Συνεχίζεται το καπέλωμα των Αλεβιτών της Θράκης από την Άγκυρα…

 
Νέα θρησκευτική τελετή των πρακτόρων της Τουρκίας στον περίφημο αλεβίτικο Τεκέ της Ρούσας…
Έχουμε ξαναγράψει και άλλοτε στο «Προξενείο-Στοπ» για την πολιτική της Άγκυρας απέναντι στους μουσουλμάνους Αλεβίτες που είναι μεν πολιτική

ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ! ΟΙ ΑΛΕΒΗΤΕΣ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΠΑΡΑ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Την αποκαλυπτική άποψη ότι οι Αλεβήτες της Τουρκίας είναι πιο κοντά στον χριστιανισμό παρά στο Ισλάμ κάνει ο δημοσιογράφος-αρθρογράφος της γνωστής τουρκικής εφημερίδας, Sabah, Sevılay Yükselir, (haber3 16/7/2013), προκαλώντας για άλλη μια φορά ατέλειωτες συζητήσεις σχετικά με την πραγματική θρησκευτική ταυτότητα των Αλεβητών που θεωρούνται απόγονοι των χριστιανών της Μικράς Ασίας, ένα θέμα που κατά καιρούς απασχολεί έντονα την τουρκική επικαιρότητα με σαφής διαλυτικές τάσεις για την ίδια την Τουρκία.
Αλλά το πιο σημαντικό στις αποκαλύψεις του Τούρκου αρθρογράφου είναι ότι πριν από λίγο
καιρό στην Γερμανία όπου ζουν μεγάλες κοινότητες Τούρκων Αλεβητών, ιδρύθηκε ενα Ίδρυμα των Αλεβητών με τον πολύ χαρακτηριστικό τίτλο :

25 ΕΚΑΤ. ΑΛΕΒΙΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

 25 ΕΚΑΤ. ΑΛΕΒΙΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ 
 

«ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ να υψώσουμε τώρα τη φωνή μας στην Ευρώπη επειδή αυξηθήκαμε σε αριθμό, ένα εκατομμύριο αλεβίτες ζουν σήμερα σε 14 ευρωπαϊκές χώρες», ανέφερε στην εφημερίδα «Το Βήμα», η Κομέρτ Αλέβ, γενική γραμματέας της Ομοσπονδίας Αλεβιτών Γαλλίας (FUΑF). «Πολλοί είμαστε δεύτερης γενιάς, έχουμε κάνει καλές σπουδές και συνειδητοποιήσαμε ότι ήρθε ο χρόνος να κάνουμε γνωστή στην κοινή γνώμη την κοινότητά μας και την πίστη μας και να υποστηρίξουμε τους αλεβίτες της Τουρκίας». Η Κομέρτ Αλέβ, η οποία διδάσκει Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου, είπε ότι την τελευταία δεκαετία, στη διάρκεια της διακυβέρνησης Ερντογάν, οι αλεβίτες της Τουρκίας γίνονται όλο και περισσότερο θύματα διακρίσεων. Η ισλαμιστική κυβέρνηση της Άγκυρας, καταγγέλλει η FUΑF, προσπαθεί να επιβάλει την πολιτική της «μιας φυλής, μιας θρησκείας, μιας γλώσσας» στην οποία δεν χωρά κανείς εκτός από τους σουνίτες. «Οι αλεβίτες αντιμετωπίζονται με καχυποψία. Είμαστε 25 εκατομμύρια στην Τουρκία και στα τόσα χρόνια του τουρκικού κράτους δεν έχουμε εκλέξει ούτε έναν πρόεδρο. Αλεβίτης δεν έχει αναλάβει ποτέ ένα σημαντικό υπουργείο ούτε έχει υπάρξει πρύτανης μεγάλου πανεπιστημίου. Αν ανοίξετε ένα τουρκικό λεξικό, θα δείτε ότι απουσιάζει τελείως ο όρος “αλεβίτης”. Εδώ στο Στρασβούργο έχουμε δυο-τρεις αλεβιτικούς θρησκευτικούς χώρους λατρείας, Cem Εvi τους αποκαλούμε, δεν είναι τζαμιά, ενώ στην Τουρκία δεν επιτρέπονται. Ζητάμε από το τουρκικό κράτος να

