Βαριά ήττα Αγκυρας, Νετανιάχου και Γαλλίας

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Για πρώτη φορά μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, το 1989, και τη συνακόλουθη έκπτωση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της ΕΣΣΔ, μια μείζων στρατιωτική επέμβαση της Δύσης σταματά λόγω δύο παραγόντων.

 Αφενός της αντίθεσης της Ρωσίας, επικεφαλής σειράς σημαντικών κρατών του πλανήτη, και της διεθνούς (και δυτικής) κοινής γνώμης. Αφετέρου, της απροθυμίας του ίδιου του Προέδρου των ΗΠΑ και τμήματος του βαθέος κράτους των ΗΠΑ να προχωρήσουν. Ο Πούτιν προσέφερε σε έναν εγκλωβισμένο

Η ΤΕΛΙΚΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

                                                     «Αν η Κύπρος χαθεί, και η Ελλάδα θα χαθεί»
Ανδρέας Παπανδρέου, Μάρτιος 1987, ομιλία στη  Βουλή των Ελλήνων με την οποία διακήρυξε το ελληνικό casus belli σε περίπτωση νέας τουρκικής προέλασης

Μετά την προδοσία της Κυπριακής Δημοκρατίας από την ηγεσία της, που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή της οικονομίας του νησιού (αποφάσεις Eurogroup-ΔΝΤ  με πλήρη συμμετοχή Αναστασιάδη), μετά την ημικατάργηση και μετατροπή του κυπριακού κράτους σε «αποικία χρέους» υπό διοίκηση Τρόικας (Δανειακή και Μνημόνιο), το κακό κινδυνεύει τώρα να «τριτώσει», με ρυθμίσεις ντε φάκτο αποδοχής των τουρκικών τετελεσμένων του 1974 και άρσης βέτο στην τουρκική ενταξιακή πορεία, δηλαδή μείζονος διεθνούς διπλωματικού αφοπλισμού της Κύπρου (και της Ελλάδας)

To PSI ως αντι-1821 και οι αυταπάτες Σαμαρά

Προβόπουλος, Ράιχενμπαχ και Σημίτης στο προσκήνιο

Tου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Πολύ ενδιαφέρουσες, αν και ανεπαρκείς, οι απόψεις των κ.κ. Προβόπουλου, Σημίτη και Ράιχενμπαχ για το μνημόνιο και την πορεία που μπήκε η χώρα τον Μάιο του 2010. Σημασία όμως δεν έχει να αναλύουμε μόνο εκ των υστέρων τις καταστροφές, άλλο Επιμηθέας, άλλο Προμηθέας.

Όλοι ανεξαιρέτως οι Ελληνες, πολύ περισσότερο όσοι παίζουν ή έπαιξαν δημόσιο ρόλο πρέπει να πουν εδώ και τώρα τι πρέπει να γίνει. Η Ελλάδα είναι μπροστά σε ένα πακέτο (PSI, νέο μνημόνιο, νέα δανειακή, ευρωπαϊκές ρυθμίσεις, εμπάργκο Ιράν), πολύ χειρότερο από το Μνημόνιο του 2010, που δεν απειλεί μόνο την ευημερία της, αλλά την ίδια την ύπαρξή της ως συγκροτημένου κράτους. Πείτε καθαρά κ. Προβόπουλε και κ. Σημίτη και όλοι οι άλλοι τι πρέπει να γίνει, γιατί η χώρα μπαίνει σε δρόμο χωρίς επιστροφή. Τώρα είναι η στιγμή, τώρα σας περιμένει η Ιστορία κι από αυτό θα σας κρίνει.

Στην κορύφωσή της φτάνει τώρα η πρώτη φάση της ελληνικής τραγωδίας και, αν ολοκληρωθεί σύμφωνα με το πρόγραμμα, η αληθινή καταστροφή θα ακολουθήσει σύντομα.

Τα όργανα ήδη άρχισαν. Από την αρχή της κρίσης, η επικοινωνιακή πολιτική είναι βασικό στοιχείο της χειραγώγησης της ελληνικής κοινωνίας, προκειμένου να δεχθεί πειθήνια την πορεία προς την αυτοκαταστροφή της. Οι κύκλοι καταστροφολογίας και ενθουσιασμού για τη δήθεν σωτηρία, διαδέχονται ο ένας τον άλλο με μεγάλη ακρίβεια. Προτού πληροφορηθούμε καλά καλά το περιεχόμενο της συμφωνίας PSI+, στην οποία προσεγγίζει η τρικομματική κυβέρνηση Παπαδήμου, άρχισαν οι μεγαλοστομίες και η καλλιέργεια κλίματος εθνικής επιτυχίας.

