απέξω.

από το Πολιτικό Ον

Το αλίευσα ΕΔΩ  http://apneagr.blogspot.com/2011/06/greekrevolution_04.html#ixzz1OKjEhW24

Όλοι στις πλατείες με ελληνικές σημαίες

Οι Αγανακτισμένοι θα απομονώσουν την Πέμπτη Φάλαγγα…

Πώς μια σύγχρονη κοινωνία, μετατρέπεται σε καζάνι εξέγερσης;
Πρώτον, όταν χάνει την εμπιστοσύνη της στα κόμματα. Όλα τα κόμματα. Αλλά ιδιαίτερα εκείνα που εξαντλούν την «παρέμβασή» τους με ασκήσεις «επαναστατικής γυμναστικής»…
Δεύτερον, όταν χάνει την εμπιστοσύνη της στα συνδικάτα. Ιδιαίτερα εκείνα που αποτελούν γραφειοκρατικά παραρτήματα των κομμάτων και «ιμάντες μεταβίβασης» της κομματικής «γραμμής».
Τρίτον, όταν νιώθει Απελπισία για το σήμερα.
Τέταρτον, όταν ξεπερνά το φόβο.
Πέμπτον, όταν βρει τρόπους να κινητοποιηθεί και να ενωθεί, πέρα από τα κομματικά μπλοκ.
Έκτον, όταν βρει ένα αίτημα να την ενώνει. Και μια πολιτική προοπτική, που να μπορεί να την εκφράσει.
Η σημερινή ελληνική κοινωνία, ξεπέρασε τις κομματικές κινητοποιήσεις του παρελθόντος. Ξεπέρασε τα κομματικά μπλοκ.
Ξέθαψε από τα σεντούκια τη γαλανόλευκη, που ενώνει και εμψυχώνει το λαό σε αγώνες Ελευθερίας.
Και τότε άρχισε να συσσωρεύεται δυναμικό διαμαρτυρίας στις πλατείες της χώρας.
Ξεπέρασε και το φόβο! Πέρσι στις αρχές Μαϊου, μια μεγάλη διαδήλωση της ΓΣΕΕ την «καπέλωσαν» οι γνωστοί επαγγελματίες προβοκάτορες κουκουλοφόροι.
Το αποτέλεσμα ήταν να κάψουν ζωντανά πέντε άτομα στη Marfin! Κι από τότε να μη γίνει καμιά κινητοποίηση της προκοπής…
Τότε κυριάρχησε ο φόβος.
Τώρα, όμως, ξεπερνιέται…
Αύριο κάποιοι θα προσπαθήσουν να επαναφέρουν το φόβο.
Με ταραχές και έκτροπα που ήδη προωθούν και οργανώνουν.
Τα προετοιμάζουν όλες τις προηγούμενες μέρες.
Και κάποια στιγμή θα εκδηλωθούν…
Στόχος να χυθεί αίμα! Να φοβηθούν οι πολλοί. Να μείνουν οι λίγοι, γνωστοί-άγνωστοι. Και το «κίνημα» να τελειώσει, όχι απλώς «άδοξα», αλλά δραματικά.
Όσο το κίνημα της πλατείας διατηρεί τον Ειρηνικό του χαρακτήρα, όσο παραμένει ενωμένο και μαζικό, τόσο θα δυναμώνει.
Αν χάσει τον ενωτικό του χαρακτήρα, αν λίγοι το εκτρέψουν, τότε θα ακυρωθεί. Αυτό θέλουν να κάνουν. Να το ακυρώσουν…
Να το μετατρέψουν σε «πυροτέχνημα μέσα στη νύχτα».
Ενώ πάει να γίνει «ατμομηχανή» που θα σύρει τη χώρα από τα σκοτάδια.
Να το μετατρέψουν σε σημείο «στιγμιαίας εκτόνωσης» της λαϊκής οργής.
Ενώ μπορεί να γίνει μοχλός ειρηνικής ανατροπής ενός ανελεύθερου καθεστώτος.
Απομονώστε τα γκρουπούσκουλα! Διώξτε τα από τις γραμμές σας. Πριν διώξουν εκείνα τον κόσμο από τις πλατείες.

