Τὸ ἄρθρο εἶναι ἀφιερωμένο στὴν μνήμη τοῦ Ὑποπλοιάρχου Χριστοδούλου Καραθανάση, 35 χρονῶν, ἀπὸ τὸν Παπάγο, τοῦ Ὑποπλοιάρχου Παναγιώτη Βλαχάκου, 32 χρ ἀπὸ τὴν Λάγια τῆς Μάνης καὶ τοῦ Ἀρχικελευστοῦ Ἕκτορος Γιαλοψοῦ, 30 χρ ἀπὸ τὸν Ἀφιώνα της Κέρκυρας, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν ἡρωικῶς κατὰ τὴν ἐκτέλεση τοῦ καθήκοντος τὴν 05:01 τῆς 31ης Ἰανουαρίου 1996 στὴν περιοχή των Ἰμίων.

Η Κρίση

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου 1996, η Ελλάδα βρέθηκε στα πρόθυρα πολεμικής αναμετρήσεως με την Τουρκία. Η κρίση κορυφώθηκε την 01:40, μετά την αποβίβαση Τούρκων καταδρομέων στην Μικρονησίδα της Δυτικής Ίμιας ή Λιμνιάς εκτάσεως 26 στρεμμάτων, 10 χιλιόμετρα ανατολικά της Καλύμνου, επί της οποίας δεν υπήρχαν Ελληνικές δυνάμεις. Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης[1] (1936-2025), ενημερώθηκε την 03:30 για την Τουρκική ενέργεια, ενώ προέδρευε του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Αμύνης (ΚΥΣΕΑ) [2], στο γραφείο του στη Βουλή. O Θεόδωρος Πάγκαλος[3] (1938-2023) ήταν Υπουργός Εξωτερικών, ο Γεράσιμος Αρσένης[4] (1931-2016) Υπουργός Εθνικής Αμύνης και ο Ναύαρχος Χρήστος Λυμπέρης (1935) Αρχηγός ΓΕΕΘΑ (Γενικό Επιτελείο Εθνικής Αμύνης). Στην Τουρκία η Τανσού Τσιλέρ[5] [Tansu Ciller (1946)] ήταν Πρωθυπουργός, ο Ντενίζ Μπαϊκάλ [Deniz Baykal (1938-2023)] Υπουργός Εξωτερικών, ο Βέφα Τανίρ [Vefa Tanir (1927-2023)] Υπουργός Εθνικής Αμύνης και ο Στρατηγός Ισμαήλ Καρανταγί [İsmail Karadayı (1932-2020)] Αρχηγός ΓΕΕΘΑ.

  

ΤΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΝΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Νόμος για το Δίκαιο της Θαλάσσης

Την 1η Ιουνίου 1995, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θαλάσσης [UNCLOS (United Nations Convention of the Law of the Sea)]. [6] Η ενέργεια αυτή μας έδινε το δικαίωμα επεκτάσεως των χωρικών υδάτων μας σε 12 ναυτικά μίλια (νμ), ή 22,2 χιλιόμετρα (χλμ). Η πατρίδα μας στο Αιγαίο έχει χωρικά ύδατα εύρους 6 νμ (11,1 χλμ.), ενώ στο Ιόνιο Πέλαγος 12 νμ από το 2021. Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει την UNCLOS, αλλά στην Μαύρη Θάλασσα και στις ακτές στη Μεσόγειο Θάλασσα έχει χωρικά ύδατα πλάτους 12 νμ, ενώ κατά μήκος των θαλασσίων συνόρων της με την Ελλάδα 6 νμ. Η Ελλάς με χωρικά ύδατα 6 ναυτικών μιλίων κατέχει το 35%, του θαλασσίου χώρου του Αιγαίου Πελάγους, ενώ η Τουρκία το 7%. Εάν τα επεκτείνουμε σε 12 ναυτικά μίλια, θα καρπωθούμε το 70% του Αιγαίου.

Το Τουρκικό «Casus Belli»

Την 8η Ιουνίου 1995, μία εβδομάδα μετά το ελληνικό ψήφισμα, «Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση εκχώρησε στην τουρκική κυβέρνηση όλες τις αρμοδιότητες, περιλαμβανομένων και αυτών που θα κριθούν αναγκαίες από στρατιωτική άποψη για την υπεράσπιση των ζωτικών συμφερόντων της στο Αιγαίο, σε περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει οποιαδήποτε επέκταση των χωρικών της υδάτων πέρα των 6 ναυτικών μιλίων». Η απόφαση περιγράφεται στις ελληνοτουρκικές διαφορές ως «Casus Belli (Αιτία Πολέμου)». Βλέπε σχετικό άρθρο, Το Τουρκικό Casus Belli, (Αιτία Πολέμου).

Ο Εποικισμός των Βραχονησίδων

Η Τουρκία την περίοδο εκείνη είχε έναν ακόμη λόγο να δυσπιστεί έναντι της χώρας μας. Τον Νοεμβρίου του 1995, το Υπουργείο Αιγαίου ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα εποικισμού με κρατική επιδότηση 10 ακατοίκητων μικρών νησιών στο Αιγαίο και στο Κρητικό Πέλαγος (στις νήσους περιλαμβάνονταν η Νίμος, η Στρογγυλή, το Φαρμακονήσι, το Αγαθονήσι κ.α.), για το οποίο εκδήλωσαν ενδιαφέρον 500 Έλληνες και 1.200 αλλοδαποί. Το πρόγραμμα προέβλεπε την παροχή κινήτρων και κρατικών επιδοτήσεων για τη δημιουργία υποδομών (κατοικίες, λιμάνια, κτηνοτροφικές μονάδες) με σκοπό την εγκατάσταση κυρίως κτηνοτρόφων και αλιέων. Η ενέργεια αποσκοπούσε στην δημιουργία οικονομικής δραστηριότητος σ' αυτές τις νήσους και ως εκ τούτου στην κατοχύρωση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης[7] (ΑΟΖ) και Υφαλοκρηπίδος,[8] σύμφωνα με το Δίκαιο της θαλάσσης.