Εκτός από αυτούς τους παραπλανητικούς κύκλους, η χειραγώγηση της Ελλάδας περιλαμβάνει και άλλα κόλπα. Επειδή οι συμφωνίες που πάει να υπογράψει η κυβέρνηση Παπαδήμου, Βενιζέλου, Σαμαρά και Καρατζαφέρη είναι πολύ σοβαρές και πιθανώς θα αποτελέσουν, αν δεν μεσολαβήσει ένα θαύμα, ένα αντι-1821, την αυτοκατάλυση δηλαδή του ελληνικού κράτους, τον νομικό του αφοπλισμό πριν από την χρεωκοπία, την κατάρρευση και την έξοδο, κακήν κακώς, από το ευρώ, ακριβώς για τον λόγο αυτό, έχει ληφθεί πρόνοια να εκδηλωθούν τώρα τα προβλήματα που ταλανίζουν τα ΜΜΕ, ώστε να μην υπάρχουν οι έστω ελάχιστα ανεξάρτητες φωνές που ήταν τα δημόσια μέσα ενημέρωσης, ηΕλευθεροτυπία, το Alter, ο Κόσμος του Επενδυτή.

Τα μέσα αυτά έχουν ασφαλώς προβλήματα, αλλά γιατί βρήκαν τώρα την ώρα να εκδηλωθούν και γιατί δεν πλήττονται τα μνημονιακά μέσα, είδος troikanews, στην υπηρεσία του Μνημονίου; Είναι άραγε τόσο καλύτερη η κατάσταση εκεί;

Δεν αποκλείεται τέτοιοι υπολογισμοί να έχουν παίξει ρόλο και στην επιλογή της χρονικής στιγμής της αποκάλυψης της Μαφίας της Θεσσαλονίκης, προκειμένου η προσοχή της κοινής γνώμης να στραφεί σε πολύ σοβαρά μεν θέματα, φεύγοντας όμως από ρυθμίσεις για το χρέος που μπορεί να έχουν ζωτική σημασία για την ίδια την ύπαρξη του ελληνικού κράτους, την επιβίωση και το μέλλον του ελληνικού λαού, αλλά και την τύχη της Ευρωπαϊκής 'Eνωσης.

Αν άλλωστε κάτι μας μαθαίνει και η υπόθεση αυτή, είναι πόσο σάπιο και "σκουληκιασμένο" είναι το ελληνικό πολιτικό και κρατικό σύστημα. Αυτό ακριβώς το σύστημα όμως διαπραγματεύεται τώρα τις τύχες του ελληνισμού, με τις συμφωνίες για το χρέος. Κι επειδή δεν έφτασαν οι δυνάμεις του Γιώργου Παπανδρέου να ολοκληρωθεί η συμφορά, στρατολογήθηκαν ο Αντώνης Σαμαράς και ο Γιώργος Καρατζαφέρης, για λόγους που οι ίδιοι γνωρίζουν καλύτερα από μας. Κατά τη γνώμη μας πάντως, ο αρχηγός της ΝΔ θα έπρεπε, και για το δικό του καλό, να επανεξετάσει από μηδενική βάση όσα πιστεύει για το περιβάλλον του. Στις κρίσιμες στιγμές αποκαλύπτονται συνήθως οι άνθρωποι.

Οι Σαμαράς και Καρατζαφέρης μάλιστα, ελάχιστα διδασκόμενοι από το παράδειγμα του Γιώργου Παπανδρέου, νομίζουν ότι θα γλυτώσουν καταφεύγοντας στα συνήθη κόλπα και τις απάτες στις οποίες επιδίδεται το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Λέει αίφνης η ΝΔ, που παριστάνει την αντιπολίτευση-συμπολίτευση, ότι δεν θέλει περικοπές στις επικουρικές συντάξεις.

Ξεχνάει να πει ότι, σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από το τι θα ψηφίσει ή όχι η Βουλή τώρα, όχι επικουρικές, ούτε συντάξεις θα υπάρχουν σύντομα. Η προοπτική είναι εγγεγραμμένη στο ίδιο το μνημόνιο και στους δημοσιονομικούς στόχους του, με τους οποίους ο κ. Σαμαράς δήλωσε πάλι ότι συμφωνεί, μετά τη συνάντηση με τον Βεστερβέλλε.