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΑΛΕΒΗΤΩΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Για άλλη μια φορά το ζήτημα των Αλεβητών της Τουρκίας ήρθε στην επικαιρότητα με τα τελευταία γεγονότα του Gazipark και τις διαδηλώσεις που έχουν αναστατώσει την γειτονική χώρα και στις οποίες σε πολλές περιπτώσεις πρωτοστατούν Αλεβήτες που θεωρούν ότι βρίσκονται υπό διωγμό από την ισλαμική κυβέρνηση του Ερντογάν. Παράλληλα και η πολιτική του Ερντογάν στον εμφύλιο της Συρίας αποτέλεσε άλλο ένα σοβαρό αίτιο του ξεσηκωμού των Αλεβητών που έβλεπαν τον Τούρκο πρωθυπουργό να στρέφεται κατά του Ασαντ ο οποίος ανήκει στην ίδια με αυτούς θρησκευτική αίρεση. Αλλά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι είναι η ονομασία «Σουλτάνος Σελήμ ο γιαβούζ» που έδωσε ο Ερντογάν στην υπό κατασκευή τρίτη γέφυρα του Βοσπόρου και οποίος ήταν ο μεγαλύτερος σφαγέας των Αλεβητών της Μικράς Ασίας.

Αλεβήδες κατά Ερντογάν

Ειδικού Συνεργάτη

Ανοιχτή επιστολή στον Ταγίπ Ερντογάν έστειλε η ομοσπονδία Αλεβήδων –Μπεκτασήδων στην Τουρκία που αριθμεί περίπου είκοσι εκ. πολιτών, διαμαρτυρόμενη για τις διακρίσεις και την συμπεριφορά των υποψηφίων και σ’ αυτήν την προεκλογική περίοδο. Μεταξύ άλλων, οι Αλεβήδες επισημαίνουν τα ακόλουθα:  «Η επιλογή των πολιτικών που δεν παράγουν πολιτική είναι να στρέφονται εναντίον εκείνων που έχουν διαφορετική εθνική και θρησκευτική ρίζα.

Όταν κάποιος βγαίνει στις πλατείες και απευθύνεται στο λαό πρέπει να λέει σοβαρά πράγματα.

Η πολιτική των ανεβασμένων τόνων που ασκείται σε βάρος διαφορετικών εθνικών και θρησκευτικών ομάδων, για να προκαλέσει τον ενθουσιασμό του ακροατηρίου,  στερείται σοβαρότητας, είναι ρηχή και ανούσια.

Δυστυχώς η χώρα μας διανύει μια τέτοια περίοδο στον 21ο αιώνα».

Και συνεχίζουν: «Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η μνήμη της κοινωνίας διαφέρει πολύ από την πραγματική ιστορία.

Την ώρα που η ιστορία καταγράφει τις σφαγές και τα εγκλήματα, η μνήμη της κοινωνίας καταγράφει τον άφατο πόνο, τον εξευτελισμό και γράφει δημοτικά τραγούδια, θρύλους και μοιρολόγια.  Πρέπει να εξετάσετε  τις σχέσεις των Αλεβήδων με τη Δημοκρατία και από αυτή την οπτική….». Η επιστολή καταλήγει: «Η ευημερία και η σταθερότητα μιας χώρας δεν εξαρτάται μόνο από την οικονομία και την πολιτική, αλλά και από την κοινωνική ειρήνη.
Εάν στην Τουρκία οι Τούρκοι δεν υποστηρίζουν τα δικαιώματα των Κούρδων, οι Σουννίτες  των Αλεβήδων και οι Αλεβήδες των Σουννιτών τότε η κοινωνική ειρήνη δεν θα έχει διάρκεια.