Το Ναυτικό Ατύχημα

Το βράδυ της 25ης Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ (Figen Akat)» προσάραξε στην Ανατολική Ίμια. Σύμφωνα με τον Υποναύαρχο ε.α. Νίκο Χουχουρέλη, Λιμενάρχη Καλύμνου την περίοδο 1994-1998, ο οποίος μετέβη στο τόπο του ατυχήματος την επομένη, γιατί είχε λάβει το σήμα του πλοίου, ο Τούρκος πλοίαρχος συμφώνησε να δεχθεί βοήθεια από την Ελλάδα για την αποκόλληση του πλοίου[9]. Το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών όμως είχε διαφορετική άποψη. Την 29η Δεκεμβρίου απέστειλε ρηματική διακοίνωση[10] προς την Ελλάδα, με την οποία γνωστοποιούσε ότι τα Ίμια αποτελούν τμήμα της τουρκικής επικρατείας[11]. Το πλοίο τελικά αποκολλήθηκε από ελληνικό ρυμουλκό, αλλά το ναυτικό ατύχημα αποτέλεσε σε πρώτη φάση την αιτία δημιουργίας εντάσεως μεταξύ των δύο χωρών. 

Η Ελληνική Απάντηση

Την 9η Ιανουαρίου 1996, η Ελλάδα απάντησε, "ότι δεν επιθυμεί να διαπραγματευτεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο ζητήματα που άπτονται της εθνικής της κυριαρχίας"  και ότι "αναγνωρίζει τίτλους ιδιοκτησίας μόνο σύμφωνα με όσα προβλέπουν οι διεθνείς συμφωνίες και όχι με βάση μη νομικά κριτήρια" [12]. Η κυβέρνηση επισήμανε ότι οι τουρκικοί ισχυρισμοί θα επηρεάσουν δραματικά τις σχέσεις των δύο χωρών. Την 19η Ιανουαρίου, τον νοσηλευόμενο στο Ωνάσειο Πρωθυπουργό της Ελλάδος Ανδρέα Παπανδρέου[13] (1919-1996) διαδέχθηκε ο Κώστας Σημίτης, μετά από σκληρές εσωκομματικές διαμάχες, ο οποίος την 22α Ιαν 1996 όρκισε την κυβέρνησή του.

Ο Πόλεμος των Σημαιών

Την 24η Ιαν 1996, στο δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤΕΝΝΑ, μεταδόθηκε η προσάραξη του Φιγκέν Ακάτ και η ανταλλαγή των ρηματικών διακοινώσεων. Η αποκάλυψη πυροδότησε σκληρή αντιπαράθεση μεταξύ της κυβερνήσεως και της αντιπολιτεύσεως.

Την 25η Ιαν, ο Δήμαρχος Καλύμνου Δημήτριος Διακομιχάλης μαζί με τον Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος Υπαστυνόμο Β΄ Γεώργιο Ριόλα και δύο κατοίκους του νησιού[14] τοποθέτησαν την ελληνική σημαία στην Ανατολική Ίμια. Τα τουρκικά τηλεοπτικά κανάλια μετέδωσαν εικόνες με την ελληνική σημαία υψωμένη στα Ίμια, εξεγείροντας την κοινή γνώμη της Τουρκίας.

Την 27η Ιαν, δύο Τούρκοι δημοσιογράφοι της εφημερίδος «Χουριέτ» μετέβησαν με ελικόπτερο στην βραχονησίδα, αφαίρεσαν την Ελληνική και ανάρτησαν την Τουρκική σημαία.

Την 28η Ιαν, ναύτες του περιπολικού «Αντωνίου» επανατοποθέτησαν την ελληνική σημαία στα Ίμια[15], ενώ την 21:00 από την κανονιοφόρο (Κ/Φ) Πυρπολητής αποβιβάσθηκαν στην βραχονησίδα 7 βατραχάνθρωποι του Πολεμικού Ναυτικού. 24 πολεμικά πλοία και από τις δύο χώρες κατέπλευσαν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή των Ιμίων. Στην Κω δύο ελικόπτερα με 12 καταδρομείς τέθηκαν σε ετοιμότητα μίας ώρας για αποβίβαση σε μικρονησίδα.

Επέμβαση των ΗΠΑ

Την 29η Ιαν, οι Αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών σήμαναν συναγερμό. Ο νέος πρωθυπουργός από του βήματος της βουλής δήλωσε: «Έχουμε τα μέσα και θα τα χρησιμοποιήσουμε χωρίς δισταγμό. Δεν δεχόμαστε καμία αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων». Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ έθεσε τις ένοπλες δυνάμεις σε κατάσταση συναγερμού. Την ίδια ημέρα με την αποστολή εγγράφου του βοηθού Υπουργού Εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ[16], οι ΗΠΑ ζήτησαν αυτοσυγκράτηση, φοβούμενοι ότι η κρίση μπορεί να οδηγήσει σε πολεμική σύρραξη τις δύο χώρες.

Την 30η Ιαν, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον [17] (1946) επικοινώνησε με τους πρωθυπουργούς της Ελλάδος και της Τουρκίας και ζήτησε να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από τις βραχονησίδες. Η Τσιλέρ έθεσε ως όρο την απομάκρυνση από τα Ίμια ανδρών, σημαίας και πλοίων, πιστεύοντας ότι η Ελλάδα προσπαθούσε να επιτύχει την επέκταση των χωρικών υδάτων της από 6 σε 12 ναυτικά μίλια. Η Πρωθυπουργός της Τουρκίας απευθυνόμενη προς τους δημοσιογράφους έκαμε σαφείς τις προθέσεις της, "Oύτε ένα βότσαλο δεν θα δοθεί στους Έλληνες. Η Ελληνική σημαία θα κατεβεί και τα Ελληνικά στρατεύματα θα αποχωρήσουν". Ο Α/ΓΕΕΘΑ εξέδωσε διαταγή απόπλου όλου του στόλου από το ναύσταθμό και ανάπτυξή του σύμφωνα με τα σχέδια. Ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Ιωάννης Στάγκας (1937) απέστειλε σήμα με πολεμική χροιά, «Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι αν χρειαστεί όλοι σας θα φανείτε αντάξιοι της ενδόξου ιστορίας του Πολεμικού Ναυτικού. Καλή τύχη και ο Θεός Μαζί σας». Στη Κω, η  ετοιμότητα για απογείωση των δύο ελικοπτέρων με την ομάδα των 12 καταδρομέων μετέπεσε στα 15 λεπτά.