'Oσο για τη συμφωνία κουρέματος, ένας δημοσιογράφος ουδόλως ακραίος, όπως ο Σταύρος Λυγερός, τη χαρακτήρισε εθνικό έγκλημα, ιδίως δια της υπαγωγής στο αγγλικό δίκαιο, υπογραμμίζοντας ότι η χώρα θα πληρώσει βαρύ τίμημα για πολλά πολλά χρόνια. Βέβαια εγώ νομίζω ότι κάνει λάθος. Δεν θα πληρώσει βαρύ τίμημα η χώρα.

Η χώρα κινδυνεύει να μην υπάρχει. Οι ιδέες με τις οποίες βαυκαλίζεται η ελληνική και δικαιολογείται η γερμανική πολιτική ελίτ, ότι θα πάνε ήσυχα ήσυχα την Ελλάδα στο επίπεδο Βουλγαρίας και Ρουμανίας, είναι οι απόλυτες ανοησίες.

Ανησύχησαν οι Γερμανοί!

Το αστείο, αν μπορεί να υπάρχει αστείο στην τραγωδία που ζούμε, είναι ότι άρχισαν να ανησυχούν πλέον οι Γερμανοί για το πρόγραμμα που οι ίδιοι επέβαλαν στην Ελλάδα, από κοινού με την ελληνική κυβέρνηση και το ΔΝΤ. Μπορεί να μην είναι φίλοι μας, αλλά διαθέτουν μια αξιοσημείωτη προσήλωση στη λογική. Βγήκε ο ίδιος ο κ. Ράιχενμπαχ και τα είπε.

Κύρια αιτία για την οποία πλέον καταρρέει η ελληνική οικονομία, και η χώρα μαζί της, είναι η διαρκής αφαίρεση ζήτησης από την οικονομία. Πως μπορεί όμως κανείς να συμφωνεί με ένα πρόγραμμα βίαιης συρρίκνωσης της ελληνικής οικονομίας, που την έχει θέσει σε αυτοτροφοδοτούμενη και επιταχυνόμενη καθοδική τροχιά, δίνη θανάτου όπως την αποκάλεσε ο Σόρος, σε μια από τις συνειδητά σχεδιασμένες αυτοεκπληρούμενες προφητείες του, και, ταυτόχρονα, να κοροϊδεύει αναίσχυντα τους φτωχοποιούμενους και καταστρεφόμενους πολίτες της χώρας με ανοησίες περί ανάπτυξης; Για αυτούς τους λόγους, οι κ.κ. Σαμαράς και Καρατζαφέρης θα καταστραφούν πολιτικά, πιθανώς σε μικρότερο χρόνο από τον κ. Παπανδρέου, το πρόβλημα όμως είναι ότι θα έχει καταστραφεί και η Ελλάδα μαζί τους, αν κάποιος δεν σταματήσει αυτή την πορεία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ξένες δυνάμεις, η "Αυτοκρατορία του Χρήματος" εν προκειμένω, χειραγωγεί πλέον με όλους τους δυνατούς τρόπους ολόκληρο το ελληνικό σύστημα, κάνει ακόμα και το μικρομάνατζμεντ των προσώπων επιρροής και του περιβάλλοντός τους, ίσως μάλιστα η χάρη τους έχει φτάσει και στις αντιμνημονιακές δυνάμεις.

Γιατί χρειάζονται και συγκεκριμένες αντιπολιτεύσεις, όχι μόνο συμπολιτεύσεις. Ενδεικτικά, στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης, το θράσος της πολιτικής ηγεσίας έφτασε, σύμφωνα με δημοσίευμα του Κόσμου του Επενδυτή, που ουδείς μπήκε καν στον κόπο να διαψεύσει, στο σημείο να παραγγείλει στους 'Eλληνες τακτικούς δημοσίους υπαλλήλους της, να συντάσσουν περιλήψεις από τα μπλογκς στα αγγλικά, ώστε να μαθαίνουν απευθείας οι προτέκτορες τις τάσεις της κοινής γνώμης, χωρίς να πληρώνουν μεταφραστές! Είναι και τσιφούτηδες, πανάθεμά τους, αυτοί οι τραπεζίτες και οι άνθρωποί τους.

