Οι τούρκοι "σφράγισαν την μοίρα τους", όχι μόνο τις βίαζαν αλλά έκαναν και ανεξίτηλο τατουάζ πάνω στο σώμα τους…

Στοκχόλμη – ¨Τι θες να πω, να πω ότι αυτά τα τατουάζ τα έκαναν οι Τούρκοι ; Γιατί ; Σήμερα πια αυτό δεν είναι σημαντικό…¨ Τα λόγια αυτά εκφράζουν το μυστικό χιλιάδων γυναικών που διασώθηκαν από την Αρμενική γενοκτονία. 

Η Σουζάν Καρνταλιάν σκηνοθέτης της ταινίας ¨Τα τατουάζ της γιαγιάς μου¨ δηλώνει πως ¨Οι Τούρκοι δεν σφράγισαν μόνο τα χέρια αλλά και την μοίρα αυτών των γυναικών, γεμίζοντας με φρίκη, ντροπή και φόβο τις αναμνήσεις τους.

Η ταινία ¨Τα τατουάζ της γιαγιάς μου¨ της σκηνοθέτιδας Σουζάν Καρνταλιάν που περιγράφει την ιστορία της γιαγιάς της που υπήρξε μάρτυρας στην Αρμενική σφαγή του 1915, θα παρουσιαστεί σε φεστιβάλ ταινιών στην Στοκχόλμη στις 21 Σεπτεμβρίου.
Η ταινία εξερευνά την μοίρα των χιλιάδων ξεχασμένων γυναικών που βίωσαν την Αρμενική Γενοκτονία, καθώς και το μυστικό των τατουάζ που τους είχαν κάνει στα σώματα τους.

Η Σουζάν Καρνταλιάν μετά την ολοκλήρωση της ταινίας απάντησε σε ερωτήματα του Ermenihaber. Είπε πως η γιαγιά της δεν της μίλησε καθόλου για τα τατουάζ και πως ¨ Φορούσε λευκά γάντια και κάτω από αυτά έκρυβε τα τατουάζ της. Η γιαγιά μου προσπαθούσε να σβήσει αυτήν την άσχημη ανάμνηση των χρόνων της γενοκτονίας. Ακόμα και εμείς για αυτό το θέμα δεν μιλούσαμε καθόλου, σαν να υπήρχε κάποιο ταμπού. ¨
Η Καρνταλιάν ανέφερε πως μέχρι τα 16-17 της χρόνια δεν ήξερε τίποτε για την Αρμενική Γενοκτονία, και ότι η γιαγιά της άθελα παρέδωσε αυτό το τραύμα στις επόμενες γενιές. Η Καρνταλιάν λέει πως ¨Τώρα όλοι καταλαβαίνουμε πως τότε κάτι ξέραμε για αυτό, αλλά δεν το συζητήσαμε¨ και ότι η ταινία περιστρέφεται γύρω από αυτό το μυστικό.

Το μυστικό των τατουάζ
Η Καρνταλιάν αναφέρει πως και η ξαδέρφη της γιαγιάς της είχε ένα τέτοιο τατουάζ, αλλά και εκείνη αρνούνταν το παρελθόν… Και εκείνη τηρούσε σιγή για αυτό το θέμα και όταν μια μέρα η Καρνταλιάν την ρώτησε απάντησε λέγοντας πως ¨¨Τι θες να πω, να πω ότι αυτά τα τατουάζ τα έκαναν οι Τούρκοι ; Γιατί ; Σήμερα πια αυτό δεν είναι σημαντικό¨ και της είπε το μυστικό για τα τατουάζ.
Η Καρνταλιάν είπε ότι αυτά τα τατουάζ γινόταν δια της βίας στις γυναίκες και είπε : ¨ Κανείς δεν ζήτησε την άδεια τους για αυτό, έγιναν παρά την θέληση τους, και μετά την σωτηρία τους προσπαθούσαν να σβήσουν τα σημάδια αυτής της φρίκης. Γυναίκες είχαν μεγάλες πληγές στα σώματα τους καθώς προσπαθούσαν με χημικά να σβήσουν αυτά τα τατουάζ¨.

