ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, ΑΝΑΣΑ ΖΩΝΤΑΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ*

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

 Θεολόγου-Φιλολόγου

 Ἤδη τό 1941 στίς «Σημειώσεις γιά μία ὁμιλία σέ παιδιά» ὁ Γιῶργος Σεφέρης ἔγραψε: «Ἡ ἑλληνική γλώσσα, ὁ ἄνθρωπος, ἡ θάλασσα… Γιά κοιτάξετε πόσο θαυμάσιο πράγμα εἶναι νά λογαριάζει κανείς πώς, ἀπό τήν ἐποχή πού μίλησε ὁ Ὅμηρος ὥς τά σήμερα, μιλοῦμε, ἀνασαίνουμε καί τραγουδοῦμε μέ τήν ἴδια γλώσσα. Κι αὐτό δέ σταμάτησε ποτέ, εἴτε σκεφτοῦμε τήν Κλυταιμνήστρα πού μιλᾶ στόν Ἀγαμέμνονα, εἴτε τήν Καινή Διαθήκη, εἴτε τούς ὕμνους τοῦ Ρωμανοῦ καί τόν Διγενῆ Ἀκρίτα, εἴτε τό . … Διαβάστε περισσότερα…

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Θεολόγου-Φιλολόγου

Περί τοῦ λόγου ὁ λόγος. Ὁ λόγος συνδέεται μέ τό ρῆμα λέγω. Δέν χρειάζεται βέβαια νά εἶναι κανείς γλωσσολόγος γιά νά καταλάβει ὅτι ὁ λόγος καί τό λέγω συνδέονται. Ὅταν ὅμως ἀνατρέξουμε στήν ἀρχική σημασία τοῦ ρήματος, σίγουρα θά προβληματιστοῦμε· «συγκεντρώνω, μαζεύω, ἐπιλέγω». Σήμαινε δηλαδή ὅτι καί τό ὁμόρριζό του lego στά λατινικά. Ἡ σημασία αὐτή ἐπιβίωσε ὥς τίς μέρες μας στίς λέξεις: συλλογή, ἐκλογή, σύλλογος, κατάλογος, ἀνθολογία, περισυλλέγω, ξεδιαλέγω.

 Τό ἐρώτημα πού ἐγείρεται καί σέ σᾶς καί σέ μένα εἶναι πῶς ἀπό τή σημασία «μαζεύω» μεταβήκαμε στή σημασία «ὁμιλῶ, φρονῶ, κρίνω». Ἔχουν γίνει διάφορες ἐνδιαφέρουσες ὑποθέσεις. 

Διαβάστε περισσότερα…