Θα μας αντιτείνουν τώρα ίσως οι αναγνώστες πως βιαζόμαστε να καταδικάσουμε μια συμφωνία PSI, που δεν ξέρουμε. Ασφαλώς οριστική γνώμη θα αποκτήσουμε όταν τη δούμε και μακάρι να μας διαψεύσουν οι διαπραγματευτές. Μέχρι τώρα ακούμε τι δηλώνουν, ξέρουμε ποιοι είναι , διαβάζουμε ξένες εφημερίδες και, πολύ λογικά, μας έχουν ζώσει τα φίδια.

Μακάρι να μην είναι έτσι, αλλά φαίνεται ότι πηγαίνουμε σε μια συμφωνία υψηλών επιτοκίων, που θα τα πούνε χαμηλά και επιτυχία, στη μεταβολή του δικαίου που διέπει τα ομόλογα σε αγγλικό και σε ένα κούρεμα το πολύ 50%! Σε αντάλλαγμα, ως 'Eλληνες πολιτικοί που είναι, θα αποσπάσουν πιθανώς μια γελοιότητα, ένα φύλλο συκής, που θα εξαρτά την εκτέλεση δημευτικών αποφάσεων της ελληνικής περιουσίας από ελληνικά δικαστήρια, για να έχουν ένα ακόμα πυροτέχνημα να πετάνε στον άτυχο λαό που τους έχει για εκπροσώπους.

Όταν αυτοί, τώρα, με όλα τα χαρτιά στα χέρια τους, με επιχείρημα διεθνώς αποδεκτό το βιώσιμο χρέος, δεν διαπραγματεύονται, τι θα κάνουν δηλαδή; Θα βάλουν τους ' Ελληνες δικαστές να κάνουν αντάρτικο κατά του διεθνούς νόμου. Κι αν πρόκειται να κάνουν αυτά τα πράγματα στο μέλλον, γιατί δεν κυττάνε τώρα να πάρουν μια συμφωνία βιώσιμου χρέους, τώρα που μπορούν.

Παπαδήμος υπέρ Νταλάρα και κατά Ελλάδας!

Μια αποκαλυπτική εικόνα του τρόπου που "διαπραγματεύεται" η ελληνική κυβέρνηση μας έδωσε ο Τσαρλς Νταλάρα, εκπρόσωπος των δανειστών, στους Financial Times (16.1.11). Eπαινεί τον Παπαδήμο γιατί δέχεται επιτόκια κοντά στο 5% και ψέγει τη Γερμανία και το ΔΝΤ ότι θέλουν μικρότερα επιτόκια, δηλαδή ότι παρεμβαίνουν στη διαπραγμάτευση υπέρ της Ελλάδας, παρόλο που η κυβέρνησή της δεν την υπερασπίζεται!!!

Αλλά και ο φίλα προσκείμενος στην κυβέρνηση ελληνικός τύπος δεν μας έδωσε διαφορετική εικόνα. Διαβάζουμε στη Ναυτεμπορική (16.1): "Σύμφωνα με γαλλικές εφημερίδες, η ελληνική πλευρά προτείνει επιτόκιο 3%, το ΔΝΤ πιέζει για 2%...Στα υψηλά επιτόκια αντιδρούν και χώρες της ευρωζώνης, όπως η Γερμανία . οι πιέσεις της οποίας φέρεται να προκάλεσαν την "παύση" των συνομιλιών". H Καθημερινή (14.1) γράφει "Οι πιστωτές", γράφει, "φέρεται να ζήτησαν επιτόκιο άνω του 5%, η δε ελληνική κυβέρνηση αντιπρότεινε επιτόκιο κάτω του 4%. Μάλιστα πληροφορίες αναφέρουν ότι η Γερμανία ζήτησε επιτόκιο 2%".

Αυτή είναι μια εικόνα που δυσκολεύεται κανείς ακόμα και να βρει τις κατάλληλες εκφράσεις για να τη σχολιάσει. Αν ο κ. Παπαδήμος και τα τρία κόμματα που τον στηρίζουν δεν διοικούσαν χώρα αλλά επιχείρηση, ή ήταν μεσίτες αγοραπωλησίας ακινήτων, κάτι πολύ άσχημο θα τους είχαν κάνει οι μέτοχοι της επιχείρησης ή ο ιδιοκτήτης που διαπραγματεύονται έτσι το σπίτι του! Τώρα, επειδή πρόκειται περί χώρας δεν συμβαίνει τίποτα, έστω κι αν το αποτέλεσμα αυτής της "διαπραγμάτευσης" θα το πληρώσουν δέκα εκατομμύρια 'Ελληνες, oι απόγονοί τους και το ελληνικό κράτος.