Εσείς, οι «αγανακτισμένοι» μπορείτε να απελευθερώσετε τη δυναμική της κοινωνίας. Μη παγιδευτείτε στις ασυναρτησίες κάθε επαγγελματία «επαναστάτη χωρίς αιτία».
Κάντε το επόμενο βήμα: Βρέστε το στόχο που μπορεί να σας συσπειρώσει και να σας κάνει ανίκητους: το ίδιο το Μνημόνιο κι αυτούς που το στήριξαν!
Δεν υπάρχει ενότητα αγώνα χωρίς κοινό στόχο που αποδέχονται όσο γίνεται περισσότεροι…
Η κυβέρνηση Παπανδρέου μας παρέδωσε στην «Παγκόσμια διακυβέρνηση» …
Η Ελληνική Οικονομία δεν ήταν στα καλά της το 2009, αλλά οι διεθνείς αγορές τη δάνειζαν άνετα ακόμα. Γι’ αυτό βάλθηκε να τη διασύρει…
Κανένας άλλος Πρωθυπουργός δεν διέσυρε τη χώρα του ως «Τιτανικό». Και το λαό του ως «διεφθαρμένο».
Αλλά και κανείς άλλος δεν διακήρυσσε «θέλουμε διεθνή διακυβέρνηση και τη θέλουμε τώρα»!
Και για κανένα άλλο δεν αποκαλύφθηκε ότι βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις με τον Πρόεδρο του ΔΝΤ πριν καν υπάρξει πρόβλημα δανεισμού της χώρας του!
Μέχρι που τελικά μας πέταξαν από τις αγορές…
Και δεν φτάνει που μας παρέδωσε χειροπόδαρα δεμένους στην Τρόϊκα, φρόντισε να ψηφίσει και νόμο για την Ιθαγένεια των μεταναστών, που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη.
Και να καταστήσει την Ελλάδα «μαγνήτη» προσέλκυσης λαθρομεταναστών, όταν όλες οι άλλες χώρες – ευρωπαϊκές και μη – έκλιναν σιγά-σιγά τις πόρτες στους ξένους μετανάστες.
Δίπλα σας, ανάμεσά σας, στις πλατείες, υπάρχουν ακραίες ομάδες που θέλουν να νομιμοποιήσουμε όλους τους λαθρομετανάστες!
Απομονώστε τους! Αυτοί δεν είναι «αγανακτισμένοι»…
Είναι Πέμπτη φάλαγγα!
Υπάρχουν ακόμα άλλοι – αντίθετοι – που δαιμονοποιούν τους λαθρομετανάστες για να επιβάλουν τις δικές τους ακρότητες. Απομονώστε τους κι αυτούς! Δεν είναι «πατριώτες». Είναι τυφλοί φανατικοί. Ακραίοι κι επικίνδυνοι…
Ο πραγματικός πατριωτισμός δεν δημιουργεί μισαλλοδοξία. Σφυρηλατεί  Ενότητα. Δεν ανεμίζει τη σημαία για να διασπά. Αλλά για να ενώνει.
Πραγματικός πατριωτισμός είναι να ενωθείτε εναντίον αυτών που έφεραν το Μνημόνιο και το στήριξαν. Αυτών που εξακολουθούν να το στηρίζουν. Αυτών που προσπαθούν να σας διασπάσουν και να σας δυσφημίσουν.
Αυτών που επιχειρούν να σας χειραγωγήσουν.
Αν καταφέρετε να συσπειρωθείτε εναντίον τους, θα νικήσετε περισσότερα απ’ ότι ονειρεύεστε και ευκολότερα απ’ όσο φαντάζεστε: Θα θεμελιώσετε μια Νέα Ελλάδα. Και μια νέα Μεταπολίτευση…
Φτάνει να νικήσετε την Πέμπτη φάλαγγα.

Εκείνο που ωθεί τους ανθρώπους κατά εκατοντάδες χιλιάδες στις πλατείες είναι η απελπισία τους.
Η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές του Μνημονίου δημιουργούν απελπισία.
Διάφορα «γρουπούσκουλα» εγκάθετων προσπαθούν να εκμεταλλευτούν αυτή την απελπισία, για να διαλύσουν το κίνημα.
Βρέστε εκείνα τα δύο που μετατρέπουν την αγανάκτηση σε ακατανίκητη δύναμη ανατροπής: Κοινό στόχο και προοπτική νίκης.
Και διώξτε της Πέμπτη φάλαγγα από τις γραμμές σας.
Σήμερα, πριν είναι αργά…
ΝΖ
Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.antinews.gr/2011/06/04/104561/