¨ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ¨
Η Καρνταλιάν ανέφερε πως γενικά οι Αρμένιοι άντρες δεν ήθελαν τις διασωθείσες με τατουάζ αυτές γυναίκες, και ότι οι βιασθείσες αυτές γυναίκες κατά το 1924 έκαμναν στην Βυρητό επανόρθωση του παρθενικού τους υμένα.
Με βάση μια έρευνα που έκανε η Βαχέ Ταστσιάν οι διασωθείσες αυτές γυναίκες και ιδιαίτερα αυτές με τατουάζ δεν ήταν αποδεκτές από τους Αρμένιους άντρες. Η Καρνταλιάν τόνισε πως τέτοιες σελίδες φρίκης υπάρχουν στην ιστορία τους και ότι ¨Λόγω της ντροπής δεν συζητούσαμε αυτά τα θέματα¨.
Η Καρνταλιάν λέει πως αυτή ντροπή έρχεται στις νέες γενιές μέσα από τα γονίδια και λέει πως ¨Προφανώς η ντροπή ήταν ο λόγος της σιωπής της γιαγιάς μου¨.

¨ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΦΡΑΓΙΣΑΝ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑ ΤΟΥΣ¨
………..
Η Καρνταλιάν εξέφρασε την λύπη της για το ότι η ταινία καθυστέρησε και είπε ¨Μακάρι η γιαγιά μου να μου είχε εξηγήσει νωρίτερα όχι μόνο το μυστικό των λευκών γαντιών αλλά και αυτή την μαύρη σελίδα της ζωής της και το φρικώδες μυστικό που έκρυβε¨.

Σχόλιο : Δηλαδή οι Τούρκοι όχι μόνο τις βίαζαν αλλά έκαναν και ανεξίτηλο τατουάζ πάνω στο σώμα τους…

"Αυτά τα τατουάζ τα έκαναν οι Τούρκοι…"

Κουρδικό Πρακτορείο Φιράτ 18-9-2011

Μετάφραση από  το Ιστολόγιο ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΕΑ

ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΤΙΠΑΡΑΚΜΗΣ:

Μην περιμένετε να διαβάσετε την είδηση σε κάποιο μεγάλο Ελλαδικό portal όπως το Zougla ή να τη δείτε σε κάποια τηλεοπτικό κανάλι. Εκεί προτιμάνε τις Τουρκικές σαπουνόπερες. 

Πιστά υπάκουα σκυλάκια της Νέας Τάξης.

Παρακαλούμε διαβάστε και την παρακάτω ενημέρωση από το Ιστολόγιο ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΝΕΑ: 

(...)
το εγχείρημά μας για μια προσφορά μεταφρασμένων τουρκικών ειδήσεων, από τη Θράκη, την Κατεχόμενη Κύπρο μα και από την ίδια την Τουρκία, είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟ.

(...)
ενώ η επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας αυξάνεται εντυπωσιακά, το προσφερόμενο έργο μένει χωρίς κανένα υλικό αντίκρυσμα. 

Βεβαίως η προσπάθεια είναι αφιλοκερδής. Όμως οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για όλους. Έτσι, κάναμε τη σκέψη να ρωτήσουμε τους φίλους αυτής της προσπάθειας, κατά πόσον θα ήταν διατεθειμένοι να προσφέρουν μιαν ελάχιστη συνδρομή (π.χ. 5 ευρώ μηνιαίως) προκειμένου να λαμβάνουν το δελτίο με τις μεταφράσεις καθημερινά στον υπολογιστή τους. Το ζήτημα δεν είναι μόνο συμβολικό, είναι και άκρως ουσιαστικό. Η θετική σας απάντηση θα στηρίξει την προσπάθειά μας, θα ανταμείψει υλικά και ηθικά την κοπιαστική δουλειά μας και θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία του εγχειρήματος μας. 