Ο Αντώνης Σαμαράς και το βιώσιμο χρέος

Ο κ. Σαμαράς, μετά τη συνάντηση με τον Βεστερβέλε, δήλωσε ότι ύψιστο εθνικό καθήκον είναι να καταστεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο, με τις συμφωνίες PSI και τη δανειακή. Κάθε λογικός άνθρωπος, κάθε πατριώτης, με στοιχειώδη επίγνωση του προβλήματος το ίδιο θάλεγε. Αλλά είναι βιώσιμα αυτά που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση Παπαδήμου, που υπάρχει χάρη στον Σαμαρά; Οποιαδήποτε συμφωνία PSI και οποιαδήποτε δανειακή λύνουν το πρόβλημά μας;

Ο Ολιβιέ Μπλανσάρ είναι ένας από τους τέσσερις-πέντε θεωρούμενους κορυφαίους κατεστημένους οικονομολόγους του κόσμου. Kατέχει τη νευραλγική για την παγκόσμια οικονομία θέση του επικεφαλής οικονομολόγου του ΔΝΤ. Βγήκε στα κεραμίδια, εναντίον και του ΔΝΤ, λέγοντας ότι χρειάζεται κούρεμα 80%, 50% δεν είναι βιώσιμο. Ο καθηγητής Μαξ 'Oτε, από τα γνωστότερα ονόματα της ευρωπαϊκής οικονομολογίας, απαντάει στον Νίκο Χειλά του Βήματος (15.1.2011) ότι ο ίδιος δεν θα δεχόταν σε καμία περίπτωση το αγγλικό δίκαιο.

Ο εκδότης της Handelsblatt, φωνής της γερμανικής βιομηχανίας, Στάινγκαρτ, μας ικετεύει περίπου να ζητήσουμε αναθεώρηση των Μνημονίων. Διερωτάται τώρα κανείς, ποιόν ακριβώς ρώτησαν οι Παπαδήμος, Βενιζέλος, Σαμαράς, Καρατζαφέρης και τους είπε ότι έχουνε άδικο οι Μπλανσάρ, 'Oτε, Στάινγκαρτ, μεταξύ πολλών άλλων, ότι δηλαδή φτάνει 50% και αγγλικό δίκαιο; Τον Αλογοσκούφη, τον Παπακωνσταντίνου, τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που περιέγραφαν τους εαυτούς τους ως "πουτάνες" στο Βήμα τον Οκτώβριο, την καφετζού της γειτονιάς ή κάποιον από τους διεφθαρμένους υπαλλήλους που χρησιμοποιούν ως συμβούλους;

Τι σημαίνει μη βιώσιμη συμφωνία αναδιάρθρωσης του χρέους; Σημαίνει βεβαιότητα χρεωκοπίας, υπό τους ευνοϊκότερους για τους δανειστές όρους. Τι σημαίνει αγγλικό δίκαιο; Σημαίνει πλήρη νομική κατοχύρωση της μετάβασης πάσης ελληνικής περιουσίας στην ιδιοκτησία τους. Τι σημαίνουν αυτά; Σημαίνουν δυνατότητα αποβολής της Ελλάδας από το ευρώ χωρίς συνέπειες για τις αξιώσεις των πιστωτών από τη χώρα.

Είναι ύψιστη εθνική ανάγκη η διαμόρφωση μιας στρατηγικής που να αποσκοπεί σε βιώσιμες συμφωνίες σε ότι αφορά το χρέος και την οικονομική πολιτική. Η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την διάλυση και την κατάρρευση. Η στρατηγική των πιστωτών είναι το μότο της Γκόλντμαν Ζακς "άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι". Υπογράφοντας αυτά τα πράγματα φέρνουμε πιο κοντά την έκρηξη όχι μόνο της φούσκας δημοσίου χρέους, αλλά της φούσκας του ίδιου του κράτους μας και ενδεχομένως της ΕΕ, που κρύβονται πίσω από την πρώτη. Αρχίζουμε αντίθετα τη σωτήρια αντιστροφή, διατυπώνοντας έλλογες εναλλακτικές για μας και για την Ευρώπη και ετοιμάζοντας τη χώρα για όλα τα ενδεχόμενα.

Αναρτήθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα των απεργών του Κόσμου του Επενδυτή,ergazomenoiependyti.wordpress.com

Το αλίευσα ΕΔΩ

Απρόσμενοι σύμμαχοι για την Ελλάδα

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Επιτέλους ξυπνάνε! Για τις δυνάμεις της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και ευρωπαϊκής αριστεράς ο λόγος, που δείχνουν τώρα να βγαίνουν κάπως, για πρώτη φορά, από την πολύχρονη “χειμερία νάρκη” τους, κινητοποιούμενες από την ανάγκη να αποτρέψουν, για δικούς τους λόγους, μια ενδεχόμενη καταστροφή της Ελλάδας και, δι’ αυτής, της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης.
Ιστορική εξέλιξη που έρχεται, και αυτή, να συμβάλλει στη σημαντικότατη πλέον αύξηση διαπραγματευτικής ισχύος, που προσφέρει αντικειμενικά στην Αθήνα ο ρόλος της ως καταλύτη της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Εφόσον χρησιμοποιηθεί υποκειμενικά, γιατί, μη χρησιμοποιούμενος, έχει αντίστροφο αποτέλεσμα.

Ιστορική επίσης γιατί υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι, η πιο ριζοσπαστική πτέρυγα του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, με έδρα εκτός και ισχυρά ερείσματα εντός ηπειρωτικής Ευρώπης, παίζει με την ιδέα να χρησιμοποιήσει την κρίση για τη διάλυση του ευρώ και της ΕΕ, σε μια παγκόσμια, ταυτόχρονη “επίθεση”, με μεθόδους blitzkrieg, που περιλαμβάνει την ανανέωση μεγάλων πολεμικών σχεδίων στη Μέση Ανατολή κατά του Ιράν (που ήδη προετοιμάζουν οι εξελίξεις σε Λιβύη και Συρία) και την προσπάθεια ανατροπής του Βλαντιμίρ Πούτιν στη Ρωσία.