προς αγανακτισμένους

Αγαπητοί φίλοι
Δεν ξέρω για πόσες μέρες είστε αγανακτισμένοι. Εγώ είμαι μια ζωή. Και όχι, γιατί έχω κάποιο σύνδρομο αγανάκτησης. Αλλά γιατί από μικρό παιδί έζησα κάτω απ’ το ζυγό της ανάγκης και της φτώχειας.
Οι δυο μεγάλες χαρές της παιδικής μου ηλικίας ήταν, όταν στην προσχολική μου ζωή φόρεσα γουρουνοτσάρουχα και στη ν 4η του Δημοτικού φόρεσα πάνινα παπούτσια.
Η φτώχεια μας δεν ήταν αποτέλεσμα της τεμπελιάς μας. Γιατί δουλεύαμε μέρα νύχτα. Στα καπνά και σε όλα τα μέτωπα. Ήταν αποτέλεσμα της κλοπής και της ληστείας του κράτους, των βιομηχάνων και των μεσαζόντων.
Που σημαίνει ότι ήταν αποτέλεσμα της αλυσιδωτής αδικίας.
Η πολιτική και οικονομική ολιγαρχία μπορεί να κλέβει και να ληστεύει απεριόριστα. Παράνομα και νόμιμα. Χωρίς να φοβάται τίποτε.
Έχουμε μπουχτίσει να βλέπουμε και ν’ ακούμε απ’ τα παράθυρα των τηλεοράσεων τους κλέφτες και τους απατεώνες να βρίζουν οι μεν τους δε για τις κλοπές και τις ληστείες και τις απάτες τους.
Είδατε μήπως κανέναν να δικαστεί και να καταδικαστεί; Να μπει στη φυλακή και να επιστρέψει τα κλεμμένα; Κανένας!
Έχουν νομικά και συνταγματικά κατοχυρωμένη την ασυλία της αλητείας και της ασυδοσίας τους. Αλλά…
Η νομική και οικονομική αλητεία και ασυδοσία δεν είναι μόνο εθνικό, αλλά και διεθνές σπορ. Που σημαίνει ότι οι ντόπιοι κλέφτες και απατεώνες είναι συγκοινωνούντα δοχεία με τους διεθνείς. Και έχουν την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή τους
Με αποτέλεσμα να προαχθούν από κλέφτες και απατεώνες, σε εφιάλτες και προδότες. Έτσι που, όχι μόνο το λαό, να ληστεύουν, αλλά και την ίδια την πατρίδα να προδίδουν και να την ξεπουλάνε.
Και, γι’ αυτό, ακριβώς, σε συνεργασία με τους διεθνείς τοκογλύφους, μεθόδευσαν το τεράστιο χρέος.
Και, τώρα υποστηρίζουν τον παραλογισμό ότι, για να ξεχρεωθούμε, πρέπει να χρεωνόμαστε ολοένα και περισσότερο. Πληρώνοντας ολοένα και μεγαλύτερους τόκους.
Στο όνομα, λοιπόν, αυτού του παραλογισμού ψήφισαν, πριν ένα χρόνο, το μνημόνιο της εσχάτης προδοσίας και υπόγραψαν τη δανειακή σύμβαση της εθνικής δολοφονίας.
Σύμφωνα με την οποία αποφάσισαν την αμετάκλητη και άνευ όρων παραίτηση της πατρίδας μας από τα κυριαρχικά της δικαιώματα και τα περιουσιακά της στοιχεία!…
Που σημαίνει ότι η μαφία των τοκογλύφων μπορεί να ξεπουλάει, ακόμη και τους αρχαιολογικούς μας χώρους και τις παραμεθόριες περιοχές. Ακόμη-ακόμη και τις ένοπλες δυνάμεις της πατρίδας μας!…
Και υπάρχουν ακόμη Έλληνες που χειροκροτούν και ζητωκραυγάζουν την έσχατη αυτή προδοσία και δολοφονία της πατρίδας μας….
Και μπαίνει το ερώτημα: Εμείς τι κάνουμε;
Και ασφαλώς θα πούμε ότι εμείς, οι αγανακτισμένοι δεν ανήκουμε στους χειροκροτητές της προδοσίας. Μάλιστα ήρθαμε εδώ για να διαδηλώσουμε την αντίθεσή μας και την αγανάκτησή μας.
Αλλά αρκεί αυτό;

Πιστεύουμε ότι υπάρχει περίπτωση να συγκινήσουμε τους μεταλλαγμένους αυτούς ανθρώπους; Που είναι ολόιδιοι με το θάνατο! Τυφλοί, κουφοί και χωρίς σπλάχνα. Σαν τα ταριχευμένα πτώματα. Συνειδητά ασυνείδητοι και αποφασισμένοι! Για να υπηρετήσουν πιστά τα αφεντικά της παγκόσμιας διαβολοκυβέρνησης. Και ορκισμένοι να φέρουν σε πέρας την έσχατη προδοσία του ξεπουλήματος της πατρίδας μας!…
Ε, και λοιπόν-ίσως πείτε- και τι να κάνουμε; Να πάρουμε τουφέκια, μαχαίρια τσεκούρια και να επαναστατήσουμε;
Σε καμιά περίπτωση! Άλλωστε στην περίπτωση αυτή οι εφιάλτες και οι πάτρωνές τους διαθέτουν περισσότερα όπλα. Είναι προετοιμασμένοι. Και πιθανώς να το εύχονται κιόλας. Για να βρουν έτσι πάτημα και να κάμουν το ληστρικό τους καθεστώς τους ακόμη καταπιεστικότερο και ασφυκτικότερο.
Ο ασφαλέστερος και αποτελεσματικότερος δρόμος και τρόπος αντίδρασης είναι η άμεση και γρήγορη πολιτική οργάνωση.
Το 60% των Ελλήνων είναι εναντίον τους. Και, όπως αυτοί συνεννοούνται μεταξύ τους, για να επιβάλλουν το καθεστώς της έσχατης προδοσίας και του ξεπουλήματος, παρόμοια να βρούμε κι εμείς ένα minimum συναίνεσης. Για να ανατρέψουμε το προδοτικό τους καθεστώς και να αποτρέψουμε την καταστροφή της πατρίδας μας.
Γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να προκηρύξουν σύντομες εκλογές. Να δημιουργήσουν κυβέρνηση συναίνεσης. Και να προχωρήσουν στο ξεπούλημα και της διάλυση της κρατικής και εθνικής μας υπόστασης. Και στην οριστική υποδούλωση στο εφιαλτικό καθεστώς της χρεοκοπίας και της τοκογλυφίας.
Όχι, λοιπόν, παθητική ομφαλοσκόπηση απέναντι στο νεκροταφείο των συνειδήσεων της πολιτικής και οικονομικής ολιγαρχίας.
Αλλά άμεση και γρήγορη οργάνωση για την ανατροπή της εφιαλτικής χρεοκρατίας και την αποτροπή του εξευτελιστικού πλειστηριασμού των πλουτοπαραγωγικών πηγών της πατρίδας μας…
Έτσι ώστε να μην καταντήσει η Βουλή των Ελλήνων από ναός της δημοκρατίας, Βαστίλη της τοκογλυφίας….
Παπα-Ηλίας
http://papailiasyfantis.wordpress.comΤο αλίευσα ΕΔΩ http://www.greekalert.com/2

Όποιος ξέρει να αποκωδικοποιήσει τη γλώσσα της πρώτης σελίδας αντιλαμβάνεται τα ΠΑΝΤΑ...

(Δύο άρθρα απο το "Ρεσάλτο" )


Ο Μίκης σε περίοπτη θέση!