Το αλίευσα ΕΔΩ antiparakmi

Η "εκδίκηση" των Αρμενίων για την Γενοκτονία.Μία άγνωστη ιστορία.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ
Οι Αρμένιοι  δεν έμειναν με τα χέρια δεμένα, σ΄ότι αφορά στη Γενοκτονία. Δεν περίμεναν τη διεθνή κοινότητα για να τιμωρήσει τους σχεδιαστές της. γ Τους τιμώρησαν με τα ίδια τους τα χέρια,σε μια επιχείρηση που θυμίζει το τρόπο που έδρασαν οι ισραηλινοί μετά από τα γεγονότα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου.Γεγονότα που τα είδαμε στην ταινία ΜΟΝΑΧΟ.Η ομάδα των αρμένιων  τιμωρών δεν ξεπερνούσε τα δέκα άτομα και έδρασε στα πλαίσια μιας μακράς προετοιμασίας.
ΒΕΡΟΛΙΝΟ- Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ- ΜΕ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΑΡΜΕΝΙΟΥ ΗΡΘΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΤΑΛΑΤ ΠΑΣΑ
Η πρώτη εκτέλεση τούρκου αξιωματούχου πραγματοποιείται στο Βερολίνο και εντάσσεται στα πλαίσια μιας επιχείρησης που πήρε το όνομα της θεάς της εκδίκησης, Νέμεσις, από την ελληνική μυθολογία. Συγκεκριμένα, γύρω στις 11 το πρωί της Τρίτης 15 Μαρτίου 1921, στη συνοικία Σαρλότεμπουργκ, ο Σογομών Τεχλιριάν, μετά από συστηματική παρακολούθηση δέκα ημερών, κρίνει κατάλληλη τη στιγμή να εκτελέσει το σχέδιό του. Στην οδό Χάρντεμπεργκ κάνει ανύποπτος το συνηθισμένο περίπατο, ντυμένος ευρωπαϊκά και ακολουθούμενος σε απόσταση μερικών μέτρων, σύμφωνα με τα μουσουλμανικά έθιμα, από τη σύζυγό του, ο οργανωτής του μεγάλου εγκλήματος, πρώην υπουργός Εσωτερικών και μέλος της τριανδρίας των Νεότουρκων που κυβέρνησε ουσιαστικά την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια του πολέμου, Ταλάτ Πασά.

Ο Τεχλιριάν ξεκινά από το απέναντι πεζοδρόμιο, διασταυρώνεται με τον Τούρκο, τον προσπερνά και επιβραδύνει το βήμα του. Κατόπιν γυρίζει πίσω. Ο Ταλάτ φαίνεται σαν κάτι να διαισθάνεται, θέλει να λοξοδρομήσει και ν’ αποφύγει τον άγνωστο διαβάτη. Αλλά δεν προλαβαίνει. Ο Τεχλιριάν βγάζει το περίστροφο από την τσέπη του και με μια αστραπιαία κίνηση τον πυροβολεί στο ύψος του κεφαλιού. Μια σφαίρα είναι αρκετή. Ο γιγαντόσωμος Ταλάτ βρίσκεται ξαπλωμένος καταγής. Ο Τεχλιριάν τρέχει να εξαφανιστεί αλλά κάποιος που έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση καταφέρνει να τον συλλάβει.