Δεύτερη Τουρκική Διακοίνωση

Την ίδια ημέρα το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών απέστειλε δεύτερη ρηματική διακοίνωση σε απάντηση της Ελληνικής της 9ης Ιαν στην οποία ανέφερε: «Η Τουρκία απαιτεί να παύσει η απαράδεκτη ανάπτυξη ελληνικών στρατευμάτων στους βράχους Καρντάκ και να αφαιρεθούν αμελλητί (αμέσως, δίχως αργοπορία) όλα τα σημάδια κυριαρχίας»  Η χώρα μας συμφώνησε με την αποχώρηση των ανδρών, αλλά όχι την υποστολή της σημαίας. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός διαμήνυσε προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ: «Η σπουδαιότητα της συμβολικής σημασίας της σημαίας δεν είναι διαπραγματεύσιμη». Ο Α/ΓΕΕΘΑ θεώρησε ότι ο πρωθυπουργός είχε την πρόθεση να μην υποχωρήσει. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Θεόδωρος Πάγκαλος στα πλαίσια συζητήσεως στην βουλή των προγραμματικών δηλώσεων  δήλωσε «Η Ελλάδα δεν προτίθεται την δεδομένη στιγμή να ασκήσει το δικαίωμα επεκτάσεως των χωρικών της υδάτων σε 12 νμ».

Την 31η Ιαν (Τετάρτη), η κρίση κορυφώθηκε. Στις 00:30, μετά τα μεσάνυχτα διατάχθηκε μερική στρατιωτική επιστράτευση στις δυνάμεις του Έβρου και των νήσων του Αιγαίου. Την 03:40 ο Σημίτης ενώ προέδρευε του ΚΥΣΕΑ, ενημερώθηκε ότι η τουρκική τηλεόραση ανακοίνωσε την αποβίβαση Τούρκων καταδρομέων στην Δυτική Ίμια, η οποία δεν φυλάσσονταν. Ο Μπαϊκάλ σε δηλώσεις του επισήμανε ότι οι Τούρκοι στρατιώτες θα αποχωρήσουν από την Δυτική Ίμια, αφού πρώτα το πράξουν οι Έλληνες από την Ανατολική, κάνοντας σαφείς τις προθέσεις της χώρας του. Ο εκνευρισμός του Έλληνος Πρωθυπουργού από την αποτυχία παρεμποδίσεως της Τουρκικής ενέργειας υπήρξε έντονη και ζήτησε να επιβεβαιωθεί το γεγονός. Την 04:00 απονειώθηκε από την φρεγάτα Ναβαρίνο, ελικόπτερο, υπό βροχή και χαμηλή ορατότητα. Την 04:50 επαληθεύθηκε η παρουσία Τούρκων στην Δυτική Ίμια. 

Το Δίλημμα

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός βρέθηκε προ του διλήμματος χρησιμοποιήσεως στρατιωτικής βίας για την ανακατάληψη της βραχονησίδος, ενέργεια που πιθανόν να οδηγούσε σε θερμό επεισόδιο, περιορισμένης κλίμακος στρατιωτική αντιπαράθεση, ή ακόμα και σε γενικευμένη πολεμική σύρραξη, ή να αποδεχθεί την πρόταση των ΗΠΑ για αμοιβαία αποχώρηση από τις βραχονησίδες, στρατιωτών, σημαιών και πλοίων (no troops, no flags, no ships). Μη επιθυμώντας την κλιμάκωση της κρίσεως, απέκλεισε τον βομβαρδισμό της Δυτικής Ίμιας και ρώτησε εάν είναι δυνατή η ανακατάληψη των Δυτικών Ιμίων εντός 45 λεπτών αναιμάκτως. Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ απάντησε ότι είναι αδύνατο να εκτελεστεί η αποστολή στο τιθέμενο χρονικό όριο [σελ 472, από το βιβλίο του Χρήστου Λυμπέρη (Οψόμεθα την Αλήθεια καθώς εστί 1994-1996)]. Την 31η Ιανουαρίου οι ΗΠΑ αντιλήφθηκαν ότι πρόκειται για δύο μικρονησίδες. Επιβεβαίωσαν δορυφορικά την ύπαρξη στρατιωτών στη Δυτική Ίμια και πίεζαν για τη επίτευξη συμφωνίας αποχωρήσεως πριν από το πρώτο φως (Ανατολή ηλίου 07:30), φοβούμενοι την έναρξη ανταλλαγής πυρών και περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσεως[18] Ο Πρωθυπουργός αποδέχθηκε τελικά το σχέδιο των ΗΠΑ.

Η Πτώση του Ελικοπτέρου

Την 05:01 το ελικόπτερο κατέπεσε στη θάλασσα με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό, του κυβερνήτου Υποπλοιάρχου Χριστοδούλου Καραθανάση, του συγκυβερνήτου Υποπλοιάρχου Παναγιώτη Βλαχάκου και του χειριστού ραντάρ Αρχικελευστού Έκτορος Γιαλοψού.