  Όποιος ξέρει να αποκωδικοποιήσει τη γλώσσα της πρώτης σελίδας αντιλαμβάνεται τα ΠΑΝΤΑ...

Ανοικτά βγαίνει και ο εθνικός μας εργολάβος!!! 

Δείτε............ 

Το ΛΑΜΠΡΑΚΙΣΤΑΝ πάντα είναι πιο "διακρτικό"!

Μέσα στη θύελλα να μη χάσουμε την πυξίδα.

Αυτή η ψύχωση των καναλιών υπέρ της «ανοργάνωτης» θύελλας της λαϊκής αγανάκτησης μήπως, αλήθεια, είναι η άβυσσος της κατάρρευσης του καπιταλισμού η οποία έχει οδηγήσει τους καπιταλιστές να πουλάνε οι ίδιοι το σχοινί που θα κρεμαστούν;

 Θα ήταν ωραία να ήταν έτσι. Δυστυχώς τέτοια θαύματα δεν γίνονται.  Οι δήμιοι των λαών και τα προπαγανδιστικά τους πορνεία δεν αυτοκτονούν. Αυτοί μόνο δολοφονούν. Σε ποτίζουν σύγχρονα ζαχαρωμένα ναρκωτικά για να μη σκέφτεσαι, να μην αισθάνεσαι και να μην διακρίνεις τα σχέδια εξόντωσης που σου ετοιμάζουν.

 Όταν μιλάνε αυτοί για «εξέγερση» της λαϊκής αγανάκτησης και επαινούν τη λαϊκή αγανάκτηση κάτι δεν πάει καλά. Κάποιο λάκκο μας ετοιμάζουν.

Αλίμονο αν νιώσει ένας λαός καλά όταν τον χαϊδεύει στην πλάτη το χέρι των δημίων του.

 Εδώ σήμερα τον αγανακτισμένο λαό ... δεν τον χαϊδεύουν απλώς στην πλάτη τα χέρια των «νταβάδων», τα «αγανακτισμένα» είδωλα του καθεστώτος και οι δημοσιογραφικές πόρνες του.

Εδώ, σήμερα, όλοι αυτοί οι καταχθόνιοι υμνολογούν παραληρηματικά τη ειρηνική και ακηδεμόνευτη λαϊκή αγανάκτηση.

Ακούς τον Λαζόπουλο, αυτόν το μέγα τηλεοπτικό σταρ των «νταβάδων» και νομίζεις ότι βιώνεις μια επαναστατική θύελλα ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ του συστήματος.

Αυτό φυσικά σαν αίσθηση της ατμόσφαιρας. Με μια πιο προσεκτική επεξεργασία, όμως, των λόγων του καθεστωτικού τηλεοπτικού αγκιτάτορα ανακαλύπτεις την ΟΥΣΙΑ: Την ΑΝΑΤΡΟΠΗ αυτών των κομμάτων και αυτών των πολιτικών με την ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ άλλων «νέων», «άφθαρτων» «καθαρών» και «ικανών»

Αναπαλαίωση του καθεστώτος και «ανανέωση» του πολιτικού τσίρκου ζητάει ο μέγας τηλεοπτικός αγκιτάτορας της «λαϊκής αγανάκτησης» και ΟΧΙ κανένα γκρέμισμα των «νταβάδων» του και των καθεστωτικών θεμελίων, που αυτά και μόνο αυτά, καθορίζουν και τις λειτουργίες του πολιτικού τσίρκου…

Ανοίγεις το ΑΛΤΕΡ και βλέπεις και εκεί τα μαντρόσκυλα του καθεστώτος να έχουν φορέσει επαναστατικούς μπερέδες, να ωρύονται εναντίον του καθεστώτος, να υμνολογούν τους «αγανακτισμένους» και να προβάλλουν αφηνιασμένα τη συγκέντρωση και την «αγανάκτηση» του Μίκη!!!

Με το ΕΧΤΡΑ και το ΚΟΝΤΡΑ παθαίνεις παράκρουση. Εδώ τα ποικίλα δημοσιογραφικά βυθοκορήματα βρίσκονται σε «επαναστατικό» σεληνιασμό.

Ο Παπαγιάννης, ο Σπύρος Καρατζαφέρης, ο Κουίκ και οι λοιποί, όλοι τους με θητεία σε καθεστωτικούς βόθρους, έχουν υψώσει το λάβαρο της «εξεγερμένης αγανάκτησης», και κτυπάνε τα ταμπούρλα της προβολής, της αχαλίνωτης προβολής, του Μίκη και της «ειρηνικής εξέγερσής» του!!!

Όλα τα κανάλια (με τους τηλεστάρ), από τα πλέον «σοβαρά» μέχρι τα πλέον χυδαία λαϊκίστικα (στον αγώνα και τα μεσημεριανά τηλεπαράθυρα), το ίδιο το κρατικό κανάλι, χτυπάνε τα πλήκτρα της υμνολογίας των «αγανακτισμένων», και των οψίμως «ανανηψάντων» καλλιτεχνικών και ακαδημαϊκών ειδώλων…

Είναι τόσο κατακλυσμιαία και θυελλώδη αυτή η «επαναστατική» έπαρση που χάνεις στιγμιαίως την πυξίδα και νιώθεις τούτο το θλιβερό: Ή κόσμος έχει παραφρονήσει και οι επαναστάσεις πλέον καθοδηγούνται από αυτούς που θέλουν να γκρεμίσουν ή ότι έχεις ο ίδιος τρελαθεί…