Στη δίκη που συγκεντρώνει το παγκόσμιο ενδιαφέρον, ο Τεχλιριάν θα υποστηρίξει ότι ενήργησε μόνος του χωρίς προμελέτη, οδηγούμενος από μια ακαταλόγιστη επιθυμία εκδίκησης των συγγενών του στη θέα του υπ’ αριθμόν 1 δήμιου των Αρμενίων που αναγνώρισε τυχαία σ’ ένα δρόμο του Βερολίνου. Είναι μια μεμονωμένη πράξη που διέπραξε ένας επιζήσας της γενοκτονίας ο οποίος έγινε επιληπτικός και ανίκανος ν’ αντέξει την ιδέα ότι ένας εγκληματίας όπως ο Ταλαάτ μπορεί να ζει ατιμώρητος μετά από τέτοιες φρικαλεότητες υποστηρίζουν οι δικηγόροι του. Πρέπει να δικαιολογήσει την πράξη του ως ένα απερίσκεπτο χτύπημα, επακόλουθο των βασάνων του, για να μπορέσει να υποστηρίξει την αθωότητά του και η δίκη του να γίνει αυτή του θύματός του, αυτού που υπήρξε ο δήμιος των συγγενών του. Επικαλείται τις ταλαιπωρίες από την εκτόπισή του, τις τρεις πληγές του, τις κρίσεις επιληψίας κάθε φορά που θυμόταν τη μητέρα του, τον αδελφό του, τις σφαγμένες μπροστά στα μάτια του αδελφές του. Πρέπει να διαβεβαιώσει ότι δεν γνώριζε καν την παρουσία του Ταλάτ στο Βερολίνο όταν ήλθε να συνεχίσει τις σπουδές του στη Γερμανία: μια μέρα, τον είχε συναντήσει τυχαία στο δρόμο, τον είχε ακολουθήσει από απλή περιέργεια, χωρίς κακό σκοπό. Όμως, δυο εβδομάδες πριν την εκτέλεση, μετακομίζοντας απέναντι από το σπίτι του είχε ξαναδεί στον ύπνο του τους σωρούς των πτωμάτων ανάμεσα στα οποία είχε αναγνωρίσει τα κορμιά των βασανισμένων γονιών του.

ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΑΘΩΩΣΕ ΤΟΝ ΑΡΜΕΝΙΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ
Τρεις μήνες μετά την εκτέλεση, οι ένορκοι του κακουργιοδικείου του Βερολίνου αθωώνουν τον κατηγορούμενο για το έγκλημα εκ προμελέτης. Η αθώωσή του γίνεται δεκτή με ενθουσιώδη χειροκροτήματα από ένα πλήθος συμπατριωτών και συμπαθούντων που είχαν κατακλύσει το δικαστήριο και θεωρείται σαν η τρανή απόδειξη για τα συναισθήματα της πολιτισμένης ανθρωπότητας απέναντι στο τερατώδες έγκλημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

ΚΩΝ/ΠΟΛΗ -ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ- ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΖΑΝ
Την ίδια τακτική θα ακολουθήσει κι ένας άλλος Αρμένιος τιμωρός, ο Μισάκ Τορλακιάν που θα σκοτώσει στην Κωνσταντινούπολη, τον υπουργό Εσωτερικών του Αζερμπαϊτζάν, Μπεχούντ Χαν Τζιβανσίρ, υπεύθυνο της σφαγής 20.000 Αρμενίων κατά την είσοδο των Τούρκων στο Μπακού το Σεπτέμβρη του 1918. Στις 18 Ιουλίου 1921, λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ο αζέρος αξιωματούχος επιστρέφει στο ξενοδοχείο Πέρα Παλάς, συνοδευόμενος από τον αδελφό του και άλλα τέσσερα άτομα μετά από μια οινοποσία σ’ ένα γειτονικό δημόσιο πάρκο.