Η Λήξις της Κρίσεως

Την 07:12 της 31η Ιανουαρίου 1996, αποχώρησε από την βραχονησίδα της Ανατολικής Ίμιας η ομάδα των βατραχανθρώπων του Πολεμικού Ναυτικού, παίρνοντας μαζί και την σημαία. Ταυτοχρόνως εγκατέλειψαν την βραχονησίδα της Δυτικής Ίμιας οι 10 Τούρκοι καταδρομείς. Στις 10:00 τα ελληνικά και τουρκικά πολεμικά πλοία αποχώρησαν από την θαλάσσια περιοχή. Η εξέλιξη υπήρξε ανακουφιστική για την αποφυγή της συρράξεως, όπως φαίνεται και από τα φύλλα των εφημερίδων.

Τα Επακόλουθα

Στην συνεδρίαση της βουλής το απόγευμα της 31ης Ιαν 1996, το ευχαριστώ του Έλληνος πρωθυπουργού[19] προς την αμερικανική κυβέρνηση, για την βοήθεια στην αποκλιμάκωση της κρίσεως, πυροδότησε σφοδρές αντιδράσεις τόσο από την αντιπολίτευση, όσο και από το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Ο πρωθυπουργός υπεραμύνθηκε της αποφάσεως του λέγοντας: «Σκεφτήκαμε το τι πρέπει να κάνουμε, όχι με κριτήριο την θυσία. Γιατί η θυσία ήταν αποφασισμένη και δεδομένη. Σκεφθήκαμε με το κριτήριο το τι συμφέρει αυτή τη χώρα. Σύρραξη λοιπόν, γενικευμένη σύρραξη. Έχει κανείς την εντύπωση ότι θα μπορούσαμε σε 3,4,5,6,7 μέρες πολέμου να καταγάγουμε μια ολοκληρωτική νίκη απέναντι στη Τουρκία, η οποία θα τέλειωνε μια για πάντα το θέμα;… ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα ; Ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ, οι σύμμαχοι, να αρχίσουν να πιέζουν και να επεμβαίνουν…Και επειδή θα είχε ξεκινήσει ο πόλεμος θα είμασταν εμείς μέσα στο λούκι, το οποίο θα κατέληγε στο να καθίσουμε στο τραπέζι. Και αυτό, δεν το θέλαμε με κανένα τρόπο και ποτέ γιατί δεν διαπραγματευόμαστε» (Από τα πρακτικά της βουλής της 31/1/1996). Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε στην αναζήτηση των αιτιών της πτώσεως του ελικοπτέρου. Οι σοροί των ανδρών του πληρώματος και το Ε/Π ανασύρθηκαν την 6η Φεβρουαρίου 1996. Η πτώση του σύμφωνα με το πόρισμα του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού αποδόθηκε: «Στην απώλεια προσανατολισμού από τον χειριστή, λόγω των καιρικών συνθηκών. Το ελικόπτερο δεν καταρρίφθηκε από πυρά και ότι δεν διαπιστώθηκε μηχανική βλάβη ως κύρια αιτία της πτώσεως».

Η Συμφωνία της Μαδρίτης

Στις 8 Ιουλίου 1997 στην Μαδρίτη, 16 μήνες μετά την κρίση, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Σημίτης, και ο Πρόεδρος της Τουρκίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ [20] (1924-2015) υπέγραψαν την ομώνυμη συμφωνία με σκοπό «Τη μείωση της εντάσεως στο Αιγαίο και την απομάκρυνση του κινδύνου συρράξεως μεταξύ των δύο χωρών». Οι δύο χώρες συμφώνησαν για: «Σεβασμό στα νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα της κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία τους».

Κώστας Σημίτης και ας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ.

