Πίσω από όλα αυτά και το σκηνικό έντασης που έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα και την Ευρώπη τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται μια «μυστική συμφωνία», που συνυπέγραψε ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδος, στο παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων με τους προϊσταμένους των εκπροσώπων της Τρόικας, στο ευρωπαϊκό επίπεδο μάλιστα και όχι σε σχέση με το ΔΝΤ. Στον κ. Παπακωνσταντίνου, που έχει την εξουσιοδότηση σύμφωνα και με τη Μνημονιακή συμφωνία, να δεσμεύει το ελληνικό κράτος, ετέθη από την Ευρώπη ένας...
συγκεκριμένος εκβιασμός. Για να υπάρξει η εθελουσία ανταλλαγή ομολόγων, με διαγραφή μέρους των χρεών, επιμήκυνση και εκλογικευμένο επιτόκιο, σε χρόνο μάλιστα πριν την δημιουργία του EFSF ή του ESM, του ζητήθηκε να δεχθεί η Ελλάδα εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της (συμμετοχές σε ΔΕΚΟ ή εισηγμένες, ακίνητα, Γή, λιμάνια, αεροδρόμια), μέχρι του ποσού των 50 δις ευρώ. Ουσιαστικά του ζητήθηκε ένας ισολογισμός. 50 δις ευρώ περίπου θα ήταν η μείωση του χρέους από την ανασυγκρότηση του χρέους ή μείωση του σε επίπεδο 25- 30 % του ΑΕΠ, της χώρας 50 δις ευρώ εκποίηση δημόσιας περιουσίας , σε υποτιμημένη αξία όπως η σημερινή. Γιατί στην περίπτωση που υπήρχε ανταλλαγή ομολόγων, διαγραφή μέρους του χρέους και επιμήκυνση η αξία της δημόσιας περιουσίας, όπως και οι συμμετοχές του Δημοσίου σε εισηγμένες ή όχι επιχειρήσεις , θα αποκτήσουν πολλαπλάσια αξία.