Για να περάσει κάποιος στην ιστορία πρέπει να οικοδομήσει μια τέτοια κοινωνική ειρήνη. Εσείς, (κ. Ερντογάν) θα περάσετε στην ιστορία όχι μόνο ως ο πρωθυπουργός που γκρέμισε αγάλματα, αλλά και ως ο πρωθυπουργός που έσπειρε το  μίσος ανάμεσα στους πολίτες, όταν προκαλέσατε το γιουχάισμα των ανθρώπων με διαφορετικό θρήσκευμα στις  πολιτικές συγκεντρώσεις σας». Από το περιεχόμενο της επιστολής προκύπτει ότι μετά τις εκλογές το τοπίο θα είναι πολύ εχθρικό για τον κ. Ερντογάν, όποιο και αν είναι το ποσοστό της νίκης του. Οι κοινωνικές αναταραχές θα είναι πολύ έντονες.

Δεν αρκεί μόνο ο πόλεμος που διεξάγεται καθημερινά στις κουρδικές περιοχές, τώρα αντιδρούν και οι Αλεβήδες . Για να δούμε αν η «διεθνής κοινότητα» θα ασκήσει το δικαίωμα της  «ευθύνης για την προστασία»  των αδυνάτων που κινδυνεύουν  και κάνει καμία «ανθρωπιστική παρέμβαση» με το ΝΑΤΟ , όπως στο Ιράκ και τη Λιβύη.

Εμείς πάντως πιστεύουμε ότι ήδη έχει αργήσει να προστατεύσει τους Κούρδους, που καταπιέζονται ασύστολα εδώ και αιώνες.

elzoni

Το αλίευσα ΕΔΩ http://nationalpride.wordpress.com/

Οι αλεβίτες περνούν στην αντεπίθεση

Η μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα της Τουρκίας διεκδικεί δυναμικά τα δικαιώματά της

Πίνουν κρασί, πιστεύουν στην «Αγία Τριάδα» και στο «αγαπάτε αλλήλους» αλλά δεν είναι χριστιανοί. Η θρησκευτική τους λειτουργία περιλαμβάνει τραγούδι, μουσική και μικρόφωνο, δεν είναι όμως ευαγγελιστές. Πιστεύουν στον Αλλάχ αλλά ερμηνεύουν το Κοράνι αλληγορικά και όχι κατά γράμμα. Δεν πείθονται ότι μετά θάνατο τους περιμένουν τα ουρί του Παραδείσου αλλά ούτε και η Κόλαση. Θρησκευτικά είναι πιο κοντά στους σιίτες, πολιτικά ψηφίζουν Αριστερά, κοινωνικά ήταν αγρότες της Ανατολίας που μετοίκησαν στις φτωχογειτονιές των τουρκικών πόλεων και σήμερα έχουν σχηματίσει μια νέα μεσαία τάξη. Οι αλεβίτες-μπεκτασήδες πρόσφατα απέκτησαν το θάρρος να απαιτήσουν τα δικαιώματά τους ως η μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα της Τουρκίας.

«Μια αλεβίτισσα που εργαζόταν ως μαγείρισσα σε νοσοκομείο απολύθηκε διότι ορισμένοι σουνίτες πιστεύουν ότι δεν πρέπει να φάνε φαγητό μαγειρεμένο από αλεβίτη. Η υπόθεση βρίσκεται στα δικαστήρια» ανέφερε στο Βήμα ο Αλί Γιαμάν, καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας σε τουρκικό πανεπιστήμιο. Οι αλεβίτες αποτελούν τη μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα της Τουρκίας, όπως και την πιο αόρατη. Δεν αναγνωρίζονται καν ως μειονότητα από το τουρκικό κράτος.

Οι Αλεβίτες (Μπεκτασήδες) της Θράκης αναγνωρίζονται και από τις Η.Π.Α.

ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ της ΖΑΓΑΛΙΣΑ και του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΜΑΚΩΝ

Η πρώτη αναφορά στους άγνωστους Αλεβίτες (Μπεκτασήδες) της Ελληνικής Θράκης, σε διεθνές κείμενο με ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, είναι γεγονός. Στην ετήσια Έκθεση του STATE DEPARTMENT για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Ελλάδα το παρελθόν έτος 2009, γίνεται για πρώτη φορά μνεία των 3.000 Αλεβιτών (Μπεκτασήδων) της Ελληνικής Θράκης.

Ειδικότερα, η Έκθεση αναφέρει «Μέλη της Αλεβιτικής κοινότητας στη Θράκη, οι οποίοι ακολουθούν μία θρησκεία η οποία συγκροτείται από ισλαμικά σιϊτικά και στοιχεία των σούφι και η οποία αριθμεί περίπου 3.000 πιστούς, ισχυρίζεται ότι είναι αποδέκτης θρησκευτικών διακρίσεων από την Σουνιτική πλειοψηφία στα χωριά τους. Οι Αλεβίτες αναφέρουν ότι οι ηγέτες της Σουνιτικής πλειοψηφίας έχουν πλέον υπό τον έλεγχό τους, τους θρησκευτικούς χώρους των Αλεβιτών, αρνούμενοι σε αυτούς την πρόσβαση για να εκπληρώσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και διέλυσαν τα παραδοσιακά τους πανηγύρια»

Η αναφορά αυτή είναι αποκλειστικά και μόνο το αποτέλεσμα μακράς και επίπονης προσπάθειας της εφημερίδας ΖΑΓΑΛΙΣΑ, αλλά και πολυπληθούς ομάδας Μπεκτασήδων μελών του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων, να φέρουν το ζήτημα στο διεθνές προσκήνιο. Οι πρωτοβουλίες αναπτύχθηκαν με ιδιαίτερη προσοχή και “εμπιστευτικά”, τόσο σε Ευρωπαϊκό όσο και σε υπερ-ατλαντικό επίπεδο, με στόχο να αναδειχθεί η ξεχασμένη αυτή θρησκευτική και πολιτισμική παράμετρος της Θράκης, η οποία υποφέρει από την ισοπεδωτική λογική του τουρκικού εθνικισμού.

Η Ζαγάλισα γνώριζε και ανέμενε από καιρό το ευτυχές αυτό γεγονός και γι αυτό σε προηγούμενο φύλλο της (α.φ. 38 της 8 Φεβρουαρίου 2010) είχε αποκαλύψει για πρώτη φορά, ότι «οι Αλεβίτες της Ελληνικής Θράκης έχουν αναλάβει διεθνείς πρωτοβου-λίες…πραγματοποιήσει επαφές με δύο επιτροπές ανθρωπίνων Δικαιωμάτων…έχει αποσταλεί σχετικό αποδεικτικό υλικό για τις πιέσεις που υφίστανται…έχουν συναντηθεί με Αμερικανική αντιπροσωπεία…». Η εξέλιξη έγινε ήδη γνωστή στους ενεργοποιημένους πολιτικά κύκλους των Μπεκτασήδων, προκάλεσε ιδιαίτερη χαρά και έδωσε θάρρος και ελπίδα για συνέχιση του αγώνα τους.

Είναι γνωστό ότι και στην Τουρκία, έχει αναπτυχθεί τεράστιο κύμα Αλεβιτικής οργής για την άρνηση της επίσημης αναγνώρισής τους από το Τουρκικό κράτος. Οι Αλεβίτες της Τουρκίας έχουν κάνει πολλά βήματα προόδου και όσο ο εκδημοκρατισμός προχωράει τόσο η κοινωνική και πολιτική παρουσία τους γίνεται εντονότερη, σε αντίθεση με τη Θράκη, όπου το ζήτημα παραμένει εν πολλοίς άγνωστο και νεφελώδες.