Τὸ πρόβλημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας

 Στὸ τελευταῖο κεφάλαιο (22ό) τοῦ τελευταίου βιβλίου τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τοῦ ὑπέροχου βιβλίου τῆς Ἀποκαλύψεως, περιγράφεται ὁ οὐράνιος Παράδεισος, ἡ αἰώνια καὶ µακαρία ζωὴ τῶν δικαίων. Ὅµως µετὰ τὸν ἕβδοµο καὶ τελευταῖο µακαρισµό, µετὰ τὴν εὐλογηµένη λέξη «μακάριοι», ποὺ ἀφορᾶ ὅσους θὰ εὐφραίνονται στὸν πνευµατικὸ Παράδεισο τοῦ τριαδικοῦ Θεοῦ, ἀκούγεται ὁ κεραυνοβόλος θεῖος λόγος «ἔξω»! Ἕνας λόγος ποὺ προκαλεῖ ἴλιγγο, σύγκρυο, φρίκη, τρόµο! «Ἔξω» καὶ µακριὰ ἀπὸ τὸν παµπόθητο Παράδεισο µὲ τὰ αἰώνια ἀγαθά του, ποιοί; «Οἱ κύνες καὶ οἱ φαρµακοὶ καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ εἰδωλολάτραι καὶ πᾶς ὁ φιλῶν καὶ ποιῶν ψεῦδος» (Ἀποκ. κβ´ [22] 14-15). Ἔξω οἱ ἀδιάντροποι σὰν τὰ σκυλιά, οἱ µάγοι καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ εἰδωλολάτρες καὶ καθένας ποὺ ἀγαπᾶ καὶ διαπράττει τὴν ἀπάτη καὶ τὴν πλάνη τῆς ἀµαρτίας.