Πράγματι, χωρίς πυξίδα μέσα σ’ αυτή τη θύελλα της λαϊκής αγανάκτησης από τη μια και από την άλλη της ψυχωτικής ενίσχυσης (από τους μηχανισμούς του καθεστώτος) των «ακηδεμόνευτων αγανακτισμένων», χάνεις το μπούσουλα και βλέπεις αυτά που θέλεις να δεις, πιστεύεις αυτά που θέλεις να πιστέψεις, ονειρεύεσαι όνειρα θερινής νυκτός…

Στη φάση αυτή, λίγοι θα κολυμπήσουν κόντρα στο ρεύμα. Αυτό το ρεύμα θα λυγίσει και θα πνίξει πολλούς. Εξάλλου είναι τόσο γιγαντωμένη η απελπισία των ανθρώπων και η αηδία τους για τις πολιτικές μορφές του συστήματος και ΟΧΙ για τα καθεστωτικά του θεμέλια και τις λειτουργίες του, που θα καταπιούμε, σε ένα πρώτο στάδιο, αμάσητη την τροφή που θα μας δώσουν.

Δεν είναι δυνατόν να μην πληρώσουμε τα πολιτικά και ιδεολογικά μας χρέη, τα χρέη της σκέψης μας και των μεγάλων ηττών του λαϊκού κινήματος.

Θα τα πληρώσουμε και με τοκογλυφικούς τόκους…

Η περίοδος φυσικά αυτή θα είναι μικρή. Το καθεστώς δεν θα σωθεί με κανένα φάρμακο και υπνωτικό. Οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες και οι ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ των «αγανακτισμένων» πολύ πλούσιες: Μαθήματα γνώσης και πολιτικής συνείδησης…

Από το Κλασσικοπερίπτωση.



Το αλίευσα ΕΔΩ http://klassikoperiptosi.blogspot.com/2011/06/blog-post.html

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "ΚΑΠΕΛΩΜΑ"

Προσπαθήσαν με αρκετούς τρόπους..και κάθε φορά που αποτυγχάνουν...επιστρέφουν "άλλοι"...στην αρχή η Εργατική Αλληλεγγύη με πλακατ...μετά ο Ανταρσύα με πανό και φυλλάδια...στην συνέχεια οι "χρήσιμοι ηλίθιοι" (γνωστοί και ως αναρχικοί των βορείων προαστείων) με μανιφέστα και στημένες συνελεύσεις...και τώρα ήρθε η σειρά του ΣΥΡΙΖΑ...είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη τους για καπέλωμα που ξεκινούν γενική επιστράτευση!...Δεν μπορούν να χωνέψουν με τίποτα πως ο περισσότερος κόσμος που πάει στις συγκεντρώσεις δεν θέλει καπέλωμα από κανέναν!!!!!

Βέβαια θα αναρωτιέται κάποιος...γιατί να το καπελώσουν; ...η απάντηση είναι απλή...για να το ελέγχουν...δεν είναι η πρώτη φορά που οι συγκριμένοι λειτουργούν ως δεκανίκι του συστήματος...

Όλοι αυτοί που προσπαθούν να καπελώσουν τις συγκεντρώσεις...θα προσπαθούν...και θα ξαναπροσπαθούν...και όταν χάσουν τελείως τις ελπίδες τους...θα ξεκινήσουν τον δεύτερο γύρο που θα είναι η ο εκφυλισμός των συγκεντώσεων η το προβοκάρισμα τους...και είμαστε πολύ κοντά στο δεύτερο γύρο...

Μα θα πει κάποιος...τι θα βγει ρε παιδιά από τις συγκεντρώσεις;...και εδώ η απάντηση είναι απλή...μπορεί να μην βγει τίποτα...μπορεί να βγουν και πολλά...αλλά το σίγουρο είναι πως αν οι συγκεντρώσεις υπερασπιστούν από τους ίδιους τους πολίτες...στο τέλος σίγουρα θα έχει βγει κάτι...που ήδη εν μέρη έχει βγει...μια πρώτη νίκη σε όλους αυτούς που ελέγχαν μέχρι τώρα όλες τις λαικές εκδηλώσεις...μια νίκη ενάντια στους κομματικούς μηχανισμούς, τους συνδικαλιστές και τους επαγγελματίες πορειάκηδες που είχαν συνηθίσει να ελέγχουν και την παραμικρή ένδειξη λαικής αντίδρασης...

Με λίγα λόγια...σε αυτές τις εκδηλώσεις δίνεται η δυνατότητα στο κόσμο που ήθελε αλλά δεν μπορούσε...να συμμετέχει και να πει στους επαγγελματίες αριστερούς εκδηλωσάκηδες..."δεν σας έχουμε ανάγκη"!!!

Δείτε παρακάτω άλλη μια προσπάθεια κομματικού σβερκώματος και καπήλευσης των "αγανακτισμένων". Το δελτίο το πήραμε από εδώ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΟΛΗ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ/Η ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!
ΟΙ «ΑΠΟ ΠΑΝΩ» ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ, ΟΙ «ΑΠΟ ΚΑΤΩ» ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ!