Ένας μικρόσωμος άνδρας εμφανίζεται ξαφνικά στην είσοδο του ξενοδοχείου πυροβολώντας μια φορά στα πλευρά του Τζιβανσίρ που τον περνούσε ένα κεφάλι. Ο υπουργός γυρίζει λίγο το σώμα του και καταφέρνει να πιάσει το μπράτσο του θύτη του. Αυτός όμως προλαβαίνει και του φυτεύει δυο σφαίρες στο στήθος. Κι ενώ ο τραυματίας σωριάζεται καταγής, οι συνοδοί του πανικόβλητοι το βάζουν στα πόδια και κρύβονται πίσω από τα αυτοκίνητα. Οι δυο τούρκοι αστυνομικοί της φρουράς που βρίσκονται μπροστά στο ξενοδοχείο εξαφανίζονται. Ο Τορλακιάν στρίβει στη γωνία του δρόμου, αλλά ξαναεμφανίζεται ακούγοντας τις εκκλήσεις του θύματος για βοήθεια. Οι τριάντα περίπου αποσβολωμένοι μάρτυρες δεν τολμούν να επέμβουν, βλέπουν έντρομοι τον εκτελεστή να πλησιάζει και να δίνει τη χαριστική βολή στον τραυματισμένο που θα υποκύψει λίγο αργότερα κατά τη μεταφορά του στο ξενοδοχείο. Ο Τορλακιάν πυροβολεί μια φορά στον αέρα για ν’ απομακρύνει τους αστυνομικούς που έχουν σπεύσει εν τω μεταξύ για να τον αφοπλίσουν και προσπαθούν να τον συλλάβουν. Στη συνέχεια όταν καταφθάνουν οι γάλλοι στρατιωτικοί που ανήκαν στις δυνάμεις κατοχής, ο Τορλακιάν βάζει το όπλο του στη σκεπή ενός αυτοκινήτου και παραδίδεται. Οι στρατιώτες τον συνοδεύουν μέχρι το αστυνομικό τμήμα, ενώ το πλήθος τον ξυλοκοπεΊ μέχρι που λιποθυμάει. Στους Γάλλους και κατόπιν στους Άγγλους αξιωματικούς που τον ανακρίνουν, απαντά ότι η οικογένειά του εξοντώθηκε με διαταγή του Τζιβανσίρ στο Μπακού και δείχνει τις τρεις ουλές που φέρει στο σώμα του ενώ μια σφαίρα είναι σφηνωμένη στο μηρό του απ’ αυτή τη σφαγή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ Ο ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ ΑΛΛΑ ΑΠΛΑ ΑΠΕΛΑΘΗΚΕ
Η δίκη του Τορλακιάν αρχίζει στα τέλη Αυγούστου, ενώπιον του βρετανικού στρατιωτικού δικαστηρίου στο κτίριο της παλιάς οθωμανικής σχολής πολέμου. Διαρκεί δυο μήνες και ο συνήγορος υπεράσπισης στηριζόμενος στο πόρισμα του γιατρού-πραγματογνώμονα, υποστηρίζει ότι ο πελάτης του αφού καταλήφθηκε από επιληψία – όπως ο Τεχλιριάν – είχε αντιδράσει όντας σε κατάσταση κρίσης στην ανάμνηση των σφαγών των συγγενών του στο Μπακού, όταν πληροφορείται για την παρουσία του Τζιβανσίρ στην Κωνσταντινούπολη. Στις 20 Οκτωβρίου, ο Τορλακιάν κρίνεται ένοχος χωρίς να του επιβληθεί ποινή λόγω ψυχικής διαταραχής τη στιγμή των γεγονότων. Έτσι αφού θεωρείται ανεύθυνος για τις πράξεις του, απελαύνεται στην Ελλάδα από τις δυνάμεις κατοχής.

Ο θάνατος του Τζιβανσίρ, όπως και του Ταλαάτ εγγράφεται σε μια σειρά προμελετημένων και επιμελώς προετοιμασμένων πράξεων από ένα κρυφό δίκτυο που σχηματίστηκε στους κόλπους του κόμματος της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας – Τασνακτσουτιούν με σκοπό να καταδιώξει αυτούς τους εγκληματίες πολέμου μέχρι τα πιο μυστικά κρησφύγετά τους και να τους εκτελέσει. Παράλληλα, άλλες ομάδες εκδικητών βρίσκονται στην Ευρώπη και περιμένουν τις κατάλληλες οδηγίες. Το σχέδιο είναι να χτυπήσουν τα επόμενα άτομα της λίστας με τη ρητή εντολή αυτή τη φορά να μην πιαστεί κανένας – δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγίνουν παρόμοιες δίκες – αποφεύγοντας όσο το δυνατόν, τους άσκοπους θανάτους και τα χτυπήματα αθώων.

