Ταπεινοφροσύνη - Όσιος Μακάριος

Ταπεινοφροσύνη - Όσιος Μακάριος

ΚΑΘΩΣ γύριζε μια μέρα στο κελί του ο Όσιος Μακάριος, φορτωμένος φοινικόφυλλα για το εργόχειρο του, τον σταμάτησε ο διάβολος, έτοιμος να του επιτεθεί, αλλά δεν μπόρεσε. Μια ακατανίκητη δύναμη τον εμπόδιζε.

- Πολύ με έχεις βασανίσει, Μακάριε, του φώναξε άγρια. Τόσα χρόνια σε πολεμώ και δεν μπορώ να σε ρίξω. Και τι περισσότερο από εμένα κατορθώνεις εσύ; Νηστεύεις τάχα; Αμ’ εγώ ποτέ δεν τρώγω. Αγρυπνείς; Εγώ ούτε καν έχω ανάγκη τον ύπνο. Ένα μόνο φοβερό έχεις που με τρομάζει.

- Ποιο είναι αυτό; ρώτησε με πολύ ενδιαφέρον ο Όσιος.

- Η ταπεινοφροσύνη, ομολόγησε θέλοντας και μη ο διάβολος και εξαφανίστηκε.

Το αλίευσα ΕΔΩ

Τὸ Πνεῦμα τὸ ἴδιο μεσιτεύει γιὰ ἐμᾶς - Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

Ὅταν ὁ Κύριος ὑποσχόταν στοὺς Ἀποστόλους τὴ μέγιστη δωρεὰ τοῦ Πνεύματος, εἶπε: «Ἐγὼ φεύγω, ἀλλὰ ὁ Παράκλητος, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ποὺ θὰ στείλει ὁ Πατέρας στὸ ὄνομά μου, Ἐκεῖνος θὰ σᾶς διδάξει τὰ πάντα». Ἐκεῖνος, λοιπόν, θὰ προσευχηθεῖ καὶ Ἐκεῖνος θὰ κλάψει, γιατί, ὅπως λέει κι ὁ Ἀπόστολος, ἐμεῖς δὲν ξέρουμε πῶς νὰ προσευχηθοῦμε, ὅπως πρέπει, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἴδιο μεσιτεύει γιὰ ἐμᾶς μὲ στεναγμούς, ποὺ δὲν ἐκφράζονται μὲ λέξεις (Ρωμ. 8,26).... Καὶ ὅταν, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεση, κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς πεντηκοστῆς ἐπιφοίτησε ὁ Παράκλητος καὶ ἡ δύναμη τοῦ ἀγαθοῦ πνεύματος σκήνωσε στὶς ψυχὲς τῶν Ἀποστόλων, ἀφαιρέθηκε ἀπὸ αὐτοὺς ὁλότελα τὸ κάλυμμα τῆς κακίας, καταργήθηκαν τὰ πάθη καὶ ξεσκεπάσθηκαν τὰ μάτια τῆς καρδιᾶς τους. Καὶ ἀφοῦ γέμισαν ἀπὸ σοφία καὶ ἔγιναν τέλειοι ἀπὸ τὸ Πνεῦμα, διὰ μέσου του Πνεύματος ἔμαθαν πῶς νὰ πράττουν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπὸ Ἐκεῖνο χειραγωγήθηκαν σὲ ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια, καθὼς Ἐκεῖνο ἔγινε ὁ ἡγεμόνας κι ὁ βασιλιὰς τῶν ψυχῶν τους.

Κι ἐμεῖς, λοιπόν, ὅταν μᾶς ἔρχεται νὰ κλάψουμε, ἐνῶ ἀκοῦμε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, ἂς παρακαλέσουμε τὸ Χριστὸ μὲ ἀδίστακτη πίστη νὰ ἔλθει σὲ ἐμᾶς τὸ Πνεῦμα, ὅπως ἐλπίσαμε, τὸ ὁποῖο ἀληθινὰ ἀκούει καὶ προσεύχεται, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὴ βούληση τοῦ Θεοῦ.

Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος

Το αλίευσα ΕΔΩ http://anastasiosk.blogspot.com/

Το μαρτύριο των θλίψεων...

Οι Άγιοι Μάρτυρες, αφού υπέφεραν πολλά βασανιστήρια και έδειξαν καρτερία μέχρι τον θάνατό τους, έγιναν άξιοι για τα στεφάνια και την δόξα. Και όσον περισσότερα και σκληρότερα ήταν τα βάσανα, που υπέφεραν, τόσο περισσότερη δόξα απέκτησαν και παρρησία ενώπιον του Θεού. Κατά τον ίδιο τρόπο και οι ψυχές, που παραδόθηκαν σε διάφορες θλίψεις, είτε αυτές προέρχονται εξωτερικά από τους ανθρώπους, είτε δημιουργούνται μέσα τους από άτοπους λογισμούς, είτε γεννιούνται από σωματικές ασθένειες, αν κρατήσουν ως το τέλος την υπομονή τους, θα αξιωθούν τα ίδια στεφάνια με τους Μάρτυρες και την ίδια παρρησία. Και τούτο, επειδή το μαρτύριο των θλίψεων, που οι Μάρτυρες υπέμειναν από ανθρώπους, αυτοί το υπομένουν από τα πονηρά πνεύματα, όπως τα πονηρά πνεύματα παρακίνησαν τότε και τους βασανιστές των Μαρτύρων.Και όσον περισσότερες και αυτοί θλίψεις του εχθρού υπέμειναν, τόσον περισσότερη δόξα, όχι μόνον στο μέλλον, θα απολαύσουν από τον Θεόν, αλλά και εδώ θα αξιωθούν την παρηγοριά του αγαθού Πνεύματος».

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος
Το αλίευσα ΕΔΩ