Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μόσχος Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μόσχος Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

Με ποιο κριτήριο είναι μικρός κανείς για το αξίωμα που κατέχει;

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Όλοι γελούσαν με μένα, χάνομαν κι εγώ στα γέλια" (Σκωπτική παροιμία Δεσκάτης Γρεβενών)

Οι αρχαίοι δεν απένειμαν δημόσια αξιώματα σε ανθρώπους, που δεν τα άξιζαν,ιδίως όσον αφορά στο ήθος.Έτσι είχαν άξιους ηγέτες.Μερικές φορές οι ηγέτες τους αναδεικνύονταν ανώτεροι απ΄ το αξίωμά τους.

Στις περιπτώσεις αυτές ,χάρις στην ανώτερότητά τους ενέπνεαν το σεβασμό σε όλους. Ο κόσμος όταν κινδύνευε η πόλη τους καλούσε να αναλάβουν ξανά το αξίωμά τους , ακόμα κι όταν είχαν αποχωρήσει λόγω γήρατος. Ο Κάτων π.χ. ανέλαβε ξανά την αρχηγία του Αθηναϊκού στρατού σε ηλικία ογδόντα ετών!

Ο Κάτων είχε χαρίσει εκατό νίκες στους Αθηναίους. Η τελευταία του αρχηγία κατέληξε σε ήττα, όχι εξαιτίας του, αλλά εξαιτίας της μη τήρησης της συμφωνίας από μέρους του Αλεξάνδρου. Ο Κάτων δέχθηκε με ηρεμία την θανατική ποινή. Στα παιδιά του άφησε αυτήν την πνευματική υποθήκη:"Μη μνησικακείν Αθηναίοις."

Η μητέρα του διάσημου Ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, όπως διηγείται ο ίδιος, του έδωσε αυτήν την ευχή: Αν γίνεις στρατιωτικός, να γίνεις στρατηγός. Αν γίνεις κληρικός, να γίνεις αρχιεπίσκοπος. Έγινα ζωγράφος και έγινα ο Πικάσο. Είναι σπάνιο ιδίως σε εποχές παρακμής σαν τη δική μας οι κατέχοντες αξιώματα να τα υπερβαίνουν σε αξία, όπως ο Κάτων π.χ. ή ο Πικάσο. Συνήθως είναι μικρότεροι από το αξίωμά τους.

Με ποιο κριτήριο είναι μικρός κανείς για το αξίωμα που κατέχει; Η ίδια η επιθυμία απόκτησης αξιωμάτων είναι ένδειξη αναξιότητας. Εκείνοι που αξίζουν δεν επιζητούν το αξίωμα. Αγωνίζονται όχι για να καταλάβουν το αξίωμα, αλλά για να βρεθεί ο πιο άξιος να το καταλάβει. Κατά την Ορθοδοξία η επιθυμία να εξουσιάζεις τους άλλους είναι αρρώστια.Ο Κύριος εισήλθε στην Ιερουσαλήμ επιβαίνων όνου και όχι ίππου, ο οποίος ήταν σύμβολο βασιλικής εξουσίας και πολέμου.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

Τέξας θα γίνουμε με το τεκμήριο δωρεάς σώματος


Γράφει ο Μόσχος
Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος


Με το τεκμήριο της δωρεάς σώματος θα γίνουμε Τέξας. Καθένας ας προστατεύσει το σώμα του όπως μπορεί. Σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορέσει να αποδείξει ότι δεν είναι δωρητής. Πώς θα αποδείξει ότι οι γιατροί 1. βιάστηκαν να τον «τελειώσουν» ,2. ότι δεν πίστευαν ότι είναι δωρητής 3. ότι δεν χάθηκε κάπου η δήλωσή του , 4. ότι δεν έγινε κατά λάθος, για το οποίο υπεύθυνος είναι ο ίδιος και κανείς άλλος. 5. τί θα γίνει με τις δηλώσεις που είναι ακυρώσιμες, άκυρες ή πλαστές; 6. τί θα γίνει αν μετανοήσει ο δηλών και δεν έχει χρόνο να αλλάξει τη δήλωση βουλήσεώς του; 7.τέλος τί έννοια έχει να αποδειχθεί οτιδήποτε, αν κανείς δεν τιμωρείται και το σπουδαιότερο αν ο ίδιος βρίσκεται στον άλλο κόσμο πριν την ώρα του;

Το τεκμήριο της δωρεάς σώματος δεν υπάγεται στις καταστάσεις ανάγκης. Δεν είναι το ίδιο με τη γνωστή στη θεωρία του ποινικού δικαίου σανίδα του Καρνεάδη όπου η ανθρωποκτονία είναι ατιμώρητη, όταν ο ναυαγός σκοτώσει άλλον ναυαγό γιατί η σανίδα στην οποία επιβαίνουν δεν κρατάει και τους δυο. Αυτός που αφαιρεί τα όργανα από τον νομιζόμενο λόγω του τεκμηρίου δωρητή και αυτός από τον οποίο αφαιρέθηκαν παρά τη θέλησή του δεν είναι στην ίδια μοίρα. Ποτέ ο κατά τεκμήριον δωρητής δεν θα μπορούσε να κάνει το ίδιο στο γιατρό.

Το τεκμήριο προσφέρει παντοτινή ατιμωρησία στους γιατρούς, γιατί κι αν ακόμα εκ των υστέρων αποδειχθεί ότι οι γιατροί γνώριζαν ότι το θύμα δεν είναι δωρητής κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι δεν πίστευαν ότι είναι δωρητής, αφού κατά τεκμήριον ολόκληρος ο πληθυσμός της χώρας είναι δωρητές σώματος.

Το τεκμήριο δωρεάς του σώματος αποτελεί έγκλημα κατά του κοινωνικού συνόλου.


Θυμάσαι το ανέκδοτο με τους καουμπόηδες στο Τέξας; Μπαίνουν στο σαλούν δυο καουμπόηδες που ψάχνουν κάποιον . Βγάζουν τα πιστόλια, μπαμ, μπαμ, μπαμ, μπαμ. τους ρίχνουν όλους κάτω εκτός από αυτόν που ψάχνουν. Κάπως έτσι θα ψάχνουν οι γιατροί να βρουν αυτόν που δεν είναι δωρητής!

Θα περιμένουν άραγε για όλους το ίδιο ή μερικούς θα τους τελειώνουν γρηγορότερα και μερικούς αργότερα; Στη Σοβιετική Ένωση π.χ. πόσους δεν έχουν θάψει γρήγορα γρήγορα και ομαδικά, ενώ τον Λένιν δεν τον έχουν θάψει ακόμα;

--Ο κ. Μόσχος Εμμανουήλ Λαγκουβάρδος είναι πρώην πταισματοδίκης και δοκιμιογράφοςΤο αλίευσα ΕΔΩ ΕΔΩ

Οι αναρτήσεις στο ¨Παζλ Ενημέρωσης¨

Παζλ Ενημέρωσης