Διαπιστώσεις Συμπεράσματα

  • Η κρίση των Ιμίων υπήρξε η μεγαλύτερη κρίση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974, κατά την οποία οι δύο χώρες έφθασαν στα πρόθυρα πολεμικής συρράξεως.
  • Η κρίση των Ιμίων αποτέλεσε σημείο αναφοράς των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, διότι υπό την απειλή χρήσεως βίας, αναγκασθήκαμε να αποσύρουμε από ελληνικό έδαφος την σημαία και το στρατιωτικό προσωπικό μας, η παρουσία των οποίων επιβεβαιώνει την εθνική κυριαρχία. Η κρίση των Ιμίων συνιστά «ήττα» της Ελλάδος. Η Τουρκία από τότε αμφισβητεί αμφισβητεί την ελληνική κυριότητα σε 18 νησιά με τις παρακείμενες σ’ αυτά βραχονησίδες [21].
  • Η ελληνικότητα των Ιμίων επιβεβαιώθηκε και από την ιταλική κυβέρνηση, η οποία τα μεταβίβασε στην πατρίδα μας με την Συνθήκη Παρισίων του 1947, μαζί με τα Δωδεκάνησα[22].
  • Μετά την κρίση επιχειρήθηκε μέσω των ΜΜΕ να φανεί ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν ανταποκρίθηκαν στο ρόλο τους. Τον πόλεμο τον αποφασίζουν οι πολιτικοί ηγέτες, τον διεξάγουν όμως οι στρατιωτικοί. Ο επιχειρησιακός σχεδιασμός των Ενόπλων Δυνάμεων υπηρετεί την Εθνική Στρατηγική, η οποία εκπορεύεται από την πολιτική ηγεσία και στην συνέχεια υπό μορφή στρατιωτικών διαταγών, διαχέεται μέχρι του τελευταίου στρατιώτου.
  • Ο χειρισμός των κρίσεων που απειλούν την ασφάλεια και την κυριαρχία της χώρας, διεξάγεται τόσο σε πολιτικό και σε στρατιωτικό επίπεδο, από τα προβλεπόμενα κατά τον νόμο όργανα. Όλες οι ενέργειες οφείλουν να είναι συντονισμένες και να υποστηρίζουν την βούληση του πρωθυπουργού η οποία πρέπει να είναι "κρυστάλλινα" σαφής προς όσους έχουν την ευθύνη υλοποιήσεως των αποφάσεών του. Οι απορίες πρέπει να αποσαφηνίζονται γιατί η αποτυχία έχει υψηλότατο κόστος.
  • Η κρίση των Ιμίων ανέδειξε τα λάθη μας στον χειρισμό τέτοιου είδους καταστάσεων. Οι θεσμοθετημένες διαδικασίες του Εθνικού Συστήματος Χειρισμού Κρίσεων μειώνουν το χρόνο αντιδράσεως και περιορίζουν τα σφάλματα. Δεν υποκαθιστούν όμως την λήψη των αποφάσεων. Ο πρωθυπουργός είναι αυτός που λαμβάνει τις τελικές αποφάσεις και συνεπώς φέρει και την ευθύνη.
  • Από την στιγμή που θα εξέλθει το πρώτο βλήμα από την κάνη, καμία δύναμη επί της γης δεν δύναται να μεταβάλει τον συσχετισμό των δυνάμεων, να τροποποιήσει τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά, τις δυνατότητες των όπλων, ή την αυτονομία των μέσων. Οι στρατιωτικοί οφείλουν να σχεδιάζουν βασιζόμενοι στα πραγματικά δεδομένα και όχι υποκύπτοντες στις επιθυμίες των πολιτικών τους προϊσταμένων. Οι πολιτικοί πρέπει να ενεργούν αφού λάβουν υπόψη τους, τις εισηγήσεις των στρατιωτικών. Εάν ο στρατιωτικός ηγέτης διαφωνεί με τις εντολές των πολιτικών του προϊσταμένων, οφείλει να παραιτηθεί.
  • Ο Α/ΓΕΕΘΑ πρότεινε πριν την αποστρατεία του την σύγκληση «Εξεταστικής των Πραγμάτων Επιτροπής», για την διερεύνηση του χειρισμού της κρίσεως. Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ απέρριψαν την πρόταση, επικαλούμενοι την προστασία του εθνικού συμφέροντος. Η αναζήτηση σφαλμάτων και παραλείψεων είναι επιβεβλημένη προκειμένου να βελτιωθούμε και να μην τα επαναλάβουμε. Εάν πρόκυπτε καταλογισμός ευθυνών όφειλε να γίνει, διότι δεν μπορεί να υπάρξει άσκηση εξουσίας, χωρίς λογοδοσία.
  • Ο πρωθυπουργός επέλεξε την αποφυγή στρατιωτικής εμπλοκής με την Τουρκία. Κέρδισε δύο εκλογικές αναμετρήσεις (Σεπ 1996, Απρ 2000) και παρέμεινε συνεχόμενα επί 8 χρόνια και 2 μήνες επικεφαλής της κυβερνήσεως. Την επίδοση αυτή δεν έχει καταφέρει κανένας Έλληνας πολιτικός. Αυτό σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός επιδοκίμασε την πολιτική του.
  • Το να σφάλλεις είναι ανθρώπινο. 30 χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων έχουμε αντιληφθεί τι κάναμε λάθος ; Διορθώσαμε τα κακώς κείμενα ; Συμπληρώσαμε τις ελλείψεις μας ; Η επόμενη κρίση θα το δείξει, ευελπιστώ να μην υποπέσουμε στα ίδια σφάλματα. Η μη αναγνώριση του σφάλματος είναι μεγαλύτερο λάθος. Η μη επανόρθωση των λαθών που έχεις επισημάνει συνιστά εγκληματική αμέλεια.
  • Ως λαός, οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι ως έθνος δεν έχουμε σταθερούς συμμάχους, αλλά σταθερά συμφέροντα. Πρέπει δε να προσαρμόζουμε τις συμμαχίες μας προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων μας και όχι να θυσιάζουμε τα συμφέροντά μας προς όφελος των συμμάχων μας.

 

Το μνημείο των τριών πεσόντων στην Πλατεία Ρηγίλλης.

  • Ο Υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο Υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο Αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός υπηρέτησαν την πατρίδα με ήθος και εντιμότητα και επιβεβαίωσαν με την μέχρι θανάτου προσήλωση στην εκτέλεση καθήκοντος, την ανδρεία, την φιλοπατρία και την υπευθυνότητα τους. Η θυσία τους όπως και εκατομμυρίων άλλων Ελλήνων στο παρελθόν, αποτελεί την αιτία που εξακολουθούμε να υπάρχουμε ως λαός από το λυκαυγές της ιστορίας, τυγχάνει της αναγνωρίσεως όλων των λαών ανά τους αιώνες και αποτελεί τον ορισμό του στρατιωτικού καθήκοντος (βλέπε σχετικό άρθρο, Το Νόημα της Θυσίας των Πεσόντων στα Ίμια.)
  • Από την στιγμή που οι άνθρωποι αποδέχονται ότι η ελευθερία της πατρίδος υπερβαίνει την πρόσκαιρη παρουσία τους επί της  γης, τότε τα έθνη δεν χάνονται.

         Αντιστράτηγος ε.α. Ιωάννης Κρασσάς

Ιαν 2026

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Αθανάσιος Έλλης–Μιχάλης Ιγναντίου, «ΙΜΙΑ», Εκδοτικός Οίκος Λιβανη, Αθήνα 2009.
  2. Ναύαρχος ε.α. Χρήστος Λυμπέρης, «Πορεία σε Ταραγμένες Θάλασσες», Εκδόσεις Ποιότητα, Αθήνα 2009.
  3. Ναύαρχος ε. α. Χρήστος Λυμπέρης «Οψόμεθα την Αλήθεια καθώς εστί 1994-1996» Εκδόσεις Ποιότητα, Αθήνα 2014.
  4. Κωστα Μαρδάς «Προ-Ίμια Πολέμου» Εκδόσεις Ι Σιδέρη, Αθήνα 2018.
  5. Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ "Τουρκικές Διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο" Άγγελος Συρίγγος, Θάνος Ντόκος, Ειδική Έκδοση 2020
  6. Αντιστράτηγος ε. α. Αθανάσιος Νικολοδήμος, «ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ: Το χρονικό της κρίσης των Ιμίων-Η 80 ΑΔΤΕΑ επί ποδός πολέμου», Έκδοση Κέντρο Γραφικών Τεχνών, Αθήνα 2022.
  7. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΙΜΙΑ 30 χρόνια μετά, ΝΕΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε., Αθήνα 2026.  