Ο Παν. Λαφαζάνης, Κοινοβ. Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο 105,5», τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Η κοσμοπλημμύρα των δεκάδων χιλιάδων πολιτών, ιδιαίτερα νέων, που κατακλύζει κάθε βράδυ το Σύνταγμα και τις πλατείες σε όλη την Ελλάδα, διαμορφώνει μια νέα πραγματικότητα στη χώρα, που είναι δυνατόν, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, να αποβεί πολύ ελπιδοφόρα για μια θετική διέξοδο από την κρίση.
Οι αυθόρμητα γεμάτες πλατείες από κόσμο που αγωνιά και διαμαρτύρεται, δείχνουν ότι η χώρα έχει φτάσει σε ένα οριακό σταυροδρόμι όπου οι «από πάνω δεν μπορούν και οι από κάτω δεν αντέχουν»!
Σήμερα η θέση όλης της Αριστεράς και κάθε αριστερού-ής είναι στην πλατεία Συντάγματος και σε όλες τις πλατείες των πόλεων της χώρας, πλάι-πλάι με τους πολίτες που αγανακτισμένοι δυσφορούν και με το δικό τους τρόπο, αντιστέκονται.
Αυτή τη στιγμή η Αριστερά, σε όλες τις εκφράσεις της, αντί να είναι αμήχανη ή, ακόμα χειρότερα, να κρατά ανταγωνιστικές αποστάσεις ή και να ασκεί αφ’ υψηλού κριτική στο «κίνημα των πλατειών», οφείλει συμπαραταγμένη να στηρίξει αυτό το κίνημα.
Κυρίως, όμως, οι αριστερές δυνάμεις -και πρώτα απ’ όλα οι βουλευτές και τα στελέχη τους- οφείλουν να παρέμβουν στις πλατείες συντονισμένα, ενεργητικά, θετικά και δημιουργικά, χωρίς ηγεμονισμούς και «καπελώματα», προκειμένου να πουν και να ακούσουν, να προσανατολίσουν και να επαναπροσανατολιστούν, ώστε το αυθόρμητο αυτό κίνημα να κατακτήσει, μέσα από τις δικές του διαδικασίες, τα δικά του ριζοσπαστικά και προοδευτικά χαρακτηριστικά για να συμβάλλει στη μεγάλη προοδευτική δημοκρατική ανατροπή που έχει απόλυτα ανάγκη η χώρα».

30/05/2011 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

τα σχόλια δικά σας

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.greekalert.com/2011/05/blog-post_6140.html

Κι’ αν δεν φύγουν ποτέ από τις πλατείες;

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Μετά την πρώτη σαστιμάρα, το πρώτο μούδιασμα, την αρχική αμηχανία, το πολιτικό σύστημα της χώρας, το πιο ανθεκτικό επί του πλανήτου, δια διαφόρων εκπροσώπων του, αποφάσισε να περάσει στην αντεπίθεση.

Με την Βουλή πολιορκημένη από το «Κίνημα της 25ης Μαΐου» (για την Ελλάδα), 15ης Μαΐου (για την Ισπανία) και, από χθες, 29ης Μαΐου (για όλη την Ευρώπη), άρχισε το «πελέκισμα»:

Δεν ξέρουν τι θέλουν, δεν έχουν οργανωτική δομή (σε αντίθεση με τα κόμματα που διατηρούν το οργανωτικό πλεονέκτημα και παίρνουν τις χρηματοδοτήσεις), δεν γίνεται επανάσταση με το facebook και το twitter, ούτε με τα like και τα unlike (όπως είπε χθες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στο «Έθνος της Κυριακής») και άλλα πολλά.

Η αποδόμηση ξεκίνησε μετά από ένα μεσοδιάστημα δισταγμού (έτσι βραδυφλεγές είναι το πολιτικό μας σύστημα, γι’ αυτό καταντήσαμε να χρωστάμε τα μαλλιά της κεφαλής μας και βάλε), στη διάρκεια του οποίου, είχαμε πιο συγκρατημένες αντιδράσεις:

«Έχουν δίκιο, κι’ εγώ θα ήμουν εκεί αν δεν ήμουν άνεργος», ακούγαμε τις προηγούμενες μέρες από τηλεοράσεως τους αξιωματούχους μας – που δυστυχώς βρήκαν τον καλύτερο εργοδότη, τον ελληνικό λαό, ρίχνοντας έξω το μαγαζί του.

Ακούστηκε μάλιστα και η άποψη ότι «είναι μια καλή εμπειρία» – περίπου υπονοώντας ότι οι ανένταχτοι διαδηλωτές προετοιμάζονται για να καπελωθούν.

Όσο περνούσαν, όμως, οι μέρες, ένιωσαν πως κάτι έπρεπε να πουν, κάτι έπρεπε να κάνουν. Και άρχισαν αυτά τα περί facebook και twitter. Τα περί «μόδας των τεχνολογιών» και «ανώδυνης εκτόνωσης».

Αλλά επειδή ούτε αυτό είναι αρκετό – καθώς ως γνωστόν με τον ίδιο τρόπο ξέσπασαν και πέτυχαν όλες οι εξεγέρσεις των τελευταίων μηνών – άρχισαν και οι συζητήσεις τύπου «μαζί τα φάγαμε».

Σωστές κι’ αυτές – τηρουμένων των αναλογιών ως προς το φαγοπότι – αφού πράγματι σχεδόν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας έλαβε μέρος στο πελατειακό σύστημα και μετά φανατισμού ψήφιζε όλους αυτούς που τώρα θέλει να εκδιώξει, στέλνοντάς τους στη Βουλή, στην οποία τώρα απονέμει ρυθμικά το παράσημο της ανοιχτής παλάμης.