Δηλώσεις στήριξης
Αποφασιστικά υπέρ της διαγραφής ελληνικού χρέους τάχθηκε με δηλώσεις του ο Oskar Lafontaine, πρώην ηγέτης του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, πρώην Υπουργός Οικονομικών και νυν ηγέτης του ριζοσπαστικού “Αριστερού Κόμματος”.
Υπέρ μιας “πραγματικής διαγραφής ελληνικού χρέους” και μιας “ασπίδας διάσωσης” επισφαλών τραπεζών, ετάχθη και ο σοσιαλδημοκράτης πρώην Υπουργός Οικονομικών και πιθανός μέλλων Καγκελλάριος Πέερ Στάινμπρουκ. “Mια ήπια ανδιάρθρωση μέσω επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής ή μείωσης των επιτοκίων θα δώσει μόνο μια μικρή ανάσα”, υπογραμμίζει ο Σοσιαλδημοκράτης πολιτικός, για τον οποίο “χωρίς διαγραφή χρεών, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να απαλλαγεί από τις συμφορές της”.
Υπέρ της αλληλεγγύης στην Ελλάδα, ιδίως αν οδηγηθεί σε στάση πληρωμών, ετάχθη με δραματική έκκληση ο πρώην σοσιαλδημοκράτης Καγκελλάριος και μια από τις σημαντικότερες μορφές της μεταπολεμικής Ευρώπης Χέλμουτ Σμίτ, που υπερασπίζεται, με άρθρο του στην Tσάιτ την Ελλάδα, κοιτίδα, όπως γράφει, πιο περήφανος και ενσυνείδητος για μας από εμάς, των ιδεών της Δημοκρατίας, της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Ο Χέλμουτ Σμιτ ζητά από την Ευρωπαϊκή ¨Ενωση να καταρτίσει ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα βοήθειας που να ακολουθεί βασικούς άξονες όπως “απασχόληση, παραγωγικότητα, λαϊκό εισόδημα”.
Ο Σμιτ προτείνει μάλιστα, αλλά και ο Σόιμπλε, ένα πρόγραμμα παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας από τον ήλιο και τον άνεμο, που θα καταστήσει εξαγωγέα ρεύματος την Ελλάδα. Αρχίζουν δηλαδή εμπειρικά, συνειδητοποιώντας το βάθος της κρίσης και την πιθανότητα να οδηγήσει την Ελλάδα σε κρίση τύπου Βαϊμάρης, να σκέφτονται σε πιο κεϋνσιανούς, “βιομηχανικούς”, “παραγωγικούς”, μη “χρηματιστικούς” όρους.
‘Eντονη κριτική στην ασκούμενη και προτεινόμενη ευρωπαϊκή πολιτική άσκησαν επίσης, με κοινή δήλωσή τους, Γερμανοί και Γάλλοι σοσιαλιστές ευρωβουλευτές, αν και δεν θέτουν, όπως θα υπαγόρευσε η λογική, στο κέντρο της έκκλησής τους, άμεσα και συγκεκριμένα το ελληνικό θέμα, περιοριζόμενοι σε έμμεση και γενική περιγραφή, που περιλαμβάνει πάντως την πρόταση για ευρωoμόλογα και αναπτυξιακές προτάσεις. Ριζοσπαστικές θέσεις εδώ και καιρό υιοθετούν εξάλλου δύο ιστορικές μορφές της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και πρώην Πρωθυπουργοί, ο Γάλλος Λιονέλ Ζοσπέν και ο Πορτογάλλος Μάριο Σοάρες. Ο τελευταίος είχε μάλιστα καλέσει, πριν τις τελευταίες εκλογές, σε ενιαίο μέτωπο αντίστασης στις γερμανικές πιέσεις τις τρεις τότε σοσιαλιστικές κυβερνήσεις της Νότιας Ευρώπης.
‘Εντονη κριτική στην ευρωπαϊκή πολιτική έναντι της Ελλάδας άσκησε εκ νέου ο Πράσινος ευρωβουλευτής Ντανιέλ Κον-Mπεντίτ, που εγκάλεσε Βερολίνο και Παρίσι για πιέσεις στην Αθήνα να αγοράσει οπλικά συστήματα και υπογράμμισε την οργανική σχέση ελληνικής και ευρωπαϊκής διαφθοράς και “κλεπτοκρατίας”.
Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα έπαιξαν επίσης τον ρόλο τους, υπενθυμίζοντας στους Ευρωπαίους ότι παίζουν ενδεχομένως με τη φωτιά και φέρνοντας το πρώτο πρακτικό αποτέλεσμα με την πρόταση Γιουνκέρ για κατάργηση της ελληνικής συμμετοχής στο ΕΣΠΑ.
Όλοι ξέρουν πια το πρόβλημα. Ακόμη και ο αμερικανός Υπουργός Οικονομικών Τίμοθυ Γκάιτνερ, βετεράνος κι αυτός της Goldman Sachs, προτίμησε να μη θέσει ο ίδιος σε αμφισβήτηση το προσωπικό του κύρος. Ερωτηθείς, σε εκδήλωση της Wall Street Journal, αν κάτοχοι ελληνικών ομολόγων πρέπει να υποστούν “κούρεμα” ή ζημιές στην επένδυσή τους, προτίμησε να πει “δεν υπάρχει εύκολη απάντηση”. Για να ζητήσει όμως η ¨Αγκελα Μέρκελ αναδιάρθρωση του χρέους πρέπει να το ζητήσει πρώτα η Αθήνα, υπογραμμίζουν γερμανικοί οικονομικοί παράγοντες.
Υπό τον τίτλο “Eξουσία των Ραντιέρηδων” ο Πωλ Κρούγκμαν διερωτάται από τις στήλες των New York Times, τι βρίσκεται πίσω από την παράλυση της οικονομικής πολιτικής σε Ευρώπη και ΗΠΑ, για να απαντήσει:
“Η ανταπόκριση στην πίεση ομάδων συμφερόντων. Συνειδητά ή όχι, οι διαμορφωτές πολιτικής εξυπηρετούν σχεδόν αποκλειστικά τα συμφέροντα των ραντιέρηδων – αυτών που βγάζουν πολύ χρήμα από περιουσία, που δάνεισαν πολύ χρήμα στο παρελθόν, συχνά αφρόνως, αλλά προστατεύονται τώρα από τις απώλειες εις βάρος όλων των άλλων”.
Kαι το άρθρο του διαπρεπούς οικονομολόγου καταλήγει:
“Φιλικές προς τους πιστωτές πολιτικές καταστρέφουν την οικονομία. Είναι ένα παιχνίδι αρνητικού αθροίσματος, στο οποίο η προσπάθεια να προστατευθούν οι ραντιέρηδες από κάθε απώλεια, επιβάλλει πολύ μεγαλύτερες απώλειες σε όλους τους άλλους. Ο μόνος δρόμος προς αληθινή ανάκαμψη είναι να σταματήσουμε να παίζουμε αυτό το παιχνίδι”.