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Ο Κώστας Σημίτης (1936 Πειραιάς-2025 Κόρινθος), σπούδασε νομικά στη Γερμανία (Πανεπιστήμιο Μπάρμπουργκ) και Οικονομικά στο Ηνωμένο Βασίλειο (London School of Economics) .To 1977 εξελέγη τακτικός καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και ανέλαβε υπουργικά χαρτοφυλάκια στις κυβερνήσεις υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου (Εθνικής Οικονομίας, Εμπορίου, Βιομηχανίας κ.α). Στις 18 Ιανουαρίου του 1996 διαδέχτηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου στην πρωθυπουργία (ο οποίος είχε υπογράψει την παραίτησή του, λόγω βαρύτατης επιδείνωσης της υγείας του), μετά από ψηφοφορία της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του ΠΑΣΟΚ. Εκπροσωπούσε τον εκσυγχρονιστικό πόλο εξουσίας με κύριο στόχο την οικονομική μεταρρύθμιση της οικονομίας και την κοινωνική σύγκλιση της ελληνικής κοινωνίας με την Ευρώπη. Στις 30 Ιουνίου 1996, λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Κώστας Σημίτης εξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο 4ο Συνέδριο του κόμματος. Επανεξελέγη πρωθυπουργός, μετά τη νίκη του στις εκλογές τον Σεπτέμβριο του 1996 και τον Απρίλιο του 2000. Το 2001 επί πρωθυπουργίας του ολοκληρώθηκε η ένταξη της Ελλάδος στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ).

Ο Κώστας Σημίτης.

[2] Το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εσωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) είναι αρμόδιο για τη διαμόρφωση διυπουργικών πολιτικών και τη λήψη αποφάσεων σε θέματα που αφορούν στην ασφάλεια της Χώρας. Από το 1919 έχει μετονομασθεί σε «Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας», Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, Τεύχος A’ 133/07 08 2019.

[3] Ο Θεόδωρος Πάγκαλος (1938 Ελευσίνα- 2023) ήταν υιός του Αντιπτεράρχου Γεωργίου Πάγκαλου και εγγονός του δικτάτορος Στρατηγού Θεόδωρου Πάγκαλου. Σπούδασε νομικά και οικονομικά στο ΕΚΠΑ, ενώ το 1973 κηρύχθηκε διδάκτωρ των Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις του Σημίτη και Αντιπρόεδρος υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου το 2009 και του Λουκά Παπαδήμου το 2011.

[4] Ο Γεράσιμος Αρσένης (1931 Αργοστόλι Κεφαλονιάς -2016) ήταν διακεκριμένος Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στα οικονομικά στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (MIT) των ΗΠΑ. Διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις, αναλαμβάνοντας σημαντικά χαρτοφυλάκια όπως της Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών, Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Παιδείας. 

 

[5] Η Τανσού Τσιλέρ [1946 (Tansu Çiller)] υπήρξε η πρώτη και μοναδική γυναίκα μέχρι σήμερα πρωθυπουργός της Τουρκίας, από το 1993 έως το 1996. Οικονομολόγος και ακαδημαϊκός, ηγέτιδα του Κόμματος «Ορθού Δρόμου» (DYP), σημαδεύτηκε από την κρίση των Ιμίων (1996), την έξαρση του κουρδικού ζητήματος και κατηγορίες για διαφθορά. 

Η Τανσού Τσιλέρ.

[6] Με το νόμο 2321/1995- ΦΕΚ 136/Α/23-6-1005, η Ελληνική βουλή κατέστησε νόμο του κράτους τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θαλάσσης [UNCLOS (United Nations Convention of the Law of the Sea)]. Η σύμβαση ρυθμίζει το νομικό πλαίσιο για όλες τις θαλάσσιες δραστηριότητες και προέκυψε από την 3η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θαλάσσης. η οποία ξεκίνησε το 1973 στη Νέα Υόρκη και ολοκληρώθηκε το 1982 στο Μοντέγκο Μπέι της Τζαμάικα. Στόχος της ήταν η αντικατάσταση των παλαιότερων συμβάσεων του 1958 με ένα ενιαίο, ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο. 

[7] Άρθρο 55 Ειδικό νομικό καθεστώς της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) Ως αποκλειστική οικονομική ζώνη ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της χωρικής θάλασσας περιοχή, η υπαγόμενη στο ειδικό νομικό καθεστώς που καθιερώνεται στο παρόν μέρος, δυνάμει του οποίου τα δικαιώματα και οι δικαιοδοσίες του παράκτιου κράτους και τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των άλλων Κρατών διέπονται από τις σχετικές διατάξεις της παρούσας Σύμβασης.

Άρθρο 56 Δικαιώματα, δικαιοδοσίες και υποχρεώσεις του παράκτιου Κράτους στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)

Στην αποκλειστική οικονομική ζώνη το παράκτιο κράτος έχει κυριαρχικά δικαιώματα που αποσκοπούν στην εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πόρων, ζωντανών ή μη, των υπερκειμένων του βυθού της θάλασσας υδάτων του βυθού της θάλασσας και του υπεδάφους αυτού, ως επίσης και με άλλες δραστηριότητες για την οικονομική εκμετάλλευση και εξερεύνηση της ζώνης όπως η παραγωγή ενέργειας από τα ύδατα, τα ρεύματα και τους ανέμους.