Τέλος, άρχισαν και οι θεωρίες συνωμοσίας: Οι διαμαρτυρίες είναι (διεθνώς) υποκινούμενες, τόσον καιρό με τόσα που συνέβαιναν γιατί δεν κατέβαιναν στους δρόμους; Ούτε όταν ο πρωθυπουργός κυκλοφορούσε εδώ κι’ εκεί, λέγοντας πως ο ελληνικός λαός συμφωνεί; Ούτε όταν οι υπουργός των Οικονομικών κατελάμβανε (τον περασμένο Δεκέμβριο, στη λίστα των Financial Times, βεβαίως) την πρώτη θέση μεταξύ των ομολόγων του στην ευρωζώνη για την… πολιτική ικανότητά του και την… πειθώ του, αρετές χάρη στις οποίες πέτυχε, όπως είπαν, την συναίνεση του λαού;

Σωστό κι’ αυτό. Αλλά, όπως και νάχει, ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ! Υποκινούμενες ή όχι, οι διαμαρτυρίες στις χώρες του Μαγκρέμπ, στην Αίγυπτο, στη Συρία, στην Ουκρανία, οδήγησαν στην ανατροπή των καθεστώτων. ΣΥΝΕΒΗ!

Στη Λιβύη, μια τέτοια εξέγερση – και η απροθυμία του Καντάφι να παραδώσει την εξουσία, όπως έπραξαν οι άλλοι – οδήγησε σε ολόκληρο πόλεμο. Ο οποίος, υπενθυμίζω, συνεχίζεται κι’ ας μην ασχολείται πλέον κανείς. ΣΥΝΕΒΗ και αυτό!

«Μόδα των τεχνολογιών» και «ανώδυνη εκτόνωση», αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπουμε στους δρόμους και στις πλατείες.

Επομένως, τι νόημα έχουν όλα αυτά τα επιχειρήματα; Τι νόημα έχει ο στρουθοκαμηλισμός; Τι νόημα έχουν όλες αυτές οι εξυπνάδες και η απαξίωση και οι συνωμοσιολογίες;

Αλλάζουν το γεγονός; Θα πάψουν να υπάρχουν και να λειτουργούν τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης; Θα πάψουν να υπάρχουν οι ενορχηστρωτές των εκδηλώσεων διαμαρτυρίας;

Μήπως θα πάψει να υπάρχει το υπόβαθρο – το Μνημόνιο και η υποθήκευση της χώρας – επί του οποίου ανθίζουν τα σημερινά λουλούδια;

Μήπως θα πάψουν να υπάρχουν οι λόγοι – η ανικανότητα και η ιδιοτέλεια – που μας οδήγησαν ως εδώ;

Πίστεψε κανείς πως ακόμη και αν συμφωνούσαν όλοι στις οπερετικές συναντήσεις της προηγούμενης εβδομάδας, θα άλλαζαν τα δεδομένα που κρατούν τον κόσμο στους δρόμους;

Πώς δηλαδή; Θα κατέληγαν σε συμφωνία αυτοί που ο κόσμος μουντζώνει και ξαφνικά οι διαδηλωτές θα κατέβαζαν τις παλάμες, θα έκλειναν τα δάχτυλα και θα έπαιρναν το μετρό για το σπίτι;

Με τη χτεσινή συνέντευξή του, ο κ. Πάγκαλος ζητά να ψηφίσουν όλοι μαζί νέο εκλογικό νόμο με τον οποίο θα είναι δυνατόν να σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση το πρώτο κόμμα, ανεξαρτήτως ποσοστού.

Δηλαδή, θα λαμβάνει ο ένας το 20% των ψήφων και ο δεύτερος το 19,5% και θα σχηματίζει κυβέρνηση ο πρώτος; Θα έχει δηλαδή δημοκρατική νομιμοποίηση με το γελοίο αυτό ποσοστό;

Και θα παίρνει μέτρα και θα επιβάλει θυσίες και ο λαός θα του λέει «παρακαλώ, όπως επιθυμείτε, σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω»;

Όση νομιμοποίηση – δηλαδή  καμία – θα έχει μια κυβέρνηση τεχνοκρατών (αν βρείτε κάποιους που θα δεχθούν να βάλουν το κεφάλι στη γκιλοτίνα να μου τους δείξετε κι’ εμένα), άλλη τόση θα έχει και μια κυβέρνηση του 20%, του 25%, ακόμη και του 30%.

Το πολιτικό μας σύστημα δεν θέλησε να αλλάξει – νοοτροπία, δομή κομμάτων, πρόσωπα.

Το πολιτικό μας σύστημα έκανε το παν για να μην τιμωρηθεί ούτε ένας από τους υπευθύνους – όχι μόνο για τα σκάνδαλα, αλλά και για την άθλια διαχείριση.

Το περασμένο Σάββατο, καταδικάστηκε στο Μιλάνο ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας Αντόνιο Φάτσιο, που κατηγορείτο για χειραγώγηση των αγορών το 2005.

Εδώ, για την απίστευτη χειραγώγηση του μεγαλύτερου σκανδάλου του 20ού αιώνα – για τον 21ο, βλέπουμε – αυτού του Χρηματιστηρίου, δεν βρέθηκε ούτε ένας ένοχος.