ΡΩΜΗ- Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΩΝ ΝΕΩΤΟΥΡΚΩΝ ΣΑΙΤ ΧΑΛΙΜ ΠΑΣΑ
Στις 5 Δεκεμβρίου 1921 ο Αρσαβίρ Σιρακιάν θα εκτελέσει στη Ρώμη κατά τρόπο μυθιστορηματικό – κρεμασμένος στο μαρσπιέ της άμαξας που μετέφερε το θύμα – με μια σφαίρα στο κεφάλι, τον πρώην αρχηγό της κυβέρνησης των Νεότουρκων Σαΐντ Χαλίμ μετά από συστηματική παρακολούθηση πέντε μηνών.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ- ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΠΑΧΑΝΤΙΝ ΣΑΚΙΡ ΚΑΙ ΤΖΕΜΑΛ ΑΖΜΙ.
Ο Σιρακιάν μαζί με τον Αράμ Γεργκανιάν θα ξαναχτυπήσουν στο Βερολίνο στις 17 Απριλίου 1922 ταυτόχρονα τον δρ. Μπεχαεντίν Σακίρ, έναν από τους κυριότερους υπεύθυνους της γενοκτονίας και τον πρώην διοικητή της Τραπεζούντας, Τζεμάλ Αζμί.

ΤΙΦΛΙΔΑ - Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΤΖΕΜΑΛ ΠΑΣΑ
Η καταδίωξη του πρώην υπουργού Ναυτικών, Τζεμάλ Πασά, μέλους της τριανδρίας των Νεότουρκων, που έγινε σύμβουλος των Σοβιετικών στις καυκασιανές υποθέσεις, θα οδηγήσει τους αποφασισμένους κομάντος Στεπάν Τζαγικιάν, Μπεντρός Τερ Μπογοσιάν και Αρντασέζ Κεβορκιάν να τον εκτελέσουν στις 25 Ιουλίου 1922, μπροστά στο στρατηγείο της Τσέκα, (πολιτικής αστυνομίας των μπολσεβίκων) στην Τιφλίδα.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΝΒΕΡ ΠΑΣΑ
Ο Ενβέρ Πασάς, το τρίτο μέλος της τριανδρίας των Νεότουρκων, πρώην υπουργός Πολέμου, που είχε στραφεί προς την κομμουνιστική κυβέρνηση της Μόσχας, θα σκοτωθεί στις 4 Αυγούστου 1922 από μια διμοιρία αρμενίων μπολσεβίκων κοντά στη Σαμαρκάνδη, στα σύνορα του Αφγανιστάν, όντας επικεφαλής μιας ομάδας επαναστατημένων μουσουλμάνων του εμιράτου της Μπουχάρας και

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΡ. ΝΑΖΙΜ
ο δρ. Ναζίμ, ο τελευταίος που απέμεινε από τη λίστα των εκδικητών, θα εκτελεστεί δι’ απαγχονισμού στην Άγκυρα στις 26 Αυγούστου 1926. Διότι  συνωμότησε εναντίον του κεμαλικού καθεστώτος.

Η θεία δίκη. 

Έτσι λίγα χρόνια μετά το 1915 δεν έμεινε ούτε ένας επικεφαλής της οργάνωσης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Οι ίδιοι οι Αρμένιοι δίκασαν και εκτέλεσαν με το ίδιο νόμισμα. Η επιχείρηση Νεμεσις μόλις είχε ολοκληρωθεί.Αυτό που ζητούν τώρα οι Αρμένιοι είναι η αναγνώριση της γενοκτονίας από την ίδια την Τουρκία. http://www.onalert.gr/

Το αλίευσα ΕΔΩ http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/04/blog-post_3672.html