Άρθρο 57 Εύρος της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης

Η αποκλειστική οικονομική ζώνη δεν εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράτε το εύρος της χωρικής θάλασσας.

[8] Νόμο 2321/1995, Άρθρο 76 Ορισμός της Υφαλοκρηπίδας Η υφαλοκρηπίδα ενός παράκτιου Κράτους αποτελείται από το θαλάσσιο βυθό και το υπέδαφος του που εκτείνεται πέραν της χωρικής του θάλασσας καθ’ όλη την έκταση της φυσικής προέκτασης του χερσαίου του εδάφους μέχρι του εξωτερικού ορίου του υφαλοπλαισίου ή σε μια απόσταση 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράτε το πλάτος της χωρικής θάλασσας, όπου το εξωτερικό όριο του υφαλοπλαισίου δεν εκτείνεται μέχρι αυτή την απόσταση.

[9] Συνέντευξη του Υποναύαρχου ε.α. Νίκου Χουχουρέλη, στον δημοσιογράφο Αλέξη Παπαχελά στο Ντοκιμαντέρ του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ, «Ίμια 30 Χρόνια Μετά», το οποίο μεταδόθηκε την 21 και 22 Ιανουαρίου 2026.

[10] Ο όρος διακοίνωση(note ή nota) αναφέρεται στην έγγραφη επικοινωνία μεταξύ των Υπουργείων Εξωτερικών δύο χωρών και διακρίνονται σε:

  • «Υπογεγραμμένες(nota)», συντάσσονται σε πρώτο πρόσωπο και φέρουν την υπογραφή του του προϊστάμενου και την σφραγίδα της εκδίδουσας αρχής.
  • «Ρηματικές(verbe nota)» συντάσσονται σε τρίτο πρόσωπο, φέρουν την σφραγίδα της υπηρεσίας που την εκδίδει, χωρίς όμως υπογραφή. 

[11] Η Ρηματική Διακοίνωση της Τουρκίας ανέφερε: «Οι βραχονησίδες Καρντάκ (όπως αποκαλούν οι Τούρκοι τα Ίμια) που απέχουν 3,8 ναυτικά μίλια από την τουρκική ηπειρωτική χώρα, ανήκουν στην Τουρκία και οι ελληνικές διεκδικήσεις επί της τουρκικής κυριαρχίας δεν μπορούν να στηριχθούν με κριτήριο το Διεθνές δίκαιο. Με τα δεδομένα αυτά, είναι φανερό ότι η κατοχή άλλων μικρών νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο, το καθεστώς των οποίων δεν έχει πλήρως οριστεί από διεθνή έγγραφα, πρέπει να καθορισθεί με συμφωνία».

[12] Η απάντηση της 9ης Ιανουαρίου 1996, του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών στην τουρκική πρόκληση, ανέφερε: «Η Ελλάδα απορρίπτει τους τουρκικούς ισχυρισμούς και διακηρύσσει ότι δεν επιθυμεί να διαπραγματευτεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο ζητήματα που άπτονται της εθνικής της κυριαρχίας, όπως αυτή ορίζεται από το Διεθνές Δίκαιο και τις συνθήκες. Από την πλευρά αυτή η Ελλάδα αναγνωρίζει τίτλους ιδιοκτησίας μόνο σύμφωνα με όσα προβλέπουν οι διεθνείς συμφωνίες και όχι με βάση μη νομικά κριτήρια, όπως η απόσταση, που επικαλείται η τελευταία τουρκική ρηματική διακοίνωση».

[13] Ο Ανδρέας Παπανδρέου (1919 Χίος-1996) ήταν υιός του Γεωργίου Παπανδρέου και της Σοφίας Μινεϊκο και σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Το 1939 επί δικτατορίας Ιωάννου Μεταξά συνελήφθη λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, αλλά αφέθηκε ελεύθερος και στη συνέχεια μετέβη στις ΗΠΑ. Απέκτησε διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και δίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια, όπως το Μπέρκλεϊ. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατετάγη εθελοντής στο πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ. Το 1959 επέστρεψε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική, εκλεγόμενος βουλευτής με την Ένωση Κέντρου του πατέρα του. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974, ίδρυσε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ), ένα κόμμα με μαζική λαϊκή βάση και το οδήγησε σε σαρωτική νίκη το 1981. Διετέλεσε 11 χρόνια Πρωθυπουργός της Ελλάδος κατά τις περιόδους 1981-1989 και 1993-1996, αφήνοντας το αποτύπωμά του στα ελληνικά πολιτικά πράγματα. Η πολιτική του Παπανδρέου χαρακτηρίσθηκε από μεγάλη αύξηση των δημοσίων δαπανών και την «εκτόξευση του δημοσίου χρέους της χώρας. Στην εξωτερική πολιτική προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από τον δυτικό προσανατολισμό, ανοίγοντας διαύλους με τις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ και τον Τρίτο Κόσμο. Παρά τη σκληρή ρητορική κατά των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, η κυβέρνηση διατήρησε τη στρατηγική συνεργασία, χρησιμοποιώντας την πίεση για την εξυπηρέτηση των ελληνικών θέσεων, ευθυγραμμιζόμενος τελικά με τη στρατηγική τους.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου.

[14] Πρόκειται για τους Μιχαήλ Αρβύθη, ιδιοκτήτη και χειριστή του ταχυπλόου και τον Θεόφιλο Μιλάτο.