Ας μην ψάχνει, λοιπόν, το πολιτικό σύστημα ερωτήσεις για να απαντήσει. Εκτός από μία:

Εντάξει, εντάξει. Είναι «μόδα των τεχνολογιών» και «ανώδυνη εκτόνωση». Έχουν όλα τα στραβά και τα ανάποδα (λέμε τώρα). Αλλά αν δεν φύγουν ποτέ από τις πλατείες;

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

ΟΧΙ στο καπέλωμα των "αγανακτισμένων"

Με έκπληξη είδα πριν λίγο στον Antenna και την εκπομπή των Χαριτατοκαραμέρων, μία άνευ προηγουμένου (που λέει ο λόγος) αισχρή προσπάθεια κομματικού καπελώματος του κινήματος των Αγανακτισμένων από τον ΣΥΡΙΖΑ!!!!!

Παρουσιάστηκαν στην εκπομπή ως ανεξάρτητοι αγανακτισμένοι πολίτες 5 τύποι έχοντας από πίσω τους και το γνωστό πανό με τα ισπανικά που βλέπετε στις φωτό και που έχει αναρτηθεί και στις δύο μέχρι τώρα συγκεντρώσεις.

Με το που άνοιξαν το στόμα τους όλοι αυτοί οι κύριοι, αλλά και από τις φάτσες τους οι οποίες δεν μου ήταν και τόσο άγνωστες,  κατάλαβα πως εδώ παίζεται ένα αισχρό παιχνίδι από μεριάς τους και από μεριάς των Χαριτατοκαραμέρων για να καπελώσουν κομματικά στον ΣΥΡΙΖΑ ολόκληρο το κίνημα των "αγανακτισμένων".

Μέσα σε αυτό το αίσχος δεν μπορούσε να μην  πέσει βέβαια και  σωρεία μηνυμάτων διαμαρτυρίας στην εκπομπή από τηλεθεατές που παίρνουν επίσης μέρος στις συγκεντρώσεις των "αγανακτισμένων" οι οποίοι διαμαρτύρονταν για τους "προσκεκλημένους" της εκπομπής και κατσαδιάζοντας τους Χαριτατοκαραμέρους πως κανείς από τους καλεσμένους τους δεν μπορούν να εκπροσωπούν τους υπόλοιπους αγανακτισμένους και να καπελώνουν έτσι τις εκδηλώσεις... Εκείνοι όπως και οι "καλεσμένοι" για να δικαιολογηθούν απάντησαν πως εκπροσωπούν μόνο τον εαυτό τους αλλά όλοι κατάλαβαν από τα λεγόμενα τους ότι οι 5 τύποι αυτοί ήταν μία παρέα από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο και δεν ήταν τυχαίοι και από διαφορετικούς χώρους. Εξάλλου και ο Χαριτάτος είπε πως όλοι οι καλεσμένοι του, ήταν μία παρέα  που είχε αναρτήσει το γνωστό πανό με τα ισπανικά, άρα όλοι τους ήταν μία ομάδα και από έναν συγκεκριμένο χώρο!!! Αναφέρθηκαν λοιπόν τα ονόματα τους στην εκπομπή από τους παρουσιαστές και συγκράτησα ένα από αυτά το οποίο και έψαξα...

Έψαξα λοιπόν και τι βρήκα μέσα σε δευτερόλεπτα; 

Ο κύριος που βλέπετε στο στιγμιότυπο της εκπομπής, αυτός ο δήθεν ανεξάρτητος που εκπροσωπεί τάχα μόνο τον εαυτό του, είναι ο Γιώργος Σαπουνάς, μέλος της πολιτικής οργάνωσης ΚΟΚΚΙΝΟ και μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ!!!!!!!! 

 Εδώ θα δείτε και το προφίλ του στο FB. ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Μπορείτε να γκουγκλάρετε και το  Γιώργος Σαπουνάς για να διαπιστώσετε πολλά παραπάνω για τον "ανεξάρτητο" αυτόν κύριο που εκπροσωπεί τάχα μόνο τον εαυτό του και που όλως τυχαίως οι αριστεροί Χαριτοκαραμέροι ..... τον επέλεξαν μέσα στις χιλιάδες άλλους αγανακτισμένους....

Στην χθεσινή συγκέντρωση, κάποιοι προσπάθησαν να σηκώσουν σημαία του ΚΚΕ και αμέσως εδιώχθησαν από το πλήθος που δεν επιθυμεί κομματικές ταυτότητες και σημαίες στις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων. Σήμερα υπήρξε αυτό το αίσχος του ΣΥΡΙΖΑ με την ηθική αυτουργία βέβαια των άθλιων δημοσιογραφίσκων. Είναι τυχαίο που οι Χαριτοκαραμέροι κάλεσαν ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ και όχι Πατριώτες οι οποίοι είναι και απείρως περισσότεροι στις συγκεντρώσεις; Δε νομίζω Τάκη... Ήταν καθαρή επιλογή των δημοσιογραφίσκων να καλέσουν αυτούς που όταν ακούν στις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων να τραγουδιέται ο Εθνικός Ύμνος, εκείνοι γιουχάρουν και σφυρίζουν...! 

Η αριστερά προσπαθεί με νύχια και δόντια να οικειοποιηθεί και να καπελώσει το ακομμάτιστο κίνημα των "αγανακτισμένων" και θα χρειαστεί μεγάλη προσοχή στο εξής. Να είστε έτοιμοι όλοι για να τους απομονώσετε με το που θα ξανατολμήσουν νέα αθλιότητα και καπέλωμα. 

πηγη

Το αλίευσα ΕΔΩ http://www.greekalert.com/2011/05/blog-post_2822.html