Σωτηρία ή συντριβή
Είναι όμως προφανές ότι κανείς δεν θα σταματήσει να παίζει το παιχνίδι, αν δεν αναγκαστεί να σταματήσει. Κι ο ¨Αγιος φοβέρα θέλει, πόσο μάλλον που μόνο ¨Αγιοι δεν εμπλέκεται στην υπόθεση που εξετάζουμε. Αντικειμενικά, η ελληνική εξέλιξη, χωρίς να κάνει τίποτα η Αθήνα, δημιουργεί τεράστια πίεση σε όλο το διεθνές σύστημα. Το σύστημα θα τη διοχετεύσει στον πιο αδύνατο κρίκο. Θα συντρίψει δηλαδή την Ελλάδα, για να μη τεθεί σε κίνδυνο η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, εκτός αν η Ελλάδα βρει τη δύναμη να πει σταματήστε, δεν υποχωρώ ούτε εκατοστό πιο πέρα. Οπότε θα αναγκαστούν να πιέσουν άλλους, εν προκειμένω τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Βιομήχανοι κατά χρηματιστών και τα σχέδια του Ισραήλ
Το ότι αυτό είναι απολύτως εφικτό το δείχνει και η αξιοσημείωτη δήλωση διευθυντικών στελεχών πενήντα από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της Ευρώπης, που δημοσιεύτηκε ταυτόχρονα στη γαλλική Monde και τη γερμανική οικονομική Χάντελσμπλατ, καλώντας να αντιμετωπισθεί η ελληνική κρίση, υπογραμμίζοντας τη σημασία του ευρώ και της ΕΕ και, ουσιαστικά, επιχειρώντας να θέσει φραγμό στα παιχνίδια με την ευρωπαϊκή ιδέα.
Είναι μια ιστορική δήλωση, στο μέτρο που επί δεκαετίες, το βιομηχανικό κεφάλαιο υποχωρούσε διαρκώς απέναντι στο χρηματιστικό, αλλά και γιατί η κρίση μπορεί να ενεργοποιήσει ή να χρησιμοποιηθεί για να εντείνει τις φυγόκεντρες, διαλυτικές τάσεις στην ΕΕ. Το βλέπουμε στη χονδροειδή προσπάθεια του Spiegel να υπονομεύσει το ευρώ τοποθετώντας τους Γερμανούς κατά “λάθος αντιπάλου”. ‘H στον τύπο της Μεγάλης Βρετανίας, μιας χώρας που ουδέποτε πολυχώνεψε την ευρωπαϊκή ιδέα και είναι σήμερα ο κατεξοχήν Δούρειος ‘Iππος των χρηματιστών στην Ευρώπη. Το ζητάει όμως ίσως, κι αυτό είναι πιο σοβαρό, και η ίδια η αμερικανική οικονομία, που κινδυνεύει με σοβαρή μείωση της χρηματοδότησής της, αν δεν αποκατασταθεί η παγκόσμια νομισματική κυριαρχία του δολλαρίου. ‘Iσως, η υπόθεση Στρως-Καν δεν είναι άσχετη με σοβαρές συγκρούσεις για το παγκόσμιο νόμισμα και σχεδιασμούς για τη Μέση Ανατολή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, αν ενεργοποιηθούν σενάρια διάλυσης της ΕΕ, θα εξασθενήσουν αναπόφευκτα τον ρόλο κεντρικών ευρωπαϊκών κρατών, όπως η Γερμανία και η Γαλλία. Θα “πολώσουν” επίσης περιφερειακές ευρωπαϊκές χώρες προς εξωευρωπαϊκές δυνάμεις. Στην περίπτωση αυτή θα πολλαπλασιασθεί η σημασία του νέου ισραηλινού στρατηγικού σχεδίου για τη δημιουργία “ζώνης επιρροής”, για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο ανώτερου κυβερνητικού παράγοντα στην Αθήνα, που επιχειρείται να περιλάβει Κύπρο, Ελλάδα, να μπει στα Βαλκάνια και να “κυκλώσει” τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τον Κάυκασο.
Κόσμος του Επενδυτή, 25.6.2011

Το αλίευσα ΕΔΩ http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/06/blog-post_8485.html