[15] Στο βιβλίο «ΙΜΙΑ» του Αθανάσιου Έλλις και Μιχάλη Ιγνατίου (σελ 60), γράφεται ότι Υπουργός Εθνικής Αμύνης Γεράσιμος Αρσένης δήλωσε ότι η εντολή του αφορούσε μόνο την αφαίρεση της τουρκικής σημαίας. Την τοποθέτηση της ελληνικής την πρόσθεσε ο Α/ΓΕΕΘΑ. Ο υπουργός εξέφρασε την έντονη δυσφορία του για την μη ακριβή εκτέλεση της διαταγής του, γεγονός που οδήγησε τον Αρχηγό Ναυτικού Αντιναύαρχο Ιωάννη Στάγκα να θέλει να υποβάλει την παραίτησή του. Σε προσωπική επαφή μου με τον πρώην Α/ΓΕΝ, μου δήλωσε ότι δεν έθεσε θέμα παραιτήσεως του και ο ΥΕΘΑ δεν έδωσε εντολή να μην τοποθετηθεί η Ελληνική Σημαία. Ο Ναύαρχος ε.α. Χρήστος Λυμπέρης στο βιβλίο του «Οψόμεθα την Αλήθεια καθώς εστί 1994-1996» (σελ 397), δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν τροποποίησε καμία εντολή του ΥΕΘΑ. Θα μπορούσαν να στείλουν πολίτες να κατεβάσουν τη Τουρκική σημαία, διότι η εμπλοκή του ναυτικού έδινε διαφορετική διάσταση στο θέμα. Οι προθέσεις της ιεραρχίας πρέπει να σαφείς και να διατυπώνονται από τους αρμόδιους επιτελείς πράγμα που δεν έγινε, γιατί δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες.. 

[16] Ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ (Richard Holbrooke, 1941-2010) ήταν βετεράνος Αμερικανός διπλωμάτης, γνωστός ως ο «αρχιτέκτονας» της Συμφωνίας Ειρήνης του Ντέιτον (1995) που έβαλε τέλος στον πόλεμο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Υπηρέτησε σε διάφορες υψηλόβαθμες θέσεις στην αμερικανική κυβέρνηση για σχεδόν πέντε δεκαετίες.

 

Ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ

[17] Ο Ουίλλιαμ Τζέφερσον "Μπιλ" Κλίντον (1946) υπήρξε ο 42ος Πρόεδρος των ΗΠΑ (1993-2001). Ανέλαβε τα καθήκοντα του σε ηλικία 46  ετών γεγονός που τον κατατάσσει στον 3ο νεότερο πρόεδρο των ΗΠΑ. Ως πρόεδρος, ο Κλίντον προέδρευσε κατά την διάρκεια της μακρύτερης περιόδου οικονομικής αναπτύξεως σε καιρό ειρήνης στην Αμερικανική ιστορία.

Ο Μπιλ Κλίντον και ο Ντόλαντ Τραμπ Ιούνιος 2000. στο Trump Tower.

[18] Ντοκιμαντέρ του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ, «Ίμια 30 Χρόνια Μετά» 21-22 Ιανουαρίου 2026.

[19] «Θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την πρωτοβουλία και την βοήθειά της», Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Κώστας Σημίτης, την 31η Ιαν 1996, από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων.

[20] Ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ (Süleyman Demirel, 1924-2015) ήταν εξέχων Τούρκος πολιτικός και πολιτικός μηχανικός, ο οποίος διετέλεσε επτά φορές πρωθυπουργός της Τουρκίας και υπηρέτησε ως ο ένατος Πρόεδρος της χώρας από το 1993 έως το 2000. Ο Ντεμιρέλ ακολούθησε μια φιλοαμερικανική και φιλονατοϊκή εξωτερική πολιτική και ενίσχυσε την αγροτική οικονομία. Ήταν γνωστός για το λαϊκό του ύφος και τις προσπάθειές του για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

[21] Η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνική κυριότητα σε 18 νησιά με τις παρακείμενες σ’ αυτά βραχονησίδες. Γαύδος-Κουφονήσι-Γαϊδουρονήσι-Διονυσάδες(Κρήτη), Φούρνοι-Θύμαινα(Σάμος), Οινούσσες(Χίος), Αγαθονήσι-Φαρμακονήσι-Αρκιοί-Λεβίθα-Κίναρος(Λέρος), Γυαλί-Καλόλιμνος-Πλάτυ-Ψέριμος(Κως), Σύρνα(Αστυπάλαια), Καλόγηροι(Ψαρά).

[22] Τα Ίμια μαζί με όλο το Δωδεκανησιακό σύμπλεγμα κατελήφθησαν από την Ιταλία κατά την διάρκεια του Ιταλο-τουρκικού πολέμου του 1911.

Η ελληνικότητα των Ιμίων επιβεβαιώνεται από:

  • Την Συνθήκη της Λωζάννης (άρθρα 12, 15 και 16) με την οποία η Τουρκία παραιτήθηκε κάθε κυριαρχικού δικαιώματος επί όλων των νησιών που βρίσκονται πέραν των 3 ναυτικών μιλίων από την ασιατική ακτή, πλην της Ίμβρου, της Τενέδου και των Λαγουσών. Συνεπώς παραιτήθηκε κάθε κυριαρχικού της δικαιώματος και επί των Ιμίων που βρίσκονται σε απόσταση 3,7 μίλια από τις τουρκικές ακτές.
  • Την Ιταλο-Τουρκική Συμφωνία του Ιανουαρίου 1932 και του συμπληρωματικού αυτής Πρωτοκόλλου της 28ης Δεκ 1932, στο οποίο αναφέρονται ως ένα από τα σημεία ιταλικής κυριαρχίας από τα οποία θα υπολογίζεται η μέση γραμμή για το διαχωρισμό των χωρικών υδάτων μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας.
  • Την Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947 (άρθρο 14), με την οποία η κυριαρχία επί των Δωδεκανήσων, συμπεριλαμβανομένων των Ιμίων, περιήλθε από την Ιταλία στην Ελλάδα.
  • Την προαναφερθείσα νομική επιχειρηματολογία συμπληρώνει η έμπρακτος, ειρηνική και συνεχής άσκηση κυριαρχίας επί των Ιμίων από την Ελλάδα, αδιαλείπτως από το 1947, χωρίς η Τουρκία να την αμφισβητήσει ποτέ μέχρι την κρίση του 1996.

ΤΕΛΟΣ